NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Mam na imię Mark.
Nie umiem mówić po francusku.
Czy może pan powtórzyć?
Proszę mówić wolniej.
230 OBSERWUJĄCYCH WYRZEŹBIONA KLATA
Rany.
Znowu to zrobiłam. Przepraszam.
Chcesz mieszkać w moim mieszaniu?
Musisz przyznać, że ta numeracja pięter nie ma sensu.
Jesteś bardzo mokra.
Co?
Przebiegłam pięć mil.
Nie wiem, ile to kilometrów.
Napijesz się wody? Przed tobą długa droga.
Muszę iść do pracy, ale obiecuję nie walić ci więcej w drzwi.
Nie ma sprawy.
Wal, ile chcesz.
Zabawny jesteś.
1435 OBSERWUJĄCYCH
#UWAGANAMERDE
Pieprz się.
Chyba cię lubię.
Zabawny ten wasz język.
Dlaczego „la plouc”, a nie „le plouc”?
To zależy, o jakim ploucu mowa.
Wiem, że nie jesteście zachwyceni moją obecnością,
a ja muszę podszlifować język.
- Odrobinę. - Dobra.
Jest do bani.
Ale chciałabym ci pokazać pomysły na kampanię De L’Heure.
To nie projekt dla ciebie.
Widziałam plany marketingu.
Są kiepskie.
Jak to?
Opieracie się na kampanii reklamowej. Bardzo mało zaangażowania.
Wiem, że zaraz premiera produktu.
To prawda. Przyjęcie jest dziś.
Dziś? I nie planowałaś mi powiedzieć?
Posłuchaj. Nie zgadzam się z twoim podejściem.
Chcesz, żeby wszystko było wszędzie, dostępne dla wszystkich.
Ty chcesz otwierać drzwi. Ja chcę je zamykać.
Pracujemy z ekskluzywnymi markami.
One wymagają aury tajemnicy…
a tobie jej brak.
Jesteś banalna.
Może i tak.
Ale rozumiem, jak to jest chcieć czegoś i tego nie mieć.
Mam perspektywę, której ty nie pojmiesz, bo może nie jestem wyrafinowaną Francuzką
i nie mam tej twojej nonszalancji, tego seksownego je ne sais quoi,
ale jestem docelową klientką.
A ty nie, bo ty już to masz i nawet nie wiesz skąd.
Więc chcesz przyjść na przyjęcie?
Dobrze. Bądź o ósmej.
Świetnie.
Co powinnam założyć?
Na pewno nie to.
Tutaj jesteś.
Nie jedz. Co ty robisz?
Przepraszam, to jest pyszne, a jestem głodna.
- Zapal papierosa. - Nie palę.
No jasne.
Palenie zabija.
Emily dopiero co przyleciała z USA.
Antoine Lambert, a to moja żona Catherine.
Mnie też enchantée.
Antoine to właściciel Maison Lavaux
i najlepszy nos we Francji.
Jest bardzo symetryczny.
Nie dosłownie.
Tak nazywamy perfumiarzy, autorów kompozycji.
Niestety Emily nie mówi po francusku.
Co robisz w Paryżu?
Oferuję amerykańskie spojrzenie na marketing.
I jak się przedstawia sytuacja?
Wasz produkt praktycznie wywołuje ciążę u starszych kobiet.
Dlatego tu jestem.
Słucham?
- Mniejsza. To długa historia. - Kontynuuj.
Jestem ciekaw.
Robimy za mało w socialach.
Rok temu wypromowaliśmy szczepionkę na wirusa chikungunya.
Nasze piękne treści w sieci
doprowadziły do wzrostu turystyki na Wyspach Dziewiczych o 30%.
Jeśli ktoś wyszukał hasło „tropikalna plaża”, „raj”,
a nawet „topless na plaży”, trafiał do naszego produktu.
A najlepsze jest to,
że mamy dane o tym, kto, co, kiedy i jak długo ogląda.
O czym ona mówi?
Juliette z Marie Claire chce z tobą porozmawiać.
Proszę.
Ciekawe pomysły.
Miło było cię poznać.
Zwariowałaś? Nie rozmawia się o pracy na przyjęciu.
- Sam zapytał. - Mogłaś zmienić temat.
To soirée, a nie spotkanie biznesowe.
Jak się podoba w Paryżu?
Jestem zachwycona. Kto by nie był?
Przepraszam, że tyle mówiłam o pracy.
Czasami mnie ponosi, ale wiem, że jesteśmy na przyjęciu.
- Na zdrowie. - Santé.
Nie masz naszych perfum.
- Niestety jeszcze nie. - Proszę.
Spróbuj.
I tutaj.
Pasują ci.
Pięknie pachną.
Po prostu perfumy to nie mój styl.
Dlaczego?
To jak z piękną bielizną. Dodaje pewności siebie.
Czujesz się seksowna, szczęśliwsza.
A z odpowiednią chemią może stanowić afrodyzjak.
Zapamiętam to do kampanii. Odczucia użytkownika to podstawa.
A jakie są twoje odczucia?
Jakie nuty wyczuwasz?
Gardenia.
Skóra.
Piżmo.
I trochę potu. Ale to chyba ja.
Pachną poezją.
Podoba mi się.
„Pachną poezją”. Dokładnie.
Ponoś je i zobacz, jak będziesz się w nich czuła.
I jak będą się czuli mężczyźni.
Albo kobiety, jeśli wolisz.
Zadowalam mężczyzn.
To znaczy: zwykle wolę mężczyzn.
Więc musisz sobie znaleźć francuskiego chłopaka.
Tak najlepiej się uczy języka. W łóżku.
Mam chłopaka. W Chicago.
Jesteśmy prawie zaręczeni. Niedługo przyjeżdża.
To nie pomoże w nauce języka.
Cieszę się, że jesteś w zespole.
Wiele się od siebie nauczymy.
Drogi seks.
- Słucham? - Tak według mnie pachną.
Jak drogi seks.
Cóż, to lepsze niż tania dziewczyna.
Miło mi będzie z tobą pracować. I bliżej cię poznać, Emily.
Cześć.
Udane przyjęcie. Antoine był pod wrażeniem.
Chciałby cię w zespole.
- Naprawdę? - Tak.
Świetnie. Bałam się, że przesadziłam.
Przydałaby mi się jej pomoc,
ale ustaliliśmy, że Emily zajmie się Vaga-Jeune.
Co to jest Vaga-Jeune?
To suppositoire, żeby pochwa była mouillée.
Słucham?
Nawilżające globulki dopochwowe dla starszych kobiet.
Bo u starszych kobiet pogoda w pochwie…
Nie jest już „muje”. Rozumiem.
Très bien, znasz nowe słowo.
Emily się tym zajmie?
Oui, to ważny produkt.
Zaczniesz od produktów pierwszej potrzeby, a potem przejdziesz do luksusów.
Tak, exactement.
Masz doświadczenie z lekami, więc to ma sens.
Oczywiście.
- Świetnie. - Świetnie.
I jeszcze jedno.
Zdaje mi się,
że wczoraj byłaś nieco zbyt poufała z Antoine’em.
Co? Nie.
On był bardzo serdeczny.
Po prostu był Francuzem.
Podoba ci się?
Tak. Nie!
Jest żonaty. Poznałam jego żonę.
A więc ci się podoba.
Jest klientem. Żonatym klientem.
A jego przemiła żona to moja przyjaciółka.
Prześlę ci materiały do Vaga-Jeune.
Musisz o czymś wiedzieć.
Sylvie jest kochanką Antoine’a.
EMILY COOPER: CZEŚĆ, TU EMILY Z CHICAGO.
MINDY: KTO?
ŻARTUJĘ. CZEŚĆ! COMMENT CA VA?
MÓWIŁAŚ POWAŻNIE O TEJ KOLACJI?
W PARYŻU Z KOLACJI SIĘ NIE ŻARTUJE.
TO MOŻE DZIŚ?
Nie flirtuje się na oczach kochanki. To gorsze niż na oczach żony.
Dodam, że obie były na sali.
To pewnie się znają i przyjaźnią.
Żona Antoine’a wie o jego romansie z Sylvie?
- Jasne. Na pewno na to przyzwala. - Dlaczego?
Nikt nie chce uprawiać seksu wiecznie z tą samą osobą.
Ona pewnie też ma kochanka.
Dobra, mam mętlik w głowie.
Wszyscy w tym siedzą?
Pewnie bardziej to tolerują, niż o tym rozmawiają.
Nie rozumiem.
Po co brać ślub, jeśli i tak planuje się zdradzać?
Może po 20 latach małżeństwa zmienisz zdanie.
Francuzi są romantykami, ale też realistami.
Ale urocza! Skąd ją znasz?
Mieszkam niedaleko i zawsze jest pełna ludzi.
Czemu przyjechałaś do Paryża?
Z początku do szkoły biznesowej.
Ojciec nalegał, a jemu się nie odmawia.
Jest w Chinach królem suwaków.
- Suwaków? - Tak.
I wielu innych rodzajów zapięć.
Trzyma świat za jaja.
Dosłownie.
I marzy o tym,
żeby jego jedynaczka przejęła rodzinny interes.
A o czym ty marzysz?
O czymkolwiek innym.
Ale od dziecka miałam obsesję na punkcie mieszkania w Paryżu.
Więc zapisałam się tu na studia i je rzuciłam.
Też umiem stawiać na swoim.
Dlatego zostałaś nianią?
Tak, bo kiedy tata się dowiedział, odciął mi finansowanie.
- Przykro mi. To surowe. - Nie, to cudowne.
Zdecydowanie wolę mieć wolność.
Inaczej wiodłabym przewidywalne życie w Chinach.
Zabawne. Kiedyś miałam nianie, a teraz sama jestem nianią.
Cieszę się, że tu jesteś.
Stek jest niedosmażony.
Przepraszam!
Stek miał być średnio wysmażony, a jest krwisty.
Właśnie tak.
- Tylko nie zamawiaj ris de veau. - Co to? Ryż z cielęciną?
Tak właśnie myślałam.
To chyba móżdżek czy jaja, ale smakuje jak dupa.
Szef kuchni mówi, że stek jest w sam raz.
Może dla niego, ale nie dla mnie.
Sugeruję spróbować.
A ja, żeby go podsmażyć.
- Daj, zamienimy się. - Nie, klient zawsze ma rację.
Tutaj klient nie ma racji.
Może nauczę czegoś szefa kuchni o obsłudze klienta.
Chcesz zmienić całą francuską kulturę, odsyłając stek?
- Gabriel? - Emily.
Mindy.
Jesteś tu kucharzem?
- Jakiś problem? - Nie.
Nie. Jest pyszny.
Wszystko jest idealnie.
Nie tknęłaś go.
Z chęcią ci go przypalę, ale najpierw go spróbuj.
O tak, weź go do buzi.
- Zaskakująco delikatny. - Tak.
Widzisz? Wiedziałem, że ci posmakuje.
Bon appétit, panie.
Schrupałabym go.
JUTRO PRZYLATUJE CHŁOPAK
2020 OBSERWUJĄCYCH MIASTO ZAKOCHANYCH… W SERZE
POWODZENIA!
JAKBYM TAM BYŁA!
5643 OBSERWUJĄCYCH
MAŁE „BONJOUR” MOŻE WIELE ZDZIAŁAĆ!
Hej! Pewnie jesteś już na lotnisku?
Spakowałem się, wziąłem tydzień urlopu, a potem pomyślałem:
- Co będę tam robił cały dzień? - Co?
Nie wiem, zwiedzał?
Paryż to tak jakby słynne miasto turystyczne.
Ale sam. Kiedy ty jesteś w pracy.
Mamy tu długie przerwy na lunch.
Mogłabym spędzić z tobą trzy godziny w Luwrze
i nikt by nie zauważył.
- Czekaj. Chodzi o Cubsów? - Nie.
Możemy obejrzeć playoffy w sieci. Nie przegapisz meczu.
Nie o to mi chodzi.
Więc o co?
Nie umiem być razem na odległość.
Na początek mógłbyś tu przylecieć.
Myślałam, że wszystko ustaliliśmy.
Nie. Ty ustaliłaś.
Przykro mi, że nie pasuję do twojej rozpiski, ale…
lubię nasze życie w Chicago.
To jest Paryż!
Chwila. To znaczy, że nie przylecisz?
Wcale?
Powinnaś wrócić do domu.
Albo co? To koniec?
Nie wierzę.
Wiesz co? Zachowaj swoje cenne mile lotnicze,
wydaj je na mecz wyjazdowy i całe życie siedź w Chicago.
Bo to miasto jest pełne miłości,
romantyzmu, świateł, piękna, namiętności i seksu!
A widzę, że to dla ciebie nic nie znaczy.
Chwileczkę, jesteś tam? Chyba zerwało połączenie.
Tak. „Zerwało” to dobre słowo.
Chwila. Emily, zaczekaj.
Emily…
Mam dość czekania. Muszę iść.
5734 OBSERWUJĄCYCH PARYŻ PŁACZE
Młoda pochwa.
Niby każdy takiej pragnie.
Ironia menopauzy.
Kiedy zaczynasz mieć czas,
żeby odkrywać swoje dojrzałe, żądne przygód, zmysłowe ja…
Pochwa strajkuje.
POCHWA STRAJKUJE.
POCHWA
Żartujecie sobie?
„Pochwa” ma rodzaj męski?
Czemu „le vagin”, nie „la vagin”?
Ach, „le vagin”?
Nie wiem, tak już jest.
Może to dlatego, że to mężczyzna może ją posiąść?
Wasz język jest pochrzaniony.
5811 OBSERWUJĄCYCH POCHWA NIE JEST RODZAJU MĘSKIEGO!
- To błąd, że tu przyjechałam. - Nie, dobrze zrobiłaś.
Nie marnuj czasu na gościa, który chce gnić w Chicago.
Czuję się jak Alicja w Krainie Czarów.
Wszystko jest na opak. Nigdy niczego tu nie zrozumiem.
Wiesz, że Paryż ma układ okręgów?
Jakby umyślnie chcieli nas zdezorientować.
To nielogiczna kultura, ale też piękna.
Po prostu się w niej zanurz.
O to mi chodzi.
Boję się, że utonę.
Może to nie miejsce dla mnie. To miała być przygoda.
I jest! Może nawet lepsza, niż się spodziewałaś.
Nie sądziłam, że będę tu sama.
Nie jesteś sama.
Masz tu przyjaciółkę.
Nie ma bardziej ekscytującego miasta.
Tu nigdy nie wiesz, co cię czeka.
Laurent!
Odsuń się od fontanny!
Ale już!
Bachor.
Będzie dobrze.
PAŁAC ELIZEJSKI
CARLA BRUNI: BRIGITTE, MUSISZ TO ZOBACZYĆ!
Pani Macron.
INSTA.COM POCHWA NIE JEST RODZAJU MĘSKIEGO!
WŁAŚNIE!
A więc to koniec.
- Będę za wami tęsknił. - Jasne.
Na południu od razu o nas zapomnisz.
Sprzedał nas i porzucił.
Nic się nie zmieni.
A ta dziewczyna?
Taka jest okropna?
Jest męcząca.
Ale przynajmniej seksowna. No przykro mi.
Mogło być gorzej. Jest w porządku.
Tobie wystarczy do szczęścia czek.
Nie, ale… Znasz mnie.
Cholera.
- Co? - Napisał do mnie prezes Vaga-Jeune.
Brigitte Macron wspomniała na Twitterze o ich produkcie.
- Co? - To zdjęcie z Instagrama Emilie.
- Brigitte Macron? - Tak.
Klient jest w niebie.
- „Pochwa nie jest rodzaju męskiego”. - To na pewno.
BRIGITTE MACRON UDOSTĘPNIŁA TWÓJ POST!
O Boże.
Emily!
Przysiądź się do nas.
Proszę.
- Widzę, że zobaczyliście posta. - Tak.
Emily, dzięki tobie mój ostatni dzień stał się niezapomniany.
Bardzo się cieszę.
Dobra robota.
To nowy rozdział dla Savoir.
Dziękuję, Sylvie. Nie mogę się doczekać naszej współpracy.
Zdrowie naszej amerykańskiej Vaga-Jeune.
- Zdrowie Vaga-Jeune! - Zdrowie!
Napisy: Juliusz P. Braun