NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Już czas. Czas wstawać.
Spójrz w lustro i zdecyduj, kim chcesz dzisiaj być.
Nie rodzisz się zwycięzcą. Stajesz się nim.
Aby osiągnąć prawdziwy sukces, musisz…
Co to takiego?
Mój budzik podcastowy.
„Strategia zwycięzcy”.
Motywuje mnie na cały dzień.
Samodoskonalisz się?
Nie.
Nie sądzę.
No proszę.
Dobra, ale to nie to samo, co twój mistycyzm.
To dotyczy metod osiągania sukcesu.
Tobie też by to pomogło nauczyć się dyscypliny, planowania,
łapania w życiu tego, czego chcesz.
Co robisz?
Łapię za to, czego teraz chcę.
Stęskniłem się za tobą.
Ale nie mogę się spóźnić do pracy.
I muszę poskakać na trampolinie. Pobudzić węzły chłonne.
Podrzucisz mnie?
Popodrzucałem cię zeszłej nocy, co nie?
Podrzuć mnie do Jen.
Kochanie…
Kiedy zaczniesz znowu prowadzić?
O mój Boże.
Już nigdy nie poprowadzę auta.
Uruchomiają mi się wspomnienia.
Kochanie, przecież nie zapomnisz o tym,
mieszkając z jego żoną.
Jak możesz tam spać?
Nie śpię.
Chociaż wczoraj zasnęłam.
Stęskniłam się za tym materacem.
A ja za tobą na nim.
Ale poważnie. Martwię się o ciebie.
Mieszkanie z nimi miesza ci w głowie.
Nie miesza mi w głowie.
Jen i ja stajemy się przyjaciółkami.
Co?
Jaka przyjaźń opiera się na kłamstwach?
I na zabójstwie?
Skomplikowana?
Ona nawet nie wie, kim jesteś.
Wiesz co? Ja jej pomagam.
Chcesz jej pomóc?
Wyprowadź się, żeby mogła żyć dalej.
Nie mogę przestać być jej przyjaciółką. Ona na mnie polega.
Mam ją zostawić? Nie wiedziałabym, jak to zrobić.
Łatwo. Pokłóćcie się. Odepchnij ją.
Ty tak robisz, nie ja.
Jestem zdecydowanie antykonfliktowa.
A jeżeli się wyprowadzę, to niby dokąd?
Nie wiem.
Może…
z powrotem na ten materac?
Wiem, że mnie kochasz.
- Nie rób tego. - No co?
Przestań.
Przyznaj, że ostatnia noc była niezła.
Jak za starych czasów.
To prawda.
Stęskniłaś się za mną.
To prawda.
Może uda się wrócić do tego, jak było…
zanim tamto się stało.
To takie miłe marzenie.
Niekoniecznie marzenie.
Wróć do domu.
Zaraz. Myślałam, że go sprzedajesz.
Czasami plany się zmieniają.
O Boże, jesteś królem Kalifornii.
- Cześć, Judy. - Cześć.
Chyba lubisz tę sukienkę, bo nosisz ją już dwa dni.
Tak, to moja ulubiona sukienka.
- Super. - Gdzie twoja mama?
W swoim pokoju. Jeszcze nie zeszła.
Nie chcę cię szokować, ale jest na coś wkurzona.
- Cześć. - Cześć!
Nic ci nie jest?
A tobie?
Nic.
Dlaczego poszłaś za mnie do aresztu?
Od tego są przyjaciele, nie?
Nie.
Nie było źle.
- Naprawdę? - Tak.
Tak mi przykro. Steve nie musiał wpłacać kaucji. Zrobiłabym to.
Jak było? Musiałaś spędzić noc w areszcie?
Nie. Spędziłam noc ze Stevem.
Okej.
Pieprzyliśmy się.
Wielokrotnie.
Wiem.
Mam do niego słabość. Jest jak nałóg.
Ale było to też przełomowe.
Muszę ci coś powiedzieć.
Ted kogoś pieprzył.
- Co? - Ted kogoś pieprzył.
Nasz Ted?
Tak, nasz Ted.
Całą noc próbowałam zgadnąć, kim ona jest.
Znasz jakieś Bambi?
- To przecież pseudonim. - No tak.
Mam nadzieję, że jej nie znam, że to nie nasza kręgarka.
To byłaby strata. Trudno o dobrą kręgarkę.
Albo mama w szkole.
Boże, zabiłabym się, jeżeli to Turid Kristansson.
Co? Nazywa się Turid?
Jest byłą norweską supermodelką.
Robi zdjęcia, jak się kąpie ze swoimi dziećmi,
i wrzuca je na Instagram.
O proszę.
Bambi to nie Turid, chyba że Turid jest również kelnerką.
Właśnie z nią rozmawiam w tej grze.
- Tak? - Myśli, że jestem Tedem.
Nie, nie patrz.
Ma niewyparzoną gębę. Wyraża się obrazowo.
Mówi o jego kutasie? Najwyraźniej tęskni za nim.
Mówi i tęskni.
Boże, kelnerka. Obrzydliwość.
Byłam kiedyś kelnerką.
Ja też, ale chcę ją nienawidzić.
Jesteś wkurzona, ale nie bądź kobietą, która wini kobietę.
A kogo mam winić? Mężczyzna nie żyje.
Do tego był żonaty, więc ona jest obrzydliwa.
Ma nową pracę w restauracji w Dana Point.
Myśli, że Ted się z nią spotka po pracy.
- Jedziemy tam. - Oczywiście.
Ale po co?
Chcę jej przywalić, bo jest zdzirowatą niszczycielką małżeństw.
Tego chcesz, ale ja na twoim miejscu wybrałabym może jakąś
mniej agresywną strategię.
Zgoda. W takim razie chcę wiedzieć, jak to się, kurwa, stało.
Kiedy, kurwa, i kurwa, dlaczego i co, kurwa mać.
- I powiem jej, że nie żyje. - No to mamy plan.
I może jej też, kurwa, przywalę.
- Jak myślisz, która z nich to Bambi? - Rozpoznam ją.
No tak, ta dupa by mu się spodobała.
Myślisz, że to ona?
To ona.
- To, kurwa, ona. - Tamta?
Tak.
- Spodobałaby mu się blondynka. - Jesteś pewna?
Znam swojego męża.
Przepraszam, czekacie na stolik?
Tak.
O Boże.
Weźmiemy nachosy czy sajgonki?
Co to za restauracja?
Oczywiście ma wspaniałe cycki.
- Twoje są lepsze. - Tyle że…
moje nie są moje.
Jak to?
Miałam podwójną… no wiesz.
Miałaś raka?
Nie, nie.
Mam ten gen, więc sama się zdecydowałam.
Nie chciałam, by moje dzieci straciły mamę, tak jak ja.
O Boże, nie wiedziałam.
Ile miałaś lat, kiedy umarła ci mama?
Dziewiętnaście.
Czyli więcej niż Bambi.
Przykro mi.
Z którego powodu?
Ze wszystkich.
Wiesz już, co chcesz jej powiedzieć?
Chcę wiedzieć, ile razy.
Chyba niewiele, skoro udało mu się to ukryć.
Możliwe, ale trzeba nieźle znać kutasa, by za nim tęsknić.
Witam w Rozkosznym Przylądku. Skusicie się na przystawki?
Czy wasze kalmary są świeże, czy robione ze świńskich odbytów?
Z kałamarnic.
Słyszałam, że niektóre knajpy używają świńskich odbytów.
- Dobra ta guacadilla? - Niesamowita.
Spróbujemy.
Tak. Nie. Wezmę drugie frojito.
Klienci lubią kebaba z szarpanym kurczakiem.
Co to za restauracja, Bambi?
Azjatycka, bliskowschodnia, meksykańska?
Chyba wszystko.
Właściciel jest chyba globalistą.
Albo lubi przywłaszczać sobie cudze rzeczy.
Weźmie kebab.
Okej.
Dziękuję bardzo.
Na pewno było to tylko fizyczne,
bo wyobraź sobie prowadzenie z nią rozmowy.
Jeżeli chcesz wiedzieć, co się wydarzyło albo ile razy,
otwarta wrogość nie jest najlepszą drogą.
Wiesz, że to jedynie czubek mojej góry lodowej wrogości?
Tak, oczywiście.
Ale myślę, że powinnaś się zaprzyjaźnić,
oczarować ją, udobruchać.
Konfrontuję się z nią. Nie pielęgnuję z nią relacji.
Wiesz, o co mi chodzi.
Ted nie był podrywaczem.
Nawet na trasach koncertowych był przeciwnikiem podrywania.
Może nie był.
Może go nie znałam.
- O kurwa! - Co?
Steve nie sprzedaje już domu.
Tylko tego mi teraz trzeba.
Mieliśmy trzy oferty powyżej wyceny. Jedną gotówką.
- On sobie pogrywa. - Steve nigdy nie pogrywa.
Boi się złapać chorobę i ma uczulenie na prezerwatywy.
Powiedział Chrisowi, że zakochał się od nowa.
Chris zawsze przechwala domy sprzedawcom.
Jak w „Pokochaj lub sprzedaj”.
A ma być „sprzedaj", Chris.
Myślę, że Steve mówił o mnie.
Wiedziałaś, że chce wycofać dom z rynku?
Nie chciałam cię dobijać. Zajmowałyśmy się inną kwestią.
Zajmowałyśmy się kwestią dupków.
Nie wiedziałam, że Ted był dupkiem,
ale ty masz wyczerpujące informacje.
Wiem, że pod koniec było między nami źle,
ale to ty powiedziałaś,
że sytuacja pomieszała nam w głowach. Miałaś rację.
Nie poznałaś miłego, opiekuńczego Steve’a.
Poznałam Steve’a, który cię zostawił po pięciu poronieniach.
- To niesprawiedliwe. - Nie, to jest do dupy. Ale to prawda.
On cierpiał. Ja też cierpiałam.
Potem cierpiał, bo ja cierpiałam.
Naprawdę pracował nad sobą.
Czyli że co?
Nie sprzedaje już domu, ponieważ…
wprowadzisz się do niego?
Chciałam ci powiedzieć rano, ale nie chciałam…
Wyszła ta sprawa z Bambi.
Nie istniejesz w tamtym domu.
Byłam w każdym pokoju.
Wygląda, jakby tylko Steve tam zawsze mieszkał.
Steve ma bardzo konkretny styl.
Jaki? Styl współczesnego dupka?
Pozwolił mi postawić Buddę w łazience gościnnej.
Wiesz co? Nie mogę żyć twoim życiem,
ale dokonałabym lepszych wyborów.
Nie możemy zamienić się na życia.
Szkoda, bo moje jest, kurwa, super.
Guacadilla i dwa frosés.
Zamówiłam frojito, Bambi.
O kurcze, przepraszam.
- Nie szkodzi. - Teraz napiłabym się nawet z szamba.
Frosés są mniam.
Nie mów mniam.
Okej.
Mam nadzieję, że to nie zabrzmi dziwnie,
ale ta bluzka w kolorze mango wygląda niesamowicie na pani.
Ten kolor podkreśla pozłotę pani skóry.
OMG, jaka pani miła!
OMG, pani jest miła.
Cieszę się, że pani to powiedziała.
Kupiłam sobie kombinezon na występy w tym kolorze
i nie byłam pewna, czy to nie przesada.
- Występy? - Jestem wokalistką-autorką.
Gram na gitarze i trochę na pianinie.
Czy to możliwe, że już gdzieś panią słyszałyśmy?
Nagrywałam album z moim chłopakiem,
który jest mega utalentowany, ale…
- Pani chłopak? - Były.
Ostatnio jest niedostępny.
W jakim sensie?
Zaczął mnie olewać parę miesięcy temu,
a potem nagle: „Hej, jestem,
spotkajmy się, jak skończysz pracę”. A ja: „Dzięki, Ted”.
Ted.
- Ted jest twoim chłopakiem? - Był.
Nie wiem, kim jest teraz.
Długo chodziliście, Bambi?
Niedługo.
Półtora roku.
- O cholera. - Wiem.
I żeby nie odzywać się przez trzy miesiące!
Ma szczęście, że go kocham.
Półtora roku.
Boże, tak mi przykro.
- Ale ze mnie kretynka. - Nie.
Okłamywał mnie przez półtora roku.
Jak mogłam nie zauważyć?
Nie wiem.
Czasami ludzie widzą tylko to, co chcą widzieć.
Masz w tym doświadczenie.
- To nie to samo. - Przestań.
Myślisz, że Steve naprawdę się zmienił?
Ten dupek, który wystąpił o zakaz zbliżania się?
Mamy skomplikowany związek.
- Nie skomplikowany, tylko toksyczny. - Nie jestem świętą.
Przestań go usprawiedliwiać!
Przestań mnie chronić! Steve to nie Ted.
Wcześniej Steve był dla mnie bardzo dobry.
Był miły, kochający, nigdy mnie nie zdradził…
Naprawdę?
Przepraszam.
Pierdol się.
- Nie chciałam tego powiedzieć. - Powiedziałaś! Dlaczego?
Nie chcę się kłócić. Nie wiesz o wielu rzeczach.
Wiesz co? Wygląda na to, że nie znam prawdy o nikim.
Daj spokój! Dokąd idziesz?
Może jeszcze po jednym?
Nie. Poproszę o rachunek. Dziękuję.
Nie napoczęły panie guacadilli.
- Nie szkodzi. - Okej.
Wszystko dobrze z pani koleżanką?
Wydawała się trochę zdenerwowana.
Ted nie żyje.
Słucham?
Ted. Nie żyje.
Jak to?
Ted? Mój Ted?
Nie.
Mój Ted.
Jestem jego żoną.
Co? Niemożliwe.
Niemożliwe, że nie żyje, czy niemożliwe, że jestem jego żoną?
To i to.
Powiedział mi, że pani umarła.
Jesteś cała?
Tak.
Wyglądasz, jakbyś zobaczyła ducha.
Dzięki.
Przepraszam za to, co powiedziałam.
Nie szkodzi.
Czego ci trzeba? Chcesz iść jej przywalić?
Nie.
Porysowałam jej samochód.
Naprawdę? Skąd wiedziałaś który?
Nie wiedziałam. Zgadłam.
Porysowałaś komuś samochód?
Tak. I kupiłam paczkę papierosów.
Kocham cię, kurwa.
To jakiś żart! Co za prostak.
Zamienił małżeństwo w jakiś banał.
Pieprzyć go! Prostak!
Totalnie. Wiesz co?
Może zatrzymajmy się i porozmawiajmy.
Nie. Nic mi nie jest.
Prowadzisz trochę chaotycznie.
Wyluzuj.
Muszę się wyładować.
Okej.
O mój Boże.
- Nic mi nie jest. - Boję się.
Wiesz co? Ty prowadź.
Byle zapalić tego cholernego papierosa.
Nawet go nie chcę.
Przepraszam, że cię wystraszyłam.
W porządku.
U nas obu.
Ograniczenie prędkości jest 50 na godzinę.
- Wiem. - Ale jedziesz jakieś 15.
Dla bezpieczeństwa.
Jazda powoli jest tak samo niebezpieczna.
Nie sądzę.
Auto się ze mną zgadza.
ZRÓB SOBIE PRZERWĘ!
Mówiłam ci, że on pochodził z Laguna Beach?
To on chciał tutaj mieszkać. Tutaj czuł się bezpiecznie.
A ja musiałam się przystosować,
znaleźć sposób na utrzymanie czterech osób.
I udało ci się. Stworzyłaś piękne życie.
Co za życie?
To nie jest moje życie.
To jego życie.
Pracowałam, by utrzymać jego i jego marzenia.
Też miałam swoje marzenia.
Jedź szybciej.
Jakie miałaś marzenia?
Teraz są głupie.
Nie.
Są żenujące.
No weź.
Chciałam zostać tancerką.
To wcale nie głupie, tylko wspaniałe.
Byłam całkiem niezła.
Na pewno.
Potem wydawało się, że jego kariera nabierała rozpędu i…
Nie chcę ci psuć zakończenia, ale nie nabrała.
Ale to ja mam macicę
i musiałam być dorosła. I po co to?
Żeby przestał mnie pieprzyć
i zaczął pieprzyć jakąś 20-latkę z dużymi, ciepłymi cyckami,
która uważa go za geniusza? Pieprzyć go.
Nie sypialiście razem,
ale nie podejrzewałaś niczego?
Podejrzewałam.
Zapytałam go, ale przekonał mnie swoimi problemami z plecami
i przygnębiającymi pierdołami o tym, że nie zostanie już gwiazdą rocka.
Boże, to Steve.
Oczywiście, że on. Cały wieczór wysyła ci SMS-y.
Chce, żebym tam pojechała.
A czego ty chcesz?
Chcesz tam jechać?
Chcesz się do niego wprowadzić?
Chcę, żeby było tak, jak wcześniej.
Zanim to wszystko się stało.
Chcesz, żeby było jak wcześniej?
Jasna cholera.
- Co robisz? - Musimy wrócić.
Nie bądź głupia! Nie możesz wrócić!
Nie chcę, żeby było jak wcześniej.
- To dobrze. - Chciałabym, żeby było inaczej.
- Obie tego chcemy, siostro. - Chciałabym być inna.
Nie, Judy. Jesteś wspaniała.
Jesteś zajebista.
Chociaż dokonujesz wątpliwych wyborów.
Nawet nie wiesz.
Nie musisz już robić tego, czego on chce.
Za dużo się wydarzyło.
Miłość to nie wszystko.
Potrzebujesz przestrzeni, by być w pełni sobą,
bo inaczej…
skończysz jak ja.
Co byś zrobiła na moim miejscu?
Cześć, Steve.
Cześć, Jen.
Co tam?
Zaakceptuj ofertę w gotówce.
To 200 000 $ ponad wycenę. Nie bądź głupi.
Zawsze sprzedajesz!
Rozumiem, dlaczego mnie namawiasz, i jest mi przykro,
ale wycofuję się. Nie chcę sprzedawać.
Ten dom jest za duży dla jednej osoby.
Już nie jest dla jednej osoby.
Judy nie wróci.
I tak nie pozwalałeś jej tutaj naprawdę żyć.
Nie masz pojęcia, o czym mówisz.
Ledwie ją znasz.
Możliwe, ale ją rozumiem.
Zaakceptuj ofertę.
- I co powiedział? - Boże, co za kutas!
- Wiem. - Najgorszy typ kutasa.
Potajemny kutas, bo nie od razu wiadomo.
Bo jest przystojny i czarujący.
Przystojny, ale zdradliwy.
O Boże. Dziękuję ci.
Sama bym nie dała rady.
Nie potrafię się mu sprzeciwić.
Bo jesteś uzależniona. Odstaw fajkę.
Fajką nazywasz jego penisa.
Tak, penisa. Oczywiście.
- Trudno mi go odstawić. - Duży ten penis?
- Całkiem… - Cholera. Naprawdę?
Niezła wersja dużego.
- Przystojny i z dużym kutasem? - Co zrobić?
- Jak znowu to znaleźć? - Nie da rady.
Wiem.
- Ty… - Powinnam wrócić do niego?
Nie. Ty jesteś piękna, jesteś dobrą osobą
i masz wielkie serce.
Nie zraniłabyś muchy.
- Nie zasługuję na takie komplementy. - Przyjmij je.
Boże, co jest ze mną?
Dlaczego wybieram facetów, którzy źle mnie traktują?
Nie wiem. Spędziłam 18 lat z kłamcą.
Co to znaczy? Że chcę być okłamywana?
Muszę ci coś powiedzieć.
Co?
On cię zabił.
Co?
Ted powiedział Bambi, że umarłaś.
Na raka piersi.
Nie.
Powiedział, że jest wdowcem samotnie wychowującym dzieci.
Nie wiedziałam, czy ci powiedzieć.
Też nie wiem, czy powinnaś była.
Przykro mi.
Nie mogę w to uwierzyć.
Wiem.
Co ja tu w ogóle robię?
Spędziłam miesiące, próbując…
oddać mu sprawiedliwość,
szukając osoby, która go zabiła.
I po co?
On mnie, kurwa, zabił.
Tak.
No tak.
Co za pierdolony dupek.
Właśnie.
To on jest dupkiem.
Cieszę się, że nie żyje.
Zapnij pasy.
Jedziemy do domu.