NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
O rany.
Mama urodziła mnie, kiedy miała 15 lat.
Więc już jako siedmiolatka miałam pogadankę o seksie.
To nie była typowa gadka o bocianach.
Ale moja mama nie jest typowa.
- Masz długopis? - Seks. Mężczyźni go chcą.
- Myślą, że powinnaś im go dać. - Dziękuję.
Ale nie powinnaś nic dawać, jeśli nie dostaniesz czegoś w zamian.
- Cześć. - Hej.
Seks z mężczyzną może dać ci dwie rzeczy.
Namiętność albo władzę.
Ale z ciebie frajer.
Ale dopilnuj, żebyś coś dostała.
Inaczej tylko cię wyroluje.
I używaj gumy.
Mama jest zawsze czujna.
Zawsze ma kontrolę.
To była naprawdę skuteczna pogadanka.
- Wciąż jestem dziewicą. - Virginia Miller.
Możemy porozmawiać?
Virginio…
Ginny.
Twój ojczym miał wypadek.
Twoja mama i brat tu jadą.
Bardzo mi przykro, skarbie.
Nie przeżył.
Biedna Amber Lynn. Wiem, że mieli problemy i wzięli rozwód,
ale musi być zdruzgotana.
Widziałaś nową żonę?
Kto zakłada taki dekolt na pogrzeb?
Tandeta.
Przepraszam. Potknęłam się.
Kenny był wspaniały.
Wspaniały.
Długo byłam samotną matką. Spadł mi z nieba.
Był wspaniały dla Virginii i Austina.
Traktował ich jak własne dzieci.
Nie były jego, ale dostaną całą kasę.
Oddał spadek biednego Daveya tym śmieciom.
Był draniem.
Był wielkodusznym aniołem
i nie wierzę, że odszedł.
Namiętność, władza, mężczyźni, seks.
Wierzę jej na słowo. Jest ekspertką.
Nie jestem jak mama.
Ale przyłapała mnie na blacie To nie ja
Jak bzykałem na kanapie To nie ja
Miałem ją nawet pod prysznicem To nie ja
Nawet mnie nagrała To nie ja
Hej!
Czy ta piosenka jest odpowiednia dla dziewięciolatka?
Proszę cię. Nic nie rozumie.
Austin, o czym śpiewają?
Robili to w łazience, złapała ich
i kłamał, żeby nie mieć kłopotów.
Wracaj do gry o Harrym Potterze.
Ubrałaś się jak Vanessa Hudgens w Grease.
Twoja Rizzo to Vanessa, a nie Stockard?
Dlatego twoje pokolenie jest do niczego.
Stockard jest świetna, ale Vanessa wszystkich zaskoczyła.
Kto by pomyślał?
Podoba ci się?
Wygląda jak gangrena.
Massachusetts ci się spodoba. Jest patriotyczne.
Idealne na nowy początek.
- Nie możesz zajść w ciążę. - Czy czegoś nie wiem?
Dziecko o imieniu Massachusetts albo Wellsbury?
To znęcanie się.
Bury brzmi uroczo.
Mówiłaś, że będziemy tu przez jakiś czas. Tylko we trójkę?
Pamiętasz wycieczkę do Wielkiej Kotliny na pustyni?
Tak. Ciągnęła się bez końca.
Randkowanie mamy jest jak ta pustynia.
Nic nie widać jak okiem sięgnąć.
Na pustyni nic nie było.
Uwierzę, jak zobaczę.
Jesteś dziś marudna!
Co się stało?
Smutno mi.
Jestem człowiekiem. Mogę być smutna?
Smutna? Nienawidziłaś Teksasu.
Tęsknię za Kennym.
Nienawidziłaś go.
Cześć, panie władzo!
To był rasizm?
To był rasizm, prawda?
Nie zostawimy tego szajsu na Południu.
Co z tobą? „Cześć, panie władzo”. Brzmisz jak z kiepskiego porno.
Przydałoby mi się przeszukanie.
To ohydne.
Serio, ohydne.
Traumatyczne. Mam traumę.
Podoba ci się.
Jakby Paul Revere przeleciał dyniową latte.
Mówię ci, będziemy rządzić tym miastem.
Rządzić, spalić, uciec pod osłoną nocy. Wszystko jedno.
Nawet politycy są tu przystojni.
Wygląda jak młody JFK.
Jak pustynia?
To duża zmiana po mieszkaniach w Houston i Nowym Orleanie.
Spójrz.
Jest tylko nasz? Naszej trójki?
Zajmę największą sypialnię!
Idziesz?
Nie!
Pomocy!
Ty mała suko. Chodź tu!
Zabiję cię, Mary!
Co sobie myślałeś, paląc zielsko przy ulicy?
Każdy mógł to zobaczyć. Sąsiedzi, gliny…
Chcę wiedzieć, co ty masz we łbie.
Teraz to legalne.
Nie dla ciebie.
Idź do domu.
Masz szlaban.
Zwróć na mnie uwagę!
Dobra, mam szlaban.
Kiedy obiad? Jestem głodny.
Cholera.
Cześć! Drzwi są otwarte.
Zapraszam!
Cześć. Jestem Ellen Baker. Witamy w okolicy.
Georgia Miller. I przyniosłaś ciasteczka. Jesteś słodka.
Mieszkasz naprzeciwko? Chyba cię wcześniej widziałam.
Widziałaś to?
Jasne. Cóż…
Wracałam do domu i zobaczyłam, jak pali skręta na rogu.
Na środku chodnika! Bez wstydu. Bez stresu.
Jara sobie w niedzielę.
Za młodu używaliśmy kropel do oczu i mieliśmy paranoję.
- Rozumiem. Mam nastolatkę. - Co?
Niemożliwe. Urodziłaś, kiedy miałaś 12 lat?
Piętnaście.
Cholera.
- Piętnaście. - Tak.
Nie wiem, tato.
Po prostu dom.
Jest duży.
Rozpakowuję się i wydaje mi się, że to bez sensu.
Co?
Nie. Słucham.
U mamy w porządku.
Tato? Oddzwonię później.
Kotku! Mam dla ciebie prezent.
Ohyda.
Totalnie, ale możesz to założyć jutro do szkoły.
Nie będę biała nawet w sweterku.
A w ciemnoszarym kominie?
Co, teraz będziesz wredna dla mamy?
No weź. Nie jesteśmy takie.
Jesteśmy jak z Kochanych kłopotów, ale z cyckami.
Jestem zmęczona.
Jutro wielki dzień. Piąta nowa szkoła.
Czytałam, że stabilizacja jest kluczowa w dorastaniu dzieci.
Może dlatego Austin się moczy.
Tu jest inaczej. Czuję to.
Zapuścimy korzenie.
- To samo mówiłaś o Houston. - Myliłam się.
- Zawsze to samo. - Bądź bardziej kreatywna!
To stereotypowe zagranie wściekłej nastolatki…
jest nudne!
Nie znoszę, gdy jesteś na mnie zła.
Ja i ty przeciwko światu. Pamiętaj.
Dramatyzujesz. A Austin?
Nie martw się o jutro.
- Nie martwię. - Kłamiesz.
Nie martwię się, ale muszę się wyspać.
Jesteś taka odpowiedzialna.
Czasem nie wierzę, że wyszłaś ze mnie.
Fajny obraz. Dzięki.
W DRODZE
Mamo, co?
Nic.
Dobranoc.
Chodź, spróbuj.
Hej, mała! Chodź tu!
Jak się nazywasz?
WITAMY W GEORGII
Georgia.
Co ci się stało?
Dam ci radę. Chyba ci się przyda.
Muchy lecą do słodkiego,
ale jeśli trafisz na pszczołę,
żądl pierwsza.
Hej, młody.
- Kim jesteś? - Wprowadziliśmy się naprzeciwko.
Masz zielone?
Nie mogę spać. To by mi pomogło.
To masz czy nie?
Dzięki, młody.
Marcus.
Nie bierz narkotyków.
SZKOŁA PODSTAWOWA BANKLER
To wszystko?
Przy Hogwarcie to wygląda jak żart.
Tak.
- Harry by się bał? - Nie, ale Ron tak.
Ron to mięczak.
Dobrze, żołnierzu. Baczność!
Muchy lecą do słodkiego, ale jeśli trafisz na pszczołę…
Żądl pierwszy! Crucio!
Hej.
W porządku.
Jesteś magiczny, pamiętasz?
Patrz na tego dzieciaka!
No to leć.
Trudny pierwszy dzień. Jestem Cynthia.
- Georgia Miller. - To Bev i Bhanu.
Wzięłyśmy cię za nauczycielkę.
Wyglądasz za młodo na mamę.
Pewnie wszyscy ci to mówią.
Świetna torebka.
Wprowadziłaś się do domu na Bradley z kominkiem i listwami wieńczącymi.
Skąd wiedziałaś?
- Pracuję w nieruchomościach. - Jest tutejszą szychą.
Co sądzisz o organicznym jedzeniu?
O organicznym jedzeniu?
Co ty na to, że podstawówka
oferuje dzieciom tylko fast foody na lunch?
Pizzę, nuggetsy, burgery.
To brzmi jak problem.
Cieszę się, że to mówisz.
Przyjdź na zebranie samorządu.
Będzie w klubie sąsiedzkim.
Paul Randolph posłucha nas, jeśli będzie nas wiele.
- Przyjdziesz? - Paul Randolph?
Burmistrz. Rządzi miastem, ale nie jest rodzicem. Więc…
Przyjdziesz?
Przyjdę.
Wspaniale.
Potrzebujemy jak największej liczby matek.
No nic…
Dobra.
Virginio, ostrzegam. Mamy ostre tempo na zaawansowanym angielskim.
Uczniowie biorą to na poważnie.
Jeśli zajęcia okażą się dla ciebie zbyt trudne,
lepiej będzie, jeśli pójdziesz do mniej zaawansowanej grupy.
Nie bierz na siebie za dużo.
Omawiamy klasyków. Steinbecka, Salingera,
Millera, Homera, Fitzgeralda i oczywiście Szekspira.
Razem 16 książek.
- Jasne? - Nazywam się Ginny.
Żyję w reklamie pasty do zębów.
Witajcie na angielskim dla zaawansowanych.
Z tyłu ukrywa się nasza nowa uczennica, Virginia Miller.
Powitajcie ją serdecznie.
Ginny.
To pierwszy dzień po wakacjach,
ale pomyślałem, że to świetna okazja na kartkówkę.
Ci z was, którzy nie przeczytali Czarownic z Salem,
będą mieć kłopoty.
Nie martw się, Virginio, nie oczekuję, żebyś to znała.
Masz jakieś pytanie?
W spisie lektur jest 16 książek.
Jak mówiłem, możesz przenieść się…
Czternaście z nich napisali mężczyźni, 15 z nich biali,
a czarny autor pojawi się pewnie w miesiącu czarnej historii.
Mam rację?
Słucham?
Poważnie podchodzę do swojej edukacji.
Boję się, że mogę uwierzyć, że główny punkt widzenia,
ten z lekcji i ten wielkich pisarzy,
należy tylko do białych mężczyzn, co eliminuje mój głos jako nieistotny.
Obawiam się, że nie będę stymulowana intelektualnie.
I czytałam Czarownice z Salem i mogę napisać dzisiaj kartkówkę.
Skończyłaś, Virginio?
Nie.
Nazywam się Ginny.
Nie wiem, jak było w twojej poprzedniej szkole,
Ginny,
ale nie tolerujemy wybuchów politycznych i działań pod publiczkę
kosztem czasu zajęć rówieśników.
Tak, Maxine?
Też martwię się podświadomym przyswojeniem wyższości perspektywy białych mężczyzn.
I mam bóle okresowe. Mogę iść do pielęgniarki?
Dość tego.
Do końca lekcji siedźcie cicho i piszcie kartkówkę.
Jest warta 10% oceny za pierwszy semestr.
Jesteś nowa, prawda?
Mieszkasz naprzeciwko mnie?
Jest poniedziałek.
ŚRODA
Nie znasz się na kulturze? Nie słyszałaś o zespole Wednesday?
Słyszałam.
- Mają taki jeden kawałek. - Nie mają.
Nie istnieją.
Wymyśliłem ich. To przypadkowa koszulka.
Nieważne.
Spotkałem twoją mamę.
Bywa miła.
Prosiła o zioło. Nie była miła.
Cóż, bywa też suką.
Marcus, spadaj.
Nara, sąsiadko.
Przepraszam za niego.
To dupek.
- Totalny. - Tak.
- To mój brat bliźniak. - Przepraszam.
Powinnam była udusić go pępowiną w łonie matki
dla dobra ludzkości.
Idziesz?
Skąd jesteś?
- Z Teksasu. - Teksas. Ale egzotycznie.
- Jesteś hetero? - Co?
Homo, hetero, różne zaimki. Można być homo w Teksasie?
Jestem hetero.
Ale szkoda. Nie ma tu fajnych homo.
Spodobają ci się moi przyjaciele.
To Norah, to Jordan, to Brodie,
to Hunter, a to Abby.
To Ginny.
Jest moją nową sąsiadką, jest z Teksasu,
kocham ją, więc macie ją czcić i być mili.
- Czołem. - Czołem.
Boże! Uwielbiam południowe akcenty.
Możesz powiedzieć najwredniejszy szajs,
a to wciąż brzmi słodko i czarująco,
jakbyś oferowała mi lemoniadę.
Dźgnę cię w twarz!
Widzisz? To wciąż czarujące.
Masz idealną skórę. Używasz rollera?
Wybacz. To jak z dotykaniem włosów czarnych dziewczyn?
Jeśli cię obrażam, to dlatego, że mamy tu mało czarnych.
Czemu tu jesteś?
Mój ojczym zmarł.
W porządku.
Jak umarł?
W wypadku samochodowym. Miał zawał i wypadek.
Okropne. Ktoś jeszcze ucierpiał? Był na autostradzie?
Na motocyklu?
Widziałam kiedyś makabryczny wypadek.
Ręka kolesia poleciała cztery pasy dalej od reszty ciała.
Mój głupi brat bliźniak
pewnie skończy dokładnie tak samo.
Kupił motocykl, co jest tym żałośniejsze,
że mamy urodziny dopiero w grudniu. Wtedy będzie mógł jeździć.
Do tego czasu drogi będą oblodzone i pewnie się zabije.
Wyluzuj, Max.
Nie chciałam przywołać bolesnych wspomnień.
Uwielbiam straszne rzeczy. Jestem makabryczna.
Oglądam Prawo i porządek i słucham podcastów
o brutalnych morderstwach. Chcesz jogurt?
Wiesz co?
Masz rację. To żarcie jest paskudne.
Wymknijmy się z kampusu na taco.
Chodź. Serio.
KOLEJNA KADENCJA
Cześć, JFK.
Dzięki, Joe.
- Znamy się? - Nie wiem.
Jasne. Plakietka.
Obok jest ratusz. Pewnie masz ruch w czasie lunchu.
- Pewnie tu wpadają. - Tak. Kim jesteś?
Hej, Joe. Przyszedłem po to, co zwykle.
Na wynos. Znowu.
Już gotowe. Marie!
- Dziękuję, Marie. - Spoko.
Dobra.
Nie! Ale ze mnie niezdara.
- Nic ci nie jest? - Georgia.
Paul Randolph. Burmistrz.
To instynkt. Przepraszam.
Zapomniałem, jak przedstawiać się jak człowiek.
Cześć, jestem Paul.
Nie wierzę, że robię takie pierwsze wrażenie.
Właśnie się przeprowadziłam. Kupię ci drugie to coś…
Nie. Na pewno…
Nalegam. Zjedz ze mną lunch i ci to wynagrodzę.
I będę miała z kim pogadać! To co zawsze, Joe. Dziękuję!
Wiesz co? Zwykle jem przy biurku, więc…
Ale czemu nie?
Wiesz co?
Dobra. Georgio.
Burmistrzu Paulu.
Mów mi Paul.
Tylko Paul. Wiem, że jesteś tu nowa,
ale natknęłaś się na największą tajemnicę miasta.
Joe jest właścicielem farmy na obrzeżach miasta.
- Chwalisz mnie, Paul? - Nie, demaskuję cię.
Zatrudnia uczniów do prowadzenia farmy
za punkty w szkole rolniczej
i do prowadzenia restauracji za punkty w gastronomicznej.
To ogromny przekręt, ale hummus…
ma szałowy.
Doceniam dobry przekręt.
Ja też.
Wszyscy tutaj są tacy szczęśliwi.
Udają. Są nieszczęśliwi.
Wszyscy powoli zbliżają się do śmierci.
I widziałam, jak Hunter cię obczaja.
To było urocze.
Ginny?
To moja mama.
Nie.
- Ma prawdziwe cycki? - Z kim rozmawia?
To burmistrz Paul „Kawaler do wzięcia” Randolph.
Napalone mamuśki mu się narzucają.
Chodźmy stąd.
To naprawdę miłe. Nigdy nie mam czasu nacieszyć się lunchem.
Tam jest kompletny dom wariatów.
Zwykle jem chińszczyznę z moim szefem kampanii, Nickiem,
który jest nieugięty.
To może być przeznaczenie.
- Co? - Chciałabym dostać pracę w mieście.
Pomóż mi poznać więcej ludzi.
Spróbujemy na kilka tygodni.
Dobra. Masz jakieś doświadczenie w polityce?
Niezupełnie, ale mogę pomóc. Utrzymuję się od 15 roku życia.
Jestem mądra, zdolna, zaradna i szybko się uczę.
Z cytryny zrobię lemoniadę, ciasto i bezę.
Przepraszam. Transakcja odrzucona.
- Co? - Ma pani jakąś inną kartę?
Weź tę.
Na pewno potrafisz dużo zrobić z cytrynami,
ale nie szukam pracowników i mam Nicka, więc…
Nick jest nieugięty.
Przykro mi.
Oczywiście. To był tylko taki pomysł.
Cześć.
Co się stało? Gdzie twoje okulary?
Możemy jechać?
Kto to zrobił?
Pokaż.
Niedaleko pada jabłko od zgniłej jabłoni.
Słuchaj. Jesteś magiczny.
Chrzanić tego dupka. To pszczoła, a co robimy z pszczołami?
Na pszczoły.
Chodź.
Cześć, mała pani.
Cześć, gruby chłopie.
Jesteś zadziorna, co?
Przysiadasz się.
Fajnie. Świetnie się bawimy.
Nagadała ci, Marty!
Chcesz mi postawić?
Zion. Ile masz lat?
A ty?
Siedemnaście, ale to bez znaczenia.
Pytanie brzmi, ile lat ma Devon Fisher.
Devon Fisher ma 21 lat i nie zabezpiecza swoich rzeczy,
kiedy pływa goły w Yosemite.
Yosemite?
Podróżuję. Szukam siebie.
W stylu Jacka Kerouaca.
Napisał W drodze.
Daj spokój. Ile masz lat?
Dobra.
- Co jest złego w „oko za oko”? - Wszyscy byliby ślepi?
Kiedy atakują oko,
łap za rękę.
Austin!
Znalazłam klej do naprawy okularów.
Kochanie?
- Masz niesamowity pokój. - Wiem.
To jest naprawdę ładne.
Przymierz.
Pięknie ci w niej.
Zatrzymaj.
- Serio? - Tak. Na stówę.
Tobie w niej lepiej.
Mamy kupę pracy domowej, a to dopiero nasz pierwszy dzień.
Pan Gitten to dupek.
Jest żądnym władzy potworem. Trollem pod mostem.
Przykro mi, że jesteś do bani.
I że masz małego fiuta i nikt nie chce go dotknąć.
Przykro mi, że łysiejesz. To musi boleć.
Jak ci się podoba Wellsbury? To raj?
Jest dziwnie.
Mam subtelnie i od niechcenia spytać, czy masz chłopaka.
Hunter chce wiedzieć.
Nie. Nigdy nie miałam chłopaka.
Nigdy się nie całowałam. Przez przeprowadzki zawsze jestem nowa.
To brzmi okropnie… A może ekscytująco.
Możesz zmieniać osobowość.
- Dogadałabyś się z moją matką. - Chciałabym. Boże, ale jest seksowna.
Tak mówi każdy, kto kiedykolwiek poznał Georgię.
Georgia.
I Virginia?
Mój brat to Austin.
To po miejscach narodzin.
Poetycko.
Nie wierzę, że była dziś z kolesiem.
Zawsze to robi. Przenosimy się, poznaje faceta,
rozstają się, przenosimy się
albo przenosimy się dla jej faceta. Zawsze chodzi o faceta.
Nie winię jej za śmierć Kenny’ego, ale miało być inaczej.
I robi to w pierwszy dzień w mieście.
Nie przeprowadzaj się.
Stwierdziłam, że cię lubię.
- Naprawdę? - Tak.
„Mogę napisać dzisiaj kartkówkę”.
Podziwiam cię.
Chcesz picie? Potrzebuję cukru i chemikaliów.
- Jasne. - Super.
Śledzisz mnie?
Co? Nie. Max mnie zaprosiła.
Marcus, co robisz?
- Czemu to tu jest? - Tu nie szukają.
Ohyda. Lecz się. Możesz wyjść?
Próbujemy się uczyć.
Przepraszam za niego.
W porządku.
Jaką piosenkę Wednesday lubisz?
Nie musisz być dupkiem.
Nie, nie muszę.
- Fajny motor. - Dzięki.
Może cię przewiozę.
Kiedy? W grudniu?
Laski zawsze chcą takie foty na Insta.
Dobra, gdzie masz telefon?
Hej! Stój! Nie!
Virginio Miller, ty idiotko.
To nie było fajne.
Marcus, jedziemy.
Kto to?
Nikt. Jedna z głupich przyjaciółek Maxine.
- Jak minął pierwszy dzień? - Mam dużo pracy domowej.
Wracaj tu, kiedy do ciebie mówię!
Nie zbliżaj się do niego i do motocykla!
Nie rozumiesz.
Myślisz, że nie rozumiem.
Rozumiem. Uwierz mi, mama rozumie.
Jesteś mną, a byłam idiotką.
Tyrałam, żebyś miała szanse, których ja nie miałam,
a ty rzucasz wszystko dla jakiegoś zbuntowanego palanta.
Wiesz, kto jest seksowny? Chudy kujon z lekcji biologii.
Bzyknij go. To przyszły Zuckerberg.
Nie oglądałaś Romy i Michele?
Boisz się, że zakoszę ci zielsko?
Nikogo nie bzykam, bo nie jestem tobą.
Nie znajduję chłopaka od razu po przeprowadzce.
- Widziałam cię z tym gościem. - Z kim?
Cześć, kochanie. Naprawiłam ci okulary.
Powiedz Austinowi.
Twoje obietnice są do niczego,
bo już kogoś podrywasz.
Więc nie mów mi o tym, co przeżyłaś,
żeby było nam lepiej, bo to jest nudne.
Byłaś z facetem?
Austin…
Dobra! Trzaskamy drzwiami?
Możemy trzaskać drzwiami!
- W czym mogę pomóc? - Szukam torebki.
Jakiej?
Bardzo ładnej.
Mogę zapłacić.
Jakiego projektanta? Mamy świetny wybór torebek.
Dobra!
Myślałam, że będzie jak w Pretty Woman.
„Dostaje pani prowizję?”
- Nie. - Dobra.
Jest śliczna.
Świetnie.
Przepraszam. Odrzucona. Ma pani inną kartę?
Jeszcze raz.
Przykro mi.
To jednak będzie scena z Pretty Woman.
Przepraszam, dostałam je od męża.
Ma dobre intencje.
Zgubił paragon. Kazałam mu tu wrócić i porozmawiać,
bo wiedziałam, że zrozumiecie, ale się bał.
Więc zwracam własny prezent na rocznicę.
Uwierzy pani?
Może być karta podarunkowa.
- Czemu karta mi nie działa? - Georgio…
Kenny zostawił mi te pieniądze.
Słuchaj, to nie są jakieś drobniaki.
To studia jogi i dom.
I była żona, która ma cię za antychrysta.
Podważa testament.
Co?
Co to znaczy…
- Wezwała gliny? - Dlaczego miałaby wezwać gliny?
Chodzi o testament.
Mówi, że pomogła mu zbudować studia jogi.
Yogi Boogie-Woogie czy inny głupi szajs.
Tak, Yoga Bo Boga. Trzy studia.
Mówi, że jesteś zdzirą,
wyszłaś za niego dla kasy, a jej należy się część biznesu.
Naprawdę cię nienawidzi.
To moja kasa. Legalna.
W porządku. Dbamy o swoich ludzi.
Zajmę się tym.
Marty, mam teraz dom
z ogrodem warzywnym.
- Potrzebuję pieniędzy. - Ogród brzmi nieźle.
Jesteś moim prawnikiem.
Załatw mi moją forsę.
Cześć, Zach.
Jestem mamą Austina.
Przyjdziesz tu na chwilę?
Zach, Austin mówił, że zepsułeś mu okulary.
Nieprawda.
To nie było pytanie.
Zepsułeś okulary Austina, więc jesteś pszczołą.
Austin, co robimy pszczołom?
Miałeś rację. Austin upadł i zepsuł okulary,
a ty upadłeś i złamałeś nos. Rozumiesz?
To było pytanie. Rozumiesz?
Tak!
Mamy tu krwotok z nosa.
Zach!
Kochanie, nic ci nie jest?
Zaliczył paskudny upadek.
- Dziękuję za pomoc. - Nie ma za co.
Słodki chłopak. Powinieneś bardziej uważać.
Do zobaczenia wieczorem.
Nie mogę się doczekać spotkania samorządu.
Musimy chronić swoje dzieci.
Zgadza się.
Oj, kochanie.
Zamówili wiaderko krewetek i Jax sięgnął do spodni…
nie do kieszeni, Ginny, do spodni, tam, gdzie są jaja…
wyciągnął obrączkę i się oświadczył. To najlepszy program.
- Oglądasz Vanderpump Rules? - Nie.
Ginny też nie. Nie znacie kultury.
Dzisiaj ją rozdziewiczę.
Dobra, spoko.
Chciałem zapytać, czy chcesz się spotkać później, ale…
Może się spotkać.
- Mówiłaś… - To okropny program, serio.
Zwłaszcza gdy mieli już po 30 lat.
Dobra, no to chciałabyś?
Jasne.
Jesteśmy umówieni.
Umówieni? Jako przyjaciele?
Albo na randkę.
Jasne. Tak.
No dobrze. Tak.
To brzmi… dobrze.
Randka. Super.
Super.
- Brawo, Teksasie. - Mam randkę.
Pożyczę ci jakieś ciuchy, bo wszystkie twoje są okropne.
Bez urazy. Zakładam na podstawie tego, co widziałam.
Ale nie mogę się doczekać.
Nigdy nie byłam na randce.
O mój Boże. To twoja pierwsza randka?
- Wspaniale! - To nic takiego.
Zignoruję cię, bo to poważna sprawa.
Hunter Chen jest super i seksi.
Przyjdę o 18, żeby ci pomóc.
Nigdy nie byłam taka podekscytowana.
Jasna cholera.
Kto to?
To mama Ginny.
Wiem.
Do zobaczenia.
Do wieczora, Ginny.
Co tu robisz? Nie cierpię, jak przychodzisz do mojej szkoły.
Pogódźmy się. Nie lubię się kłócić.
- Mam niespodziankę. - Piknik w aucie!
Dobra. Piknik w aucie. Jedźmy stąd.
Bekonowy.
- Poproszę czekoladowego szejka. - Groteskowo.
Dobra.
Musisz przestać.
Nie powinnam była się czepiać o tego dupka z motocyklem,
ale przypomniało mi się coś z młodości.
Zobaczyłam twoje życie.
Byłaś w ciąży, spłukana i wyleciałaś ze szkoły.
Ale spoko.
A potem miałaś rozwydrzoną nastoletnią córkę,
a to było okropne. Nie życzę ci tego.
Wybaczysz mi?
- Tak? - Tak.
Miałaś rację. Był dupkiem.
Poza tym mam dziś randkę z innym facetem.
- Zuckerbergiem? - Mamo!
Twoja pierwsza randka! To wspaniale.
Tak mówiła Maxine.
Maxine?
Moja nowa przyjaciółka.
Nowa przyjaciółka!
Proszę, proszę!
Mówiłam. To miasto jest inne.
Daj mi pączka z bekonem.
Jest odrażający.
- Ja je lubię. - To na opuchliznę.
Chcę wiedzieć?
Nie pochwaliłabyś tego.
Skończyłam!
Super przedłużane pasemka.
Pięknie wyglądasz.
Obie mi to obrzydzacie.
Jak z powieści Judy Blume.
Pochowajcie mnie w tej szafie.
Nie trzyj oczu. Rozmażesz tusz.
I pod żadnym pozorem nie uprawiaj seksu.
Ale jeśli zrobisz mu loda, to jaja można…
Mamo!
Żartuję! Żadnych lodów.
Nie udawaj ostrej. To irytujące i nikt cię nie lubi.
- Ja lubię. - Lubi mnie.
Opowiedz mi o Hunterze.
Znam Huntera całe życie.
W siódmej klasie stał się ciachem, ale jest miły,
więc wszyscy go kochają. I jest mądry.
I widział akcję Ginny na angielskim.
Akcję?
To nic takiego.
Było super.
Pan Gitten mówił, że nie da rady nadążyć,
a Ginny na to: „Jesteś rasistą!”.
- Było super. - Mówił, że nie nadążysz?
To nic takiego. Nic nie rób. Poradzę sobie.
Dobra.
Założysz to na zebranie?
Tak.
Dzięki. Gdzie mieszkałaś w Teksasie?
W Austin, potem w Fort Worth, a potem w Houston.
Dużo się przeprowadzacie. Pewnie ciężko ci znaleźć przyjaciół.
Tak, to do bani.
Darujmy sobie schemat typowej randki i zabierzmy się za coś pikantnego.
Pikantnego?
Grzeszki. Plotki.
Ja zacznę.
Kiedy byłem w piątej klasie, miałem sterczące zęby.
Wielkie potwory.
- Też takie miałam. - Tak? Nosiłem aparat.
Miałam plecak na kółkach.
Boże. O nie.
Muszę wyjść.
Ellen, cześć! Umyłam twój talerz…
Chcesz wypalić zielsko mojego syna?
Dzięki temu jakoś dziś wytrzymam.
Te matki są podłe.
Zauważyłam.
Geniusz zbrodni ukrył ją w pudełku
z napisem „Zadanie domowe z matematyki”.
No nie?
Miałam uwierzyć, że podpisuje pracę domową?
Nie odrabia pracy domowej.
Ginny jest dziś na randce.
Wiem. Max ciągle o tym gadała.
Max jest lesbijką.
W wieku dziewięciu lat powiedziała, że kocha cycki Barbie.
Ma świetne cycki.
Mnie i mojemu mężowi, Clintowi, to nie przeszkadza.
- Bardzo ją wspiera. To dobry ojciec. - To ważne.
Tata Ginny to dobry ojciec.
Zion. Ciągle wysyła jej książki.
Pisze jej notatki na marginesach.
To urocze.
Ojciec Austina jest w więzieniu.
- W więzieniu? Za co? - Oszustwo, defraudację.
- Został wrobiony. - Skąd wiesz?
Ja go wrobiłam.
Co?
Oto i oni.
I otworzył jej drzwi.
Jeździ porsche!
Było fajnie.
- Bardzo. - Tak.
Zdrowa zabawa. Ale dobra, nie nudna.
Nie jesteś nudny. Jesteś miły.
Nie prosiłbyś o ruszanie twoich jaj.
O Boże.
Nie, w porządku. Dobrze się bawiłem.
Do zobaczenia.
Dobra.
Mamo, proszę! Dorośnij.
To był namiętny uścisk.
Dzięki za uszanowanie mojej prywatności i normalne granice!
Nie ma za co.
Mieszkamy w jednym z najbogatszych miast w Stanach.
To niewiarygodne. Możemy kupować żywność organiczną.
Cynthia rządzi Wellsbury.
Zaufaj mi, trzymaj się z daleka.
Z daleka. Jasne.
Mikroplastik wykończy nasze dzieci. Jest w jedzeniu…
Poznałaś już najlepszego kawalera w mieście.
- Ciacho, nie? - To spisek.
Rozumiemy i zgadzamy się z tobą.
Jednak mamy ograniczone możliwości.
To najtańsze posiłki. Mamy napięty budżet.
Niedopuszczalne.
Przepraszam. Przepraszam wszystkich.
Jeśli mnie nie znacie, jestem Georgia Miller.
Jestem bardzo wdzięczna Cynthii, że mi o tym powiedziała.
Wiem, że znacie najlepiej strzeżoną tajemnicę miasta,
kawiarnię Blue Farm Joego.
Jego hummus jest szałowy.
Joe zaoferował szkole bardzo przystępną cenę
za zdrowe, lokalnie uprawiane produkty na lunch
z jego farmy tuż za miastem.
- O mój Boże. - Joe, to świetnie.
W takim razie zamykam posiedzenie.
Mówiłam, że to będzie hit.
Nie, groziłaś, że złożysz donos do departamentu pracy,
że wykorzystuję bezpłatnych stażystów.
Jak mówiłam, doceniam dobry przekręt.
Tak.
Udało się.
Lemoniada, ciasto cytrynowe i cytrynowa beza.
I wspaniała galaretka cytrynowa.
Jak go przekonałaś?
Zwróciłam uwagę, że to ważne dla społeczności.
Dobra, Georgio. Wygrałaś.
Uszczęśliwiłaś Cynthię i trzeba się z tobą liczyć.
Możesz zacząć w czwartek?
Myślałam, że nigdy nie zapytasz.
Co tu robisz?
To twój pokój?
- Tak, co tu robisz? - Podoba ci się?
Hunter?
Co cię to obchodzi?
Podoba ci się?
Tak.
Dobrze.
To tyle.
Co tyle? Jestem tylko głupią przyjaciółką Maxine.
Kto wchodzi przez okno? Jak jakiś gwałcicielski…
Co to miało być?
Dopiero co użyłam słowa „gwałt”.
Wybacz. Byliście na randce,
Maxine mówi, że pasujecie do siebie, ale ciągle o tobie myślę.
Kiedy mnie złapałaś…
Nieźle.
Wytrzymasz dwa palce?
Jasne. Chyba tak.
Podoba ci się?
Tak. Podoba mi się.
Chwila.
Tutaj.
- To był mój pierwszy… - Muszę iść.
Co?
Co chciałeś powiedzieć?
Nasze mamy niedługo wrócą ze spotkania w szkole, więc…
Dobra.
Do zobaczenia?
Zdecydowanie.
Słuchaj,
możemy to zachować dla siebie? Nie chcę, żeby Padma wiedziała.
A ty nie chcesz, żeby Hunter wiedział.
Chciałam to powiedzieć.
Oby taka głupota nie namieszała z Hunterem.
No to spoko.
Nie cierpię tego.
Ćwicz dalej.
Poproś Kenny’ego o wskazówki.
Burgery z fasoli mung gotowe.
Fasola mung? Ohyda.
Tęsknię za pizzą.
Nienawidzę rodzinnych obiadków ze Stepford.
Co jest?
Nie narzekaj na rodzinne obiady. Jesteśmy rodziną.
- Kenny nie jest moją rodziną. - Jest.
- Mój tata… - Gdzie on jest?
Na Alasce? W zeszłym miesiącu był w Nepalu.
Cześć, kochanie. Kiedy będzie obiad? Umieram z głodu.
Zaraz sprawdzę.
Popracuj nad formą.
Jak się spało w nowym pokoju?
Dobrze.
- Nie wyginaj tak pleców. - Dobra, rozumiem.
Rozumiem.
Kenny, przestań.
Kenny, rozumiem.
Obiad gotowy.
Namiętność albo władza.
Władza jest zimna.
Chodzi o kontrolę. To gra.
Są zwycięzcy i przegrani.
- Dzięki. - Nie ma za co.
Jeśli ktoś ma władzę,
to znaczy, że ktoś inny jej nie ma.
Zawsze myślałam, że będę chciała seksu z namiętności.
Namiętność jest gorąca.
Ale namiętność jest fajna, póki ci nie dopieką.
Władza jest wtedy atrakcyjniejsza.
Padma, prawda? Powinnaś coś wiedzieć.
- Co? - Spóźnimy się na lekcję.
Masz coś na koszulce.
Już zdjęłam.
Dzięki.
Zawsze miej się na baczności.
Już rozumiem.
Ostatecznie
i tak cię wyrolują.
Po raz pierwszy w życiu
zaczynam rozumieć moją matkę.
Napisy: Katarzyna Błachnio-Sitkiewicz