SERIAL NETFLIX
Mademoiselle!
Jesteśmy na miejscu. Mademoiselle!
Monsieur, gdzie jesteśmy?
Nie mówię po angielsku.
Jesteśmy w Villefranche.
Gdzie znajdę walizkę? Jest ogromna i tandetna.
Jest na niej wielka twarz.
Szofer ją przyniesie.
CAMILLE - KOMÓRKA
Camille! Cześć.
Hej, Emily. Co się stało z Mathieu Cadault?
- Jak to? - Widziałam jego relację na Insta.
Był w Le Montana z grupą modelek.
Myślałam, że jedziecie do Saint-Tropez.
W ostatniej chwili postanowił zostać.
Tak cię wystawił! Gdzie jesteś?
Nic się nie stało. Zostawił mi nawet pokój.
Więc jesteś w Saint-Tropez sama?
Złapię pierwszy pociąg z powrotem.
Muszę tylko znaleźć szofera.
Tam jest!
- Zobaczymy się w Paryżu. - Wsiądź do auta.
- Co? - Przyjadę do ciebie.
Nie! To znaczy, nie musisz tego robić.
Masz już darmowy pokój w hotelu,
a Saint-Tropez to idealne miejsce dla singielek.
- Zabawimy się? - Camille, czekaj.
Napisz, który to hotel. Pa!
Halo?
Dzień dobry. Musisz przyjechać do Saint-Tropez.
Nie kręcą mnie trójkąty z przyjaciółmi.
Nie jestem tu z Mathieu. Camille tu jedzie.
Czekaj, co się dzieje?
W skrócie? Mathieu zostawił mnie w pociągu.
Szczegóły są nieważne.
Ważne jest to, że nie chcę być sama w Saint-Tropez z Camille.
Boję się, że wymsknie mi się, że spałam z jej chłopakiem.
Mówiłam ci, nie kręcą mnie trójkąty z przyjaciółmi.
Chcę tylko, żeby Gabriel i Camille do siebie wrócili.
Potrzebuję twojej pomocy.
Przyjedź, proszę.
Zadzwonię do Camille i przylecimy razem.
Tak! Dziękuję. Do zobaczenia.
Kocham cię, pa!
26,3 TYS. OBSERWUJĄCYCH KTO ZNA DROGĘ DO SAINT-TROPEZ?
Pierre Cadault! Co to za historia?
Po prostu muszę wiedzieć.
O Boże. Monsieur Duprée. Emily Cooper.
Jestem wielką fanką.
Jak wielu innych.
Pracuję w Savoir, agencji reklamowej Pierre'a.
Rozważamy współpracę z Rimowa.
Jest boska.
Musisz zrobić mi z nią zdjęcie.
Po prostu musisz. Pierre oszaleje.
Znasz Pierre'a?
Czy go znam?
Kochana, spędziłem w jego atelier prawie dziesięć lat.
Paliliśmy jak smoki z krawcowymi,
naszywaliśmy koraliki na kombinezony Tildy.
To były czasy.
To chyba nie zaszkodzi naszej strategii marketingowej.
Oui, oui, oui. A mój post zobaczy cały świat.
Chodź, muszę się ustawić.
Okulary.
Bonjour, Pierre.
Zadziornie. Tak!
WITAMY, PANIE CADAULT
#OSIEMOSTRYG
MATHIEU - KOMÓRKA
Bonjour, Monsieur Cadault. Widziałeś już?
Musisz natychmiast usunąć to zdjęcie!
Czemu? Ma świetny zasięg.
Tak! Na Instagramie Grégory'ego.
- Czemu szepczesz? - Emily!
Naprawdę jesteś taką ignorantką?
Zajmij się tym, zanim Pierre dostanie zawału.
JULIEN - KOMÓRKA
Hej, Julien.
Grégory Elliot Duprée na twarzy Pierre'a?
Czemu to repostujesz?
Czemu wszyscy panikują? Celebryta pokazał się z walizką.
Nawet Paris Match o tym pisze. Przecież to dobrze.
To koszmar. Grégory to wróg Pierre'a.
Co? O Boże.
Wyślę Grégory'emu wiadomość. Rozmawiałam z Mathieu.
Nic nie rób! Praca w weekendy jest we Francji nielegalna.
Przestań dramatyzować.
LUC - KOMÓRKA
Emily, cześć! Co słychać?
Jestem w Saint-Tropez. Chcę odwiedzić ten klub,
któremu wysłaliśmy Champère.
Jak się nazywa?
Nie wolno nam odbierać telefonów z pracy w weekendy.
- W Savoir? - Nie, we Francji.
- To absurd. - Takie jest prawo.
Jak on się nazywa? Florian D?
Nie, Laurent G.
Do Saint-Tropez jedzie się imprezować, nie pracować.
Latasz na Ibizę rozliczać się z podatku?
Nie mogę tego połączyć?
I tak już tu jestem i nie miałabym zobaczyć klubu? To niedorzeczne.
Nie, Emily, zaczekaj!
Przepraszam.
Gdzie w menu jest Champère?
Jest tutaj. Szampan.
Nie, chodzi o Champère.
Coś nie tak?
Jest pan tu menedżerem?
Jestem Laurent.
O Boże! Laurent G! Miło cię poznać.
Jestem Emily C. Z Savoir.
Pracujesz tam?
Tak. Chciałam zamówić butelkę Champère,
ale nie widzę go w menu.
Przynieś butelkę tego ohydztwa z piwnicy.
Kto cię tu przysłał?
Nikt. Akurat tu jestem,
więc wpadłam sprawdzić, jak idzie promocja Champère.
Miło mi. Mówisz po francusku?
Uczę się, ale…
idzie powoli.
Amerykanka w Savoir. Ciekawe.
Zdecydowanie.
Jestem tu z klientką od Champère.
Chcę ją tu zabrać, zobaczyć, jak promujecie markę.
Wybacz, ale mamy dziś komplet. Możecie najwyżej stanąć przy barze.
Champère.
Nie! Trzeba nim pryskać, a nie pić.
No tak, to wyjaśnia ten smak.
Czy mogę pokazać wam, jak prezentować produkt?
Jak najbardziej.
Pozwolę ci… pracować.
- Potrzebuję pomocy. - Już.
Nakręć mnie.
Chwila. Cofnijcie się trochę.
Dobra, pryskajcie!
Sylvie?
- Musimy zrobić zdjęcie. - Znowu?
- Dobrze. - Tak, znowu.
- Ja to wezmę. - Dzięki.
Uśmiech! Idealnie.
Bonjour.
Witamy w Grand Hôtel du Cap Ferrat.
- Paszporty proszę. - Już.
- To jest… Nie. - Merci.
- Proszę. - Dziękuję.
Mamy rezerwację na nazwisko Cooper albo Cadault.
- Proszę. - Dziękuję.
- Proszę, pani Chen. - Merci beaucoup.
W razie czego służę pomocą.
Mogę polecić restauracje, które podobały się
ostatnio pani ojcu.
Mój ojciec tu był?
Oui. Dwa tygodnie temu.
Tak, dwa tygodnie temu. Zapomniałam o tym.
- Dziękuję bardzo. - Dziękuję. Miłego dnia.
Emily!
O Boże!
Jak podróż?
Super. Potrzymaj, proszę. Muszę siusiu.
Cześć.
- Wszystko w porządku? - Tak.
Jestem tylko zmęczona. Nie dała mi wytchnienia.
Cały czas zamieszcza relacje,
a potem co pięć minut sprawdza, kto je oglądał.
Chce wiedzieć, czy Gabriel je widział. To dobrze.
Opowiada też o gorącym handlarzu dziełami sztuki
i jakimś przystojnym Włochu, który z nią flirtuje.
Chyba po prostu chce się z kimś przespać.
Nie, to ma być babski weekend.
Żadnych chłopaków.
- Więc jak wróci do Paryża… - Wrócą do siebie.
A ty zapomnisz, że spałaś z jej facetem.
To co robimy?
Byłam w klubie na plaży, który sprzedaje twojego szampana.
Jest super. Może zjemy kolację
i pójdziemy tam później na małą promocję.
- Ale nie jesteśmy tu w pracy, prawda? - Nie, jasne.
Jest tu pewien kolekcjoner, który ma niesamowity dom na wzgórzu.
- Wydaje wspaniałe przyjęcia. - Ale mamy już rezerwację.
- Mówisz o domu Ragazzi? - Tak!
Wydano cały album o tych przyjęciach!
Możemy też promować markę. Powinno być fajnie.
Nie ma mowy. Idziemy na tę imprezę.
Jest tylko jeden sposób, by zapomnieć o facecie.
- Seks z innym? - Tak!
Wujku, to Julien z Savoir.
Nie przyjmuję nikogo. Jestem teraz w bardzo złym stanie.
Monsieur Cadault, chcę przeprosić za ten błąd.
Błąd?
To był celowy atak. On dokładnie wie, co robi.
Wszyscy to wiedzą, ale Emily jest tu nowa.
Nie wiedziała o sporze z Grégorym.
Emily wie, jak przyciągać uwagę, ale nie pojęła jeszcze
delikatnej natury relacji w świecie mody.
Ktoś musi ją powstrzymać,
zanim na zawsze zrujnuje markę Cadault!
Trzeba publicznie wyrzec się tego imbecyla.
Nasz publicysta rozmawia już z Paris Match.
- To zły pomysł. - Tak samo jak to zdjęcie.
I walizka.
Tak? Emily mówiła, że ci się podobała.
Powiedziałem, że jest prymitywna.
Całą markę chcesz zmienić w prymitywną?
Dlaczego miałbym nie reagować?
Pańskiemu rywalowi na tym zależy.
Grégory wygląda na zdesperowanego.
Na razie.
Jeśli pan zareaguje, wyjdzie na to, że się pan broni.
Zamów stolik w Ritzu.
Musimy to przemyśleć. Nasza trójka.
- Idziesz? - Tak!
- Camille, ma chérie. - Rocco!
Wyglądasz przepięknie.
Cieszę się, że cię widzę.
To moje przyjaciółki, Emily i Mindy.
Dziękujemy za zaproszenie. Twój dom jest niesamowity.
Zupełnie jak na okładce.
Tylko bez Toma Hardy'ego przy basenie.
Romain!
- Podejdź tu. - O co chodzi?
Romain, to jest Camille.
- Bonsoir. - Romain przyjechał z Mediolanu.
- Enchanté. - Enchantée.
Widziałaś już nowego Hockneya?
- Jest w pokoju gier. - Następny Hockney?
- Jesteś uzależniony. - Wiem.
- Wybaczcie. - Jasne.
Romain!
- Tak? - Cześć.
Zrobisz nam zdjęcie?
- Jasne. - Dzięki!
Gotowe?
Na trzy. Raz, dwa…
Ktoś dzwoni. Jakiś Gabriel.
- Do ciebie? - Musiał wybrać przypadkiem.
- Odrzuć połączenie. - Tak, pstrykaj.
No to jeszcze raz. Raz, dwa…
GABRIEL - KOMÓRKA
Znowu dzwoni.
Nie znam go, ale chyba mu się podobasz.
- Nieprawda. - Prawda.
- Po prostu odbierz! - Dobrze. Halo?
- Camille jest z tobą w Saint-Tropez? - Tak, jest tu obok!
To taki babski weekend.
Pyta o ciebie. Chyba widział twoje relacje.
Miałaś jechać z Mathieu. Coś się stało?
- Dać ją do telefonu? - Nie.
Czemu ze mną nie rozmawiasz?
- Strasznie tu głośno! - Emily…
Przepraszam, porozmawiamy, jak wrócę. Pa!
- W porządku? - Tak.
Po prostu nie wspominaj więcej jego imienia.
- Jasne. - Chcę obejrzeć Hockneya.
- Oczywiście, tędy. - Dzięki.
- Pójdziemy z tobą! - Daj im spokój!
Nie zrobią tego w pokoju gier.
Chodź, musimy się napić. Gdzie jest bar?
Dziękuję. Dobranoc.
Zgadnij, kto dostał stolik w Laurent G.
Oszalałabym, gdyby cię tu nie było. Dzięki, że przyjechałaś.
Gdybym wiedziała, że tak będzie,
sama wypchnęłabym Mathieu Cadault z pociągu.
Hej, tam jest Camille.
Wszystko w porządku? Chcesz wody?
Nie! Chcę zatańczyć z przyjaciółką.
Pójdę po następną kolejkę.
Przepraszam, że Gabriel cię w to wciągnął.
- Nie wierzę, że dzwonił… - Nie.
Pamiętasz? Miałyśmy nie wymawiać jego imienia.
Jasne. Zajebiście! Latający saksofon!
26,7 TYS. OBSERWUJĄCYCH SAXY WIECZÓR W SAINT-TROPEZ
Jak długo będziemy czekać tu na Ubera?
Musimy dojechać do Laurent G, kiedy będzie tam największy tłum.
Chcesz już iść? Teraz?
No dobrze. Przyjedziesz tam później?
Oczywiście.
Do zobaczenia.
O co chodzi z tym facetem?
Jeszcze nie wiem. Ale niezłe z niego ciacho.
W sumie tak.
Ale nie zrób czegoś, czego będziesz żałować.
Emily, moja słodka, zaniepokojona Amerykanka.
To tylko seks. Przecież nikomu nie zaszkodzi.
- Możesz tak myśleć… - Co to za gość w basenie?
- Wychodzimy. - Jasne.
- Co? Ten był mój. - Chodźmy.
- Dzięki, kochana. - No dobrze.
Przepraszam, to nie jest nasza marka.
Poprosiłam o Champère.
- Zatańczmy. - Dobra.
- Nie, proszę, Camille. - Na razie!
Co podać?
- Nieważne, sama po niego pójdę. - Dobra.
- Zaraz wracam. - Ja wezmę ten.
Przepraszam! Jest ze mną właścicielka Champère.
Możemy dostać kilka butelek
jej szampana, tak jak jej obiecałam?
O Boże!
Sylvie, pozwól mi wyjaśnić.
Co chcesz wyjaśnić? Dlaczego niepokoisz Laurenta
o szampana, którego dostał dopiero wczoraj?
Czy dlaczego uraziłaś Pierre'a Cadault?
Chciałam wypromować walizkę Rimowa.
Wplątałaś w to trzeciego klienta.
Co się stało z Mathieu?
Nic z tego nie wyszło.
Dosłownie wyskoczył z pociągu, by ode mnie uciec. Ale to nic.
Gdyby tak było, byłby tutaj, a nie w Ritzu z Julienem.
Co Julien robi z Pierre'em?
Sprząta twój bałagan.
Mówiłam mu, że to naprawię.
Przestań wszystko naprawiać.
Przysparzasz tylko więcej pracy innym.
W weekend, co jest nielegalne.
- Wszyscy ciągle to powtarzają. - Bo to prawda.
Chciałam się tylko przedstawić.
Nie wpisali nawet Champère do menu.
Camille też tu jest. Chciałam o nią zadbać.
To nasza klientka.
Więc o to chodzi?
Będziesz musiała żyć z konsekwencjami swojej niewierności.
Emily, c'est la vie. Tak już bywa.
Dobrze, przepraszam.
Przeproszę Laurenta, a potem pójdę.
Ja zajmę się Laurentem.
To mój bałagan. Nie musisz flirtować z tą szują, żeby ratować mi tyłek.
Emily, ta szuja jest moim mężem.
Jesteś mężatką?
Żoną Laurenta G?
Od kiedy?
O Boże, „G” to skrót od „Grateau”?
Czemu nikt nigdy nie wspomniał, że jest mężatką?
To dziwne, prawda?
- Na co patrzysz? - Na nic.
To głupie.
To ty ze swoim tatą?
Zabierał mnie tu na tarte tropézienne.
Gdy jeszcze rozmawialiśmy.
Był tu kilka tygodni temu.
Wiem od recepcjonistki. Nawet nie napisał.
Co?
Tak mi przykro. Czemu nic nie mówiłaś?
A co miałam powiedzieć?
Wiem, że też jestem temu winna,
ale nawet gdy się pokłóciliśmy, zawsze się odezwał.
Mam wrażenie, że już nawet nie chce próbować.
Możesz napisać do niego.
Co miałabym napisać? „Tęsknię. Szkoda, że cię tu nie ma”.
To naprawdę takie dziwne?
Dobra, przepraszam.
Nie słuchaj mnie.
W tej chwili nawet ja bym siebie nie posłuchała.
CAMILLE: POMOCY, JESTEM W ROZSYPCE.
EMILY: GDZIE JESTEŚ? WYŚLIJ LOKALIZACJĘ, TO PO CIEBIE PRZYJADĘ.
Mogę usiąść?
Piękne, prawda?
- To Jean Cocteau. - Wspaniałe.
Zabrałam tu kiedyś Gabriela, żeby pokazać mu te malowidła.
Na miejscu okazało się, że ktoś akurat bierze ślub.
Mała uroczystość. Tylko kilka osób.
Zaprosili nas do siebie.
Spędziliśmy ten dzień, świętując z nimi.
Wtedy pierwszy raz powiedział mi, że mnie kocha.
Camille. Co się stało?
Poszłam do Romaina.
To nie koniec świata.
Sama mówiłaś, to tylko seks.
Wiem, że tak mówiłam, ale…
Nie zrobiłam tego.
Nie mogłam.
Nadal kocham Gabriela.
Boję się, że go straciłam.
Nie straciłaś.
Wiem to.
Emily. Witam ponownie.
Przyszłam cię przeprosić.
Nie powinnam była zawracać ci głowy.
Nie szkodzi. Jesteś tu mile widziana.
Ale nie, żeby pracować.
Dziękuję.
Nie skomplikowałam ci relacji z Sylvie?
Nie wiedziałam, że znacie się… tak dobrze.
Miewaliśmy gorsze problemy przez te 20 lat.
Jaka wtedy była?
Uwielbiała zabawę. Była szalona.
Spała całymi dniami, a nocą imprezowała.
Zawsze miała w torebce bikini na wszelki wypadek.
Nie potrafię sobie tego wyobrazić.
Ale to jej nie wystarczyło.
Chciała zrobić karierę, więc wyjechała do Paryża.
Zmieniła akcent.
Ona też się zmieniła.
- Trochę mi ją przypominasz. - Tylko jej tego nie mów.
I tego, że tu byłam.
Na to chyba za późno.
Idź. Ja się nią zajmę.
To chyba to miejsce z tartami?
Chyba tak.
Mogłaś mówić, że chcesz tu przyjść.
Chciałam zjeść lunch nad wodą.
Skoro już tu jesteśmy, zdjęcie?
- Niech ci będzie. - Dobrze.
Powiedz „tarte tropézienne”!
Nie ma mowy!
Chciałby, żebyś się odezwała.
Masz rację. Nie ujdzie mu to na sucho.
- Przyłapany! - Nie to miałam na myśli.
MINDY: PAMIĘTASZ?
Ale to nie moja sprawa.
TĘSKNIĘ, TATO.
Znajdźmy jakiś stolik.
Czyż to nie nasza pierwsza dama Instagrama?
Czy to nie kłamczuch, przez którego prawie straciłam pracę?
Tak mi przykro.
Pierre zrugał mój pierwszy pokaz dla Balmain,
więc jak zobaczyłem jego grubą twarz na walizce,
postanowiłem dać mu nauczkę.
Dobrze się składa, bo musimy jeszcze przepłynąć się jachtem.
Przykro mi. Dziewczynom wstęp wzbroniony.
Wsiadajcie!
Jesteś mi to winny.
Witam na pokładzie.
Jak minął wam weekend?
- Własny ojciec mnie olał. - Ja prawie straciłam pracę.
Ja miałam szalony weekend z przyjaciółkami i tego mi było trzeba.
Dziękuję wam.
Ten szampan jest do dupy.
Twój ulubiony smak!
Bo to szampan do pryskania.
O Boże.
Tak się bawią geje w Saint-Tropez.
- To dopiero hasło reklamowe. - Jest super!
26,0 TYS. OBSERWUJĄCYCH @EMILYINPARIS
Nieważne. Zamieszczę je później. Jestem na wakacjach.
Zajebiście!
Napisy: Anna Kurzajczyk