Sky.
SERIAL NETFLIX
- Andreas spalił dom. - Wiem.
Jest porywczy. Zawsze tak było.
Zapomniałeś mi powiedzieć.
Zabierzesz sobie ten szajs? Wiem, że nie należał do Andreasa.
Minęło zaledwie kilka miesięcy, a ty już zaczynasz brzmieć jak on.
- Kto cię tu wpuścił? - Harvey.
- Sky, musimy porozmawiać. - Nie.
Złapią cię przez zakradanie się do szkoły.
- A Bloom tak się napracowała. - Dziś było niebezpiecznie, Sky.
Zrozumiałem, że to tylko kwestia czasu, zanim mnie znajdą.
Co mam zrobić? Nie pójdę na wygnanie przed spotkaniem z tobą.
Przepraszam.
Dobra. Powiedziałeś swoje.
Możesz już iść.
Powiedz, co mam zrobić, żeby to naprawić.
Opuść Alfeę i Blackbridge. Zostaw wszystko.
Odejdź i nigdy nie wracaj.
Saul!
Miło, że wpadłeś.
Jak mnie znalazłeś?
Niektórzy nadal dbają o praworządność.
- Wybacz. - Tak się różnicie.
A jednak macie tę samą słabość.
Dlatego nie mam dzieci.
Zabierz go do wschodniego skrzydła.
- Dałaś mi najcięższe rzeczy. - Sama chciałaś.
Zgłosiłam się do pomocy przy bankiecie, żeby zobaczyć się z Sebastianem.
Potem ktoś wpadł na dodatkowe pomysły, żeby bankiet był wyjątkowy.
Bankiet absolwentów jest ważny.
Będą tam wszyscy ważni absolwenci Alfei z ostatnich 50 lat.
I chcesz się przysłużyć kompozycjami kwiatowymi?
Powiedzieć ci?
Tak.
To pierwszy krok mojego 20-letniego planu.
Dowling miała mnie chwalić przy absolwentach.
Odbyłabym staż u kogoś w Kapitolu, wróciła tu uczyć,
awansowałabym.
W końcu Dowling odeszłaby ze stanowiska i zostałabym dyrektorką.
Dlatego nikomu nie mówię o moim planie.
Nie! Po prostu…
najdalej wybiegam w przyszłość do lunchu.
A i tak nie wiem, co zjem.
Nigdy nie myślałaś o swoim życiu po Alfei?
W Gardenii chciałam tylko skończyć liceum, ale…
Chciałam żyć normalnie. Być artystką albo inżynierką.
Potem pojawiła się Alfea.
Mamy dziesięć minut.
Zaginione wróżki są w skrzydle wschodnim.
Rosalind postawiła wszędzie straże.
Strażnicy mają dziś pełne ręce roboty.
Moi koledzy są teraz ważniakami. Trzeba ich chronić.
Włamiemy się do wschodniego skrzydła? Podczas bankietu?
Albo i nie. Bez pośpiechu.
Czym jest więcej wróżek bez magii?
Rosalind pewnie was nie zaatakuje.
To nic takiego, prawda?
Wiem, to ryzykowne,
ale po dzisiejszym głosowaniu będzie trudniej pokonać Rosalind.
Po głosowaniu?
Królowa Luna mianuje dyrektorkę, ale to absolwenci ją zatwierdzają.
To formalność, ale…
Rosalind nie widziała tych ludzi od 16 lat.
Dziś wieczorem przypomni nam, kim jest.
Jeśli wszystko pójdzie dobrze, zostanie dyrektorką na dobre. A jeśli nie…
Co pomyślą najpotężniejsi ludzie w Solarii,
gdy dowiedzą się, że kradnie magię uczniom?
Zdobądźcie dowód.
Musimy wracać.
Dzwonił?
Silva?
Nie.
Lepiej, żebyśmy nie wiedzieli, gdzie jest.
Wiem.
Kiedy Sky kazał mu odejść, nie sądziłam, że…
to zrobi.
Relacje nie-ojcowskie i nie-synowskie są skomplikowane.
Nie ma nagród za pośpiech.
Ale wcześniej sobie pójdę.
Pewnie wiesz od Rivena, co się stało z domem Saula.
Z moim domem?
Tak, słyszałem.
Dzisiejsza noc będzie długa i żmudna.
Nadęci absolwenci, którzy w życiu nie pracowali.
To mi pomaga.
- Riven! - Weź sobie wolne.
Zmień nastawienie.
Jego też.
Obaj macie nieprzyjemny nastrój.
- Tam jest zapadka. - Wiem, że jest zapadka.
Ale z ciebie frustrat, Riv. Czyli plotki są prawdziwe.
Że trójkącik to dla ciebie za dużo.
Wcale nie.
Po prostu to koniec.
Ktoś mu to powiedział?
Wzorujesz się na mnie?
Nieźle.
Tworzysz las deszczowy?
Wybacz. Nie mogę się skupić.
Po prostu idź, Philipie.
W tym tygodniu wygląda inaczej.
Ciężko mu z Rosalind, ale zwykle ma trochę werwy.
- Już nie. - Przez Devina?
- Moje działania? - Przez Rosalind.
Nie, to coś więcej.
Słyszałam, jak rozmawiał z kimś z Malacoy.
Akademii Malacoy?
Kilka lat temu zaproponowali mu pracę. Mówił, że nigdy nie opuści Alfei. Ale…
Nie wiem, co będzie ze mną i Samem.
Przesyłka specjalna. Pomogę wam.
Mamy pomoc.
Tak, nie musisz.
Cześć.
- To twoje krzesło. - No…
- Przesunę się. - I tak miałem już iść.
Przesunę się.
I tak miałem już iść.
Dobra.
Do zobaczenia.
To było… coś.
Aż bolało.
Przestaliśmy do siebie pisać i…
Jest dziwnie. Dacie mi spokój?
Wszystko gra?
Oczywiście.
Idę do siebie. Wezmę prysznic i wyszykuję się.
Zobaczę, czy Grey pozbierał się po tej sytuacji. Na razie.
A co z tobą?
Pamiętasz, jak za pomocą magii pozbywałam się gniewu Sama?
Przestałam to robić,
bo mówiłaś, że to się skumuluje.
Nic mu nie jest.
Właśnie że jest.
Przed chwilą, gdy spojrzał na Rosalind, był wściekły,
ale uśmiechnął się i mnie okłamał.
Ukrywa coś na jej temat.
Oby szybko odeszła.
Dziś będą dwa wydarzenia.
Spotkanie absolwentów i studentów,
a potem bankiet tylko dla absolwentów i VIP-ów.
Niech zgadnę, jesteś VIP-em?
Moja mama nie przyjedzie w tym roku, ale mój wujek tak.
Mam z nim wiele do pogadania.
Urobię go, a ty zdobądź dowód.
Możemy mu ufać?
Tak. Potrafi przejrzeć ludzi.
I tego nie ukrywa. Nie lubią się z Rosalind.
W końcu ktoś ją przejrzał.
Przybywają goście. Wszystko gotowe.
Zbierajmy się.
Strażnicy wiedzą, co robić.
Czas na kolację i przedstawienie.
To chyba książę Hammerström.
Hammer… kto?
Hammerström.
Jest jak solariański Jeff Bezos.
Udoskonalił zakupy oparte na myśleniu. Myślisz i kupujesz. Koszmar.
Książę Oscar Hammerström, wróżka umysłu, ukończył szkołę w 1982 roku.
Ma monopol na produkty z Innoświata.
- Masz fiszki na temat absolwentów? - Żeby mieć o czym rozmawiać.
Raczej nie tak się rozmawia.
Aimee Leroy, miło mi poznać.
Gdy ostatnio parzyłam herbatę,
przypomniała mi się pani odkrywcza teoria na temat mechaniki płynów.
No może to niewypał.
Ale mamy czas przed pójściem po dowody.
Będę z tobą i nieco przypilnuję tych perełek.
Czy wszyscy, którzy byli w Alfei, są jak Duke Hammerstrong?
Czy w Innoświecie nie ma normalnej pracy? Są tu księgowi?
Oczywiście, że są. Większość z nich nie chodziła do Alfei.
Wszyscy absolwenci są tak wpływowi,
bo to najlepsza szkoła.
Znalazłam najlepszą drogę.
I nie panikujcie, ale myślę, że najłatwiej będzie mi samej.
- Nie. - Co?
W porządku…
Jak mnie złapią, jakoś się z tego wykręcę.
Tak, poczekaj.
W czym mogę pomóc?
Podwędziłam to z biura Rosalind. Masz ochotę na drinka?
Jestem trochę zajęta,
ale Riven jest wolny.
Muszę ci wiele opowiedzieć. Już nie…
Doniosłam na niego Rosalind, żeby mi zaufała,
co okazało się klapą i…
- Więc… - Wybacz, Beatrix.
Nie mam teraz czasu.
Niezły szampan.
To ma mi zrekompensować spalony dom?
To i tak była rudera.
Przynajmniej skorzystałeś z łóżka.
Sami mogliście spalić chatę.
Nie wyszło? Nie mogłeś jej rozpalić?
Bawi cię to?
Zazdroszczę.
Ostatnio wyruchały mnie Beatrix i Rosalind. Bez wazeliny.
Nadal nic nie pamiętasz?
Nie. Jedyne, co pamiętam, to to, że moja dziewczyna mnie wystawiła,
a Rosalind napieprzyła mi w głowie.
Czego chciała?
Nie wiem.
Nie pamiętam.
Wszystko jedno.
Ważne, że zrozumiałem, że Bea to suka.
I dobrze.
Proszę.
Skoczę pod prysznic.
- Co się odpierdala? - Dobre pytanie.
Powiedz coś więcej.
Coś między tobą a Beatrix, ale ona nic nie mówi.
Beatrix coś ukrywa. Szokujące.
To koniec.
Nie wiedziałem, że muszę ci wszystko mówić.
A co z nami?
Cokolwiek się stało, my nie powinniśmy…
Żadne „my”, Dane.
Nie ma „nas”.
Myślałem, że to jasne.
Słuchaj,
przykro mi, ale…
nie chodzi o ciebie.
Nigdy nie chodziło.
To o absolwentach?
Pomaga mi to uporządkować myśli. Wiem, że to żałosne.
Aisha robi to samo.
Nie powiedziałabym tego, gdybym nie czuła emocji innych,
ale podobasz się Aishy.
Walcz.
Sam zaraz przyjdzie.
Co ty wyprawiasz?
- Sam, tylko… - Grzebałaś w moich rzeczach.
Czemu masz w torbie wyciąg z eldwiny? I strzykawkę?
- Katalogowałem rzeczy dla taty. - Przestań kłamać.
Rosalind nam szkodzi.
Ktoś musi coś zrobić.
- Zrobimy. Powiemy wszystkim… - To za mało!
- Wiem, że jesteś zły. - Niszczy moją rodzinę. Tata się załamał.
- Porozmawiajmy o tym. - Nie.
Koniec gadania. Musi zapłacić.
Sam, odbierałam twój gniew.
Tygodniami. Moją magią.
Zabierałam go, gdy wściekałeś się na Rosalind.
Ale nie wiedziałam, że gniew się nawarstwia.
- Nie wiedziałam. I… - Grzebałaś w mojej głowie?
Żebyś był szczęśliwy.
Nie mówiłaś mi o tym.
Tak mi przykro.
Ale to mój błąd. Widać to.
Nie jesteś taki.
Nie jesteś zabójcą.
- Sam… - Nie dotykaj mnie.
Strażnicy wyjdą, gdy zacznie się bankiet,
ale jeśli nie, może odwrócicie ich uwagę.
Pięknie stroje.
Wielka noc.
Większa niż myślisz.
Chodź ze mną.
- To nie wygląda dobrze. - To też nie.
Skupiam się na pozytywach. Informujcie mnie na bieżąco.
Wuju Arthurze!
Stello!
- Spróbujemy ludzkich rozmów? - Nie jestem robotem.
Nie mów nikomu, ale nie znoszę tych spędów.
- Reed, miło cię widzieć! - Dziękuję.
Pieniądze i status. Status i pieniądze.
Okropne życie.
Ale muszą na panią zagłosować.
To prawda.
Dlatego chcę, żebyś była dziś przy mnie.
Na bankiecie jest miejsce obok mnie.
Na bankiet zapraszani są tylko ważniacy.
Jesteś pierwszą wróżką po transformacji od pokoleń.
Jesteś bardzo ważna.
Mam panią wspierać.
Szybko łapiesz.
A jeśli nie chcę być wykorzystana?
Oto feldmarszałek Bavani Selvarajah,
dowódca Armii Solariańskiej.
Ciekawe, co by powiedziała, gdyby wiedziała,
że z przyjaciółkami odbiłyście Saula Silvę?
Mogłaby być zła.
Sprawdzimy?
Feldmarszałku.
Rosalind. Kogo my tu mamy?
To moja gwiazda.
Wróżka po transformacji. Bloom.
Miło mi.
Jesteś taka spokojna.
Mam doświadczenie.
Kiedy byliśmy w Linphei, rodzice ciągali mnie na bale charytatywne.
Wszyscy ci dorośli byli kiedyś w naszym wieku.
Aimee Leroy.
Muszę z nią porozmawiać.
Oczywiście.
Dzięki. Pa.
Czy to…
Fiszka. O Aimee Leroy.
- Wyjdź za niego! - Musimy pogadać.
Tutaj. Chodźcie.
I potem nagle Rosalind przyczepiła mi go do pleców.
- Wiem, że nie jestem idealna, ale… - To małe przegięcie.
- Tak. - Wszyscy się zgadzają.
Dziękuję. Mama myśli, że jestem przestępczynią.
- Wiem, kim jesteś. Nie martw się. - Przekonasz ją, żeby go zdjęła?
Wiesz, że ja cię chwalę.
Ale twoja mama ostatnio słucha Rosalind.
A jeśli odejdzie?
Na pewno ci się nie podoba, że ktoś spoza rodziny ma tak duży wpływ.
Nieważne, co sobie myślę.
Nierozsądnie byłoby mówić o tym publicznie.
- Szampana? - Dziękuję.
Jak miło.
Gdzie twoja współlokatorka?
- Która? - Stello!
Tylko jedna się liczy.
Ta po transformacji.
Bloom.
Oczywiście, że cię interesuje.
Kiedy zaatakowali Spaleni, wiedziałam, co robić, bo wcześniej
ćwiczyłam z panią Rosalind w Kamiennym Kręgu.
Pamiętam, jak wiele razy trenowałam z tobą.
Opłaciło się.
Richard od lat jest burmistrzem Blackbridge.
Jest ceniony.
- Co u żony? - Dobrze, dziękuję.
Wysłałam jej 20 SMS-ów.
Nie odpowiada.
Nie odstępuje Rosalind.
I nie odstąpi. Siedzi obok Rosalind na bankiecie.
- Nie może wyjść. - Nie.
Ale to nie koniec świata, ktoś inny pójdzie.
- Czyli my. - A nie lepiej poczekać?
Idźcie szybko. Bloom jest potężna.
Jeśli Rosalind dobierze się do tej mocy, może zniszczyć wszystkich tutaj…
Jasne. Rosalind plus Bloom to złe wieści.
Tak.
Wyłącz telefon, bo go zniszczę.
- Sam chce ją zabić? - Teraz tak.
- Ale to przez gniew. - Nie wiesz, dokąd poszedł?
Nie odpisuje mi.
- Zabrałabym jego gniew. - Nic nie zrozumiałaś.
Mówiłam ci, że to zły pomysł.
A ty dalej to robisz mojemu bratu. A teraz jest o krok…
od zostania mordercą i chcesz to powtórzyć?
Znajdźmy go, zanim coś zrobi.
Więc mam się mieszać z pospólstwem.
Myślałem, że nie chcesz tam iść.
Nie chcę. Ale to ja powinnam z wami siedzieć.
A nie najnudniejsza frajerka Innoświata. Niewiarygodne.
Nie rób scen.
Jasne.
Nie chcę zrujnować tajemniczego planu Rosalind.
Co?
- Idziemy. - Słucham?
- To głupie. Idziemy stąd. - Gadam z przyjaciółmi.
O czym?
O dietach? Martwym ciągu? Jak unikać książek?
Myślałem, że coś w sobie masz.
Że zuchwałość to fasada przestraszonej dziewczynki.
Ale jesteś tylko wredna.
Smutne jest to, że myślisz, że ludzie się ciebie boją. Wcale nie.
Po prostu cię nie lubią.
Sorki. Na czym skończyliśmy?
I wtedy mnie podciął.
Możesz mi jeździć.
Możesz flirtować z chłopakami.
Możesz zrobić wszystko.
On nigdy cię nie pokocha.
Wiedz o tym.
Chodźmy. Wschodnie skrzydło jest tam.
Mam dla ciebie towarzysza.
- Cześć. - Cześć.
To nie bawisz się w szpiega?
Nie.
Rosalind ma inne plany.
Aisha i Flora się tym zajmują, więc muszę pilnować Rosalind. Co?
Co?
Wyglądasz…
Cieszę się, że cię mam.
…to okropne.
Co tutaj robisz?
Rosalind mnie zaprosiła.
Dzięki Bogu. W końcu ktoś ciekawy.
Wszystko mi opowiesz.
Czemu mam pusty kieliszek?
Dziękuję.
Pomieszało mu się przez ciebie.
Nie to miałam na myśli.
Poproszę dwa specjalne koktajle.
Chyba do niego dotarłam.
Sam nie jest zabójcą i o tym wie.
Obyś miała rację. Jeśli ktoś się dowie, co planuje…
Chodź ze mną. Teraz.
Tędy.
- To na pewno tędy? - Chyba tak.
- Znasz Sebastiana? - Widziałam go w mieście.
Co za rozczarowanie.
Andreas próbował zrobić z niego Specjalistę, ale…
Beznadzieja.
Andreasie, pewnego dnia musisz wpaść do Kapitolu
na lekcję do nauczyciela etykiety Stelli.
Jak w My Fair Lady.
Na szczęście Sky’a wychował Saul,
chociaż też znał się na tym jak świnia na gwiazdach.
- Wujku Arthurze! - Daj spokój. Wiesz, że to prawda.
To nie twoja wina, ale gdybyś wciąż był z moją siostrzenicą,
to byłby skandal!
Ale wygląda na to, że spadłeś na cztery łapy.
Przygruchałeś sobie wróżkę po transformacji.
Dobra robota.
- Nie przygruchałem. - Może wody.
Nie bądź taka.
Przepraszam na chwilę.
Więcej tamtego.
Pani Rosalind.
Przepraszam, ale przy stole zrobiło się nieprzyjemnie.
- Dziękuję. - Może trochę przystopuj.
- Wszyscy są tacy delikatni. - Nie, zachowałeś się jak fiut.
Co powiedziałeś?
Przepraszam. Mam powiedzieć głośniej?
Zdajesz sobie sprawę, że jesteś nikim. Tak?
Mniej niż nikim. Mam sprzątaczy, którzy są ważniejsi od ciebie.
Nie mów tak do niego.
Nie możesz tak obrażać moich przyjaciół.
Każdy twój komentarz był słabo zawoalowaną
lub jawną obelgą.
I jesteś pijany.
Tak, jestem taka.
Napij się wody.
Twoja mama miała rację.
Zmieniłaś się.
Wielka szkoda. A chciałaś pozbyć się klejnotu.
To dupek, ale go potrzebuję.
Do głosowania?
I nie tylko.
Jest pani taka tajemnicza.
Nie mogę pani rozgryźć.
Najpierw mi pani grozi, a potem zaprasza mojego chłopaka.
Najpierw rywalizujemy, a potem…
Masz mnie za geniusza zła, prawda?
To chyba moja wina.
Taką osobę zgrywam.
Będę z tobą szczera.
Nie wydałabym cię. Straciłabym twoje zaufanie.
I to by źle o mnie świadczyło.
Ta sala jest pełna ludzi, którzy życzą mi porażki.
Jestem tajemnicza, bo każdy mój ruch musi być precyzyjny.
Uwielbiają panią.
Nikt nie uwielbia potężnych ludzi. Wkrótce się przekonasz.
Na szczęście strach też działa.
Znowu tajemniczo.
Ma pani do tego talent.
Muszę się zabawić.
Wybacz, dużo ściemniałam.
Ale jedno jest pewne.
Jesteś moją gwiazdą, Bloom.
Transformacja i pokonanie Spalonych to dopiero początek twojej historii.
Mam szczęście, że jestem tego świadkiem.
Będziesz kształtować Innoświat bardziej niż te wróżki
i bardziej niż twoje przyjaciółki.
Będzie ciężko.
Jestem po twojej stronie.
A teraz wybacz,
mam tajemnicze sprawy do załatwienia.
Czy już tędy przechodziłyśmy?
Nie wiem. Wszystko wygląda tak samo.
Przerażające.
Co to było?
GDZIE JESTEŚ?
Oczywiście.
Nie odpowiesz? Dobijasz mnie.
Mam plan na życie i nie mam czasu…
Mam tego dość.
Nie traktuj swoich celów jako wymówki. Chodzi o coś więcej.
Nie lubię robić rzeczy, w których nie jestem dobra. Jak to.
Czyli co?
Nigdy nie byłam z facetem.
W ogóle. Nigdy.
Wiem, że niektóre rzeczy dzieją się naturalnie, ale co, jeśli nie?
Jeśli poświęcę coś i mi nie wyjdzie?
Albo, co gorsza, coś mnie skrzywdzi.
Chcesz się chronić, rozumiem to.
Ale przed zakochaniem nie trzeba się bronić.
Aisho, jesteśmy stworzeni, by się zakochiwać.
Organizm uwalnia hormony, gdy nasze bakterie jelitowe są zgodne.
Ale szaleństwo!
A jednak stawiamy opór. Dlaczego?
Żeby uniknąć zranienia. Żeby zachować iluzję kontroli.
Dobrze nie mieć kontroli.
I tak, to się pewnie skończy.
Wtedy będziesz czuć się paskudnie.
Ale takie jest życie.
Nie odtrącaj życia.
To chyba tutaj.
To musi być laboratorium, ale…
Czujesz coś?
Alkohol. Wysterylizowane.
Zamknę na wszelki wypadek.
Potrzebujemy dowodów. Puste laboratorium to nie dowód.
Słyszałaś to?
Światła!
Zaczekaj.
Może coś jest nie tak z wtyczką?
Już.
Aisho!
Tam!
Mam to!
Przestań. Nie czaruj. Twoja magia nie działa.
- Gdzie to jest? - Nie wiem.
Tam.
Pomóż mi!
Magia nie działa.
A może chemia?
- I już? - Tak.
Wygląda jak szlam.
Mamy nagranie z lochu Rosalind we wschodnim skrzydle.
I zdjęcia tej książki.
I widziałyśmy, co zrobiła Devinowi.
Może potrzebujemy więcej dowodów.
Nie możemy czekać. Nie będzie już tylu wpływowych ludzi.
A jak się mylimy?
Rosalind wie, że uwolniłyśmy Silvę.
- Załatwmy ją. - Nikomu nie mówiła.
Mówiła, że nie powie i…
Wiem, że nie powinnam, ale…
wierzę jej.
- To skomplikowane. - To całkiem proste.
Nawet banalne.
Byłaś outsiderką, znalazłaś się w elicie i to uwielbiasz.
Bzdury.
Wiem, o czym mówię, bo to przeżyłam.
Zapominasz, że to było moje życie.
Przez twoje pięć minut ludzie zginą.
Więc zrobię to, co należy.
…zostaje w dobrych rękach.
Ma dość siły, by podtrzymać jej nieprzerwaną potęgę.
Więc może odbębnimy już głosowanie,
żebyśmy mogli pić dalej?
Rosalind nie jest tym, kim się wydaje.
Próbowałam mu pomóc, Terro!
- Nie złość się na mnie. - Ludzie muszą coś czuć, Muso.
Nic na to nie poradzę.
Czy to Sam?
- Czy… - Nic mu nie będzie.
Powinniście porozmawiać.
Gdy się poznaliśmy…
Tak?
Mówiłaś, że nie ma we mnie chaosu.
Mocno otworzyłaś znajomość.
Jak Enya. Ale rozumiem, co miałaś na myśli.
Nie wiem, kiedy to się stało, ale moje życie jest pełne chaosu.
Jak nas wszystkich.
Wiem, czemu chciałaś panować nad chaosem.
Nie jestem na ciebie zły.
Nie jestem mordercą.
Ale jest mi źle.
Nie przez to, co zrobiłaś.
Co się dzieje?
Opuszczam Alfeę.
Nie. Sam, to tylko tymczasowe. Jesteś zdezorientowany.
Czujesz to, co ja.
Nie jestem.
Już nie.
- Możemy to naprawić. Jak to naprawić? - Muso.
Nasza znajomość
to była jedyna dobra rzecz w moim życiu.
Ale to za mało.
Poddajesz się?
Marco zgodził się to przemilczeć, jeśli znajdę Samowi pomoc.
Więc znajdź…
Nie mogę tu zostać. A ty…
Nie zabieraj mnie stąd.
- Nie odbieraj mi przyjaciółek. - I tak bym cię nie przekonał.
To twoje miejsce.
Ale ja i Sam musimy odejść.
A jak załatwimy Rosalind?
Byłoby miło.
Ale jest twardsza, niż myślisz.
Po torturowaniu go w laboratorium,
po kradzieży magii, Rosalind pozwoliła mu umrzeć w jej gabinecie.
Nie zasłużył na to.
Solaria też nie.
Nie chcę łamać protokołu, ale może być kilka nieścisłości
w teorii Jej Wysokości.
Devin!
Jakiś miesiąc temu zadzwonił do mnie burmistrz Quinn.
Dwie wróżki, które niedawno wyrzucono w Alfei,
zaginęły w Blackbridge.
Odnaleziono je kilka dni później, w stanie katatonii.
Pogryzione. Zaoferowałam swoją pomoc.
Nic nie mówiliśmy, póki nie znaleźliśmy odpowiedzi.
Nie chciał wywołać paniki.
Nie mogłam tego rozgryźć,
dopóki nie pożyczyłam książki z archiwum królewskiego
za pozwoleniem Arthura.
Znalazłam w niej pradawnego stwora zwanego zgarniaczem
z Krainy Ciemności.
Żywi się magią.
Zrozumiałam, że to samo spotkało te biedne wróżki.
Badam zgarniacza w szkole, odkąd go schwytaliśmy.
Dopiero gdy odnaleziono Devina,
dostałam swoje odpowiedzi.
Uratowałam go przed śmiercią.
Wszystko dzięki córce Benjamina Harveya,
która odkryła wyciąg, który ożywił wszystkie trzy wróżki.
Sprawdziłam ich umysły i wszystko stało się jasne.
Wiedźma Krwi wezwała zgarniacze.
Nasi dawni wrogowie odkryli, jak kraść naszą magię.
Jeśli wiedźmy nadal będą używać zgarniaczy,
magia wróżek,
a zatem i wróżki,
przestaną istnieć.
Mimo moich starań, by utrzymać śledztwo w tajemnicy,
wyczułyście niebezpieczeństwo i wkroczyłyście.
Wasza odwaga będzie potrzebna w nadchodzących dniach,
gdy zmierzymy się z wrogiem.
Dziękujemy za przybycie.
Uczniowie, na razie możecie iść.
Poza tobą, Bloom.
- W porządku? - W porządku. Daj mi chwilę.
Nie był martwy. Nie zabiłam go.
Myliłyśmy się. Byłam pewna, że mamy rację.
- Myliłyśmy się. - Może mylisz się w czymś jeszcze?
Leć.
Prawdziwa wróżka chrzestna.
To zasługuje na toast.
Nie wypiję za tekst o chrzestnej.
Moja to zajebista laska.
Czy to zwykle działa? Zły chłopiec o złotym sercu.
Nie wiem, ty mi powiedz.
- Działa? - Nie.
Ale odkryłam, że nie jestem morderczynią…
Na szczęście „nie-morderczyni” to ktoś w sam raz dla mnie.
Leroy była świetna. Hammerström…
Unikałam go. Zbyt pijany.
Sprytnie.
Mówił do mnie przez 45 minut.
Mógłbym wymienić wszystkie drinki, którymi zionął.
Chętnie sobie popływam.
Trzeba pilnować grafiku.
To był ciężki dzień. Muszę oczyścić umysł.
Widzimy się nad rzeką za dziesięć minut? Czy za kwadrans, żebyś porobił brzuszki?
I załóż nowe kąpielówki.
Znajdziemy wiedźmy, które to zrobiły, i je wyeliminujemy.
Czego ci trzeba?
Na razie mam wszystko, czego potrzebuję w szkole.
Nie bez powodu przedstawiłam wam Bloom.
Jest potężną, młodą wróżką,
a w niej płonie legendarna magia.
Smoczy Płomień.
Smoczy Płomień!
To znaczy, że Bloom jest kluczem do ocalenia naszego świata.
Wiem. To przytłaczające.
Mówiła pani w Kamiennym Kręgu,
że wieźmy porwały mnie i przetrzymywały w Aster Dell.
To przez to coś we mnie?
Smoczy Płomień.
Tak.
A co z moimi rodzicami? Oni też go mają, czy…
Nie okłamałam cię wtedy.
Nie wiem, skąd pochodzisz.
Ale wiedźmy to wiedzą.
Zmierzymy się z nimi i to rozwiążemy.
Tyle pani zataiła. Nie wiem, czy mogę pani ufać.
Może to pomoże.
- Co to jest? - Ułaskawienie.
Silva.
Dręczyłam o to Arthura od tygodnia.
Stella prawie wszystko spieprzyła, ale…
Nie rozumiem.
- Czemu pani… - Pora zapomnieć o podziałach.
Mamy wspólnego wroga.
Wiedźmy Krwi to plaga Innoświata.
Za każdym razem, gdy je wypędzamy, wracają.
Ma rację. Jeśli zbierają siły, by wykonać ruch,
musimy je powstrzymać, zanim będzie za późno.
Kimkolwiek jesteś, możesz zostawić mnie w spokoju.
Napisy: Katarzyna Błachnio-Sitkiewicz