SERIAL NETFLIX
Uważaj!
Co sądzisz?
Pięknie!
Upchnęłam skarpetę w nogawkę.
Widzę, że naprawdę to przemyślałaś.
Możesz namówić jakichś ludzi, żeby przyszli dziś do klubu?
Udowodnię, że przyciągam klientów,
szczególnie takich, którzy zamawiają dużo drinków.
CAMILLE: WIDZIAŁAŚ GABRIELA?
EMILY: NIE, A TY?
CAMILLE: POGADAJMY PO SPOTKANIU.
CAMILLE: DO ZOBACZENIA.
W porządku? Wyglądasz, jakbyś straciła followersa.
Nie, ale może przyjaciółkę.
Camille.
Nie rozmawiałyśmy, odkąd Gabriel powiedział, że tu zostaje.
Muszę jechać do Savoir
na spotkanie w sprawie jej szampana.
W czym problem? Jej chłopak zostaje w Paryżu.
W tym szkopuł…
Gdy poszłam się z nim pożegnać,
jakimś cudem skończyło się na najlepszym seksie,
jakiego doświadczyłam w życiu!
Emily! Nieźle, dziewczyno!
- Nie! - Nie.
Myślałam, że już go nie zobaczę.
Przyjechałam do Paryża i zamieniłam się w Pam Spicer.
Kim jest Pam Spicer?
Dziewczyna z Chicago, która się upija
i podrywa wszystkim chłopaków.
W końcu przestało to być zabawne.
Przecież planujesz romantyczny weekend w Saint-Tropez z Mathieu.
Po tej nocy już sama nie wiem.
To przecież idealne alibi.
Jasne…
Już ściągasz szyld z nazwą.
Jak to mówią: idzie nowe.
Masz już nową nazwę?
Antoine chce nazwać ją „Chez Lavaux”.
Ja myślałem o „Chez Gabriel”. Chyba że masz lepszy pomysł.
Spotykam się dziś z Camille w Savoir.
Co jej powiedziałeś?
Że zostaję w Paryżu dzięki inwestycji Antoine'a.
A ja zostaję w Paryżu dzięki pracy.
Na rok. Potem wracam do Chicago do prawdziwego życia.
Nie chciałam ingerować w czyjś związek.
Czuję się, jakbym naruszyła Pierwszą Dyrektywę.
Pierwszą Dyrektywę?
To ze Star Treka.
Mój tata był fanem.
Kazał mi obejrzeć oryginalną serię.
Pierwsza Dyrektywa zabrania członkom Gwiezdnej Floty
ingerować w życie obcych cywilizacji.
Ale w tym przypadku to ty jesteś obca.
Nie miało cię być w Paryżu. Nie mogę tego zrobić Camille.
Nic nie zrobiłaś Camille. Za to mnie zrobiłaś dużo rzeczy.
Emily, dzień dobry. Witamy w Maison Lavaux.
Nazwa nie jest jeszcze pewna.
Ale ta jest dobra, nie sądzisz? Nawiązuje do znanej marki.
Emily na pewno się podoba.
Nie mam w tej kwestii zdania.
Jutro kolacja. Testujemy menu.
Może wtedy je sobie wyrobisz.
Niestety nie dam rady.
Będę w Saint-Tropez z Mathieu Cadault.
Poważnie?
Szczęściarz z niego.
Dzień dobry, myślałam, żeby…
To do Champère?
Tak. Kilka moich pomysłów do kampanii.
Którą Luc przygotował na moją prośbę.
Myślałam, że Champère jest moje.
Szampan to francuski produkt.
Lepiej, żeby Luc się tym zajął.
Może to nawet dobry pomysł. Na razie.
Może nie muszę być dziś na spotkaniu.
Zniknę na kilka godzin. Powiecie jej, że jestem chora.
- Po co mielibyśmy to robić? - Na co chorujesz?
Przyjechała Camille i prosi o ciebie, Emily.
Nie wygląda na zadowoloną.
Właściwie to jesteś trochę blada.
Camille!
- Jak miło cię widzieć. - Ma chérie.
Wszystko w porządku?
Tak. Po prostu nie wiem, co zrobić z Gabrielem.
Ale to wspaniała wiadomość. Gabriel zostaje w Paryżu.
Ale nie dla mnie.
Wiem, że stoi za tym coś innego.
Dziękuję, że przyjechałaś. Chyba poznałaś już Luca?
Tak, w galerii.
Miło cię znów widzieć.
- Zaczynamy? - Jasne.
Dobrze.
Chcemy, żeby Champère był figlarny i seksowny.
Aperitif, który staje się afrodyzjakiem.
Nie mów, tylko pryskaj! Champère.
Jest też modny klub w Saint-Tropez, w którym Sylvie ma kontakty.
Oni też będą promować szampana.
L'oranger. Tak, Sylvie?
Jeśli to pomoże.
Teraz najbardziej pomoże mi lunch z tobą.
Lunch? Tak. żeby omówić promocję.
Sylvie? Dołączysz do nas?
Proszę.
Z przyjemnością.
Gabriel postanowił zostać w Paryżu.
To była nagła decyzja i nie wiem, co o tym sądzić.
Mówimy o tym kucharzu?
Tak, o chłopaku Camille.
Byliśmy razem prawie pięć lat,
a on postanowił wrócić do Normandii,
żeby otworzyć własną restaurację.
Normandia? Moje najmniej ulubione miejsce we Francji.
Wilgotne plaże i jabłkowy cydr.
Co ty byś tam robiła?
- Nawet miłość ma swoje granice. - Właśnie.
Ale teraz zostaje w Paryżu.
- I wiem dlaczego. - Wiesz?
Ze względu na mężczyznę.
Więc jest gejem.
Nie. Ten mężczyzna zainwestował w restaurację Gabriela,
Antoine Lambert.
On inwestuje w twojego kucharza?
Moja rodzina zaproponowała mu pieniądze, żeby spełnił swoje marzenia,
ale on odmówił i postanowił wyjechać i mnie zostawić.
Ale teraz pojawił się ten obcy człowiek, a on postanawia zostać.
To dobrze.
- Nie? - Nie.
Jak mogłabym wrócić do mężczyzny, którego ego jest tak słabe,
że woli wyjechać, niż zaakceptować pomoc mojej rodziny?
Mężczyźni i ich ego. Całkowicie to rozumiem.
Nie chodzi tylko o pieniądze. Gabriel zachowuje się dziwnie.
Zostaje tu,
ale nie zadzwonił, żeby mi to powiedzieć.
Na pewno jest pochłonięty nową restauracją.
Nie.
Stoi za tym coś innego. Tylko jeszcze nie wiem co.
Idę do toalety.
Macie może euro dla la dame siusiu?
Dla kogo?
To kobieta, która pilnuje toalety.
Dzięki, kochana.
Masz romans z tym kucharzem, co?
- Nie. - Przysłał ci bieliznę. Pamiętam.
To było nieporozumienie.
Teraz wiemy, skąd wziął się jego dobry gust.
Od Antoine'a.
Wszystko zaczyna nabierać sensu.
Gabriel nie zostaje w Paryżu dla mnie. Camille to moja przyjaciółka.
To dwa niezwiązane ze sobą fakty.
Z każdym dniem coraz bardziej przesiąkasz Francją.
Nie mam romansu z Gabrielem.
W ten weekend jadę do Saint-Tropez z Mathieu.
Rozumiem. Skupisz się na sypianiu z klientem,
by przestać myśleć o chłopaku przyjaciółki.
Więc tak się teraz robi?
O Boże.
Poproszę popielniczkę.
MINDY: NIE ZAPOMNIJ ZAPROSIĆ DZIŚ LUDZI!
EMILY: ROBI SIĘ!
Czy chcielibyście zobaczyć dziś moją utalentowaną przyjaciółkę
w klubie z drag queen?
- Nie znoszę drag queen. - Ona ma talent.
- Ona? - To skomplikowane.
Przeszkadzasz mi. Przygotowuję swoją pierwszą prezentację.
To walizki Rimowa.
- Mogę zobaczyć? - Zobaczysz na zebraniu.
Ja uwielbiam drag queen. Przyjdę na pewno.
Super, wyślę ci adres.
Super.
Rimowa to kultowa marka.
Chcieliśmy stworzyć pogodną kampanię,
prezentując świeży, choć klasyczny styl tej linii.
Nasze hasło?
„Trzymaj bagaż przy sobie”.
To dobra rada.
Skupiamy się na idei, że bagaż to coś osobistego i intymnego.
A Rimowa to gwarancja solidności.
Wasze sekrety są bezpieczne.
Czego to ludzie nie spakują… Możecie sobie wyobrazić.
Ale to też metafora naszego osobistego bagażu…
Tak. Rozumiemy.
Mieliśmy nadzieję na coś z większym hukiem.
Jak wasza kampania dla Pierre'a Cadault.
A może współpraca z Pierre'em?
Prymitywna kolekcja. Coś naprawdę tandetnego.
To może być zabawne.
Co sądzisz? Współpraca Pierre'a i Rimowa?
- Każdy na tym zyska. - Porozmawiam z Pierre'em.
Polubił współpracę, dzięki tobie.
Może jego twarz na ogromnej walizce?
Dobrze wiesz, jak połechtać jego ego.
Zarezerwowałem nocny pociąg na jutro.
Będziemy mieć własną kuszetkę.
Kuszetkę? Do coucher?
Widzę, że znasz trochę francuskiego.
Każdy zna tę piosenkę.
Voulez-vous coucher avec moi?
Skoro nalegasz.
Do jutra.
Będzie super.
Rozmawiałam z Mathieu.
Zapyta Pierre'a o współpracę z Rimowa.
Trzymajcie kciuki.
Nie prosiłem cię o pomoc. To mój klient.
Wiem. Wszystkie zasługi przypadną tobie.
Zostawiłaś w formularzu sporo luk.
Gdzie twoje pozwolenie na pracę?
Pozwolenie. Mam je w domu.
Jasne.
Póki go nie zobaczę, dostaniesz tylko napiwki.
Spod toalety.
- Wezmę tylko płaszcz. - Jasne.
Twoje mieszkanie jest takie przytulne. Nigdy tu nie byłam.
Dzięki. Dla dwóch osób trochę tu ciasno.
Ta mała kuchnia jest super.
Na widok patelni do omletów od razu myślę o Gabrielu.
On też miał taką.
Francuskie patelnie są podobne.
Miała jego inicjały…
- Spóźnimy się. Chodź. - Jasne.
MINDY: NIE PRZYCHODŹ. NIE JEST DOBRZE!
Brawa dla Claudette Monette.
Minęło już trochę czasu. Kiedy wyjdzie Mindy?
Nie wiem, ale muszę iść do toalety.
- Nie chcę jej przegapić. - Czekaj.
To euro, byłam ci je winna.
Dla la dame siusiu.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Mindy!
Miałaś nie przychodzić!
Jesteś la dame siusiu?
Bez papierów tylko to mogli mi zaoferować.
Myślisz, że warto?
Obiecali mi piosenkę.
Jestem też la dame kupka. Taka to już posadka.
A teraz, prosto z toalety…
Merde. To ja. Sikaj szybko!
Powitajmy gorącymi brawami naszą własną
Dame Siusiu!
Ogromne brawa dla La Dame Siusiu!
Jestem Mindy!
Przez resztę wieczoru będę w toalecie. Wiecie, gdzie mnie szukać!
Byłaś niesamowita!
Ostrożnie.
Przepraszam.
Dwadzieścia euro? Dziękuję. Pa!
- To kobieta, prawda? - Zdecydowanie.
Nieważne, to bez znaczenia.
Tak jest!
Musisz siedzieć pod toaletą co wieczór?
Jeśli pozwolą mi śpiewać, to nieważne.
Ktoś zostawił mi w napiwkach tabletkę ecstasy.
Albo tic taca, nie jestem pewna.
Dziękuję za ten wieczór. Potrzebowałam tego.
Światła się palą, jeszcze nie wyszedł. Może z nim porozmawiasz?
Jeśli mu na mnie zależy, musi na to zapracować.
No dobrze.
- Dobranoc. - Dobranoc.
- Pa! - Pa!
Na pewno wiesz, co robisz?
Tak.
Przesyłka dla Emily Cooper.
- Ja to wezmę. Dzięki. - To z Rimowa.
MOŻESZ ZAPYTAĆ PIERRE'A, CO SĄDZI O TYM?
Emily!
O rety…
Po wszystkim, co dla ciebie zrobiłem.
Kradniesz mi moje jedyne konto?
To nadal twoje konto.
To czemu przysłali walizkę tobie?
Teraz naprawdę potrzebujesz aprobaty Mathieu.
Moim zdaniem już ją zdobyłaś. Nie?
Od teraz jesteś moją konkurencją. Na pewno nie przyjaciółką.
Robimy całkowity remont.
Bardziej środowisko barowe, choć nadal wyrafinowana kuchnia.
Nazwiemy ją „Chez Lavaux”.
Bracia Costes niech się schowają.
Wybaczcie, sprawdzę co z tą kolacją.
Nasi goście umierają z głodu.
Oby byli zadowoleni.
Flaki?
Z cydrem. Tradycyjne danie z Normandii.
Uzgodniliśmy, że rezygnujemy z tej kuchni.
Jedno danie. Hołd dla moich korzeni.
Tylko nie flaki. Błagam cię.
Naprawdę mocne.
Miał być prymityw. O to tu chodzi.
Tandeta. Czaję. Super.
- Wszystko w porządku? - Tak, świetnie.
Spędzę wspaniały romantyczny weekend
z miłym, przystojnym, wolnym mężczyzną, który bardzo mi się podoba.
Zarezerwował nam kuszetkę,
czyli wagon sypialny z piętrowymi łóżkami.
- Nie oceniaj mnie. - Nie oceniam.
Dobrze. Napiszę z Saint-Tropez.
Seksownie!
- Pomóc ci? - Nie, dam radę.
No dobrze.
Jestem gotowa.
Cześć.
Takiej walizki na pewno na lotnisku nie zgubisz.
Wiem, jest dość krzykliwa.
Pierre'owi się spodoba. To straszna tandeta.
Tu są nasze miejsca.
Czekaj, pomogę ci.
We trójkę się tu chyba nie zmieścimy.
- Oddam bagaż stewardowi. - Dziękuję.
Góra czy dół?
Flaczki z Normandii.
Jeśli ich nie znacie, czeka was prawdziwa uczta.
Gabriel, te flaki…
Antoine,
z całym szacunkiem, ale jeśli nie ufasz mi w kuchni,
to co ja tu robię?
Chciałem powiedzieć, że są pyszne.
Miałeś rację.
Walczysz o własne przekonania.
To mi się podoba.
ŁĄCZENIE EMILY COOPER
Emily, gdzie jesteś?
W pociągu.
Jadę do Saint-Tropez z Mathieu.
Dziewczyna, dla której tu zostałem,
nie chce ze mną być.
Nie mów tak.
Nie mów, że zostałeś dla mnie.
Czy ta noc nie była cudowna?
Powiedziałeś, że wyjeżdżasz.
Powiedz mi, że nie czułaś tego, co ja.
Nie mogę zrobić tego Camille.
Ja też nie chcę jej skrzywdzić.
Ale nie mogę przestać o tobie myśleć.
O nas.
A ja nie mogę przestać myśleć o tobie. Ale muszę.
Muszę przestać, choć nie jest mi łatwo.
Bo chyba nigdy jeszcze się tak nie czułam.
Więc nie jedź.
Gabriel. Nigdy nie zapomnę tej nocy.
Ale to był błąd…
Muszę kończyć.
Emily?
To ten kucharz?
Przespałaś się z nim po tym, jak zgodziłaś się jechać ze mną?
To naprawdę skomplikowane.
Pozwól, że ci to uproszczę.
Kochasz go?
Wybacz. Ja tak nie mogę.
Czekaj, gdzie idziesz?
Nie jadę do Saint-Tropez z dziewczyną, która kocha innego.
Pokój w hotelu jest twój. Baw się dobrze ze swoim chłopakiem.
Czekaj.
Nie, już za późno.
Czekaj!
On nie jest moim chłopakiem!
Nie jest moim chłopakiem!
Napisy: Anna Kurzajczyk