NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Kiedy przyjdzie czas,
znajdź mnie.
Bloom.
Co się stało?
Widziałam wróżkę, która zostawiła mnie w świecie ludzi.
- Możemy tego nie powtarzać? - Wiem.
Wciąż zostało parę możliwości.
Trudno przewidzieć czyjś wygląd na starość, ale…
Jeśli zmrużę oczy i przekrzywię głowę, wyglądała dokładnie jak ta Farrah Fawcett.
W Innoświecie jest mnóstwo wróżek.
Mówiłaś, że te najpotężniejsze chodziły do Alfei, tak?
Oficjalnie Alfea szuka we wróżkach magicznego potencjału,
ale tak, chodzą tu te potężne.
Szesnaście lat temu zapisała we mnie wspomnienie.
- To chyba potężne. - Jeśli tak było.
A jest inna opcja?
Lepiej nie rób sobie nadziei.
Kiedy otworzyłam się na magię, wywołałam to wspomnienie.
Kazała mi się znaleźć, Aisho. Po coś mnie tam zostawiła.
Wiem, że jest za stara na moją mamę, ale…
ktoś musi ją przynajmniej znać.
Może tata Terry ma stare kroniki szkolne.
Przejrzymy je po lekcjach, na które już się spóźniłyśmy.
Nie ruszajcie się niepotrzebnie.
Siła bierze się z techniki.
Sky, uważaj na pracę nóg.
Dobra robota, Riven.
Dobra robota.
Nie jest w gorszym stanie?
Riven dostaje komplement, więc Silva musi mieć uszkodzenie mózgu?
Minął tydzień, odkąd zainfekował go Spalony.
Może przesadzam.
Co myślisz, Stel?
O czym?
O Silvie. Jaki ci się wydaje?
Normalny.
Doktor Stella od niechcenia dostarcza diagnozę.
Trenujesz później czy spotkamy się przed imprezą?
Sky?
Nic mu nie jest.
Profesor Harvey wciąż podaje mu Zanbaq.
To tylko łagodzi objawy.
Nie wyzdrowieje, dopóki Spalony żyje.
Przecież go właśnie szukają.
Nie ucieknie każdej wróżce i Specjaliście w Innoświecie.
Mam lekcję. Nie zamartwiaj się.
Musi być fantastyczna w łóżku, co?
A może robi cuda językiem?
Co ty gadasz?
Zastanawiam się tylko, po kiego chuja znowu z nią jesteś.
Jest szalenie seksowna, ale kładę nacisk na „szalenie”.
Chodzi o kakao.
- Pozwala ci ładować w kakao! - Zamknij się!
Obwiniałbym ją za to, jak do dupy ostatnio trenowałeś,
ale wiem, że jesteś zżyty z Silvą.
Jestem tu, jeśli chcesz…
Muszę lecieć, dobra?
Czyli chce pani, żebym zrobiła idealną gruszkę, tak?
Zawsze, kiedy chcemy zjeść gruszkę, jest twarda jak kamień.
Czekamy, a ona nadal jest twarda.
I kiedy dotykamy ją sekundę później, jest już zgniłą papką.
Nie cierpię gruszek.
Twoja magia łączy cię z żywymi bytami.
Poczuj, jak się komunikują.
Subtelne sygnały natury.
Feromony, wibracje.
Możesz dawać życie.
Ale można też dawać za dużo.
To jej specjalność.
Co czujesz jako mikrofon na wietrznym szczycie.
Skup się na jednej emocji, na jednym kierunku.
Zawęź pole.
Dobrze.
To niemożliwe.
Może to podchwytliwe zadanie.
Może chodzi o gadanie.
Ogień niszczący wszystko na swojej drodze jest instynktowny i impulsywny.
A kiedy trzeba go zatrzymać?
Możesz zapalić jedną gałązkę, a resztę pominąć?
Imponujące, Beatrix.
- Tak trzymaj. - Jasne, pani D.
Pani dyrektor Dowling.
Wasza Wysokość…
Tak. Kontrola.
Rozumiem to.
To znaczy,
że mogę to zrobić.
Dobrze, Aisho. Jednak jeden wodny obiekt,
wodna bryła, jest niezmienna i solidna.
Pomyśl o pojedynczych elementach, które tworzą całość.
Kropla wody…
jest nieprzewidywalna.
Nieokreślona.
Bezkształtna.
Możesz ją oddzielić?
Możesz utrzymać to, co odmawia przyjęcia kształtu?
Jeszcze się tego nauczysz.
To wszystko na dziś.
- Wszystko gra? - Jestem zmęczona.
Pójdę popływać.
Dobrze.
Jeszcze jeden, Saulu.
Pójdę po więcej bandaży.
Jak się czuje?
Dyrektor Silva.
Nic mu nie będzie. Zostaw to mnie.
Oczywiście. Po prostu ja i Musa go przyniosłyśmy.
- To na pewno było straszne. - Nie.
Nie musisz niczego ukrywać. Nie jestem już dzieckiem.
Oczywiście, że nie.
Próbowałeś wczoraj wyciągu z pokrzywy.
Ujawnił cokolwiek o pułapce na wejściu do krypty?
Nie, tak jak ty nie ujawniłaś, że trzeba go używać w rękawiczkach.
Coś wymyślę, kiedy skończę jałowe lekcje z żenującymi pierwszakami.
Musimy się tam szybko dostać.
Dowling wciąż jest zajęta Spalonym, tak?
Nadal myślą, że uwolnił go ktoś z zewnątrz.
Wkrótce będą szukać wewnątrz, więc lepiej zachowajmy dystans.
- Ludzie gadają. - Nie przejmuj się tym.
Mam krótką spódniczkę, a ty wystające jabłko Adama.
Ludzie myślą, że mnie napastujesz. Odwal się, pedofilu!
Dzielą się jabłkiem?
Ale dziwne.
Prawda?
Podobno jest też wielką nerdką.
Kiedy nie pali z bonga, recytuje całą historię Innoświata.
Riven ma wątpliwy gust.
Może. Choć nie są tacy straszni.
- Zaprosili mnie dziś na imprezę. - Co?
Imprezę Specjalistów.
Wiem. Wyprawiają je co roku.
To jeden wielki bajzel.
To znaczy, że nie idziesz?
Może.
Przyjdę…
zobaczyć, jaki jest klimat.
Przyjdź. Może się zobaczymy wieczorem.
Może!
Co…
To dziwne, że Aishy coś nie wychodzi.
Fakt. Ale dlaczego wzbudza to w tobie takie wstrętne poczucie winy?
Wiem, że musisz czuć emocje wszystkich,
ale nie musisz ich rozgłaszać.
Aisha jest zmęczona.
Tak. Moi rodzice myślą, że Alfea jest w Szwajcarii,
więc dzwonią do mnie codziennie, kiedy w Szwajcarii jest 9 rano.
A u nas to 2 w nocy. Wszystkie cię słyszymy.
Staram się być cicho.
Jak staruszka jedząca słodycze w kinie.
Ale ja sobie radzę w szkole. Terra też.
Gdzie byłaś?
Teraz ja mam rozgłaszać twoje emocje?
Rozwijają się i są komplikacje.
Proszę, nie rozgłaszaj ich przy Ter…
Mam pytanie.
Od kiedy spoko jest być nerdem? Nie zrozumcie mnie źle. To super.
Władza dla nerdów.
Ale historia wróżek jest nagle spoko?
Co?
Lubię chodzić do szkoły,
dostawać dobre stopnie i czytać sama, pijąc rumianek,
ale nikt nie dzieli się ze mną jabłkiem, choć to ohydne.
Potrzebujemy o wiele więcej kontekstu.
Beatrix. Nie rozumiem, jaka jest między nami różnica.
Czemu jej to wychodzi?
Muszę iść.
Przepraszam.
W porządku. Tak naprawdę wiem czemu. Bo pije, pali i wygląda jak wygląda, a ja…
Wybacz. Co u ciebie? Jak poszukiwania kobiety ze wspomnienia?
Utknęły w miejscu.
Twój tata ma stare kroniki szkolne?
Może.
Przyniosę je sama, bo jest zajęty Silvą.
A jak Silva?
Nie wiem. Tata jest przybity, więc pewnie niedobrze.
To musi być bardzo trudne dla Sky’a. Wiem, że są sobie bliscy.
Widziałaś go dzisiaj?
Sky’a?
Bloom, Sky to świetny gość, jeden z najlepszych, ale…
Stella.
Tylko się o niego martwię, Terro.
Dobrze.
Jest bardzo źle?
Profesor zwiększy panu dawkę Zanbaqu?
Ponoć ma zatrzymać rany…
Do czasu.
Przejmę sparingi pierwszaków, a pan odpocznie, aż znajdą Spalonego.
Jak im to idzie?
Namierzyli go 40 kilometrów na północ stąd.
Wkrótce zaatakują.
I wtedy…
Jestem pewny, że ukończą misję.
Zabiją go.
- Pytanie tylko kiedy. - Jak to?
Infekcja rozprzestrzenia się teraz szybko.
Gdy dotrze do mojego serca…
- Ile zostało czasu? - Nie wiem.
Nie wiem. Niewiele.
To co robimy?
Rozmawiałem z moimi zastępcami o planach twojego szkolenia,
a Dowling zna moje życzenia co do twojej przyszłości.
- Zadałem panu pytanie. - A ja na nie odpowiadam, Sky.
Żołnierze muszą odbywać takie rozmowy z ludźmi, którzy się liczą.
Układamy plan. To możemy zrobić.
Musi być coś jeszcze. Straciłem już ojca. Nie mogę stracić drugiego.
Będę cię informować o postępach batalionu.
Rozumiesz?
Tak.
Do rzeczy, Kat.
Słyszałam, że batalionem dowodzi Marco.
Marco?
Ten przystojny Marco?
Najlepszy absolwent z ostatnich lat?
Właśnie. Silvie nic nie będzie.
POKÓJ 18
Znalazłaś tam wróżkę Fawcett?
Nadal jest możliwością?
Teraz raczej niemożliwością.
Zmyliły mnie jej włosy.
- To dobre włosy. - Tak.
Wspomnienie blednie. Jest mi…
coraz trudniej rozgryźć, kto to mógł być.
Ale coś mi przyszło do głowy.
Pamiętam, jak użyłam magii do walki ze Spalonym. Dużo magii.
Może to poczuła, gdziekolwiek jest.
Może to otworzyło magiczną bramę w mojej głowie albo coś w tym stylu.
Gdybym przywołała w Kamiennym Kręgu tyle magii, ile zdołam…
Czy muszę ci mówić, czemu to zły pomysł?
Parę tygodni temu bym się z tobą zgodziła. Widziałaś mnie dziś na lekcji.
Poprawiłam się.
- Tak. - Tak?
Wymiatasz.
Czy ktoś umie zrobić kocie oko?
Obejrzałam jakieś 50 samouczków i tak mi wychodzi.
Czego mi brakuje do Hudy Kattan?
- Talentu? - Gustu.
- Stylu. - Milionów fanów.
Czemu nie szykujecie się na imprezę?
- Muszę się uczyć. - Mam zajęty ranek.
Nieważne. Musicie iść. Potrzebuję wsparcia.
To Musa czy Stella?
To jest dziwne.
Ubieraj się. Musimy iść. Idziemy na imprezę.
Pokażemy wszystkim, że jesteśmy spoko, fajne i…
Seksowne?
Przepraszam.
Cztery pierwszaczki przed pierwszą imprezą to koszmar w koszmarze.
Wiesz, jeśli wszyscy wokół są koszmarni, to nie oni są problemem.
Już pijesz?
Jest tu od godziny, więc piję od godziny.
Możesz nie przesadzać?
Rok temu wymiotowałeś w pięciu miejscach.
Czyli wyznaczyłem standard.
Mógłbyś nam chociaż polać.
Ja nie piję.
Słuchaj, rozmawiałam z Kat.
Na Spalonego poluje Marco.
Ten twardziel Marco.
Najsilniejszy czarodziej od dekady.
Nieważne, kogo wysłali, Stello.
Nie piję.
Marco, daj nam znać. Nadal tropisz Spalonego?
Gdzie jesteś?
W Clattville. Ostatni atak był przed niecałą godziną.
Jesteśmy tuż za nim.
Użyjcie rzeki Vanya.
Spalonym jest trudno przemierzać duże akweny.
Wiemy.
Do świtu go złapiemy.
Możemy nie mieć tyle czasu.
Damy znać, jak go dorwiemy.
- Marco, informuj nas… - Chodźmy.
- Nie powinni mieć telefonu. - Powinniśmy z nimi być.
Nie wiem, czy byłbym skuteczny,
ale rozumiem twoją frustrację.
Marco i Noura to jedni z najlepszych absolwentów Alfei.
Tak, ale nie wiedzą, z kim walczą. My wiemy.
Postanowiliśmy tu zostać i uczyć kolejne pokolenie.
Nauczyliśmy ich wszystkiego, czego mogliśmy. Czas im zaufać.
Ufam im. Ale nie lubię bezczynnie czekać.
Czuję się jak byle niania.
Nie śmiej się ze mnie.
A skoro o tym mowa,
czy Specjaliści nie mają dziś swojej dorocznej rozpustnej popijawy?
I myślą, że nie wiemy.
I nie wiedzą, że to ty je zacząłeś.
Co to właściwie jest?
Wschodnie skrzydło Alfei. Kiedyś szykowano się tu do wojny,
ale dawno nie było konfliktów, więc nikt tu nie przychodzi.
Oprócz dzisiaj.
Potrzebujesz piwa.
Potrzebuję piwa.
Szukasz kogoś konkretnego?
Nie, szukam tylko miejsca, żeby to odłożyć.
- Czy to… - Tak! Umiem być fajną nerdką.
Patrzcie, kto się pokazał. W dodatku z pojemnikiem mamy.
- Czego chcesz? - Napić się. Spokojnie.
- Musa, prawda? - Tak, to ja.
Cześć, jestem Sam.
- Co tak jedzie? - Są na imprezę, nie dla mnie.
Co za niespodzianka.
W ostatniej chwili postanowiłam przyjść.
Ale miała parę godzin, żeby upiec ciastka z trawką.
Pa, Sam! Pogadamy później.
Pa.
Chcesz ciastko?
Może zjedz połowę albo ćwiartkę.
Albo nie. Jak chcesz.
Wezmę parę dla Rivena i Sky’a. Do zobaczenia później.
- Dobra? - Tak, spoko!
Spoko!
Cały dzień cię nie widziałam.
A szukałaś mnie?
Co u Silvy?
Ciężko.
Ale…
otaczają Spalonego, więc to kwestia czasu, aż wydobrzeje.
Jak ty się czujesz?
Do dupy, Bloom.
Wiem, że muszę być silny, ale…
Silva w zasadzie mnie wychował po śmierci ojca.
Przyjaźnili się.
Wiem, że trenujemy, by walczyć, ryzykować życie, ale…
Nie pozwalałem sobie na myśl, że Silva…
Bardzo mi przykro.
Jesteś zżyta z rodzicami?
To trudne pytanie.
Mieszkają w Pierwszym Świecie, prawda?
Nie ma tam wiele wróżek. Dlatego to trudne?
W porządku.
Lubię tajemnice.
Jeszcze parę piw i będę jak otwarta księga.
Może ja też się napiję.
Muszę się trochę oderwać.
Ma być piwny ping pong, jeśli chcesz się bardzo oderwać.
Właśnie popełniłaś duży błąd.
Chodź.
Nie spudłuj.
- Dam radę. - Próbuj.
Jest gorące.
- Czy ty… - Pij! Takie są zasady.
Użyj magii, żeby ją odbić.
Co jest, kurwa?
Przepraszam. Pójdę po papierowe ręczniki.
Co?
Czujesz się zrelaksowany?
Na pewno pijany.
To tyle, jeśli chodzi o abstynencję.
Ale ta jest fajniejsza niż Stella.
Chociaż przypomina mi Ricki.
- Kto to? - Riv, nie.
Nie wiesz, co się stało z współlokatorką Stelli?
Nie wiem.
Ale chętnie się dowiem.
Ricki była najlepszą kumpelą Stelli,
póki nie zaczęła trochę za bardzo flirtować ze Sky’em.
Riv, nigdy bym nie…
Oczywiście. Ale dla Stelli to było nieważne.
Pokazała wszystkim, jaka z niej psycholka.
Co to ma znaczyć?
Użyła swojej magii, by ją oślepić.
Celowo.
Oślepiła kumpelę.
To chyba nie może być prawda.
Tak.
Tak było.
Chyba pozwoliłam sobie trochę za bardzo się oderwać.
Pójdę poszukać Aishy.
DOKĄD POSZŁAŚ?
Sporo tu ludzi.
Dezorientuje cię to?
To impreza. Ludzie są szczęśliwi i ja też.
Przypomnij czemu.
Dzięki Enyi.
Jesteś blisko z Terrą?
W dzieciństwie nie znaliśmy zbyt wielu rówieśników, więc tak.
Dlatego tak się ukrywamy? Przez Terrę?
Czuje wiele rozmaitych emocji.
Mieszkając z nią, też muszę ich doświadczać.
Kiedy są negatywne, nie jest to zbyt komfortowe.
Jak sądzisz, jak zareaguje na nas?
Czyli możemy mówić o „nas”?
Już nie! To koniec. Kim ty jesteś?
Wybacz, zaczęłam nagle odbierać silną fobię społeczną.
Musa?
Tu jesteś.
Jesteś sama. Wszystko gra?
Słuchaj…
Nie chciałam o to pytać,
ale jaki jest sens mieć współlokatorkę, która odczytuje emocje,
jeśli nie… wybacz, nie tylko do tego cię sprowadzam.
Dane.
Ja.
Są jakieś szanse?
O Boże, przepraszam!
Nie, po prostu kiedy Dane jest przy tobie,
czuje się dobrze.
Nie wiem, co to dokładnie znaczy, ale cię lubi.
Czyli są szanse?
Nie, szukaj dalej. Wszystko jest lepsze niż mokra od piwa koszulka.
Na co masz ochotę? Zbroję płytową?
Nie, na coś fajnego.
Cześć, stary.
Nigdy nie zakrywaj twarzy.
To jedna z twoich nielicznych zalet.
Ma rację.
Odpalisz bucha?
Jesteś do niczego.
Dobra. Gotowy?
Zaciągnij się.
A teraz…
wypuść dym.
Moja kolej.
Idę zmyć z rąk stuletni kurz.
Jak możesz tyle palić po ciastkach Terry?
Jest w nich tyle trawy, ile dodałaby Dowling.
Pieprzona Terra.
Nie bądź dupkiem. Zrobiła je dla wszystkich.
Nieprawda.
Zrobiła je dla ciebie.
To żenujące, jak leci na twojego kutasa.
Swoją drogą…
jaki rozmiar?
Koszulki. Jaki rozmiar koszulki?
Jest w tym cukier?
Nie. Proszę bardzo.
Musimy pogadać o Ricki.
- Sky… - Jedne rzeczy się liczą, a inne nie.
Nie liczy się to, co o tobie myślą.
To wszystko przez sytuację z Silvą?
Serio?
Jesteś pijany?
Podobno miałeś nie pić.
Mam dość kłamstw, Stello.
Przełknij to, bo z Ricki naprawdę stało się to, co ludzie myślą.
Jasne? To tyle, Sky.
To bez sensu. Riven wcześnie o tym mówił.
Komu?
Bloom.
- Nie mogła uwierzyć, że… - Ale mu uwierzyła, tak?
Potwierdziłem.
Nie widzisz tu problemu?
Jeśli z tobą zostanę po tym, jak oślepiłaś przyjaciółkę,
wyjdę w najlepszym wypadku na dupka, a w najgorszym na psychola!
Ponoć nie liczy się, co myślą inni.
SPALONY MARTWY
Zabili Spalonego.
To świetnie. Sky…
Robisz fotokolaż na imprezie?
I my się nie przyjaźnimy?
Czy wiesz…
kto to jest?
A co?
Jako fanka historii możesz wiedzieć.
Wciąż jestem ciekawa, czemu pytasz.
Nie próbuję być tajemnicza ani nic, ale nie mogę ci powiedzieć.
Może nie próbujesz być tajemnicza, ale ci się to udaje.
To i tak nieważne. Nie mam pojęcia, kto to jest.
Miłych robótek ręcznych.
Stoi tuż obok pani Dowling.
Jesteś pewna, że to kobieta ze wspomnienia?
- A nie możliwość? - Na sto procent.
To znaczy, że Dowling coś wie i znów to przede mną ukrywa.
Dobrze. Pogadamy z nią jutro.
Jutro?
Wracajmy.
Jesteś wkurzona i wstawiona, a ja muszę odrobić lekcje.
Okłamała mnie. Nie będę czekać do jutra na odpowiedź.
Niech będzie. Baw się dobrze.
Nie idziesz?
Chcesz iść do dyrektorki o północy narąbana? Proszę bardzo.
Może po drodze zahacz o Kamienny Krąg i wysadź coś magią?
Może zaginiona przewodniczka wyśle ci sygnał. To by miało sens.
Nie będę cię już odciągać znad krawędzi.
Jeśli chcesz skoczyć, skacz.
Musimy to zrobić. Dzisiaj.
Pamiętasz tę wróżkę ognia? Pytała o Rosalind.
- Co? Dlaczego? - Nie powiedziała mi.
Jest irytująca i nieufna. Nieważne. Ważne, że musimy to zrobić teraz.
Nadal nie wiem, jaką ma magię na drzwiach.
Więc zostaje nam tylko jedno.
Uruchomimy pułapkę.
Jak się pan czuje?
Ponoć go zabili.
To prawda.
To czemu rany się nie zagoiły?
Musieli zabić nie tego, który mnie zaatakował.
Najwyraźniej jest ich tam więcej.
Batalion będzie szukał dalej…
Już za późno, Sky.
To koniec.
Kazał mi pan czekać.
Tylko tyle mogliśmy zrobić.
Zawsze mi pan mówił, że mój ojciec zginął w walce.
A pan chce się poddać?
Pieprzyć to.
- Sky… - Pieprzyć to!
Powiedziałam królowej,
że oddział solaryjskiej armii musi nam pomóc w poszukiwaniach.
Nic więcej nie możesz zrobić.
Pomyliłam się.
Chciałam wierzyć, że to odosobniony przypadek,
widmo przeszlości, z którym szybko się uporamy.
Wszyscy chcieliśmy.
Co najmniej dwaj Spaleni. Kto wie, ilu jest więcej?
Moja rola to martwić się tym i to naprawić.
I naprawisz.
Masz być w łóżku.
A pani ma powiedzieć mi prawdę.
- Co to jest? - Ta kobieta.
To ona zostawiła mnie w Pierwszym Świecie.
Rosalind.
Kim ona jest?
Poprzednią dyrektorką.
Byłam jej uczennicą, a potem protegowaną.
Była pani przy tym 16 lat temu?
Nie znam okoliczności twoich narodzin, tak samo jak ty.
Coraz trudniej mi w to uwierzyć.
Jesteś pijana.
Porozmawiamy, kiedy nie będziesz.
Jej zdjęcia upchnęliście w opuszczonym skrzydle. To nie podejrzane?
Rosalind była dyrektorką w trudnym dla Alfei okresie.
- Nie celebrujemy go. - Chcę z nią porozmawiać.
- To niemożliwe. - Naprawdę?
Mam wspomnienie z dnia, kiedy zostawiła mnie w Pierwszym Świecie.
Powiedziała: „Znajdź mnie”.
Chcę z nią porozmawiać.
Ona nie żyje.
Co?
Nie żyje od lat.
Więc…
nie wiem, co widziałaś
i czemu to widziałaś,
ale na tym koniec.
Dobranoc.
Bloom?
Co ty tu robisz?
Hej.
Jestem Odmieńcem, Sky.
Właśnie to…
To moja trudna historia rodzinna. Nie znam jej.
Więc stoję tu jak wariatka,
bo najwyraźniej…
jestem gotowa zrobić wszystko, by znaleźć odpowiedź.
Nie wiem, jak mogłabyś ją znaleźć tutaj.
Ale rozumiem.
Po co ci zbroja?
Silva umiera.
A Spalony, którego zabili…
nie był tym właściwym.
Wciąż gdzieś tam jest.
Planujesz sam z nim walczyć?
Nie tylko ty jesteś szalona.
Poza tym nie mogę siedzieć bezczynnie.
Bloom?
Może nie będziesz musiał.
Chyba go czuję.
Wydaje mi się, że Spalony jest w lesie.
Musimy natychmiast powiedzieć Dowling.
Dalej. Pewnie nie dasz rady.
- Tak! - Nieźle!
Świetna z nas drużyna.
Widziałeś Sky’a?
- Nie odpisuje mi. - A szukałaś Bloom?
- Co? - O kurde! Ups!
Na pewno tylko się przyjaźnią. Nic się nie dzieje, na stówę.
Nie musisz jej oślepiać.
Nie marnowałabym magii na Odmieńca.
Jest Odmieńcem?
Ups.
PILNE. SPALONY. KAMIENNY KRĄG.
Co się stało?
Też to dostałaś?
Jest blisko.
Wciąż chcę wiedzieć, czemu możesz ich namierzać.
To jedna z tajemnic mojego życia,
które mogłabym rozwiązywać, bezpiecznie otoczona Barierą.
Zamknij oczy!
Aisho!
Czekajcie. Chyba nie jest…
Nie był martwy.
Teraz jest.
To była wtopa.
Dowling jest ostrożniejszą suką, niż myślałam.
Pokonujemy jedną barierę, a ona stawia drugą.
Niedługo wróci.
Chyba nie zdążę ci pomóc na czas.
Szkoda, bo gwoli ścisłości,
podoba mi się twoje jabłko Adama.
WCIĄŻ BALUJECIE?
W porządku?
Tak.
- Jesteś idiotą. - Wiem.
Głupim, impulsywnym, lekkomyślnym idiotą.
Ale jest lepiej?
Profesorze Harvey?
Nie uśmiechaj się.
Twój tata byłby dumny.
Dobry chłopak.
To, że wy i dyrektor Silva żyjecie, nie zmienia tego, że byłyście bezmyślne.
Rano porozmawiamy o konsekwencjach.
Jak mocno się wkurzyła? Wsadzi nas do kozy czy wyrzuci?
Stawiam na to pierwsze, bo wyczułam w niej odrobinę dumy.
- Chodźmy na górę. - Tak.
To było okropne.
Przepraszam.
Zobaczyłam twój strach i bezbronność.
Nie mogłam tego znieść.
Wiem. Czułem to.
Tylko ty znasz prawdziwą mnie, Sky.
To twój wybór, Stello.
Wcale nie.
Jestem dziedziczką solaryjskiego tronu.
Gdybyś rozumiał tę presję…
Rozumiem.
Wiesz, że tak.
Twoja siła to moja siatka ochronna.
Muszę wiedzieć, że mogę na nią spaść.
A jeśli ja spadnę?
Twój brat wydaje się…
O Boże, wiem. Okropny, przepraszam.
W sumie wydaje się świetny.
„Wydaje” to kluczowe słowo.
DOBRZE SIĘ DZIŚ BAWIŁAM. A TY?
Oto Narąbany i Narąbańszy.
DWIE MINUTY TEMU
- Hej, Riv. - Tak?
- Odpal bucha. - A twoja dziewczyna?
- Kto? - Ta gruba szajbuska.
Kocha rośliny, ciastka.
Może zerżnąć kwiatka.
Aleś dowalił!
Wcale nie.
Moja kolej.
- Tak, wiem. - Dobra, trójkącik.
Byłabyś ze mnie dumna.
Poszłam dziś do Kamiennego Kręgu
i postanowiłam nie przywoływać całej magii i nie puszczać z dymem Innoświata.
Robisz postępy.
Wciąż myślę, że to może zadziałać. Poza tym znów poczułam dziś Spalonego.
A pani Dowling zachowywała się dziwnie,
więc może Rosalind…
Możesz przestać, proszę?
Przepraszam.
Za jutro.
Nie, Bloom.
Wiem, że chcesz znaleźć swoich rodziców, ale…
co, jeśli nie ma żadnego spisku?
Mówiłaś, że Rosalind była dyrektorką.
Może jesteś po prostu córką uczennicy?
Nastolatki, która zaszła w ciążę i nie wiedziała, co robić?
Zbyt wiele nie można wyjaśnić.
Niektórzy by zabili, żeby mieć tak naturalny talent do magii jak ty.
Nawet zwykłe wróżki.
Czyli powinnam być wdzięczna?
Powinnaś być realistką.
Wiesz w ogóle, co to dla mnie znaczy, Aisho?
Być realistką?
To znaczy, że moja prawdziwa mama mnie nie chciała.
To znaczy, że na mnie spojrzała i mnie oddała.
Myślę o tym codziennie,
odkąd dowiedziałam się, że jestem Odmieńcem.
Muszę wierzyć, że to nie wszystko.
Muszę.
Bloom dziś do mnie przyszła.
Pamięta wróżkę, która zostawiła ją w świecie ludzi.
- To była Rosalind. - O cholera.
Z ust mi to wyjąłeś.
Co jej powiedziałaś?
Że nie żyje.
Dlaczego?
Bloom jest potencjalnie jedną z najpotężniejszych wróżek Innoświata.
Jeśli Rosalind ją wzywa, musi mieć powód.
Nie możemy pozwolić im się spotkać.
Napisy: Marzena Falkowska