SERIAL NETFLIX
- Emily! - Cześć!
Chodź, coś ci pokażę. Moje pierwsze menu.
O Boże! Wspaniale! Musimy zrobić ci zdjęcie.
Zapozuj obok.
- Emily, dobrze się składa. - Bonjour.
Właśnie rozmawiałem z Sylvie. W ramach przysługi
Savoir zajmie się promocją Maison Lavaux.
Tak? Świetnie.
Przydzieliła to zadanie tobie.
Zadbajmy o dobrą promocję dla twojego faceta, dobrze?
To nie mój facet.
Jutro w Savoir omówimy otwarcie.
Super.
Ty widziałaś moje miejsce pracy, teraz ja zobaczę twoje.
Cudownie!
Pa.
Promujemy otwarcie Chez Lavaux?
To pytanie czy stwierdzenie?
To mój klient, a dowiedziałam się jako ostatnia.
Ale chętnie wezmę się do pracy.
Tak teraz o tym myślę. Chyba nie jesteś odpowiednią osobą do tego zadania.
Przez tę historię z kucharzem.
Proszę cię, to przeszłość. Niczym palenie we francuskich biurach.
Sylvie, przyszła przedstawicielka Chopard.
Chodzi o kolekcję z serduszkami.
Uwielbiam te bransoletki!
No dalej, okaż im trochę serca.
Goście wybiorą się w rejs po Sekwanie na bateau-mouche,
podczas którego podamy wykwintne drinki i kolację.
To będzie idealny moment, by pokazać waszą nową kolekcję.
Goście będą mogli przymierzyć biżuterię
w najbardziej romantycznej scenerii w mieście.
Jestem zachwycona.
Świetnie pasują do walentynek w Stanach.
Boże, romans jest w Ameryce tak skomercjalizowany.
To prawda.
Walentynki to ważne święto
w dużej mierze dzięki firmom marketingowym, takim jak ta.
Amerykanie są świetni w zarabianiu na miłości.
A co z muzyką?
Muzyka, tak.
Julien, kontaktowałeś się z kimś?
- Ja? - Tak.
Wszystko pod kontrolą.
Ty miałeś zająć się muzyką i znaleźć DJ-a!
To ty miałeś się tym zająć!
Przestańcie panikować. Stworzymy playlistę.
„Put a Ring on It”, „Diamonds”.
„Diamonds and Pearls” „Gold Dust Woman”.
Świetnie, więc ty zajmiesz się muzyką.
Boże, sypiesz tymi tytułami z głowy?
A może muzyka na żywo? Może być bardziej romantycznie.
Byłoby wspaniale, ale mamy mały budżet.
Możliwe, że to nie będzie problem.
Zaplanowałeś już lunch?
Raz, dwa, trzy, cztery…
Dobra jest, co?
Wybacz, rozprasza mnie ten przystojniak o uzdolnionych paluszkach.
Że co?
Gitarzysta.
Idealnie pasują na serduszkową imprezę Chopard.
Moje serce już stanęło. I nie tylko serce.
- Wiesz w ogóle, o czym ty mówisz? - O tak.
Cześć!
- Podobało wam się? - Byłaś boska.
To tak jak ty! Jestem Mindy.
Julien.
Enchantée. Emily mi o tobie opowiadała.
Mnie powiedziała, że jesteś drag queen.
To przez barierę językową.
Nieważne. Przedstawiłabym was zespołowi,
ale Étienne'a właśnie rzucił chłopak, więc Benoît pociesza go w przerwach.
Chłopak? Étienne to ten przystojny gitarzysta?
Nie, to Benoît.
Ale chyba też jest wolny. Jesteś zainteresowany?
- A nie widać? - Pewnie byś mu się spodobał.
Może poznasz ich na bateau-mouche na naszej imprezie dla Chopard?
To zaproszenie czy oferta pracy?
- Tak i tak. - Piszemy się!
Chłopaki będą zachwyceni! Zawsze chciałam wystąpić na rejsie.
To właściwie nie…
Każde z was stworzy profil swojego partnera.
Kim jest, co robi, czemu przyjechał do Paryża.
To świetna okazja, by ćwiczyć słownictwo opisowe
i poznać lepiej partnera.
Zaprezentujecie je na następnej lekcji.
Udanego tygodnia i miłej pracy.
To co? Od razu bierzemy się do pracy?
Słucham?
Praca domowa. Uważałeś w ogóle?
Mamy dowiedzieć się więcej o partnerach.
Dobra. Jestem Anglikiem, urodziłem się i wychowałem w Londynie.
Lubię piłkę nożną, pracuję w banku. Co jeszcze chcesz wiedzieć?
Czym się tam zajmujesz?
Specjalizuję się w usługach finansowych po Brexicie.
Spokojnie, wiem, że to bardzo ekscytujące.
Nigdy nie rozumiałam znaczenia Brexitu.
To od „Britain” - „Wielka Brytania” i „exit” - „wyjście”.
Niemożliwe! Chodziło mi bardziej o stronę praktyczną.
Szczerze mówiąc, chyba nikt tego nie rozumie.
Pozostałych stron też.
Co innego Megxit.
No tak, to rozumieją wszyscy.
Skończyliśmy?
Nie, mam dopiero trzy czasowniki, w dodatku ty mnie o nic nie zapytałeś.
Emily Cooper, Amerykanka, uwielbia mrożoną kawę, plażę…
Dobrą książkę pod kocykiem?
Pomyślmy. Bliźnięta.
- Bliźnięta? Wypraszam sobie. - Ale reszta pasuje?
Nie. Możesz potraktować to poważnie?
Po co chodzisz na te lekcje, skoro się nie starasz?
Niestety wymaga tego ode mnie firma.
Ale nie wymaga, bym się starał.
To językowy odpowiednik
szkoły jazdy.
Dla mnie to trochę ważniejsze.
Jesteś na mnie skazany, musisz się postarać.
- Na dole jest kawiarnia… - Nie mam dziś czasu.
Głównie dlatego, że nie chcę iść do kawiarni.
Za dużo francuskości na dziś.
Przykro mi to mówić, ale jesteśmy we Francji.
Wszędzie mówią po francusku.
Zdziwiłabyś się. Napiszę, jak będę wolny.
Na razie, Cooper.
263 OBSERWUJĄCYCH - @CHEZLAVAUX ZOBACZCIE, CO JEST W MENU
2,3 TYS. OBSERWUJĄCYCH - @LECHEFGABRIEL JESTEŚ TEGO PEWNA?
PYTASZ POWAŻNIE? PRZECIEŻ JEST SUPER
TWOJA MINA MÓWI COŚ INNEGO
Cześć.
Więc to tu pracujesz.
Jesteś za wcześnie.
Bałem się, że się spóźnię. To dla mnie ważna sprawa.
Firma marketingowa pomaga mi w otwarciu.
Szef kuchni Gabriel. Miło cię znów widzieć.
Wszyscy strasznie się cieszymy, że pomagamy ci z twoim otworkiem.
Otwarciem? Mylą mi się te słowa.
SAVOIR - PARYŻ
RESTAURACJA CHEZ LAVAUX
Faza pierwsza to nadanie rozgłosu.
Planuję przekierowanie treści z Instagrama Maison Lavaux,
którego liczba postów wzrosła o 30%, na nowo otwarte konto Chez Lavaux.
To pomoże wzbudzić zainteresowanie debiutem restauracji.
Co?
Nic. Brzmi świetnie.
Po prostu nigdy…
Kontynuuj, proszę.
Tylko nie za długo, proszę.
Dobrze, kawa na ławę. Nigdy nie pracowałam nad otwarciem restauracji,
więc po prostu głośno myślę. Wolałbyś próbne otwarcie,
żeby przetestować kuchnię, czy chcesz zacząć z pompą?
Z pompą!
Tak sądzę.
Nie zapraszamy gości na próbę generalną, prawda?
- Słuszna uwaga. - W takim razie postanowione.
Ostatnia sprawa do omówienia. Więcej treści na media społecznościowe.
Gabriel, muszę przyjść do restauracji
i nagrać trochę materiału zza kulis.
Oczywiście. Kiedy będziesz chciała.
GALERIA PATRICKA FOURTINA
Może wyprowadzisz ich naszą przepiękną klatką schodową na tyłach?
- A po co? - Ponieważ…
Champère, witamy!
Gabriel!
Co ty tu robisz?
Przyjechałeś z Normandii?
Właściwie to nawet tam nie dotarłem.
Antoine pomógł mi otworzyć restaurację w Paryżu.
Fantastycznie! Jestem z ciebie dumny.
To wyjaśnia, dlaczego nie chciałeś od nas pieniędzy.
- Miło cię poznać, Antoine. - Enchanté.
Reprezentujemy firmę Antoine'a, Maison Lavaux,
więc oczywiście pracujemy też przy restauracji.
Oczywiście.
Miło było was wszystkich zobaczyć.
Antoine, idziemy?
Panie i panowie…
Cóż za przyjemność! Luc się państwem zajmie.
Jasne, proszę za mną.
Ekscytujące wieści!
Nic nie mówiłaś o restauracji Gabriela.
Bo zerwaliśmy.
- Co? Nic nie wiedziałam. - Zaczynajmy już.
SZAMPAN - CHAMPÈRE
Czemu nam nie powiedziałaś?
Bo nie chciałam usłyszeć „a nie mówiłem?”.
Nigdy go nie lubiliście.
To nieprawda. Bardzo go lubię.
Myślałam tylko, że jest trochę uparty.
Fakt.
Proponuję zacząć od samego Champère'a.
- To mi się podoba. - A czemu nie ma z nami Emily?
To z nią mieliśmy się spotkać.
Możecie być spokojni, to jej pomysły.
Emily już nie kieruje naszą promocją.
Naprawdę?
Dlaczego?
Nie powiedziałam wam jeszcze o czymś.
Nie dziwi mnie to.
Przyjechała do nas i uwiodła twojego 17-letniego brata.
W długoletnim związku takie rzeczy się zdarzają.
Prawda, kochanie?
To test.
Przetrwacie go, to zbliżycie się do siebie.
Nie sądzę, tato.
Kochasz go?
Ciężko to przyznać, ale chyba tak.
Więc ci pomogę. Ale musisz zrobić dokładnie to, co powiem.
No, Alfie, jestem pod wrażeniem.
Do zadania z francuskiego znalazłeś nam
najmniej francuskie miejsce.
Cóż mogę powiedzieć?
Podoba mi się, że mogę zamówić tu kawę po angielsku.
Mogę cię o coś zapytać?
Jasne.
Po co tu właściwie przyjechałeś?
Po pierwsze do pracy.
To nie tak, że nienawidzę Paryża. Tylko nie wiem, o co ten szum.
Paryż zbudowano na fantazji,
którą ją po prostu przejrzałem.
To nie tylko fantazja.
Pary przyjeżdżają tu, by się zaręczyć.
Nie bez powodu to miasto miłości.
A ten powód został sztucznie wytworzony.
To miasto przedstawiane jest
jako najlepsze romantyczne tło w książkach,
w filmach, na Instagramie.
A naprawdę dusisz się dymem papierosowym,
wszędzie są psie kupy i pułapki na turystów.
To duże miasto.
Właśnie. Wszędzie są korki i restauracje, w których przepłacamy.
I oszuści, jak w każdym wielkim mieście.
Londyn jest z pewnością identyczny.
Ale Londyn tego nie ukrywa.
Nie udaje, że jest czymś innym.
Tymczasem reputacja Paryża to pozory. Wszystko na pokaz.
Sprzedaje ci tylko kłamstwa.
Wszystko zależy od punktu widzenia.
Jasne.
Weźmy tę kawę na wynos.
Ideę miasta miłości stworzył pewnie
amerykański dyrektor marketingowy w delegacji.
Ja jestem amerykańskim dyrektorem marketingowym.
Chyba żartujesz.
Myślałem, że spędzasz tu przerwę przed studiami.
Moja agencja specjalizuje się w dobrach luksusowych.
Właśnie organizuję imprezę dla Chopard,
która opiera się na samej idei paryskiego romansu.
Każdym swoim słowem przyznałaś mi teraz rację.
I co z tego, że marketing zarabia na miłości?
Romans i realizm nie wykluczają się wzajemnie.
Moja praca polega na tym, by znaleźć złoty środek.
Impreza na bateau-mouche dla Chopard…
Bateau-mouche? To uznaje się dziś za romans?
Niech będzie.
Potrzymaj.
Wybacz, złotko. Potrzebują mnie.
Sama mam prawdziwą pracę.
Na statku miłości. Słyszałem za pierwszym razem.
Jutro jestem wolny.
A ja nie! Będziesz musiał przyjść na bateau-mouche!
Świetnie. Wyślij mi adres.
Otwarty bar?
Nie zostaniemy na całej imprezie!
Przyjedź 20 minut wcześniej!
Dobrze wyszło?
Musisz trochę wyluzować. Uśmiechnij się.
Jak kroję kabaczki? Nieswojo się czuję.
To napij się jeszcze.
- Gotowy? - Tak.
- Gotowy! - Akcja!
Nie. Ten fragment musisz wyciąć.
- Wyglądam niedorzecznie. - Nie!
- Wyszło super. Byłeś szczery. - Nie, proszę.
- Proszę, usuń to. - Nie!
- Usuń! - To moje konto! Musisz mi zaufać.
- To moja twarz. - Zaufaj mi.
Masz już wszystko, czego potrzebujesz?
Przepraszam, jest tu ktoś?
Dzień dobry, przyszłam na rozmowę o pracę.
Tak, obsługa baru.
- Zatrudniliście kogoś? - Nie, ja tylko…
nagrywałam filmy na Instagram.
Chyba mamy wszystko, co trzeba.
- Prawie. - Tak, więc…
powodzenia na rozmowie.
Widzę, że na koncie Chez Lavaux dużo się dzieje.
Brawo, Emily.
Stworzyłaś ze swoim kucharzem dobry materiał.
Nie jest moim kucharzem. To tylko przyjaciel.
Pracowałam kiedyś jako fotograf.
Wiem, kiedy ktoś jest zakochany w swoim temacie.
To skomplikowane.
Jestem w Paryżu tylko przez rok.
Emily.
Reszta twojego życia może być nudna, jeśli tak wolisz,
ale póki jesteś tutaj, powinnaś się zakochać,
popełniać błędy i siać zniszczenie.
Jesteś tu tylko rok. Na litość boską, wykorzystaj to!
Camille by się pewnie nie zgodziła.
Niekoniecznie.
Jak to?
Dzwoniła jej matka. Masz znów zajmować się Champère.
GABRIEL NIE MOGĘ PRZESTAĆ MYŚLEĆ O WCZORAJ…
CAMILLE ZJESZ ZE MNĄ LUNCH? MUSIMY POROZMAWIAĆ.
Emily! Przepraszam za spóźnienie.
Nie szkodzi.
Przepraszam.
Spokojnie, to nic.
Pardon.
Merci.
Dziękuję, że napisałaś.
- Jak dobrze cię widzieć. - Ciebie też.
Miałam czas to wszystko przemyśleć.
Chyba wiem, co się stało.
Myślałaś, że Gabriel i ja zerwaliśmy,
miał wyjechać z Paryża, może poniosła was chwila.
Tyle dziwnego dzieje się w Paryżu.
Właśnie. Nigdy bym nie…
Gdybym wiedziała, że jesteście razem.
Szkoda, że sama mi nie powiedziałaś. Jak przyjaciółka.
Bardzo tego żałuję. Naprawdę.
To już za nami. Rodzinka cieszy się, że znów z nami pracujesz.
Wpadłaś na genialny pomysł, więc nie chcemy robić tego bez ciebie.
Dziękuję. Tak mi ulżyło.
Wierz mi, będę ciężko pracować, by marka osiągnęła sukces.
Jestem tego pewna.
Za nowy początek?
Wypiję za to, santé!
Niech już nigdy nie poróżni nas żaden facet.
Nie. Nigdy.
Zawrzyjmy pakt. Żadna z nas nigdy nie będzie z Gabrielem.
Pakt? Nie musisz się martwić o mnie i Gabriela.
Więc się zgadzasz?
- Oczywiście. - Wypijmy za to.
By żadna z nas z nim nie była.
Zawarłyście pakt?
Prawdziwy pakt?
Myślałam, że robią to tylko walczące kraje i gimnazjalistki.
I dorosłe kobiety, które chcą się przyjaźnić.
Bez niego doszłoby do wzajemnie gwarantowanych zniszczeń.
A Gabriel to przypadkowa ofiara?
Powiesz mu o tym?
Nie, nigdy.
Dobra.
To może pobawisz się ze mną w swatkę?
Benoît ma poznać Juliena przed koncertem czy po?
Zdecydowanie po.
Nikt nie może być rozkojarzony.
A przy okazji, nie omówiłyśmy naszego honorarium.
Podobnie jak twojego czynszu tutaj.
Słuszna uwaga. Jesteśmy kwita?
Umowa stoi.
Dziękujemy, kochani!
Za moment wracamy z kolejną piosenką.
Merci!
Brzmisz dziś niesamowicie.
Zawsze tak jest, ale dziś wyjątkowo.
Dzięki. Chcę ci kogoś przedstawić.
- Mnie? Poważnie? - Przypadniecie sobie do gustu.
Bonsoir.
Julien, to Benoît, nasz gitarzysta. Benoît, to Julien.
Strasznie mu się podobasz.
- Mindy! - No co?
Pomyślałam, że przejdę do sedna. Oszczędzę wam kłopotu.
- A mnie podobasz się ty. - Co?
Pomyślałem, że przejdę do sedna.
Nie jesteś gejem?
Merde.
Emily Cooper.
Miałeś przyjść przed imprezą.
Teraz utknąłeś na statku miłości na całą imprezę.
Niech będzie.
Mogę spędzić dwie godziny, opowiadając ci o sobie.
Ale zrobię to po angielsku.
Twoja antyfrancuska postawa zaczyna się robić nudna.
Jestem tu tylko przejściowo.
Po co się angażować w coś, co nie przetrwa?
Słuszna uwaga.
To działa na mnie za każdym razem.
Dobra.
Paryż z tej perspektywy, w nocy,
może i masz rację, Cooper.
Ale i tak nie będę uczył się francuskiego.
Co się stało?
W porządku?
Co robisz?
Zakończę to raz na zawsze.
Em.
Dokończymy to, co zaczęliśmy?
W pewnym sensie.
Coś nie tak?
Tak, wiele.
Jestem w Paryżu tylko przez rok.
Zawsze tak miało być. Nie chcę zaczynać czegoś,
co nie ma przyszłości.
Ty i ja, to tylko fantazja. To…
- Paryska fantazja. - Hej.
Dla mnie to nie fantazja.
Wyobraź sobie nas w prawdziwym życiu.
Wyobraź to sobie.
Będziemy razem, a potem co?
Co będzie, gdy mój rok się skończy?
Nie przeniesiesz się do Chicago,
a ja nie zostanę w Paryżu.
I co z tego?
Nie zakocham się w tobie z takim terminem ważności.
Oboje na tym ucierpimy.
Skoro tak mówisz.
Wybacz, muszę zająć się restauracją.
Napisy: Anna Kurzajczyk