SERIAL NETFLIX
Kurwa.
Cholera.
MAŚĆ Z KONOPI
WRACAJ DO ZDROWIA, BEN
O nie. Tyko nie to.
Nie.
CENTRUM ONKOLOGII
Charlie, co to jest?
Co oglądasz?
Chcę wrócić do domu.
To mój jedyny cel. Wyjść do domu.
To już pięć lat i dziewięć miesięcy.
Chcę wyjść. Nie doceniasz tego, co masz, póki tego nie stracisz.
Trzeba było się nie dać złapać, Connie.
Oglądałem to.
Nie. Nikt nie powinien tego oglądać.
No dobrze.
Dobra.
Co robisz?
Zaciął mi się zamek. Pomóż mi.
Możesz sama…
Rany. Nie rób z tego sensacji. Po prostu zapnij suwak.
Dobra.
Nie muszę iść na pogrzeb, prawda?
Sama nie chcę iść. Nie będę cię zmuszać.
Chcę się tylko pożegnać.
Ze Steve'em?
Nie, z Benem.
Nie mieszka tu.
Po pogrzebie nie będę musiała już go widywać.
To bardzo dobrze,
bo ta rodzina…
Wciąga cię jak wir.
Ciężko być…
To tylko… Kur…
Miło było pogadać. Wychowałam cię na wrażliwego faceta.
Co?
Niestety biopsja potwierdziła, że to rak szyjki macicy.
Ma pani przerzuty do wątroby.
Zmiany tak daleko od pierwotnego guza
oznaczają, że to czwarte stadium.
Trudno usłyszeć taką diagnozę, ale wdrożymy leczenie.
Operacja nie wchodzi w rachubę. Zaczniemy od chemioterapii.
Jeśli da wyniki, przejdziemy do naświetlania.
Wszystko po kolei.
Judy?
To pani łódź?
Tak.
Piękna. Zawsze chciałam mieć łódź.
- To katamaran, prawda? - Tak.
Wiem, że to dla pani szok.
Jeśli ma pani jakieś pytania…
A gdybym nie zrobiła tych badań?
Nie rozumiem.
Chodzi mi o to, że gdyby nie doszło do wypadku,
nie wiedziałbym, że mam… go.
Więc dobrze, że do niego doszło.
Bo teraz już pani wie
i możemy szybko rozpocząć leczenie.
Tak, ale dobrze się czuję.
Jestem trochę obolała po wypadku, ale…
Ale nie czuję, że mam to,
co pani sugeruje, że mam.
Wiem, że trudno się z tym pogodzić.
Nie o to chodzi. Naprawdę. Dziękuję.
Trzeba zrobić jeszcze jedną tomografię.
Mam wrażenie, że biopsja była wadliwa
albo pielęgniarka źle pobrała próbkę.
Bo, szczerze mówiąc, to się pojawiło nie wiadomo skąd.
Może to jakaś pomyłka.
Nie unikniemy śmierci.
Ale zdolność do życia jego pełnią
leży w naszej gotowości do zaakceptowania,
że śmierć jest częścią życia.
Gdy dzieje się coś niewyobrażalnego, gdy odchodzi ktoś młody
lub ktoś umiera w wyniku przemocy, tak jak sam Jezus,
mocno to nami wstrząsa.
W tych najmroczniejszych chwilach
musimy zwrócić się do Boga i innych ludzi,
by znaleźć pociechę we wspólnocie i zacząć proces zdrowienia.
Amen.
Pożegnajmy się z Benem i wynośmy się stąd.
- Zawieźć cię do pracy? - Co?
Co powiedział mechanik?
- O czym? - O twoim aucie.
A tak. Powiedział, że jest w porządku.
- Wszystko OK? - Nie, to mnie przytłacza.
Wiem, straszna chujnia.
Może się wymkniemy i wyślemy im kwiaty i kartkę?
Trochę bezosobowo.
O to właśnie chodzi.
Jestem ostatnią osobą, która powinna się angażować…
Dziękuję, że przyszłyście.
- Doceniam to. - Tak. Rety.
Musiałyśmy przyjść.
- Chciałyśmy się pożegnać. - To nasza powinność.
Tak mi przykro. Kocham cię.
Dziękuję.
Dobra, ja…
Moja mama pewni chciałaby z tobą porozmawiać.
Tak?
Może trochę zaczekaj.
Tak.
Pożegnamy się z Eileen i spadamy.
Nie wiem, czy zauważyłaś, ale Eileen stoi tuż obok trumny!
Tak. Zauważyłam. Trochę niezręcznie.
- Kim jest facet na wózku? - To tata, Jim.
Co?
Ich tata jeździ na wózku?
- Czemu? - Nie mówią o tym.
Zawsze ma koc, więc nie jest za dobrze.
Boże. Nie może być gorzej niż otwarta trumna.
Czemu to zrobili? Nikt nie chce być zapamiętany
jako przypominająca go marcepanowa lalka.
Jeśli umrę przed tobą, żadnych otwartych trumien, proszę.
Nie umierasz. Nikt nie umiera!
Hej, dziewczyno.
Ale tragedia, co?
Tak.
Nie widział zorzy polarnej. I nie otworzył tego hotelu.
Nie był na safari w Afryce…
i nie zabił słonia.
To naprawdę okropne.
Miał jeszcze tyle przed sobą.
Naprawdę trzeba carpe diem dzień, co, dziewczyno?
- Tak, dziewczyno. - Proszę tędy.
Wiem.
Boże.
- Nie musimy patrzeć. - Nie.
- Spojrzę. - Ja też.
- Nie rozumiem. - Co się dzieje?
To straszne, co?
Ciało było NNP.
Co to znaczy?
Niezdatne na pogrzeb. Nie można wlać zupy do garnituru.
Podobno FBI nadal bada zwłoki,
czy to, co z nich zostało. Szukają dowodów.
Naprawdę?
Judy, przyszłaś.
Oczywiście, Eileen.
Moje kondolencje.
To jak jakiś zły sen.
To prawda.
Podobał mi się w tym garniturze. Dobrze wyglądał w niebieskim.
Dobrze wygląda, prawda?
Biedaczka.
To dla niej taki trudny okres. I dla mnie.
Zaczyna się.
Postanowiła nie sprzedawać domu.
Nie chce stracić kolejnej rzeczy, co…
oczywiście rozumiem.
- Mogłabym napisać książkę o stracie. - Książki…
Ale tyle bym zarobiła.
Cieszyłabym się prawdziwym bogactwem.
Tak mi przykro z powodu twojej straty finansowej.
Dziękuję.
- Muszę stąd iść. - Ja też.
Jen, miło, że przyszłaś.
- Ratuj się. - Dziękuję.
Eileen.
Moje kondolencje. Najszczersze.
Dziękuję, kochana.
Wracamy do domu z kilkoma osobami.
Może zechcesz dołączyć?
Nie mogę.
- Muszę… - Benji by się ucieszył.
Źle to wszystko znosi.
Przydałby mu się przyjaciel.
Eileen, chodź tu.
Już dobrze.
Wypłacz się.
Cholera.
- Proszę! - Dopiero wróciłaś ze szpitala.
Miałaś leżeć w łóżku. Nie możesz wyjść.
Lekarze nie mają o niczym pojęcia.
Nie mogę zaczerpnąć powietrza? Zalatuje tu śmiercią.
Może pooglądasz telewizję?
Znajdziemy ci telenowelę.
To rasistowskie.
Naprawdę?
Hej.
Mogę się nią zająć.
Na pewno?
Chętnie.
Dziękuję.
Świetna bluzka. Pasuje ci ten dekolt.
Kupiłam na wyprzedaży.
Co?
Bardzo sprytnie!
- Dziękuję. - Ja dziękuję tobie.
- Co robisz? - Zabieram cię stąd.
- Zalatuje tu śmiercią. - Prawda?
- Zbrodnia w afekcie. - Tak.
Podobno dźgnięto go w głowę.
Czy jest boleśniejsza śmierć?
Hej.
Hej! Mama wzbudziła w tobie poczucie winy i przyszłaś?
Boże. Nie. Nie mam…
Nie mam poczucia winy.
- Cieszę się, że tu jestem. - Nie…
- To znaczy nie cieszę się. - Tak, nie.
- Oczywiście, że nie. - Bo to…
Kto się cieszy?
Nie ja!
Tak. Zakładam,
że wrócisz teraz do San Francisco…
Nie.
Poprosili, żebym został, dopóki FBI
nie zakończy śledztwa.
- Jasne. - Więc…
- Śledztwo. - Kto to?
Przepraszam. To mój ojciec, Jim. Tato, to moja…
znajoma, Jen.
Miło mi poznać.
Tak mi przykro, Jim.
Mnie też.
Dzieci nie powinny umierać przed tobą.
To nie w porządku.
To prawda.
Ben, odniesiesz mój talerz?
Jasne, tato.
To dobry chłopak.
Tak.
Cieszę się, że w końcu poznał miłą dziewczynę.
Och, nie. Nie jestem…
Przyjaźnimy się.
Przyjaźń też jest dobra.
O nie. To mój tyłek.
Przepraszam. Muszę…
Muszę tylko… stąd spierdolić.
Gdzie jest łazienka?
Co jest, kurwa?
Co?
Nie.
Dlaczego?
Dobra…
Ben…
Dobra.
- Tu Benji. Zostaw wiadomość. - Kurwa.
Dobra. Trafiłam do piekła.
Tylko się nie ruszajcie.
No co ty. Nie znasz Celii Cruz?
Królowej salsy?
- Sprawdzę ją. Kocham salsę. - Jezu, mamo.
- Szukałyśmy cię. - Cześć.
Gdzie byłyście?
Na spacerze. Nic jej nie jest.
Mogłaś komuś powiedzieć.
To prawda. Przepraszam.
Masz dłuższe włosy. Fajnie!
Dzięki. Poddaję się!
Co to jest? Co ty…
- Pijesz margaritę? - Piłam.
- Nie może mieszać alkoholu z lekami. - Powiedziała, że nie bierze leków.
- Skłamała. - Naprawdę?
Super. Teraz jest pijana.
Przepraszam.
Zabrałam ją na świeże powietrze. Długo była w szpitalu.
Bo ma obniżoną odporność. Przeszła drugi udar, Judy.
Co? Nie miałam pojęcia.
Wybacz. Obiecuję, że to się nie powtórzy.
Zgadza się.
Judy, zaczekaj.
Możesz mi powiedzieć, czy coś jeszcze jadła lub piła?
Tylko tę słabą margaritę. Bez soli.
Kupiłam jej też małe lody włoskie.
Bardzo je lubi.
A kto nie lubi? Prawda?
Chciała też wisienkę, ale odmówiłam,
bo wiem, że tam nigdy nie myją wiśni.
Najbrudniejsze owoce świata.
Ohydztwo.
Zalegają w żołądku przez 200 lat.
Przepraszam, Michelle.
Pewnie masz mnie za okropną osobę
po tym, co powiedziała Perez… To znaczy Ana.
Wysłałam ci kilka wiadomości. Dostałaś je?
Tak.
To dobrze.
Fajnie.
Mam nadzieję, że mamie nic nie jest.
Miło było cię zobaczyć.
Nic jej nie będzie.
Świetnie się bawiła.
Naprawdę?
Dawno się nie uśmiechała. Nieomal mnie to drażni.
Zobaczyłam jej zęby. Ładnie wyglądają!
Ty też.
Zasługa zębów. To u nas rodzinne.
Poza tym jestem w rozsypce.
To termin medyczny.
Wiem, że jest ci trudno.
Nie mogę spać w nocy.
Nie wiedziałam, że mogę się tak denerwować.
Jeśli masz ochotę,
wiem, gdzie kupić słabą margaritę.
Nie musisz pracować?
Zwolnili mnie.
- Boże, przepraszam. - Nie.
- Mogę z nimi porozmawiać. - Nie przepraszaj.
Na dobre mi to wyjdzie.
Zwłaszcza, jeśli dzięki temu się napijemy.
Nie jesteś morderczynią?
Nie! Boże, nie.
Czasem moje żarty powalają…
Pójdę po kurtkę.
W którym pokoju jesteś?
Wygląda jak jakaś
sceneria z wiktoriańskiego koszmaru?
A, to wiem. Już idę.
Nie.
Dobra. Co…
To pokój lalek bliźniaczek.
Mama kolekcjonuje takie lalki.
Więc są po dwie. Dobra. Bo myślałam już, że…
Nie.
Dlaczego?
Dobre pytanie. Zaczęło się w dzieciństwie.
Steve i ja mieliśmy takie same zabawki. Potem wyrośliśmy z lalek, a moja mama nie.
Ciekawi mnie coś.
To prawdziwe lalki bliźniaczki
czy kupowała po…
- Nikt nie wie. - Rozumiem.
Przepraszam, ale czy powinny mrugać?
Jestem pewna, że kilka z nich mrugnęło.
Nie…
Nie wiem. Może.
Jak się trzymasz?
Nie…
Nie mogę powiedzieć, że super.
To ma sens.
Tak.
Próbowałem…
jakoś się trzymać dla rodziców.
Ale nie wiem, jak długo jeszcze dam radę.
Może powinieneś to jakoś odreagować.
Jak to się robi?
Co myślisz?
Mają talent.
- Nie cierpisz ich. - Nie, ja…
Może nie rozumiem tej muzyki? Co? Czy ty…
Czy ty krzyczysz razem z nimi?
Tak. Albo pozwalam im krzyczeć za mnie.
Może potrzebujesz czegoś mocniejszego.
Spójrzmy. Coś dobrego.
Musisz wiedzieć, że jestem bardziej countrowcem.
Naprawdę?
Willie Nelson? Dolly Parton?
Jasne.
Proszę.
Często tego słuchałam po śmierci Teda.
Dlaczego?
Nie wiem.
Oddawało moje uczucia.
Byłam wściekła.
Mogę ci coś włączyć?
Dobrze.
Zobaczmy, co przyniesie przyszłość.
Karta Śmierć.
To dziwne.
Nie bierz tego dosłownie. Symbolizuje wielką zmianę w życiu.
Tak, wiem. Tylko…
Wygląda trochę śmiercionośnie.
Kościotrup na koniu z kosą?
Nie daje ukojenia?
Nie za bardzo.
- Dobra… - To dużo noży.
- I pętla. - Tak, to pętla.
- Dużo się dzieje w twoim życiu. - Tak.
Karta prawdę ci powie.
- Chcesz o tym pogadać? - Chcę się o tym napić.
Napijmy się o tym.
Myślę, że ta karta była przeznaczona dla mnie.
- Zamknęli restaurację. - Co?
Tak.
Nie!
Takie piękne miejsce.
Dzięki, ale znasz to powiedzenie.
Gdy jedne drzwi się zamykają,
Bóg zrównuje z ziemią twoje miasteczko i musisz wynieść się na zachód.
Jest takie powiedzenie?
Nie wiem, pewnie nie. Nie mam głowy do cytatów.
Skoro Bóg zrównał z ziemią twoje miasteczko,
co teraz zrobisz?
Cóż…
To jeszcze nic pewnego, ale…
Co?
Zabawne. Nie umiem powiedzieć tego na głos.
No dobrze.
W Sonomie nadarzyła się dobra okazja.
Mam możliwość otworzyć własną restaurację.
Co? Michelle!
Judy!
Wiem. To supermiejsce przy ekologicznej winiarni.
Uwielbiam wino eko! Chyba. Nie wiem, czy kiedyś piłam.
Jeszcze nic nie podpisałam, ale miło móc to powiedzieć.
Miło to usłyszeć.
A ty?
Co?
Życie stoi teraz przed tobą otworem.
Gdybyś mogła zrobić, co chcesz, co byś zrobiła?
Chwila.
Wiemy, co robimy?
Nie wiem. Nie jestem w stanie…
O Boże. Ja też nie.
Czyli tak tylko siedzisz
i płaczesz przy tej muzyce?
Żartujesz sobie?
Zdecydowanie tak.
Nie zawsze płaczę.
Czasem też… śpiewam.
Rozpadam się na kawałki
Mówisz, że to tylko przyjaźń?
Mam teraz udawać
Że nie pocałowaliśmy się
Rozumiem, dlaczego…
ci się podoba.
Tak.
Wiesz, co jeszcze…
Po śmierci Teda pomagało też
wstawanie i zażywanie ruchu.
- Tak? - Tak.
Każda aktywność fizyczna
może przynieść… uczucie ulgi.
Kiedyś zdemolowałam
samochód kijem golfowym.
Przyjemne uczucie.
Naprawdę?
- Tak. - Swój samochód?
Nie.
Myślałam, że to jego właściciel potrącił Teda.
Okazało się, że nie. Ale wtedy tego nie wiedziałam.
No tak. Jasne.
Wiem, że trudno jest
nie wiedzieć.
Wiem, że wiesz.
Przykro mi.
Nie, mnie jest przykro.
Dlaczego? Nie potrąciłeś go.
Nie, ale…
uderzyłem w ciebie.
Co? Nie rozumiem.
Bo to nie ma sensu.
Ale…
to byłem ja.
Prowadziłem…
Prowadziłem samochód,
który uderzył w ciebie i Judy.
Dowiedziałem się o Stevie,
zacząłem pić i…
nie mogłem przestać.
Wsiadłem do auta i odjechałem.
Nie mogłem…
się zatrzymać.
Rozumiem.
Nie chcesz mnie więcej widzieć.
Ale musiałem ci powiedzieć.
Nie chcę zapeszać, ale chyba dziś zasnę.
Cieszę się.
Dajesz ludziom szczęście, wiesz?
Ty dajesz je mnie.
Naprawdę.
Dziękuję.
Za co?
Nie wiedziałam, jak potrzebuję tej nocy.
Dziwnie oczyszczająca.
Tak.
Mam raka.
Napisy: Tatiana Grzegorzewska