SERIAL NETFLIX
Mam nadzieję, że rozumiecie powagę sytuacji.
Dopóki nie zdecydujemy, co robić dalej,
nikt nie może wiedzieć, co zdarzyło się dziś na cmentarzu.
Nikt nie może wiedzieć, że wróżki w tej szkole
nie kontrolują Smoczego Płomienia.
Wybaczcie, wiem, że to poważne, że Bloom zabiła…
Że Rosalind nie żyje.
Moim skromnym zdaniem to ważniejsze, że Rosalind zabiła Dowling.
Tak, ale chwilowo mamy pewność
tylko co do tego pierwszego.
Dziękuję.
Dogadałem się z Bavani.
Bloom uniknie więzienia.
Co to jest?
To powstrzyma Bloom przed czarowaniem.
To była wina kryształu.
Uwolniła swoją magię. Nie jest już groźna.
- Takie były warunki. - W porządku.
Zrobiłam to. Poddam się.
Bavani zwoła trybunał,
by ustalić konsekwencje dla Bloom.
Królowa Luna będzie sędzią.
Cudownie.
Mamy iść uczyć się, jakby to było normalne?
Nie, bo nic nie jest normalne.
Królowa Luna wygłasza przemowę.
Mieszkańcy Solarii,
mam tragiczne wieści.
Rosalind Hale, dyrektorka Alfei, nie żyje.
To wielka strata
nie tylko dla uczniów Alfei, ale dla całej krainy.
Rosalind była jedną z najodważniejszych wróżek w Innoświecie.
Koledzy ją szanowali, a wrogowie jej się bali.
Ale strach nie podyktuje naszej reakcji.
Ktoś jest temu winny i za to odpowie.
Wiedźmy krwi.
Ich nienawiść do nas jest dobrze znana.
Tak haniebny czyn jest bezprecedensowy.
Dokonał go ich przywódca, Sebastian Valtor.
Każda wiedźma, która mu podlega, jest uważana za wroga Korony.
Całe nasze wojsko się z nimi zmierzy.
Możecie być pewni…
że to oznacza wojnę.
DAJ MI ZNAĆ, KIEDY WSTANIESZ
Na pewno da się to zrobić uprzejmie, ale…
Wróżka światła. Należało ci się.
Jak spałaś?
Nie spałam.
Gdy zamykam oczy, wracam na cmentarz.
Wszystko jest rozmazane. Ledwo pamiętam, co się stało.
Przypomnę ci to.
Sebastian wykorzystał cię w trudnej chwili.
Wyjawił straszliwą prawdę, że Rosalind zabiła Dowling z zimną krwią.
Rosalind cię zaatakowała.
Próbowałaś się bronić.
- To ma sens. - Oczywiście.
Udowodnię to przed trybunałem.
Solariańskie prawo jest skomplikowane,
ale na szczęście dla ciebie
spędziłem długie wieczory na jego nauce z nudnymi nauczycielami…
Masz wiele cech, Bloom.
Część niesamowitych, część wkurzających.
Ale nie jesteś ani trochę morderczynią. Uwierz mi.
Terra i Flora znajdą dowód zabójstwa Dowling
na twoją obronę.
A jeśli królowa się nie zgodzi?
Nigdy nie doszło do czegoś takiego.
Ale ktoś zginął,
więc wszystko jest możliwe, od ograniczenia wolności do wygnania.
A teraz będę szczera.
Takie zachowanie nie pomaga.
Jeśli moja mama zobaczy, jak się nad sobą użalasz,
pożre cię żywcem.
Jesteś Smoczym Płomieniem i nie zrobiłaś nic złego.
Kraina cię potrzebuje.
My ciebie potrzebujemy.
Czemu nie walczymy?
Bo jesteście uczniami.
Nie, jesteśmy Specjalistami. Do tego się szkoliliśmy.
Nie, trenowałeś, żeby walczyć po skończeniu szkoły.
Możesz zaimponować solariańskiej armii dobrze zorganizowanym składzikiem.
Marnowanie talentu.
Jesteśmy jebanymi trepami i mamy się z tego cieszyć.
Uważajcie na słowa i zachowanie. To ostatnie ostrzeżenie.
- Jak się miewa Bloom? - W porządku. Leży.
Jest oskarżona o morderstwo, czas na Netflix i chill.
Sporo tu nosicie. Przyda wam się pomoc.
Doceniam chęci, ale mamy dość Specjalistów.
Choć mogliby więcej pracować, a mniej narzekać.
Nie potrzebujesz więcej Specjalistów?
Nie mam magii, a chciałabym zostać w Alfei.
Gdybym została Specjalistą…
To kiepski moment.
Czemu nie? Zajmujemy się tylko zaopatrzeniem.
Mówię prawie serio.
Mogę zająć się jej treningiem w czasie przerw.
Jakich przerw? To nie żłobek. Bez urazy.
To zbyt durne, by mnie obrazić.
Zrobię dosłownie wszystko.
To jak nauki pana Miyagi? Uczy nas czegoś.
Tak. Jak szuflować gówno.
To zajmie tydzień.
Świetnie. Tak trzymaj.
Nie zdołamy zrobić dość dla całej armii.
A czy to zadziała na magię wiedźm krwi?
LeRoy jest przekonana, że tak, a ma całkiem niezłe osiągnięcia.
- Może nie zauważy. - Dobra.
Nie musimy wykopywać zwłok Dowling?
Nie rozkopiemy grobu. Potrzebujemy dowodu, że tam jest.
Dowiedziemy, że to była samoobrona, jeśli ciało Dowling jest…
Kat! Cześć.
Cześć, Terro.
Floro.
Pewnie zastanawiasz się, co tu robimy. Powiem ci.
Idziemy…
Idziemy na spacer po cmentarzu. To nie wbrew zasadom.
Teraz tak. Przykro mi.
Uczniowie nie mogą się kręcić. Wiedźmy krwi mogą być wszędzie.
Nie musisz mi mówić, co knujesz.
Szczerze mówiąc, nie powinnaś. Ale jutro rano jestem sama na warcie.
Może jutro zdołacie się przemknąć.
To rozczarowujące, ale obiecujące.
Skup się, kochasiu.
Rano jest trybunał. Czas nagli.
No dobrze.
Bloom?
Aisha mówiła, że się ukrywasz.
Może poukrywamy się razem?
Pewnie martwisz się trybunałem.
Bloom?
Pogadaj ze mną.
Hej.
Wybacz, że dzwonię. Nie chciałam pisać w próżnię SMS-ów.
Czy rozmowa jest straszniejsza?
Nie odpowiadaj.
Nie było cię w pokoju i w Bastionie.
Idę popływać, może chcesz dołączyć?
Wiem, że chciałeś ze mną porozmawiać.
Trochę mi to zajęło. Sprawy wymknęły się spod kontroli i…
Oddzwoń.
NIEODEBRANE POŁĄCZENIE NOWA WIADOMOŚĆ GŁOSOWA
Udało ci się. Idealnie.
Witaj w domu.
Tato, odbiło jej. Wiesz o tym.
Bloom! Pomóż mi.
- Mamo? - Zabierz ją stąd!
Proszę!
Przepraszam.
To Aisha aż tak chrapie?
Nie ona, tylko ja.
Postanowiłam dać jej się wyspać.
Czy to bezpieczne, że jesteś tu sama?
Bez magii.
Nie chciałam ryzykować. Gdyby coś się stało, gdy spałam…
Bloom.
Proszę, Sky.
Nie boję się ciebie.
A powinieneś.
Moje emocje to wyzwoliły.
To, co do ciebie czuję…
A co jeśli się pokłócimy i stracę kontrolę?
Musimy zachować dystans.
Jestem twoim chłopakiem.
Skoro nie możemy być razem…
Muszę dziś odpocząć.
Bo jutro Stella mnie zabije.
Zajmiemy się tym po trybunale.
Naprawimy to.
Co do…?
Była tu wróżka-gówniuszka?
- Nie nazywaj mnie tak. - To twoja sprawka?
Żeby maruda mógł mnie szkolić.
Cieszę się, że nie mam roboty, ale nie ma mowy.
Boisz się przegrać z laską?
- Riv… - Chce dostać nauczkę. Do dzieła.
Nie żyjesz. Jeszcze raz.
No proszę. Tym bardziej nie żyjesz.
- Czemu jesteś takim dupkiem? - Bo mogą wysłać nas na wojnę.
Specjalistów nie zgarnia się ot tak z ulicy.
Jesteśmy wybierani. Trenujemy latami.
Myślisz, że nauczysz się w parę dni? To obelżywe.
Możesz nawet zginąć.
To zagraża innym.
Śmiało, baw się w przebieranki. Jakby nie było nic ważniejszego.
- Kiedy się widziałyście? - Kiedy Rosalind przejęła szkołę.
To tyle.
A klejnot?
Pewnie będzie udawać, że nie istnieje. To dobrze.
Dzisiaj nie to jest istotne. Przyszłość Bloom jest w jej rękach.
Tam jest woda. Ale jeśli chcesz coś na uspokojenie…
Nie trzeba.
Miło cię widzieć, matko.
Lepiej, żeby inni myśleli, że to mnie odwiedzasz.
Idziemy?
Bez względu na wszystko, dobrze, ze zabiłaś Rosalind.
Zasłużyła sobie.
Przepraszam. Zaraz zaczniemy.
Przygotowałam dla niej wodę.
Schłodzona, z cytryną, gazowana.
Ma hopla na tym punkcie.
Dziękuję, Beatrix.
Dobra.
Jadłam śniadanie na dworze.
W słońcu.
- Potrzebowałam koloru. - To dobrze.
W końcu jestem Smoczym Płomieniem, więc…
Moja mama bywa trudna.
Ale jestem jej córką, więc ja też.
Mamy kilka dróg obrony.
Podszkoliłam się w prawie, więc mnie nie zagnie.
Zdobędziemy dowód od Terry i Flory.
A do tego?
Wybitna Solarianka i niepodważalny świadek.
- Nie przesadzajmy. - Musimy przesadzać.
Twoja rodzina zaopatruje krainę w energię.
Mama nie może ich wkurzyć.
Dobra? Dzięki temu nas wysłucha.
Oby Flora i Terra się wykazały.
A cóż to? Czyżby… oficjalna łapówka?
Musisz mówić tak wprost?
O mój Boże.
Tobiańskie ślimaki skalne. Skąd…
Zebranie ich musiało zająć ci tydzień.
Przyznaję, że nie miały być łapówką.
Pomyślałam, że mogłabym ci je ugotować na randce.
Cholera.
Terro…
O nie. Znowu to zrobiłam.
Źle to zrozumiałam. Tak mi przykro. To upokarzające.
Niczego źle nie zrozumiałaś. Jesteś…
Zajebista.
Wróciłam do Franceski.
To ma sens.
Cóż,
gratuluję.
Mamy mało czasu. Do dzieła.
Smacznego.
Wybacz to opóźnienie,
ale mamy sporo roboty.
Dziękuję za pomoc, ale to zamknięte posiedzenie.
Jestem adwokatem Bloom.
To pięknie, ale w zamkniętym trybunale adwokaci nie są dozwoleni.
Wiem.
Pozwoliłaś Arturowi występować w roli adwokata,
gdy jego towarzysz uwikłał się w skandal finansowy.
Liczę na takie same przywileje.
Bloom, wiesz, jak poważne są oskarżenia?
Tak.
I sama postanowiłaś mieć moją córkę za adwokata?
Tak.
- Stella zna się na prawie lepiej niż ja. - Racja.
Ale zakładam, że nic o nim nie wiesz, więc…
to mała zasługa.
Dobrze. Oto, co wiem.
Rosalind,
jedna z najbardziej cenionych i wpływowych postaci w Innoświecie,
nie żyje.
Wczoraj Bloom przyznała Saulowi Silvie, że to przez nią.
Więc…
czego nie wiem?
Nie dała ci kosza.
- Rozpoczął się trybunał. - Nie zgrałyście się w czasie.
Nic mi nie jest.
Dasz mi spokój, żebyśmy mogły znaleźć grób Dowling?
Czas ucieka.
- Po śmierci ciała się rozkładają. - Znam podstawy chemii.
Wybacz.
Kiedy wróżki umierają, uwalniają esencję życia.
Potężne wróżki mają potężną esencję życia.
To powinno pokazać nam, gdzie Rosalind pochowała
jedną z najpotężniejszych wróżek Innoświata.
Oskarżasz Rosalind o zamordowanie dyrektorki Dowling?
Narażała nasze życie i na nas eksperymentowała.
- To takie niewyobrażalne? - Nie idzie o wyobraźnię.
Ale tego typu bezpodstawne oskarżenia
szkodzą tylko jednej osobie. Tobie.
A jeśli to prawda?
Pogłoski i spekulacje nie stanowią dowodu.
Potrzebuję dowodów rzeczowych.
Sporo dymu.
Tak.
Ma sens. To cmentarzysko wróżek.
Bloom mówiła, że to tutaj.
- Na pewno? - Tak, przy ławce.
Nie ma dymu. Co to znaczy?
Że nie pochowano tu żadnej wróżki.
Jak to możliwe?
I żadna z was nie pomyślała, że Sebastian mógł kłamać?
Mógł, ale Rosalind to przyznała.
Tylko tobie na osobności.
Terra i Flora są na cmentarzu, szukają dowodów.
Daj mi chwilę.
Proszę.
Przeniosła ciało.
Nie, musi tu być. Rosalind nie ujdzie to na sucho.
Terro, co robisz?
Coś tam jest. Czuję to.
Świetnie. Tyle nam wystarczy.
Już prawie.
Co to jest?
To ślepy zaułek.
NIE MA CIAŁA
Cóż. Co za strata czasu.
Nie wymyśliłam tego i nie kłamię. Rosalind to przyznała.
Ktoś może za nią poręczyć.
- Wasza Wysokość. - Aisho, mam ograniczony czas.
Wiem.
Ale biorąc pod uwagę, ile moja rodzina wniosła do Solarii…
Dziękuję.
Pamięta pani swój pierwszy czar?
Mój był nieudany, ale nie umywa się do sytuacji Bloom.
Podpaliła swój dom.
Pokłóciła się z mamą, jej magia zwariowała i…
Po pierwszym razie wróciłam do domu z płaczem.
Mama kupiła mi balon.
Po jej pierwszym razie Bloom spała w magazynie.
Nie mogła z nikim pomówić, bo nie miała pojęcia, co się stało.
Nie doceniamy tego, że dorastamy wiedząc, kim jesteśmy.
Że nasze matki nas prowadzą.
Całe życie Bloom czuła się inna.
Nikt jej nie uczył i nie wspierał.
Czyli ma problemy z kontrolą?
Nie. I w tym sęk.
Tyle jej się przydarzyło, że powinna być w rozsypce,
ale nie jest.
Przyjechała do Alfei z otwartym sercem i umysłem.
Mimo ciężkich przeżyć wspaniale sobie radziła.
Z jej magią i przyjaciółmi.
Bloom straciła kontrolę z jednego powodu.
Chciałyśmy pomóc przyjaciółce odzyskać magię.
Bloom to moja przyjaciółka.
Nie jest niebezpieczna. Naprawdę.
Świetnie znam się na ludziach.
Spotykasz się z Grayem Owensem?
Mówisz, że znasz się na ludziach,
a cały semestr umawiałaś się z wiedźmą krwi.
Grey?
Nie, to pomyłka.
Wczoraj Grey dziwnie się zachowywał.
Wywołało to tyle obaw, że Silva sprawdził jego akta.
Są sfałszowane.
To niemożliwe.
Dlaczego? Bo go znasz?
Tak jak znasz Bloom?
A może twój osąd nie jest tak rozsądny, jak ci się wydaje?
Ciekawe, co na to twoja rodzina.
Dziękuję, Aisho.
To wszystko.
- Aisho. - Aisho.
Zaczekaj.
Nie da się odkryć, co kryje czyjeś serce.
Ludzi można osądzać tylko po czynach.
Masz akta Greya?
Chyba tak. A co?
Muszę je zobaczyć. Teraz.
Będą jeszcze jacyś goście specjalni?
Rozwlekłe przemowy?
Proszę.
Bloom to moja przyjaciółka.
Wiem o tym.
Świetnie sobie radziłaś, broniąc jej,
ale…
Miałaś rację w liście.
Jakim liście?
- Proszę, nie. - Jakim liście?
Stella napisała do mnie kilka dni temu, prosząc o kryształ konwergencji,
a w liście zamieściła ostrzeżenie.
Przed tobą.
„To tykająca bomba zegarowa,
ale dobrze dla Solarii, że jestem w jej życiu.
Kiedy w końcu wybuchnie,
zdołamy to wykorzystać”.
Napisałaś to?
Tak, ale…
Myślę, że już wybuchła.
Jeśli nie macie nic do dodania…
Mogę coś powiedzieć?
Stella ma rację co do tego, co się stało tamtej nocy.
To była samoobrona. Rosalind mnie zaatakowała.
Ale ma też rację w liście.
Przez to, co się stało.
W czasie starcia
mogłam odpuścić, ale tego nie zrobiłam.
Coś przejęło kontrolę i chciałam ją skrzywdzić.
Chciałam ukarać Rosalind za zabicie Dowling.
I to zrobiłam. Chciałam jej śmierci.
Smoczy Płomień pozwolił mi to osiągnąć.
Zaakceptuję konsekwencje swoich czynów.
Doceniam twoją szczerość.
Ale to nie zmienia faktu,
że wciąż stanowisz zagrożenie dla krainy.
Skazuję cię na stan zawieszenia.
Do ponownej oceny po 20 latach.
Zaraz. Co?
Zabierzcie ją do sanktuarium.
Nie, mamo.
Nie utrudniaj tego.
Nie musisz.
W porządku.
Tak będzie lepiej.
Przykro mi, że nigdy nie miałaś matki, która by cię zrozumiała,
która nauczyłaby cię kontrolować magię.
Mnie też.
Kiedy pisałam do ciebie list…
Chciałaś wrócić do moich łask. To oczywiste.
Choć było to jasne i trochę niezdarne,
to był sprytny ruch.
Powinnaś cieszyć się moimi łaskami.
Jesteś księżniczką.
Była jakakolwiek szansa, że ją wypuścisz?
Nie.
Ale byłam pod wrażeniem tego, jak się zachowałaś.
Uprzejma, ale stanowcza. Byłam z ciebie dumna.
Zdejmij marynarkę.
Odwróć się.
Tylko tyle musiałam zrobić?
Tańczyć, jak mi zagrasz.
To nie ja gram.
Ale tak.
Obie musimy tańczyć.
Przykro mi z powodu twojej przyjaciółki.
Ale bycie królową oznacza wybieganie dalej niż przyjaźń.
Kiedyś to zrozumiesz.
A jeśli nie chcę?
Niestety nie masz wyjścia.
A jeśli nie będę księżniczką? Będę miała wybór?
Uważaj, Stello. Nie wiesz, co mówisz.
Owszem. Wiem.
Jeśli mam wybierać między przyjaciółmi a koroną,
nie zdziw się, co wygra.
Co się stało z Bloom?
Aisho?
Wszystko gra?
Cześć.
Jestem ci winien wyjaśnienie.
Nie, tylko odpowiedź.
Jesteś wiedźmą krwi?
Wybacz, Aisho. Wiedziałem, że nie zrozumiesz.
To koniec.
Przepraszam. Odeszła.
W porządku. To nic.
Będzie dobrze.
Na pierwszy rzut oka
Romeo i Julia to świetna historia.
Tragiczna miłość.
Ale okazuje się,
że Julia ma 13 lat, Romeo to dupek,
a wszystkiego dałoby się uniknąć, gdyby lepiej się komunikowali.
Ale aktorzy, Leo i Claire. Trudno ich przebić.
Czy tak należy postąpić?
Wiem, że mam nienawidzić wróżek, ale skoro Rosalind nie żyje,
może znajdziemy inny sposób.
- Nie słyszałeś przemowy Luny? - Nie. Akurat jechałem. A co?
Obwinili nas, Grey.
Co?
Współlokatorka twojej dziewczyny zabiła Rosalind, a obwinili nas.
Więc teraz już wszyscy w Solarii nienawidzą wiedźm krwi.
Wróżki chcą naszej śmierci.
Zawsze chciały naszej śmierci.
Czas się bronić.
Musimy ją wyciągnąć.
- Nie możemy się odwołać? - Moja mama sama decyduje.
Gdy podejmuje decyzję, ta staje się prawem.
- Wróć do niej. Przekonaj ją. - To się nie zdarza.
Co z kryształem? Ma w sobie Smoczy Płomień.
Możemy to wykorzystać?
Czy jeśli damy znać Bloom, może się wydostać sama?
To w jej stylu? Znacie ją.
- Tak myślałam, ale… - Nie widziałaś jej tam.
- Bloom się poddała. - Ale my nie musimy.
Bloom się boi. Tak jak my wszystkie.
Nie chcę żyć w strachu.
Jeszcze jest jakaś nadzieja.
Rozejrzyj się. To już koniec.
- Nie podał ci szczegółów? - Nie, kazał się szykować.
Musimy działać szybko.
Armia znalazła Sebastiana. Parę godzin drogi.
Bavani nie ufa, że armia będzie dyskretna.
- Ale nam ufa. - Atakujemy?
Tak. Chciałeś walki. Gratulacje. Będziesz ją miał.
Mamy ich zdjąć i zakończyć wojnę, nim się zacznie.
Jazda.
- Sky. - Przepraszam.
Dostałem wiadomość. Chwileczkę.
Na pewno chcesz iść?
- Na 100%. - Dobra.
Czekałem na wieści o trybunale.
Przestanę marnować czas.
Sky.
Co? Co jest?
Królowa Luna wydała wyrok.
Musicie mi pozwolić się z nią zobaczyć.
Zamknijcie go.
Puśćcie mnie. Bloom!
Bloom!
Serio? Wy też?
Aisho, mogłabyś przyjść na chwilę?
Nadal masz kryształ konwergencji?
Co kombinujesz?
Myślałyśmy, że to coś jest martwe.
Ale wcale nie było.
Całe życie Bloom czuła się inna.
Nikt jej nie uczył i nie wspierał.
Nie doceniamy tego.
Dorastamy, wiedząc, kim jesteśmy.
Nasze matki nas prowadzą.
Pani Dowling?
Witaj, Bloom.
Nie mogłyśmy uwierzyć. Wszystko dzięki Florze.
Nie wiedziałam, dlaczego nam nie wyszło.
Zrozumiałam, gdy rośliny zwiędły.
Te coś chłonęło esencję życia.
To roślina wskrzeszająca.
Jest jak kapsuła czasu natury.
Mogłaby być nieco ładniejsza, ale spełnia swoje zadanie.
Dałyśmy jej Smoczy Płomień z kryształu konwergencji
i się otworzyła.
Była tam pani?
Mój duch tam był.
Dziwne, prawda?
Zrozumiałam, co Rosalind planuje,
i wykorzystałam tyle magii, ile mogłam.
Wezwałam świat natury, by mnie ocalił.
Jestem wam winna ostatnie pożegnanie.
Życie jest cenne,
ale śmierć też.
Trzeba je uszanować.
Nie przeżyłam ataku Rosalind.
Nie mogę wam pomóc w tej bitwie.
Ale mam czas na ostatnią lekcję.
Lekcje magii już nie są dla mnie, więc może powinnam pilnować drzwi.
Wszystkie jesteście wróżkami.
To magia transformacji.
Gdy byłam dyrektorką, chroniłam was
przed brutalną prawdą.
Wierzyłam, że pozytywne emocje to podstawa potężnej magii.
Rosalind uważała inaczej.
Że siłę zyskuje się tylko przez brutalną prawdę.
Obie się myliłyśmy.
Aby uwolnić prawdziwą magię,
musicie pogodzić się ze wszystkimi emocjami.
Radość pozytywów i rozpacz negatywów.
W obu jest piękno i siła.
Jestem z was dumna.
Z tego, kim się stajecie.
Bloom, przejdziemy się?
Za wszelką cenę. Musimy ją znaleźć.
Nikomu ani słowa.
BAVANI WIE.
- Bavani wie, że Bloom zniknęła. - Beatrix tak mówi?
Wierzysz jej?
Stara się. Tylko…
Sprawdzą nasz pokój. Musimy tam być dla niepoznaki.
Wrócę tam. Potrzebujecie więcej czasu z panną Dowling.
Nie byłam z nią tak blisko.
- Dziękuję. - Ja też pójdę.
Będzie bardziej wiarygodnie. Uściskajcie ją ode mnie.
Trzy wejścia. Trzy drużyny.
Zróbcie jak najwięcej, nim się zorientują.
LeRoy zdążyła stworzyć dla nas ochronę. Ich klątwy na nas nie zadziałają.
Ale wiedzcie,
że kiedy tam wejdziemy, zacznie się wojna.
Jeśli ktoś chce się wycofać, to śmiało.
Do dzieła.
Zawiodła się pani na mnie?
Za utratę kontroli.
Za zabicie kogoś.
Zabójstwo to poważna sprawa.
Zawsze będziesz nosić to brzemię.
Ale nic nie dzieje się w próżni.
Gdy odkryliśmy, co Rosalind zrobiła w Aster Dell,
byłam taka zła…
że chciałam ją zabić.
Gdybym miała twoją moc, skończyłoby się to inaczej.
Świat jest lepszy bez Rosalind Hale.
To obiektywna prawda.
Już po sprawie.
Wcale nie, bo wciąż mam to coś w sobie.
Im więcej wiem, tym bardziej się boję.
Nie dziwię się.
Ale musisz tego użyć.
Tak czy inaczej.
Nie możesz się poddać.
Musisz walczyć.
Ale jak? Jak mam…
to zrobić bez utraty kontroli?
Niech ktoś mi powie, co mam robić.
Nie mogę tego zrobić.
Nikt nie może.
To najtrudniejsza lekcja.
Mogę tylko powiedzieć,
że w ciebie wierzę.
Musisz wiedzieć, że wszystko, co może niszczyć,
może też chronić.
Bloom, masz moc, by ocalić świat.
Już to słyszałaś.
Rosalind ogłosiła to na bankiecie.
Na pewno z nią u twego boku.
Tak.
To bardzo w stylu Rosalind.
Nieco to poprawię.
Nie myśl o ratowaniu świata.
Pomyśl o ocaleniu swojego świata.
Ludzi, których kochasz, na których ci zależy.
Użyj do tego swojej mocy…
a postąpisz słusznie.
Już prawie czas.
Przytulimy się?
Na pożegnanie?
Miałeś rację z Musą.
Jesteśmy w środku akcji.
Nie rób nic głupiego.
Nie chcę cię nigdzie nosić.
A dałbyś radę? Popracuj nad siłą nóg.
Wiedzieli, że przyjdziemy.
Długo ci to zajęło.
To przez ekipę.
Kompletnie rozbestwiona.
Możesz wyłączyć światła?
Wszystkie, proszę.
Oczywiście.
Napisy: Katarzyna Błachnio-Sitkiewicz