NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Bir şey mi itiraf edeceksin?
Evimi nereden biliyorsun?
Bir akşam Judy'yi bırakmıştım da.
Sonra...
-Neyse, konuya dönelim. -Tamam.
Olamaz. Ne oldu?
İyi misin?
Özür dilerim. Hiç profesyonelce değil.
Hayır, sıkıntı yok. Merak etme.
Niye ağlıyorsun?
-Hiç girmeyeyim. -Tamam.
Michelle gitti.
-Taşındı. -Vay canına, çok üzüldüm.
Zamanlamam kötü oldu.
Peki, tamam,
bir gün yine birlikte oluruz diye umuyordum, evet.
Evet.
İşim hayatımı ele geçirdiği için insanların kötü taraflarını görüyormuşum.
Öyle olduğunu sanmıyorum.
Sürekli polis olmak istiyor muyum sence?
İnsanların korktuğu kişi olmayı seviyor muyum?
"Oyun gecesine çağırmayalım. Ot içiyoruz diye tutuklar."
-Artık yasal oldu. -Tamam, kötü bir örnekti
ama bütün gününü suçlularla geçirince polis gibi davranmamak zor.
Öyledir.
-Özür dilerim. -Hayır, sorun değil.
-Pardon. -Zamanın var.
Evet, pardon.
Tamam.
Evet.
Ne söyleyecektin?
Steve Wood'u öldürdüm.
Yok ebesinin...
Nereden başlayacağımı bilmiyorum ama artık bitmeli.
Sorunlarımız senin yüzünden sanıyorsun
ama bu sorunlar biz tanışmadan önce bile vardı
ve iyi ki tanışmışız.
Tanıdığım en iyi dostum, en iyi insan sen oldun.
Charlie'yle Henry'e benden daha iyi annelik yaparsın.
Hayalindeki çocuklar olmayabilirler
ama umarım o büyük kalbinle onların vasisi olup bakmayı kabul edersin.
Yalan söylediğim için üzgünüm.
İhanet ettiğim için üzgünüm.
Ted için seni çabuk affedemediğim için üzgünüm
ama ne olursa olsun, cezanı çektin.
Artık ben de çekmeliyim.
Buralarda olmalı.
-Ne kadar kaldı? -Sanırım yaklaştık.
Tamam. Peki. Bu taraftan.
Günaydın.
-Günaydın. -Selam.
Çok güzel bir gün.
-Evet. -Süper.
Hadi Daisy.
-İyi günler. -Teşekkürler.
-Tamam. -Bekle.
-Tekrar anlat. -Tamam.
-Bay Wood evine geldi, kızgındı. -Çok kızgın.
Gitmesini söyledim ve gitmedi.
Çocuklarım evdeydi, bir şey yapar diye...
Neyse, canımı sıkan bazı şeyler söyledi
ve bilmiyorum, birden kendimi kaybettim
ve bir baktım o...
Seninle evli olsam ben de intihar etmek isterdim rezil amcık seni.
Ne yaptın?
Ölmüştü.
Evet.
Niye evine gelmişti?
Judy'yi arıyordu.
-Günaydın. -Selam!
-Pankek mi yaptın? -Aynen öyle!
En sevdiğin, damla çikolatalı!
Sağ ol.
Annem geliyor mu?
-Evde değil. -Nerede?
Koşuya çıkmıştır.
Evet, herhâlde.
-Kim aç bakalım? -Ben.
Al bakalım.
Hemen başlayın. Soğumadan yiyin hepsini.
Sen yiyecek misin?
-Evet. -Güzel.
Hemen geliyorum.
-Judy, selam! -Selam Karen.
-Sabah koşusu mu? -Evet.
Ben de.
-Duydun mu bilmem, Jeff'le ayrılıyoruz. -Evet, çok üzüldüm.
Randevulardan önce intikam hazırlığı yapıyorum.
Zaten çok güzelsin.
-Sağ ol. -Ne demek.
Koşu arkadaşı istersen birlikte Google'ın...
Tamam. Sorun değil!
Kendi düzenin var. Anlıyorum.
Konuşmak güzeldi!
Dur bakalım.
Cesedi ormanda yardım almadan mı sürükledin?
Evet, dansçıydım.
-Güçlüyümdür. -Öyledir.
Tamam, bak.
Charlie'nin Steve'in arabasında resmi var.
Tamam ama arabayı depomdan aldı.
Gelişmemiş ön lobu olan bir ergen olarak
istediği bir şey gördü ve aldı.
Salaktır
ama katil değil.
Var ya, evet, burası tanıdık geliyor.
Çünkü aynı yere döndük.
Dur. Öyle mi? Emin misin?
-Hayır, sen emin misin? -Hayır.
Buralarda bir yerde, tamam mı?
Dur, bu...
-Hayır. Lanet olsun. -Yeterince aradık.
Bizim leşimiz kaybolmadan arabaya dönüyoruz.
Perez, bekle!
Selam!
Annem nerede? Dün gece gelmedi, biliyorum.
-İyi mi? -Evet.
-Hayır. -Judy.
-Bilmiyorum. -Judy, lütfen gerçeği söyle.
Başı belada mı?
-Ne diyorsun? -Bilmiyorum.
Steve tehlikeli tiplerle çalışıyormuş ve arabada bunu buldum.
Anneme vermeye korktum.
-Bu ne? -Bilmem, içinde bir sürü şey var.
USB'deki şeyleri okumaya çalıştım ama garip bir dildeydi.
-İbranice falan... -Yunanca mı?
Öyle bir şey.
Tamam.
Bunu verdiğin için teşekkürler. Çok sorumluca bir davranıştı.
Gururlandım.
-20 dakika daha, en fazla bir saat. -Hayır.
Onu bulabilirim. Lütfen.
Charlie'nin bu olayla alakası yok, tamam mı?
Ya Judy Hale? Onun alakası var mı?
Charlie'nin resimlerini o söylemiştir.
Sana şantaj mı yapıyor?
-Yine çek mi yazdı? -Ne? Hayır.
Judy'nin beş parası yok ve hayatta yapmaz. Kadın melek gibi.
Tek başıma yaptım. Judy tamamen masum.
-Bu kadının olayını bir anlasam. -Efendim?
Sanki tanıştığı herkesi büyüsü altına alıyor.
Kocanı ezdiğini söyledi
ama yine de karşıma geçmiş melek gibi diyorsun.
Bunun nasıl olduğunu açıklar mısın? Bana sorarsan hiç mantıklı gelmiyor.
Tamam, nasıl göründüğünü biliyorum, tamam mı?
Judy'den nefret etmek istedim. Gerçekten ama imkânsız.
Bebeklerden nefret etmek gibi. Olmuyor.
-Neden? -Bilmiyorum.
İyi yanını görüyor.
İyi yanın olmasa bile.
LAGUNA BEACH EMNİYET MÜDÜRLÜĞÜ
-Selam. -Selam.
Steve Wood'la ilgili bilgi vereceğim.
-İhbar hattı anonim. -Biliyorum.
Ama bana söz ver, bunu verirsem Jen'e yardım edeceksin.
-Ne için? -Şey için...
-Buraya gelmedi mi? -Hayır. Niye yardım lazım?
Yani, yardıma ihtiyacı falan olacak olursa diyorum.
Ona yardım edeceğinden emin olmak istiyorum.
Tamam.
Bu Steve'in.
Geçen karşıma çıktı.
Karşına mı çıktı?
Kimsenin bulmasını istemiyordur.
Aslında
sana bıraktığı mesajları duydum.
Öyle mi?
-Ne duydun? -Şaşırtan bir şey olmadı.
Ama niye onunla birlikte olduğunu bir türlü aklım almadı.
Ben de anlamaya çalışıyorum.
Hak ettiğimi bulduğuma inanmışımdır.
Bunu kimse hak etmez.
-Sağ ol. -Ne demek.
Bir şey var mı diye kayıtları dinledim.
Gizli bir yerde dinle.
Komiser'in duyamayacağı bir yerde.
Tamam.
Siktir.
Ha siktir.
Yapma ya.
Olamaz, çocuklarım uyandı.
Konuşabilir miyim? Arayabilir miyim?
-Olur. -Teşekkürler.
Yapma ya.
Ormandan çıktığımızda çeker.
Önemli değil.
Yani, bunu...
Bunu nasıl açıklayacağım ki?
Açıklamam gerekiyor ama...
Yani, babalarıyla yaşadıkları zaten ortada ve...
Tek görevim vardı.
Anneleri olarak tek görevim vardı, beceremedim.
Seni tehdit ediyormuş.
Gitmesini söylemişsin. Şiddet konusunda sabıkalı.
-Mahkemede fark yaratır. -Evet.
-Steve'in ailesinin çok tanıdığı var. -Evet, farkındayım.
Ona saldıran
kızgın bir kadına acıyacaklarını da hiç sanmam.
Belli olmaz.
Çocuklarımın annesiz kalacağı belli.
Kendi annemi kaybettiğimde ben de mahvolmuştum.
Ne zaman kaybettin?
19 yaşındayken.
Meme kanserinden.
Ben de annemi küçükken kaybettim.
Hasta mıydı?
-Öldürüldü. -Olamaz.
Beni üvey babamdan koruyordu.
Çok iyi bir anneymiş.
Öyleydi.
Onu her gün özlüyorum.
Ben de.
Her gün.
-Telefon çekiyor. -Tamam.
Peki, şimdi ne olacak?
ONU YAKALADIK
-Tamam. Karakola gideceğiz. -Tamam.
Avukat istersen avukatla ifadeni verip resmen suçlanacaksın.
Tamam.
-Standart prosedür bu. -Peki.
Ama eve gideceksin.
Burada bulamadığımız şeyden bir daha bahsetmeyeceğiz.
-Ne? -Buraya hiç gelmedik.
Tamam. Dur, pardon. Aklım almıyor.
Şu an...
...polis olmak istemiyorum.
İnsan olmak istiyorum.
Bazen adalet kendi yolunu buluyor.
Çocuklarına git.
Onları sevdiğini söyle.
Bir gün bunu özleyecekler.
İnanamıyorum.
Teşekkürler.
Teşekkür ederim.
Judy, annem koşudan gelmedi mi?
Hayır.
-Umarım iyidir. -O ne?
-Biraz oturur musunuz? -Niye?
Sizinle çok önemli bir şey konuşmam gerek.
Anneniz sizi çok ama çok seviyor.
Ha siktir.
Ben de çok ama çok seviyorum.
-Evet, biz de seni. -Sağ ol.
Bir de
ne olursa olsun, endişeniz olmasın, size bir şey olmayacak.
Tamam mı?
Tamam.
-Anneniz... -Selam.
-...kapıdan giriyor. -Anne!
Aman!
Böyle bir karşılama beklemiyordum.
-İyi misin? -Evet, iyiyim.
İyiyim. Sen?
Ben de.
-Anne! -Gel canım. Sizi çok seviyorum.
-İkinizi de çok seviyorum. -Biliyoruz.
Tamam.
Bakın, mektupları açıklayayım.
-Hayır, açıklama. -Ne mektubu?
Vermedim.
-Vermedin mi? -Hayır.
-Güzel. -Neden bahsediyorsunuz?
Şeyden...
-Sürprizden. -Sürprizden.
Doğum günün yaklaşıyor ya. Yani, ufak sürprizlerimiz var.
Anlamıyorum.
İnan bana, ben yaşadım ama aklım almıyor.
-Bıraktı mı seni? -Evet.
-Ne? -Yani, onu...
Cesedi bulamadım.
Bulabilelim diye üstündeki ağaca kalp yapmıştım.
İki saat önce bilseydim iyi olurdu.
Oraya değil, hapse gidiyorsun sanmıştım.
Oraya gitmeliydim zaten.
Belki bunun bir sebebi vardır.
Kansere falan çare mi bulacağım yani?
Belki. Odaklansan yaparsın.
Burada olmana inanamıyorum.
Suratıma nasıl bakıyorsun?
Çok özür dilerim.
Judy, sana yalan söyleyip
kendini suçlamana izin verdiğim için özür dilerim.
Çok korkunç bir şey.
Evet.
Hak etmiyordun.
Hak etmiyordum.
Senin yerinde olsam
şimdi kalkıp gider, bir daha suratıma bakmazdım.
Seni affediyorum.
Ne?
-Seni... -Sus.
Sen sus.
Daha fazla acı çekmek istemiyorum.
Üzgün olmaktan, acı çekmekten bıktım.
Tamam.
Senden nefret ederek kendimi cezalandırmış olurum.
-Yani... -Bunu yapmanı istemem.
Ben de senin yapmanı istemem.
Nasıl yapmayayım?
Bir yolunu bul.
Kendini affetmelisin.
-İğrenç. -İğrenç, biliyorum...
...ama ikinci bir şans elde ettin.
İkimiz de.
Evet.
Benim de düzeltmem gereken şeyler var.
-Evet. -Çok hızlı cevap verdin.
Eleştiriye açığım.
Daha çok hayır demelisin.
Biliyorum.
-Çok iğrenç, biliyorum. -Çok zor.
İnanamıyorum.
Daha saat erken ama içmeye başlasak mı?
Hayır demeye başlayayım mı?
-Yarın başlarsın. -Güzel, beni deniyorsun sandım.
O zaman, evet.
-Seni seviyorum. -Ben de seni.
Farkına vardım ki
annemin yasını hiç tutmamışım.
Canım benim.
Teşekkürler.
Ben 19 yaşındayken öldü.
O zamanlar rahatlamış hissettim.
Hayatımın çoğunda hastaydı.
İlk tanı konulduğunda sanırım dokuz yaşındaydım.
İyileşirdi,
sonra kanser geri dönerdi...
...ben de her seferinde ona kızardım.
Sanki onun elindeymiş, bilerek hastalanıyormuş gibi.
Sonra...
...vücudu artık karşı koyamayınca karşı koyamadığı için kızdım.
Sanırım o zamandan beri bu yüzden kendime kızıyorum.
Çok zor.
Sağ ol Linda.
Dönmene sevdim Jen.
Ben de.
Al işte.
Sağ ol Yolanda.
Tekrar gelir misin, emin olamadım. Boşa umutlanmak istemedim.
Komik.
Nesi komik?
Çocukken ortadan kaybolduğunda ben de öyle hissederdim.
Tamam. Demek başlıyoruz.
-Hayır. -Öyle gibi.
Hayır, seninle temiz bir sayfa açmak istiyorum.
Kötü hisset diye söylemiyorum.
Nerede olduğunu, döndüğünde ne hâlde olacağını bilmemek çok zordu.
Peki.
Özür dilerim.
Ama benim için de zordu.
Tamam.
Zor bir bebektin.
Hiç uyumazdın. Hep ağlardın. Çok muhtaçtın.
Ben de çocuktum, başa çıkamadım.
Bu yüzden başladım.
-Bebek yüzünden bağımlı olunmaz. -Tabii ki, onu demiyorum zaten.
-Hâlâ hassassın demek. -Evet, hâlâ duygularım var.
Hep çok iyi kalpliydin.
Paula'yla konuşuyordum. Buradaki bir arkadaşım.
Çok iyi olduğunu söyledim.
Avukat bulup buradan çıkmama yardım edeceğini söyledim.
Parayı bulamadım anne, olmadı.
-Yazık olmuş. -Pardon.
Parayı boş ver.
Asıl yardımı dokunacak olan şey, şartlı tahliye kuruluna mektup yazıp
değiştiğimi, daha iyi olduğumu söylemen.
Sen yazarsan çok etkili olurmuş.
Benim için bunu yapar mısın Judy Anne?
Hayır.
Neden?
Değişmedin.
Daisy?
Daisy, neredesin kızım?
Hey!
Bir şey mi buldun?
Kemik mi buldun?
Daisy, niye kazıyorsun?
-Selam. -Merhaba Bayan Hale.
Bir şey getirdim.
Ne?
Teşekkürler. Nereden buldun?
Polis dolabında duruyordu. Sorun değil.
Benim için anlamı büyük.
-Gerçekten. -Teşekkür etmiş olayım.
Şu karşına çıkan Bay Wood'un çantasının çok yardımı dokundu.
-Kayıtları dinledin mi? -Bunu konuşamam.
Hastings'i duydun mu?
-Bayan Hale. -Pardon. Başı dertte mi?
Hastings artık başkomiser değil desem yeter.
-Hapse mi giriyor? -Hayır. Federal hapishaneye giriyor.
-Birkaç Yunan arkadaşıyla birlikte. -Vay canına.
Bak, neler başardık.
-El ele verip adamı indirdik. -Güle güle Bayan Hale.
Dedektif, bekle.
Çok özel biri olduğunu söylemek istedim.
Gerçekten umarım seni bir daha görmem.
İçinden gelerek söylemedin.
Selam.
Kusura bakmayın.
Çerçeveyi değiştiririm!
Ha siktir!
-Para ederler demiştim! -Oha!
Bu kadar parayı ne yapacaksın? Bankaya yatıramazsın.
Yatırmak istemiyorum.
-Anlayamadım. -Payını satın alıyorum.
-Böyle miydi? -Evet öyle.
Evin peşinatı için verdiğin parayı faiziyle karşılıyor.
Beni evinden mi, ailenden mi atıyorsun Jennifer?
Evden Lorna, tamam mı? Sakin ol lütfen.
Çocukların tek büyükannesi sensin
ve ben...
-İşte. -Yapabilirsin.
...sana minnettarım.
İyice garipleştin.
Bak, artık senden nefret etmek istemiyorum Lorna.
Çok yorucu bir şey.
-İşte bu yüzden seninle çalışamam. -Bu yüzden mi?
20 milyon dolarlık ev satacağın için olmasın?
Aslında Lorna, Wood evini sana vermek istiyorum.
Ayrılma hediyesi olarak.
İntihar mı edeceksin? Ne oluyor?
-Hayır, iyiyim. -İyi. İyisin, değil mi?
-İyiyim. -Evet.
Bayan Wood'la ilgileneceğine söz ver.
Şu an...
...yaşadığı şeyi anlayan bir dosta ihtiyacı var.
-Elbette. -Çok iyi anlaşırsınız.
20 milyon doların komisyonu için herkesle iyi anlaşırım.
Bu...
Burada yaşamayacağımıza inanamıyorum. Burada ölürüm sanıyordum.
Söylemeyi unuttum, şu güzel emlakçı arkadaşın seni sordu.
Öyle mi?
Hâlâ buradayken bir arasana.
Umarım Stevie bizi yeni evimizde bulur.
Evet...
-İsterse arar, değil mi? -Sanırım.
Niye aramadı?
Bilmiyorum anne.
Alo?
Öyle mi?
Eminler mi?
Haber verdiğiniz için sağ olun.
Kim o Benji?
Emlakçı arkadaşım.
Ben çıkıp dondurma alayım.
-Evde dursun. -İyi fikir.
Sonra canın ister belki.
Judy?
Eşyalarını daha iyi saklamalısın.
Charlie kafayı yiyecek.
Buna hiç gerek yoktu.
-Bir şey vermek istedim. -Biliyorum.
-Bize de hediye lazım. -Evet!
-Zor bir yıldı. -Hem de çok.
-İnanamıyorum. -Bir yere gitmek istiyorum.
-Evet! -Ya sen?
-Tatile? -Evet.
-Evet.
Şöyle okyanusun üstünde bir kulübe falan.
Senin ağzını yerim ben.
-İğrenç. -Anladın işte.
Yani, Bora Bora falan, pina colada.
-Islanalım yağan yağmurda. -Judes.
-Yaşandı bitti. -Kes.
-Seni lapacı. -Peki.
-Tamam tamam sustum. -Sus.
-Konuşamıyorum. -Hayır.
Çalkala hadi adamım.
-Ben çalkalayayım. -Durur musun?
Sen dur. Dur!
Ne? Siktir!
İnanamıyorum!
-Bak ne başardın. -Bak ne başardım.
-Dur işaretin! -Evet.
Senin sayende oldu. Kahraman sayılırsın.
-Hayır. -Evet.
-Hayır. -Birini kurtaracaksın.
Yapma, gaza gelmeyelim, dur işareti alt tarafı.
Aslında istersem gaza gelebilirim...
Jen.
Siktir.
Jen. Jen, aç gözünü.
Olamaz, iyi misin?
-Ne oldu? -Araba çarptı.
Ha siktir.
Alt yazı çevirmeni: Kerim Melih Evci