CLARKSON'IN ÇİFTLİĞİ
15. BÖLÜM ENTRİKA
Diddly Squat çiftliği artık yaralıydı.
Düzgün araç parkı olmayınca
dükkân, su seviyesinin altında batan bir gemiden farksızdı.
Restoran hayali suya düşmüştü.
Ama durum o kadar vahim değildi.
Çünkü yerel konseyle sorunlarımızdan çok uzakta
doğa ana uyanıyordu.
Açı nasıl?
İyi. Dur.
-İşte. -Hadi.
-Geç. -Hadi.
Bahar geldi.
Kış ahırındaki beş aydan sonra
en sonunda ineklerimizi çayıra salabildik.
-Şunlara bak! Heyecanlı inekler! Özgürler! -Hey!
Çok mutlular.
"Özgürüm ve dışarıdayım!"
Çok güzel olmalı.
Özgür inek olmak nasıl bir histir, unutmuşlardır.
Dünyanın en meşhur otomobil gazetecisiyim.
-Yanında araçtayken geriliyorum. -Ne zaman dursam
-yaygara koparmana gerek yok. -Bana bakarak sürüyorsun.
Bende binoküler rekabet var. Apache helikopteri gibi
-iki nesneyi aynı anda görebiliyorum. -Japon balığı gibi.
Taşkın ergenleri çayıra salınca...
Hadi!
...anneleri ve buzağıları başka çayıra salmak zorunda kaldık.
Hadi!
Yavaş. Yavaş.
-Hadi. -Hayır.
Yanlış. Yanlış. Tepeden aşağı in. İn. Hadi.
Hadi. Yavaş yavaş. Akıllı kızlar. Hadi.
Hayır. Oraya gitme. Yapma.
Yavaşça.
İn aşağı. İn aşağı. Hayır. Hay sıçayım.
Hayır, hayır.
Hepimizi sakatladıktan sonra...
Ağzına sıçayım inek.
İn.
...suçlu buzağı en sonunda çayıra alındı.
-Helal Charlie. -Helal Charlie Ireland.
-Şuna bak. -Ne manzara.
Bunun yanında ne gider? Bir fincan çay.
İyi haberler daha bitmedi. Birkaç gün evvel
kuş polisi kuş gribinin azaldığını
ve tavukları da bırakabileceğimizi söyledi.
Bu kadar kızlar. Dışarı çıkıyorsunuz.
İşte.
Açılıyor! Özgürsünüz!
Şunlara bak. Doğal otlatma geri döndü.
Nihayet.
Altı ay.
-En uzun kuş gribi mi? -Evet.
-En beteri. -Öyle mi? En beteri mi?
-Bir noktaya kadar... -Hey!
-O nereden geldi? -Tanrım.
O yavru horoz, kadınlar hapishanesinde altı ay geçirdi.
Hanımların bakışlarını seviyor.
Hayvanları serbest bırakmak bir yandan güzelken
öte yandan bir sürü konsey kısıtlamasına tabiyken
çiftlik nasıl para kazanacak diye tasalanıyorduk.
Yapmamız gereken şey, yasal boşluklar ve kurnazlıktan oluşan
bir muğlaklığın içinde yaşamak olacak.
Evet.
Çok belirsiz bir alanda
yaşamak zorunda kalacağız ama yasalara...
Uymak zorundayız.
Doğru tarafta kalacağız ama ucundan.
Çiftlik dükkânını kış uykusundan sonra açtığımız gün
-yeni bir politika uyguladık. -Tamam.
Tamam, ekmekleri şuraya koyalım.
Ürünlerin çoğu ya Diddly Squat'ta ya da konseyin dayattığı
26 kilometrelik alanda üretilmeliydi.
Hepsi yerel ürün, sorun yok. Burası yerel.
Burası yerel. Burası yerel.
DIDDLY SQUAT ÇİFTLİĞİ HIZ VE GÜÇ
Ama çantalar, şapkalar ve tişörtler hiç de yerel değildi.
DIDDLY SQUAT ÇİFTLİĞİ DÜNYADAKİ EN İYİ ÇANTA
Teşekkürler. Merhaba. Nasılsınız?
Hâl böyleyken yeniden açılış gününde...
Tişört satmıyoruz. Bedavaya veriyoruz.
Tamam.
20 sterline Brüksel lahanası isterseniz size bedava verebilirim.
Karmaşık sebeplerden ötürü.
-Tabii, sorun değil. -Harika.
-Bir Brüksel lahanası mı? -Evet.
Yeşil elma?
-Çok güzel. -Harika.
15 STERLİN ELMA + BEDAVA ŞAPKA
Harika. Teşekkürler.
Nasıl patates istersiniz? Kavurmalık patatesim var.
25 STERLİN PATATES + BEDAVA ÇANTA!
-Buyurun. -Çok teşekkürler.
Harika. Çok teşekkürler.
-Afiyet olsun. -Teşekkürler.
İyi gidiyor.
İnsanlar hâlâ ürünlerimizi satın alabildiği için mutlu.
Yok. Biz satmasak bile bedavaya alabildikleri için.
Bu süre zarfında dışarıda
Charlie park sorunumuzu çözmek için sinsice bir plan buldu.
Ufak bir boşluk var.
Yirmi sekiz günlük planlama bildirimi var.
Yani 28 günlüğüne herhangi bir parseli
geçici park yeri olarak kullanabiliriz.
Arkamızdaki tarlayı kullanabiliriz yani.
Neyse ki Jeremy'nin arazisi büyük olduğu için
28 gün şu araziyi kullanabiliriz
ve sonra 28 gün şu araziyi kullanabiliriz.
İnsanlar güvenle park edip çiftlik dükkânına gelir.
DIDDLY SQUAT ÇİFTLİK DÜKKÂNI
Maalesef ki uğradığında Alan'a açıkladığım üzere
restoranı canlandırmanın sinsice bir yolu yoktu.
Sorun şu ki İçişleri Bakanı'na gitmeyi karşılayamam.
Evet.
Sky at Night delisi adamla planlama sürecine girmeliyiz.
Bir yılı geçer, 18 ay falan sürer.
Başka planlama komitesi toplantısı yapılır
ve sonra başka...
Çok saçma.
Tarlanın ucunda 100 yıldır orada duran bir ahırın var.
On yıl sonrasında istediğini yaparsın.
Çiftçiler ahırlarını dükkâna falan dönüştürebiliyor.
Sen de dönüştürebilirsin.
-Dur biraz. Şu ahır mı? -Evet. Arazinin ortasındaki.
-İzne ihtiyacımız yok mu? -Hayır.
-Yani diyorsun ki bunu restorana... -Evet.
-Yapabilirsin. -...dönüştürebiliriz?
Zaten arazindeydi, hâlihazırda var.
Elden geçir. Mis gibi ahır.
Peki ya elektrik?
Orada üç faz elektrik var, yeter. Suyu da çekeriz.
-Planlama izni gerekmiyor mu? -Hayır. %99,9 eminim.
Şu an resmen çadır direğine döndüm.
Mutluluktan bayılmadan önce
Alan'ın söylediklerini doğrulamak için Charlie'yi arayıp sordum.
-Selam Charlie. Jeremy. -Selam.
Alan'ın aklına bir fikir geldi...
Ve yarım saat sonra...
Bunu yapabiliriz.
Sağlam bir yapı olduğu için sorun olmayacaktır.
Duvarları iyi, çatısı iyi.
Çatısı pek iyi değil ama hallederiz.
Elden geçiririz. Niye bu kimsenin aklına gelmedi?
Bilmiyorum. Bilmiyorum ama bu...
Netice ne güzel olur.
En güzel yasal boşluk bu oldu.
Bir ahır 150 metrekareden küçükse
ve on yıldan eskiyse
bir çiftçi istediği her şeyi yapabilir.
Pek iyi durumda değil. Ama şuna bakın.
Şu A-yapısı, ya da adı her neyse onu onarırsak...
...sonra masaları atıp etrafına sandalye koyarız.
Pazar öğle yemeği yemelik şu manzaraya bakın. Bakın!
Küçük bir mutfak için burada yalnızca bir oda olacağından
yiyecek hazırlıklarının çoğunun çiftlikte yapılması gerek.
HAZIRLIK MUTFAĞI
Yıllardır planladığım bir şekilde iki yerin birleşmesine karar verdim.
Yeni bir çiftlik patikası.
RESTORAN
Buraya koysan iyi olur.
Alan ahırı elden geçirirken...
Evet çocuklar.
...eski bir pulluğu Thunderbird 4'e taktım
ve bağlantı yolumu açmaya koyuldum,
ki bunun başka faydaları da olacaktı.
Kır çiçekleri yanlarda güzel olacak.
Yolun karşısından buraya geçip
park yerine girebiliriz,
sonra yolu kullanıp kimsenin ayağına dolanmadan
çiftliğin diğer yarısına ulaşabiliriz.
Zekice. Çok iyi düşündüm.
Şimdi dümdüz bir şerit çizmem gerek.
Düşündüğümden daha zordu.
Elektrik direğinin sağına gitmeliyim.
Giriş orada olacak.
Tamam. Bir, iki... Altı. İşte.
Kaleb'ın gelişi.
-Ne? -Bence dur.
Niye?
Pek düz değil. "Dümdüz şerit istiyorum." demiştin.
Şu kapıdan yeni kapıya kadar...
Doğru. İlk şeridim felaketti.
-Peki hangisi? -Bu.
Berbat be!
Onu açarken... Tanrı bilir, kafam nereye gitti.
Tuvaletleri hedeflemiştim.
Yolun yarısında yanlış olduğunu fark edip biraz sağa saptım.
Bok gibi.
Bunu bana söylemeyi seviyorsun.
Hayır, sevmiyorum. Düzgün olmasını istiyorum, o kadar.
Güzergâh en sonunda işaretlenince
yolu kendim yapmam için biraz moloza ihtiyacım vardı.
Bu da taş ocağını kazmaktan geçiyordu.
Yani inek ahırı ustası Lee'yi ve birkaç adamını
geri getirmekten...
Ve de makinelerinin çoğunu.
Bu bir üretim hattı. Büyük taşları kazıp
kırıcıya atacak.
Buradan alıp buraya bırakacak.
Ben alıp römorka koyacağım, sen de taşıyacaksın.
Nereye dökeceksin?
İlk yük şurada.
Geliyor.
Yük treni bebeğim Keşke yük treni olsaydım
Ne şarkı.
Ne yaptığımıza bakın. Taş çıkarıyoruz.
Küçük bir bahçeniz varsa bile Tanrı aşkına kazın
ve taş çıkartın çünkü acayip eğlenceli.
Piyano da olabilir aslında.
Yok, değil mi? Bilemedim.
Şu sezgilerime bakın.
Yakında yol açmaya başlayacaktık.
Berbatım.
Plastik kaplamada delik açtım.
Kaleb, bu işte berbatım.
Bu işi ve koyun kırkma işini beceremiyorum.
Ekmeyi de biçmeyi de. Çalı çiti çekme işini de beceremiyorsun.
Beceremediklerinin listesi uzayıp gidiyor.
Kendimi bu işten kovup
silindir sürücüsü olarak yeniden işe aldım.
Silindir de benim için ilk olacak bir araçtı.
Titreştirmek için şu yeşil tuşa basıyorum sanırım.
Hazır mısın?
Amanın...
Hoşuma gitti.
Evet.
Günü geçirmek için ne güzel yöntem.
Bacak bacak üstüne atıp
bu rahat sandalyede otururken ve erkek işi yaparken
arka tarafınızı titreştiriyorsunuz.
Ne yazık ki işi Lee'ye bırakmak zorunda kaldım,
zira çiftlikte beni bekleyen başka işler vardı.
-İçlerinden biri de Pip'le görüşmekti. -Nasılsın?
Restoranı yönetebilecek şiddetle tavsiye edilen bir şef.
Kendi balımız, kendi yumurtalarımız hâlihazırda var.
Burada makarna için un da var.
Oğlum da yetiştirdiğimiz biberlerden çili sosu yapıyor.
Kuzumuz var. Sığır etimiz de var.
Bence harika bir restoranın temelini atmışsınız.
Baştan aşağı tüm hayvanların ürünlerini kullanabilirsiniz.
Ne tür mutfaklarda çalıştın?
Geçmişte İtalyan mutfağı çıkardım. Fransız. İngiliz.
Şu anki restoranımda Avrupa tarzlarını epey karıştırıyoruz
ve sonra Japon etkisi de var.
Şimdi sorun şu ki
çiftlik dükkânına gelenleri gördüm. Gelenleri gördüm.
Subaru süren insanlar.
-Amcamın da Subaru'su vardı. Evet. -Evet.
Restorandaki hedef kitlem bu.
Patates kızartmalarının üç kere kızartılmasını
ve şatafatı istemeyen insanlar.
O yüzden Asya masya gibi kelimeler
-onlara pek hitap etmiyor. -Hayır.
Biftekli böbrek turtasını
değiştirmeye kalkarsan alacağın tepki
-"Bas git." olur... -Evet.
İşe menünün başlıklarıyla koyulup
Pip'e etrafı gezdirdim.
İşte.
Bu ikisi mezbahaya gidecek.
-Tamam. -Bunları pişireceğiz.
Kocamanlar.
Hazırlık mutfağını buraya koyduk.
Hazırlık mutfağı iyi mi?
Büyükmüş. Kendi mutfağımdan büyük.
-Kasabın var mı? -Evet.
-Henry denen bir adam ilgileniyor... -Evet.
Dokunulmazlar'daki Andy Garcia'ya benziyor.
Neyse, kasaplığımızı Andy Garcia yapıyor.
-Çili biberlerini gördün mü? -Evet.
Binlerce çili biberi bitkisi var.
-O da... -Evet. Acı sos olacak.
Şimdiye dek etkilenen Pip'in
restorandan büyük şeyler beklediği belliydi.
Aman tanrım.
-Oldukça ilkel. -Evet.
Tamam. Yuh.
Burası mutfak.
Küçük.
-Servis mutfağı. -Gerisi nerede?
-Ne? -Dışarı mı uzatıyorsunuz?
Hayır, yapamayız. Konsey izin vermez.
Benim yazmadığım kurallar yüzünden
yapı dışında içinde olduğu kadar
alanı kullanabiliyorsun.
-Yapı olarak değil ama şemsiyeler ile. -Evet.
O yüzden bu duvarın uç kısmına geleceksin.
Evet.
Burada masa ve sandalyeler olacak.
Evet. Muhtemelen 45 müşteri alır.
Bir düşündüm de.
Mutfağı uzatmayıp dışarı barbekü koysan?
Hayır. Konsey izin vermiyor.
Pip tıkış tıkış yemek pişireceğini fark edince
ona kesin bir cevap vereceğim umuduyla
menüde tam olarak ne görmek istediğimi sordu.
Bebe filmini izledin mi?
-Şu domuzlu olan? -Evet.
Hani adam gece evine gidiyor ve eşi orada ya?
Restoranda yemekte yedikleri tarzda bir yemek servis etmek istiyorum.
Ne yediklerini bilmiyorum ama hayalimde
yediklerini servis etmek istiyorum.
Tabii.
Pip bu değerli bilgileri hafızaya atıp
işe koyulmaya gitti.
Ben de inekleri hamile bırakmak gibi çetrefilli işe döndüm.
Son suni dölleme Dini'de işe yaramıştı.
Ama başka bir iğneye ihtiyaç duyan Pepper'da yaramadı.
İşte, her zamanki pozuyla Dilwyn.
Selam. Elinizi sıkabilir miyim?
Sonunda gebe olup olmadığını bugün öğreneceğiz.
Tamam, haberler kötü.
-Şaka yapıyorsun. -Evet, gebe değil.
Her şeyi yerli yerinde.
Yumurtalıklarına baktım, her şey tıkırında.
Ama niye hamile kalmadığını çözemedim.
Zavallı Pepper.
Neyin var canım?
Çok yazık. Ne yapacağına karar vermen lazım.
-Mecbur değiliz... -Acaba...
Önce veterinere sorayım.
Senin tecrübene göre böyle durumda bir çiftçi ne yapar?
Boğa alır.
-Boğa mı alır? -Evet.
Çiftçi boğa mı kiralar?
Boğa kiralayabilirsin.
-Boğanın ne kadar kalması gerek? -İki ay.
Yani patikanın dibinde boğa yaşayacak.
-Çitleri değiştirmek gerekmez mi... -Tabela asman lazım.
Evet.
Tehlikesi var.
Kaçarsa herkes paniğe kapılır.
Çoğu zaman boğa kimseyi öldürmez.
-Evet ama birini öldürebileceği de gerçek. -Doğru.
Buraya bir boğa getirebiliriz.
-Elektrikli çiti de... -Ben çekerim.
-Ne? -Ben çekerim.
Evet, mutfakta boğa istemeyiz.
-Pek değil. -Büyük sürpriz olur!
Tabii çok yakışıklı değilse.
Pepper'a erkek arkadaş bulmak birkaç gün sürecekti.
Bu süre zarfında başka önemli işe koyuldum.
Engerek otu denen bir mahsul dikmek.
Varil üzerinde 15 milimetre diyor.
Kapatıyorum. 20 milimetre yaptım. İki santim.
Bu durumda Kaleb ekim makinesinde ufak ayarlamalar yapmalıydı...
Tamam.
Ama buna değeceğine onu ikna ettim.
Arpa ve buğday.
-Tonu ortalama 300 sterlin mi? -Evet.
-Kolza tohumu, tonu 700 sterlin mi? -Evet.
-Epey yüksek. -Evet.
-Bu ne kadar dersin? -Söyle.
Tonu 4.200 sterlin.
Gerçekten mi?
Engerek otu yetiştirelim. Ayarladım gibi.
-Ne, biliyor musun? -Hayır.
Veganlar besbelli ki karaciğer yağı veya balık yağı yemiyor.
Ama bunu yiyebilirler, diğerleriyle aynı. Omega-3, omega-6, omega-9.
O yüzden bu yağ
-çok iyi. -Evet.
Çok sağlıklı. Veganlar bayılıyor.
Veganlıktan kazanç elde ediyoruz, bunu sevdim.
Sonra arılar da engerek otunu seviyor.
Kaleb ayarlamaları bitirdikten sonra
hazneyi vegan altın tozuyla doldurduk.
Bilgisayara ne ekileceğini girdik...
Dört, sekiz, iki. Tamam.
NASA'nın böyle bilgisayar kullandığını bir düşün.
Nassie kim?
...ve yola koyulduk.
Şuna bakın. Yeni ağırlık kutumla
ön tekerler havalanmıyor!
Bu teçhizat şu an 15 ton.
Engerek otu yetiştirmenin iyi yanı şu,
nadiren kimyasal veya gübre verilmesi gerekiyor.
O meşakkatli sıra aralarına da gerek yok.
Her şeyin nasıl çalıştığını unutmuş olmamsa kötü oldu.
Fan hızını ayarlamalıyım.
Ayarla.
Hayır. Kahretsin. Sanırım...
Kaleb, beni duyabiliyor musun?
Bilgisayarı nasıl ayarlayacağımı tam hatırlamıyorum.
Çiftçi fetüs sabırla sistemi açıkladı.
-Üstteki küçük traktör, hatırladın mı? -Hayır.
Bu makineyi hiç kullanmadım.
Kullandın. Buğday ektin ve sonra onda da batırdın.
-Çit desteğine ekmemiş miydin? -Evet.
-Oradaki karmaşayı gördün mü? -Gezdim.
Sen yazma işlerine bak. Bunu bana bırak.
Hayır. Sıra aralığı yok.
Sıra aralığına gerek yok, o yüzden başına geçtim.
Düşük girdili, evet.
Kaleb hatırlatma kursuna devam etti.
Yukarı çek.
-"Markör" yazıyor, gördün mü? -Evet.
Aşağı indir.
-Bu taraftan mı? -Evet.
Çık bakalım.
Kahretsin.
Hayır. Dur. Onu geri sok.
Dur. Hayır. Bekle.
Doğru.
Sıçayım.
Engerek otu yetiştirmek kimin fikriydi?
Sonunda hazırdım.
İşte başlıyoruz.
Dur!
Fan hızı, 39.000 RPM. Mükemmel.
-Dur! -Jeremy, dur. Jeremy, dur.
Şu an bir dozerden farkın yok.
Ön tarafında 30 santimlik toprak var.
Anız ekim makinesinden geçmiyor.
Ne? Pardon. Anız ne?
Yapabileceğim tek şey, mibzeri keskinin üstüne getirmek.
Yeterince düz bırakmıyor.
-Aralıklı ekeceğiz ya. -Evet.
Ben tam anlamadım...
Makineyi yukarı kaldırabilir miyim? Üst bağlantıyı biraz dışarı iteyim.
Traktörün arkasındaki aletlerin arasına girmesinden nefret ediyorum.
Şimdi bir vıcık sesi gelir.
Ardından da siren ve sonrasında tokmak sesi.
Sonra hücrede ciyaklama sesim.
Kaleb her ne yaptıysa, bitirdikten sonra
yine yola koyuldum.
Tamam. Saatte on kilometre.
Esasında tek bir işim vardı.
Markörümle tarlada oluk açıyordum,
bu sayede dönüş noktasında
oluğu kaputun ortasında tutarsam
ekim yaptığım alandan
tam olarak üç metre uzakta olduğumu anlayacaktım.
Gözünü ayırma Jeremy. Gözünü ayırma.
Gözünü ayırma.
Fakat dönüş yaptıktan sonra
bu tarlanın ekim şeklinden dolayı, oturduğum yerden
oluğun gözükmediğini fark ettim.
Hay sıçayım.
Hiçbir fikrim yok.
Zerre gözükmüyor.
Tarlada çok küçük bir metal böceğin gezdiği yeri görmeye çalışıyorum.
Bir işe yaramıyor.
Tarlanın büyük kısmından iki kez geçtim ve kimi yerden hiç geçmedim.
Sıçayım.
Bunlar yetiştiğinde başım belada olacak.
Bu tohum batırmayacak kadar pahalı.
Burada ne yaptığımı bilmiyorum Kaleb. Markörü göremiyorum.
Göremiyorum işte.
Alışıldığı üzere paylanmaya kendimi hazırlanmıştım
ama şaşırtıcı şekilde paylanmadım.
Zor bir iş. Hakkını vereyim. Kaçırdıysan yakınmayacağım.
Kaleb tarlada dalgalı şerit çizmek için silindirini kullanmaya karar verdi.
Bu sayede metal böceğim taze düzleştirilmiş topraktan geçince
bıraktığı izi görebileceğim.
Şimdi sen zikzak çizince
ben şeritleri görebilecek miyim?
Evet.
Şimdi farkı gördün mü?
Evet. Geçtiğin yeri görebiliyorum.
Haklı, çok fark etti.
Şimdi yapabilirim.
Diddly Squat ekip işi vegan pastırmamı kurtardı.
Doğru yerdesin.
-Tam doğru yerde. -Evet.
İşte buradasın güzellik.
Engerek otunun ekilmesiyle kiralık boğamızın yolda olduğunu öğrendik,
yani güvenlik şefimle
hazırlıklar yapmak zorundaydım.
Evet, boğa saat 15.00'te geliyor.
Bir saate mi?
Avareleri uyaran tabela lazım, halka açık patika malum...
Boğayla birlikte. Ama asıl ilginç olan şu.
"Tehlikeli, boğa" tabelası koyamazsın
çünkü o zaman tehlikeli olduğunu kabul etmiş olurum.
Bu da beni yükümlü kılar.
Ama güvenli olduğu da söylenemez...
Hiç boğa saldırısına uğradın mı?
Oldu o zaman. Bazı tabelalar var.
Bunları yaptırdım.
ARAZİDE BOĞA VAR (KIRMIZI PANTOLON YASAK)
Hani meyhanede
hep şikâyet eden
kırmızı pantolonlular var ya?
BEDAVA AKUPUNKTUR
BOĞA TEHLİKESİ (AVARELER BUYURSUN)
Tamam.
TARLADA BOĞA VAR
Tabelalar asılınca
Gerald'a çiftlik ekipmanlarını boğaları zapt etmek için
nasıl kullandığımı gösterdim.
Elektrikli çitimiz var.
İşe yaramazsa...
Bunu bariyer olarak
buraya koyacağım.
Patikaya çıkmasını engeller.
İyi bir şey mi yaptım, pek anlamsam da
inekleri tedarik eden aileden
kiraladığımız boğanın gelişini beklemeye koyulduk.
-Selam. -Selam.
Merhaba.
-Geldi mi? -Tokmakçı geldi.
Tanrım, halkasıyla birlikte orada.
İşte geliyor. Hadi oğlum.
Kafasının büyüklüğüne bak. Kocaman. Şuna bak.
-Hadi oğlum. -Aferin sana.
Testislerine bak.
Hadi.
Lisa, adını öğrenmek ister misin?
Evet.
Adı Maestro'ymuş.
Yürek Yakan Maestro. Adı bu.
-Koşuşlarına bak! -Fingirdeşmek için
ineklerin gelişine bak.
-Koşturarak geliyorlar. -Evet.
Çiftleşecekler sanırım.
Burası gece kulübüne döndü.
"Beni seç! Beni seç!"
-İşe koyuldu, hemen. -Hayır, inek o.
-Evet. -Dişi inek.
-İnek mi onu düzüyor? -Evet.
Ne oluyor be? Eş cinsel inek getirmişsin.
-Niye böyle oldu? -Paniğe kapılma.
-Sadece... -Ama...
Birbirlerini keşfediyorlar.
Tüm bu buzağılar ona ait.
-Öyle mi? -Evet.
-Tüm dişileri elden mi geçirdi? -Evet.
Evet, onun buzağıları.
Bizim kafaya taktığımız Pepper, şu arkadaki.
Asıl ona yönelmesini istiyoruz.
Bak, o tarafa gidiyor. Pepper'a doğru.
-Pepper'ın kilosu sorun yaratabilir. -Ne, kilolu diye sevmeyecek mi?
-Hayır, ondan değil. Ama... -Ne o zaman?
Gebe kalmak çok kilolu olunca bazı zorluklara yol açar.
-Öyle mi? -Evet.
Rüzgârdan mı kaçıyorlar?
Suyun yerini gösteriyorlar.
Zayıf çitleri gösteriyorlar.
"Şuraya yaslan."
Mükemmel, mutlu bir andı.
Ama herkes gidince
nasıl bir riskle karşı karşıya olduğumu anladım.
Şimdiye kadar
Pepper'ı suni dölleme ile üç kez gebe bırakmaya
çalıştık ve işe yaramadı.
Bu onun son şansı.
Onu boğa da gebe bırakamazsa...
Boşluğu siz doldurun.
Birkaç gün sonra,
boşlukları doldurmak nasıl bir hismiş, iyi öğrendim
çünkü restoran ineklerini kesime götürme vakti gelmişti.
Hangisi, biliyor musun?
-Arkadaki mi? -Evet.
2-9-7.
Hayır, hissediyor.
İki hayvanı kesime getirince üzücü oluyor.
Ama 30 tane olunca...
-Lisa ile aynı şeyi söylediniz. -Evet.
Kuzuyu kesime götürdüğünde "Aman." diyorsun.
Kuzuyu kesime götürürken hiç üzülmedim.
-Lanet olasıcalar. -Sen bile sevmiyorsun.
Hiç sevmiyorum, evet.
Bunu yapmalı mıyız?
-Hadi. -Hadi, geç bakalım.
Öbürünü arkada bırakmayı sevmiyorum, yalnız kalacak.
Buraya kuzular ile gelmiştim. Harap olmuştum.
Bugün daha iyi olmasını beklemiyorum.
Hadi bakalım. Geç.
Hadi inek.
Geç bakalım.
Özel ölüm, değil mi?
-Evet. -Özel ne?
Özel ölüm.
Özel kesim yani.
-Evet. -Şurayı imzalayıp tarih atın.
-Şu kısım mı? -Evet.
İşte.
-Çoktan öldü, değil mi? -Hayır, orada.
Öyle mi? Geçen kuzu getirdiğimizde
-şimdiye ölmüştü. -Görebilirsiniz.
-Yok... Bakarız. -Yok mu? Tamam.
Gidip bir bakalım.
-Merhaba Jezza. -Clarkson.
Günaydın. Günaydın.
Dignitas hücresinde mezbaha patronuyla karşılaştım.
-Günaydın. -Nasılsın?
Teşekkürler.
Son ziyaretimde kuzulardan dolayı üzgünken
beni daha da kötü hissettirecek doğru kelimeleri bulmuştu.
Çok yazık, güzel kuzularmış.
Bu sefer umarım biraz daha anlayışlı olur.
Dürüst olmak gerekirse iyi et çıkar gibi duruyor.
Görüşürüz inek.
Öteki tarafta görüşürüz.
Toprak için görevini yerine getirdiğini
ve 1.000 kişiyi doyuracağını hatırlamalıyım.
Onu bunun için aldım.
İnek 2 kesime götürüleceği zaman da
aynı şeyi düşünmem gerek.
Çünkü restoranın çarkı sonunda dönmeye başladı.
Alan ve adamları inşaat işine koyuldular.
Pip'e yaptığım saçma sapan Bebe ve Subaru bilgilendirmesinden sonra
rağbet göreceğini düşündüğü birkaç öneriyle geldi.
-Öküz dili, biliyorum... -Severim.
Sadece iki dil var. O kadar büyük değil, doyurmaz...
-Bir parça alabilir miyim? -Evet. Alın.
Burada ne var?
Biraz yumurta ve turşu.
Yaptım.
Kahretsin.
Ne zaman biri televizyonda bir şey tatsa hep bu sesi çıkarıyorlar.
Yemek iğrenç olsa bile. Ben de aynısını yaptım.
Umarım iğrenç değildir.
Hayır, enfes. Şu kuzuyu tadacağım.
-Kuzu döşü. -Çili var mı?
Çili. Çili, biraz sirke, sarımsak,
nane, kişniş, zeytinyağı, bir tutam da şeker.
Muhteşem.
-Bu bizim unumuz mu? -Evet. Biranız.
-Bu aslında bira ekmeği. -Evet.
-Daha önce hiç yememiştim. -Güzeldir.
Amanın, Tanrım. Pip, bu leziz.
Bu çırpılmış domuz eti mi?
-Yağı. -Yağı mı?
-İyi olur dedim... -Diyet dergilerinde hep var.
Evet, hepsi harika.
Daha da önemlisi, Pip'in inekle mucizeler yaratabileceği açıktı.
-Et tartar mı? -Evet.
Tamam, bu harika.
Et suyu, içine biraz ilik koydum.
İliğe bayılırım.
-Kaburga eti bu, değil mi? -Evet.
Yalnızca tuz mu var?
Evet. Biraz biberiye ve tereyağı.
-Patateslerimiz mi? -Evet.
-Daha çok biberiye mi? -Kavurmalık. Çok güzel.
-Hepsi böyle mi? -Evet, servis edilirken.
-Bir parça et mi olacak? -Evet.
Pip, bu acayip güzel.
Bu beni gerçekten heyecanlandırdı. Gerçekten başaracağız.
Çiftliğimiz ve komşularımızdan tedarikle heyecan verici menü çıkarabileceğimizi
artık biliyordum.
Yemek de hazırlık mutfağından restorana kazasız belasız gelecekti
çünkü çiftlik patikası iyi gidiyordu.
Üzerine biraz daha flaşör taksaydın Kaleb.
İnşaattayız, unutma.
Belki yeteri kadarı yoktur.
İşte bu kadar Felaket Tellalı. Bundan sonra bitirelim mi?
Tamam. Şu an acayip yaşlı gözüküyorsun, gerçek dışı.
Bacak bacak üstüne atma pozisyonunu seviyorum.
Gözlüğün burnunun ucunda, bacak bacak üstüne atmış,
sabah nasıl kaldıracağına dair yazı okuyan yaşlılar gibisin.
İşin aslı, ben de tüm gündür kendimi yaşlı hissediyordum.
Ertesi sabah nedenini öğrendim.
Yine olamaz.
Kahretsin.
Ancak burası bir çiftlik ve çiftlikler durmaya gelmez.
COVID önlemleri konusunda Putin'den kopya çekip
Charlie ile sabah görüşmesi ayarladım.
Selam Jeremy.
Kusura bakma. Sen Macron ol, şuraya geç.
Durum ne?
Birkaç durum var. Konseyden planlama uyarıları aldık.
-Tamam. -Bak kim var.
G-kanka!
Daha iyi misin?
Hâlâ korona mısın?
Şunu fark edebilir miyiz?
O 70'lerinde, korona ve iş başında.
Ben 60'larımda, koronayım ve iş başındayım.
Çıtkırıldım kuşağının aksine.
Birkaç haberim var.
Konseyden birkaç planlama uyarısı aldık.
"Bakın. Çiftlik patikası açacağız." diye
ön bildirimde bulunmuştuk.
Aslında reddettiler.
-Patikayı ret mi ettiler? -Evet.
Çoktan başladığını ve makul olmadığını söylediler.
Bu bölgedeki tarımsal amaçlar için gerekli de değilmiş.
-Kendi çiftliğime patika yapamaz mıyım? -Sen yapamazsın.
Aynen.
Konsey artık izin vermiyor.
Hay sıçayım.
Patika başvurusu reddedilen bir çiftçi duydun mu?
-Hiç. -Hiç mi?
Peki ya restoran?
Öğrenmemeliler çünkü bizi durdurmak için bir şey bulurlar.
Zaten köydeki herkes bizi gözetlemekten başka bir şey yapmıyor.
GELECEK BÖLÜMDE
Hadi canım! Şuna bak.
Bununla kalmazlar. Daha başlangıç.
Birkaç haftada anlaşmıştık, iki günde değil.
Geri sayım başladı.
Alt yazı çevirmeni: Övünç Uygar
Proje Kontrol Sorumlusu Berkcan Navarro