ชีวิตชาวไร่ของคลาร์กสัน
บทที่ 11
เอาอกเอาใจ
ตอนนี้ผมตื่นเต้นอยากให้ผู้รับเหมา อลัน
ลงมือเปลี่ยนโรงเลี้ยงลูกแกะ ให้กลายเป็นร้านอาหาร
แต่ก่อนที่เขาจะเริ่มทำงาน ผมต้องขออนุญาตจากทางการท้องถิ่น
ผมมาที่นี่เพื่อพบกับผู้หญิงคนหนึ่ง
เป็นผู้บริหารแผนกผังเมือง ของสภาเมืองเวสต์ออกซฟอร์ดเชอร์
ผมจะ... ถ้าเธอไม่อยากถูกถ่ายทำ
พวกเขาจะต้องวางกล้อง เครื่องบันทึกเสียงและทุกอย่าง
แล้วค่อยเข้าไปในนั้น เพราะการประชุมครั้งนี้สำคัญจริงๆ
ถ้าผมทำผิดพลาดแล้วเธอปฏิเสธ
แผนของผมสำหรับปีนี้ก็จะพังทลาย
เธอออกมาแล้ว
ยินดีที่ได้รู้จักครับ
ขอบคุณที่อุตส่าห์มาที่นี่
การประชุมซึ่งรวมผู้ใหญ่จากแผนกอื่นด้วย
กินเวลานานกว่าชั่วโมง
และเมื่อประชุมเสร็จ ชาร์ลีกับผมต้องปรึกษาว่าเราอยู่ตรงไหน
คนที่ดูแลด้านธุรกิจ เพื่อพัฒนาเศรษฐกิจของทางสภาเมือง
ที่เราเพิ่งประชุมด้วย เขาชอบมาก
เพราะมันจะนำนักท่องเที่ยวเข้ามาในพื้นที่
แต่โจอันจากแผนกผังเมือง...
เธอชัดเจนมาก เธอรู้ถึงความเปราะบางของพื้นที่
เธอห่วงว่าพื้นที่แถบนี้ คือเขตธรรมชาติงดงามโดดเด่น
ไม่อยากให้มีลานจอดรถหรือความเละเทะ ผมก็ไม่ว่าเธอนะ มันแย่จริงๆ
เธอไม่ชอบห้องน้ำ
- ผมเข้าใจทั้งหมดนั่น - ครับ
เท่าที่เข้าใจคือ หลักๆ เลยเธอห่วงชาวบ้าน
ชาวบ้าน เราต้องสร้างความเข้าใจ
คุณต้องสร้างความเข้าใจที่ดี กับชาวบ้าน จริงๆ นะ
แชดลิงตัน
นี่คือหมู่บ้านที่อยู่ห่างจาก โรงเลี้ยงแกะประมาณ 1.5 กิโลเมตร
ผมจะต้องทำการรบที่นี่
แชดลิงตัน
หลังจากซีซั่นแรกฉายออกไป ชาวบ้านที่อาศัยอยู่ที่นี่
รำคาญที่สุดกับความพลุกพล่านของร้าน
เพื่อพยายามทำให้ชาวบ้านอารมณ์ดีขึ้น
ผมตัดสินใจเริ่มภารกิจพิชิตใจชาวบ้าน
ซึ่งจะเริ่มต้นที่นี่ ทุ่งดอกไม้ป่าของผม
อรุณสวัสดิ์
ตรงนี้เรามีอะไรเนี่ย
ตลอดสองปีที่ผ่านมา
ผมบริจาคเมล็ดพันธุ์ดอกไม้ป่าครึ่งหนึ่งที่มี
ให้สมาคมพืชสวนแห่งหนึ่ง
แต่ตอนนี้ผมจะเก็บไว้ให้หมู่บ้านแทน
นี่คือส่วนของไร่ที่ผมชอบ ทุ่งหญ้าตรงนี้
ถ้าคุณขายเมล็ดพันธุ์พวกนั้น จะได้เงินเท่าไรครับ
- ประมาณ 90 ถึง 100 ปอนด์ต่อกิโล - ราคา 100 ปอนด์ต่อกิโล
ถึงตอนนี้มันคือพืชผลที่มีค่าที่สุดของไร่
อาจจะใช่
เราปลูกมันที่แชดลิงตันได้ไหม
ได้ หาพื้นที่เล็กๆ ให้มัน
- ขอโทษทีนั่น... - ใช่ครับ เครื่องบิน
ตรงนี้เหมาะจะรบด้วยจรวดมิสไซล์นะ
ผมไม่ค่อยเห็นพวกเขาบินแถวนี้นะ แต่พวกเขารู้ว่าคุณกำลังถ่ายทำ
ใช่ พวกเขาอยู่ตรงนี้ตลอดเลย
ถ้าผมยิงตกสักลำ พวกเขาคงคิดว่าเป็นอุบัติเหตุ
แต่ถ้ายิงสักสองสามลำ
ชุมชนการบินก็จะได้ข่าว
ใช่
พวกเขาจะต้องใช้เวลาอยู่กับภรรยา
ใช่แล้ว
โบกมือให้เพื่อนบ้าน หนึ่งในภารกิจพิชิตใจชาวบ้าน
เรามาถึงแล้ว
เมโมเรียลฮอลล์ สโมสรกีฬาและการชุมนุม
อยู่นี่ไง เมล็ดพันธุ์ของผม
เมล็ดพันธุ์มูลค่า 250 ปอนด์
- สวัสดีครับ ซูอยู่หรือเปล่า - ซูไหนคะ
สบายดีไหม
- ค็อกซ์ - ค็อกซ์ ไม่ค่ะ เธอไม่อยู่
ผมเอาเมล็ดพันธุ์มาให้เธอ
- เธอไม่อยู่ - โอเค
ในที่สุดผมก็เจอคนที่จะรับเมล็ดพันธุ์ของผม
สวัสดีครับ
คุณเป็นคนทำสวนที่นี่ใช่ไหม
ไม่ใช่ค่ะ ฉันเป็นประธานผู้จัดการทรัพย์สิน
ใช่เลย นี่ครับ
- กล้วยไม้กรีนวิง - ดีจังเลย
กล้วยไม้สีดำ
- ขอบคุณมาก เจเรมี - ได้ครับ ขอบคุณ
แต่ความจริงเมล็ดพันธุ์ดอกไม้ป่า เป็นเพียงการเริ่มต้นเล็กน้อย
ถ้าผมจะเอาชนะใจหมู่บ้านนี้ ผมต้องทำอะไรที่ยิ่งใหญ่กว่านั้นเยอะ
ผมจึงนึกออกอย่างหนึ่ง
หนึ่ง สอง สาม
เยี่ยมมาก
ดิดดลี่สคว็อตเป็นสปอนเซอร์ ให้สโมสรฟุตบอลแชดลิงตัน
เสื้อลายสวยนะ
- ลายสวยจริงๆ - ใช่
นกหวีดเริ่มการแข่งขันดังขึ้น
และเกมแรกของผมในฐานะสปอนเซอร์ ของสโมสรก็เริ่มต้น
สโมสรแชดลิงตันปะทะกับ ทีมสำรองแชดลิงตัน
- สู้เขา แชดลิงตัน - แชดสู้ๆ
แปลกๆ นะเมื่อคิดว่าตอนเรียน ผมเคยเตะกับเด็กพวกนี้
พวกเขาเคยเป็นทีมที่อยู่เหนือเรา
- คุณมีรูปตอนคุณเตะไหม - มีครับ ตอนนั้นผมยาว
- ทรงผมอีกทรงแล้วเหรอ - ใช่
คุณออกจะแน่นๆ นะ
- แปลว่าอะไร แน่นๆ - อวบ
สู้เขา แชดลิงตัน
น่ายินดีที่มีคนออกมาดูสปอนเซอร์ใหม่ จำนวนมากพอสมควร
สู้เขา แชด
รวมถึงเจอรัลด์และน้องชาย
นั่นบอลของเรา
คุณรู้จักชื่อนักเตะทุกคนในทีมเชลซีใช่ไหม
แล้วคุณรู้จักชื่อนักเตะทุกคน ในทีมที่คุณเป็นสปอนเซอร์หรือเปล่า
- แชดลิงตันเหรอ รู้สิ - ไม่ คุณไม่รู้
รู้ มันง่ายจะตาย
แฟนบอลนะ คูเปอร์ คูเปอร์ และคูเปอร์
- ไหนบอกมาหนึ่งชื่อซิ - คูเปอร์ คูเปอร์ คูเปอร์
คูเปอร์...
- ใช่ - แล้วนั่นก็คูเปอร์
- ทำให้ชีวิตในหมู่บ้านง่ายขึ้นเยอะ - คูเปอร์เข้ายึดครอง
ป้องกันได้เยี่ยม
แต่เคเลบให้ความเห็นค่อนข้างโหด
ไม่ได้เรื่อง
นี่ต้องหลอกกันเล่นแน่ๆ
ลุกขึ้น
จอช ลุกขึ้นสิ จอช
ถ้าคุณเป็นผู้บริหารเอมิเรตส์
คุณว่ามันจะเป็นแบบนี้ไหม เวลาที่ไปดูทีมอาร์เซนอลแข่ง
เพราะผมเป็นสปอนเซอร์ของทีมนี้ และผมรู้ว่าเขารู้สึกยังไง
- ต่างกันนิดหน่อยนะ - เหมือนกันแหละ
ไม่ ต่างกันแค่นิดหน่อย
ช่วงพักครึ่ง นักเตะดื่มเครื่องดื่มเพิ่มพลัง
และเจอรัลด์พาเราไปเดินชม คลับเฮาส์ของสโมสร
ที่ที่เราค้นพบว่า เขาเคยเป็นตำนานของหมู่บ้าน
ไม่ใช่คุณแน่ เพราะนี่เป็นภาพสี
- เฮ้ย ดูนี่สิ มีเค. คูเปอร์ตรงนี้ - ใช่ ก็ต้องมีสิ
นี่ผมอยู่ในยุค 1980
เจอรัลด์ คูเปอร์
คุณอยู่ไหน
- นั่นคุณเหรอ หนวดเหมือนเดิมเลย - ใช่
พระเจ้า นั่นคุณจริงๆ ด้วย
คุณเหมือน "ผมเพิ่งร้องเพลง ไทเกอร์ฟีต ใน ท็อปออฟเดอะพ็อปส์"
"แล้วจากนั้นก็มาเตะฟุตบอล"
นั่นเหมือนคนในวงสเลดเลย
ครึ่งหลังเริ่มเล่นกันแรงและเร็ว
พระเจ้า
- ไชโย - เย้
สวยงาม
ไม่ช้าผมก็เริ่มรู้ว่าสิ่งต่อไปที่ต้องซื้อ
ในฐานะสปอนเซอร์ของทีม ก็คือป้ายคะแนน
- คุณคิดว่าสกอร์เท่าไร - สามประตูต่อหนึ่ง
- สามประตูต่อหนึ่ง คุณคิดว่าสี่ต่อหนึ่ง - ผมคิดว่าสามประตูต่อหนึ่ง
- สองศูนย์เหรอ - ไม่ใช่
ห้าประตูต่อหนึ่ง
นกหวีดดังขึ้นกับเกมที่ถือว่าดี
สำหรับสโมสรแชดลิงตัน
- หกประตูต่อหนึ่ง - แต่แชดลิงตันเตะกับทีมตัวเอง
และผมแค่หวังว่าการลงทุนของผม จะนำกำไรกลับคืนมาบ้าง
คิดว่านี่จะพิชิตใจชาวบ้านได้ไหม
ได้สิ
โปรดถอดรองเท้าหลังเกม
ระหว่างที่ผมไปเอาใจชาวบ้าน
ชาร์ลีอยู่ในสำนักงาน ที่ผนังเต็มไปด้วยงานศิลปะชั้นเยี่ยม
กำลังทำงานหนักกับการยื่นแบบแปลน เพื่อสร้างร้านอาหาร
เจเรมีต้องเอาชนะสภาตำบล เพราะพวกเขาค่อนข้างไม่แน่ใจ
ในการสนับสนุนคำร้อง
แต่ที่จริงแล้ว เป็นสภาเขตเวสต์ออกซฟอร์ดเชอร์
ที่จะเป็นคนตัดสินใจว่า จะให้สร้างร้านอาหารหรือไม่
เราต้องเอาใจหลายคนในช่วงยื่นแบบ
เรามีตำรวจและทางหลวง
ทางหลวงอยู่ติดกับร้านของไร่
ตำรวจต้องหยุดทุกวันเพื่อจัดการจราจร
เราจะต้องมีทางเข้าออกให้ถูกต้อง
เรามีการสำรวจทางโบราณคดี
มีการสำรวจระบบนิเวศน์วิทยา เราจะต้องทำให้มันถูกต้อง
สภาเขตออกซฟอร์ดเชอร์
จะต้องอยากรู้ประโยชน์ทางเศรษฐกิจ
เราต้องทำให้ เขตธรรมชาติงดงามดีเด่นมั่นใจว่า
ร้านอาหารจะไม่เป็นจุดที่ทำลายทิวทัศน์
เราต้องบอกให้พวกเรารู้ว่า มีแผนปลูกพุ่มไม้และต้นไม้ตรงไหน
จะได้ไม่เป็นมลพิษทางแสงไปทั่วทุ่ง
มีงานต้องทำเยอะ ติดต่อราชการเยอะ และเราจะต้องทำให้ถูกต้อง
มันจะได้ไม่เป็นอะไรที่ถูกโยนลงไป กลางชนบทที่สวยงาม
ระหว่างนั้น กลับมาที่ไร่ ดิลวิน สัตวแพทย์แวะมาเยี่ยมเรา
แต่ครั้งนี้เขาไม่ได้มาเพราะ ต้องสอดแขนเข้าไปในก้นสัตว์
ห้ามทะเลาะกัน ไม่เอาน่า
- จะมีไร่ก็ต้องมีหมา - ดูพวกมันสิ
- สวยเนอะ - สวย
- ใช่ - มันเป็นพี่น้องกัน
- เอาละ - เป็นแลบราดอร์สีจิ้งจอก
- หายากนะ - ใช่
หายาก
มานี่ หมาน้อย มา
- พวกมันต้องถ่ายพยาธิ - ใช่
- ติดไมโครชิป - ใช่
- แล้วก็... - ฉีดวัคซีน
- ใช่
พวกมันเป็นอะไรที่น่ารักที่สุด
ฉันจะให้แกกลิ้งและจักจี้ท้องแกนะ
นี่แหละ เท่าที่ผมรู้นะ
การทำไร่จบลงแล้ว
เก่งมาก เจ้าหมาน้อย
แต่ถึงผมอยากใช้เวลาทั้งวัน ขว้างลูกบอลเล่นกับเจ้าสองตัวนี้
แต่ผมก็ยังมีงานในไร่ต้องบริหาร
และเมื่อใกล้ถึงฤดูใบไม้ร่วง
แปลว่าต้องหว่านพืชปีหน้าลงดิน
หลังจากซีซั่นแรกของ ชีวิตชาวไร่ของคลาร์กสัน ออกอากาศไป
ชาวไร่หลายคนล้อผมอย่างโหด
ว่าเครื่องพรวนดินยาวสามเมตรของผม มันเล็กไปเมื่อเทียบกับรถแทรกเตอร์
คราวนี้ล้อกันไม่ได้แล้ว เพราะผมซื้อเครื่องใหม่มาแล้ว
นี่ไงครับ
เครื่องพรวนดินยาวหกเมตร ขนาดใหญ่และซับซ้อน
แห่งวิทยาศาสตร์และวิศวกรจักรกล
ดีที่รถแทรกเตอร์ของผมคันใหญ่
เอาละ
งานแรก ยก ขึ้นมาแล้ว
บ้าเอ๊ย
เอาลง
ถ้ายกไม่สูงเกินไป... นี่คือคำตอบ ใช่แล้ว
เอาละ ลองพยายามยกขึ้น
พระเจ้าช่วย
อะไรเนี่ย
ไม่ๆ แบบนี้ไม่ดี นี่มันอะไรวะเนี่ย
ให้ตายสิ
เป็นไปตามคาด เมื่อโยดาชาวชนบท เลือกเวลามาที่นี่ได้เหมาะเจาะ
มันไม่ยอมขยับ
ก็คุณมีเครื่องจักรหนักสี่ตันด้านหลัง
แล้วคนอื่นๆ เขาทำยังไง
ก็ต้องถ่วงน้ำหนักด้านหน้าไง ตาทึ่ม
ทันทีที่เคเลบติดตุ้มน้ำหนัก...
เอาละ นี่จะแก้ปัญหาได้เหรอ
น่าจะไม่เป็นไรแล้ว
ผมก็มุ่งหน้าเข้าทุ่ง
ผมมีน้ำหนักหนึ่งตันครึ่งด้านหน้า
ด้านหลังหนักอีกสี่ตัน และตรงกลางนี่หนักเก้าตัน
เช้านี้ใช้เครื่องจักรหนักของจริง
เรามาถึงทุ่งแล้ว
เครื่องจักรนี้ไม่ใช่เครื่องพรวนดิน แบบที่เราเคยใช้
มันไม่ใช่คันไถ ซึ่งไม่ดีต่อสิ่งแวดล้อม
ขณะที่มันเคลื่อนไป มันจะทำให้อะไรแบบนี้
ซึ่งปีที่แล้วเก็บเกี่ยวขึ้นมาไม่หมด
กลับลงไปผสมกับดินและเริ่มงอกอีก
เมื่อมันเริ่มงอกเราก็จะมากำจัดให้หมด
และจากนั้นเราก็จะมีผืนผ้าใบว่างๆ เอาไว้ให้เราปลูก
พืชพันธุ์ของปีหน้า
ผมไม่เข้าใจแนวคิดของมันหรอกนะ แต่ผมรู้วิธีใช้เครื่อง
ลดความสูงลง
เอาละ
ผมกำลังทำไร่
ผมเพิ่งนึกได้ว่าที่จริงแล้ว ผมเริ่มต้นอาชีพทำไร่ที่ทุ่งนี้แหละ
และนี่เป็นทุ่งแห่งแรก ที่ผมเตรียมดินปลูกสำหรับปี 2022
และทุกอย่างดำเนินไปราบรื่น
จนกระทั่งสองสามรอบต่อมา รถแทรกเตอร์เริ่มเกเรอีกครั้ง
ผมเลี้ยวไม่ได้
เราจะเลี้ยวได้ยังไง ถ้าล้อไม่แตะพื้น
อะไรวะเนี่ย
ปัญหาคือรถแลมโบของผมกินเชื้อเพลิงมาก
ถังเชื้อเพลิงจึงเริ่มเบาลง
ซึ่งแปลว่าน้ำหนักด้านหน้ามีไม่มากพอ ที่จะถ่วงให้ล้อแตะพื้น
นี่มันหมดหวังจริงๆ
ผมตัดสินใจกลับไปที่ลาน
และเติมน้ำมันก่อนที่ทุกอย่างจะเลวร้ายลง
ไม่เอาน่า
เร่งเครื่องได้ไม่มาก
ลองใช้แบบขับเคลื่อนสี่ล้อ มันอาจจะช่วยได้
ลองแบบนี้นะ
ไม่ๆ บ้าเอ๊ย
ไม่ได้ดีกว่าเลย
ผมจะออกไปจากที่นี่ได้ยังไง
ตายแล้ว
ไม่เอาน่า
พระเจ้าช่วย
ชัดเจนว่าผมต้องหาน้ำหนักมาถ่วงเพิ่ม
และโชคดี มีน้ำหนักโผล่มาพอดี
ไม่นะ
เอาละ คุณพร้อมนะ
เบรกมือ ใช้เบรกมือ
มันไปได้แล้ว
บ้าเอ๊ย
วันต่อมาผมควรไปไถเตรียมดินเพิ่ม
แต่มีปัญหาที่เร่งด่วนกว่านั้น
ถึงผมจะพยายามพิชิตใจชาวบ้าน
ผมก็ยังได้รับคำร้องเรียนมาเรื่อยๆ
คุณดูเครียด
"จากการตรวจคร่าวๆ อย่างเป็นทางการ ที่ประเมินนักท่องเที่ยวกว่า 400 คน
"และระยะรอคิวสามชั่วโมง เพื่อเข้าร้านไร่ดิดดลี่สคว็อต
"ร้านที่แต่เดิมตั้งเป็นร้านขนาดเล็ก
"ได้กลายเป็นร้านที่ทำแบบขอไปที และรับมือแทบไม่ไหว
"ตรงนี้ทำให้เกิดปัญหาจราจร
"และปัญหาสิ่งแวดล้อม ส่งผลกระทบต่อคุณภาพท้องถิ่น..."
ผมคงใช้เวลาเขียนเป็นวัน
แล้วพวกเขาก็ส่งรูปของรถทัวร์คันนั้น พวกเขาไม่ชอบรถทัวร์
พวกเขาบอกว่ามีรถยนต์มากเกินไป
คนขึ้นรถทัวร์มาที่ร้านของไร่เยอะมาก
- เรื่องนั้นพวกเขาก็บ่น - ใช่
ผมอยากจะเจอคนพวกนี้
ที่ไม่มีอะไรอย่างอื่นจะทำ นอกจากนั่งเขียนจดหมาย
ผมก็งานยุ่ง คุณก็งานยุ่ง
ผมไม่มีเวลามานั่งหน้าคอมพิวเตอร์ เขียนจดหมายยืดยาวถึงคุณหรอก
ดูนี่
"ผมเบื่อทุกอย่างที่เป็นเจเรมี คลาร์กสัน"
จริงนะ ลองอ่านทั้งหมดนี่สิ
มีคนหนึ่งในหมู่บ้านได้เริ่มตั้งกองทุน "หยุดดิดดลี่สคว็อต" ขึ้นมาด้วย
ผมหมายถึงพวกเขา...
ในเมื่อมีข่าวแพร่ออกไปว่าผมจะยื่น
ขออนุญาตเปิดร้านอาหาร
ผมก็ตัดสินใจเดินหน้าเรียกประชุมหมู่บ้าน
เอาละ
ผมเขียนป้ายเอาไว้ว่า
"ดูเหมือนจะมีข้อถกเถียงในหมู่บ้าน เกี่ยวกับไร่ดิดดลี่สคว็อต
"เจเรมี คลาร์กสันจึงจะไปที่ เมโมเรียลฮอลล์
"เพื่ออธิบายแผนการของเขา และตอบทุกคำถาม
"เรายินดีต้อนรับทุกคนในพื้นที่ เพื่อร่วมพูดคุย
"โดยมีไวน์และชีสเอาไว้รองรับ"
เว็บไซต์ทางการของสภาเมือง ช่วงนี้มีการร้องเรียน
บอกว่า "คนที่เรียกตัวเองว่าชาวไร่ ที่ไร่ดิดดลี่สคว็อต..."
อันนี้ก็ถูกต้อง
"ไม่เคยได้ผลผลิตจากไร่นี้เลย"
ก็ได้นะ
แล้วมีบางคนพูดว่า "โรงเลี้ยงลูกแกะ ไม่เคยใช้เพื่อเลี้ยงแกะ"
มันก็มีสารคดีให้ดูนะว่ามันมีจริง
เรื่องคำร้องเรียนที่เกินไป คำถามพวกนี้...
ผมถึงคิดจะเรียกประชุมถามตอบ เพื่อให้คนได้ถาม
"คุณกำลังทำอะไร แผนของคุณคืออะไร"
คุณวิตกกังวลเรื่องนี้ไหม
วิตกสิ ใช่
เพราะผู้หญิงคนนั้นจากสภาตำบล
บอกว่าคนที่โกรธก็โกรธจริงๆ
ผมหมายถึงโกรธเป็นจริงเป็นจัง
ใช่ มันน่ากลัวเพราะผมเคยดู หนังเรื่อง สตรอว์ด็อกส์
ผมเคยดูเรื่อง โลคัลฮีโร่
เวลาที่คนในหมู่บ้านโกรธแล้วลุกฮือ
เดินถือคราดเข้ามาที่ถนน แต่ผมหวังว่าจะทำให้พวกเขาสงบได้
วันต่อมาข่าวเรื่องการนัดพูดคุยแพร่ไป และไม่ใช่ในทางที่ดี
กระดานประกาศข่าวชุมชนแชดลิงตัน บอกว่าผมคือปีศาจ
รายการเกี่ยวกับไร่นี้เป็นปีศาจ คืองานของปีศาจ
ไร่คือบ้านของปีศาจ
มาดูกันว่าผมจะไปที่นั่นและ...
แชดลิงตัน โปรดขับช้าๆ
เราเน้นธีมงานแต่งงานยุค 1970 ซึ่งผมบังเอิญชอบมาก
ขณะที่ชาวบ้านเริ่มมาถึง ทีมกล้องก็ต้องออกจากห้องประชุม
เพราะชาวบ้านยืนยันไม่ให้ถ่ายทำข้างใน
ดังนั้นเมื่อชาร์ลีกับเคเลบ ยืนเอาหูแนบกับหน้าต่าง
และไมโครโฟนส่วนตัวของผมยังเปิดได้
ผมรอให้ทุกคนนั่งที่และก็เริ่มประชุม
เราได้รับผลตอบรับที่ท่วมท้น หลังจากรายการออกอากาศตอนแรก
การจราจร โคลน ความวุ่นวาย และรถที่ขับกันรวดเร็ว
ฝันร้ายจริงๆ ผมเห็นด้วย
เราจะทำให้งานนี้ดูดีขึ้นมาได้ยังไง
นำคนเข้ามาจับจ่ายใช้สอยในพื้นที่
โดยที่ไม่รบกวนชีวิตใครในหมู่บ้าน
ผมหวังว่าคำพูดเปิดการประชุม จะทำให้การพูดคุยเป็นไปด้วยดี
และมันไม่เป็นเช่นนั้น
คุณไม่เคยแสดงความเห็นใจ หรือสนใจไยดีคนที่อาศัยในหมู่บ้าน
คุณอธิบายว่าพวกเราเป็นคนงี่เง่า
คุณพูดว่า "ทุกหมู่บ้าน จะมีคนงี่เง่าหนึ่งคน ผมมีหกคน"
ผมไม่อยากให้ใครเรียกผมว่าคนงี่เง่า
คุณไม่ควรทำแบบนั้น คุณควรขอโทษ
- ผมขอโทษคุณได้ทันทีเลยครับ - โอเค
คุณฟังไม่เหมือนคนงี่เง่าเลย และประเด็นของคุณก็มีเหตุผล
แต่มีหลายประเด็นที่ออกจะงี่เง่า ที่สภาเขตเวสต์ออกซฟอร์ดเชอร์
"โรงเลี้ยงลูกแกะนั้นไม่เคยใช้ประโยชน์ ไร่นี้ไม่เห็นมีผลผลิตอะไร"
มันโง่ที่จะพูดแบบนั้น เพราะไร่เราก็มีผลผลิตนะ
เขาพูดถูก
แต่ความจริงคือคุณไม่ใช่ชาวไร่
คุณเป็นสื่อ เป็นคนในสื่อ เราไม่ใช่ เลิฟ ไอส์แลนด์ นะ
อะไรนะ
ใช่ ผมเป็นพิธีกร ฮู วอนท์ส ทู บี อะ มิลเลียนแนร์
และ เดอะ แกรนด์ ทัวร์
แต่ผมหลงใหลในการทำไร่
คุณไม่ต้องการรายได้จากร้าน
ไร่ต้องการรายได้
ตัวคุณไม่ต้องการรายได้
คืนนี้เขาโดนถล่มยับแน่
พูดให้ผม "ปิดร้านซะ" ไม่มีประโยชน์ เพราะเราปิดไม่ได้
เราต้องมีแหล่งรายได้สำหรับไร่
- เขาตอบคำถามใช้ได้นะ - ใช่แล้ว
หลังจากชาวบ้านระบายความโกรธจบ ก็มาถึงคำถามที่สำคัญ
คุณกำลังวางแผนเปลี่ยนโรงเลี้ยงแกะ
ให้เป็นร้านกาแฟ ภัตตาคารหรืออะไร
ใช่ ตอนนี้เรามีวัวพร้อมแล้ว มีวัวสาว พวกมันจะผลิตเนื้อให้เรา
เรามีไข่และไก่
เราเริ่มจะได้ทุกอย่างที่ต้องการ เพื่อเปิดร้านอาหารนี้
ตอนนี้เราอยากฟังแผนการตอนนี้ของคุณ
ที่จะทำความสะอาด ควบคุมการจราจรและทุกอย่าง
เราต้องคุยกับทางหลวง เรื่องเอากรวยจราจรออก
เรื่องนี้จะทำทันทีพรุ่งนี้เช้า
ตอนนี้มันรกสายตามาก
เราต้องติดตั้งจุดล้างรถ ที่นักท่องเที่ยวจะล้างล้อรถ
ก่อนที่จะกลับออกไปบนถนน จะได้ไม่มีดินโคลนติดออกไป
ติดป้ายไม้บอกว่า "ห้ามจอดรถริมถนน"
มีหลายอย่างที่เราทำได้ ที่จะทำให้มันมีประโยชน์และน่ามอง
คุณขับผ่านก็จะพูดได้ว่า "มันสวยนะ"
ผมอยากจะทำมัน เพื่อให้มันเป็นร้านเล็กๆ ของไร่ที่ดี
มีคาเฟ่และร้านอาหารที่ดี
เราทุกคนได้บัตรผ่านวีไอพีสินะ
ได้ครับ เราจะมีบัตรวีไอพีพร้อมส่วนลด
- แบบนั้นเป็นไง - เยี่ยม
และตรงเรื่องที่น่าดีใจนี้ ผมต้องบอกลาคุณ
เสร็จเรียบร้อย
ดูแลตัวเองนะ
นั่นมันดีกว่าที่ผมนึกเอาไว้เยอะเลย
ตอนต้นก็มีการต่อว่ากันเล็กน้อย
มีบางคนที่เข้ามาพร้อมความคิดบางอย่าง
มันก็เป็นแบบนั้นเสมอไม่ใช่เหรอ ฉันจะพูดยังไงได้
แต่ทุกคนก็มีสิทธิมีความคิดเห็น
คุณต้องฟังผู้คน จริงจัง แสดงให้เห็นว่า คุณใส่ใจ และฉันคิดว่าเขาใส่ใจนะ
มันเป็นการเริ่มต้นที่ดี
เราดีใจกับโอกาสที่ได้คุยกับเขา
นั่นคือสิ่งที่สำคัญที่สุด
พูดคุยกันไม่ใช่เผชิญหน้ากัน
เช้าวันต่อมา ดังที่ผมสัญญาเอาไว้
ผมเริ่มลงมือทำความสะอาด พื้นที่รอบๆ ร้านของไร่ให้เรียบร้อย
โปรดขับช้าๆ
ซึ่งแปลว่าไปพบกับลิซ่า
เราต้องเริ่มเดี๋ยวนี้เลย
เก็บกรวยจราจรพวกนั้นออกไป
เก็บตาข่ายพวกนั้นออกไป
พลาสติกและลังพวกนั้นด้วย
ซ่อนถังขยะแบบที่ควรซ่อน
ขยะที่ผมเห็นเกลื่อนไปหมด ต้องเก็บ
ดูก้อนฟางที่น่าเกลียดนั่นสิ แย่มาก
คุณเห็นราคาค่าก้อนฟางไหม ฉันไม่อยากซื้อก้อนใหม่
ดูกรวยจราจรพวกนั้นสิ
- มาที่... - ตำรวจเป็นคนเอามา
ตำรวจวางไว้ข้างนอกโน่น เราเป็นคนเอามาข้างใน
ผมไม่ได้เอามา มีคนหยิบมันมาไว้ในนี้
และเอามาใช้ เพราะมันสะดวก
จะเอาสะดวกไม่ได้นะ
ดูนั่นสิ ใครคิดทำป้ายสีฟ้าๆ นั่น
แค่ชั่วคราว ติดไว้วันสองวัน
มันอยู่ตรงนั้นมาสามเดือนแล้ว
เราต้องไปหาป้ายมาใหม่ ติดไว้ตรงไหล่ทางที่เป็นหญ้า
ฉันรู้
รู้อะไรไหม ฉันทำตอนนี้ไม่ได้ ไม่งั้นจะไม่มีสินค้าในร้าน
ทุกอย่างดูดี
มีป้ายออกแบบสวยงาม ติดที่สินค้าในร้าน
แต่ถ้าร้านมีสภาพแบบนี้...
- มันแย่มากนะ - ฉันรู้ คุณจะทำยังไงกับมัน
ผมไม่มีเวลาหรอก
คุณไม่รู้อะไร ผมต้องไป...
วันนี้ผมต้องไปดูว่าวัวตัวหนึ่ง...
ไม่รู้เรียกว่าวัวหนุ่มหรือพ่อพันธุ์
เกิดอุบัติเหตุที่อวัยวะเพศ
มีนัดกับชาร์ลีคุยเรื่องกฎใหม่ของรัฐบาล
งานผมเยอะไปหมด
ถ้าให้ฉันมาทำตรงนี้ทั้งวัน เราก็จะไม่มีอะไรขายในร้าน
ขอโทษนะ ผมบอกว่า "คุณดูแลร้าน
"ผมจะดูแลไร่เอง"
- งั้น... - ฉันทำมื้อเช้าให้คุณ
มื้อกลางวันกับมื้อเย็นด้วย
เมื่อไหร่ มื้อเช้าอะไร มื้อกลางวัน มื้อเย็นที่ไหนกัน
ผมทำของผมเอง ผมทำไส้กรอกกับมันฝรั่งบด
- คุณไม่ได้ทำ - ผมทำ
ผมทำไหม้เพราะหมาขี้รดพรม
และผมต้องไปเช็ดระหว่างทำอาหาร
หมาของคุณ ขี้หมาของคุณ
- หมาของผมเหรอ - หมาของเรา
คุณอยากเลี้ยงหมา ก็ต้องเช็ดขี้หมา
- คือ... - "ผมแพ้ขี้หมา"
ทายซิอะไร ฉันก็เหมือนกัน
เอาจริงสิ
งี่เง่าที่สุด
นี่มันน่าขยะแขยง
ตอนหน้าร้อนมันก็ดูดีอยู่หรอก
และต่อมาฝนก็ตก เวลาฝนตก มันก็พังเละเทะ
กรุณาเคารพเพื่อนบ้านของเรา และออกไปอย่างเงียบๆ ขอบคุณ
ขณะที่ลิซ่ายุ่งกับการทำความสะอาด
ผมก็ทุ่มตัวทำงานในไร่ที่ไม่มีสิ้นสุด
เดี๋ยวๆ
- ถ้าคุณอยู่ในนั้น... - ผมก็แค่ปีนออกมา
ผมเคยติดอยู่ในนี้มาก่อน
- ทำไมไม่ดึงด้านนอกล่ะ - แบบนี้ง่ายกว่า
วัวตัวผู้นั่นไม่ใหญ่ใช่ไหม
ตรงนี้เรามีแต่ถุงอัณฑะ ไม่มีอย่างอื่น
บ้าเอ๊ย
หลุดแล้ว ดีนะ
- ผมทำให้ไหม - ไม่ต้อง
คอยดูนะ
ให้ตายสิ
เมื่อผมมีเวลาว่าง...
ช่วงระยะที่มันพุ่งขึ้นสูง...
ชาร์ลีมักอยู่ตรงนั้นเพื่อเติมเต็มเวลาเสมอ
มีตัวเลขหลักๆ บางอย่างตรงนั้น เป็นตัวเลขเฉพาะ ขึ้นกับผลผลิต
นั่นคือผลต่างกำไรสุทธิของไร่
- หมายความว่าไง ผลต่าง - กำไรของคุณคือ 0.75 เปอร์เซ็นต์
เพราะต้นทุนของคุณเปลี่ยนไปนิดหน่อย
เส้นสีน้ำเงินเข้มคือ ปี 2021
- มันแสดงให้เห็น... - ใช่
นี่คือการเก็บเกี่ยว เส้นสีเข้ม
พืชหลักที่เราปลูกหมุนเวียนคือ ข้าวสาลีและเมล็ดผักกาดก้านขาว
ทุนประมาณเท่ากัน
แต่การผลิตที่เพิ่มขึ้นมา จะทำให้เราไปถึงเส้นที่กำหนด
เราต้องดูที่รายละเอียด
- มันเลวร้ายที่สุด - ผมจะให้ดู
พระเจ้า ให้ตายสิ
- ผมทำให้ลูกค้าง่วงตลอด - ไม่หรอก
ผมแค่เหนื่อยน่ะ
การทำไร่นี่มันเหนื่อยจริงๆ
นอกจากความกดดันเรื่องงาน
ตอนนี้โลกดิดดลี่สคว็อตของเรา เป็นที่วิพากษ์วิจารณ์ของสังคม
กิจกรรมของผมกลายเป็นหัวข้อ ให้คนในชาติต้องโต้เถียงกัน
คาร์ล่าที่อยู่นอร์ทคอตส์โวลด์ส ซึ่งไม่ไกลออกไป
บอกว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรก
ที่คลาร์กสันต้องปลอบใจชาวบ้าน หลังระเบิดบ้านของเขา
คนกำลังมาขวางทางหมู่บ้านที่เคยสงบเงียบ
ซึ่งไม่ได้ออกแบบมารองรับ การจราจรวุ่นวาย คนรอเข้าเป็นชั่วโมง
พวกเขาไม่เคารพพื้นที่เลย
นี่คือกรณีที่ไม่เห็นด้วย
เรามาฟังจากจูลี่ กิบบ์ ที่อยู่ในสการ์โบโรกันบ้าง
สวัสดีค่ะ เจเรมี
เราไปเที่ยวพักร้อนที่คอตส์โวลด์ส
ขับรถผ่านไปและเห็นบรรดาวัว...
กับเรื่องต่างๆ ที่เกิดขึ้นนี้
ทำให้ผมอยากไปซ่อนตัวอยู่ในทุ่ง
ซึ่งผมก็ทำแบบนั้น
ผมชอบช่วงนี้ของวัน ที่ขับรถแทรกเตอร์ออกไปไร่
มันช่างสงบสุข
คุณจำตอนจบของ ฟอร์เรสต์ กัมพ์ ได้ไหม ฟอร์เรสต์นั่งบนรถตัดหญ้าเล็กๆ
ระหว่างอยู่ที่หมู่บ้านที่กรีนโบว์ แอละบามา
ผมรู้สึกอย่างนั้นเลยที่นี่
ผมผจญภัยมามากมายในชีวิต
แต่แล้ว
ผมก็มาลงเอยทำอะไรแบบนี้
และผมรักมัน รักมันมาก
เคเลบต้องเอานี่ไปแช่น้ำยาฆ่าหญ้า
ต้องทำจริงๆ
เพราะผมคิดว่าข้าวบาร์เลย์ฤดูใบไม้ผลิ จะต้องหว่านที่ทุ่งนี้ในปีนี้
เพราะมันสำคัญ
เพราะเราจะใช้มันทำ...
ให้ตายสิ
ผมชนเสาโทรเลข
บ้าเอ๊ย
โอเค
บ้าจริงๆ
ผมทำมันพัง
ทั้งชิ้นเลย มันงอกลับมา
คุณจะเห็นส่วนที่มันชี้ออกไป มันควร...
และผมก็ทำตรงนั้นหักด้วย
บ้าจริงๆ
ทำไมต้องเอาเสาโทรเลขมาปักตรงนี้
สถานการณ์นี้มีอีกอย่างเดียว ที่จะทำให้มันเลวร้ายไปกว่านี้ได้
ซวยละ
- คุณทำพังเหรอ - เปล่า
คุณพังแน่คราวนี้
- อะไรวะเนี่ย - ตรงนั้นผมก็ทำหัก
คุณนี่โคตรจะซุ่มซ่าม
ตลอด
ผมรู้ ผมรู้แล้ว
ถ้าเรายืดมันออก มันจะหลุดใช่ไหม
ใช่ คุณต้องยืดทั้งแขนออกมา
ตัดออก และก็บัดกรีเชื่อมเข้าไปใหม่
คุณเชื่อมเก่งแค่ไหน
คุณแก้ปัญหาเอง
- อะไรนะ ผมเชื่อมโลหะไม่เป็น - คุณต้องทำเอง
คุณต้องเป็นคนแก้ไขเอง
พระเจ้า
ผมไถเตรียมดินทั้งทุ่งเมื่อเช้านี้
ผมไถไปแล้วครึ่งหนึ่ง
- คุณไม่ได้ทำ - ทำแล้ว
คุณยังไม่ได้ไถทุ่งนี้
ไถแล้ว ผมไถไปแล้วครึ่งหนึ่ง
- ทำไมไม่บอกว่าทำแล้ว - ก็มันเห็นๆ อยู่
ทุ่งของคุณครึ่งหนึ่งไถเสร็จแล้ว
ผมไม่เห็นนี่นา
- คุณไม่รู้ความแตกต่างเหรอ - ไม่รู้
จากนั้นเราก็มาคุยเรื่อง เสาของการไฟฟ้าที่เสียหาย
คุณต้องโทรไปแจ้งเขา
- พวกเขาเพิ่งเอาเสามาเปลี่ยนใหม่ - ใช่ ผมรู้
งั้นเราไม่ต้องไปสนใจดีไหม
นี่มันทำให้เราเสียหายมากกว่านี้
ผมอาจต้องโทรไปบอกว่า พวกเขาติดหนี้ซ่อมเครื่องพรวนดินให้ผม
คุณเอาเสาโทรเลขมาปักในที่ผม
ผมโง่ขนาดที่ขับอ้อมไม่ได้
ก็หมอกมันหนา ผมมองไม่เห็น
บ้าเอ๊ย
นึกว่าถึงตอนนี้ความอับอายผมจะยุติได้
แต่มันไม่ใช่
สวัสดี มีปัญหาอะไรเหรอ
บอกปัญหาเขาไปสิ เจเรมี
ผมเกิดอุบัติเหตุ
โอ้โฮ
คุณฉีกมันหลุดออกเลย
ใช่
คุณทำจนเครื่องจักรหลุด
ปัญหาคือเครื่องนี้ไม่ใช่ของเรา
นี่เราเอามาเฉพาะ...
นี่คือเครื่องสาธิต
ดังนั้น...
โอเค
- เครื่องนี้ราคาเท่าไร - สองหมื่นปอนด์
ให้ตายสิวะ
เมื่อเครื่องพรวนดินเก่า ถูกนำออกมาใช้หลังจากเกษียณไปแล้ว
เราก็ทำงานสำเร็จในที่สุด
จากนั้นเราก็เปิดหัวขุด
เอาละ เริ่มแล้วนะ
แล้วเริ่มหว่านเมล็ดลงไปบนพื้น
พร้อมด้วยการคุยกันผ่านทางวิทยุตามเคย
ตอนนี้มันเปลี่ยนไป เป็นเพราะแทรกเตอร์
ไอ้ที่เป็นศูนย์กิโลเมตรต่อชั่วโมง มันสว่างวาบใส่ผม
คุณทำพัดลมดับใช่ไหม
ผมจะไปทำอย่างนั้นได้ยังไง ยังไม่ได้แตะปุ่มไหนเลย
ปุ่มพัดลมอยู่ตรงไหน
อากาศยังไม่เปลี่ยนแปลง และสองสามวันที่แสนยุ่งต่อมา
เมล็ดพันธุ์ทั้งหมดก็ถูกหว่าน
ทำงานได้ดีมาก
เพราะมีเสาโทรเลขเสียหายนิดหน่อย เพียงต้นเดียวเท่านั้น
- ผมไม่ได้ทำ - ไม่ใช่ ผมรู้ นั่นฝีมือผมเอง
จากนั้นก็ได้เวลาประชุมกับชาร์ลี กินมื้อกลางวันวันอาทิตย์
เขาเพิ่งทำคำขอเปิดร้านอาหารเสร็จ
ลองคิดดูนะ
ทุกอย่างในจานนี้เราปลูกที่ดิดดลี่สคว็อต
เนื้อแกะ แคร์รอต มันฝรั่ง
บีตรูท แป้งที่ทำเกรวี่ น้ำพุธรรมชาติ
นี่คือธีมของร้านอาหารนี้
นั่นคือสิ่งที่ทำให้มันน่าตื่นเต้น เพราะมันสามารถทำได้จริงๆ
- นี่คือแผนธุรกิจเหรอ - นี่แผนธุรกิจ
พิมพ์บนกระดาษสองหน้า ซึ่งเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม
- เป็นกระดาษรีไซเคิล - แน่นอนอยู่แล้ว
พวกเขาอาจจะได้อะไรแบบนี้ มากมายจากชาวไร่
มีความต้องการให้ปลูกพืชหลากหลาย
แต่นั่นคือสิ่งที่จำเป็น
คุณจะเสียเงินสนับสนุน 82,000 ปอนด์
เราจะต้องพยายามเติมช่องว่าง
นี่คือเหตุผลที่เราทำแบบนี้
- และเราจะไปยื่นวันนี้ - ใช่
ไม่นะ ถ้าเราไม่ได้รับอนุญาต
ผมต้องเจอสถานการณ์ที่ยากลำบาก มันยากลำบากจริงๆ
- ผมรู้ - เพราะผมจะเหลือข้าวของมากมาย
และไม่มีที่ให้ผมไปขายให้มันได้กำไร
- ถูกต้อง - ทุกอย่างพร้อมเดินหน้า
แค่ต้องให้สภาเขตเวสต์ออกซฟอร์ดเชอร์ ตอบกลับมาว่า "เป็นความคิดที่ดี"
ระหว่างที่ชะตาของไร่ กำลังถูกนำมาพูดคุยกันที่นี่
สถานที่ราชการที่มีแต่ความเชื่องช้า...
สภาเขตเวสต์ออกซฟอร์ดเชอร์
มาสิ
ผมต้องหันไปสนใจวัวของผม
ซึ่งทุกคืนต้องเผชิญอันตรายถึงตาย
ตอนต่อไป
แม่เจ้าโว้ย
- เรายิงมันไม่ได้เหรอ - ไม่ได้
- รมแก๊สล่ะ - ไม่ได้
- อุดโพรงมัน - ไม่ได้
ถ้าเป็นวัณโรค ไร่คุณต้องถูกปิด
ซวยละสิ
ผลตรวจเป็นบวก
คำบรรยายโดย: อริยาพร ซัลลิแวน
ผู้ตรวจสอบงานแปล ลลวรรณ