CLARKSON'IN ÇIFTLIĞI
BÖLÜM 10 P-İNEKLEYİŞ
İnekler geldikten bir gün sonra Kaleb'a bakmaya gittim.
Pek heyecanlıydı.
Çobanlığa başladığında kaç yaşındaydın?
-On üç. -On üç mü?
On üç.
-Seviyorsun, değil mi? -Yüzde 100.
Baksana. Tam da toprak için gereken şey.
İşte bu azot dolu.
-Toprağa işleyecek. Çok iyi. -Evet.
Azot vermekten bizi kurtaracak...
-Kimyasal olarak. -Kimyasal, evet.
Bak, kim geldi. Bir yabancı.
-Dönmüş. -İrlanda'dan dönmüş, annesini görecekti.
Gelip şu pisliğe bak! Hoş geldin.
İnek dışkısı. Çok sertleşince frizbi gibi fırlatırsın.
-Köyde oynadığınız bir oyun mu... -Oynardık.
Sertleşince havaya atıyorsun ve en uzağa atan kazanıyor.
-İrlanda nasıldı? -Çok iyi!
-Annemi iki yıldır görememiştim. -Biliyorum!
Köpeğine çok üzüldüm Kaleb.
-Evet, dün. -Çok üzüldüm.
Yüzünde kitle vardı. Dün uyuttuk.
Etrafta koşturan oyunbaz bir köpeği hiç uyutmamıştım.
Korkunçtu.
-Çok üzüldüm. -Artık daha iyi bir yerde.
İnekler onu neşelendirir.
-İnekler! -Hayır, korkutma.
Korkuttuğum yok. "İnekler" diyorum sadece.
İşte oradalar.
Selam. Ne de güzel kokuyorlar.
Lisa ve Kaleb kendilerini tanıtırlarken...
Baksana, ne rahatlar. Hey!
...veteriner Dilwyn geldi.
-Nasılsın? -Fena değil.
İmza isteyenler ile uğraşıp duruyorum işte.
Neredeyiz biz?
Jeremy? Çitleri aşmaya çalışıyorlar.
Ne?
-Hadi be. -Çiti geçti.
-İnekler kaçtı! -Hayır! Siktir!
-Yola çıkacaklar. -Tanrım.
Yol ileride, çit yok.
-Koş! -Tanrım... Lütfen, dur.
Lisa, şu tarafa geç.
Hayır! Dönüyorlar... Hay sikeyim.
Şu köşede kapı var. Oraya götürelim. Açsana.
Biri geçerse hepsi geçer.
-Yavaşça götürelim. -Tamam.
-Hadi inekler. -Yavaş yavaş.
-Aferin size.
-Geçiyorlar. -Aferin size. Hadi.
Daha bir gün oldu. Bir gün.
İnekleri araziye geri sokup çiti onardıktan sonra
koyunlar kadar asi olacaklar mı diye endişe ettim
ama Dilwyn olan biteni açıkladı.
-Bir hiyerarşi var. -Gerçekten mi?
-Evet. -Yani içlerinde lider bir inek var.
-Evet. -Muhtemelen o kaçmıştır.
Muhtemelen. Hepsi de şeydeki yerlerini biliyorlar...
-Kıdem düzeni. Sahi mi? -Evet.
Pek tartışmazlar, her şey yolunda gider.
İneklerde kim buraya geldiklerinde liderlik ediyorsa o sorumlu.
-Diğerleri onaylıyor mu? -Evet.
Diğerleri seve seve takip eder. Sığırlar böyledir, sürü içgüdüsü.
Hatta Hint öküzünün uçurumdan atlamaları da
Zambezi'yi geçmeye çalışmaları da buna dayanır.
Biri "Ben gidiyorum." diyene kadar "Önden git." derler ve birlik olurlar.
İçgüdüsel bir durum.
Niye ağaçların altına giriyorlar?
Orada yırtıcılardan uzakta güvende hissediyorlar.
Bu Pepper. Beyaz olan. Evcil hayvanım.
İnekleri aldığımız çiftlikteki küçük kız Rosie'nin en sevdiğiymiş.
"Pepper'a benim için iyi bak." dedi.
Bakarım dedim.
Toprağımı canlandırmak için inek aldım
ama küçük bir sürüyü kasaba satsam kârlı olmayacağından
aklıma eti kendi restoranımda satma fikri geldi.
O konudaysa başka bir fikrim vardı.
Acı biberler.
-İşte. -Tam şuraya.
Plan, acı biberli chutney sosunu
hem restoranda hem de çiftlik dükkânında satmak için biber yetiştirmekti.
Zekice, değil mi?
İş görür.
-Böyle gidiyor. -İşte.
Kaleb ile ben iki politünel inşa ettik.
Sonra ne tür kırmızı biber yetiştireceğime karar vermem gerekti.
Bu habanero biberi, Scoville acılık ölçeğinde
150.000 ile 325.000 arasında, yani epey acı.
Bu çok güzel aslında.
Bu Scoville ölçeğinde 150.000 kadar.
Bu da Naga, ölçekteki derecesi 1,3 milyon.
Tamam, peki.
Tanrım.
Amanın!
Amma acıymış.
Sıçayım.
Affedersiniz.
Midem ağzıma geldi.
Tüh.
Tanrım. Ne yapıyorsun?
Ne bunlar?
Biraz fazla acı olabilir. Denemek ister misin?
Hadi bakalım. Adı neydi?
-Naga. -Naga mı?
On kez çiğnemen lazım yoksa mideni yakar.
Evet. Sıçayım, çok acıymış.
Biraz acı, değil mi?
Sabah vakti kıçın Japon bayrağı gibi gözükecek.
En sonunda bir seçim yaptık.
Hafif Macar habanerolar,
göz yaşartan Naga'lar
ve lav çıkartan Carolina Reaper'lar.
Sonra bagajda bir çuval Naga biberiyle
Diddly Squat'ı acı diyarı yapmak üzere yola koyuldum.
Kendi mutfağımda yemek yapamıyorum çünkü mutfak polisi
henüz denetlemedi.
Bu yüzden buraya geldim.
CHIPPING NORTON RAGBİ BİRLİĞİ FUTBOL KULÜBÜ
Oğlum eskiden burada oynardı.
Sekiz yıl her pazar izlemeye geldim.
Polis denetiminden geçen ragbi kulübü mutfağında
iki acı biber pişirme uzmanıyla tanıştım.
-Merhaba... -Tomasz.
-Tomasz. Polonyalı mısınız? -Evet.
-Joanna. -Nasılsın?
Harikayım. Zannedersem senin için içinde Naga biberi,
bodur domates, soğan ve acı biber olan
domates bazlı biber sosu
-hazırlayacağız. -Tamamen püre değil mi?
-Çıtır çıtır mı? -Evet.
Malt sirkesini domates ile seviyoruz. Birbirlerine uyuyorlar.
-Ne... -Sıçayım.
Bu acılar çok pis yakar.
Tahliye fanını açalım mı?
Biraz gürültülü.
Biraz. Biraz.
Üç metre uzaktayım.
-Bak şu işe. -Tamam.
-Sen alışmışsın, öksürmüyorsun. -Evet.
Çünkü yakınlaşırsan pek öksürmezsin.
-Gerçekten mi? Uzakta olduğumdan mı? -Evet, dene.
Buna ne demeli...
Fırından kavanozları çıkardık. Gayet temiz durumdalar.
-Acı sos ne kadar dayanır? -Şey...
Ortalama bir yıl.
Tamam. Daha çok acı.
-Şimdi daha çok... -Daha çok öksürük.
-Ne zamandır buradasın Tomasz? -Dokuz yıldır çalışıyorum.
Pardon, nefessiz... Acı yüzünden.
Bir yılda kaç Polonyalı değiştiriyorsun?
-Çok iyidir. -Kötü de.
Pardon.
Evet.
Sonrasında inek gübresi ve toprak canlandırma planıma
geri dönünce üzerimden bir yük kalktı.
Bunun için yalnızca fazla dışkı değil, tavuk da gerekli.
Hadi kızlar. Çıkın bakalım.
Hadi.
Mevcut sürüm yeterince büyük değilmiş gibi
yumurta üreticisi komşularım Bay ve Bayan CackleBean'den de aldım.
Komşularım mobil, gayet modern bir tavuk eviyle çıkageldiler.
Alaşım jantları bile vardı.
-Ne diyorsun? -Şaşırdım.
Epey yüksek teknoloji. Hayır, öyle ama!
Tünedikleri yer...
Follukların önündeki çubuklarda folluklara yumurta bırakıyorlar.
Tamam. Bu su deposu mu?
Evet. Soğuk su nipel suluğa gidiyor, onlar da ağızlarını dayayıp içiyor.
-Erkeklerin memeye ağzını dayaması gibi. -Ama onlar dişi.
-Bazı kadınlar da sever. -Duymuştum!
İsteyen ağzını istediği memeye dayasın.
-Bir kez internette izlemiştim. -Umarım arama geçmişini temizlemişsindir.
-Peki ya ışıklandırma? -Hepsi güneş paneli.
-Her şey güneş paneline mi bağlı? -Güzel, değil mi? Evet.
Steph, bu ne için?
Tilkileri tespit etmek için. Dışarı bakmak için.
Tilki gözetleme kamerası mı? Lazer silahı da var mı?
Hayır, o sana kaldı artık.
-Telefonumdan bakabilir miyim? -Emin olmak için bakabilirsin.
Steph'in kocası sonrasında elli yeni kuşumla döndü.
Buyurun hanımlar.
-Çok güzel tavuklar. -Evet, öyleler.
-Tamam. -İşte böyle.
Sonra çitleri diktik,
bu da doğal otlatma girişimi için elzem.
Evet, mükemmel.
Fikrim şu. İnek boku, her yerde bok var, yerlerde boklar.
Tavuklar dışarı çıkıp solucanları gagalayacak... Başka neydi?
-Tüm böcekleri yiyecekler. -Boktaki tüm böcekleri.
Sonra da inek dışkılarıyla kendi dışkılarını çiğneyip
toprağı sağlıklı ve canlı hâle getirecekler.
Yarın da şuraya taşırız.
-Evet. -Parça parça, tüm araziyi elden geçiririz.
-Öne doğru. -Kapağı açacağım.
Eko-tarım başlasın.
-Geliyorlar. -Bak, çoktan otlamaya başladılar.
Bak, yapıyor!
Gerçekten dışkılarındaki kurtçukları yiyor!
-Zaten onun için buradayız. -Onun için buradayız.
Şu dışkılara bakın. Tam bir ziyafet!
Üzerine bastı ama sorun yok.
Bastır. Toprağa karıştır. Hadi. Ez.
Paddy ve Steph iki kümes bıraktı.
İkincisinde bir sürpriz vardı.
Horoz kümesimiz de var.
-Ne kümesi? -Horoz kümesi.
-Horoz dolu kümes. -Ne diye
yumurtlamazlarken horoz alayım ki?
Olay şu ki ya horozlar ya da sen onlara hayat vereceksin, gayet etik.
Bu ülkedeki çoğu horoz bir günlükken öldürülür.
-Bir günlük mü? -Evet.
-Sonra ne olur? -Ölürler.
-Çoğu atılıyor, değil mi? -Evet, atık ürünlere.
Bu aldığım horozlar lezzetli ve verimli değil mi?
Çok güzeller.
-Yenir mi? -Horozun bir tarafını ye.
Başlıyoruz. Horozlar çıkıyor.
-Kaç tane var? -Yirmi beş.
-Şuna bak! -Çok yakışıklı.
Evet! Kabadayı gibi yürüyor.
-Artık hayatımın müziği bu mu olacak? -Evet.
Lanet olsun. Amma gürültü koparıyor.
İnekler geliyor.
"Ufak, tüylü inekler arazimize giriyorlar." diyorlardır.
Tüm bunlar ile birlikte toprağım sağlığına kavuşacak
ve restoran için düzenli tavuk, yumurta, sığır eti temin edeceğim.
O gece yatağa epey mutlu girdim.
SABAH 3.58
Ama ertesi sabah mutluluğumdan eser kalmadı.
Çünkü meğerse horozlar inanılmaz kaçış uzmanlarıymış.
Sen... Hepsi çıkmış. Tüm horozlar çıkmış.
Sikeyim...
Bu durumda ya tilkiye yemek oldular...
Tüyler her yerde, bakın.
Savaş meydanı gibi.
...ya da kümesin tepesinde Roger Moore'luk tasladılar.
Hadi kızlar, dışarı çıkın.
Bak! Ne?
Köşeye sıkıştın, hapı yuttun.
Yutmamışsın.
O lanet horoz nerede?
Burada iki tane var. Hayır, üç!
Tanrım, cümbüş var!
Kes şunu. Tuttum. Hayır, tutamadım. Kaçırdım.
Sıçayım.
Ama horoz ihmalini bir kenara bırakırsak
inekler ve tavuklar çoktan iyi bir ekip oldular.
Şunlara bak, hemen dışkıya koşuyorlar. Bak, tırnaklıyor. Bak!
Aferin sana tavuk. Eko-bronz madalya kazanacaksın.
O günün sonrasında çiftlik dükkânına uğradım.
Selam millet.
Çünkü ilk acı biberli chutney sosu imalatım hazırdı
ve müşteri araştırması yapmak istedim.
-Acı sos seven? -Evet.
Geliyorum.
Şuna bakın. 1970 Yorkshire düğünü gibi.
Öncelikle orta acılıktaki sosu denemelerini istedim.
-Güzel. -Güzel mi?
-Alır mıydın? -Evet.
İdare eder.
-Sadece o mu? -Çok güzel.
-Güzel. Ben alırdım. -iyi.
Güzel. Bir şeyler yapmışız.
Tepkilerden cesaret alarak orta acı olmayan sosu denemelerini istedim.
Yok artık.
Daha neler.
Çok saçma.
Tanrım!
İç.
-Sanırım epey süt satacağız. -Evet.
-Bu taraftan. -Canım. Canım.
-Daha fazla süt geliyor. -Teşekkürler.
SABAH 4.01
Yeni erken saatte uyandırma sistemi aslında işimize yaradı.
İnekler ile hayat daha çok yoğunlaşırken.
Buzağılar anne sütünden kesilecek kadar büyüdüler.
Bu yüzden onları çiftliğin uzak kısmındaki başka bir tarlaya götürdük.
Onlara sunduğumuz şu yeni, taze çimlere bak.
Buraya inek alanı deniyor. Çiftlikteki en güzel çayırlardan biri.
Evet, ne düşünüyorsun?
-Mutlu gibiler. -Şu güzelim manzaraya bak.
-Çok güzel, değil mi? -Evet.
Maalesef yeni evleriyle ilgili bu romantik görüşü paylaşmadılar.
ERTESİ GÜN...
Karede ne eksik?
Danalar. Hepsi kaçtı.
Komşu çiftçi sekizini bahçesine almış,
gidip almam gerek.
Ama içlerinden biri kayıp.
Onu bulmalıyız.
Komşu çiftçinin tarlasına giren bir dana.
Yaramaz dana!
Tarlalarını mahvettiğimiz işçi çiftçi bu.
Özür dileyeyim mi, pek mutlu durmuyor...
Özür dilerim.
Çok özür dilerim.
Üzgünüm. Özür dilerim.
Tek seferlik bir olay olmasını ümit ediyordum.
Ama meğerse buzağılar horozlardan daha çok kaçmaya meyilliymiş.
İnekler kaçmış.
Sıçayım.
Çok üzgünüm.
Üç, dört, altı, sekiz, dokuz.
Güzel!
Gerçekten üzgünüm.
Selam Gerald! Gene kaçmışlar.
Bekle.
Onların toynak izi bu.
Buraya gelmişler.
Gecenin ikisinde,
kümes için telefona alarm kuruyorum. Her gece saat 2.00'de oluyor.
Sonra 6.00'da kamera başındaki adam telefon açıyor, inekler yine kaçmış.
Tanrım. Neredesiniz?
İnek kakası. Dışkı. İnek dışkısı.
İşte oradalar.
Hadi inekler.
Sabahın köründe inek aramanın güne başlamak için
harika bir yöntem olduğuna şüphe yoktu.
Hadi.
Uslu inekler.
Ama bu on günde dördüncü kaçışlarıydı.
O yüzden arazilerindeki çitleri doğru düzgün elden geçirmeliydim.
Sen mi onardın?
Benim işim değil. Hiç bakma. Sendin, değil mi?
Rezalet ötesi. Şuna bak!
Seni temin ederim, estetik açıdan güzel değil.
Kaleb sonrasında çiftçilerin bu sorunla nasıl başa çıktığını öğretti.
-İşte. Tut şuradan... -Ben mi yapayım?
Evet, destek getirip burada tut. Ben de arkasından destek koyacağım.
-Anladın mı? -Hayır.
Çok kolay.
İşte.
-Arkasına... -Şu direk.
Çiti iki elimle tutacağım.
Sonra diğer elimle o yeni direği kaldırıp
ötekiyle de ölçeceğim.
Evet, zor değil.
Oldu.
Hayır. Sakın...
Yapacağın işe sıçayım.
Bu tamamen güvenli, değil mi?
Her çiftlik güvenlik talimatında böyle yazdığına eminim.
İndirme, kolumu koparacaksın.
Bununla tutacağım.
Hayır Kaleb, bunu sevmedim... Çok saçma.
Sorun yok. Direği getir.
Çiti tutmaya hazır mısın?
-Ne? -Çiti tut. Hazır mısın?
Ağzına sıçayım! Kahretsin!
-Siktir! -İyi misin?
Hayır.
Bekle.
Siktir! Hayır, hiç iyi olmadı.
-Lisa'dan buz istesene. -Hayır.
Bu olay hep ertelediğim bir işi yapma vaktinin geldiğini
bana hatırlatmış oldu.
Merhaba. Tarım sağlık ve güvenliğine hoş geldiniz.
Bu iş güvenliği kursu güvenlik risklerini tespit edip önlem almanızı sağlayacak.
Bir çiftlik yönetiyorsanız kendiniz, personeliniz,
yüklenicileriniz, ziyaretçileriniz
ve işinizle ilgili herkesin güvenliğinden siz sorumlusunuz.
...destekleyici balyalar,
üst üste bindirilip kenetlenerek stabilize edilir...
...güvenlik kanunu geçerlidir ve hep geçerli olmuştur.
Riayet etmeniz sizi koruyarak...
Tanrım.
...çalışma sahanızdaki tüm güç hatlarını belirleyip
haritada işaretleyin. Risk değerlendirmesi yapın.
Siz ve yüklenici bulguların farkında olmalıdır.
Yüklenici taraf ile bir iş yapma durumunda
personelinize bilgi, talimat ve eğitim verin. Vereceğiniz bilgiler...
Şükürler olsun ki Kaleb
yeni su tankımızın geldiğini arayıp söyleyerek
iş sağlığı ve güvenliği talimatları eziyetinden beni kurtardı.
-20.000 litre su. -Evet.
Bedava oksijenli yumuşak yağmur suyu çatıdan buraya gelecek.
Serseri. Tamam.
Şunu indir de seviye profilleri işe yarayacak mı bakalım.
-Çok oldu. -Çok mu eğik durdu?
Bence işe yaramayacak.
-Ne yaramayacak? -Beton bir rampa koymalıyız.
Anca rüyanda.
Ülkedeki her beton parçası şu an HS2 altyapısında kullanılıyor.
Londra'dan Liverpool'a, Manchester'a
12 dakika daha hızlı gitmek için demiryolu inşa ediyorlar.
Milyarlarca sterline ve İngiltere'deki her betona mal oluyor.
Kimin demiryoluna ihtiyacı var?
Ben hiç trene binmedim. Benim yok yani.
-Ne? -Hiç trene binmedim. Hiç.
Bu mümkün değil.
Kanıtla. Nasıl... Hayatımı yaşadın mı?
Yerime geçtin mi? Hayır.
Bu konuda tartışamazdım ama beton konusunda yanılmamışım.
Ertesi gün su tankını ahırın diğer tarafına
taşımaya karar verdik.
Bu var, bir de üzerinde duran bir şey var. Değil mi?
Sanırım anladım.
İlk iş tankın üzerinde olacak tüm parçaları takmaktı.
Kaleb makaslı lift kullanmamı tavsiye etti.
Bir keresinde bunlardan birinde... Hay sıçayım!
İkinci modüle hoş geldiniz. Yükseklikten düşme.
Hayır!
Seni hayal kırıklığına uğratmak istemiyor.
Bu... Şunu kes!
Yüksektesin.
Hayır, indir. Niye inmiyor?
-Yanındayım ben, arkandayım. -Siktir git!
Gidip merdiven getir.
-Sorun yok, bak. -Sorun var!
Bu şeyden nefret ediyorum.
-Sıkı tutuyor musun? -Evet.
Sen o uca bak. Ben bu uca.
Havadan yakınıyor bir de.
Dur, dangalaklık yapma.
Geri. İleri.
-Ne demek? -Oldu mu?
Taktım. Hayır, henüz değil. Sokmam lazım.
İşte, taktım. Taktım.
-İt. -Bekle, ittiriyorum.
Erkek gibi it, yavru bir keçi gibi değil.
Önce şunu bir çıkar.
Sıçayım.
-Taktın mı? -Evet.
Beni öldürme.
-İşte. -İşte, tamam.
Sıçayım.
Altmış bir yaşında yaptığım işe bak... Sen kaç yaşındasın? 23.
Program senin.
Öyle mi? Herkes anladı mı?
Herkes duydu mu?
SABAH 4.06
Restoran için düzenli bir sığır tedariki sağlamanın vakti gelmişti.
Bu, gebe kalmayan inekleri gebe bırakmaktan geçiyordu.
Bu da içlerine bir şeyler tıkıştırmaktan geçtiği için
Kaleb travay denen bir mekanizma almamı söyledi.
-İnek içine girince... -Bu tarafa.
-İçine giriyor. -Evet. İlerliyor...
Sonra kafası... Kafası nerede?
Burada. Şuradan çıkıyor.
-Şu demir var ya? -Evet.
İçeri girip kıçlarını sıkıştırıyor.
Vay anasını.
Max Mosley bunu denemek için servet öderdi.
-Bu da kafayı sıkıştırıyor. -Ne?
-Bu ne kadar... Ağır mı? -Evet, yükleyici lazım.
Bak şimdi. Bunu ben kurarsam yarım saatimi alır.
-Evet. -Yardım edersen bir saat alır.
Bir saatini almaz. Yükleyiciyi ben kullanacağım.
Yavaşça!
-Travayı yerine bırakınca... -Burası.
...ona bağlı korkulukları kurmak zorunda kaldık.
Hazır mısın?
Siktir.
Sıçayım.
-Ne mızmızsın. -Ne? İşten kaytarmıyorum!
-Yeterince büyük mü? -Evet. Bir arada olsunlar istiyoruz.
-Kaliteli mal almışsın. -Güzel.
-Ne kadar tuttu? -On bin sterlin tuttu.
-Siktir! -Biliyorum.
Korkulukların kurulmasıyla inekleri toplamak için yola koyulduk.
Bastonla yürüdüğünü bilmiyordum.
Seviyorum.
Beni şey gibi gösteriyor... Çiftçi gibi hissediyorum.
Taşra hayatıyla ilgili az buz bir şey anlamaya başladım.
Tek anladığın az buz şeyler.
Buldum onları.
Bunu seviyorum.
Yaklaştığında şaşkın, korkmuş ya da sinmiş gözükmüyorlar,
hiçbir şekilde. Aval aval bakıyorlar. Sol tarafta Pepper'a bakın.
Sınıfa girdiğinde bakan altı yaşında çocuklar gibi bakıyorlar.
Yetişkin girince altı yaşındaki çocuk nasıl bakar, bilirsin.
Korkmazlar. Aynen öyle.
Bu da Kaleb'ın inek taklidi.
-Hazırım. -Başla.
Usulca etraflarından yürüyeceğiz.
-Hadi, yavaş yavaş. -Hadi inekçikler.
-Yavaş yavaş. -Hadi.
-Dilwyn! -Evet.
İçeri girmek istiyorlar, şuna bak.
Tanrım.
Çok kolay oldu. Koyunlarla bunu başaramadık hiç, değil mi?
Tüm inekleri toplasak bile Dilwyn yalnızca iki genç ineği
suni olarak dölleyecek.
Bugün de sürecin ilk kısmıydı.
-Sadece Deanie ve Pepper'ı mı istiyorsun? -Evet. Onları kızıştıracağım.
Projesteron salgılayan
intravajinal bir aleti vajinaya sokacağım
ve sonra çıkarmamızla birlikte bu onları kızıştıracak.
Daha sonra da suni dölleme yapılacak.
Dilwyn'e göre bu işin altından kalkmanın en kolay yolu
tüm inekleri, genç inekleri yakalayana dek
Max Mosley makinesinden geçirmek.
-Hadi. Gir. Hadi. -Hadi.
-Geç. -Gandalf ile çalışmak gibi.
Hadi.
Hadi bakalım. Hadi.
Geç, içeri.
Hayır, hepsi kaçtı. Kafaya dikkat.
Hepsini yine toplayacağım. Hadi!
Hadi! Hayır. O taraf değil.
Yanlış, yanlış.
15 DAKİKA SONRA...
Hadi! Hadi!
-Hadi! Hadi! -Hadi inekler!
Hadi! Şu taraftan!
Hadi! Hadi!
Rüşvet. Cezayı denedik, şimdi ödülü deniyoruz.
Geri gidiyor.
Geldiği yere doğru tam gaz geri gidiyor.
Travaydan çıktı.
-Para durumu ne olacak? -Ne?
Bilmiyorum. Çok üşüdüm, ıslağım ve mutsuzum.
Ben yapamıyorum...
İneklerim koyunlarım kadar itaatsiz.
Yağmur boşanıyor, ayakkabılarım dışkıyla kaplı.
Niye komiğime gittiğini bilmiyorum.
Çünkü sen hiç Akdeniz'de tekneyle açılmadın
ya da güzel şeyler yemedin...
Şunu küçültelim, tut şu taraftan.
Jeremy, tut şunu.
Hadi.
Hadi!
Neyse ki sonunda Deanie'yi travaya aldık.
Her şey yerinde mi diye elimi içeri sokmam gerekiyor.
Ben olsam şimdi sokmam.
Temizliyor... Nasıl yani?
Rahim ve yumurtalıkları var mı diye.
Sesi balon gibi. Balonlar beni dehşete düşürür.
-Dehşete mi? -Çok fena korkarım. Tahmin edemezsin.
-Balon olan odaya girmem. -Gerçekten mi?
Altıma sıçarım.
Kimseye söyleme.
Her şey yerli yerinde mi, bakalım.
Endüstriyel seviyede prostat muayenesi gibi.
Aman...
Rahim var. Güzel. İyi.
-Her şey yerinde miymiş? -Evet, yerinde.
O da ne be?
-Bok işte. -Vajinasına soktun sanmıştım.
-Rektal olarak yapıyorum. Esasen... -Ne?
Rahme dışarıdan dokunuyorum.
-Yani arka taraftan girmen şart mı? -Evet.
Şimdi aleti yerleştireceğim. Bu suni dölleyici, projesteron.
-Seks hormonlarından biri. -Yumurtlamaya mı neden olacak?
Çıkarınca yol açacak. Sonraki döngüyü başlatacak.
-Ne kadar içeride kalacak? -Bir hafta.
Başlıyoruz, üreme üçgeni başlıyor.
Evet, sayılır.
İşte. Tamam.
Hadi. Hayır, hadi. Evet.
Sonunda sıra Pepper'a geldi.
Sakin ol Pepper. Uslu inek. Bu ineği seviyorum.
İşte. Evet. Gayet iyi.
Tamam, inekleri salalım.
Hepsini buraya topladık, içeri tıkıştırdık, bir saat bağırdık.
Şimdi de salıyoruz. "Niye?" diye düşünüyorlardır.
Bak, kuyruğunu aldırıyor. Vah Pepper!
Suni dölleme gerçekleşene dek bir hafta bekleyeceğimizden dolayı...
Hazır mısın?
...Kaleb ve kardeşi Kieran çitleri düzgünce onarmaya başladı.
Bu sürede ben de birkaç bakım işine el atmaya karar verdim.
Tam şimdi. Yukarı, daha yukarı.
Gerald'ın evinin karşısındaki başa çıkılmaz çalılarla başladım.
Çalı tıraşı!
Evet.
Ne de hoş.
Selam Gerald.
Bu çalıları onun için budayınca
Koca Gerald küçük dilini yutacak.
Sıçayım!
Ne bok yiyor?
Bak, çalıları kaçırmış. Alttan başlayıp yukarı çıkmasını söyledim.
Al. Kendin azarla.
Beğenmedin mi yani?
Tamam. Yine batırdım o zaman.
Aslında kötü bir iş çıkardığımı düşünmemiştim.
Dilwyn'in ziyaretinden yedi gün sonra genç ineklerin kızıştığı
gün gibi ortadaydı.
Hayır, öyle yapma. İğrenç.
Veteriner Dilwyn geçen gülüp
elini genç ineklere sokunca kiminiz endişelendi.
Biliyorum. Ama endişelenecek bir şey yok çünkü ertesi gün
nahoş bir fotoğraf çektim ama fotoğrafta
genç inek Deanie var...
Ellenen inek ve...
Şu fotoğrafta bakın, tek başına travaya girmiş.
"Nerede o eldivenli Gallerli? Nerede?
"Geçin şuraya, güzel oluyor." der gibi.
Neyse, onları gebe bırakmalıyız.
Hadi inekler. Gebe kalma zamanı. En azından ikinizin.
Hadi. Hadi.
Bu da bir kez daha travaya toplamak anlamına geliyordu.
Hadi. Hayır, hayır.
Dur! Hadi.
Hadi kızlar!
Şu dönen seksi görüyor musun? Seks çiftliği partisi sanırsın.
Hadi be. Gördün mü? Şehvetten deliye döndüler.
Onları korkuluklara almayı başarınca
Charlie, Dilwyn ve yetiştirici Tim ellerinde döl ile geldiler.
Hepsi sperm mi?
-Hayır. İçinde sıvı azot var. -Soğuk mu tutuyor?
Gütme becerilerimi bir kez daha sergiledikten sonra...
Dur.
Dur!
...Pepper'ı meni enjeksiyonu için travaya aldık.
-Bu kamış. -Kamış mı?
Kamış neyse artık.
-Şırınga. -Şırıngaymış.
Çok fazla sperm var gibi durmuyor.
10cc mi?
-Bir mililitre kadar. -Hayır, bir erkeğin
ortalama menisi.
Bu yüzden grubun adı 10cc'ydi.
-Kimse bilmiyor mu? -Hayır.
-Sonra kamış silaha giriyor. -Silah mı?
-Suni dölleme silahı. -Heyecan verici bir an.
-Isınması için sırtınıza koyuyorsunuz. -Ne?
-Silahınızı kuşanırken. -Kuşanıyorsunuz.
Sonra...
Elinle ne arıyorsun?
Şu an elimde rahim ağzı var.
Elimi yukarı kaldırıyor.
-Rahim ağzından geçecek mi? -Evet.
Rahim ağzından geçecek, sonra yavaşça
-dışarı çıkacak. -Salınacak.
Hadi kızım. Hadi.
Hadi Deanie. Geç bakalım. Sen dünden razısın.
Sığır eti tedarikim sorunsuz işliyor.
-Gebe adayı iki genç inek. -Teşekkürler.
Yumurtalar da gürül gürül geliyordu.
Bu sabah iyi ganimet oldu.
Acı biberli chutney sosu da üretimdeydi.
O yüzden yeni, düşük kilometreli, çevre dostu restoranım için işler yolunda.
Şimdi geriye bir tek bölge sakinlerini kazanmak kaldı.
GELECEK BÖLÜMDE
Diddly Squat, Chadlington Kulübü'ne sponsor oldu.
Küçük bir köy.
Dedikodu yapacaklarına yaptıklarımızı izah edeyim dedim.
Bizi aptal gibi gösterdin.
Her köyde bir aptal olur, bende altı tane var dedin.
Alt yazı çevirmeni: Övünç Uygar
Proje Kontrol Sorumlusu Berkcan Navarro