FARMA CLARKSONA
ROZDZIAŁ 12 BORSUCZENIE
Bez wątpienia
krowy były bardzo miłym dodatkiem do farmy Diddly Squat.
Dobre krówki.
Czyż nie są świetne? Naprawdę. Spójrzcie na nie.
Sprowadziliśmy je, by odnowiły glebę, i świetnie się spisują.
Cześć, Pepper.
Jak się dziś miewasz?
Ale aby ten ekoprojekt się opłacił,
muszą wyprodukować mięso do mojej nowej restauracji.
Dalej, Deanie, wchodź.
Dlatego miesiąc wcześniej wydaliśmy 500 £
na sztuczne zapłodnienie Deanie i Pepper.
Dwie jałówki potencjalnie w ciąży.
Chodźcie, mućki.
A dziś weterynarz Dilwyn
sprawdzi, czy się udało.
Zrobię jej USG.
Stamtąd wychodzi wiązka ultradźwięków.
Zobaczysz tutaj to, co ja widzę przez gogle.
-Masz na sobie gogle. -Zgadza się.
Dobrze. To jest macica.
Przecinamy macicę i patrzymy na przeciętą powierzchnię.
-Tak. -Na badaniu kobiety
nigdy nie mogłem dostrzec dziecka.
Na zdjęciu z USG nigdy go nie widzę.
-Będzie wyglądać jak bób. -Bób.
-Nie widzę tu cielęcia. -Boże!
Moim zdaniem się nie ocieli.
Chodź, Pepper, kochanie.
Oto ona.
-Dobrze. -Mam cię.
Ona na pewno będzie w ciąży.
Szukamy bobu?
Białego bobu w czarnej cieczy.
Dalej, Pepper.
Nie, nie ocieli się.
Szlag by to!
-To trochę smutne, prawda? -Tak.
Zdecydujcie, co teraz chcecie zrobić.
Muszą jakoś zajść w ciążę.
Jeśli znów spróbujemy sztucznej inseminacji...
Jeśli znów spróbujemy i się nie uda,
będziemy mieć lukę,
gdzie ludzie przyjdą do restauracji
i będziemy musieli podawać im sałatkę.
Nikt nie chce jeść tego gówna.
Mógłbyś wpuścić byka. Z bykiem jest lepiej czasowo.
Byk wstrzyknie im więcej nasienia,
które jest też świeższe.
-A wolno trzymać byki? -Tak.
Trzeba tylko postawić szyldy.
-To nic takiego. -Z napisem: „Uwaga byk”.
Ostatnie, mało popularne wyjście,
to zjedzenie jałówek.
-Zjedzenie? -Zabicie jałówek.
-Nadaliśmy im imiona! -To tylko pomysł.
Nie zjem Pepper, koniec dyskusji.
To jałówki, które kupiliśmy w celach hodowlanych.
Witamy w rolnictwie.
Mąjąc ten straszny pomysł z tyłu głowy,
zarezerwowałem jałówkom kolejną rundę drogiej sztucznej inseminacji,
choć Radosny Charlie powiedział, że w tej okolicy
jest duża szansa, że krowy nie przeżyją zbyt długo.
Na początku tygodnia przyniósł ze sobą mapę
straszliwie rozprzestrzeniającej się w tej okolicy śmiertelnej gruźlicy bydła.
To zagrożony punkt w tej części świata.
Jezu!
To blisko. W Bledington.
Poszukaj Norton.
-Tak. -Powiedziałbym, że to bliżej.
Niecałe dwa kilometry stąd.
Ponieważ akurat był u nas Dilwyn, postanowiłem uzyskać więcej informacji.
Krowy mogą zarazić się gruźlicą od innych krów
albo od dzikich zwierząt.
Czyli jeleni i borsuków.
Tak. Krowy są dość ciekawskie.
Gdy borsuk idzie przez pole,
podchodzą go powąchać.
Nie mogą tego zrobić z jeleniem, bo jeleń ucieknie.
Borsuk wejdzie z krową w interakcję.
Z jeleniami i lisami jest tak,
że możesz strzelać do lisów i trzymać je z dala od swojej ziemi.
Do borsuków nie można strzelać.
Są gatunkiem chronionym od połowy lat 80.
Przez walki borsuków z psami.
Ale to nie stanowi już problemu.
Dlatego uważam, że rząd musi zmienić
listę chronionych gatunków,
ponieważ niektóre zwierzęta są obecnie nadmiernie chronione.
A jeśli jedna z moich krów złapie gruźlicę,
-trzeba ją zastrzelić? -Tak.
Trzeba. Tak.
Nie wiem, co robić.
Brian May biega w kółko i co tydzień
powtarza nam, że borsuki są wspaniałe.
„Czyż nie są słodkie? I puszyste?”
Więc nie mogę ich zastrzelić, bo wszyscy myślą, że są słodkie.
Nie wiem, co robić.
Masz głos. Może warto...
Mam głos dzięki nim...
A przez nich nie możemy po cichu złamać prawa.
Tak, ale...
Zróbcie sobie przerwę
i nakręćcie jakiś program wakacyjny.
Wrócicie za tydzień.
-Mogliśmy rozwiązać problem z borsukiem. -To prawda.
Po rozmowie z Dilwynem postanowiłem dowiedzieć się,
ile borsuków mieszka na farmie.
Jak się masz, Tom?
Więc musiałem wezwać ekologa Toma...
-W porządku? -Tak, dzięki.
...który w ostatniej serii
sprowadził mnie na ziemię w kwestii karczowników.
A gdybyśmy po prostu zgarnęli cały kawał?
Karczownik by nie zauważył. Przesunęlibyśmy go tam.
-Nie, Jeremy. -Dlaczego nie?
Tom wziął ze sobą specjalistę od borsuków, Andy'ego.
Głównie przechodzą tędy.
Wyruszyliśmy na poszukiwanie dowodów na istnienie borsuka,
co niestety nie trwało długo.
Tu masz kilka bardzo aktywnych dziur.
Widzisz, ile wyrzucił ziemi?
-Tu jest jeden. -O rany.
Dużo tu aktywności.
Tu masz duże wejście.
-Tak. Więcej śladów? -Tak.
To wygląda na dzieło człowieka. Niczym wiktoriański kanał ściekowy.
Druga jest ogromna. Tam.
Jezu Chryste.
Jak duża jest ich... Pod ziemią?
Jak myślisz, Andy?
Niektóre schodzą nawet 40 metrów pod ziemię,
ale zwykle pięć, dziesięć, 15 metrów w dół.
Wokół jest kilka komnat.
-Pięć czy dziesięć metrów? -Tak.
Wyobraź sobie 40-metrowy tunel. Ogromny.
Znak rozpoznawczy Toma, czerwone flagi, uzmysłowiły mi problem.
Szybko ostrzegł mnie, żebym nie myślał o tym, o czym on myślał, że ja myślę.
Masz do czynienia z jednym z najbardziej
uregulowanych prawnie ssaków w kraju.
Nie można ich zastrzelić?
-Lub zagazować? -Nie.
-Albo zakopać ich dziury? -Nie.
Zawsze słyszę „nie”. Ale ujmę to w ten sposób.
Mam przyjaciela,
który mieszka w pobliżu
i radzi sobie z problemem borsuków
w nocy.
Co by się z nim stało, gdyby został złapany,
-jak do nich strzela? -Gdyby został złapany,
to uszkodzenie nory, skrzywdzenie borsuka, zabicie borsuka...
Jeśli są poszlaki i można udowodnić, że to zrobiłeś...
-Nie ja, mój przyjaciel. -Jeśli on to zrobił,
grozi mu 12 miesięcy więzienia.
-Powiem mu. -I 40 000 £ grzywny za borsuka.
-Za borsuka? -I za norę.
-Więc może mieć poważne kłopoty? -Tak.
Nie niszcz nor.
Nie.
Oczywiście zawsze istniała niewielka szansa, że nory były puste.
Żeby się dowiedzieć, kamerzysta Casper rozłożył kilka min.
To znaczy, kamer-pułapek.
A wyniki były przerażające.
Moje biedne stado było krowim odpowiednikiem bitwy pod Rorke's Drift...
Byłem zmuszony wydać jeszcze więcej pieniędzy
na instalację środków ochrony borsuka.
Na tym nierównym kawałku ziemi.
Podnieśliśmy koryta wodne.
-A masz, borsuku. -Świetnie.
Podłączyliśmy ogrodzenia w pobliżu nor pod napięcie.
I zainstalowaliśmy nowe koryta paszowe.
Otóż to.
Ma rolki po bokach,
więc gdy borsuk przyjdzie i położy tu łapy,
to upadnie. Nie dostanie się do paszy dla krów.
Więc nie będzie roznosił swoich zarazków.
Świetnie.
Kosztowne roboty dla krów na tym się nie kończyły.
Zbliżała się zima, więc musieliśmy zbudować im oborę.
-Mogę tylko zapytać? -Tak.
Dlaczego krowy muszą być zimą w środku?
Dlaczego musimy to zbudować?
Ziemia ich nie utrzyma.
Ważą około tony.
Niektóre krowy oczywiście trochę więcej,
ale nasze około tony, więc w miesiącach zimowych
ziemia robi się mokra i zostałaby zryta.
-One by tam stały. -Zniszczyłyby ziemię.
-Więc trzeba umieścić je w oborze. -Tak.
Ekipa budująca oborę powiedziała, że jeśli chcę się przydać,
mogę zabrać ziemię, którą wykopali,
by wypoziomować grunt.
Zawsze mówię, że jak chcesz nosić kask,
to lepiej włożyć dwa. Jeden to po prostu głupota.
Jestem w pełni bezpieczny.
Dałem ci podwójne XL...
Spierdalaj.
Po załadowaniu gleby
zawiozłem ją do małej opuszczonej kopalni na górnym końcu farmy.
Dobra. Taranuję!
Zobaczmy, czy uda mi się wrzucić to do dziury.
Przechylam.
Tak.
-Czołem. -Cześć.
-Jak się masz? -W porządku. A ty?
Dobrze.
Więc to jest łup z...
-obory? -Ze stodoły, tak.
Mam nadzieję, że wypełniłeś formularz dotyczący odpadów.
-Co? -Nie wypełniłeś go, prawda?
Nie, Charlie. To moja kopalnia.
-Wiem. -Więc przenoszę...
-Jeśli masz... -Ale skąd wiesz...
Musisz zadeklarować,
że gleba, którą tam wrzucasz, jest wolna od zanieczyszczeń,
czyli wypełnić formularz zwolnienia z zezwoleń odpadowych.
-Istnieje policja glebowa? -Tak.
Istnieje każdy rodzaj policji.
-W każdym razie mam świetne wieści. -Co?
Widziałeś pas Kaleba przy rzepaku?
Pas Kaleba okazał się niepodważalnym dowodem na to,
że samozwańczy najlepszy rolnik w Diddly Squat
coś tu spieprzył.
Ta brązowa plama, tam Kaleb nie przejechał siewnikiem.
A to zabawne.
Natychmiast porzuciłem obowiązki, żeby zabrać Kaleba na małą przejażdżkę.
Mam do ciebie pytanie.
To pole rzepaku, kiedy byłem w mojej ciężarówce...
Widać to nawet w range roverze.
Tak, widzę to.
Wiem, co powiesz. „Kawałek przeoczyłeś”.
-Nie przeoczyłem. -Wybacz, Kaleb,
to nie jest trochę, to jest...
Tak, ale nie przeoczyłem go. Poważnie.
Jeśli to jest sześć metrów, to jest to dokładna szerokość siewnika.
Jeden, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć.
Tak, ale nie przeoczyłem tego.
-Dokładna szerokość... -Gdybym to przeoczył,
przyznałbym się, ale rośnie tu rzepak.
Spójrz. Tam i tam jest rzepak.
-Nie, Kaleb. -Tam jest rzepak.
-Z siewnikiem. -Tak.
-Bez siewnika. -Z siewnikiem.
Nie przejechałeś tu.
To prawda, że rośnie tu rzepak.
-Jest jeden... -Dwa, trzy, cztery, pięć.
To jest mlecz.
To nie moja wina.
-Nie biorę za to odpowiedzialności. -Co?
A kto to był? Nicholas Witchell?
Judy Dench? Kto to zrobił?
Biorąc pod uwagę, że Kaleb bywał niekompetentny,
a ja wiecznie byłem do niczego,
zdziwiłem się, gdy zostaliśmy zaproszeni na British Farming Awards w Birmingham,
by otrzymać medal.
Oczywiście Kaleb stwierdził, że na tę okazję potrzebuje nowej fryzury.
Co oznaczało, że za późno wyruszyliśmy.
Ale dzięki mojej drugiej pracy
miałem akurat odpowiedni samochód,
by dotrzeć tam na czas.
Ja pierdolę!
Chcę taki.
-Chcesz takie auto? -Tak.
Lambo są najlepsze. Jeśli chcesz mieć naprawdę idiotyczny samochód,
musisz mieć lamborghini,
bo to najbardziej idiotyczne samochody.
Musisz to kochać.
Dobra, opowiedz mi o włosach.
Jaki to styl?
Co powiedziałeś fryzjerce?
Poprosiłem o tory tramwajowe. Od razu wiedziała.
Dobra, ale ta część na górze...
To trwała.
-Nie. -Tak!
Jest inna niż twoja stara trwała.
Ma trochę więcej objętości.
Ty i Gerald powinniście stworzyć nowy brytyjski program detektywistyczny
zatytułowany Trwała i Plereza.
To brzmi jak para detektywów,
którzy wędrują po wsi, rozwiązując wiejskie przestępstwa.
To moja farma.
To jest twoje?
Tak. Ta farma tutaj.
Na tej farmie też trochę przeoczyłeś?
Chyba coś sobie przypominam.
Gdy zapadł zmrok, dotarliśmy na rolnicze Oskary.
Dobra. Wysadź mnie tam.
-Gdzie? -Przy dywanie.
Na pewno nie.
-Dlaczego? -Nie wysadzę cię tu.
-Tam. -Nie jestem twoim szoferem.
To moja nagroda.
-To nie jest twoja nagroda. -Moja.
Proszę, tam.
-Na litość boską. -Dziękuję. W porządku.
-Dziękuję. -Jesteś moim dłużnikiem.
Zaparkuj samochód.
Jak się macie?
-Tylko blisko. -Zamknij się.
Teraz muszę objechać budynek. Jezu!
Jak się macie?
W środku Kaleb dalej jakby stał na czerwonym dywanie.
Chcemy tylko selfie! To wszystko.
Zasługujesz na medal!
Możemy zrobić zdjęcie?
Tak, jedyna różnica między modyfikacją genetyczną
polega na tym, że wstawiamy DNA z różnych organizmów.
Ale przy edycji genów edytujesz sam organizm.
Zobaczcie moje spinki.
-Ale ekstra! -Jakie urocze!
Skąd je masz?
Kiedy wiejski Brad Pitt skończył robić obchód...
Dobry wieczór państwu!
...zasiedliśmy do nagród,
których gospodarzem był nie kto inny, jak Vernon Kay.
Panie i panowie, jesteście najwięksi i najlepsi
w brytyjskim sektorze rolnym.
Jak bardzo miał rację.
James Drummond! A&WJ Drummond!
Przez następną godzinę nagrody przyznawano niedocenionym bohaterom.
Dziękuję bardzo.
INNOWATOR ROKU WOŁOWINA
Ludziom, którzy dzień i noc pracowali zdani na łaskę pogody,
polityki światowej i absurdów w Whitehall,
byśmy wszyscy mieli co położyć na stołach.
Więc poczułem się zaszczycony, gdy stało się to.
Nagroda za popularyzowanie brytyjskiego rolnictwa,
Kaleb Cooper i Jeremy Clarkson!
Oczywiście, jestem oszustem.
To jasne, że nie jestem rolnikiem.
W najlepszym razie rolnikiem stażystą. Przestań potakiwać!
Nie dałbym rady bez niego.
Panie i panowie, Kaleb Cooper!
Wygrałem nagrodę!
Gdyby to były Oscary,
w tym momencie wszyscy odjechaliby
na afterparty Vanity Fair.
Ale tu nadszedł czas na coroczny konkurs picia cydru.
Mamy zwycięzcę. Gratulacje.
Następnego ranka Kaleb leczył kaca.
Dwieście dwadzieścia metrów.
A ja wstałem wcześnie, chcąc zabawić się w Bossa Hogga.
Dobra.
Każda litera miałaby 15 metrów długości.
W pizdu z tym.
Nie.
Jeden, dwa, trzy, cztery.
Tutaj.
To jest S.
Pięknie. Dobra.
To zadanie zajmie dużo czasu.
Ale jest tego warte.
Nasiona kwiatów polnych, dobre dla ptaków, dobre dla pszczół.
I przypomnienie dla Kaleba,
by nie siedzieć na Instagramie podczas jazdy traktorem.
Zrobione.
Po zasadzeniu wiadomości nadszedł czas, by wziąć się do pracy.
Najpierw wizyta przedstawicielki Związku Rolników, Georgii,
która w pierwszym sezonie nauczyła mnie prowadzić traktor.
Cześć!
Dziś przyjechała porozmawiać o zagrożeniu ze strony borsuków.
Zwierzęta chore na gruźlicę to ogromny cios finansowy.
Masz dosłownie związane ręce, dopóki nie uwolnisz się od gruźlicy,
bo twoja farma zostanie zamknięta.
A to oznacza, że podlegasz ograniczeniom.
-Krowy... -Nie mogę sprzedawać wołowiny.
Nie. A krowy, które stracisz,
nie możesz kupić nowych, więc nie masz żadnego wkładu.
Tak samo z produkcją,
bo nie możesz sprzedawać krów na rynku.
Więc wypadam z rynku bydła.
Tak. Rolnicy tracą środki do życia
i ogromne zyski.
A niektórzy muszą porzucić swoje stada
i rolnictwo z powodu choroby.
W zeszłym roku podatników kosztowało to 150 milionów funtów.
Podatnicy zapłacili 150 milionów funtów za ubój bydła
-z gruźlicą. -Wielka operacja.
Choroba dosłownie niszczy rolników.
Ale musimy lepiej ją zrozumieć,
bo wyjdzie nam to na dobre.
Więc pomyślałam, że może cię to zainteresować.
Celem tego projektu
jest zbadanie, czy w zwłokach borsuka jest gruźlica.
-Tak. -Muszą być
zabite na drogach, znalezione martwe.
Czasami podczas jazdy widzisz jednego na poboczu.
-Tak. -Jeśli jest względnie świeży,
to dobry kandydat do tego projektu.
-Więc gdybym znalazł zwłoki na drodze... -Tak.
...świeże, jakbym właśnie go przejechał.
Nie ja. Gdyby ktoś go przejechał.
To mógłbym być ja... Albo Kaleb.
Wkładam go do torby, a jeśli ma gruźlicę,
istnieje duże prawdopodobieństwo, że inne borsuki w okolicy
też mają gruźlicę.
Chodzi o zbieranie faktów na dużym obszarze.
Ile borsuków trzeba przejechać,
żeby uzyskać sensowną liczbę?
„Znaleźć”. W Oxfordshire chcemy znaleźć 100.
Więc wszyscy moi sąsiedzi muszą znaleźć martwe borsuki?
Które zginęły na drodze lub które są już martwe.
Jak znajdziesz borsuka, zanim go dotkniesz,
przygotuj sobie te torby.
Musisz być na 100% pewien, że nie żyje.
Jeśli żyje, musisz zadzwonić do weterynarza.
Nie uderzam go młotkiem.
Nie, niczym go nie uderzasz.
Robiliśmy postępy w kwestii borsuków.
Budowa obory także szła sprawnie.
Mogłem skupić się z powrotem na wymyślaniu produktów do restauracji.
Pierwszy projekt rozpoczął się jakiś czas temu,
gdy kupiłem udziały w lokalnym browarze
i poprosiłem Ricka, głównego piwowara, by stworzył lagera,
używając jęczmienia z Diddly Squat.
-Więc stąd bierze się piwo. -Tak jest.
A teraz, kilka miesięcy później, był gotowy do spróbowania.
Jest jakaś nazwa tego piwa?
Mam pewien pomysł.
Dobrze.
Jest taka skała,
nie całkiem na farmie, ale bardzo blisko jęczmienia.
-Tak? -Nazywa się...
Jastrzębia Skała.
Umieścili ją tam ludzie z neolitu tysiące lat temu.
W stylu Stonehenge.
Brzmi zimno.
-Faktycznie. -Pasuje do Cotswolds.
-To jest to? -Tak.
Dobre piwo.
Różnica między premium a tym nowym browarem
wiążę się prawdopodobnie z chmielem.
Wybraliśmy kilka całkiem ciekawych chmieli.
Jeden ma cechy melona.
Nazywa się Hull Melon.
To z tego jednego chmielu.
Ale możesz czuć inne owocowe smaki
z chmielu o nazwie Mandarina Bavaria.
Jest genialny.
Ja czuję tam miękki, klarowny styl.
Jeśli robisz piwo z dużą ilością kukurydzy
lub niesłodowanym dodatkiem,
warzenie po niemiecku lub inspirowane...
Jeśli mam być szczery, wykład Ricka wkrótce stał się trochę niejasny.
Ale chociaż spróbowałem wielu kufli tego pysznego nowego lagera,
czułem, że pora dodać swoje trzy grosze.
Wiesz, co to jest? To piwo wellness.
To piwo spa.
Ponieważ mężczyzna, którego filmowali, gadał bzdury...
Jak idziesz do spa, powinni powiedzieć: „Czy życzy sobie...”.
...ekipa postanowiła lepiej wykorzystać swój czas,
a potem zostałem odwieziony do domu przez niezwykle cierpliwego reżysera.
Fajnie jest stworzyć własne piwo.
Ta.
Trochę...
Mówi, że może je poprawić. To robią piwowarzy.
Ma z tego dyplom.
Ta.
Powiem ci, co zrobię.
Gerald.
Ekspert od piwa w Diddly Squat, bądźmy szczerzy.
Mam skrzynkę w bagażniku. Zadzwonię do niego,
a on przyjdzie i powie, co myśli.
Ta.
Po powrocie do biura zebrałem panel sędziowski.
Mamy 18.10.
Czyli czas na piwo.
-To nasz jęczmień jary. -Tak?
-Proszę bardzo. -Jakie przejrzyste.
Przez następne kilka godzin pracowaliśmy nad tą skrzynką
i omawialiśmy wiele ważnych spraw.
Lubię piwo w upalny dzień.
-Tak. -Naprawdę je lubię.
Ciężki dzień pracy. Potem piwo.
Jak piję piwo, uwielbiam jego zapach.
Mądre słowa.
Naprawdę mądre.
-Piwo sesyjne? -Tak.
-Lubi sesyjne. -Piwo sesyjne?
-Tak. -Trochę już w tym siedzi.
Ponieważ piwo dostało jednogłośne kciuki w górę,
zabrałem się za kolejny projekt do restauracji, czyli ziemniaki.
Pomimo koszmarów, jakie przysporzyły mi w pierwszym roku na farmie,
postanowiłem ponownie je wyhodować.
Dobra robota. Super. Wspaniale.
Bo wymyśliłem, jak sprawić, by były dochodowe.
Zrobię z nich chipsy.
Tak?
Są dobrej jakości, prawda?
Wiesz, ile paczek chipsów z tego dostaniemy?
Sporo.
Szesnaście tysięcy.
Jeśli odejmiemy koszt zbioru i sadzenia, to nadal będzie ponad 13 000 £ zysku.
Nie, bo nie mamy maszyny.
Kupimy maszynę.
To dobra inwestycja. Jeśli będziemy kontynuować.
-Dlaczego nie? Znamy się na ziemniakach. -Tak.
-Te są niezłe... -Czy to nadal Melody?
-Tak. -Uwielbiam je.
Moglibyśmy smażyć na własnym oleju roślinnym.
Doprawiać własnymi chilli.
-Tak, chilli, dobrze. -Chili.
Borsuk. Chipsy o smaku borsuka.
13 000 £.
I tak kilka tygodni później, w rześki grudniowy poranek,
przyjechała nasza maszyna do robienia chipsów.
Dzień dobry.
-Co słychać? -Jak leci?
Dobrze. Przywieźliście całą kuchnię?
Tak.
-Musimy gdzieś ją rozładować. -Jasne.
-Jest elektryczna. -Jasne.
Dobrze.
Można przeparkować to auto?
To samochód córki Lisy.
Pójdę zobaczyć, czy znajdę kluczyki.
Tak, byłoby dobrze.
Dobra.
Ja pierdolę! Co to?
Co właśnie przejechałem? Nie widzę.
Wjechałeś we właz.
-Jest tam właz? -Chyba tak.
Tak, jest.
Kuźwa.
Jebany...
Dobra. Udało się.
Myślałam, że jesteś dobry w prowadzeniu?
Byłem. Stare dzieje.
Podłączyliśmy i okablowaliśmy kuchnię, a potem zaczęliśmy.
Tu mamy ziemniaki.
-Płuczemy czy myjemy? -Opłucz je.
-Bo wrzucamy je tu. -Tak.
To je jakoś obiera.
To mandolina do krojenia ziemniaków.
Tak, kupiłem ją ostatnio.
-Spójrz. -Tak.
Więc jedziesz nim w dół, ale uwaga na palce.
Jak masz je zbyt nisko, spójrz.
Wyobrażasz sobie, jak łatwo możesz przeciąć...
Ja pierdolę.
Czemu to zrobiłeś?
Jezu, ściąłeś prawie cały.
-Kuźwa. -Nie jest dobrze.
Dosłownie ściąłeś go do kości.
Kurwa!
Mój Boże, został tu!
Został tu! Spójrz.
Tu jest. To twoja skóra.
-Faktycznie. -To twój kciuk.
-To mój kciuk. -Tak. Wszędzie jest krew.
Ponieważ nikt nie chciałby jeść chipsów o smaku kciuka, zostałem zabandażowany
i wyrzucony za drzwi przez Lisę...
Czemu to zrobiłeś?
Próbowałem go pokroić.
Mówiłam ci, że jest sposób, by nie stracić palca.
Lisa kontynuowała sama.
Smażcie się, maleństwa!
Proszę bardzo.
Pycha.
Ja znalazłem sobie bezpieczniejszą pracę.
Kurwa.
Choinka.
Chwila, przepraszam.
To od lekarza.
Muszę jechać do szpitala.
Do profesora jakiegoś tam w Manor Hospital, Beech Road, Oxford,
dziś o 18.45.
To chirurg plastyczny, do którego muszę iść, bo...
Jeśli jesteście wrażliwi, nie patrzcie na to.
Pokażę wam zdjęcie mojego kciuka.
To jest...
To kość, którą tam widać.
Tego wieczoru w szpitalu obowiązki operatora przejęła Lisa,
a mężczyzna o pewnej ręce poskładał mnie z powrotem.
Przyszył mi stary kawałek skóry,
który właściwie mógł być ziemniakiem.
Udowodniliśmy, że gotowanie jest bardziej niebezpieczne niż rolnictwo.
Twoje gotowanie.
Kilka dni później mój kciuk się goił,
a jadąc wzdłuż krawędzi farmy,
w końcu znalazłem powód, by wyciągnąć worek na borsuka od Georgii.
Spójrzcie.
Świeży. Nadal mięciutki.
Spójrzcie na te zęby.
Których używa do rozrywania jeży na kawałki.
Pazurami rozdziera je na kawałki.
Zapakuję go.
Rękawice.
Worek.
Ja pierdolę!
Jasna cholera, ty grubasie...
Ile jeży zjadłeś?
Jezu Chryste.
Upiorne zwierzę.
Na koszt podatników
borsuk został zabrany na badania na gruźlicę.
Podobała mi się nazwa firmy kurierskiej.
PRĘDKOŚĆ MAKSYMALNA
Bo wieści od lokalnego mleczarza,
który zaopatruje nasz sklep w mleko, nie były dobre.
Cześć, Emma. Jak leci?
Znowu mamy gruźlicę, więc...
-Chyba żartujesz. -Nie.
Nie jest dobrze. Raczej kiepsko.
-O nie. -Tak.
Więc co musisz zrobić?
Gdy zachorują na gruźlicę?
Dostają brzydką zieloną etykietę
i musimy je odizolować, dopóki nie zorganizują transportu i...
I trzeba je ubić.
Tak. Będą ubite.
Jałówka miała mieć młode tego lata.
Ile krów straciliście już przez gruźlicę?
Około 60.
Jezu.
Więc połowę stada.
Powinniśmy doić 120, a doimy 60.
Ten biznes nie jest obecnie opłacalny.
Tak wygląda obecnie życie wielu hodowców krów.
Jest druzgocące.
Ale przynajmniej zimowy dom dla mojego stada był wreszcie gotowy.
Nastał idealny dzień, by je wprowadzić.
Jeremy, tutaj!
Jezu Chryste.
Takiego deszczu dawno nie widziałem.
Rany.
Idzie w tę stronę.
-To wiatr? -Nie mogę...
Utknąłem.
Chryste.
Krowy nie będą dziś protestować przed wejściem do środka.
Tak, zdecydowanie się uspokaja.
I jak tu nie kochać rolnictwa?
Tak. Uwielbiam je.
Ja pierdolę. Leży na nich śnieg.
Idziemy.
Dalej!
Chodźcie, mućki. Cześć.
Dalej.
Kuźwa.
O co chodzi z tą krową?
-Widziałaś to? -Popchnęła cię?
Chciała mnie kopnąć.
To ta agresywna.
Nie! Przestań!
Przestań!
Co, kurwa?
Hej, przestań!
Zostałem zaatakowany przez krowę!
Prosto na tył obory, Jeremy.
Dalej, krowy.
Mamy dla was piękny nowy dom, krówki.
Problem w tym, że nie były zbytnio zainteresowane.
-Zawołaj je, szybko! -Dalej, krowy. Chodźcie.
Na litość boską.
Kurwa, co się dzieje z tymi dwoma?
Dalej, krowy.
-Dobre krowy. -Dalej, krowy.
Tak jest, chodźcie.
Tutaj też trzeba zablokować.
-Pospieszcie się, krowy. -Pospieszcie się.
O mój Boże, jedna jest alpinistką. To krowi Chris Bonington.
-Jeremy, nakarm je na ziemi! -Pójdę od tyłu.
-Szybko! Otwórz drzwi! -Dobra dziewczynka!
Dalej. Jeremy, ty trzymaj tam!
Kuźwa.
Hej, dziewczyno.
Lisa, idź tamtędy.
Dalej.
O Boże.
Nienawidzę tej krowy.
Postanowiliśmy dać się zmęczyć naszej alpinistce
i pojechaliśmy zbierać młodzież z innego pola.
Mam suche usta. Potrzebuję wazeliny.
Mam balsam do sutków. Jest dobry na usta.
-Mogę pożyczyć twój balsam do sutków? -Tak.
Zmieniłeś się.
Jezu! No dalej!
Słynie z umiejętności jazdy.
Chodź, krowo.
Wraz z zapadnięciem zmroku wprowadziliśmy cielęta do nowego domu.
Spójrz na to.
Co za wspaniały widok.
Ale mieliśmy jeszcze jedno zadanie.
Zgarnąć alpinistkę.
Chodź, mućko.
Chodź, krowo.
Dobra krówka. Chodź.
Dalej.
Proszę bardzo. Znowu odchodzi.
Widzi... Spójrz na to!
Widzi hotel, który dla niej zbudowałem.
Czuje świeżą pościel.
Ale nie, po prostu spieprzyła tam.
Szajbuska. No dalej.
Nie poddam się.
Pani krówko!
No chodź.
Nie poddałem się, więc następnego ranka
alpinistka wreszcie znalazła się w oborze.
A gdy stado delektowało się śniadaniem, ja przeglądałem pocztę.
Wyniki dla borsuka 350, którego zebraliśmy z drogi.
Uzyskał pozytywny wynik testu.
WYNIK POZYTYWNY
Wyizolowali bakterie
z tej samej grupy co ta, która powoduje gruźlicę bydła.
Więc prawdopodobnie wszystkie borsuki na farmie mają gruźlicę.
Nie.
Co masz?
List z dzisiaj.
Kuźwa.
Musieliśmy się dowiedzieć, czy gruźlica borsuków przeszła na moje biedne krowy.
Na szczęście czas był odpowiedni,
bo i tak co sześć miesięcy robimy im test na gruźlicę.
To stresujący dzień.
Hej, Dilwyn.
Wstrzyknę im tuberkulinę, która jest inaktywowaną gruźlicą.
Wstrzyknę ją w skórę.
Jeśli były w kontakcie z gruźlicą w przeszłości,
-zareagują na tę kulturę. -Jasne.
Dobra dziewczynka.
Dobrze.
-Tylko tyle? -Tak.
Przyjrzymy się jej za trzy dni.
Dobra dziewczynka.
Proszę bardzo.
Pepper. Chodź, kochanie.
Dobra dziewczynka.
-Tak. Dobrze. -Spokojnie.
Proszę bardzo.
Atakująca krowa?
Nie.
Musicie wiedzieć, że to my tu rządzimy.
Dobry jestem, co?
-Agresywna jest. -Potrzebujemy dla niej imienia.
Czyngis-chan.
To ten koleś od klapków?
-Kto? -Ten facet od klapków?
Klapki Czyngisa.
Czyngis...
Słyszałem o nim na imprezie Młodych Rolników.
-Klapki Gandhiego. -Tak.
Gandhi i Czyngis-chan to nie to samo.
Co za różnica?
Gandhi był kochającym pokój Hindusem z XX wieku,
który wywalczył niepodległość dla Indii.
-Tak. -Czyngis-chan
zamordował i zgwałcił miliony ludzi.
Niezły chuj.
Tak, można powiedzieć, że Czyngis-chan był chujem.
Gandhiemu do chuja daleko.
W końcu Dilwyn skończył testowanie wszystkich 19 krów.
Kiepska sprawa, co?
Nienawidzę tego.
Denerwuję się. Lubię te krowy.
Też je lubię.
Widziałem krowy z gruźlicą. To po prostu koniec.
Nie wiem, jak ty. Czułeś, że...
Jestem posrany, bo dowiemy się dopiero w poniedziałek.
W NASTĘPNYM ODCINKU
Dobrze.
Chwila prawdy.
Zachowanie wnioskodawcy jest haniebne.
Kto głosuje za odmową?
Napisy: Anna Kurzajczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska