SERIAL NETFLIX
Dziękuję, że pozwoliłaś mi wyjaśnić.
To, co się stało z Gabrielem, było głupie.
Całus na pożegnanie zamienił się w coś, w co nie powinien.
Przepraszam, że cię zraniłam i…
No co?
Nic nie mówię.
Zaciskasz szczękę! Słyszałam, jak strzeliła.
Im więcej mówisz, tym gorzej to brzmi.
- Mam mówić mniej? - Albo wcale.
Włożyła nam patelnię do toalety.
Dlatego muszę z nią porozmawiać.
- Muszę się wytłumaczyć. - I błagać o wybaczenie?
Większość dziewczyn by ci wybaczyła,
ale Francuzka? Nie sądzę.
Masz rację.
Przyjdź dziś do mojego klubu.
Zalejesz winę alkoholem.
Chciałabym, ale mam lekcję francuskiego.
Chcę dostać się na wyższy poziom.
I więcej ćwiczyć ustami.
Ustnie, nie ustami.
Pamiętaj, żeby znowu ci się nie pomyliło.
Bardziej na lewo.
Mógłbyś ustawić go równo z półką?
Wiesz co? Przesuń go z powrotem. Przepraszam.
Dzień dobry, Emily.
Inicjały na patelni?
To był prezent.
Przyniosła mi tylko pecha, więc ją zwracam.
Nie chcę jej. Nic od ciebie nie chcę.
- Zrobił się z tego taki bałagan. - Wiem.
Przykro mi. Naprawdę.
- Widziałaś się z Camille? - Nie, a ty?
Schodzę jej z drogi. Muszę skupić się na otwarciu.
Ja nie mogę się tak schować.
Będzie dziś w Savoir na spotkaniu w sprawie Champère.
Ja się nie chowam.
Skoro tak mówisz.
Lepiej dobrze ją umyj.
I daj dużo płynu.
Mindy prawie ją obsikała.
Camille już jest.
Może lepiej, żebym ja poprowadził prezentację?
- W jakim jest humorze? - No wiesz, jest…
Słyszałem o aferze na twojej kolacji.
Szkoda, że mnie wszystko ominęło. Kolacja i pokaz na koniec.
Mam nową ekspozycję w galerii.
Interesująca i prowokacyjna artystka.
Muszę ją zobaczyć.
Przepraszam za spóźnienie.
Jak tylko będziesz mogła. Na pewno ci się spodoba.
Dobrze. Dzięki, Camille.
No to zaczynajmy.
Straszne korki dziś rano.
Jechałem rowerem Rue Saint-Honoré…
Powiem jeszcze raz. Nie obchodzi mnie, jak dojeżdżasz do pracy.
Kupiłeś rower, żeby mieć o czym gadać?
Dzień w dzień musimy wysłuchiwać…
Wybacz, trafiłam cię w twarz?
Dostaliśmy rewelacyjne opinie
od naszej grupy fokusowej.
Przepraszam. Jeśli pozwolisz,
wolałabym rozmawiać po francusku.
Są pewne niuanse na temat mojej rodzinnej firmy,
których nie da się przekazać po angielsku.
Oczywiście. W końcu jesteśmy francuską firmą.
Tak. Dobrze.
Champère jest bardzo fantastyczny.
I bardzo dobry!
Jak mówiła Emily, byliśmy miło zaskoczeni
opiniami naszej grupy fokusowej.
Napłynęło sporo pochwał, zwłaszcza jeśli chodzi o…
Camille, zjesz ze mną lunch? Albo chociaż coś do picia.
Chciałabym się wytłumaczyć.
Możesz powtórzyć?
Powiedziała: „Nieważne, w jakim języku mówisz.
Nie wierzę w ani jedno twoje słowo”.
Nie jest dobrze.
Masz dla mnie jakąś radę?
Naucz się francuskiego. Na początek.
Nie, Emily! Jesteś tu, znowu ze mną.
Myślałam, że awansowałam do poziomu drugiego.
- Twoja grupa tak, ale ty nie. - Ja nie?
Czemu? Nigdy nie powtarzałam klasy.
Z niczego.
Zawsze musi być ten pierwszy raz.
Witajcie! Widzę dużo nowych twarzy i jedną starą.
Zanim usiądziecie, wybierzcie sobie partnera.
Pamiętajcie, to intensywny kurs francuskiego.
Musicie mówić wyłącznie po francusku, w klasie i poza nią.
Tylko tak zrobicie postępy.
Jestem Emily.
Pochodzę z Chicago. Skąd jesteś?
Alfie. Z Londynu.
Jestem Emily.
Pochodzę z Chicago. Skąd jesteś?
Jestem Petra. Pochodzę z Kijowa.
Miło cię poznać, Petra.
Miło cię poznać, proszę.
Dobrze.
Widzisz, Benoît? Tutaj jest.
Dame siusiu z największym talentem w całym Paryżu.
Przestań! Albo mów dalej.
Byłaś niesamowita. Chyba mamy dla ciebie pracę.
Zaśpiewam na waszym ślubie.
Albo udzielę wam ślubu. Albo i to, i to.
To nic z tych rzeczy.
Mamy zespół i szukamy wokalistki.
Gramy w naprawdę fajnych miejscach.
Miło z waszej strony, merci.
Chciałabym, ale muszę na pierwszym miejscu stawiać finanse.
Jestem winna mojej współlokatorce jakieś 200 kaw.
Tylko tyle ci tu płacą?
Tak, ale miętówek mam do woli.
Daj spokój.
Taki talent jest wart o wiele więcej.
Doceniam to. Problem w tym, że nie mam wizy pracowniczej.
Skąd jesteś?
Jestem obywatelką świata, ale paszport mam chiński.
Matka jest z Korei, a ojciec z Szanghaju.
- Też jestem z Szanghaju! - To stąd ten świetny styl!
Nie potrzebujesz wizy, by z nami pracować.
- Co? - Tak.
Powiedzcie coś więcej. Miętówkę?
GALERIA PATRICKA FOURTINA
Camille podoba się pomysł ze sławnym ambasadorem marki.
Która aktorka zechce spryskać się Champère?
Aktorka porno.
- Luc! - Rozmawiacie o Champère?
Oui. Camille przedstawiła nam swoje uwagi o twojej prezentacji.
Czemu nie dodano mnie do maila?
Nie było maila. Tylko telefon.
- Kiedy? - Jakie to ma znaczenie?
Tłumacz Google nie nadążyłby tłumaczyć.
Próbuję nauczyć się francuskiego, ale dopóki nie będę mówić biegle,
możemy rozmawiać o tym po angielsku?
Camille chce robić interesy po francusku, musimy się zastosować.
Ona tu rządzi!
- A my służymy klientom. - Ale…
Twoje gadanie na nic się nie zda.
Nie masz vocabulaire.
Może znajdę prywatnego nauczyciela, by to przyspieszyć.
Może zabiorę cię dziś na klasykę francuskiego kina?
- To doskonała lekcja naszego języka. - Bardzo chętnie!
Sprawdzę.
- Przyszli ludzie poireau. - Co?
- Odwołaliśmy to! - Próbowałem, ale nie dawali za wygraną.
Poireau?
Nie znam tej marki. Produkują wyroby ze skóry?
Poireau to por.
A Savoir nie promuje warzyw korzeniowych.
Stać ich w ogóle na nas?
Lobby porowe jest we Francji bardzo silne.
Po nieudolnym prowadzeniu promocji Pierre'a Cadault
i narażeniu Champère swoimi niefortunnymi decyzjami
pory będą twoją szansą, by się zrehabilitować. Courage.
Nie możemy nazywać go skromnym porem.
Jest naprawdę czymś więcej.
Tak. Jest złożony. Tajemniczy.
Wszechstronny.
Słodki, ale ziemisty.
To ukochany francuski produkt, który zasługuje na międzynarodowe uznanie.
Więc poddajmy go metamorfozie.
Homary uważano za karaluchy morza,
dopóki nie uznano ich za przysmak.
Właśnie. Jako Amerykanka świetnie się do tego nadasz.
Planujemy rebranding marki i wejście na rynek w Stanach.
Z twoją pomocą będziemy następcami brukselki.
- Nienawidzę brukselki. - Ja też.
Gorzkie małe kapusty
są jadalne dopiero po upieczeniu w hektolitrach oliwy.
Brukselka wypada z gry. Poproszę zupę z pora i ziemniaków.
Żadnych ziemniaków.
Czemu ludzie zawsze dodają brudne ziemniaki?
Serge! Oddychaj.
Co sądzisz o nowym kolorze?
A jaki był wcześniej?
Ten sam.
Przemalowuję ją na ten sam kolor.
Więc właściwie to stary kolor.
Wszystko w porządku?
Nie sypiam zbyt dobrze.
Ciężko jest mi podejmować decyzje…
A wszyscy wokół właśnie tego ode mnie oczekują.
- Tarta z pora na kolację? - Co?
Są tylko dla inspiracji. Będę promować je w Ameryce.
Por to nie amerykańskie warzywo,
które powali cię smakiem. Jest subtelny, ulotny.
Często nierozumiany.
No co? Nie śmiej się z pora.
Dobrze, pokażę ci.
Chyba nie powinniśmy spędzać ze sobą czasu.
Poza tym wydajesz się dość zajęty.
Potrzebuję przerwy od niepodejmowania decyzji.
Pory nabierają smaku z czasem.
Nie można ich pospieszać.
Trzeba wydobyć z nich smak. Pamiętaj o jednym.
Trzymaj ogień mały, a wydobędziesz smak cały. Dasz radę?
Jestem bardzo cierpliwa.
Cały czas widzę cię z kawą ze Starbucksa w pośpiechu.
Przepyszne.
Patrzyłam ci na ręce,
a i tak nie wiem, jak to zrobiłeś.
NUMER NIEZNANY
Wiesz, co to znaczy?
Nie.
To chyba cyrylica.
To Petra z zajęć z francuskiego. Miałyśmy iść na kawę.
- A nie mówiłem? - Wybacz.
Jak poszło spotkanie z Camille?
Nie chce ze mną rozmawiać.
Traktuje mnie lodowato i w życiu, i w pracy.
Może daj sobie trochę czasu.
Nie jestem porem.
Jestem dziewczyną z Chicago.
Nie mogę zamienić się w kogoś,
kto śpi z chłopakiem przyjaciółki bez wyrzutów sumienia.
Przepraszam. Żałuję, że nie mogę nic zrobić.
Możesz.
Co?
Powiedz jej, że to, co między nami zaszło, nic nie znaczy.
Nie mógłbym jej tego powiedzieć, bo musiałbym skłamać.
Więc skłam.
Pachniesz. Lubię ładny zapach.
To De L'Heure.
To mój klient marketingowy.
Pachnę gratis.
Gratis?
Nie płacę.
Kocham gratisy.
Idziemy na zakupy?
Uwielbiam zakupy!
Uwielbiam to!
Tak!
Ładnie!
Piękna czapka na twoją głowę.
Dzięki.
Dzięki. Szykowna marynarka.
Bardzo szykowna. Bardzo marynarkowa.
Emily!
Piękna baguette. Jest wspaniała.
Baguette jest piękna, ale pieniądze duże.
Kocham gratisy?
Tak, kocham gratisy!
Czekaj! Nie zapłaciłyśmy!
W nogi!
Czekaj! Wracaj! Nie możemy tego ukraść.
Musimy tam wrócić.
My złe. Zabrać ubrania z powrotem.
Ja do sklepu.
Nie wiesz, co się stało Jeanowi Valjeanowi,
gdy ukradł baguette?
Nie widziałaś Nędzników?
Co ty tu robisz?
Pisałem, dzwoniłem, byłem u ciebie.
By cię zobaczyć.
- Już zobaczyłeś. Do widzenia. - Porozmawiajmy.
Mów. Muszę sprzedawać obrazy.
Przepraszam, Camille.
To nie była wina Emily, tylko moja.
- Przyszedłeś jej bronić? - Nie, ale to ja ponoszę winę.
- To nie fair, że ją karzesz. - Zasłużyła sobie.
A może potknęła się i wylądowała ci na fiucie?
Posłuchaj.
Kocham cię.
Ja też. Wszyscy się kochamy.
Trójkącik, by rozwiązać nasze problemy?
- Tego nie mówię. - To co mówisz?
Chcę, byś wiedziała, że ja też cierpię.
I że nadal cię kocham.
Chcę się pogodzić.
Zgrywanie romantyka było czarujące pięć lat temu.
Czas dorosnąć.
KINO LE CHAMPO
Jakie piękne kino!
W Paryżu jest ich mnóstwo. To światowa stolica kina.
Le Champo to ulubione kino reżysera François Truffaut.
Rozumiem dlaczego.
Nie ma lepszego sposobu, by nauczyć się francuskiego.
Jules i Jim. Chodźmy.
Może kupimy popcorn?
Czemu nie?
Dziękuję.
JULES I JIM
Monsieur Jim, pomógłby mi pan zabrać jutro walizki na stację?
Jim czyta na dole, a ona zaprowadziła Julesa do jej pokoju.
Zabrałeś mnie na film o trójkąciku? Naprawdę, Luc?
Powinnaś to zrozumieć.
Jestem spóźniona. Na razie.
Kocham cię, Jim.
Tyle niewyobrażalnych rzeczy okazało się prawdą.
Co się dzieje?
Catherine czyta list miłosny do Jima.
Zaszła z nim w ciążę.
Błaga, by do niej wrócił.
Myślałam, że jest duchem.
Musieli pokazać, jak ich skremowali, a ich kości zamieniły się w pył?
Oczywiście. To piękne. Ich miłość jest wieczna.
Zabiła ich. To tragedia.
Oui. Opowieść ku przestrodze.
- Podobała ci się? - Tak.
Ale momentami była frustrująca.
Gdyby Catherine i Jim poczekali, aż przyjdą ich listy,
zanim wysłali kolejne,
nie byłoby tego zamieszania i skończyliby razem.
GABRIEL – ROZMAWIAŁEM Z CAMILLE. NIE POSZŁO DOBRZE. WYBACZ.
Zły SMS? Czyż wszystkie takie nie są?
Takie bezpośrednie. Bezosobowe.
Listy są bardziej osobiste.
Nie jest łatwo wyrażać uczucia,
ale łatwiej je zrozumieć, jeśli przeleje się je na papier.
Chodźmy na drinka.
Jak napiszesz do Camille list z przeprosinami po francusku?
Czy to takie trudne?
Zaraz do tego wrócimy.
Miałam ci powiedzieć. Używasz szamponu dla psów.
Co? Naprawdę?
Nie rozumiem, co tu jest napisane. Skąd miałam wiedzieć?
Na butelce jest zdjęcie psa.
Trzyma go kobieta. Spójrz, jakie ma lśniące włosy!
I pies też.
Musisz mi pomóc z tym listem.
Dzisiaj nie mogę, wybacz. Mam pierwszy koncert.
Tak szybko?
To szaleństwo. Ćwiczyliśmy wczoraj cały dzień.
Grają trochę popu, trochę jazzu i dużo homo. Uwielbiam ich.
Dame siusiu zamienia się w królową scatu.
Nie przesadzajmy.
Cieszę się, że w końcu będę mogła oddać ci forsę.
Albo kupić ci szampon dla ludzi.
Zmykaj już!
Nara, stara! Powodzenia z listem.
Julien?
Jak powiesz: „Nie wiedziałam, że z kimś jest,
gdy go pocałowałam”?
A gdy się z nim przespałaś?
Użyj Google'a.
Mogę zadać ci pytanie związane z językiem?
Jeśli musisz.
Czy: „Smutno mi, że jestem niegrzeczna” jest gramatycznie poprawne?
To na pewno w twoim stylu.
Do czego to?
Praca domowa z francuskiego. Ćwiczymy pisanie listów.
Ale prowincjonalizm.
À propos, te wieśniaki z porowego lobby
chcą dziś usłyszeć twój pomysł.
Jest prawie gotowy.
Mówisz po francusku coraz lepiej, ale im zależy na amerykańskości.
Sugeruję, by prezentacja była po angielsku.
Mindy! Tutaj!
Cześć!
Koncert będzie tutaj?
Oui, piękne miejsce, co? Lepsze niż toalety.
To jakiś festiwal muzyczny?
Nie martw się, akustyka jest lepsza, niż myślisz.
Fontanna świetnie odbija dźwięki.
Czemu…
Jesteście ulicznymi artystami?
To dla ciebie.
Merci, Peter.
Chère Camille.
Przepraszam, że ty skrzywdzona.
Witasz mnie w Paryżu,
cieszę się, że ty przyjaciółka.
Wierzysz mi, że za mną tęsknię?
Twoje lubię najbardziej, córko.
Smutno mi, że jestem niegrzeczna.
Wybaczam twemu zagubionemu sercu.
Bardzo potrzebuję
mówić i słuchać, proszę.
Kocham zawsze, Emily.
Hasło kampanii to: „Przyszła pora na pora!”.
A może: „Por pour vous”?
Albo: „Jak nie pory, to bufory”.
Modelka jest naga, dolna część ciała zakryta porami,
a w górnej części
trzyma…
dwa ziemniaki.
- Tylko nie ziemniaki! - Żadnych ziemniaków!
Nie chodzi tylko o hasło.
Cała kampania jest trochę banalna.
Zgadzam się.
Chcecie przyciągnąć Amerykanów? Dajcie im magiczną zupę z pora.
Co to za magiczna zupa?
Francuzki jedzą ją na diecie.
Gotujemy pory i pijemy wywar. To nasz magiczny sposób. Nasz mały sekret.
Czemu nic nie mówiłaś?
Wtedy to nie byłby sekret.
Nie ma sekretnych sposobów na schudnięcie.
Coś takiego wymyśliłaby tylko Gwyneth na Goop.
Załatwisz nam dostęp do Goop?
To świetny pomysł. Proszę!
- Co za Goop? - Chodzi o amerykańską aktorkę…
Słyszeliście o tym?
Oczywiście. To znana dietetyczna zupa.
Co? Nie brzmi zbyt zdrowo.
Ale świetnie nada się do Ameryki.
Nie powinniśmy promować cudownych środków dietetycznych.
Takie diety są niebezpieczne.
A Amerykanie cenią teraz zdrowie i dobre samopoczucie.
Amerykanie uwielbiają cudowne diety.
Wszelkie sztuczki!
Chcą chudnąć szybko i łatwo!
Uda się załatwić Kardashiankę?
Emily, chyba się zgodzisz, że Amerykanie uwielbiają drogę na skróty.
Szybkie sposoby, bez wysiłku.
No jasne, oczywiście.
Więc zupa się nie nadaje. Za długo się ją gotuje.
Potrzebne nam jakieś gotowe rozwiązanie.
W butelce. Sama nie wiem, sok wyciskany na zimno.
Sok z pora wyciskany na zimno!
Por do picia.
Wybierz magiczną zupę z Goop!
- Merci. Dziękuję. - Merci.
Miałeś rację, Benoît. To niezła forsa.
Mówiłem ci.
Mogą tak robić? Czy to nie nasza miejscówka?
Nie jest nasza.
- Nie traćmy publiczności. - Jasne.
- Co on robi? - Zignoruj go, Mindy.
Zaraz wchodzisz. Dawaj.
Fałszuję?
Nie. Brzmisz świetnie. Nie przejmuj się nim.
Mimowie wpisują się w ryzyko zawodowe. Zawsze kradną nam napiwki.
Nie dzisiaj!
- Emily Cooper? - Jak śmiesz?
To dla mnie?
Oui. To od klientki, Camille.
Po francusku.
Przetłumaczę ci.
„Emily”…
Nie rozumiem, czemu to zrobiłaś.
Nie rozumiem ani słowa w twoim popieprzonym liście.
Zostaw mnie w spokoju, ty niepiśmienna socjopatko.
…„Camille”.
Przykro mi.
W przeciwieństwie do magicznej zupy
na zdradę przyjaciółki nie ma szybkiego rozwiązania.
Bonjour ponownie.
Wiedziałem, że wrócisz.
Napisy: Anna Kurzajczyk