SERIAL NETFLIX
NAJCZĘSTSZE PYTANIA NA TEMAT RAKA SZYJKI MACICY
JAK POZNAĆ, ŻE CHEMIA NIE ZADZIAŁAŁA?
Hej, mamuśko.
Hej, Kalino.
Jak się dziś czujemy?
W sumie nieźle. Czasem lepiej. Czasem gorzej.
Czyli pełna gama?
Tak.
Przyda ci się uzdrawiający zabieg.
Zdecydowanie.
WYDZIAŁ POLICJI W LAGUNA BEACH
Pani Harding.
Pani detektyw.
Dziwi mnie, że tu pani przyszła.
A mnie, że Ben Wood został aresztowany,
choć powiedziałam, że nie chcę wnosić oskarżenia.
Pomimo powiązań z podejrzanym
nie ma pani kontroli nad całym światem.
Nie chciałam tylko, by ojciec mego nienarodzonego dziecka
został aresztowany na oczach syna.
Prawo to prawo. Ben Wood je złamał.
To zabawne, że czasem prawo jest prawem,
a czasem niektórzy naginają je do własnych celów.
I nie mówię tu ogólnie.
Mówię konkretnie o pani
i wie pani, o czym mówię.
Wiem, ale czasem emocje biorą górę. A czasem triumfuje trzeźwe myślenie.
W przypadku Bena Wooda nie zatriumfowało w dniu wypadku.
Może ktoś na tym posterunku
chciałby wiedzieć, o czym mówię.
Nie otwierajmy tu tej puszki Pandory.
To gdzie mamy ją otworzyć?
To twoja brama duchowa.
Pomaga w stanach lękowych.
Biorę.
A to twoja zewnętrzna brama.
Przynosi ulgę w bólu.
- Wszystko OK? - Tak.
- Skóra może trochę mrowić. - Tak. Może mrowić.
Cholera.
Wybacz.
Przyjaciółka miała dzwonić.
Możesz sprawdzić?
Dobrze, ten jeden raz.
Dziękuję.
To Onkologia Laguna. Musisz odebrać?
Nie, dzwonią tylko…
żeby potwierdzić datę badań.
Wielki dzień. To kiedy masz tomografię?
Wkrótce. Tylko, żeby się upewnić.
Kurwa. Co to za brama?
Zablokowana. Stresujemy się.
- Odprężmy się. - Dobrze.
- Osiągnijmy stan zen. - Dobrze.
- I spokój ducha. - Dobrze.
Następnym razem może ostrzeż mnie, że będzie bolało jak cholera.
- Sama wybrałaś ten zabieg. - Wiem.
Jak śmiesz rzucać zawoalowane groźby?
Nie są takie.
Wiesz, że noszę broń?
Proszę tylko, żebyś pomogła Benowi.
Błagam.
Wyjdzie za kaucją. Ani się obejrzysz.
- Naprawdę? - Tak.
Bogaci biali faceci kupują wolność.
Ale tobie przyda się pomoc.
I nie mówię ogólnie. Ogólnie to masz przesrane, bo znaleźli DNA
na zwłokach Wooda.
- Serio? - Tak.
Wiedzą, czyje to DNA?
Jeszcze nie, ale postawiłabym na DNA osoby, która go zabiła.
O Boże. O kurwa.
- Kurwa. - No.
Kurwa.
- Serio? Może już wystarczy? - Kurwa.
- Dobra. Co robimy? - Nie ma…
Nie ma już żadnych „nas”.
Żegnam, pani Harding.
Kurwa.
- Może się przyznam? - Co? Nie możesz.
Powiem, że to zrobiłam, zanim oni to powiedzą.
Nie dostanę za to jakichś punktów?
FBI chyba tak nie działa.
Nie mogę tak żyć. Mam załamanie nerwowe.
Już wiem, czemu jesteś taką paplą.
A ja czemu cię to wkurza.
Posłuchaj. Musisz walczyć.
Spodziewasz się dziecka.
Nie można walczyć z nauką. To DNA.
Nie będą wiedzieć, że jest twoje, chyba że mają twój włos lub nasienie.
Jeśli mają moje nasienie, mamy inny problem.
Kobiece nasienie.
- Co? - Ona-sienie.
- Ona-sienie? - Tak.
- Nie wiem! - Ja też nie.
Nawet nie wiem, co to jest DNA.
Musimy zachować spokój. Nie wiemy, co znaleźli.
Może nic nie mają.
Albo coś mają, Judy.
I co wtedy? Nie będzie już wyjścia.
Jest. Zawsze jest.
Mama mówiła, że zawsze się znajdzie jakieś wyjście.
I nadal jest w pierdlu?
Czego nam trzeba?
- Prawnika. - Urlopu.
Urlopu? To byłoby szaleństwo.
Czy może wręcz przeciwnie?
Mogłybyśmy gdzieś pojechać i odpocząć,
osiągnąć stan zen i spokój ducha.
Nie możemy uciec.
W tym tygodniu masz badania.
- Mogę je zrobić w przyszłym. - Nie!
A jeśli czeka cię kolejna chemia?
Wtedy wyjazd na wakacje będzie priorytetem.
Nie mogę tak po prostu wyjechać.
Mam pracę. Mam obowiązki. Mam…
Rozumiem.
Masz rację.
Powiesz chłopcom, że urodzisz dziecko Bena.
Gdzie byśmy pojechały?
Steve ma domek w Meksyku.
Przy plaży. Możemy pojechać tam.
Mamy jechać do domu faceta, za zabicie którego nie chcę odpowiadać?
No tak. Znajdę inne miejsce.
Może być Meksyk.
Brzmi nieźle.
- Prawda? - Tak.
- Ślimaczka? - Tak.
Proszę bardzo. Jacy wygłodniali.
- Dzięki Bogu. - Nie dla ciebie.
Mam niski poziom cukru, jadłem dziś tylko migdały.
- Dlaczego? - Muszę trzymać formę.
Bo poszukuję nowego kom-pana.
Świetna nieruchomość. Naprawdę.
Tak. Ale ma swoją cenę.
O rety.
Mógłbyś przez kilka dni popilnować chłopców?
I może zastąpić mnie tu, gdyby ktoś był zainteresowany?
Pomóc ci? Za procent z prowizji?
Jestem na tak.
- Jesteś na tak? - Tak.
O Boże. Dziękuję.
Hej. Wszystko gra?
Dlaczego?
- Wyglądasz… - Jak?
- Nieważne. - Gratuluję.
- Na miłość… - Duże zainteresowanie.
Karen, mówiłam ci, że właściciela nie powinno być w domu.
- Czemu jest tu Jeff? - Jest tu Jeff?
Dziękuję.
Zajmę się tym.
Dobrze wygląda z opalenizną.
Jak jakiś Włoch.
Nie wiem, z jakiego regionu, ale…
Plażowe życie mu służy.
Musisz się trzymać, Karen.
Wybacz, trudno mi o nim zapomnieć.
Jest moim przyjacielem.
Był nim.
Proszę.
Nie obraź się, ale robi się niezręcznie.
Musisz stąd iść.
Dobrze.
Nie.
Nie teraz, Onkologio Laguna.
To wapienne płytki.
Myślała pani, że to trawertyn?
Niespodzianka.
- Jen. - Co tu jeszcze robisz?
Wybacz, ale zdałam sobie sprawę, że nie mam dokąd pójść.
W kryjówce też jest potencjalny nabywca.
Uzgodniłyśmy, że nazywamy ją gabinetem.
Wybacz, tyle zmian naraz.
Nie idź tam.
Dzień dobry. Mogę odpowiedzieć na pytania?
Mam nadzieję.
Agent Glenn Moranis. FBI.
Dzień dobry.
Co mogę…
Jak pan… Jak mogę…
Chce pan kupić dom?
Nie. Chcę z panią porozmawiać.
Znalazłam świetny hotel w Baja…
- Cześć, Glenn. - Cześć.
- Co tu się… Co? - Agent Moranis z FBI
wpadł do mnie na prezentację domu. To się dzieje.
Cześć, Judy. Fajny kapelusz.
Ten staroć? To…
domowy kapelusz.
Noszę go po domu.
Tak.
Proszę mi wybaczyć najście.
Niezła frekwencja na prezentacji domu.
Jaką ma powierzchnię? 480 metrów kwadratowych?
Pięćset. Prawie pan zgadł.
Prawie podobno robi wielką różnicę.
No tak.
To nie potrwa długo.
Mam kilka pytań na temat pani związku ze Steve’em Woodem.
Nie nazwałabym tego związkiem.
Była pani jego agentką?
Tak, ale tylko przez chwilę.
Czy to w ogóle miało miejsce?
Na to wygląda.
Wiemy, że sprzedała mu pani dwa apartamenty.
Za gotówkę. Ale wycofał się z transakcji.
Tak. To miało miejsce.
- O jakiej kwocie mówimy? - Nie pamiętam.
No tak, trudno spamiętać.
A 8,6 miliona coś pani mówi?
Tak. Brzmi znajomo.
Wie pani, że ukradł pieniądze greckiej mafii?
- Prawdziwej mafii? - Nazywają się syndykatem.
Syndykat. Boże. Rany.
Pierwszy raz słyszę to określenie.
Jestem w szoku.
- A co ma powiedzieć mafia? - No tak.
Ale nie powinni się dziwić.
Steve nie był aniołem.
Nie, Steve był… dobry.
Był dobrym człowiekiem.
Miała pani potem z nim kontakt?
Pani Harding?
Nie pamiętam.
Jasne.
Sprzedaje pani nieruchomości poza Laguna Beach?
Nie. Dlaczego pan pyta?
Dostała pani mandat w pobliżu Lasu Angeles, gdzie znaleziono Steve’a.
Naprawdę?
Czemu była pani wtedy w Antelope Valley?
Boże.
Co ja…
Co to…
Ja…
To był babski weekend. Bułeczkę?
Tak, poproszę. Uwielbiam je.
- Dla ciebie. - Babski weekend w Antelope Valley!
- Tak. - Tak.
Kiedy chcesz od wszystkiego uciec, ale nie za daleko, bo masz dzieci.
Zostaw.
Kto nie lubi ucieczki od wszystkiego?
- Prawda? - Ja.
Proszę zapytać moją żonę. Byłą.
Tak. Zatem tylko wy dwie?
- Tak. - Nie.
Byłyśmy z Jeffem. To był weekend babsko-gejowski.
Mnóstwo różowego wina.
- „Daj wino, dziewczyno”. - Ty…
„Daj wino, dziewczyno”. On: „Spasuj”.
Pochorowała się.
- Jeff. - Niezła aparatka.
Ciążowy mózg. Amnezja.
- Jest pani w ciąży! - Jest.
- Jestem. - Tak.
Wiem. Mam sto lat.
Szybko się męczy, tak jak ja.
Ma raka.
- Naprawdę? - Tak.
Bardzo smutne.
Jesteśmy tylko parą steranych życiem dziewczyn.
Teraz rozumiem ten kapelusz.
- Tak. - Tak.
- Przykro mi. - Dziękuję, Glenn.
Dam wam teraz odpocząć.
Jeśli pani sobie coś przypomni, proszę zadzwonić.
Oczywiście.
- Odprowadzę cię. - Dziękuję.
Jeśli dam radę. Żartuję.
Dziękuję, że wpadłeś. Mam nadzieję, że dowiedziałeś się, czego chciałeś.
Czas pokaże.
- To twoje dzieło? - Tak.
Piękny obraz.
Dziękuję.
Ale może przyda mu się nowa rama.
Ta jest pęknięta.
A tak…
Spadł, gdy próbowałam go powiesić. Niezdara ze mnie.
Rozumiem.
Nie chcę się wymawiać rakiem,
ale wiesz, szprycują cię…
tą całą chemią. To strasznie osłabia.
Osteoporoza,
wymioty i same złe wieści. Ciężko powiesić obraz.
Jezu.
- Okropne. - Jeszcze raz dzięki.
Tak!
I może nie planujcie ucieczek od wszystkiego.
Być może będę miał do was dodatkowe pytania.
Jasne. Będziemy tutaj. Nigdzie się nie wybieramy.
- Tak. - Będziemy siedzieć na tyłku.
- Wiesz, gdzie nas znaleźć, tak? - Wiem, gdzie was znaleźć. Tak.
Boże, on wie.
Nie wiemy, co wie.
Nikogo nie aresztował. Nadal tu jesteśmy.
Teraz nie możemy nigdzie jechać.
Czemu powiedziałaś mu, że jestem w ciąży?
- Nawet Ben o tym nie wie. - To dobra przykrywka.
- A co z Jeffem? - Da nam alibi.
Nie spędziłyśmy z nim tego weekendu!
Był ze swoim młodocianym kochankiem!
Poprosimy, by potwierdził nasze zeznania.
O Boże.
Gdzie jest mój kubek?
- Co? - Mój maminy kubek! Gdzie on jest?
- Na pewno gdzieś tu jest. - Boże.
Cholera. Zabrał go.
- Co? Kto? - Agent Moranis.
- Glenn? - Zabrał go.
A teraz dopasuje DNA!
- Boże! - Jak go ukrył?
- W spodniach? - Może.
- To były chinosy! - Zgadza się.
Odkryją, że to ja.
Urodzę w celi, przykuta do pryczy.
Nie pójdziesz do więzienia. Musimy się uspokoić.
Zawsze jest wyjście.
To prawda.
Wiem, co zrobimy.
- Zabijemy go. - Jadalnia. Co?
Zabijemy Glenna.
Pożegnamy go
na zawsze. To jedyny sposób.
Jen, nie zabijemy Glenna.
- Upozorujemy wypadek. - Co?
Tak. Przedawkowanie leków.
Jakich leków?
Przeciwbólowych, tych ze szpitala.
Możemy je rozgnieść i upiec w babeczce.
Gdybym tylko znalazła…
- Jest! - Jest!
MAMA NR 1
Gdzie był?
Był w zlewie.
Pod miską.
To ma sens.
Tak.
Czyli to nam się już nie przyda.
Nie.
- Jen? - Jeff.
- Jen. - Jeff.
- Judy. - Cześć.
Wybacz, że cię tak nachodzimy.
Czym chata bogata.
Chodźmy tutaj. Usiądźmy na tarasie.
To miejsce parkingowe, ale nie…
- Mało plażowa pogoda. - Dobra.
Jest dość wietrznie, ale…
No więc, Jeff…
- Trzymam się. - Dobra.
Dużo emocji. Sprzedaż domu.
Zerwanie z Sebem.
Z Sebastianem.
Przykro mi.
Wydawał się taki miły,
gdy byliśmy razem w tym hotelu.
Cały weekend.
To były mroczne czasy.
Wymykanie się. Kłamstwa.
Wolę nie wracać do tego weekendu.
Może będziesz musiał.
Za sprawą FBI.
Czemu miałbym rozmawiać z FBI?
- Dlatego, że… - Ponieważ…
Karen was przysłała? Chce mnie wpakować w kłopoty?
- To prawda. - Tak.
Nie może odpuścić.
Fakt, zdradziłem ją wiele razy.
Wziąłem w ten weekend metamfetaminę, ale tylko raz, dwa razy…
- Chodzi o to… - Karen kogoś wynajęła?
Robił zdjęcia? Jezu.
Wykorzysta je przeciwko mnie w sądzie.
Nie, jeśli powiesz, że byłeś z nami
na babskim wyjeździe.
Tak. Możemy dać ci alibi.
Alibi? Tak.
Jeff, masz jeszcze Absolut? Bo robię wódkę martini…
- Jen. - Christopher.
- Judy? - Cześć.
W każdym razie dziękuję. Doceniam wasze wsparcie.
Jestem wam winien przysługę. Tobie dwie.
Dlaczego dwie?
Chciałem o tym wspomnieć, ale nie wspomniałem.
Kazałaś mi skasować nagranie z kamery.
Znakomita rozdzielczość kamery.
Jestem ekspertem.
- Wymazujesz to? - Nie. Jest w chmurze.
W chmurze…
Tak.
Nie usunąłem go.
Czemu miał je usunąć? Zamordowałaś kogoś?
To było dobre.
Próbowałem, ale Karen zmieniła hasło do chmury.
- Kurwa. - Potrafi być bardzo mściwa.
Zwłaszcza gdy jest w domu uzbrojona po zęby.
Prawda.
Dzięki, że wpadłyście.
Christopher.
Pa.
Piękny taras.
- Cześć… sąsiadko. - Cześć.
Cześć.
Pomyślałyśmy, że wpadniemy z sąsiedzką wizytą.
To meksykańska lasagne?
- Z dodatkowymi rodzynkami. - Dziękuję.
- Wejdziecie? - Tak.
Mówiłam Judy o twojej kryjówce.
Chętnie zobaczę.
A to z wypadu z Jeffem na Key West…
A to z Fire Island.
Jeff. Dobrze wygląda, prawda?
Wiesz co?
Karen, powiem ci to jako przyjaciółka.
Musisz przestać żyć przeszłością.
O Boże, Karen.
Wiesz co? Na twoim miejscu wymazałabym całą chmurę.
- Całość. - Tak.
- Naprawdę? - Tak.
Tak. Chmura to przeszłość.
To cię hamuje, Kare.
- Tak. - Jeff tak mnie nazywał.
Nazywał mnie swoją małą Kare.
Jebać Jeffa. Pieprzyć go.
Nie dawał.
Jezu. Zgadnij co? Wyrzućmy go.
- Tak, prosto do kosza. - Wyrzuć.
Muszę to przemyśleć. Nie jestem spontaniczna. Wszystko planuję!
Zbudowałam kryjówkę!
Na co się tak przygotowujesz?
Na apokalipsę.
- Dobra. - Fajnie.
- Jesteś przezorna. - Takie przyszłościowe myślenie.
Ale po raz pierwszy w życiu
nie wiem, co mnie czeka.
Nie wiem, czy chcę się dowiedzieć.
To zbyt przerażające.
Jasne.
Dasz radę, Kare.
Metodą małych kroczków.
Wiesz co?
Może najpierw wykasujesz zeszły rok?
Tak.
Czy możemy przyznać, że to był gówniany rok?
- Tak. - Był gówniany.
Gówniane dwa lata. Były do bani.
Bardzo złe.
No dobrze.
- Dasz radę. - Dobra.
Wierzymy w ciebie.
Dasz radę.
Przeciągnij.
- Udało ci się! - Hurra!
- Brawo! - Czy to nie miłe uczucie?
Bardzo miłe.
A jeśli mi się odwidzi, mam to na dysku.
- Zabierzemy go. - Będzie w bezpiecznym miejscu.
Jak ludzie się odprężają, gdy nie mogą pić?
Mogę polizać?
- Nie radzę. - Proszę, tylko raz.
O rany.
- Wszystko dobrze? - Tak.
Jestem tylko… steraną życiem dziewczyną.
Kiedy masz badania? Nie powiedziałaś mi.
Bo jeszcze się nie umówiłam na wizytę.
Co? Dlaczego?
Judy, przerabiałyśmy to. Musisz to zrobić.
Wiem. Tylko…
Nie…
Nie chcę wiedzieć.
Chcę tu zostać.
- W mojej kryjówce. - Mała.
Apokalipsa jeszcze nie nadeszła.
A jeśli nadejdzie?
Jeśli wyniki będą złe?
To, kurwa, będziemy walczyć.
Jak zwykle.
Jesteśmy parą hardych,
ciężarnych i chorych na raka twardzielek.
W porządku?
Tak.
Onkologia Laguna. Słucham.
Dzień dobry. Tu Judy Hale.
Chcę się umówić na tomografię komputerową.
Chwileczkę.
Dziękuję.
SPRAWDŹ, CZY SIĘ KWALIFIKUJESZ
BADANIE KLINICZNE - KWESTIONARIUSZ
TYP NOWOTWORU
RAK DROBNOKOMÓRKOWY SZYJKI MACICY
STADIUM Z DIAGNOZY POCZĄTKOWEJ
IV STADIUM
Kurwa.
Nie wiem, jak ci to powiedzieć,
ale znalazłam coś niepokojącego na nagraniu z kamery.
Serio?
Myślę, żeby pójść na policję,
ale chciałam cię najpierw ostrzec.
Przed czym?
Nigdy nie wiadomo, co za psychol mieszka obok.
- Karen. - Chwila. Gdzie…
- Karen… - Zapiszę w ulubionych.
- Teraz? - Słodkie.
Do cholery. Karen…
Proszę.
Popatrz.
Nie możemy pozwolić, żeby ten facet kupił mój dom.
Nie.
- Nie. - Nie.
Co za zboczeniec przegląda śmieci?
W rękawiczkach i tak dalej?
- To było zaplanowane. - Tak.
Teraz rozumiesz, czemu mam broń?
Rozumiem.
Tak.
CENTRUM ONKOLOGII LAGUNA BEACH
Pani Harding.
Dzień dobry. Przyniosłam coś panu.
Bułeczki.
Napisy: Tatiana Grzegorzewska