SERIAL NETFLIX
Le Sexy Chef? Serio?
378 OBSERWUJĄCYCH
W czym problem?
Otwieram restaurację,
a to chyba zbyt leniwe podejście.
Może ci nie zależy, bo jesteś tu tylko tymczasowo.
Nikomu w Savoir nie zależy na tym otwarciu
tak jak mnie. Cały tydzień zajmuję się tylko tym.
Nie wiem, jak pomagasz restauracji.
Dostaję oferty matrymonialne od połowy Paryża.
Nie ma za co.
Skontaktowaliśmy się też z francuskimi prekursorami gustów,
influencerami i blogerami piszącymi o jedzeniu.
Stworzyliśmy na jutro wyselekcjonowaną listę gości.
Restauracja nie obsłuży więcej niż 50 nakryć.
Wiem, mam wszystko pod kontrolą.
Oto nasz najnowszy klient.
Vespa. Uwielbiam je.
Jak miałam 15 lat,
pojechałyśmy tak z mamą po krówki na wyspę Mackinac.
Było super.
Jak miło.
Co to za krowy?
Ta vespa to ekskluzywny, limitowany projekt
dyrektorów kreatywnych damskich kolekcji Diora.
Piękna.
Chcą ją reklamować jako kolejny niezbędny dodatek dla kobiet.
Dali nam spory budżet,
więc będziemy ją reklamować jak ekskluzywną torebkę.
Torebka, którą możesz ujeżdżać.
Zrobię listę fotografów, którzy robili zdjęcia kobiet siedzących okrakiem.
Jeszcze takiej nie masz?
Idę na spotkanie z Pierre'em.
Potrzebuje wsparcia, bo Vogue pisze o nim artykuł.
To reklama, a nie marketing. Nie musisz tego robić.
Nie bądź zazdrosna.
Masz szczęście, że nie prosi o ciebie.
Jest taki absorbujący.
A to co?
Zdjęcia z imprezy Chopard.
Proszę, usuń wszystkie moje zdjęcia z Benoîtem.
Przypominałyby mi o tym upokorzeniu.
Tak, dobrze. Pa.
Widziałaś zdjęcia z rejsu?
Nasz fotograf z bateau-mouche chyba się w tobie zakochał.
Widziałam, że się zaprzyjaźniliście.
Skończyło się na bateau buziaku?
Jest zdecydowanie za młody.
A młodzi ludzie mnie denerwują.
Coś jeszcze?
Nie, to wszystko.
Erik? Tak, tu Sylvie Grateau z Savoir.
Sylvie, jak się masz?
Dobrze. Oglądałam właśnie zdjęcia z imprezy Chopard.
- Mam nadzieję, że nie jesteś zawiedziona. - Nie.
Ale zdaje się, że kilka razy niechcący weszłam ci w kadr.
Te zdjęcia są najlepsze.
Zobaczymy, co na to klient. Będziemy z nim dziś rozmawiać.
Chętnie się tego dowiem.
Może przy drinku? Dziś wieczorem?
Oczywiście. Omówimy opinię klienta.
Przyjedziesz na St. Germain?
Z przyjemnością.
Dobrze.
To miejsce jest wielkie.
Wielkie miejsce dla wielkiej osobowości.
Obyś mówił o mojej osobowości, a nie o moim tyłku.
Ellen!
O mój Boże, chyba żartujesz.
Ellen von Unwerth zrobi dziś zdjęcia?
Proszę cię, zawdzięcza mi całą karierę.
Cześć!
- Dobrze cię widzieć! - Tak!
Wybacz, że tak się to ciągnie.
Nic nie szkodzi, pani von Unwerth. Jest pani wspaniała.
- Jestem wielkim fanem pani pracy. - Dziękuję.
Dzięki pani książce Fräulein w końcu doceniłem kobiecą pierś.
Jak miło.
- Jakiś problem? - Skądże.
- To fan. - Rozumiem.
Gerhard. Jestem agentem Ellen. Mogę na słówko?
Takie nadskakiwanie wszystkich krępuje.
Jesteś asystentem Pierre'a?
Pracuję w jego firmie marketingowej, Savoir.
Chciałem tylko zobaczyć, jak wam idzie.
I jak? Dobrze?
Bardzo.
Gut.
- Bon. - Toll.
Trochę więcej szaleństwa? Wczuj się w rolę. Tak! Fantastycznie!
- Gerhard. - Ja?
Savoir szuka fotografa do kampanii Vespy.
- Tego skutera? - Oui.
To współpraca z Diorem. Bardzo stylowa.
Gdyby Ellen była w Paryżu, byłaby zainteresowana?
Ellen jest bardzo zajęta, ale wyślij mi potrzebne informacje.
Jasne. Ale wiedz, że mamy spory budżet.
Ellen bardziej zależy na kreatywności.
Nie na budżecie.
Cześć. Moim partnerem jest Alfie.
Alfie urodził się w Hampshire.
Ma trzech braci i psa, który wabi się Clover.
Alfie pracuje w banku i uwielbia piłkę nożną.
Alfie to zdrobnienie od Alfreda.
Dziękuję!
Emily pracuje w marketingu.
Emily nosi śmieszne ubrania.
Emily lubi pracować.
Emily nie lubi się bawić.
Brawo.
Przepraszam.
To była twoja prezentacja?
Dlaczego mówisz, że moje ubrania są „amusants”?
Wiesz, że to znaczy „śmieszne”?
I co ważniejsze, lubię się bawić, jasne?
Jestem zabawowa.
Gdybyś trochę mnie poznał, to byś się przekonał.
W takim razie przepraszam.
Podwieźć cię?
Co? Skuter nie pomieści dwóch osób.
Jak mówiłem. Nie lubisz się bawić.
Więc podobały im się zdjęcia?
Tak.
Masz talent.
Oni tak powiedzieli czy ty?
Właściwie to ja.
Byłam kiedyś fotografem. W poprzednim życiu.
Naprawdę?
Robiłam niepozowane zdjęcia ludziom w Saint-Tropez.
Ale to było bardzo dawno temu.
Chętnie obejrzałbym twoje prace.
Jesteś fanem starych fotografii?
Owszem.
Bonjour!
Jest jeden powód, dla którego łamie zasady i przynosi jedzenie do biura.
Uprawiała wczoraj seks.
To może być Erik, fotograf z bateau-mouche.
Sylvie jest na połowie zdjęć z imprezy.
Naprawdę? Ten fotograf?
Antoine dodał kilka osób do listy gości na wieczór.
- Prześlę ci ją. - Świetnie. Dziękuję.
Nie powinniśmy plotkować o prywatnym życiu Sylvie.
Jasne.
OD: SYLVIE TEMAT: POWIĘKSZONA LISTA GOŚCI
Mieliśmy mieć na dziś 50 rezerwacji. Tu jest ze 150 osób.
Nie mamy tylu stolików.
Nie wszyscy będą jeść.
Część będzie pić, część w ogóle nie przyjdzie.
Dobrze. Poradzimy sobie z tym na miejscu.
Ja skończyłam już nad tym pracować.
Możesz trzymać swojego kucharza za rączkę. Ja mam plany.
Mam nadzieję, że przyjemne. Zasługujesz na takie plany.
O nic się nie martw. Wszystko pod kontrolą.
Cześć.
- Camille. - Wygląda świetnie.
No, całkiem nieźle.
Rodzinki nie będzie, więc przysłali prezent.
Niepotrzebnie.
Jak miło.
To też gałązka oliwna ode mnie.
Cieszę się, że ci się udało.
Od dawna o tym marzyłeś.
Wiedziałam, że ci się uda.
Dziękuję. To wiele dla mnie znaczy.
Nie ma za co.
Troszczę się o ciebie. Nieważne, czy jesteśmy razem.
Ja o ciebie też.
Czyli będziesz dziś na otwarciu?
Nie przegapiłabym tego.
Oui?
Do zobaczenia.
524 OBSERWUJĄCYCH - @CHEZLAVAUX
WIELKIE OTWARCIE CHEZ LAVAUX
- Co za piękna gromadka. - To fakt.
Przyszli wszyscy, których zaprosiliśmy.
Są już ludzie z bloga Paris By Mouth.
Siedzą obok tych z 24 Hours in Paris.
Tam są Sybile i Mathilde Ichou.
Siostry i modelki, które razem mają 140 000 followersów.
W rogu siedzi pan Kim z Mr. Kim Shoots Food.
Jego Instagram to galeria sztuki.
Był finalistą konkursu fotograficznego Pink Lady Food w 2020.
Jak ty to wszystko pamiętasz?
To moja praca.
Na twojej drugiej siedzi Madame Mange.
Bloguje o jedzeniu od samego początku.
Jest oldschoolowa.
Nie wiem, z kim przyszła, ale wyglądają bardzo poważnie.
- Pójdę się przywitać. - Dobry pomysł.
ALFIE - KOMÓRKA
- Alfie? - Emily, co słychać?
Mam wyrzuty sumienia po tym, co się stało.
Mówiłaś mi, że się co do ciebie pomyliłem, i ci przerwałem.
Może przyjdziesz tu do pubu
i postawię ci piwo.
Jestem na imprezie z pracy, szybko się nie skończy.
Widzisz? Wiedziałem. Nie lubisz się bawić.
Praca to dla mnie zabawa!
Rozmawiałem z Madame Mange.
Jej gościem jest Caroline Duclos, recenzentka z Le Figaro.
Co? O Boże, nie wierzę.
Myślałam, że przychodzą anonimowo.
Dla niektórych jestem czarujący.
Hej, laska.
Wszystko wygląda świetnie.
Antoine, to moja przyjaciółka Mindy.
Enchantée.
Gdzie ukrywałaś tę piękną kobietę?
Wspaniale cię poznać, Mindy.
Ale z ciebie czaruś.
O czym ja mówiłem?
Czekaj, to jest Antoine? Ten Antoine?
Tak.
- No cóż… - Sprawdzę, jak radzi sobie Gabriel.
Zaraz przyjdę do stolika.
Ale piękne! Jak się czujesz?
- Dobrze. - Wyglądasz dobrze.
To znaczy, jakbyś dobrze się bawił przy jedzeniu.
Co ty tu robisz?
Jest tu recenzentka z Le Figaro.
Lepiej podlej jej kaczuszkę porządnie sosem.
Wiesz, o co mi chodzi.
- Który stolik? - Pokażę ci.
Jest tam.
Przystawka chyba jej smakuje.
Nie przystawka, tylko entrée.
- To jej pierwsze danie. - Właśnie.
Mam mętlik w głowie.
- Ale sukces! - Camille.
- Dziękuję. - Cześć.
Camille przyniosła nam dziś szampana.
Jak miło.
Świetnie zorganizowałaś to otwarcie.
Miało być tylko 50 rezerwacji.
Wygląda na więcej.
Antoine dodał kilka osób do listy gości.
Bez porozumienia ze mną?
Na otwarciach zawsze jest tłum, to dobrze.
Nie będzie dobrze, jeśli ludzie nie dostaną stolików.
Może darmowy szampan
dla tych, którzy czekają?
O Boże, genialny pomysł.
- Dziękuję, Camille. - Nie ma za co.
- A ty to kto? - Camille. Pomogę ci.
Natalie, chętnie.
Kto chce szampana?
- Nareszcie! - Mam urwanie głowy.
Teraz musisz nadrobić.
Zgadnij, kto nie jest gejem.
Benoît. Nie podobają mu się faceci, tylko ja.
Niezły zwrot.
Ale nic z tym nie zrobię. Nie chcę schrzanić atmosfery w zespole.
Ucz się na moich błędach.
Jeśli jest szansa, że to spowoduje zamieszanie, nie rób tego.
W sumie nie jestem pewna.
Małe zamieszanie by się przydało.
Dawno nie zaliczyłam.
Ale mocne te drinki!
Jak się macie?
Wspaniale!
Ale lepiej, żeby szybko przyszło jedzenie,
bo drinki przyszły i już poszły.
Czy ja krzyczę?
Chyba zrobiło się trochę głośno.
Nie, robi się fajniej, nie głośniej.
Spójrz. Ludzie dobrze się bawią.
Może trochę za dobrze. Przepraszam.
Cześć.
Nie słyszę zamówień. Myślałem, że masz to pod kontrolą.
Nad głośnością nie mam kontroli.
Świetnie ci idzie.
Caroline z Le Figaro prawie skończyła.
Może pójdziesz się przywitać?
To niedorzeczne.
To otwarcie. Potraktuj to jak imprezę.
Może i masz talent, ale żadne danie nie jest warte tego chaosu.
Przepraszam.
To nie restauracja, tylko jakiś pieprzony klub.
Właśnie tego od początku chciał Antoine.
Wiesz co? Mam dość.
Zaczekaj!
Mój kucharz właśnie wyszedł?
- Wkurzył się. - Wkurzył?
Niech idzie. W Paryżu jest kucharzy na pęczki.
Co się dzieje?
Gabriel właśnie odszedł,
a Antoine i tak go zwolnił.
Co za bałagan.
To nie pierwszy raz.
To mieszanka ego i strachu. Przejdzie im.
Pogadaj z Antoine, ja pójdę po Gabriela.
Dziękuję.
Gabriel!
Nie wierzę! Antoine nie wie, co robi.
Arogant! Nigdy nie prowadził restauracji.
Dobrze. Masz rację.
Oczywiście, że lepiej się na tym znasz, ale potrzebujesz go.
Nie zmarnuj takiej okazji.
Od kiedy cię znam, chciałeś tylko tego.
Chyba że to się zmieniło. Ale nie sądzę.
Posłuchaj.
Błędem byłoby zrezygnować z czegoś, co tyle dla ciebie znaczy,
bo zrobiło się trudno.
Nie chcę, żebyś popełnił błąd.
Mogłeś kupić każdy budynek, zatrudnić każdego kucharza,
by głośno puszczać muzykę.
Ale kupiłeś to miejsce ze względu na Gabriela.
Może jest za młody i nie da sobie rady.
Może marzy o małej, cichej restauracji.
A ja chcę tego.
Twojej przyjaciółce się podoba.
To seksowni, zabawowi goście. Właśnie taka jest marka Lavaux.
Mam pomysł.
Restauracja działa do 23, a później zamienia się w klub.
To najlepszy kompromis.
Brzmi rozsądnie.
Jeśli Gabriel wróci, możemy to omówić.
Złaź!
Musiałem na chwilę wyjść. W kuchni jest za gorąco.
Rozumiem.
Otwarcie okazało się sukcesem.
Nie spodziewaliśmy się takich tłumów.
Ale muzyka jest za głośna. Powiedziałem DJ-owi, żeby trochę ściszył.
Nie podgłośni jej, aż nie skończymy serwować jedzenia o 23.
Dobry pomysł.
Świetnie.
Dziękuję za pomoc.
Nie ma za co.
Dziękuję. Podoba mi się twoje mieszkanie.
Ty mi się w nim podobasz.
To ty z czasów, gdy byłeś modelem?
To nie ja.
Ja je zrobiłem.
Przyjaciel otworzył w Amsterdamie kawiarnię dla motocyklistów.
Poprosił mnie, żebym zrobił mu do niej zdjęcia.
Holendrzy, lubicie kawę i motocykle, co?
To pierwsze zdjęcie, na którym zarobiłem. Dlatego tu wisi.
W przyszłym tygodniu mamy sesję zdjęciową
i nadal szukamy fotografa.
- Tak? - Tak.
Współpraca Vespy z Diorem. Duży budżet.
- Poradziłbyś sobie? - Chyba tak.
Więc jest twoja.
Naprawdę?
Wspaniale.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Zdjęcia z otwarcia opublikowano w Voici!
Chyba mamy sukces.
Wiem, żadnych skarg. Jak twój wieczór?
Pain au chocolat i chausson au pommes.
Musi być bardzo usatysfakcjonowana.
Halo, Julien? Mówi Gerhard.
- Guten Tag. - Bonjour.
Nie było łatwo, ale Ellen zgodziła się zrobić wam zdjęcia.
- Wspaniale. Cieszę się. - Wiem.
Dzwoniłem do Vespy, by sprawdzić budżet.
Dla Ellen to nieważne, ale jest w porządku.
- Klient się zgodził? - Oczywiście!
Nie mogło być inaczej.
- Julien? - Tak?
Musisz przyjechać do Hamburga.
To niesamowite miejsce.
Mam wspaniałe wieści.
Na sesji Pierre'a poznałem Ellen von Unwerth.
Przekonałem ją, by zrobiła zdjęcia do Vespy!
Poważnie? To niesamowite!
Mam Ellen na liście. Zrobiła zdjęcie Adrianie Limie okrakiem na miotle.
Zapomniałam wam powiedzieć.
Mamy już fotografa do tej sesji.
- Kogo? - Erika DeGroota.
Fotografa z imprezy na bateau-mouche?
- Tak. - Ale ja mam Ellen…
Czy wyraziłam się jasno?
Czemu Sylvie woli amatora od Ellen von Unwerth?
Erik to właściwie paparazzi.
Viennoiserie.
Widziałeś, co przyniosła rano?
Sypia z nim?
To niewiarygodne!
Agent Ellen myśli, że to pewne. Dzwonił już do Vespy.
- Dokąd idziesz? - Rzucić się do Sekwany.
Tak, o co chodzi?
Chciałabym dokończyć tę dyskusję o fotografie.
Jaką dyskusję?
Zdobyliśmy Ellen von Unwerth.
Nie chcę, by rozsądek przysłaniało ci
wyraźne zainteresowanie
innym, trochę mniej sławnym fotografem.
Uważaj. Nie podoba mi się to, co sugerujesz.
- Sylvie? - Tak?
Dzwonią z Vespy, pierwsza linia.
Witam. Co słychać?
Bardzo cieszymy się z tej kampanii.
My także.
Dokładnie to omówiliśmy
i znaleźliśmy idealnego fotografa.
Słyszeliśmy. Ellen von Unwerth.
Lepiej być nie mogło.
Jest seksowna i kobieca, jak nasz skuter.
Tak. Przepraszam na chwilę.
Skąd wiedzą o Ellen?
Mamy tu spotkanie?
Wszyscy wynocha!
Tak, to znowu ja.
Cieszę się, że podoba wam się Ellen. My też jesteśmy podekscytowani.
Super, świetnie.
Lepiej się najedz, bo więcej tego nie będzie.
Gej! Przepraszam za spóźnienie, nie wiedziałam, w co się ubrać.
Powiedziałam „gej”? Chciałam powiedzieć „hej”.
Spoko. Zawsze wyglądasz świetnie.
I zwykle się spóźniasz.
Nie wiem, czemu się tak denerwuję.
Zrelaksujesz się, jak zaczniesz śpiewać.
Jasne.
Może spróbujemy tego?
Naprawdę?
Ćwiczyliśmy to tylko raz.
Ale wyszło nam świetnie.
- Dobrze. - Super.
Chciałaś porozmawiać o sesji, więc przyniosłem kilka storyboardów.
Skoro o tym mowa…
Klient zażyczył sobie czegoś innego.
Przykro mi.
Rozumiem.
Ale myślę, że masz talent.
Szkoda, że nie będziemy razem pracować.
Też żałuję.
Mam nadzieję, że to nie znaczy, że już nie możemy się widywać.
Nie musi tego znaczyć.
Przywieźli vespę. Chodź zobaczyć.
Ale seksowna.
Zrób mi zdjęcie.
Gerhardowi na pewno się spodoba.
Mogę?
Co ty robisz?
Jestem spóźniona na francuski.
Ostrożnie! To nie wyspa Mackinac!
Podwieźć cię?
Cooper.
Napisy: Anna Kurzajczyk