SERIAL NETFLIX
Mademoiselle Cooper.
Przesyłka.
To dla mnie?
Nie. Ktoś myśli, że tu mieszkasz?
„Skokie, Illinois, USA”.
Czy to od mamy i taty?
O Boże. Jeśli masz urodziny, to naprawdę się wkurzę.
Jutro. Żadne okrągłe. Nie mam ochoty świętować.
Wybacz, ale to twoi przyjaciele o tym zadecydują.
Na tym to polega.
Ale żadnych niespodzianek. Tych mam już dość.
Czekaj! To może wydamy kolację?
- Umiesz gotować? - Wcale. A ty?
Coś tam potrafię.
O Boże! Urządzamy naszą pierwszą paryską kolację!
Już to sobie wyobrażam. Stół ustawimy tutaj,
a w fontannie będą pływały małe świeczki.
Powiesimy rzeczy od twoich rodziców.
Potrzebne nam pozwolenie?
Jak spytamy, to na pewno.
Kucharz po twojej lewej!
Cześć!
- Co tu się dzieje? - Tak się tu kręcimy.
Jak to my.
Właściwie to mam jutro urodziny, więc planujemy małą kolację.
Musisz przyjść.
Świetnie. Upiekę ci tort. To będzie mój prezent.
Miło z twojej strony. Dziękuję.
Skoro wszystko ustalone, wracam do łóżka.
Żebyście mogli… Sajonara i gitara.
- Mam pytanie. - Tak?
Czemu twój romantyczny weekend w Saint-Tropez z Mathieu
zmienił się w wakacje z Camille?
Była smutna i chciała gdzieś jechać.
I dobrze. Fajnie się bawiłyśmy.
Unikasz odpowiedzi. Czemu nie było tam Mathieu?
Bo słyszał naszą rozmowę
i nie chciał już ze mną jechać. I dobrze.
- Bo nic do niego nie czujesz. - Bo to klient.
Nie powinnam jechać z nim do Saint-Tropez.
Od teraz będę już postępować słusznie.
Z klientami i sąsiadami.
Więc na razie.
MINDY CZEMU ZAPROSIŁAŚ GABRIELA NA KOLACJĘ?
EMILY COOPER SPRAWIĘ, ŻE WRÓCĄ DO SIEBIE Z CAMILLE.
Oczywiście, że przyjdę.
Świetnie. Tak się cieszę.
Mam świetny pomysł na prezent.
Idę dziś z przyjaciółkami do hammamu.
Dołączysz do nas?
Do ha-czego?
Zobaczysz. Spodoba ci się. Wyślę ci adres.
- Dobrze, pa. - Pa!
Bonjour, Sylvie! Kiedy wróciłaś do Paryża?
Dziś rano.
Dobrze się bawiłaś z mężem?
Z Laurentem G.
Jesteśmy małżeństwem od dawna,
nie mieszkamy razem i nie mamy dzieci.
Teraz wiesz już wszystko.
W Ameryce nosimy obrączki!
Zanim skończymy, mam jeszcze jedną sprawę.
Kolaboracja z Cadault podoba się Rimowa.
Mam nadzieję, że ich entuzjazm udzieli się Pierre'owi.
Po drugie, mam jutro urodziny
i zapraszam was wszystkich na kolację u mnie.
Wspaniale! Będę na pewno.
Ja też przyjdę.
Merci beaucoup, Emily, za zaproszenie,
ale po pierwsze, Pierre nie jest skory do współpracy z Rimowa.
Nawet z Savoir chciał zerwać współpracę.
Na szczęście Julien go ugłaskał i uratował nas przed utratą klienta.
Tylko żeby była jasność. Nie głaskałem go dosłownie.
Więc teraz Julien przejmie kierowanie tym klientem.
- Mój telefon chyba dzwoni… - Julien, porozmawiajmy.
Ukradłeś mi Pierre'a!
Jeśli ktoś coś ukradł, to byłaś ty.
Działałaś z Rimowa za moimi plecami.
Więc szukałeś okazji, żeby się zemścić?
Przykro mi, ale to wszystko twoja wina.
- Próbowałem cię bronić. - Następnym razem nie próbuj.
Nie ma sprawy.
Wszystko w porządku.
Nikt nikomu nic nie ukradł.
Wszyscy pracujemy razem. Nie ma powodu się złościć.
- Nie jestem zła, tylko rozczarowana. - Ja też.
Pewnie zaraz wycofasz moje zaproszenie na imprezę.
- Nieprawda! - Świetnie, na pewno będę!
Wspaniale! Daj znać, czy masz jakieś alergie!
Ale tu pięknie.
Wiem.
W tym mieście jest mnóstwo świetnych marokańskich miejsc.
Uwielbiam je. Restauracje, herbaciarnie.
Bonjour.
Poproszę dwa razy peeling z masażem.
Merci beaucoup. Ręcznik?
- Oui. Merci. Dziękuję. - Merci.
Czy mogę dostać też szlafrok? S'il vous plaît.
Dziękuję.
Może to one powinny nas znaleźć?
Przyglądanie się wszystkim może być trochę krępujące.
Mam je pocałować w policzki na powitanie?
Tylko to będziesz całować?
Nie znam panujących tu zasad.
Nigdy nie poznałam nikogo nago.
Oprócz mojej mamy.
Zabawna jesteś.
- Camille. - Hej!
- Jak się masz? - Dobrze.
- A ty? - Miło cię widzieć.
- Bonjour. Ça va? - Cześć.
To ją zabrałaś do domu rodziców?
- Po angielsku? - Wybacz.
Pytałam, czy to ty przeleciałaś jej brata.
Tak, to ja.
Nie dziwię ci się.
Emily jest bardzo przyzwoita.
Rozumiem. Miło cię poznać.
Emily, wolisz mężczyzn z Ameryki czy z Francji?
Najwyraźniej wolę po prostu młodszych.
Ja wolę mężczyzn z Ameryki.
Są tacy duzi i owłosieni. I łatwi też.
Francuzi wprost przeciwnie.
Jak wygląda sprawa z Gabrielem?
Założę się, że wiem.
Camille czeka na Gabriela, by zrobił jakiś wielki gest,
a Gabriel czeka na Camille, by przeprosiła za kłótnię.
Camille, jesteś uparta?
To on jest uparty.
Zrywaliście już wcześniej.
Dwa razy. Kłócimy się jak każda para.
Ale sama nie wiem. Tym razem jest inaczej.
- Myślisz, że kogoś ma? - Nie.
Nie. Nie wiem. Na pewno nie.
Nie żartowali z tą temperaturą, co?
On zdradza mnie jedynie ze swoją restauracją.
Garnki są dla niego całym światem.
Są ważniejsze niż ludzie. Dawno się o tym przekonałam.
No tak. Ma tę swoją patelnię, której nie pozwala nikomu dotykać.
Tak, do omletów.
Są na niej jego inicjały. GTC.
Nie możesz stawać między mężczyzną a jego patelnią.
Jak to?
Pewnie śpi z łyżeczkami na łyżeczkę.
Zdecydowanie!
Emily, nigdy nie umawiaj się z francuskim kucharzem.
Nie planuję.
Dobrze się bawiłaś?
- Moje przyjaciółki cię chyba polubiły. - Są super.
Musisz wiedzieć, że zaprosiłam Gabriela
na jutrzejszą imprezę.
Dlaczego?
Nie wiem, czy przyjdę.
Musisz. Będziecie mieli okazję, by porozmawiać.
Nikt nie musi robić pierwszego kroku.
Po prostu przyjdziecie. Żadnych dramatów.
Nie bądź uparta.
O Boże, czy to Mathieu Cadault?
To ostatnia osoba, którą chcę teraz widzieć.
Po wycieczce do Saint-Tropez zabrali mi konto Pierre'a.
Żartujesz? To okropne.
Wiem. Dostałam nauczkę.
Już nigdy nie umówię się z nikim z pracy.
- Dziękuję za zaproszenie do hammamu. - Nie ma za co.
Do zobaczenia jutro?
Oczywiście.
Ktoś zrobił ci numer w stylu Mathieu Cadault?
Słucham?
Wystawił cię, jak ty wystawiłeś Emily.
Wcale tak nie było.
Rzuciłeś ją i odebrałeś konto Pierre'a.
O czym ty mówisz?
Nie kazałeś odebrać Emily konta Pierre'a?
Nie. Sama to sknociła.
Poza tym nie wystawiłem jej.
Mieliśmy odjeżdżać, gdy dowiedziałem się, że ma romans.
Nie chciałem się w to mieszać. Nie moja sprawa.
Przepraszam.
100 LAT, KOCHANA. NIECH CI TORT SMAKUJE!
WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO, KOCHAM! MAMA.
29 LAT! NAJLEPSZE ŻYCZENIA URODZINOWE
WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO!
100 LAT DLA EMILY, PIĘKNEJ NA DUSZY I NA CIELE
WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO
NAJLEPSZE ŻYCZENIA DLA JEDYNEJ OSOBY,
KTÓRA POTRAFI ŁĄCZYĆ WZORY
No tak. Muszę przekazać Rimowa, że ten pomysł nie dojdzie do skutku.
Wyglądają fajnie.
Nie zrobię tego dzisiaj.
Niech to będzie mój prezent urodzinowy.
To też jest dla ciebie.
PIZZA NA GRUBYM CIEŚCIE
To moja pizza na grubym cieście od Madeline!
Ktoś tu zwymiotował?
NIE ROZMRAŻAĆ
Wiesz, że nie wolno przynosić jedzenia do biura.
Piszą, że ta pizza przetrwa w zamrażalce nawet pół roku.
Okropieństwo.
Ja to wezmę.
Zaniosę do kuchni na później.
Mam nadzieję, że to wyrzucisz.
Oczywiście.
NA WIDOK DEEP DISH Z RADOŚCI AŻ DRŻYSZ.
DZIĘKUJĘ @THEMADMADMADELINE
Emily?
Mogę zabrać cię dziś na urodzinowy lunch?
Byłoby wspaniale, Luc. Dziękuję.
Tu będziemy jeść?
Oui. Père Lachaise. Mój ulubiony cmentarz.
Spójrz!
To Balzac.
Lubię siadać obok Balzaca, bo nikt obok niego nie siada.
Tłumy zbierają się przy Szopenie, Gertrude Stein czy Oscarze Wilde.
Podoba mi się jego duża głowa.
Często tu przychodzisz?
Zawsze w urodziny.
By naprawdę zrozumieć życie, trzeba zastanowić się nad śmiercią.
Myślimy, że nasze życie jest tutaj.
A tak naprawdę większość wieczności spędzimy tam, na dole.
Wierzysz w życie pozagrobowe?
Życie pozagrobowe!
Nie, Emily. To nicość.
Niebyt. Ciemność, której nie sposób sobie wyobrazić.
W każde urodziny przychodzę tu cieszyć się każdą minutą, która mi została.
Nie trać czasu na wyrzuty.
Na myślenie o Marianne numer jeden czy Marianne numer dwa.
Co to za Marianne?
To bez znaczenia. Nie myślę o nich.
Ale nigdy nie spotykaj się z kobietą o tym imieniu.
Nigdy.
To na dziś?
- Tak. - Mogę?
Chcesz to podać?
Innym ludziom?
Tak myślałam.
Dobra, idziemy na rynek.
- Że co? Teraz? - Mamy jeszcze czas.
Masz już doskonałe składniki. Teraz tylko nie możesz im przeszkodzić.
Dobrze. Postaram się nie myśleć o tym za dużo.
To pewnie tylko przelotny deszczyk.
Jak grom z jasnego nieba!
Właśnie.
Coup de foudre.
Czyli błyskawica. Albo uderzenie pioruna.
Coup de foudre.
Jak podczas letniej burzy.
Na Środkowym Zachodzie są częste.
To też miłość…
od pierwszego wejrzenia.
Pójdę już.
I postaram się nie przeszkadzać jedzeniu.
Bonjour, Pierre.
Bonjour, Sylvie.
Co one tu robią?
Czuję, że to atak.
Przyszłam powstrzymać cię przed największym błędem w karierze.
Te walizki to naturalne przedłużenie twojej prymitywnej kolekcji.
Są po prostu cudowne.
Nie chcę być jak Myszka Miki i wszędzie umieszczać mojej twarzy.
A to zdjęcie jest okropne.
Czemu? Ja widzę tu szczęśliwego mężczyznę, który osiągnął sukces.
Lidera nowoczesnej marki.
Ja widzę tu starego dziada.
Dziada! To nie wypada!
Tak będą mówić.
A zgodziłbyś się na zdjęcie z młodości?
Cóż, wyglądałem całkiem nieźle,
gdy produkowałem jeszcze własne włosy i kolagen.
Nie podoba ci się to, bo myślisz, że wyglądasz staro.
Ale jaka to wiadomość dla mnie? Dla kobiet, które kupują Pierre'a Cadault?
Że nie jesteśmy piękne, gdy się zestarzejemy?
Kobiety cię lubią, bo sprawiasz, że czują się dobrze we własnej skórze.
Nie lekceważ takiej mocy.
PIERRE CADAULT MUSIMY SIĘ NATYCHMIAST SPOTKAĆ.
O Boże. To wygląda świetnie!
Musimy wysłać Billowi i Jean zdjęcie.
Jesteś z moimi rodzicami po imieniu?
Mówiliśmy o tym w naszej grupie, ale nigdy nie odpowiadasz.
Dobry wieczór!
Cześć.
Przyniosłam coś dobrego.
Szampan Grand Cru of Domaine de Lalisse.
Przesadziłaś!
To ja wspięłam się na drzewo, by powiesić lampki.
W takim razie obie przesadzacie.
Szczęściara ze mnie.
To fakt. Wezmę go na górę, by się schłodził.
Jasne.
Kto będzie na kolacji?
Ty, ja, Mindy, Gabriel, jak już wiesz,
i kilka osób z pracy.
A jakiś tajemniczy facet dla ciebie?
Tajemniczy facet? Nie!
Cześć.
- Przyniosłem krzesła. - Dziękuję.
- Hej. - Cześć.
Pięknie wyglądasz, Camille.
Dziękuję.
Przepraszam.
Wszystkiego najlepszego!
To Kuzynka Bietka. Jedna z moich ulubionych powieści Balzaca.
Opowiada o niezamężnej kobiecie w średnim wieku,
która planuje zniszczyć swoją rodzinę.
Czemu patrzysz na mnie?
Nieważne. Pierre zgodził się na walizki.
O Boże! Julien go przekonał?
Ja to zrobiłam.
Tylko żadnych uścisków. Zrobiłam to dla firmy.
Mam dla ciebie mały prezent.
Otwórz!
Papierośnica.
Ale wiesz, że nie palę.
Zawsze możesz zacząć.
Na tak długo jeszcze nigdy się nie rozstaliśmy.
Oprócz twojego wyjazdu na narty do Chamonix.
I nie miałam tam zasięgu, więc nie mogłeś się dodzwonić.
Po dwóch dniach wsiadłem w auto i jechałem całą noc.
Musiałem cię zobaczyć.
Przepraszam za swój wybuch. I że cię odepchnęłam.
Camille…
Ja też przepraszam. To nie twoja wina. Oboje musimy się poprawić.
Wiem. Jesteś dla mnie najważniejszy.
Nie chcę rezygnować z tego, co mamy.
- W porządku? - Tak.
Właśnie tego życzyłam sobie na urodziny.
By do siebie wrócili. Tak powinno być.
Jasne.
Tak mi przykro! Skąd one się tu wzięły?
Czemu ci przykro? Są wspaniałe!
Tak? No tak! Są cudowne!
Ale rączki wyglądają na tanie.
Kółka też.
Zgadzam się. Jestem w drodze na kolację,
ale jutro omówię tę kwestię z Rimowa.
Nie.
To ważne.
Powinniśmy zająć się tym teraz.
A zdjęcie ci się podoba?
Bardzo.
Muszę zobaczyć je w ruchu.
Udaj, że jesteś na lotnisku.
Szybciej.
Trochę szybciej.
Pospiesz się! Samolot ci ucieknie!
Nasza pierwsza paryska kolacja się udała.
Zgadzam się.
Albo alkohol osłabił mi kubki smakowe,
albo jedzenie było naprawdę dobre!
- Było pyszne. - Dziękuję.
Było przepyszne.
Doceniam fakt, że nie żałowałaś masła.
To właśnie łączy Chicago z Paryżem.
Ja się tym zajmę.
Dobrze się bawisz?
To idealny wieczór. Dziękuję.
Dobrze jest was widzieć razem.
Też bym chętnie kogoś z tobą zobaczyła.
Wiem.
Ale jeśli chcesz utrzymać romans w tajemnicy, spoko.
Tort wygląda fantastycznie, Gabriel!
Cholera! Szampan.
Życzenie!
Powiedz mi, co jem,
żebym wiedziała, jak podpisać zdjęcie.
Tort czekoladowy, trzy warstwy musu z belgijskiej czekolady
i szczypta soli morskiej z Île de Ré.
Jest wyśmienity.
To chyba najlepszy tort, jaki jadłam w życiu. Poważnie.
Dobrze, zrobiłem go dla ciebie.
Czekaj.
Mamy szampana!
Czas na toast!
- Jasne! - Dawaj!
- Dalej! - Wstawaj!
No dobrze.
Od czego tu zacząć?
Dzięki wam mój pobyt w Paryżu jest naprawdę wyjątkowy.
Jeszcze długa droga przede mną
i nieustannie robię błędy,
więc pardon!
Dziękuję wam, że ze mną wytrzymujecie.
Zdrowie!
Ja też chcę wznieść toast.
Za Emily, naszą solenizantkę,
która z pewnością popełniła w Paryżu dużo błędów.
Udawała moją przyjaciółkę, a sama miała romans z moim chłopakiem.
I za mojego chłopaka, który pieprzył moją fałszywą przyjaciółkę!
Camille! To nie tak.
Gówno prawda!
Na pewno nie zapalisz?
Camille, zaczekaj! Porozmawiajmy.
- Jak długo to już trwa? - To nie trwa…
To nic takiego.
Choć raz bądź szczera. Przespałaś się z Gabrielem?
Camille…
Napisy: Anna Kurzajczyk