Czemu faceci się nie komunikują?
Wolą być tajemniczy.
A Nico znów napisał?
Oui. Trzymaj. Co o tym myślisz?
„Idziemy dziś ze znajomymi do kina. Chcesz dołączyć?”
Brzmi fajnie.
Ale czy to randka? Raczej nie.
A chcesz, by nią była?
Już w szkole mi się podobał,
ale może chcę tylko spełnić nastoletnie marzenie.
„Weź znajomych”.
- Nie idę. - Co?
Musisz. Pomyśl o nastoletniej Mindy.
Od dawna tego pragnie.
Pójdę z tobą.
Chcę pogadać z Nico o Soleil De Paris.
- Nie ma mowy. - Proponujemy pracę z Grayem Malinem.
To specjalista fotografii lotniczej…
Żadnego gadania o pracy.
Nie możesz przyjść sama.
Ktoś musi się tobą zająć, gdy ja zajmę się Nico.
Weź Alfiego.
Pojechał do Londynu na urodziny mamy.
Bonjour, sąsiadki.
- Bonjour. - Cześć.
Już nikt nie lata ci do piekarni?
Mówi o Camille. Dałabyś już spokój.
Jest w Grecji z Sofią.
- Excusez-moi? - Co?
Ostatni przystanek wystawy.
Wspaniale, co?
- Très bien. - Świetnie.
A co ty o tym myślisz?
To randka czy grupowe spotkanie?
Odpowiedz szczerze.
Grupowe spotkanie.
Widzisz? Chcesz iść z nami do kina?
Nie może, na pewno pracuje.
Zamknęliśmy restaurację,
a Camille wyjechała, więc jestem dziś sam.
Bon! I po problemie. Wyślę ci adres.
Super.
Pa.
- O Boże. Mindy. - Nie, czekaj.
Przepraszam. Nie pomyślałam.
Między tobą a Gabrielem do niczego nie dojdzie.
Nie, mówię o tym, że Camille jest w Grecji z Sofią.
To coś poważniejszego niż pocałunek.
Powinnam powiedzieć Gabrielowi?
Chcesz znowu się znaleźć w centrum ich dramatów?
Może to nic takiego.
A jak nie, to niech Camille mu powie.
EMILY W PARYŻU
Gregory Dupree miał dziś pokazać
projekt mundurów Air France, nie?
- Dzwonił, by to przełożyć. - Na kiedy?
Nie na kiedy, a gdzie?
Nie znoszę zagadek.
Gregory zaprasza nas do swojego studia.
Jego projekt nie zmieści się w sali konferencyjnej.
Wie, że musimy to przedstawić klientowi dziś?
Oczywiście.
Chyba go nie zachęcałaś?
Rozmawiałam ze znajomymi z Air France.
Chanel i Louis Vuitton są na szczycie ich listy.
Myślisz, że ma szansę?
Nie sądzę, ale zdarzało mi się mylić.
Kiedy?
Zapytaj Emily, pisała o tym w dzienniku.
Nie pisałam o niczym konkretnym.
Dobrze, że piszesz pamiętnik z pobytu w Paryżu.
Czytałaś Dziennik Anaïs Nin?
- Nie. - Nie?
To cudowna relacja z przebudzenia seksualnego młodej kobiety.
Była naprawdę niezaspokojona.
Więc to jest studio Gregory'ego.
Niczym modowe centrum dowodzenia. Aż czuć ducha kreatywności.
Nie, to marihuana.
Bonjour, pierwsza klaso.
Mówi wasz kapitan.
Zajmijcie miejsca i zapnijcie pasy. Spodziewamy się turbulencji.
Serwujecie drinki?
Zaserwujemy, co trzeba. Wierz mi.
Zanim zobaczycie stroje, wyjaśnię wam swoją koncepcję.
To opowieść o kontroli.
Latanie samolotem jej pozbawia.
Siadacie w fotelu, a kontrolę przejmują stewardessy.
Przypinają was pasami, mówią, jak oddychać.
Mówią, kiedy spać, budzić się i jeść.
Jesteście im podlegli.
A skoro chcą dominować, powinniśmy je tak ubierać.
Pasażerowie, oto moja propozycja dla nouveau Air France.
Kondomy, lubrykant i poppersy.
Świetne do twojego dziennika.
No i?
Air France z pewnością będzie zaskoczone.
To byłaby niezła metamorfoza.
Emily.
Są pięknie uszyte.
Przewrotne.
Obcisłe kroje dominują teraz na wybiegach.
Gra słów zamierzona.
Może to i prawda,
ale Air France raczej nie posunie się tak daleko.
Widziałam propozycje Chanel. Są subtelne i eleganckie.
Désolé, muszę odebrać.
Chyba nie rozumiecie, jak bardzo potrzebuję tego klienta.
Mój biznes ma problemy.
Jeśli ja stracę biznes, to wy też.
A może zaprezentujesz te zestawy,
ale bez pasów, butów i czapek?
Mam zabić całą elegancję?
Zaprezentuję je w takiej formie. Z wami lub bez was.
Idziemy, dziewczyny.
Dzwonił Pierre. Był strasznie zdenerwowany.
Otwiera nowy sklep.
Brzmiał bardzo chaotycznie i paranoicznie.
Odkąd sprzedał firmę JVMA, nie wie, komu może ufać.
Mógł o tym pomyśleć, zanim nas porzucił.
To już nie nasz problem.
Nie zapominajmy, że rzucił nam koło ratunkowe.
A teraz błaga o naszą pomoc.
Co możemy zrobić?
Chce, byśmy przyszli do jego nowego sklepu i go ocenili.
A możemy? Nie reprezentujemy go.
Dużo przeszliśmy z Pierre'em.
To nie klient, tylko przyjaciel.
Potrzebuje nas, więc pójdziemy.
Dokąd nas zabierasz?
Tu kazał nam przyjść Pierre. Wysłał lokalizację.
Wie, jak to się robi?
Ktoś was widział?
- Nie. - Ktoś nas śledzi?
Czy ta konspiracja jest konieczna?
Oui. W JVMA nie mogą wiedzieć, że tu jesteście.
Szczególnie Nicolas.
Marionetka papy. Wszędzie ma swoich szpiegów. Wejdźcie.
Dalej.
Ależ tu dużo Pierre'ów.
JVMA poświęciło tyle miejsca
na prymitywkę, że to przytłaczające.
Nic nie rozumieją. Przy takiej ilości to już nie jest ironia.
To naprawdę ringarde.
A jakość?
- Szczerze? - Brutalnie.
To masowy rynek. Trochę za bardzo.
Très chic. Ca-duśnie.
- Merci. - To upiorne.
Zmienili mnie w klauna uwięzionego w lustrze w wesołym miasteczku.
Désolé, Ca-durnie.
Jak zareagował Nicolas, gdy wyraziłeś swoje niezadowolenie?
Nie obchodzi go to ani nikogo w JVMA.
Nikogo już nie mam. Jestem sam jak palec.
Nieprawda. Masz nas.
Miałem. Ta transakcja była błędem.
Chcę to odwołać.
Ostrożnie, Pierre.
Jak odejdziesz, pozostaną właścicielami twojej marki i najwyraźniej też twarzy.
Jesteś gotowy na wybieg.
Stul pysk!
Cześć.
Gdzie byłaś?
Przymierzałam na dziś trzy stylizacje
i prawie zrezygnowałam, ale znalazłam to.
Dostałaś tę paczkę od Gregory'ego Dupree.
Mindy.
Wybacz. Otworzyłam pudełko, wiadomość zostawiłam.
Gdy moda ląduje u mych progów, nie mogę się powstrzymać.
- Naszych progów. - Tak.
„Air France mnie odrzuciło. Włóż to na mój pogrzeb”.
Air France odrzuciło jego projekty nowych uniformów.
Dla linii lotniczej śmieci, dla mnie prawdziwy skarb.
Przebierzesz się za seksowną stewardessę?
Nie sądzisz, że Britney wygląda kultowo w klipie do „Toxic”?
Na pewno zrobisz wrażenie.
Przygotujcie się na lądowanie awaryjne.
Przedstawiam wam Mindy Chen, która wygląda…
niesamowicie.
Miło cię znów widzieć.
Wzajemnie.
Przyniosłem coś na piknik.
Dziękuję za zaproszenie. Przysmaki z mojej restauracji.
- Dziękuję… - Gabriel.
Gotuję w Chez Lavaux. Wpadaj, kiedy chcesz.
Bardzo chętnie.
Ja przywiozłam rosé aż z Prowansji.
Świetna stylizacja. Skąd jest?
Od projektanta, z którym pracuje Emily.
Gregory Dupree.
Naprawdę? Podobno jego pokaz w Wersalu był świetny.
To prawda. Jest strasznie niedoceniany.
Jego prace zasługują na większą uwagę.
Moją uwagę na pewno przykuwa.
Proszę. Weź jeden.
Kupiłeś za dużo?
To zły nawyk.
Przechodziłam obok nowego sklepu Pierre'a.
Co za tajemnica! Naprawdę nie chcecie nic zdradzić.
Jak idzie wam współpraca?
Spoglądam na ciebie z nową dozą szacunku.
Tak? Czemu?
Jak z nim tyle wytrzymałaś? Doprowadza mnie do szału.
Prosił o minimalistyczny sklep, więc go dostał.
Potem chciał, żeby był głośny jak jego linia,
więc się zgodziliśmy, ale znów zmienił zdanie.
Nigdy nie jest zadowolony. Z wami też taki był?
Kompleksy Pierre'a czasem biorą nad nim górę,
więc uzbrój się w cierpliwość.
Mieliśmy podobny problem podczas Tygodnia Mody.
Musicie być ostrożni,
inaczej w ogóle nie zjawi się na otwarciu.
To nie mój pierwszy wymagający projektant.
Otworzymy sklep z nim lub bez niego.
Jasne.
Wiesz, że nam ufa,
więc jeśli moglibyśmy w czymś pomóc, daj znać.
Przepraszam, Emily.
O czym rozmawialiście?
- O tobie, rzecz jasna. - Gadałaś o pracy.
Zawsze będziesz nam tak psuła randki?
Więc to randka.
Musi być.
Dotknął moich pleców, przedstawił znajomym.
To podobno znane miejsce na randki.
No to dawaj, dziewczyno.
- Cześć. - Dołączysz do mnie?
Za bardzo się spieszymy.
Masz rację.
To za szybko.
- Przepraszam. - Désolé.
Za szybko.
Twoje jedzenie było pyszne.
Na samą myśl ślinka cieknie.
Miło z twojej strony.
Gdybyś mnie znał,
wiedziałbyś, że nie jestem miła.
Sorki, niektórzy próbują oglądać film.
Możesz trochę ciszej?
- Dzięki. - Nieprawda.
Długo jesteście razem?
- To… - Nie jesteśmy razem.
- Jego dziewczyna jest w Grecji. - Tak.
Jesteśmy przyjaciółmi.
To twoja przyjaciółka, a dziewczyna jest w Grecji?
Też mogę być waszą przyjaciółką.
To nie tak. Ona ma chłopaka.
Tak.
- A gdzie on jest? - W Londynie.
Już rozumiem.
Twoja dziewczyna jest w Grecji, twój chłopak w Londynie.
Mój chłopak jest w Berlinie.
Strasznie za nim tęsknię.
Świetna zabawa. Fajni jesteście.
Jasne. Emily, może…
- Tak, mieliśmy… - Idziemy.
Widziałam to już.
- I tak będą razem. - Klasyk.
- Banał. - Super.
- Jest świetny. - Ekstra.
- Fajny. - Polecam.
- Dziękujemy. - Fajnie było.
Pójdziemy już.
Miłej zabawy.
Kobieca torebka to jej sekretne źródło mocy.
Jest w niej mnóstwo niebezpiecznych rzeczy,
o których faceci nie powinni wiedzieć.
Jaki jest werdykt? Czy Nicolasowi podoba się Mindy?
Niestety chyba nie.
Inaczej pewnie próbowałby ją pocałować.
Może nie lubi publicznie okazywać uczuć?
Inni wprost przeciwnie.
No nie?
Nie wiedziałam, że ten film tak wszystkich kręci.
Każdy lubi historie o dwojgu ludzi,
którzy walczą z naturalnym przyciąganiem.
Co się tam dzieje?
Nie wiem.
Zobaczmy.
POP AIR – MUZEUM BALONÓW
To nierealne!
Jakbyśmy wchodzili do nieba na kwasie.
- Brałaś kwas? - Właściwie to nie.
Ale czytałam Huntera S. Thompsona, więc się orientuję.
To co? Na trois?
Dość tych postów.
Nie!
Miło było was poznać. Dobranoc.
Dzięki za szampana.
- Do zobaczenia w sobotę. - Jasne.
Idę w tę stronę.
Dobranoc.
Dobranoc? Tak szybko?
A może drink?
Jasne, jeśli chcesz.
Oczywiście, że chcę.
Myślisz, że zaprosiłem cię tylko na film?
Sama już nie wiem, co myśleć.
Nie mam pojęcia, czy ci się podobam.
A ja, czy podobam się tobie.
Poważnie? Widziałeś mój strój?
Wyglądasz niesamowicie.
Faceci nie mogli oderwać wzroku.
Oprócz ciebie.
Wierz mi, zauważyłem strój.
Musiałem zaangażować całą silną wolę, by nie zrobić z siebie widowiska.
Serio?
Serio.
Więc co teraz?
Ty mi powiedz.
Ty jesteś ubrana jak domina.
Ty tu rządzisz.
Chyba wibruje ci krocze.
Pierre Cadault. Co za koleś. Ja pierdolę.
Przełóżmy tego drinka.
- Nie szkodzi. - Szkodzi.
W końcu mogłem cię pocałować…
Nie do wiary.
- Przepraszam, powinienem… - Rób, co musisz.
- Muszę się tym zająć. - Jasne.
Następnym razem bez kina?
Dobry pomysł.
Camille polubiła mój post.
Napisała: „Super. Mój ulubiony film”.
Serio?
Jak stracić chłopaka w 10 dni?
Czuję, że to właśnie próbuje zrobić.
Ostatnio bardzo powoli odpowiada mi na wiadomości.
Albo wcale.
Może jak Alfie i Camille wrócą,
zabierzemy ich do Pop Air?
Na prawdziwą podwójną randkę.
Chętnie.
Dobranoc.
Nicolas, bonjour.
Bonjour, Emily. Twój upór chyba się opłacił.
O Boże, co znowu narobiłam?
To nic złego. Mam nadzieję.
Mówiłaś poważnie, że Agence Grateau może pomóc z Pierre'em Cadault?
Co? O Boże, oczywiście!
Wybacz. Przełączę cię do Sylvie Grateau.
Co się dzieje?
Jest i Sylvie.
Bonjour, Sylvie. Jak mówiłem,
chcę zatrudnić Agence Grateau do Pierre'a Cadault.
Z przyjemnością.
Mamy dużo pracy i mało czasu.
Znacie się na marketingu kryzysowym?
To nasza specjalność.
Zjedzmy dziś razem lunch.
Moja asystentka wyśle szczegóły.
- Do zobaczenia. - Jasne.
Jak to zrobiłaś?
Próbowałam nic nie mówić, ale…
Dobra, nie chcę wiedzieć.
Wspaniale, Emily.
Dobra, idźcie.
Drzwi!
Sylvie nazywa „merveilleux” tylko Chablis.
Napiszcie do Pierre'a z dobrą wiadomością.
To twoja wiadomość. Ty do niego napisz.
Dobra wiadomość! Możemy pomóc z otwarciem sklepu.
DO PIERRE'A
Pierre tak się cieszy, że też do nas dołączy.
Nigdy nie omija toastu szampanem. Szczególnie na swoją cześć.
- Witajcie. - Bonjour.
Agence Grateau mnie wykończy.
Mogłem zaoferować ci więcej pieniędzy, by dołączyć do JVMA.
Przecież nie chodziło o pieniądze.
- Tylko o niezależność. - To prawda.
Dziękujemy, że znów możemy pracować z Pierre'em.
Za Pierre'a.
Żeby była jasność.
Pracujecie dla marki Pierre Cadault.
Nie dla samego Pierre'a Cadault.
- Pardon? - Odłóż butelkę.
Co się dzieje, Nicolas?
Nie pozwolę, byśmy ulegli jego irracjonalnym żądaniom.
Ta firma jest większa niż on.
On może sobie istnieć,
a inny projektant zapoczątkuje nową erę.
Ale to jego firma. Jego nazwisko.
Poprawka. Jego nazwisko, moja firma.
To żadna nowość. Christian Dior to teraz Dior.
Yves Saint Laurent – Saint Laurent.
Ludzie odchodzą, ale marka się utrzymuje.
To powszechne, prawda, Sylvie?
Bardziej, niż bym chciała.
A dzięki Emily
zrobiłem research
i chyba znalazłem idealnego zastępcę.
Gregory Dupree.
Miałaś rację. Zasługuje na większą uwagę.
To wizjoner.
Idealna osoba, by odkryć Pierre'a Cadault na nowo.
Pierre nie znosi Gregory'ego.
Znacie ich obu.
Zajmiecie się tą zmianą, by wszystko pozostało pod kontrolą.
A Pierre o tym wie?
Nikt jeszcze nie wie.
Gregory to wasz klient. Powinniście być zadowoleni.
Na pewno zaskoczeni.
Skoro będziemy razem pracować, mamy wiele do omówienia.
EMILY Nie przychodź! Zmiana planów!
PIERRE Już jestem! Widzę was!
Hej!
Co on tu robi?
Wyjaśnisz, Emily?
- Pierre! - Attention!
Piesi mają pierwszeństwo, dupku!
Nic mi nie jest.
Napisy: Anna Kurzajczyk