SERIAL NETFLIX
GALERIA PATRICKA FOURTINA
Camille, jestem wdzięczna, że znów mogę pracować dla Champère.
Champère to twój pomysł. Nie byłoby nas tu bez ciebie.
Doceniam, że tak mówisz.
Skoro zadbaliśmy już o świadomość marki,
przedstawię ci pomysł na nową kampanię.
Wyzwanie Champère. Liczymy, że będzie wiralem.
Gramy w otwieramy!
Prosta koncepcja dla wszystkich.
Champère to zabawa dostępna dla każdego.
Luksus na co dzień.
Chcielibyśmy zamieścić to na Instagramie w przyszłym tygodniu.
Fajny pomysł, ale zanim coś zdecydujemy,
muszę wam coś pokazać.
Zobaczcie.
Życie to pogoń za przyjemnością.
Napijesz się ze mną?
Je suis Champère.
Sam to wymyślił?
Nie wie, że powinien pryskać?
Trzeba go uświadomić.
Emily, dałaś mojemu ojcu tożsamość,
więc teraz chce być twarzą marki.
Odnalazł siebie w podrzędnym szampanie.
Niezbadane są ścieżki w życiu mężczyzny.
Pojedźmy do nich razem w ten weekend.
Nakręcimy z nim coś, co się nada.
Dom Perignon ma Lady Gagę.
My jesteśmy Champère.
Kto lepiej zareklamuje markę niż sam Champère?
Z odpowiednim podejściem może zostać ikoną gejów.
No co? Każdy chce mieć francuskiego tatuśka.
Więc kiedy wracasz?
Jadę tylko na jedną noc. Wpadam i wypadam.
Wspaniale, że zakopałyście z Camille wojenny topór.
Powinnaś zostać dłużej.
Możesz zaprosić tu Benoît, kiedy chcesz.
Po prostu pójdę wtedy na długi spacer.
Boże!
Czuję się jak 15-latka w szkole z internatem.
To znaczy 17-latka. Nieważne. Po prostu się denerwuję.
Gramy dziś na Place des Vosges. Może wpadniesz?
Idziemy z Alfiem na kolację. Może wpadniemy później.
Nie mogę się doczekać, aż go poznam.
Zaraz go poznasz, bo ma tu po mnie przyjść.
ALFIE CZEKAM W PUBIE NAPRZECIWKO
EMILY W KTÓRYM PUBIE?
ALFIE W TEJ RESTAURACJI CHEZ COŚ TAM?
Alfie jest w restauracji Gabriela!
- Znowu? - Znowu!
Właśnie o to chodzi.
Miałeś bilety na finał i nie poszedłeś?
Nieważne, twoje zdrowie.
Co ty tu robisz?
Byłem za wcześnie i chciało mi się pić. Wpadłem na szybkie piwko.
- Pijesz piwo? - To Kronenbourg z Alzacji.
- Całkiem niezłe. - W końcu się w czymś zgadzamy.
Wiesz, że zaczął pracę w wieku 13 lat?
Od obierania ziemniaków.
Nie wiedziałam.
Nie macie tu prawa o zatrudnianiu dzieci?
To była kuchnia mojego wujka.
Powinniśmy wspomnieć o tym, reklamując restaurację.
Gotowy?
A może zjemy dziś tutaj?
Jedzenie wygląda świetnie.
Na pewno mają dziś komplet rezerwacji.
Szefie, znajdziesz nam stolik?
Z przyjemnością.
Świetnie.
Kurde, koleś nieźle gotuje.
Ma ogromny talent.
Francuska kuchnia jest dla mnie zbyt przekombinowana.
Ale to jest znakomite.
Rozumiem, czemu kochasz swoją pracę.
To prawda.
Jutro spędzę noc na zamku w Szampanii.
Pracujemy nad kampanią marki, którą reprezentujemy.
Ja całymi dniami przewalam cyferki.
Tylko czekam na kolację z tobą.
Smakowało wam?
Oto nasz bohater.
To naprawdę wyjątkowe.
Stary, masz talent.
Gdzie się poznaliście? Tworzycie uroczą parę.
Na francuskim.
Najpierw mnie trochę wkurzała.
Z wzajemnością.
Ale przekonałem się do niej.
Jak miło.
A co sprowadza cię do Paryża?
Pracuję w brytyjskim banku
nad fuzją z francuską firmą.
Same nudy. To ona ma ciepłą posadkę.
Jutro jedzie pracować w Szampanii.
Naprawdę?
To z pracy. Przepraszam. Muszę odebrać.
Mam nadzieję, że świetnie się bawisz.
Spędzisz weekend w Szampanii z Camille?
Szansa na rehabilitację. Historia lubi się powtarzać.
Pozdrów ją ode mnie.
Chyba już wiem, kto jest bardziej w twoim typie.
Angol, mniej skomplikowany.
Zdecydowanie mniej skomplikowany.
Nie ma dziewczyny, z którą się przyjaźnię.
Pièce de boeuf, czarne trufle.
To nasze czwarte danie?
Ostatnie z menu degustacyjnego.
Nie licząc deski serów.
Musicie też spróbować naszych deserów.
- Na koszt firmy, oczywiście. - Ale masz gest.
Emily tu nie płaci.
Muszę zaprotestować.
Chyba nigdy nie byłem tak najedzony.
Chodź no tu.
Strasznie cię przepraszam.
Nic się nie stało.
Po tym cały jedzeniu
jedyne, co chcę dziś zrobić, to położyć się już spać.
Oczywiście. Ja też muszę jutro wcześnie wstać.
Więc może to i lepiej.
Zobaczymy się, jak wrócisz?
Oczywiście.
A ty!
Trzymaj się.
- Baw się dobrze. - Pa.
Witaj, Emily!
Miło znów gościć cię w Szampanii.
Bonjour.
Champère jest gotowy na zbliżenie!
Dzień dobry!
Tato, Emily wpadła na świetny pomysł.
Chce, żebyś to ty zaczął wyzwanie Champère.
To wiralowa kampania. Nasi klienci mają pokazać nam
kreatywne sposoby otwierania butelki Champère.
To taki konkurs online. Gramy w otwieramy!
Świetny pomysł!
Mam świetny sposób na otwieranie butelki.
Chętnie wam pokażę.
To ona.
Zaniosę je do pokoju.
Cześć, Emily.
Bonjour.
Liczyłem, że znów cię zobaczę.
Moi znajomi ze szkoły.
Właśnie obciąłem włosy.
Tak, dobrze wyglądasz.
Dziękuję.
Oui?
Jestem z magazynu Liberation Champagne.
Mam zrobić zdjęcia do wyzwania.
Oui. La Liberation Champagne. Merci za przyjście.
Ici! Le Champère.
- Monsieur. - Mamy idealne światło!
- Zaczynajmy! - Ja się stąd wynoszę.
Chodźmy.
- Jaki chcesz smak? - Malinowe.
Malinowe dla pani.
Ja poproszę cytrynowe.
Oprócz angielskiego, francuskiego i holenderskiego znasz też włoski?
I niemiecki, i trochę japoński.
Gdy jesteś z Holandii,
musisz uczyć się języków.
Nikt nie mówi po holendersku.
Proszę bardzo.
I dla pięknej pani.
Grazie.
A ty?
Mówię po angielsku, francusku, włosku i trochę po hiszpańsku.
Po włosku jestem znacznie milsza.
Bardziej przyjazna.
To wspaniałe, jak mówiąc innym językiem, zmienia się nasza osobowość.
Twój włoski jest piękny.
Dziękuję. Mieszkałam trochę w Rzymie.
Który zaraz po Paryżu jest najpiękniejszym miastem na świecie.
Rzym to chyba moje ulubione miasto.
Idealne połączenie sztuki, architektury i kuchni.
Światło jest tam niesamowite.
Si, la dolce vita.
Jedźmy tam na weekend.
Będę tańczyć w Fontana di Trevi jak Anita Ekberg.
A ja dołączę do ciebie jak Marcello Mastroianni.
Trzymam cię za słowo.
Co robisz jutro?
A co ci chodzi po głowie?
Mój przyjaciel zaprosił mnie na przyjęcie zaręczynowe.
Lunch w La Société na Saint-Germain.
Może pójdziesz ze mną?
Co pomyślą twoi przyjaciele
o tej ciekawej kobiecie, z którą się spotykasz?
Będą mi zazdrościć.
Sylvie?
Ale niespodzianka!
Miło was widzieć. Pięknie wyglądasz, Catherine.
Ty też, Sylvie.
Przedstawisz nas sobie?
- Erik DeGroot. - Catherine Lambert.
Erik jest utalentowanym fotografem, który zrobił dla nas piękne zdjęcia.
Antoine jest właścicielem Maison Lavaux
i długoletnim klientem Savoir.
Znam tę markę. To perfumy.
Właśnie.
Może kiedyś będziemy razem pracować?
To byłby zaszczyt.
No dobrze. Smacznego.
Dzięki. Miłego dnia.
Wybacz tę niezręczną sytuację.
Nie dzielę się swoim prywatnym życiem z klientami.
Rozumiem.
Jestem pewna, że masz fajnych przyjaciół,
ale chyba nie dam rady jutro przyjść.
Czemu?
Wolę, gdy jesteśmy sami. Nie angażujmy w to innych.
Mam być twoim potajemnym kochankiem?
Brzmi seksownie.
Nie dla mnie.
Spotkaj się z przyjaciółmi, a potem przyjdź do mnie.
Spędzimy razem noc.
Nie wiem, czy to mi pasuje.
Muszę jutro nadrobić zaległości w pracy.
Tak, tutaj. Tu jest świetnie.
Muszę przygotować sprzęt.
Oczywiście.
EMILY DZISIEJSZE BIURO
Mam wyjątkowy sposób na otwieranie butelki.
Świetnie, muszę to zobaczyć.
ALFIE DZISIEJSZE BIURO
Co to za uśmiech?
To Brytyjczyk z lekcji francuskiego. Spotykamy się.
Czemu nic nie mówiłaś? Pokaż go.
O Boże, ale przystojniak!
W dodatku miły i zabawny.
Tak się cieszę.
Jestem gotowy.
Dobrze, Gérard, zobaczmy!
Timothée, mój miecz.
Może tak machać cały dzień. Uwielbia to.
Wspaniale!
Zróbmy to jeszcze raz, tylko teraz powiedz:
„Je suis le Champère, gramy w otwieramy?”.
A potem ten numer z mieczem.
Timothée, nowa butelka.
I akcja!
Je suis le Champère, gramy w otwieramy?
Cholera.
Przepraszam, nie nagrało się.
Timothée…
Nie przejmuj się. On może tak cały dzień.
Teraz zdecydowanie się nagrywa.
Je suis le Champère, gramy w otwieramy?
Timothée! Mój palec.
Emily, pomóż mi znaleźć palec.
Jest tam, widzę go.
Weź to i chodź z nami. Jedziemy do szpitala.
Dalej, pospieszmy się!
Szybciej!
Uwaga na głowę.
Ma szczęście. To tylko koniuszek.
- Dobrze. - Pokażę ci drogę.
- Ja prowadzę? - Tak.
Ręczna skrzynia!
Tylko raz tak prowadziłam. W liceum.
Auto chłopaka. Nie mam wprawy.
Proszę, jedź już.
Przekręć kluczyk! Jedź!
Szefie.
Muszę ci coś pokazać.
Dziwna historia na Instagramie.
To tata twojej przyjaciółki?
Dzięki Bogu, Timothée. Zaraz powiem mamie.
Mamo!
Dzwonił Timothée.
Z tatą w porządku.
Wiedziałam.
Ostrzegałam go, że tak będzie. Ale on nigdy nie słucha.
Dobrze, że nic mu nie będzie.
Halo?
Louise, tu Gabriel.
Słyszałem o Gérardzie. Nic mu nie jest?
Jest w szpitalu.
Emily nie powinna była prosić go o tak niebezpieczny numer.
Przekaż mu moje pozdrowienia.
Wiesz, co by go ucieszyło?
Gdybyś przyjechał go odwiedzić.
Postaram się.
Wspaniale. Do zobaczenia na kolacji.
Raphaël, kuchnia jest dziś twoja.
Je suis le Champère, gramy w otwieramy?
Emily, wstałaś już.
Przepraszam, chyba przespałam kolację.
Nie szkodzi. Nie chciałam cię budzić.
Zobacz, kto przyjechał!
Widziałem post z wypadkiem.
To nic takiego. Koniuszek palca.
Kucharze często to robią. Ale Louise…
Nieważne. Miło, że przyjechałeś.
Emily, siadaj.
Nałożę ci kolację, jeśli faceci wszystkiego nie zjedli.
- Sama to zrobię. - Emily!
Następnym razem włożymy butelkę do gilotyny.
Nie.
Zabawisz się w kata.
- Tak? - To Camille.
Co za dzień.
Jak miło, że Gabriel przyjechał.
- Martwił się. - Na pewno.
Ale opowiedz mi o swoim przystojniaku. Kiedy mogę go poznać?
Niedługo. To stało się tak szybko i niespodziewanie.
Tak jest najlepiej.
Kto to?
Tu jesteście.
Jesteśmy.
To pokój Emily. Szukałeś nas obu?
By powiedzieć dobranoc.
Usiądź.
Nie wierzę, że twój tata odciął sobie kciuk.
Ja wierzę.
Wiesz, jak długo robi tę sztuczkę?
To była tylko kwestia czasu.
Na mojej warcie. Szczęściara ze mnie.
Trysnęło tyle krwi, że dostałam w twarz.
- Nie. - A Camille zemdlała.
- Znasz mnie. - Tak.
Nie mogę znieść widoku krwi.
Dzięki, że przyjechałeś.
To wiele dla nas znaczy.
Martwiłem się.
Twoja rodzina jest dla mnie ważna.
A ty jesteś ważny dla nas.
Mam nadzieję, że wiesz.
Wiem.
Miło też wrócić do tego domu. Zawsze świetnie tu sypiam.
Może ma to coś wspólnego z tym, z kim spałeś.
Zobaczymy, jak pójdzie ci solo.
- Jasne. - Ja się chyba już położę.
Ja też.
Dobranoc.
Właśnie, przecież to mój pokój.
Tak.
- Dobranoc. - Pa.
Oui.
Catherine zaprasza cię na kolację.
Z chłopakiem.
Myślałam, że to było jasne.
Nie jest moim chłopakiem.
Cieszę się, bo wyglądałaś trochę śmiesznie.
Słucham?
Co ty próbujesz udowodnić?
A co ci zależy?
Bo nadal zależy mi na tobie.
Wiesz co? Lepiej, żeby tak ci nie zależało.
I żeby było jasne.
Gówno mnie obchodzi, że wyglądam dla ciebie śmiesznie.
Przepraszam za spóźnienie.
Jesteś w samą porę.
- Przedstawiam wam Sylvie. - Cześć.
Zagadka rozwiązana! Julianna. Cieszę się, że przyszłaś.
Dziękuję. Gratuluję zaręczyn.
Usiądź tutaj. Znajdę dodatkowe krzesło.
Dziękuję.
Straszne dziś korki.
- Mogę przyjąć zamówienie? - Poproszę łososia.
A dla pani syna?
Syn zadowoli się mną.
Na pewno chcesz teraz jechać?
Możemy cię później z Gabrielem podwieźć.
Dziękuję. Wolę jechać pociągiem, żeby szybciej być w domu.
Muszę wymyślić nową kampanię Champère.
Dobrze.
Ja to wezmę.
Dzięki.
Przekaż tacie życzenia powrotu do zdrowia.
Dobrze.
Przepraszam.
Pa, Emily!
Pa!
- Wyjeżdżasz? - Tak.
Miło było cię znów zobaczyć.
Ale przemyślałem to. Powinniśmy żyć dalej swoim życiem.
Tak chyba będzie najlepiej.
Napisy: Anna Kurzajczyk