- Por que os tíos non din o que pensan? - E perder o misterio?
Escribiuche Nico, non?
Oui. Toma, que che parece?
"Esta noite vou cuns amigos a un cine ó aire libre. Vés?"
Soa divertido.
Pero é unha cita? Non soa a cita.
Queres que o sexa?
A ver, gústame dende o internado,
pero talvez só quero cumprir un amor adolescente.
"Trae xente."
- Paso de ir. - Que?
Tes que ir. Pensa na Mindy adolescente.
Tenlle ganas dende hai moito.
Sabes? Acompáñote.
Quero falar con el de Soleil de Paris.
- Non. - Colaboraremos con Gray Malin,
un fotógrafo aéreo incrible…
Diso non se fala.
E non podes vir soa.
Teste que distraer mentres eu distraio a Nico.
- Que veña Alfie. - Foi a Londres polo aniversario da nai.
Bonjour, veciñas.
- Bonjour. - Ola.
Fuches ti polo almorzo? E a cadeliña recadeira?
Fala de Camille. Vai esquecéndote do alcume ese.
Está en Grecia con Sofia.
- Excusez-moi? - Como?
A última parada da exposición.
Incrible, non?
- Très bien. - Impresionante.
Agarda, que pensas disto?
É unha cita ou unha quedada de amigos?
Sé sincero.
Quedada de amigos.
Ves. Queres ver unha peli?
Non pode, está ocupado.
O restaurante pecha e Camille non está, así que estou libre.
Bon! Problema resolto. Envíoche os detalles.
Xenial. Bonne journée.
- Deica. - Deica.
- Mindy, tía! - Para, para.
Perdoa, díxeno sen pensar.
Non pasará nada con Gabriel, sodes amigos.
Non, dígoo polo de Camille en Grecia con Sofia.
Isto é máis ca un simple bico.
Dígolle algo a Gabriel?
Só se queres meterte outra vez no medio do seu drama.
Fixo que non é nada.
E se é algo, deixa que llo conte Camille.
Non ía amosarnos Gregory Dupree
os uniformes de Air France da presentación?
- Chamou para cambialo. - Para cando?
- A pregunta é para onde. - Luc, déixate de adiviñas.
Gregory quere que vaiamos ao seu atelier.
Seica o seu redeseño non é digno dunha sala de reunións.
Sabe que o cliente conta ter hoxe a proposta?
Sabe.
Non lle darías esperanzas?
Falei cos meus contactos de Air France.
Chanel e Louis Vuitton son os favoritos.
Cres que ten opcións?
Non, pero eu tamén me equivoco.
Cando?
Seguro que Emily o apunta no diario.
Tampouco apunto cousas tan concretas.
Está ben levar un diario do teu tempo en París.
Liches O diario de Anaïs Nin?
- Non. - Non?
É unha crónica marabillosa do espertar sexual dunha muller nova.
Era totalmente insaciable.
Así que este é o atelier de Gregory.
É coma unha sala de mandos da moda. Ule a creatividade.
Máis ben a marihuana, Emily.
Bonjour, primeira clase.
Fálalles o capitán.
Ocupen os seus asentos, poñan o cinto. Haberá turbulencias.
Serviredes bebidas?
Servido vas quedar ti, cariño.
Antes de verdes os uniformes, explicareivos o concepto.
Esta historia vai de control.
A experiencia de voar quítallelo.
En canto sentan, as auxiliares contrólano todo.
Átanos, dinlles como deben respirar.
Dinlles cando durmir, cando espertar, cando comer.
Vostedes son os seus escravos.
Elas queren ser as amas,
así que vistámolas de amas.
Pasaxeiros, esta é a miña proposta para a nouveau Air France.
Condóns, lubricante e popper.
Tes material para o diario.
E ben?
Seguro que en Air France quedan sorprendidos.
Décheslle unha cara nova ó uniforme.
Emily.
Unha elaboración fermosa.
Subversivos e, xa sabes,
o bondage está dominando as pasarelas.
Bo xogo de palabras.
Pode ser verdade,
pero non creo que Air France queira arriscarse tanto.
Gregory, vin a proposta de Chanel. Discreta e chic.
Désolé, teño que collelo.
Diga?
Creo que non entendes canto necesito esta conta.
O meu negocio está na corda frouxa.
Se non teño negocio, ti non tes negocio.
Considerarías presentar o conxunto
sen cintos, botas nin gorros?
E matar a elegancia?
Vouno presentar tal cal, coa vosa axuda ou sen ela.
Andando, rapazas.
Era Pierre. Está moi cabreado.
A súa nova tenda abre a semana que vén e soa errático e paranoico.
Dende que vendeu a firma a JVMA non sabe en quen confiar.
Pois que o tivera pensado antes de abandonarnos.
Xa non é problema noso.
Non esquezamos que logo intentou axudarnos.
E agora é el quen suplica axuda.
E que podemos facer?
Pediunos velo na tenda e darlle a nosa opinión profesional.
E podemos? Non o representamos.
Mirade, pasamos moito con Pierre.
Non é un excliente, é un amigo.
E agora necesítanos, así que imos ir.
Onde nos levas?
É a localización que me mandou Pierre.
Sabe mandar localizacións?
Viuvos alguén?
- Non. - Séguennos?
É necesaria esta leria de espías?
Oui. JVMA non pode saber que estades aquí.
Sobre todo Nicolas.
A marionetiña de papá. Ten espías por todas as partes. Entrade.
Pasa.
Cantos Pierres.
JVMA dedica moito espazo
á túa liña ringarde… é agoniante.
Exactement. Non pillaron o conto.
Con tanta cantidade, xa non é ironía.
É charramangueiro de verdade.
E a calidade?
- Sinceramente? - Brutalmente.
É máis corrente do que esperaba.
Très chic. É un Cadault.
- Merci. - Non é terrorífico?
Convertéronme nun pallaso de feira atrapado nun espello.
Désolé, iso é un Ca-non.
Que dixo Nicolas ó ver que non estabas contento?
Deulle igual. A ninguén de JVMA lle importa o que penso.
Non me queda ninguén. Estou totalmente só.
Iso non é verdade, vale? Tesnos a nós.
Tíñavos. Este acordo foi un erro.
Quero rescindilo.
Anda con ollo, Pierre.
Se marchas, seguirán tendo o teu nome e… obviamente, a túa cara.
Listo para a pasarela.
Cala a boca!
- Ola. - Ola.
Onde andabas?
Tiña tres posibles modeliños para hoxe
e ningún me convencía ata que atopei isto.
Chegouche de parte de Gregory Dupree.
Mindy.
Perdoa, só abrín o paquete, non a nota.
Non me controlo se a moda chama á miña porta.
- Á nosa porta. - Iso.
"Air France dixo que non. Pon isto no meu funeral."
Air France rexeitou os seus deseños para o novo uniforme.
O que a aeroliña rexeita, esta muller aproveita.
Queres ir vestida de auxiliar de voo sexy?
Non che gustaba Britney no mítico vídeo de "Toxic"?
Dende logo, vas causar impresión.
Prepárense, aterraxe de emerxencia.
Preséntovos a Mindy Chen, que vén…
incrible.
- Ola. - Un pracer verte.
Igualmente, Nicolas.
Trouxen un pícnic.
Grazas por invitarme. Son uns petiscos do restaurante.
- Grazas, chef… - Gabriel.
Levo Chez Lavaux, estás invitado.
Sería un pracer.
E trouxen rosé directo da Provenza.
Adoro o conxunto, de onde é?
Dun deseñador co que traballa Emily.
Gregory Dupree.
Si? Seica o espectáculo en Versalles foi incrible.
Foi. Está moi subestimado.
Os focos deberían apuntarlle máis.
Aquí brilla con luz propia.
Toma unha das miñas.
Compraches de máis?
Un vicio que teño.
Pasei ó lado da nova tenda de Pierre.
Moi misterioso. Tédelo todo ben gardadiño.
Como vos vai con el?
Digamos que agora respéctote máis.
Si? E iso?
Non sei como aguantaches tanto con el. É exasperante.
Quería unha tenda minimalista, así que a fixemos.
Logo queríaa rechamante, atrevida, ringarde,
cambiámola e agora volve odiala.
Nunca queda satisfeito. Era así contigo?
As inseguridades de Pierre poden controlalo,
ten paciencia con el.
Pasounos algo semellante na Semana da Moda.
Tes que asegurarte de tratalo ben,
senón ata pode pasar de ir á inauguración.
Xa traballei con deseñadores esixentes.
A tenda abrirá con ou sen el.
Xa…
Confía en nós,
así que se podemos axudar, só tes que pedilo.
Perdoa, Emily.
De que falabades?
- De ti, obviamente. - Falabades de traballo.
Hai que foderse, vas estar así en todas as nosas citas?
Así que é unha cita.
Ten que selo.
Tocoume as costas, presentoume ós amigos.
Un díxome que este sitio é para mocear.
A por todas, rapaza.
Ei.
- Ola. - Acompáñasme?
Para, imos moi rápido.
Tes razón.
Imos moi rápido.
- Perdoa. - Désolé.
Moi rápido.
A comida estaba deliciosa.
Fíxoseme a boca auga.
Grazas, moi amable.
Se me coñeceses mellor,
saberías que non son tan amable.
Ola, mira, hai xente que quere ver a peli.
Cala un pouquiño, anda.
- Grazas. - Ninguén quere vela.
Canto levades xuntos?
- É… - Non estamos xuntos.
- Ten unha moza en Grecia. - Teño.
- Somos amigos. - Amigos.
Así que é amiga túa mentres tes a moza en Grecia?
Eu tamén podo ser amiga túa. Podemos selo todos.
Non, ela tamén ten mozo.
Si.
- E onde está? - En Londres.
Agora xa o pillo.
A túa moza está en Grecia e o teu mozo en Londres.
Pois o meu mozo está en Berlín.
Bótoo moito de menos.
Que divertido. Sodes moi divertidos.
Vale… Emily, deberiamos…
- A cousa esa. - Si, vamos.
Xa vin a peli mil veces.
- Acaban xuntos. - Clásico.
- Un clixé. - É boa.
- É xenial. - Moi boa.
- Encántame. - Gózaa.
- Grazas por todo. - Moi romántica.
Mindy, marchamos.
Pásao ben.
Tíos, o bolso dunha muller é a súa fonte secreta de poder.
Levan nel cousas escuras e perigosas
que nós, como homes, non deberiamos coñecer.
Cal é o veredicto? A Nicolas gústalle Mindy ou non?
Lamentablemente, creo que non.
Se non, tería intentado bicala.
Ó mellor non lle van as mostras de afecto en público.
Ós demais víase que si.
Xa che digo.
Non sabía que a xente se entoaba tanto no cine.
A todos lles gusta unha historia de dúas persoas
que intentan loitar contra a atracción que senten.
Que pasa aí?
Non sei.
Imos ver.
AIRE POP MUSEO DO GLOBO
Isto é surrealista!
Semella que estamos no ceo postos de tripis.
- Probaches os tripis? - Non.
Pero lin a Hunter S. Thompson, imaxínomo.
Que logo? Á conta de trois?
Ei!
Abonda de publicar.
Non, non!
Un pracer coñecervos. Boa noite.
- Grazas pola champaña. - Sen problema.
- Vémonos o sábado. - Si, abur.
Marcho por aquí.
Boa noite.
Boa noite? Xa?
Tomamos algo?
Claro, se ti queres.
Abofé que quero.
Cres que te trouxen só para vermos unha peli?
Pois non sei que pensar.
Non teño nin idea de se che gusto sequera.
Nin eu se che gusto a ti.
Veña, en serio? Levando isto?
Esta noite estás incrible.
Mirábante tódolos homes.
Agás ti.
Creme, deime conta.
Usei toda a miña forza de vontade para non montar une espectáculo.
De verdade?
De verdade.
Entón, agora que?
Ti dirás.
Ti es a que vai de dominatrix.
Estás ó mando.
Creo que che vibra o paquete.
Pierre Cadault. Hostia co tipo este, Deus santo!
Deixamos a copa para outra?
- Non me importa. - A min si.
Por fin podo bicarte e…
Incrible.
- Vale, si. Debería… - Si, cólleo.
- Teño que lidar co pesadelo. - Xa.
A próxima saltamos a película?
Boa idea.
A Camille gustoulle a historia.
Dixo: "Que divertido. É a miña peli favorita."
En serio?
Como perder un home en 10 días?
Creo que é o que quere facer comigo.
A min non me responde tan rápido.
Nin tan lento.
Cando volvan Alfie e Camille, que tal se imos a Aire Pop?
Unha cita de parellas de verdade.
Si, encantaríame.
- Boa noite. - Boa noite.
Nicolas, bonjour.
Bonjour, Emily. A túa insistencia pagou a pena.
Que fixen agora?
Nada malo. Espero.
Dicías en serio o da axuda de Agence Grateau con Pierre Cadault?
Que? Mi madriña! Claro!
Perdoa, Nicolas, un momento e pásote con Sylvie Grateau.
Que pasa?
Pásoche a Sylvie.
Bonjour, Sylvie. Como dicía,
quero que Agence Grateau nos axude con Pierre.
Será un pracer.
Hai moito que facer en pouco tempo.
Estades versados en crises?
Abofé, é a nosa especialidade.
Xantamos hoxe e falámolo.
Enviarémosche os detalles.
- Xenial, vémonos. - Vale.
Como o conseguiches?
Non quería dicir nada, pero…
Abonda. Prefiro non sabelo.
Merveilleux, Emily.
Veña, andando, fóra!
A porta!
Só lle escoitei "merveilleux" a Sylvie unha vez e foi por un viño de Chablis.
Escríbelle a Pierre coas boas novas.
As novas son túas. Escríbelle ti.
EMILY: BOAS NOVAS! PODEMOS AXUDARCHE COA INAUGURACIÓN DA TENDA.
ENVIADO A PIERRE
- Aquí teñen. - Grazas.
De nada.
Pierre está tan emocionado que nos quere acompañar.
Se brindamos con champaña non perde unha, sobre todo se é por el.
- Ola. - Bonjour.
Agence Grateau vaime deixar teso.
Debín ofrecerche máis diñeiro para vir a JVMA daquela.
Sabes que non era polos cartos,
- senón pola independencia. - Seino.
Grazas pola oportunidade de volver con Pierre Cadault.
- Por Pierre. - Por Pierre.
Xa, pero para deixalo claro,
traballaredes con Pierre Cadault, a marca,
non Pierre Cadault, o home.
- Pardon? - Déixaa no xeo.
Que é isto, Nicolas?
Négome a que secuestre a miña adquisición coa súa irracionalidade.
A empresa está por riba del.
É hora de que marche e traermos outro deseñador
para unha nova era.
Pero é a súa empresa, o seu nome.
Voute corrixir. O seu nome, a miña empresa.
Non é nada novo. Christian Dior é Dior. Yves Saint Laurent é Saint Laurent.
O home marcha, pero a marca persiste.
Pasa continuamente, non, Sylvie?
Máis veces das que podo lembrar.
E grazas a Emily,
fixen unhas pescudas
e creo que atopei o substituto perfecto.
Gregory Dupree.
Tiñas razón. Merece máis focos.
É un visionario.
É perfecto para reinventar Pierre Cadault.
Pero Pierre odia a Gregory.
Como os coñecedes ós dous,
quen mellor ca vós para unha transición sen problemas?
Pierre sabe isto?
Sodes os primeiros en sabelo.
Gregory é cliente voso. Estaredes contentos.
Sorprendidos, dende logo.
Temos que tocar moitos temas, xa que imos traballar xuntos.
EMILY: NON VEÑAS! CAMBIO DE PLANS!
PIERRE: XA ESTOU AQUÍ! VÉXOTE!
Coucou!
Que fai aquí?
Pódelo explicar, Emily?
- Pierre! - Attention!
Os peóns teñen prioridade, pendanga!
Estou ben!
Subtítulos: Abraham Díaz López