FARMA CLARKSONA
ROZDZIAŁ 11
GAWĘDZENIE
Pragnąłem, by budowniczy Alan
zacząć przekształcać oborę w restaurację.
Ale zanim mógł rozpocząć pracę, musiałem uzyskać zgodę lokalnych władz.
Przyjechałem tu, by spotkać się z kobietą,
która kieruje działem planowania w samorządzie West Oxfordshire.
Skoro nie chce być filmowana,
ekipa wyłączy kamery i nagrywanie dźwięku,
bo to naprawdę ważne spotkanie.
Jeśli źle to rozegram, a ona nie wyrazi zgody,
mój plan na ten rok legnie w gruzach.
Przyjechała.
Miło mi.
Dziękuję za wizytę.
Spotkanie, w którym wzięli udział także dorośli z innych działów,
trwało ponad godzinę.
Po wszystkim musieliśmy razem z Charliem ustalić, na czym stoimy.
Biznesmen odpowiedzialny za rozwój gospodarczy terenu,
którego właśnie poznaliśmy, popiera nasz pomysł.
Ściągniemy tu mnóstwo ludzi,
ale Joan od zagospodarowania przestrzennego...
Powiedziała jasno, że trzeba zadbać o ochronę tego miejsca.
Martwi się, że to Obszar Wyjątkowego Naturalnego Piękna.
Nie podoba jej się parking ani bałagan, za co jej nie winię. To okropne.
Nie podobają jej się toalety.
-Rozumiem to wszystko. -Tak.
Zdaję się, że jej głównym zmartwieniem byli miejscowi.
Tak, musimy się trochę zaangażować.
Nawiązać z nimi pozytywny kontakt. Zdecydowanie, Jeremy.
Oto wioska, która leży niecałe dwa kilometry od obory,
gdzie rozegra się moja bitwa.
Chadlington.
Po reklamie pierwszego sezonu mieszkańcy tej wioski
byli najbardziej zirytowani popularnością sklepu.
Aby spróbować ich rozweselić,
zdecydowałem się rozpocząć operację Serca i Umysły,
która zacznie się tutaj, na moich kwietnych łąkach.
Dzień dobry.
Co my tu mamy?
Przez ostatnie dwa lata
oddawałem połowę moich nasion kwiatów polnych
stowarzyszeniu ogrodniczemu.
Teraz zamierzałem trochę zatrzymać, by dać je wiosce.
To moja ulubiona część farmy, ta łąka.
Ile kosztuje to ziarno, gdybym je sprzedał?
-Około 90 £, 100 £ za kilogram. -100 £ za kilogram.
To zdecydowanie najcenniejsza uprawa na farmie.
Pewnie tak.
Możemy dać to gdzieś w Chadlington?
Tak. Znajdziemy dobre miejsce.
-Przepraszam, to... -Tak, samolot.
Tu urządzam sobie bitwy z rakietami ziemia-powietrze.
Rzadko ich tu widuję. Ale wiedzą, że filmujesz.
Nie, są tu cały czas.
Jeśli zestrzelę jednen, pomyślą, że to był wypadek.
Ale jeśli zestrzelę dwa lub trzy,
społeczność lotnicza się dowie.
Tak.
Będą musieli spędzać czas z żonami.
Zgadza się.
Macham do sąsiadów. Operacja Serca i Umysły w toku.
Jesteśmy.
IZBA PAMIĘCI KLUB SPORTOWY I ŚWIETLICA
Proszę. To moje nasienie.
Warte 250 £.
-Dzień dobry. Czy zastałem Sue? -Którą Sue?
Jak leci?
-Cox. -Cox, nie, nie ma jej tu.
Przywiozłem jej moje nasienie.
-Nie ma jej tu. -Dobrze.
W końcu znalazłem kogoś, kto przyjmie moje nasienie.
Dzień dobry.
Pani jest tu ogrodnikiem?
Nie, jestem przewodniczącą zarządu.
Dobrze. Proszę bardzo.
-Storczyki samcze. -Wspaniale.
Czarne orchidee.
-Dziękuję bardzo, Jeremy. -W porządku. Dziękuję.
Nasiona polnych kwiatów były tylko rozgrzewką.
Jeśli mam przekonać wioskę, potrzebuję bardziej doniosłego gestu.
Więc taki wymyśliłem.
Raz, dwa, trzy.
Świetnie.
Diddly Squat sponsoruje klub piłkarski Chadlington.
Fajne paski.
-Naprawdę fajne. -No.
Rozległ się dźwięk gwizdka,
który rozpoczął mój mecz inauguracyjny jako klubowego sponsora.
Chadlington FC kontra Chadlington Reserves.
-Dalej, Chadlington. -Dalej, Chad.
To dziwne, ale bawiłem się z nimi w szkole.
Byli drużyną nad nami.
-Masz zdjęcie, jak grasz? -Tak. Miałem wtedy długie włosy.
-Kolejna fryzura? -Tak.
Jesteś dość pulchny.
-Jak to, pulchny? -Grubasek.
Dalej, Chadlington.
Na szczęście frekwencja była przyzwoita.
Dalej, Chad.
Przyszedł nawet Gerald i jego brat.
To nasza piłka!
Znasz wszystkie nazwiska piłkarzy Chelsea.
A znasz nazwiska w drużynie, którą sponsorujesz?
-Oczywiście. -Nieprawda.
Znam. To łatwe.
Fani? Cooper, Cooper i Cooper.
-Wymień jednego. -Cooper, Cooper, Cooper.
Cooper...
-Tak. -A tam jest Cooper.
-Życie na wsi jest takie proste. -Cooperowie tu rządzą.
Świetna obrona.
Komentarz Kaleba był jednak bardziej surowy.
Co za głupota.
Kurwa, chyba żartujesz.
Wstawaj.
Josh, wstawaj.
Gdybyś prowadził Emirates,
zachowywałbyś się tak, oglądając mecz Arsenalu?
Jestem sponsorem tej drużyny i wiem, co on czuje.
-To troszkę inna sytuacja. -Taka sama.
Nie, troszkę inna.
W przerwie zawodnicy rzucili się na napoje energetyczne,
a Gerald oprowadził nas po klubie.
Gdzie odkryliśmy, że był lokalną legendą.
To nie ty, bo zdjęcie jest kolorowe.
-Spójrz, tu jest K. Cooper. -Oczywiście.
To lata 80.
Gerald Cooper.
Gdzie jesteś?
-Z tym samym wąsem? -Tak.
Boże, to ty.
Wyglądasz jakbyś śpiewał Tiger Feet w Top of the Pops,
a potem poszedł grać w piłkę.
Wyglądasz, jakbyś grał w Slade.
W drugiej połowie akcja była zacięta i szybka.
Jezu.
Tak!
Wspaniale.
Wkrótce zrozumiałem, że moim kolejnym zakupem,
jako sponsora zespołu, powinna być tablica wyników.
-Myślisz, że ile jest? -3-1.
-A ty myślisz, że jest 4-1? -Myślę, że jest 3-1.
-2-2? -Nie.
Jest 5-1.
Zabrzmiał gwizdek końcowy, a Chadlington FC
świetnie się spisali.
-6-1. -Ale Chadlington grał sam ze sobą.
Miałem nadzieję, że teraz moja inwestycja się zwróci.
Myślisz, że to podbije serca i umysły w wiosce?
Tak.
PROSZĘ ZDEJMOWAĆ BUTY PO MECZU
Kiedy ja podlizywałem się miejscowym,
Charlie siedział w swoim biurze ze ścianami pokrytymi dziełami sztuki,
ciężko pracując nad wnioskiem o pozwolenie na restaurację.
Jeremy musi przekonać radę gminy, to ona ma najwięcej do powiedzenia
w sprawie pchania wniosku dalej.
Ale tak naprawdę to Rada Dystryktu West Oxfordshire
zadecyduje, czy możemy otworzyć restaurację.
W fazie planowania musimy zadowolić wiele osób.
Mamy policję i autostrady.
Zarządzający autostradami naprawdę cisną nas w kwestii sklepu.
Policja przyjeżdża co drugi dzień, by monitorować ruch.
Musimy zapewnić tam odpowiedni dostęp.
Mamy badania archeologiczne
i ekologiczne, do których musimy odpowiednio podejść.
Samorząd Oxfordshire
chce wiedzieć, że to przyniesie korzyści ekonomiczne.
Musimy przekonać ludzi od Obszarów Wyjątkowego Naturalnego Piękna,
że nie będzie plamą na krajobrazie.
Musimy im pokazać, gdzie zasadzimy każdy żywopłot i krzak,
żeby w dolinie nie było zanieczyszczenia świetlnego.
To mnóstwo pracy i biurokracji. Wszystko musi być idealnie.
Nie możemy tak po prostu postawić czegoś w środku wsi.
Tymczasem na farmie odwiedził nas weterynarz Dilwyn.
Choć tym razem nie musiał wkładać ręki w tyłek zwierzęcia.
Nie kłóćcie się. Dalej. Dobra psinka.
-Nie można nie mieć psów na farmie. -Ale fajne.
-Są przepiękne. -Prawda?
-Tak. -To siostry.
-Jasne. -To rude labradory.
-To rzadkość. -No.
No.
Cześć, szczeniaki.
-Będą potrzebować odrobaczenia. -Tak.
-Mikrochipów. -Tak.
-I... -Szczepień.
-Tak.
Są naprawdę urocze.
Przewrócę cię i połaskoczę po brzuszku.
Jeśli o mnie chodzi,
to już koniec pracy na roli.
Dobry piesek.
Chciałbym spędzić cały dzień, rzucając piłeczkami dla tej dwójki,
ale niestety musiałem zarządzać farmą.
A zbliżająca się jesień
oznaczała, że czas zasiać przyszłoroczne plony.
Po wyemitowaniu pierwszej serii Farmy Clarksona
zostałem przez wielu rolników okrutnie wyśmiany.
Mówili, że mój trzymetrowy kultywator jest za mały do mojego traktora.
Tym razem nie będą kpić, bo mam nowy.
Oto on.
Ogromny i złożony, sześciometrowy cud
nauki i przemysłu ciężkiego.
Dobrze, że mam taki duży traktor.
Dobra.
Najpierw podnoszenie. Zaczynamy.
O cholera!
Na dół.
Nie mogę podnosić go za bardzo. To jest odpowiedź.
Dobrze. Spróbujmy go podnieść.
Jezu Chryste.
Co do...
Nie jest dobrze. Co, do diabła?
Chryste.
Oczywiście w tym momencie musiał zjawić się nasz wiejski Yoda.
Nie chce ruszyć.
Masz z tyłu czterotonową maszynę.
Jak inni sobie z tym radzą?
Potrzebujesz przedniego obciążnika, głupku.
Kaleb przyczepił obciążnik.
Dobra. Czy to rozwiąże problem?
Powinno być dobrze.
Więc wyjechałem na pole.
Mam 1,5 tony z przodu,
cztery tony z tyłu i dziewięć ton w środku.
To dziś naprawdę ciężki sprzęt.
Jesteśmy na polu.
Ta maszyna różni się od poprzedniego kultywatora.
Z pewnością nie jest to pług, który jest szkodliwy dla środowiska.
Gdy jedzie przez pole,
wbija to, co nie zostało zebrane w zeszłym roku,
w glebę, by znów zaczęło rosnąć.
Gdy zaczyna rosnąć, przyjeżdżamy i zabijamy wszystko,
a potem mamy puste pole, na którym możemy zasiać
przyszłoroczne plony.
Nie rozumiem tego, ale wiem, jak to zrobić.
Opuszczam.
Zaczynamy.
Uprawiam ziemię.
Przypomniałem sobie, że to na tym polu zacząłem swoją karierę rolniczą.
A teraz to pierwsze pole, które uprawiam na 2022.
Wszystko szło dobrze.
Ale po kilku przejazdach traktor znów zaczął się źle zachowywać.
Nie mogę...
Jak mam skręcić, gdy koła nie dotykają ziemi?
Co, do diabła?
Problem polegał na tym, że moje lambo zużywało paliwo,
więc zbiornik paliwa robił się coraz lżejszy
i przód nie był dość ciężki, by utrzymać koła na ziemi.
Beznadzieja.
Postanowiłem wrócić na podwórko
i zatankować, zanim sytuacja się pogorszy.
Dalej.
Mam za wysokie obroty.
Spróbujmy z napędem na cztery koła. To może pomóc.
Spróbujmy tego.
Nie. Kuźwa.
Nie jest lepiej.
Kurwa, jak mam się stąd wydostać?
O cholerka.
Dawaj.
Jezu Chryste!
Ewidentnie musiałem znaleźć dodatkowy ciężar
i na szczęście taki się pojawił.
Nie.
Dobra. Jesteś gotowy?
Hamulec ręczny. Zaciągnij go.
To działa.
Kurwa.
Następnego dnia znów powinienem był zająć się glebą,
ale pojawił się bardziej palący problem.
Mimo moich prób pozyskania miejscowych,
nadal otrzymywałem stały strumień skarg.
Zestresowałeś się.
„Szybkie kontrole szacują ponad 400 odwiedzających
„i trzygodzinne kolejki do sklepu Diddly Squat.
„Operacja na małą skalę
„zamieniła się w działalność, która z trudem sobie radzi.
„Generuje nieopisany ruch
„i problemy środowiskowe wpływające na lokalną jakość...”
Napisanie tego zajęłoby mi cały dzień.
Wysłali też zdjęcie autobusu. Są mu przeciwni.
Mówią, że jest za dużo aut.
Mnóstwo ludzi przyjeżdża do sklepu autobusem.
-I na to też narzekają. -Tak.
Chętnie poznam tych ludzi,
którzy nie mają nic innego do roboty, tylko pisać te listy.
Ja jestem taki zajęty. Ty też.
Nie mam czasu siedzieć przed komputerem i pisać listów.
Spójrz.
„Mam dość wszystkiego od Jeremy'ego Clarksona”.
Przeczytaj sobie to.
Jeden facet w wiosce założył zbiórkę crowdfundingową „Stop Diddly Squat”.
Oni po prostu...
Rozeszła się wieść, że zamierzam wnioskować
o pozwolenie na otwarcie restauracji,
więc postanowiłem wyjść im naprzeciw i zwołać zebranie wsi.
Proszę bardzo.
Zobaczcie, co tu napisałem.
„W wiosce toczy się dyskusja na temat Diddly Squat.
„Jeremy Clarkson robi spotkanie w Izbie Pamięci.
„Wyjaśni swoje plany i odpowie na pytania.
„Zapraszamy wszystkich z okolicy.
„Zapewnimy ser i wino”.
Na stronie internetowej samorządu była taka skarga:
„Ten tak zwany rolnik z Diddly Squat...”.
W sumie słusznie.
„...właściwie nic tam nie produkuje”.
Nieprawda.
Potem ktoś napisał: „Ta obora nigdy nie była używana do owiec”.
A przecież dosłownie mam na to dowody.
Ale poziom narzekań. Pytanie...
Dlatego chcę zrobić zebranie, żeby ludzie mogli zapytać:
„Co robisz? Jakie masz plany?”.
Masz z tego powodu jakieś obawy?
Tak, mam.
Bo pani z rady gminy
mówi, że ci, którzy są źli, są naprawdę źli.
Na poważnie.
Stresuję się, widziałem Nędzne psy.
Biznesmena i gwiazdy.
Wiesz, co dzieje się w wiosce, gdy się za bardzo podjarają.
Wyjdą do mnie z widłami, ale mam nadzieję, że ich uspokoję.
Wieść o spotkaniu rozeszła się, i to w niezbyt dobry sposób.
Tablica ogłoszeń społeczności Chadlington mówi, że jestem diabłem.
Że ten serial to zło. Dzieło diabła.
Farma to dom diabła.
Zobaczmy, czy mogę tam jechać i...
CHADLINGTON PROSZĘ JECHAĆ WOLNO
Zdecydowałem się na styl wesela z lat 70., który akurat mi się podoba.
Wraz z przybyciem mieszkańców wsi kamery musiały opuścić salę,
bo miejscowi nalegali, by nie kręcić w środku.
Charlie i Kaleb postanowili podsłuchiwać pod oknami,
a ja nie wyłączyłem mikrofonu.
Zaczekałem, aż wszyscy zajmą miejsca, i przeszedłem do konkretów.
Reakcja widzów po pierwszej emisji programu naprawdę nas zaskoczyła.
Ruch uliczny, błoto, chaos i przekraczanie prędkości.
To był koszmar. Zgadzam się.
Więc co zrobić, żeby dobrze to wyglądało?
Żeby ludzie przyjeżdżali, wydawali kasę,
ale nie psuli życia nikomu w wiosce?
Miałem nadzieję, że moje początkowe słowa uspokoją wody.
Wręcz przeciwnie.
Nie okazałeś współczucia ani empatii tutejszym mieszkańcom.
Opisałeś nas jako debilów.
Mówiłeś, że w każdej wsi jest debil i tu jest sześciu.
Nie chcę być nazywany debilem.
Powinieneś przeprosić.
-Przepraszam od razu. -Dobrze.
Nie brzmisz jak debil, a twoje uwagi są słuszne.
Ale niektóre uwagi ze strony Rady Dystryktu West Oxfordshire były debilne.
„Obora nie była używana do owiec. Farma niczego nie produkuje”.
To głupie, bo produkujemy różne rzeczy na farmie.
Ma rację.
Ale faktem jest, że nie jesteś rolnikiem.
Jesteś osobowością medialną, ale nie jesteśmy w Love Island.
Co?
Zgadza się. Jestem gospodarzem Milionerów
i Grand Tour.
Ale farma to moja pasja.
Nie potrzebujesz dochodu ze sklepu.
Farma potrzebuje dochodu.
Ty osobiście nie potrzebujesz dochodu.
Stoi przed nimi w opuszczonych portkach.
Po co mówić, że mamy zamknąć sklep? Nie możemy.
Musimy utrzymać z czegoś farmę.
-Ale im odpowiada. -To prawda.
Kiedy wściekli miejscowi dali upust swoim emocjom, pojawiło się ważne pytanie.
Więc planujesz zamienić stodołę dla owiec
na kawiarnię czy restaurację?
Tak, mamy już kilka krów, kilka jałówek, będą produkować wołowinę.
Mamy jajka i kury.
Zaczynamy zbierać wszystko, czego potrzebujemy do restauracji.
Wszyscy chcielibyśmy usłyszeć, jakie są twoje najbliższe plany
na sprzątanie i kontrolę ruchu.
Musimy załatwić usunięcie pachołków.
Zrobimy to jutro rano.
Wyglądają okropnie.
Zainstalujemy małą myjnię samochodową, by ludzie mogli myć koła
przed powrotem na drogę, by nie było na niej błota.
Drewniany znak z napisem: „Proszę nie parkować na poboczu”.
Jest kilka rzeczy, które możemy zrobić, by było to przydatne miejsce,
obok którego miło się przejeżdża.
Chcę sprawić, by był to świetny sklep rolniczy
ze świetną małą restauracją.
A możemy dostać karnet dla VIP-ów?
Tak, zrobimy karnet dla VIP-ów ze zniżką.
-Może być? -Świetnie.
I tym radosnym akcentem się z wami żegnam.
Jadę.
Trzymajcie się.
Było dużo lepiej, niż się spodziewałem.
Na początku trochę go przycisnęli.
Pewni ludzie przyszli tam z jakimś celem.
Zawsze tak będzie, prawda? Cóż mogę powiedzieć?
Ale każdy ma prawo do własnej opinii.
Trzeba słuchać ludzi i ojazywać troskę. Myślę, że mu zależy.
To był dobry początek.
Cieszyliśmy się z możliwości rozmowy.
To jest najważniejsze.
Rozmowa zamiast konfrontacji.
Następnego ranka, tak jak obiecałem,
zabrałem się za porządkowanie terenu wokół sklepu,
PROSZĘ JECHAĆ WOLNO
co oznaczało spotkanie z Lisą.
Musimy zacząć już teraz.
Zabierz te pachołki.
Usuń tę drucianą siatkę.
Cały ten plastik i palety też.
Ukryj kosze tak, jak należy.
Śmieci, które wszędzie widzę, muszą zniknąć.
Spójrz na tę belę siana. To po prostu okropne.
Wiesz, ile kosztuje siano? Nie chcę kupować nowego.
Spójrz na te pachołki.
-Przyjeżdżasz do... -Są od policji.
Rozstawili je tam. My przynieśliśmy je tutaj.
Ale nie ja. Ktoś je tu przyniósł
i używa ich, bo są wygodne.
Nie ma miejsca na wygodę.
Spójrz. Kto wymyślił te niebieskie znaki?
Są tymczasowe, na dzień, dwa.
Są tam od trzech miesięcy.
Mamy nowe znaki, które postawimy na trawie.
Wiem.
Wiesz co? Mogę to zrobić, ale kosztem towaru w sklepie.
Bardzo fajnie.
Projektujesz ładne etykiety na rzeczy w sklepie.
Ale kiedy sklep wygląda tak...
-To po prostu okropne. -Wiem. Co z tym zrobisz?
Ja nie mam czasu.
Nie masz pojęcia... Muszę jechać...
Dzisiaj muszę jechać i zobaczyć,
czy jeden z wołów
nie ma dodatkowego jądra.
Charlie przyjedzie porozmawiać o nowych przepisach rządowych.
Jestem zawalony robotą.
Mogę poświęcić na to dzień, ale w sklepie nic nie będzie.
Wybacz, ale ty miałaś zajmować się sklepem,
a ja farmą.
-To teren sklepu. -Robię ci śniadania,
obiady i kolacje.
Kiedy? Jakie śniadania? Jakie obiady i kolacje?
Wczoraj zrobiłem kiełbaski i purée ziemniaczane.
-Nieprawda. -Prawda.
Przypaliłem je, bo psy nasrały na dywan
i musiałem go sprzątać podczas gotowania.
Twoje psy, twoje gówno.
-Moje psy. -Nasze psy.
Chciałeś psy, to sprzątasz gówno.
-Cóż... -„Mam alergię na psie gówno”.
Wiesz co? Ja też.
Serio...
Co za dupek.
Faktycznie, to obrzydliwe.
Latem było dobrze.
A potem przyszedł deszcz i wszystko nam spierdolił.
SZANUJCIE SĄSIADÓW, ZACHOWAJCIE CISZĘ - DZIĘKUJEMY
Kiedy Lisa była zajęta Operacją Sprzątanie,
ja przedzierałem się przez niekończącą się listę zadań na farmie.
Czekaj.
-Jeśli tam jesteś... -Wyjdę górą.
Utknąłem tu wcześniej.
-Dlaczego nie wyjdziesz? -Tak jest łatwiej.
To był wielki byk?
Teraz mamy mosznę i nic więcej.
Kuźwa.
Uwolniła się. Dzięki Bogu.
-Chcesz, żebym ja to zrobił? -Nie.
Patrz teraz.
Ja pierdolę.
Gdy znalazłem wolną chwilę...
...okres naprawdę wysokiego...
Charlie zaraz mi ją zapełniał.
Jest tam kilka kluczowych liczb. Wszystko zależy od wydajności.
Więc to jest marża netto na farmie.
-Jaka marża? -Twój zwrot wynosi 0,75 procent.
Koszty niewiele się zmieniły. Gdzie to jest...
Ciemnoniebieska linia to rok 2021.
-Więc to pokazuje... -Tak.
To są te żniwa, ciemna linia.
Podstawa rotacji to pszenica i rzepak.
Koszty są prawie takie same,
ale dodatkowa produkcja poszła na marne.
Musimy przyjrzeć się szczegółom.
-To najgorsze... -Pokażę ci.
Boże. Pieprzyć to.
-Działam tak na klientów. -Nie.
Tylko jestem wykończony.
Rolnictwo mnie wykańcza.
Oprócz presji w pracy,
nasz mały świat Diddly Squat był teraz wystawiony na publiczną krytykę.
Moja działalność była przedmiotem krajowej debaty.
Carla z North Cotswolds, czyli niedaleko,
mówi, że nie pierwszy raz
Clarkson musiał udobruchać miejscowych, bo wysadził dom.
Ludzie blokują spokojną niegdyś wioskę
niedostosowaną do tak dużego ruchu. Czekają godzinami, aby wjechać.
Nie szanują terenu.
To argumenty przeciw.
Posłuchajmy Julie Gibb ze Scarborough.
Dzień dobry, Jeremy.
Byliśmy na wakacjach w Cotswolds.
Widzieliśmy te wszystkie krowy...
W obliczu tej sytuacji
chciałem jedynie ukryć się w polach.
Więc to zrobiłem.
Uwielbiam tę część dnia, gdy wyjeżdżam traktorem.
Jest tak spokojnie.
Pamiętacie koniec Forresta Gumpa, gdy Forrest jedzie na kosiarce,
dbając o zieleń w Greenbow w Alabamie.
Tak się tutaj czuję.
Przeżyłem w życiu mnóstwo przygód.
A jednak
wylądowałem tutaj.
I po prostu to uwielbiam.
Kaleb musi to dobrze zalać środkiem chwastobójczym.
Naprawdę.
Na tym polu wysiejemy w tym roku jęczmień jary,
więc to ważne.
Bo dzięki niemu...
Ja pierdolę.
Uderzyłem w słup telegraficzny.
Kuźwa!
Cholera.
Uszkodziłem go.
Ta część została wygięta do tyłu.
Wskazują... Powinny być...
Uszkodziłem go tutaj.
Szlag.
Czemu postawili tu słup telegraficzny?
Ta sytuacja mogła się pogorszyć tylko w jeden sposób.
Kurwa.
-Zepsułeś to? -Nie.
Nieźle to teraz zjebałeś.
-Ja pierdolę. -Tamto też.
Taki z ciebie pajac.
Za każdym razem.
Wiem.
Jak to wyprostujemy, to po prostu odpadnie, prawda?
Tak. Musisz wyprostować całość.
Odciąć to i przyspawać od nowa.
Dobry jesteś w spawaniu?
Ty się tym zajmiesz.
-Co? Nie umiem spawać. -To twoja wina.
Ty to naprawisz.
Jezu.
Tak dobrze mi dziś szło.
To ja zrobiłem pół pola.
-Nieprawda. -Prawda.
Nie zrobiłeś tego pola.
Zrobiłem połowę tego pola.
-Dlaczego nie powiedziałeś? -To oczywiste.
Widać, że połowa była zrobiona.
Nie mogłem tego zobaczyć.
-Nie widziałeś różnicy? -Nie.
Następnie omówiliśmy uszkodzony słup elektryczny.
Lepiej do nich zadzwoń i im powiedz.
-Dopiero wymienili je na nowe. -Wiem.
Może to zignorujemy?
Wyrządził więcej szkód...
Zadzwonię do nich i powiem, że są mi winni nowy dysk.
Postawiliście słup telegraficzny na moim polu.
Jestem głupi i nie umiem go ominąć.
Była straszna mgła. Nie widziałem go.
Kuźwa.
Myślałem, że to już koniec moich upokorzeń,
a tu niespodzianka.
Cześć. W czym problem?
Przedstaw mu problem, Jeremy.
Miałem wypadek.
Jasna cholera.
Urwałeś to.
Tak.
Spisałeś maszynę na straty.
Problem w tym, że nie jest nasza.
To tylko...
To maszyna pokazowa.
Więc...
-Ile kosztuje? -20 000 funtów.
Ja pierdolę.
Mój stary kultywator musiał wrócić z emerytury
i w końcu wykonaliśmy to zadanie.
Potem odpaliliśmy siewnik.
W porządku. Ruszamy.
I zabraliśmy się za sianie.
Towarzyszyły nam jak zawsze tradycyjne rozmowy przez radio.
Teraz to się zmieniło. To tylko traktor.
Miga zero kilometrów na godzinę.
Zepsułeś wentylator, prawda?
Niby jak, kurwa? Nie dotknąłem żadnego przycisku.
Gdzie jest ten przycisk?
Pogoda się utrzymała i kilka pracowitych dni później
całe ziarno było w ziemi.
Dobra robota.
Skończyło się na lekko uszkodzonym słupie telegraficznym.
-To nie byłem ja. -Wiem. To byłem ja.
Potem przyszedł czas na niedzielne spotkanie z Charliem,
który w końcu skończył wniosek w sprawie restauracji.
Pomyśl o tym.
Wszystko na tym talerzu pochodzi z Diddly Squat.
Jagnięcina, marchew, ziemniaki,
buraczki, mąka na sos, ta woda źródlana.
O to chodzi w tej restauracji.
Dlatego to takie ekscytujące, bo to naprawdę możliwe.
-To nasz biznesplan? -Zgadza się.
Wydrukowałeś dwustronnie, bo dbasz o środowisko.
-To papier ekologiczny. -No jasne.
Pewnie dostają ich mnóstwo od rolników.
Istnieje wiele wymagań związanych z dywersyfikacją,
ale taka jest potrzeba.
Stracisz dotację w wysokości 82 000 £.
Musimy spróbować wypełnić tę lukę.
Właśnie dlatego to robimy.
-Złożysz go dzisiaj? -Tak.
Jeśli nie dostaniemy pozwolenia na budowę,
to jestem w czarnej dupie.
-Wiem. -Bo zostanie mi mnóstwo rzeczy,
których nie mogę sprzedać tak, by choć trochę zarobić.
-Zgadza się. -Wszystko gotowe.
Chcę tylko, by Rada Dystryktu West Oxfordshire powiedziała: „Dobry pomysł”.
Podczas gdy o losach farmy dyskutowano
w lokalnej fabryce biurokracji...
RADA DYSTRYKTU WEST OXFORDSHIRE
Dalej.
...ja musiałem wrócić do krów,
którym każdej nocy groziło śmiertelne niebezpieczeństwo.
W NASTĘPNYM ODCINKU
Ja pierdolę.
Nie można ich zastrzelić?
-Lub zagazować? -Nie.
-Albo zakopać ich dziury? -Nie.
Jeśli zwierzęta zachorują na gruźlicę, farma zostanie zamknięta.
Cholera.
WYNIK POZYTYWNY
Napisy: Anna Kurzajczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska