SERIAL NETFLIX
O Boże.
Kurwa!
Gratulacje.
To piąty miesiąc ciąży.
Jak to w ogóle możliwe?
Mam tysiąc lat.
Czułam różne rzeczy, ale myślałam, że to menopauza.
Menopauza i ciąża mogą dawać podobne objawy.
- Łatwo pomylić. - Koszmar.
Co?
Ucieszy panią, że wszyscy są zdrowi.
Wyniki są dobre. Chce pani poznać płeć?
Wolałabym cofnąć się w czasie i nie uprawiać seksu.
Rozumiem, że to dla pani szok, ale to też w pewnym sensie cud.
Wiele kobiet zabiłoby, żeby zajść w tym wieku.
Kurwa!
Dzień dobry!
Dzień dobry.
Przynoszę dary.
Jeden prezent. Nie będę wyolbrzymiać.
O rety. To moja łódź?
Mam nadzieję.
Pierwszy pejzaż morski i do tego z pamięci.
Spożywam też dużo trawki, więc…
Jest piękny. Bardzo miło z pani strony.
Dziękuję.
To ja za wszystko dziękuję.
Chciałam powiedzieć, że miała pani rację. Sama bym sobie nie poradziła.
Cieszę się, że ktoś pani pomógł.
Ja też.
Nie wiem, jak się odwdzięczyć.
Może po zakończeniu leczenia.
Myślałam, że to już.
Musi pani wrócić za dwa tygodnie.
Sprawdzimy skuteczność chemioterapii.
Jasne. Chyba była skuteczna,
bo dobrze się czuję.
Świetnie, ale szansa, że to koniec leczenia, jest mała.
Nie wierzę w szanse i prawdopodobieństwo.
No dobrze. Może to i lepiej.
Wielu moich pacjentów
czerpie informacje z Google'a. To zniechęca.
No tak.
To, czego nie wiem, nie może mnie skrzywdzić. Prawda?
Co ja teraz zrobię?
Ma pani…
- Ma pani partnera? - Ohyda.
Partnera? Nie prowadzę firmy. Mam w sobie człowieka.
A osoba, która mi to zrobiła, jest na odwyku.
Trudna sytuacja.
Wstrzymam się z ogłaszaniem tego światu, aż będzie widać.
Co? Nie.
Jest tu sklep z ciuchami?
Ktoś kupił nowe ponczo.
Ktoś kupił.
Zobaczyłam je i pomyślałam:
„Kupię to ponczo.
Będę… nosić to ponczo”.
Tak, noś to ponczo.
Co to jest?
Małe co nieco
w podziękowaniu za pomoc w czasie leczenia.
Nie musisz mi za to dziękować.
Mogę, jeśli chcę.
Chciałam cię gdzieś zabrać, ale pracujesz. Pomyślałam,
że zrobimy imprezkę u nas.
To degustacja wina!
Wino.
Tak. Twoje ulubione z winnic w Napa Valley.
Miło z twojej strony, skarbie. Tylko…
- Coś nie tak? - Zaczynam bezalkoholowy styczeń.
- W październiku? - No wiesz.
Wiem? Czy to ma coś wspólnego z Benem?
- Co? Nie! - Zainspirował cię.
- Nie zainspirował. - Taka solidarność.
Parę razy wymówiłaś jego imię.
- Co? - Nie.
Chcę się skupić na swoim zdrowiu.
Podejmować lepsze decyzje o tym, czego… dostarczam organizmowi.
Tak. Ja też nie powinnam pić.
Ale czekają mnie dwa tygodnie bez złych wieści.
Będę żyła w radosnej próżni i wino się przyda.
Fakt.
Dużo się dziś dzieje, więc…
- Wiem. Widać po tobie. - Co?
Stres w pracy.
Tak.
Tak. Stresuję się klientką.
To najprawdziwsza prawda.
Tak. Denerwuję się, bo wiesz,
ta klientka jest jak wrzód na…
To z wycieczki z Jeffem do Badlands.
Myląca nazwa, bo nie jest tam tak źle.
Będzie fajnie wyglądać w nowym domu albo w tym pudle.
Nie rozumiem, dlaczego musimy tu na nowo urządzać.
Wszystko jest tip-top.
Chodzi o to, że dom odzwierciedla… osobowość
i miłość do broni!
Broń to atut w hrabstwie Orange. Osobowość też.
To zależy od osoby.
Dobra. Schowam broń w kryjówce.
Nie rozumiem, czemu Jeff upiera się przy sprzedaży.
Nie chciał dzieci. Ten dom był moim dzieckiem.
Wiesz co, Karen?
Czasem trzeba pogodzić się z faktem, że takie jest już życie
i nie ma, kurwa, zmiłuj,
nieważne, jak bardzo chcesz, żeby było inaczej.
Jezu! Co to za zapach?
To moja kolekcja świeczek.
Czemu mnie to nie dziwi?
Lubię takie rzeczy.
- Super. - Powąchasz?
- Dzięki. - Pomarańczowy sen.
Nie.
Dobrze się czujesz?
Tak.
Jesteś jakaś inna.
Nieprawda.
- Cześć. - Hej!
- Wiem, o co chodzi. - O co?
O twoje ponczo.
Fajne, co?
- Takie rozłożyste. - Tak.
- Co tam przemycasz? - Nic.
Hej! Uważaj na to. To z HomeGoods.
Co tu robisz?
Pomyślałam, że zgłodniejecie.
Jestem głodna. Co tam masz?
- Gorgonzola i chorizo. - Nie.
Nie?
No dobrze.
Powietrze.
Jen!
Hej.
Ja cię pierdolę. Co…
Co to jest?
To syn Jen Harding jedzie poobijanym jeepem
w złym miejscu i o złej porze.
Ale to miejsce i pora właściwe dla wypadku?
Czy coś jest właściwe, czy nie, to subiektywna opinia.
Tak.
Chwila.
Myślisz, że wjechał w auto matki?
To bez sensu.
Też tak myślałem.
Ale wiemy, że Charlie
miał auto Steve’a Wooda, gdy ten zaginął.
Teraz jeździ tym. Zbieg okoliczności?
Czemu miałby chcieć skrzywdzić matkę?
Może chodziło o Judy Hale.
Była w aucie, które potrąciło jego ojca. Wood też.
I jak skończył?
- To nie ma z tym nic wspólnego. - Skąd wiesz?
Nie wiem.
Charlie miał motyw.
I mieszka w domu, gdzie było narzędzie zbrodni.
Jakie narzędzie?
Drewniany ptak.
Agent Moranis nie odezwał się jeszcze?
Nie. Ani słowa o ptaku.
No tak.
- Zadzwonić do niego? - Nie.
Przesłuchajmy chłopaka. Znajdę Harding.
- Super. Chodźmy. - Pójdę sama.
Porozmawiam z nią jak kobieta z kobietą.
Ty spróbuj odczytać tablicę rejestracyjną.
Co?
Nic.
Co za miła niespodzianka!
Tak, wielka niespodzianka. Tyle niespodzianek.
Myślałam, że jesteś na odwyku.
Byłem. Wypuścili mnie na wolność.
Teraz jestem na etapie zadośćuczynienia.
- Świetnie. - Nie musisz. To nie jest konieczne.
Chcę się też pożegnać.
- Co? - Pożegnać?
Wyjeżdżasz?
Muszę wrócić do życia na północy.
Do mojej praktyki, syna na studiach,
którego nie obchodzi już tata.
Oczywiście.
Tak.
Ale nie bez powodu wyjechałem kiedyś z Laguny.
Mam złe wspomnienia.
Rozumiem.
Tak. Wiem, że nie…
nie mogę zadośćuczynić bratu, ale mogę wam.
Zatem…
Przepraszam za wszystko,
co przeszłyście przeze mnie.
- Wybaczyłyśmy ci. - Nie musisz.
- Spoko. - Tak.
Naprawdę? Bo jest tego więcej.
- Mam listę. - Nie!
- Spoko. - Nie trzeba.
Daj spokój. To my.
Dobrze.
Dziękuję. Stresowałem się.
Świetnie ci poszło.
To prawda.
Będziemy za tobą tęsknić, Ben.
Tak.
Na pewno musisz wyjechać?
Zostałbym tylko z poczucia obowiązku wobec rodziców. Nie ma…
Sam nie wiem. Nie mam innego
powodu, żeby tu zostać.
- Co? - Mus to mus.
- Może mógłby zostać… - Nie może.
…gdyby ktoś go poprosił.
Jego syn jest na studiach.
- Ma wszystko gdzieś. - Zgadza się.
Dobra.
Fajnie. To…
ja już pójdę.
Kocham was obie.
Jesteście dla mnie takie miłe,
uczynne i życzliwe. Mam nadzieję,
że wiecie, ile to dla mnie znaczy.
Kochamy cię.
- Miło z twojej strony. - Co?
No dobrze. To na razie.
Dobra. Do zobaczyska.
Do zoba… Pa.
Odprowadzę cię.
- W porządku? - Pa.
MAMA NR 1
O Boże!
Czemu nic nie powiedziałaś?
- O czym ty mówisz? - Ta brzemienna pauza.
- Czekał, aż coś powiesz. - Powiem co?
Że ma zostać, że coś do niego czujesz.
Nie czuję.
Na haju dwa razy wymówiłaś jego imię.
Przepraszam. Byłam na haju.
Dwa razy go bzyknęłaś.
- Serio? - Tak.
Po ilu razach przyznasz, że go kochasz?
Nie kocham go.
Nie wierzę ci.
Nie mogę nawet na niego patrzeć.
Zabiłam jego brata.
- Jego brat zabił twojego męża. - On tego nie wie.
Może powinien.
Może powiemy mu prawdę?
- Nie sądzisz, że mógłby ci wybaczyć? - Absolutnie nie.
Ty wybaczyłaś mu wypadek.
Nie bawimy się w coś za coś.
Z nami się sprawdziło. Powiedziałam ci prawdę o Tedzie.
Potem było trudno. Chciałaś mnie zastrzelić,
następnie zabiłaś Steve’a, ale byłaś szczera.
Spójrz na nas.
Właśnie. Ty masz raka, mnie za trzy sekundy aresztują.
Nie wiesz na pewno,
ale ja wiem, że bez względu na to, jak bardzo się zraniłyśmy,
wciąż jesteśmy przyjaciółkami.
Tak.
Bo mówimy sobie prawdę, tak?
Tak.
Jestem w ciąży.
Co? Nie.
Czemu niby noszę to głupie ponczo?
Teraz wiesz.
Boże! Z…
Tak, to naprawdę pojebane. Tak mi przykro.
Nie. To… Który to miesiąc?
Już za późno.
To niesamowite. Nie wierzę.
Niesamowite.
Mów, co naprawdę czujesz.
Mówię. To niesamowite.
No dobrze.
Tylko…
daj mi chwilę.
- Wiem. Judy, proszę… - Potrzebuję chwili.
Dobrze. Cholera.
- Mamo? - Co?
- Charlie rzucił we mnie iPadem. - Do kurwy nędzy!
Kurwa!
Chodź tu. Wszystko dobrze?
- Tak. - Chcesz się przytulić?
Dobra.
Kocham cię.
A ja ciebie.
Ciebie też.
Co się stało?
Myślałam, że będę miała dziecko i rodzinę.
- Co ty sobie myślałeś? - Rzuciłem mu go.
- Moja wina, że nie ma refleksu? - Jesteście na to za starzy.
Ja jestem na to za stara.
Cholera.
Kto to?
Twierdzisz, że to nie Charlie?
Nie. Mówię,
że nie prowadził auta, gdy w nas uderzyło.
Jestem skołowana jak nigdy w życiu.
Chodzi o to, że w nas nie uderzył. Musisz mi zaufać.
Niby dlaczego?
Bo wiem, kto to zrobił.
- Kto? - Nie powiem.
Wiesz, ile godzin poświęciliśmy na rozwiązanie tej sprawy?
Dużo. Teraz możecie przestać.
Ty przestań mi mówić, co mogę.
- Nie wniosę oskarżenia. To bez znaczenia. - Powiedz, kto to zrobił.
Nie mogę ci powiedzieć.
Może Charlie będzie rozmowniejszy.
Ben. Ben Wood.
Co?
To był wypadek.
- Zbiegł z jego miejsca. - Przykro mu.
- Jest mu przykro. - Tak. Już nam to zadośćuczynił.
Czyli był pijany.
Nie.
Nie wiem.
Obiecaj, że nic mu nie zrobisz.
Nie mogę. Nie jesteśmy kumpelami, jestem gliną.
Proszę. Już dość przeszedł.
Chcę mu odpuścić.
Nie wniesiesz oskarżenia z poczucia winy?
Nie.
Może. Ale głównie…
Myślisz, że on ci tak łatwo wybaczy, gdy się dowie, co zrobiłaś?
Nie.
- Nie rozumiesz. - Wyjaśnij mi to.
Jestem w ciąży.
Co to ma wspólnego z… O cholera.
Hej.
Zimno ci?
Dasz mi ponczo?
Dam ci wszystko, co chcesz.
- Proszę. - Dzięki.
Przykro mi, Judy.
Nie zaszłaś w ciążę, żeby mi dokuczyć.
W ogóle nie powinnam była zachodzić.
Tylko…
- Nie wiem, kurwa, co robię. - Wiesz.
Zgoła.
Widzisz, to Ted wszystko robił. Był…
Był gównianym mężem, ale był…
był… dobrą mamą.
Ty też jesteś.
Ty jesteś lepszą matką ode mnie. Wszyscy o tym wiedzą.
Przestań.
Sama nie dam rady.
Możesz mi się teraz odwdzięczyć za pomoc podczas leczenia.
A co z Benem?
Co z nim?
Powiedz mu.
Nie mogę.
To byłaby prowokacja.
Może nie prowokacja. Czekaj.
- Czy prowokacja? - To co innego.
To by nie było fair.
Zasługuje na prawdę.
Całą.
Może to przetrawi i…
Zajmie mu to chwilę, ale…
może ułożycie sobie razem życie.
Mam już ułożone życie i partnerkę.
Okropne słowo.
- Obrzydliwe. - Tak.
Ale tutaj pasuje.
SZANSE NA PRZEŻYCIE PRZY IV STADIUM RAKA SZYJKI MACICY
Charlie Brown, jak myślisz? Co mamusia ma w brzuszku?
Bajgiel?
Myśli, że jestem gruba.
Nie. Jak myślisz? To dziecko?
Chcesz mieć braciszka?
- Cześć. - Cześć.
Porozmawiamy?
- Mogę cię o coś zapytać? - Jasne.
Masz mnie za idiotę?
Co?
Rozmawiałem z Moranisem. Wiem, że nie przekazałaś mu ptaka.
Posłuchaj. Mogę to wyjaśnić.
Nie musisz. Wiem, co się dzieje.
Naprawdę?
Uważasz, że jestem kiepskim gliną. Szaleńcem.
O nie.
Wcale nie.
To jak inaczej to wyjaśnić?
Zawsze gdy mam jakąś teorię, robisz taką minę…
- Nie. - Jak ta.
- Robisz tak. - Nie robię.
- Co ty… - Właśnie ją zrobiłaś.
Tak robisz. Posłuchaj…
Po śmierci partnera byłem w rozsypce,
a ty zaryzykowałaś, za co jestem ci wdzięczny.
Wiesz, że zależy mi tylko na tej pracy.
- Mnie też. - Mam dość lekceważenia.
Jesteś dobra, ale ja też jestem dobry.
Traktuj mnie z szacunkiem.
Zasługuję na to.
To prawda.
Tak jest.
- Nie wiem, co tu się działo. - O rany.
To było dobre.
O rety.
Co oglądacie?
Mogę spojrzeć?
- Chcesz? - Tak!
Orientuj się.
Chcesz sprawdzić refleks?
Orient!
Ty też się orientuj.
Zaraz cię dorwę.
Zaraz cię… Orient.
Przestań.
- Za uchem. - Mam cię!
Trafiłem!
- O ty! - Przestań mnie bić.
Ty przestań!
Hej, gdzie się podziewałaś?
Próbowałam ci się odwdzięczyć.
- Omówiłyśmy już to. - Wiem.
Ale istnieje mała szansa na to…
że będę mogła być przy tobie tak, jak bym chciała.
O czym ty mówisz? Szansa?
Wiesz, o czym mówię.
Zaszłam w ciążę w wieku 47 lat. Jebać małe szanse.
Nie dotyczą nas.
Przypomnij mi, żebym wyrwała ten cholerny dzwonek.
Do ciebie.
Hej.
Cześć.
Wiem, że już się pożegnałem, ale Judy przyszła
i powiedziała mi kilka rzeczy…
Teraz już rozumiem.
Już wiem, czemu tak rzadko na mnie patrzysz.
Naprawdę?
Za każdym razem, gdy to robisz,
widzisz twarz człowieka,
który zabił twojego męża.
Wiem, że Steve nie może ci zadośćuczynić.
Ja przepraszam za nas obu.
Nie musisz przepraszać. Nie miałeś z tym nic wspólnego.
Miałem.
Hej!
Gratulacje, Steve.
Pijany. A to niespodzianka.
Zamierzasz tak prowadzić, nieudaczniku?
- Steve. - Nie.
- Nie dotykaj jej. - Przestańcie.
Dobra. Idź kogoś zabić. Mam to gdzieś.
Wiem, że masz.
Żal mi cię.
Wiesz, kogo mnie jest żal?
Tego dzieciaka.
Mieć ciebie za ojca? Ja wolałbym się zabić.
Musimy wrócić.
Jedź, głupia!
- Co się stało? - Potrąciliśmy…
Jelenia.
Odwozili mnie do domu.
O Boże.
Chciałam, żeby Ben dowiedział się pierwszy.
Pomyślałam, że wszyscy powinni wszystko wiedzieć.
Tak.
Nie chcę żadnych tajemnic.
Ja też.
Ben…
- Co się dzieje? - Co tu robisz?
Pracuję.
Hej, Nick.
Wszystko dobrze?
Aresztuję cię za ucieczkę z miejsca wypadku.
Co?
- Przepraszam. - Zachowaj milczenie.
Wszystko, co powiesz, może być użyte przeciwko tobie.
Masz prawo do adwokata.
Kurwa.
Napisy: Tatiana Grzegorzewska