SEBUAH SIRI NETFLIX
Sebelum ke pejabat, saya sempat tengok
kewangan Savoir yang awak curi.
Kumpulan Gilbert memiliki Savoir, saya tak curi apa-apa.
Janganlah merendah diri. Awak perisik saya di Moschino.
Ternyata ia mimpi ngeri buat akauntan.
Seolah-oleh mereka cipta peraturan sendiri.
Termasuk pengiraan mereka.
Pasti ada perbezaan budaya yang tak boleh diukur. Betul?
Savoir memiliki senarai pelanggan yang hebat
dan reputasi yang cemerlang.
Malangnya, kecemerlangan mereka tak menjana keuntungan.
Saya telah bermesyuarat dengan Korporat tadi.
Mungkin mereka perlu menukar staf.
Apa? Saya tak rasa perlu.
Kita hanya perlu beritahu etos syarikat kepada mereka.
- Saya boleh buat pembentangan. - Dah terlambat.
Melainkan mereka berhenti pilih kasih dan kawal keadaan,
Chicago mahu seseorang dipersalahkan.
Comelnya kasut.
Pelancaran Laboratoire Lavaux sangat berjaya,
syarikat itu telah mempertimbangkan
membuka satu lagi pengalaman DIY di selatan.
Bagus. Berapa cepat kita boleh wujudkan dan buat satu lagi Labo-Lavaux.
Kita patut buat pelancaran sempena Festival de Cannes.
Sebenarnya, sebutannya lain.
Cara kita sebut kentang juga berbeza.
Tak. Saya tak sebut begitu.
Membina pengalaman mewah mengambil masa.
Bukannya gerai sosej.
Apa kata kita tangguhkan hal itu dulu
dan lihat tanggapan majlis itu di Twitter?
Berhenti. Kamu perlu tengok.
Grégory Elliot Duprée melancarkan jenamanya pakaiannya sendiri
dan pertunjukan di Versailles.
Hasilnya teruk.
Jangan suruh beri perhatian!
Banyak kali saya buat pertunjukan!
Awak dah buat banyak pertunjukan?
Ini belum cukup bagus!
Sembilan belas kali!
Video itu disiarkan sejam lalu
selepas syarikat pemasarannya memecat dia.
- Tidak! - Ya.
Pertunjukan dia lagi dua hari. Habislah dia.
Itu balasannya.
Kita perlu pastikan Pierre tengok.
Seronok dapat bahagia atas penderitaan orang lain.
Okey. Helo? Kalian tak sedar?
Pereka terkenal sedang mencari kumpulan pemasaran baharu
dan kalian hanya ketawa?
Dia dan Pierre Cadault dah lama bertelagah.
Konflik kepentingan. Biasalah.
Okey, maaf. LVMH merampas setiap Pokémon di Minggu Fesyen,
tapi kita tak boleh mewakili dua pereka
sebab seseorang akan terasa?
Pernahkah kamu mendengar tentang perhubungan klien?
Itu satu penghinaan kepada klien kami yang penting, Madeline.
Ini bukan cara kita jalankan syarikat.
Maaf, Sylvie,
tapi syarikat awak ialah anak syarikat konglomerat Amerika
yang ingin bekerjasama dengan dua pereka utama.
Itu cara kami jalankan syarikat.
Betul kata awak, Madeline. Saya tersilap.
Emily, hubungi Grégory dan lihat jika dia lapang untuk bertemu?
- Awak pernah naik bot dia, bukan? - Ya.
Bagaimana kita nak uruskan Pierre?
Mungkin kita minta Grégory untuk mengajaknya?
Boleh sesiapa tolong dia bertenang nanti?
Mereka boleh berdamai di sana.
Kalau dia dapat jadi klien kita.
Terima kasih kerana memahami saya, Sylvie.
Saya tahu orang Perancis suka cakap tidak.
Bukanlah. Bergantung kepada cara awak bertanya.
Sayang, ini saya.
Saya perlu berjumpa dengan awak.
Berapa cepat awak boleh sampai?
Tolong jangan berhenti.
Lagunya indah. Étienne hantar kepada saya.
Saya tahu. Awak tak patut mendengarnya.
Saya minta maaf untuk segalanya.
Saya nak lari daripada masalah.
- Tak apa. - Biar saya jelaskan.
Tak apa. Awak penyanyi berbakat, kugiran pun okey, jadi…
Kita pula?
Kita buat macam biasa.
Mindy! Syukurlah awak dah kembali.
Tak banyak tips apabila awak tiada.
Kalian dah berdamai?
Dia dah beritahu tentang gig?
Kelab hebat di Belleville mahu kita bermain.
- Kita dapat gig? Bagaimana? - Siapa peduli?
Kelab malam Cina
dan anak pemilik kelab taasub dengan Bintang Cina.
Saya dah janji satu foto sebelum pertunjukan.
Bagus, jadi semua orang di sana tahu saya pernah jatuh dalam TV?
- Hei, kita tak perlu lakukannya. - Tidak.
Gig tetap gig, bukan? Kita perlukan wang itu.
Oh ya, saya perlukan ini untuk tambang.
Kita perlu mula bermain.
Emily Cooper. Dari Savoir.
Saya kenal Grégory. Saya berada di botnya di St Tropez.
Helo?
- Dapat? - Tidak.
Saya dah hubungi atelier dan pengurus perniagaannya.
Malah saya mesej salah seorang kenalannya dari St Tropez.
Siapa? Yang berbadan kecil dan berotot?
Dia pun belum balas, jadi awak takkan tahu.
Baik, saya tahu di mana nak cari Grégory.
Awak perlukan saya.
Di mana?
Oh, Tuhan. Ramainya lelaki.
Tenaga pesta bujang awak tak dialu-alukan di sini.
Maaf. Awak pasti Grégory ada di sini?
Ya, dia di sana seperti biasa.
- Bagaimana… - Bukan urusan awak.
- Semoga berjaya. - Awak nak ke mana?
Awak jaga urusan awak, saya jaga urusan saya.
Saya tak perlukan awak.
Pertunjukan ini diadakan di Versailles dan ia akan jadi sebutan.
Tiada sesiapa bercakap tentang koleksi awak.
Mereka sibuk mengejek gangguan emosi awak di TikTok.
Tak apalah jika awak seorang penjahat,
tapi awak seorang artis.
Awak nak perbaikinya?
Saya tak nampak sesiapa
yang akan bantu awak selamatkan pertunjukan itu.
Apa cadangan awak?
Beri mereka cerita baharu.
Mula-mula, awak perlu berikan tema kepada koleksi awak.
Bagaimana awak nak hidangkan ramai lelaki
di rumah Marie Antoinette dan tak sebut Biar Mereka Makan Kek?
Baik. Saya akan ambil awak.
Berikan tip.
- Awalnya bangun. - Ya.
Marilah sini.
Saya mahu, tapi saya sibuk hari ini.
- Awak sangat sibuk. - Saya tahu.
- Okey, saya akan tunggu sarapan. - Awak nak buat sarapan?
Saya akan turun makan kroisan semasa awak bersiap.
Mandilah sebelum saya ubah fikiran.
Sylvie?
Sylvie ada?
- Awak siapa? - Suaminya.
Awak pula siapa?
- Maaf, awak cakap "suami"? - Ya.
- Bekas suami, bukan? - Tidak.
Laurent.
Apa awak buat di sini? Awalnya.
Saya naik pesawat pertama dari Marseille. Ingatkan nak sarapan.
Namun, nampaknya awak dah sarapan.
Sylvie, apa sedang berlaku? Awak dah berkahwin?
Ya, hanya secara teknikal.
Kami dah lama berpisah. Dia datang sebab ada urusan.
Urusan apa?
Urusan yang tak sama dengan awak.
Buruk. Murah.
Paisley? Dari mana ia datang?
Saya patut telefon mereka dan batalkannya.
Jangan cakap begitu.
Awak akan menyanyi di kelab di Paris. Ini impian awak.
Kelab sosial.
Tak perlu tertekan.
Ia bakal dipenuhi pelanggan yang nak lihat saya gagal.
Itulah sebabnya saya minta bantuan.
Gabriel dan Alfie akan ikut.
Camille kerja, tapi dia kirim salam.
Tak apa, dia boleh lihat kegagalan saya macam orang lain apabila tular.
Semuanya akan okey.
Benoît tak pandang saya semalam.
Dia tak nak mainkan lagu yang dia tulis untuk kami.
Dia takkan tulis lagu itu jika dia tak peduli tentang awak.
Perasaan dia takkan terus lenyap.
Dia akan lupakannya.
Betul kata awak.
Bagaimana awak boleh sentiasa positif?
Terima kasih.
Grégory tandatangan kontrak sebulan untuk pertunjukan itu.
- Dia setuju untuk jemput Pierre. - Baguslah.
Jika pertunjukannya berjaya,
dia boleh pilih untuk jadi klien Savoir dan bayar harga penuh.
Kerjasama yang hebat.
Saya suka. Semua tangan di atas dek.
Kenapa orang Amerika suka anggap tempat kerja macam bot?
Sylvie, dah hampir 11.30 pagi.
Sementara awak keluar makan, Emily dah dapat klien baharu.
Bagus. Saya bersama Pierre Cadault, hubungan klien seperti awak minta.
- Awak pergi tanpa saya? - Ya.
Terima kasih. Apa dia cakap?
Dia bersetuju untuk berdamai. Dia akan datang.
Hebat!
Nampak hasilnya jika matlamat kita sama?
Saya akan beritahu publisiti, Pierre akan sertai.
Ini berita penting.
Ya. Syabas, Emily.
Apa saja Madeline nak, awak akan tunaikan.
Sangat mengagumkan.
Sedia untuk diluluskan oleh Grégory.
Sempurna. Terima kasih, Luc.
Ia buat saya lapar.
Malangnya, tiada kek sebenar nanti.
Kalau ada, tentu menyeronokkan.
Itu idea yang baik.
Ya, tapi impian saya tinggi.
Mana nak dapat banyak kek dalam masa singkat?
RESTORAN HUATIAN
Awak nak tempah 80 kek di Versailles untuk esok?
Kek kecil saja.
Saya tahu ini permintaan gila.
Maaf, tapi kek yang awak buat untuk hari jadi saya
ialah kek terbaik yang saya pernah rasa
dan saya sangat takut
jika pertunjukan ini gagal, ada orang akan dipecat.
Okey. Saya akan telefon cef pastri saya.
Kami perlu siapkan ia sepanjang malam.
Oh, Tuhan! Awak memang terbaik.
Sudah tentu. Awak dah bantu saya banyak kali.
Kita pasukan hebat.
Betul.
Selamat petang.
Hai.
- Ada ruang untuk saya? - Ya, duduklah.
Saya perlu menelefon penyelaras tempat
tentang penghantaran kek. Sebentar.
Awak penyelamat saya.
Apa terjadi?
Saya membantu Emily untuk majlis dia esok.
Mungkin ini tak penting, tapi saya perlu tanya.
Ada apa-apa saya patut tahu tentang kalian?
Apa?
Rakan sekerjanya beritahu kalian ada hubungan.
Kemudian, dia tak mahu cakap apabila saya tanya.
Saya tak mahu rosakkan hubungan sesiapa.
- Dah tanya Emily? - Saya tanya awak.
Saya nak awak jujur.
Sejujurnya, Emily memang hebat.
Mungkin kami pernah hampir bersama, tapi…
Saya ada kekasih dan saya tak jujur dengan dia.
- Jika awak jujur? - Tak penting.
Kami hanya kawan.
Sebagai kawannya,
saya gembira kekasihnya baik.
Hei, apa saya ketinggalan?
Tiada apa-apa.
Helo, Belleville.
Tiada orang beri perhatian.
Awak tercekik pun mereka takkan sedar.
- Merdunya. - Ya.
Okey.
Saya suka lagu ini.
Teruskan!
Begitulah.
Bank kata pindahan kawat akan selesai pada waktu pagi.
Buat pengembaraan baharu.
Buat Laurent G juga.
Semuanya milik awak sekarang.
Kita mulakannya. Awak sebahagian daripadanya.
Dalam jiwa.
Sekarang, benar-benar milik awak.
Seperti yang sepatutnya.
Terima kasih datang selesaikan dengan cepat.
Tentulah.
Saya bangga dengan awak.
Saya suka alasan untuk datang ke Paris.
Awak benci bandar ini.
Bukan semuanya.
Saya ingat nak tinggal beberapa hari lagi.
Mungkin kita boleh pergi menari.
Saya suka menari bersama awak.
Rasanya awak ada ramai pasangan di St Tropez.
Tahu-tahu saja, awak akan minta cerai.
Tolonglah. Cukuplah urusan ini untuk satu lawatan.
Tepat sekali.
Buat awak.
Buat kita.
Sentiasa ada untuk satu sama lain dalam apa jua keadaan.
Buat kita.
Helo, selamat datang.
Terima kasih sebab datang.
Pertunjukan ini dipenuhi rekaan yang kami telah diberitahu untuk sembunyikan.
Kami membentuk badan yang cantik,
tapi tak boleh bercakap tentangnya.
Koleksi ini direka untuk dilihat.
Koleksi ini direka untuk menonjol!
Sebelum mula, saya jemput
kawan baik dan mentor saya
yang mengajar saya banyak perkara baharu
untuk mereka koleksi ini.
Saya yakin dia ada di sini.
Pierre Cadault.
Pierre? Di mana awak?
Apa sedang berlaku? Tiada dalam atur cara.
Awak memang menakjubkan.
Daulat tuanku!
Selepas semua itu, tuan-tuan dan puan-puan,
Biarkan Mereka Makan Kek.
Syabas!
Ini kali terakhir awak akan bawa teman ke pertunjukan saya.
Awak ucap terima kasih? Sama-sama.
Lagipun, itu sangat bijak.
Grégory, Madeline Wheeler, Kumpulan Gilbert.
Saya suka pertunjukan dan baju hamil itu,
saya nak tempah semuanya.
Siapa dia dan bagaimana nak halau dia?
Grégory perlu jumpa wartawan agar mereka boleh memujinya lagi.
Sudah tentu.
Pierre, itu kemunculan yang hebat.
Tahniah.
En. Cadault, saya berbesar hati.
Saya Madeline Wheeler, Kumpulan Gilbert.
Ya.
Saya patut ucapkan tahniah kepada awak juga.
Pertunjukan ini sangat hebat.
- Terima kasih. - Terima kasih.
Pertunjukan yang paling mewah yang awak pernah buat dan akan buat.
Apa maksud awak?
- Saya nak pecat Savoir. - Kenapa?
Saya ingatkan semuanya okey. Awak datang ke pertunjukan.
Cadault merupakan rumah fesyen Perancis.
Ia memerlukan kepekaan Perancis untuk beroperasi pada tahap tertinggi.
Daripada apa yang dilihat, Savoir tak lagi begitu.
Tidak.
En. Cadault, apa kata saya ajak awak makan malam?
Saya pasti kita boleh mencapai persefahaman.
Awak boleh cakap bahasa Perancis dengan loghat seteruk mana pun,
tapi kita berdua takkan saling memahami.
Pierre Cadault baru memecat Savoir. Katanya awak uruskan dia.
Saya yakinkan dia untuk datang atas permintaan awak.
Jika awak nak salahkan seseorang, salahkan diri awak.
Baiklah.
Saya bersabar sebab Emily yakinkan saya awak berbaloi,
tapi pembangkangan berterusan dan nada biadab ini
harus dihentikan.
Saya menjadualkan awak untuk kajian semula di Chicago.
Tak perlu susah-susah.
Saya letak jawatan.
Apa?
- Apa? - Baguslah.
Betul. Terima kasih. Awak menyenangkan kerja saya
dan pejabat akan berjalan lebih lancar.
Pejabat akan ikut saya.
Apa ini?
- Kami letak jawatan. - Kami semua.
Anggaplah sebagai revolusi Perancis.
Tunggu, Sylvie.
Kenapa awak buat begini? Kenapa tak beritahu?
Ini bukan hal peribadi, Emily. Ini hal kerja.
Mereka tinggalkan saya tanpa cakap sepatah.
Gila betul.
Awak perlu cari pekerja baharu
atau mereka akan tutup pejabat Perancis?
Entahlah. Semuanya belum pasti.
Saya benci betul.
Maafkan saya.
Bukan salah awak.
Bukan untuk itu, cuma…
Masanya tak sesuai.
Ada apa?
Saya nak beritahu malam itu, tapi awak nampak tertekan tentang majlis.
Alfie, apa sedang berlaku?
Projek saya di sini dah selesai.
Saya sepatutnya pulang ke London.
Saya sengaja berlengah-lengah.
Namun, awak benci tempat ini.
Saya tahu.
Saya masih di sini kerana…
Saya cuba nak…
Biarlah. Saya masih di sini kerana awak.
Yakah?
Saya nak lihat jika kita
boleh jadi serius.
Saya rasa kita boleh.
Cuma satu perjalanan tren.
Ayuh, awak boleh rancang logistiknya.
Bergilir-gilir pada hujung minggu, jadual berwarna.
Seronok jika saya dapat merancang hidup saya sekarang.
Tepat sekali.
Macam itulah.
Sekarang, mari sini.
Em, adakah itu awak?
Ya, ini saya.
Boleh masuk ke pejabat saya?
Hai. Awalnya awak.
Hanya mengikut piawaian Perancis yang kita akan mansuhkan.
Mereka membantu kita dengan meletak jawatan.
Tak perlu bayar pampasan dan boleh ambil kakitangan baharu.
Lebih muda, naif dan murah.
Kita perlu ganti pengalaman yang dah tiada.
Kita ada ramai klien.
Saya tak perlukan eksekutif
yang kita perlu ubah pemikiran mereka.
Saya perlukan tanah liat
untuk bentuk pasukan yang saya mahu.
Lebih mudah jika mereka masih muda.
- Macam saya? - Ya, awak Terminator kecil saya.
Saya nak ramai orang macam awak. Saya rasa kita boleh gabungkan jawatan.
Kita perlu buat carta organisasi. Tulis ini.
Okey.
Saya tahu. Tak setimpal gaji awak.
Saya perlu bantuan pentadbiran sehingga keadaan seperti asal.
Kita akan pergi ke Chicago dan awak akan naik pangkat.
Baik. Saya nak ambil pen dan kertas dari meja saya.
Okey, tapi jangan lama sangat.
Boleh tolong buatkan secawan teh?
Baik.
SYLVIE: LAPANG UNTUK MAKAN TENGAH HARI?
Emily, awak datang!
Ya.
Saya datang untuk apa? Majlis menganggur?
Siapa menganggur?
Tiada sesiapa. Duduklah.
Okey, suami saya dah bayar bahagian saya untuk kelab dia
dan saya nak guna duit itu untuk mulakan firma baharu.
Saya tak faham.
Bukankah awak perlukan klien dan ruang pejabat?
Klien?
Tuangkan air sebelum dia terkejut.
Belum pasti tentang pejabat, tapi klien,
kami dah cakap dengan beberapa klien dan mereka bersetuju nak sertai.
Pierre Cadault
dan Grégory Elliot Duprée dah setuju dengan syarat.
Syarat apa?
- Boleh saya beritahu dia? - Silakan.
Dia nak awak. Kami nak awak.
Kenapa tak cakap awal-awal?
Sebab kami tahu awak akan cuba baikinya.
Dengan keajaiban awak semalam,
awak dah berjaya.
Awak pandai buat kerja.
Dia memang terbaik.
Dia bagus. Bertenang.
Jadi, awak perlu tinggal di Paris lebih lama.
Kehidupan awak di Chicago, tapi kami tawarkan kehidupan di sini.
Ambillah masa untuk fikirkannya.
Saya tak percaya awak mahukan saya.
Maksud saya…
Saya sangka awak tak suka saya.
Seperti saya katakan, ini bukan hal peribadi, ini hal kerja.
- Apa awak nak buat? - Saya tahu apa saya patut buat.
Terus menjadi pekerja korporat Madeline,
pulang ke Chicago dan naik pangkat,
ini yang saya usahakan seluruh kehidupan dewasa saya.
- Nampak macam keputusan mudah. - Kenapa saya tak boleh buat?
Okey, dulu saya tegas.
Dulu kemahuan saya berbeza.
Sejak berpindah ke Paris,
kehidupan saya jadi huru-hara, dramatik dan rumit.
Malah hebat dan indah.
Saya tahu saya patut mahu pulang, tapi…
Namun, awak ada kehidupan di sini.
Rumitnya.
Saya tak pernah jadi begini.
Di Chicago, saya ada rancangan kerjaya dan hidup
dan saya tak jatuh cinta dengan kekasih kawan saya.
- Cinta? - Saya tak maksudkannya.
Namun, awak sebut.
Awak masih mencintai Gabriel?
Dia bukan pilihan, okey? Saya dah berjanji.
Awak tak boleh buat keputusan yang penting
berdasarkan janji yang kebudak-budakan.
Bagaimana dengan Alfie?
Saya tahu hubungan jarak jauh sukar, tapi mudah bersama dia.
Kenapa saya fikir tentang orang lain?
Sebab seseorang cakap jangan.
Sehingga awak beritahu perasaan sebenar awak,
awak akan terus tertanya-tanya.
- Tak adil untuk sesiapa. - Saya tak patut.
Berhenti cakap, "patut."
Okey, awak perlu buat pilihan
bukannya untuk buat semua orang gembira.
Ini bukan lagi setahun di perantauan.
Ini kehidupan awak.
Hei, Emily.
Ada apa tak kena?
Rasanya saya akan tinggal di Paris lebih daripada setahun.
- Berapa lama? - Entahlah.
Mungkin lama. Semasa saya ke sini,
Paris ialah lencongan untuk beritahu cerita yang bagus,
tapi lencongan ini ialah takdir saya,
kehidupan saya di sini.
Kawan-kawan, kerjaya dan awak.
Emily, saya…
Saya perlu beritahu sebelum saya jadi takut.
Saya nak beritahu sebab saya tak boleh bersama awak,
bukan sebab Alfie.
Gabriel, saya…
Saya dah buat ruang, tapi kita perlu tambah laci.
Hai, Emily.
Saya tak sedar awak datang.
Gabriel dah beritahu?
Gabriel ajak saya tinggal bersama.
Wah!
Kalian kembali bersama.
Ya, kami nak beritahu awak, tapi baru berlaku…
Baguslah.
Jiran.
Jadi, bolehlah jumpa selalu.
Hai, Sylvie. Ini saya.
Saya dah buat keputusan.
Terjemahan sari kata oleh Shazreena