BİR NETFLIX DİZİSİ
Jude, sana bir şey söylemem gerek.
Aslında bu haberi sana veren ben olmamalıyım
çünkü çok zor.
Seni çok seviyorum
ve ne olursa olsun beraber üstesinden geleceğiz, tamam mı?
Tomografinde bazı gölgeler bulmuşlar.
Muhtemelen bir şeyin yoktur.
Ama büyük ihtimalle kanserden öleceksin.
-Ne? -Yok bir şey.
-Bana mı bir şey dedin? Duymadım. -Hayır!
-Geleyim mi? -Hayır diyorum Judy, hayır!
YAŞAMIN TADINA VAR
Judy, hemen kapkeke mi giriştin? Daha yeni geldik.
-Doğum günü bitmedi. Bari bunu yapayım. -"Bari" dediğin şey benim çabamı sollar.
-Sağ ol. Damla çikolatalı, üstü karamelli. -Yapmışken tam olsun, ha?
Jude, iki saniye oturabilir misin? Seninle konuşmak istiyorum.
Tabii, konuşmamız gerek zaten.
-Ne konuda? -Steve bulundu.
-Tabii ya, doğru. -Feci mi? Çok feci.
İshal oldum mu? Oldum.
-Oldun mu? -Stresten motoru bozdum.
Ama biraz düşündüm, başımıza gelebilecek en kötü şey değil bu.
Orası doğru işte.
Hastanedeyken illa bir tekme daha yiyeceğiz herhâlde dedim.
Niye düşene bir tekme daha vurulur bilmem gerçi ama öyledir.
Neyse, o tekme seni devirecek diye korktum.
Niye beni devirsin ki?
Çok yaralanmıştın.
-Biri devrilecekse sensindir dedim. -Peki.
Ama Ben, Steve'in haberini verince "Tekme bizi ıskalamış" dedim.
-Steve'in mezarını açmış. -Evet.
Evet, korkuyorsun.
Haklısın. Korkman çok doğal. Ama bu iyi bir şey olabilir.
Nasıl iyi olacakmış?
Artık Steve konusunu düşünmeyeceğiz.
Çok stres yapıyordu, hiç sağlıklı değil.
Haklısın, değil.
Ben ve ailesi de artık o defteri kapatır.
Doğru.
Yani bana sorarsan
herkes biraz olsun rahatlayacak.
-Jude, şey… -Söyle.
Benim…
…şaraba ihtiyacım var.
-İçer misin? -Tabii ki.
-Ve ağrı kesiciye. -Tabii ya. Ot getireyim mi?
Lütfen.
Uyuşturan ne varsa getir.
Bu meret niye…
-Jen! -Efendim?
Ne oldu?
Doğum günü çocuğumuz burada mıymış?
Steve Wood'u mu öldürdün?
Ne?
Bize yazdığın mektupları okudum.
Hayatım…
Bak, açıklayabilirim.
Neyi açıklayacaksın?
Sende olduğu anlaşılacak diye adamın arabasını yaktığını mı?
Ne?
-Hayır. -Yalan söyleme artık!
Bize veda mektubu yazmışsın yahu!
-Canım, bak… -Ayrıca şaka mısın?
Bizi bu sinsi karıyla mı bırakacaktın?
Babamla olanlardan sonra hem de!
Anlattın mı?
Anlattım mı?
İnanmıyorum.
Charlie.
Çok özür dilerim.
Bir gün söyleyecektim. Ben…
-Hiç istemezdim. -Neyi?
Ailemizi dağıtmayı mı?
Umarım babamla sikiştiğine değmiştir.
-Ne? -Ne?
Sen de bu kadını koruyor musun, ondan intikam mı alıyorsun anlamadım.
Tek bildiğim Steve'in öldüğü ve bundan senin sorumlu göründüğün.
Charlie…
Benim…
Benim böyle bir şey yapabileceğimi nasıl düşünürsün?
Ben o kadar korkunç bir canavar mıyım?
Değil misin?
Hayır canım.
Arabayı neden yaktım söyleyeyim mi?
Doğrusu neyse söyle.
Bilmeyi hak ediyorsun.
Yunan mafyasından haberin var mı?
-Kartel diyelim. -Kartel, evet.
-Ne? -Steve bunlara bulaşmıştı.
-Ucundan. -Ucundan.
Yunanlılara. Onlardan para aklıyordu.
-Ve paralarını çalıyordu. -Ne?
-Milyonlar. Ciddiyim. Sen anlat. -Şaka mı?
Neyse. Benden de arabasını saklamamı istemişti.
Ne yapacağımı bilemeyip bizim depoya koydum ben de.
Sonra sen buldun, ben de birtakım kötü insanlar
aracın bizde olduğunu anlayacak diye çok korktum.
O yüzden
yakmak zorundaydım.
Elden ne gelir?
-Sonra polise gittim ama. -Gitti cidden.
Masum olduğumu anladılar tabii.
Peki.
O zaman niye Judy'yi babam konusunda affediyormuşsun?
O da ayrı bir hikâye.
Babanla yattı. O konuda haklıydın.
Babanla ilişki yaşadı.
Ben de affettim.
Çok pişman görünüyordu.
Öyleydim. Pişmanım yani.
Çok özür dilerim.
Gördüğün gibi her şeyin bir açıklaması var hayatım.
Tabancayı bana verir misin artık?
Lütfen ver. Bana doğrultmasana.
-Aşağı doğrult. -Aşağı. Makas gibi.
Alayım. Sağ ol.
Burada kuş vardı, nerede?
Henry'ye verdim. Onun değil mi?
Evet, öyle.
Bunu niye yapıyorsun?
Oyun böyle.
Önce rehine gibi hissedecek, sonra alışıp gitmek istemeyeceksin.
Onu bırak. Daha yeni geri aldım.
Tüm kişisel eşyalarına el koymam gerek.
Kuyruğu nerede?
-Kırılmış herhâlde. -Benim olsun mu?
Kırık şeyleri biriktiriyorum.
Babamın kırdığı kalbim gibi.
Shandy.
Yine mi Stockholm sendromu oyunu?
Herkesin idolü Patty Hearst değil.
Önemli değil.
-Eğleniyorum. -İşe yarıyor.
Peki.
Burnu açıkta kalsın.
Bayılırsa Jen'e söylemem gerekir. Onun tersine gitmek istemem.
Ona mektupları nasıl söylersin?
Asıl sen Ted'le yattığıma inanmasına nasıl izin verirsin?
-Benden yanlış nedenden nefret ediyor. -Doğrusunu öğrenmesin zaten.
Babasının ağzına nasıl sıçtın öğrense nefreti azalmayacak.
-Affedersin. -Sorun yok.
-Ona yalan söylemeyi sevmiyorum. -Bazen gerçekler daha can acıtıyor.
Bana "Öl de kurtulalım" der gibi baktı.
Kimse ölmeni istemiyor. Saçmalama.
Düzelir.
Arabasını aldı mı unutur.
Rüşvet gibi olmadı mı?
Çocuklar o açıdan süper. Rüşvetle kandırıyorsun.
-Bize inandı mı? -Bence evet.
Gerçi bu kadarını kendi çözdüyse devamını getirmesi işten değil.
Biliyorum.
Kimler gelmiş!
-Hakikaten! -Polis.
-Süper. -Bizim polisler.
Nasıl yardımcı olabiliriz?
-Birkaç şey soracağız. -Niye?
Vurkaçla ilgili ifadeniz gerekiyor.
-Tabii ya. -Doğru.
-Kafayı vurunca işte… -Evet. Sağ olun.
-İçeri gelin. -Evet, buyurun.
-Rahatınıza bakın. -Sağ ol.
Judy, önce şunu söyleyeyim,
Steve konusunda üzgünüm.
Haberi almışsındır.
-Sağ ol. İnanamadım. -Evet. Judy…
Yani ikimiz de çok şaşırdık.
-Evet. -Yani hele de…
Hele de o kadar uzakta bulunmasına hiç anlam veremedim.
Ne olmuş peki?
Bilmiyoruz. O bölge yetki alanımız dışında.
Nasıl yani?
Ceset Angeles Ormanı'nda bulundu. Orası federal arazi.
-Yani suç da federal oluyor. -O yüzden vakayı FBI devraldı.
Mantıklı.
-Federal. FBI'ın F'si. -Evet. FBI bakar.
Doğru. Federallerin işi.
-Boğazım biraz kurudu. -Yapma.
Evet, çay içsem iyi olacak. Çay isteyen var mı?
Olur, ben içerim.
Çeşidim çok. Gelip bakın isterseniz.
Israr ediyorsanız.
-Ediyorum! -Peki.
Bu taraftan.
Deme ya!
Çaycı gibi durmuyordu.
Belim.
-Çatlak var. -Ne?
-Daha da kötüleşmeden yaptırman lazım. -Ne? Ha onu.
"Uğraşmam gereken zımbırtılar" listemde son sıralarda falan şu an.
FBI'ın vakayı devraldığını bana ne zaman söyleyecektin?
Çalışanın mıyım ki sana rapor vereyim?
Vakayı FBI'ın devralması ne anlama geliyor peki?
Ne olacak şimdi?
Bilmiyorum ki!
Sürücü erkek miydi, kadın mıydı?
Bilemem ki, cinsiyet iki formla sınırlı değil.
Bilemiyorum. Bütün dikkatim Jen'deydi.
Peki.
Plakasını gördün mü? Rengini? Boyutunu?
Belki SUV olabilir.
-Bu güzel işte. -Tamam.
Seni panikletmek istemem
ama Steve'e olanlar malum, o yüzden sormam gerek.
Son günlerde tuhaf bir şey oldu mu?
-Ne gibi? -Takip edildin mi?
-Şüpheli bulduğun araç oldu mu? -Hayır. Niye?
-Aramızda. -Tabii ki.
Hepsi birbiriyle bağlantılı olabilir gibi geliyor da.
Steve'in ölümü, sizin vurkaç…
Bağlantılı mı?
Nasıl yani?
Yani nefsi müdafaa bile olsa müebbet hapis yiyorum, ha?
Kafası bir şeyle ezilmiş hâldeydi, nefsi müdafaa gibi durmuyor.
Bana bir şekilde yardım edebilirsin mutlaka.
Ne yardımı? İşimden, her şeyimden olurum. Hapse girerim.
Hücre arkadaşı oluruz.
Üzgünüm. Tek başınasın. Beni aşar.
Yok öyle.
Doğru olanı yapacaktım, "Evine git" dedin.
Yani bir şeyler yapman gerekiyor.
Madem doğru olanı yapacaktın, adamı öldürüp ormana gömmeyecektin.
Judy'yi koruyordum. Steve onu öldürürdü.
Doğru olanı yaptım.
Yanlış görünüyor, o kadar.
Ayrıca bana kalırsa en son sen bir yanlış yapmıştın.
-O yüzden bana yamuk yapmayacaksın. -Bu bir tehdit mi?
İşe yaradı mı?
İyi.
Bir şey düşüneceğim ama başka sürpriz, ağaçta kalp falan yok!
Yoksa Judy yaptı da onu mu koruyorsun?
Judy masum. Lütfen. Yemin ederim.
Hiçbirinden haberi yok.
Gerçekler illa ortaya çıkar.
Ona göre hazırlığını yap derim.
Başkalarıyla iletişimin olamaz. Artık ailen benim.
Peki.
Selam Bip! Benim, annen!
KANSER TEŞHİSİNİ ANLAMAK
Ne zaman geleceğini merak ettim de.
Sana bir şey sormam gerek. Gelince görüşürüz.
Nick bize Steve'in katili çarptı sanıyor.
-Öyle mi? -Öyle.
Yunanlılardan şüpheleniyor.
Tetikte olacakmışız,
Steve'i öldürdülerse sırada ben olabilirmişim.
Biraz korkutucu.
-Judy. -Ne?
-Yunanlılar biziz! -Emin misin?
-Bak… -Selam!
Kimleri görüyorum!
-Doğum günü kapkeklerin olmak üzere. -Sen ye boktan kapkekini.
Char!
Götlük etti, kusura bakma. Su verir misin?
Sürpriz!
Selam.
Boynunu mu yaptırdın sonunda?
Ne? Hayır.
Trafik kazası geçirdim Lorna.
-İyi bahane. -Araba yeni mi?
-Süper, ha? -İnanmıyorum.
Bu tam olarak hayalimdeki araba.
Şüphesiz.
Senin zaten! Doğum günün kutlu olsun!
-Ciddi misin? -Ciddi misin?
Sana karşı hep ciddi oldum.
Sağ ol babaanne. Bugün ilaç gibi geldi.
Lorna.
-Oğluma araba alamazsın. -Niye? Senin alacak durumun yok.
KIA'ya bin basar, ha?
-Basar. -Aman be.
Keşke Teddy de ilk göz ağrısını ilk arabasıyla görebilseydi.
-Evet. -Keşke görseydi.
Çocuğunu kaybetmenin acısı dinmiyor. Eşini veya babanı da.
Sen anlamazsın.
-Pardon, benim bir… -Judy…
Bunun derdi ne?
-İyi misin canım? -Hayır, kekleri yaktım.
-Çok yoruldum. -Yoruldun mu?
Biraz uzan istersen, olur mu canım?
Charlie'ye olanları anlatsam?
Benden zaten nefret ediyor.
Bu olayı artık geride bırakmayı hak etmiyor mu?
Söylemek istemeni anlıyorum.
Gerçekten anlıyorum ama bence…
Önce ruhen buna hazırlıklı olmalı.
Ama bu beni yiyip bitiriyor.
Keşke en baştan dürüst olsaydım.
Sen de baştan siktiri çekerdin, bunların hiçbirini yaşamazdık.
Tekmeyi ben savuruyorum Jen. Tekme benim.
-Dokunduğum her şeyi berbat ediyorum. -Öyle bir şey yok.
Var! Kaybolan o aptal kuşu da Henry'ye ben verdim.
Şimdi de kapkeklerin içine sıçtım!
Öncelikle…
-Ben yerdim onları. -Hay sıçayım.
İkincisi, kuş kayıp değil.
Henry'de.
Hatta nerede olduğunu buldum galiba.
Komodininde galiba. Gidip alacağım.
Tamam.
Her şey yoluna girecek. Alt tarafı…
Vazgeçtim, girmeyecek.
Ne oldu? İnanmıyorum!
-Ne oldu? -Bir şey yok.
-Bekle. Pardon. -Dokunma bana!
Dur! Dokunma.
-Dokunma. -Tamam. Affedersin.
-Tamam, yeter. Dur. -Dokunmuyorum.
-Siktir. -Niye açıyorsun?
Alışkanlık işte. Kafa mı kaldı?
-Hoş geldin Ben. -Merhaba Judes.
Jen'e sağlıklı yaşam sepeti getirdim.
Epsom tuzu, glukozamin, CBD yağı ve tabii bitter çikolata var.
-Sus lütfen. Gel. -Herkes sever. Mum da var.
-Selam. -Selam Ben. Çok incesin.
Ne oldu sana?
Yukarı çıkıyordu ama kaburgası ezik, beli de kötü.
Aksilikler silsilesi yani.
-İnanmıyorum! -Ben hallediyorum.
Sağ ol.
Siktir!
Vay be, ne tatlı.
-Yavaşça. -Teşekkürler.
-Şimdi nasılsın? -Çok daha iyi, sağ ol.
Beni taşırken kaburgan kırılmadı umarım.
Saçmalama. Tüy gibisin.
Sen de yalancısın.
-Şöyle koyayım. -Sağ ol.
-Affedersin. -Bir şey yok.
-Hallettim. -Rahat et diye.
Kaza geçirmişsiniz, çok üzüldüm.
Asıl ben Steve'i duyunca çok üzüldüm.
Sen nasılsın?
Hâlâ şoktayım.
Cesedi ormanda bulunmuş, duyunca ne bileyim…
Kötü tiplere bulaşmıştı da bu kadar mı kötüymüş?
-Belli ki öyleymiş, değil mi? -Yani, evet.
Steve'le pek anlaşamazdık
ama dünyaya birlikte geldik sonuçta, biz bir bütündük.
Ama şimdi…
Tuhaf kaçacak ama o olmadan ben kimim bilmiyorum.
-Hiç de tuhaf değil. -Değil.
Keşke son görüşmemizde
kavga etmeseydik. Keşke…
…aramızı düzeltebilseydim.
Çok zordur.
Ne kadar istesen de bunu yapamayacak olman.
Ona ne kadar…
Ne kadar üzgünüm söyleyememek çok koyuyor.
Söyleyebilirsin. Onunla konuşabilirsin.
-Benim gibi. -Ne?
Yani ben konuşacağım. Öyle planlıyorum. Sen de dene mutlaka.
-Ona… Evet! -Konuşmayı mı?
Pişmanlıkların varsa bunlardan konuşabilirsin mesela.
Bolca var.
-Hangimizin yok? -Anne?
-Geldin mi Bip? -İyi misin?
Evet. Merak etme.
Bir şeyim yok.
Judy'yle bir trafik kazası geçirdik ama iyiyiz.
Ne oldu? Kim çarptı?
Henüz bilmiyoruz.
Yine mi vurkaç yani? Babamınki gibi.
Evet tatlım ama biz iyiyiz.
Polisle konuştuk, kimin çarptığını bulacaklar.
Söz veriyorum.
Tamam mı?
Peki.
Ben hemen geliyorum.
Sana ağrı kesici getireceğim.
Steve?
Selam kardeşim.
Aşağılık herifin tekisin.
KANSER TEŞHİSİNİ ANLAMAK
Her şey yolunda.
İyiyiz.
Merhaba.
Ne haber Henry? Nasıl gidiyor?
Kardeşin için başın sağ olsun demek istedim.
Annem söyledi.
Sağ ol. Çok düşüncelisin.
Birini kaybetmek berbat bir şey.
Öyle gerçekten.
Evet ama kolaylaşıyor.
Yani hep özlüyorsun, onun çaresi yok.
Ama acısı hafifliyor.
Evet.
Sana bir şey versem?
Tabii, olur. Neymiş…
Sağ ol.
Geldin mi?
Bak ne izliyorum.
Güzel. Bunlar ne?
-Olamaz. -Bence de.
İyi misin?
-Neler oluyor? -Tamam.
Otur şöyle lütfen.
Sabahtan beri söylemeye çalışıyorum
ama dört bir yandan tekme gelip durdu,
nasıl söylesem bilemedim.
Bana her şeyi anlatabilirsin.
Tomografide gölgeler bulmuşlar.
-Ciddi olamazsın. -Ve…
Jen, hani kaburganda ezik vardı sadece?
Öyle.
Peki.
Bunları niye aldın o zaman anlamadım.
Çünkü beni sen sandılar.
Ne?
Doktor geldiğinde senin yatağındaydım çünkü benimki ıslaktı.
Düşündüğün sebepten değil. Uzun hikâye.
Öyle olunca da bana senin sonucunu söyledi.
Sen iyisin yani?
Evet.
O zaman bende…
Bak, henüz bir şey bilmiyoruz.
Gölge alt tarafı. Muhtemelen bir şey çıkmaz.
Sana bir şey olmayacak, söz.
Ne gerekiyorsa yapacağız.
İyi olmana çok sevindim.
Charlie, konuşabilir miyiz?
Nasıl tanıştınız?
Kiminle?
Babamla.
Koşuya çıkmıştı. Bilmem, her şey çok hızlı gelişti.
Hayal meyal aklımda.
Ne kadar sürdü?
Sana doğruyu söylemeyi çok istiyorum.
Söyle lütfen.
Kaldırabilirim.
Gerçekten.
Bir gecede oldu bitti.
Bir ailesi olduğunu bilseydim çok daha farklı davranırdım.
İyi ki doğdun.
İşte oldu. Rahat mıyız?
Evet.
Benimle konuşmak istediğin bir şey var mı?
Yok.
Peki.
Hemencecik uyu.
Tamam.
Bu arada unutmadan sorayım.
Charlie sana kuşunu geri verdi mi? Tamir etmek istiyordum da.
Evet ama artık bende değil.
Nasıl? Niye?
Verdim.
Kime?
-Aşağılık herifin tekisin. -Kes.
Yine sarhoşsun. Büyük sürpriz!
-Pis kabadayı! -Zavallısın.
Beni rahat bırak.
LYFT ARAÇ ÇAĞIRMA ŞOFÖRÜNÜZ GELDİ
Baksana, bunu unuttun.
Alt yazı çevirmeni: Ece Nihal Karluk