PRZEDSTAWIA
FARMA CLARKSONA CZĘŚĆ DRUGA
Witajcie z powrotem na Farmie Clarksona.
Minął prawie rok, odkąd ekipa filmowa była tu po raz ostatni,
ale choć kamery przestały nas kręcić, życie w Diddly Squat toczyło się dalej.
Ruch na farmie nigdy nie ustaje. Zaszło u nas kilka zmian.
Rujnująco drogimi owcami zajmuje się teraz
hodowca owiec z prawdziwego zdarzenia niedaleko naszej farmy.
Ja zapewniam sprzęt i owce, on wykonuje pracę,
a potem dzielimy się stratami.
Uprawiamy nowy plon, pszenicę durum, z której robi się makaron.
Mamy kolejne miliony pszczół.
A skoro mowa o powiększaniu rodziny,
społeczność Diddly Squat powitała nowego członka.
LIPIEC 2021
A oto nasz sklep rolniczy,
który okazał się bardziej popularny, niż się spodziewaliśmy.
Razem 6,72 £. Dziękuję bardzo.
Dzień dobry.
Patrz. Jest pełen.
Zostały ze trzy miejsca.
-I koniec. -No.
W zeszłym tygodniu zablokowali główną drogę.
-Stałem w korku. -Trzy godziny.
Ludzie nie mogli dojechać na szczepienie do przychodni.
Strażacy nie mogli przejechać.
-Nie jest dobrze, co? -Nie.
-Jeśli to dojdzie do głównej... -Utkniemy.
SKLEP NA FARMIE DIDDLY SQUAT
Musieliśmy skosić prawie hektar pszenicy, żeby zrobić parking,
a nawet to nie wystarczyło.
Katastrofa. Będę kosił i płakał.
-Wiesz o tym? -Wiem. Ja też.
Może zrezygnujemy?
Ty tu rządzisz.
Niedawno w ITV mówiłeś, że to ty tu rządzisz.
Ja rządzę uprawami, ale tym zarządzasz ty.
-Skoś najpierw tutaj. -Musisz wszystkich stąd przenieść.
Nie przemyślałem tego.
Nie sądziłem, że przyjedzie tyle ludzi.
Prawdę mówiąc, sprawami sklepu musiała zająć się Lisa,
bo ja byłem zbyt zajęty bombą
tykającą na każdej farmie w kraju.
FARMA CLARKSONA
ROZDZIAŁ 9
PRZETRWANIE
Najpierw jednak nadszedł czas żniw.
Yeo Valley, Yeo Valley
Zmieniliśmy zasady Takie samo nie będzie nic
Wyprostuj się Zachód reprezentujesz
To dodatkowe uprawy Prawdziwsze niż życie
Nie znajdziesz...
Oto jesteśmy.
Moje drugie żniwa.
W ubiegłym roku z 210 hektarów jęczmienia, pszenicy i rzepaku
zarobiłem zawrotną sumę 144 £.
Tym razem oczywiście liczyłem na więcej.
Zaczęliśmy na polach jęczmienia od najważniejszego testu wilgotności.
Obyśmy skończyli dziś jęczmień.
Dobrze by było.
Nie otwierasz akurat marketów i nie występujesz w Wyspie Miłości?
Żadnej Wyspy Miłości. Żonka tego nie lubi.
-To co? -I'm a Celeb.
Chciałbym zobaczyć cię w Australii.
To jest najgorsze.
Samego wyjazdu boję się najbardziej.
-Nie chcesz jechać do Australii? -No.
Niech oni przyjadą tu...
-Zrobię to. -Jestem celebrytą
w Chipping Norton, gdzie mieszkam.
Gotowy?
Mamy 15,9.
Ponieważ nie byliśmy daleko od magicznej liczby 15,5,
zadzwoniliśmy do Simona.
A kiedy przybył tu w nowiutkim kombajnie,
zrobiłem kolejny odczyt.
Jest 15,3.
-To dobrze, prawda? -Świetnie, zaczynamy.
W porządku, okulary. Jesteśmy gotowi.
Mój dziadek, który nagle zmarł. To jego piosenka.
The Who. On mi to puścił.
Ostatnio robiłem to rok temu.
Obym coś pamiętał.
Proszę bardzo.
Ruszaj się!
Zaparkował ci na drodze, Simon?
Tak. Mamy tu dziś duży ruch.
Tego dnia chcieliśmy skosić większość jęczmienia,
ale już po dwóch przyczepach odezwał się Kaleb.
Wilgoć jest teraz na poziomie 15,8.
Musi być na poziomie 15,5, nie powinniśmy kosić na wyższym.
Ponieważ te liczby wydawały mi się dość marginalne,
zadzwoniłem do najradośniejszego zarządcy w Wielkiej Brytanii.
-Halo? -Charlie, cześć. To ja.
Ostatni ładunek był na poziomie 15,8.
Tak.
To dość wysoko.
Więc musimy przestać?
Tak. Wiem, jakie to frustrujące.
W porządku. Dzięki, Charlie. Do usłyszenia.
-Na razie. -Dobrze. Na razie.
Szlag by to.
Co za wrzód na dupie.
Co mamy? Trzy przyczepy, to wszystko. Czyli 36 ton.
Nie mam odpowiedniego charakteru na rolnika.
Leżę w łóżku i myślę:
„Mam jęczmień, termin już minął, a ja nie mogę go dotknąć”.
W sensie dotknąć jęczmienia.
Zawieźliśmy z Kalebem ostatni ładunek do magazynu,
który niestety znów odwiedzili miejscowi wandale.
To wiązki, które spalili w zeszłym roku, a teraz próbowali spalić te.
Rozmawiałem o tym z policją.
Wiejską policją kryminalną. Zabrali im mitsubishi L200,
którym mogli gonić złoczyńców, w zamian dostali opla corsę.
Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej,
szósty najbogatszy kraj na świecie.
Jak, do cholery, złapią kogoś tą corsą?
Co gorsze, z powodu ogólnokrajowych braków kierowców ciężarówek,
zarezerwowaliśmy tylko jedną ciężarówkę, by wywieźć jęczmień.
Więc część jęczmienia zostanie na zewnątrz.
A na jutro zapowiadają deszcz.
Jestem wściekły. Ile tu mamy? Pięć ton?
Cztery, pięć ton. Tak.
I wszystko zgnije.
Jęczmień wart 750 funtów
-pójdzie na zmarnowanie. -Tak.
Prognoza może się mylić. Rano może być ładnie.
Nigdy nie wiadomo.
Następnego dnia jednak było wiadomo.
Cholera jasna.
Właśnie dostałem wiadomość od handlarza zbożem.
-Dlatego wieczorem wstrzymaliśmy żniwa. -Tak.
Ładunek z dzisiejszego ranka miał 16,5% wilgotności.
Opłata za suszenie wynosi 9,75 £.
-Za tonę? -Tak.
Plus utrata wagi 4,5%.
Więc za półtorej tony w ogóle ci nie zapłacą.
Pobierają opłatę za wodę, dlatego się wczoraj wstrzymaliśmy.
Ile pieniędzy straciliśmy?
To kosztowałoby 450 funtów.
-W samych podatkach. -A 750 funtów?
-Leży tam... -Coraz bardziej rozmoczone. Ja pierdolę.
Choć problemy ze żniwami były frustrujące,
były niczym w porównaniu z tym, przed czym stanąłem ja
i każdy rolnik w Wielkiej Brytanii.
Problem, który narastał od burzliwych wydarzeń z czerwca 2016 roku.
Brytyjczycy przemówili, odpowiedź brzmi: „Wychodzimy”.
Brexit oznaczał, że nie będzie więcej grantów i subsydiów unijnych.
Ale rząd brytyjski powiedział, żebyśmy się nie martwili.
Zagwarantujemy wsparcie dla rolnictwa w Wielkiej Brytanii na obecnym poziomie.
Ten rząd dał większą pewność
co do przyszłego wsparcia rolnictwa niż jakikolwiek rząd w UE,
nie mówiąc już o reszcie świata.
Jednak te obietnice były jak dotąd puste.
Rząd może i ma ambicje, ale rolnicy narzekają
na brak pieniędzy i szczegółów.
W tych ogłoszeniach jest dużo niejasności.
Nie wiemy, za co i ile zapłacą.
W jakim systemie będę
za rok, za dwa lata, za pięć lat.
Jest tyle szczegółów do dopracowania.
-A po Brexicie. -Tak?
Rolnikom jest lepiej czy gorzej?
Gorzej.
Ten kolosalny problem wymagał od Charliego i mnie zdecydowanego działania.
Wiemy, że rocznie stracisz 82 000 £ dotacji.
W ciągu najbliższych kilku lat zarobisz 0 £ za hektar.
Wszystkie bezpośrednie dotacje znikną.
Więc mogą być jakieś granty i subsydia,
ale nie wiemy jeszcze, na co.
Nie. Powiedzieli: „Pieniądze publiczne na dobra publiczne”.
Więc zapłacą rolnikom za dostarczanie dóbr publicznych.
To nic nie znaczy. Pusty slogan.
Ale w tej chwili te słowa nie mają żadnego pokrycia.
Każdy rolnik, z którym rozmawiałem, pyta: „Co mamy robić?
„Co mamy uprawiać? Czego nie uprawiać?
„Czy glifosat będzie zakazany? Nie wiemy”.
-Nie wiemy, co zamierzają zrobić. -Tak.
-Uderza mnie to.
To tak, jakby FIFA powiedziała: „Mamy nowe zasady w piłce nożnej”.
Wszystkie zespoły mówią: „Co? Nie będziemy mieć bramkarzy?
„Gramy dwiema piłkami? Mieszane drużyny?
-„Co to za zasady?” -Mamy nowe zasady.
Oni na to: „Nie wiemy. Ale na pewno będą nowe”.
A zespoły na to: „Sezon zaczyna się w przyszłym tygodniu”.
Zgadza się. To rodzi frustrację.
Dobra, słuchaj.
Pozwalamy rządowi się obijać, chodzić na spotkania komisji,
wybierać komisje, na wszystkie te bzdury.
Pieprzyć ich wszystkich.
Oto mój plan.
Tak?
Krowy.
Krowy?
Wiem, że owce były katastrofą.
-Tak. -Ale krowy...
Tak.
-Krowy robią dwójki. -Tak.
To dobre dla gleby.
-To dobre dla gleby? -Następnego dnia dajesz kury tam,
gdzie zrobiły kupę, a kury zjadają robaki
-z krowiej kupy... -Tak.
...i wdeptują swoje odchody i odchody krów w glebę,
-a potem je przenosimy. I tak dalej. -Tak.
Dopóki całe gospodarstwo nie będzie pokryte nawozem.
To wypas kwaterowy. Ostatecznie...
-Chodzi o glebę. -Chodzi o glebę.
Wrócilibyśmy do tradycyjnego rolnictwa.
-To mój plan. -Krowy?
Krowy. Tak.
-Ile krów? -Nie wiem.
Krowy mogą zarazić się gruźlicą od borsuków.
-To obszar wysokiego ryzyka. -Zabijemy borsuki.
Nie możemy zabić borsuków.
-Dlaczego nie? -To zakazane.
Ale jeśli zabijają krowy?
Nadal nie możemy ich zabić.
Będziemy się martwić później.
Ale oto mój kolejny plan. Gotowy?
Przekształcimy oborę po owcach w restaurację.
Tam będziemy sprzedawać wołowinę.
Nasza własna wołowina, ubita niedaleko,
gotowana i podawana w restauracji, w której siadasz i masz...
Jagnięcina też. Nadal mamy owce.
-Tak. -Więc wołowina lub jagnięcina.
-Mamy własne ziemniaki. -Tak.
Mamy mąkę na sos. Mamy miętę na sos miętowy.
-Mamy. -Tam mamy chrzan.
Mamy pszenicę durum,
-możemy robić własny makaron. -Makaron.
Restauracja, w której wszystko, co jesz,
zostało wyprodukowane w Diddly Squat.
Genialne. Ale szczegóły, by to wszystko zorganizować...
Tak, spójrz na to.
-Nie. -Zdjęcie, spójrz.
Rasa fryzyjska.
-Krowy mleczne. Mówiłeś, że mamy je jeść. -Skąd wiesz... Co?
Mówiłeś, że mamy je jeść. To krowa mleczna.
Założenie restauracji to duży koszt.
Nic o tym nie wiem.
-Pojawiają się i znikają. -To prawda.
Wiem, że odsetek niepowodzeń wynosi 80%, ale mam plan.
Będę w tych 20%.
Mamy wszelkie zasoby. Bądź bardziej podekscytowany.
Ja tylko...
W każdym razie to jest mój plan.
-Chcesz, żebym znalazł ci krowy? -Tak.
Kiedy Charlie pojechał po krowy, ja wróciłem do zbiorów. Tylko, że nie.
Bo przez następne cztery dni
padało wystarczająco, by uprawy były stale wilgotne.
Założyłem, że czeka mnie kolejny stratny dzień.
Ja pierdolę. Niezłe rozcięcie.
Postanowiłem wymienić wszystkie opony w moim ciągniku.
To prawdopodobnie 14-letnie niemieckie powietrze.
Tak.
Pomóc wam?
Mam nadzieję, że odmówicie.
Co o tym sądzisz?
Co ty, kurwa, robisz?
-Kukurydza jest gotowa. -Co?
Kukurydza jest gotowa. Musimy jechać.
Co robisz? Powinieneś to robić w zimie.
-To zadanie na zimę. -Zimą nie były jeszcze zjechane.
Świetnie. Do zobaczenia za godzinę.
Może sam zaczniesz?
Jasne, ja utrzymam wartę, gdy ty będziesz tu zbijał bąki.
Widząc, że mam kłopoty,
monterzy założyli nowe opony w rekordowym czasie.
A potem pojechałem podpiąć przyczepę,
mając nadzieję, że tym razem zgrabnie mi to pójdzie.
Dobra.
Nie.
Kuźwa.
Pete?
Tak?
Co tam?
Czy ten żółty hak się wysuwa?
-Nie. -A teraz?
-Nie. -Teraz?
Nie.
Drogi Boże. Proszę, nie pozwól, by tu wrócił, by znów być tego świadkiem.
Włożyłeś to tu.
-Tak. -To całkowicie bezpieczne.
Cały rok opowiadałeś mi, jakie to niebezpieczne.
Tyły traktorów takie są, ale używamy łomu.
Dobra.
Trzymaj to tam, a ja będę po prostu...
-Wychodzi? Ten hak? -Nie.
-Nie? -Nie.
Jeszcze tego nie zrobiłeś?
Wyjaśnij mi to.
-Jasne. -Zobacz, co robię źle.
-Tak. -Ale nie krzycz na mnie.
-Naprawdę się starałem. -Dobrze.
Dobra. Gotowy?
-Tak. -Przytrzymaj przycisk stop.
-Tak. -Teraz przesuń go w górę.
Teraz w dół.
-I hak wyszedł? -Tak.
To dlaczego... Teraz się wkurzyłem, bo wcześniej nie...
Po zaczepieniu przyczepy
mogliśmy w końcu wrócić do zbiorów.
Dalej, słoneczko. Susz moje zboże.
Po pierwsze, zebraliśmy małe dziecko.
To prawie na pewno trafi do wiadomości, prawda?
Jeremy Clarkson zmielił dziecko.
Burberry. Dziecko z klasy robotniczej.
W tym problem. Spójrz. Jęczmień tu leży
i zaczął kiełkować, rosnąć.
Spójrz na to.
Całkiem mokre.
Kaleb mówi, że muszę rozłożyć to wszystko na betonie
za pomocą ładowarki teleskopowej,
a potem położyć nowe zboże, które właśnie zebrałem, na górze.
Potem zmieszają się w ciężarówce
i średnia będzie w porządku.
Chyba umrę!
Znalazłem w rolnictwie coś, w czym jestem dobry.
Kaleb powie, że sam tego nie zrobiłem.
Nie miałeś najpierw usunąć pędów?
Co?
Nie miałeś wcześniej usunąć tych zielonych pędów?
Kto to powiedział?
-Kaleb. -Niemożliwe. Powiedział tak?
Tak.
Dobra robota.
-Dość dobrze? -Nie jest źle.
Zrobiłem to. Najpierw usunąłem pędy.
Dobra robota.
Pracowaliśmy dalej.
W ciągu następnych kilku dni udało mi się zebrać pozostały jęczmień
i cały rzepak, zanim deszcz znów nam przeszkodził.
Na szczęście mogłem dobrze wykorzystać ten czas,
bo Charlie znalazł mi krowy.
Kupujemy krowy żeńskie czy męskie?
-Hodowlane będą oczywiście płci żeńskiej. -Jasne.
Ale mają też zwierzęta, które możemy tuczyć i zabijać.
-Więc mogą być też chłopaki, ale... -Zgadza się.
Są chłopakami, zanim staną się bykami.
-Czy to woły? -Tak.
-Tak? -Nie mają jąder.
-Czemu? -Kastrują je. Tak jest bezpieczniej.
-Jeśli... -Co?
Bezpieczniej zajmować się samcem krowy, gdy nie ma jąder.
Bez sensu. Gdyby ktoś odciął mi jaja, byłbym bardziej niebezpieczny.
Nie wytwarzasz tyle testosteronu co byk.
Lisa chce kupić takie z długimi rzęsami.
Nie jestem pewien, czy nadaje się do życia na roli.
-Długie rzęsy? -Powiedziała:
-„Chcę te z długimi rzęsami”. -Możemy to załatwić.
W końcu dotarliśmy do Tima, hodowcy krów
w Northamptonshire.
-Ten hałas jest z Silverstone? -Tak.
Myślałem, że go nie usłyszysz.
Zawsze jest tak głośno?
-Tak. -Większość dni.
Cholerne samochody.
Spójrzcie na te cuda!
-To wół opasowy. -To są woły.
Wół opasowy?
Samiec bez jąder.
-Racja, to jest... -Bez jaj.
-Więc te są do jedzenia. -Tak.
-Dobra. Te są hodowlane. -Tak, wszystkie hodowlane.
Nie będziemy ich jeść.
-Można nadać im imiona. -Tak.
Nigdy... Czuję się jak w publicznej toalecie.
Kiedy przestanie?
-Tak. -Spójrz. Obie to robią.
Spójrz na to.
-Produkują dużo gnoju. -No.
-Tego właśnie chcemy. -Dobrze.
-Gnój jest dobry. -Tak.
Chcę tego na polach. Nie będę musiał używać tyle azotu.
Dlatego wpadłem na ten pomysł. Potem pomyślałem,
-że Boris zawarł umowę z Australią. -Tak.
Nic dobrego z tego nie wyniknie.
-Na pewno. -Będą sprowadzać tanią, okropną wołowinę.
A z wołowiną karmioną trawą otworzę restaurację
i nie będę się martwił rywalizacją z Australijczykami.
Założę się, że nie jadłeś lepszej wołowiny niż ten gatunek.
-Serio? -Tak.
Jesteś świetna.
Masz dobrą mordę.
Jeremy, nie chwal ich tak... Pamiętaj, musimy uzgodnić cenę.
-Po prostu ma fajną mordę. -Nie, mówcie tak dalej.
Dość tych uprzejmości, czas wybrać, co kupić.
Założyłem, że to proste zadanie.
Tu są cztery krowy i cielęta, tam też.
Dostalibyśmy kilka doświadczonych krów z cielętami.
Byłyby gotowe na Boże Narodzenie.
Za rok.
-Tak. -Te będą.
Dlatego potrzebujemy kilku innych...
-Te będą gotowe za rok? -Tak.
-O tej porze... -Tak.
-Dlatego potrzebujemy innych... -Tak. Boże, to dość skomplikowane.
Więc musimy kupić trochę takich, które...
Potrzebujemy krów, które zajdą w ciążę wiosną przyszłego roku.
Ocielą się następnej wiosny.
Nie, zajdą w ciążę... Nie. Ocielą się...
Tak, ocielą się wiosną.
-Więc chcemy 12 krów. -Tak.
Nie. Mamy tu osiem krów. Ile tu mamy? Dziewięć krów?
Osiem krów z cielętami.
Plus jałówki.
A potem... Nie. Jałówki będą gotowe do zjedzenia przed cielętami?
Nie. Jałówki to krowy hodowlane.
Będą się cielić. Razem 12 krów.
-Jezu. -Kupimy woły
do hodowli, do tuczu.
Nie martw się. Wiem, co kupić.
Nadszedł czas, by omówić cenę za to, co kupowałem.
Ile kosztuje krowa?
Takie krowy z cielętami muszą kosztować około 2200 £.
To by oznaczało, że kosztują tyle, co... Kupię za to alfę 159.
-Nie wiem, co to jest. -Alfa romeo 159.
Mieszkasz w Silverstone i nie wiesz...
Wiąże się to z ryzykiem. Musisz je kupić, karmić.
Młode może umrzeć.
-Jak alfa romeo. -Możesz rozbić swoją alfę.
-Tak. -Właśnie.
Nie trzeba, sama padnie. A ile kosztuje jałówka?
Te jałówki?
Około 1800 £.
Aż 1800?
-Na bank. -Chwila.
Czekaj, wyjmę kalkulator.
-Więc mielibyśmy w sumie 20 zwierząt. -Zgadza się.
Jasne. To 25 000 £.
Myślę, że możemy zejść z ceny.
-Krowa, cielę, 2000 £. -2100?
2000.
-Niech będzie. -Ale jałówki,
-nie rozmawialiśmy o jałówkach. -Są trochę za drogie.
Nie sprzedam ich za mniej niż 1500 £.
-1250 £. -1500 £. Niżej nie mogę.
To obejmuje dostawę?
-Tak. -To by pomogło.
1450 £ z dostawą.
-Stoi. -Stoi. Co stoi? 1450 £?
-Skończyliśmy. -Jasne.
Przypieczętujmy to.
Nie wiem, co właśnie kupiłem.
Następnego ranka było jeszcze zbyt mokro, by zebrać pszenicę.
Poprosiłem budowlańca Alana, żeby omówić z nim moje pomysły
na restaurację na farmie.
-Codziennie pada. -O nie.
Niewiele, ale dość, by zmoczyć plony.
W tej chwili w oborze były ławki i stoły,
by odwiedzający sklep mogli zjeść kanapkę i podziwiać widok.
Ale z restauracją chciałem pójść dalej.
Oto mój plan. Chcę wybetonować podłogę.
-Tak. -Kibelki w tym kącie.
-Tak. -Tutaj kuchnia.
-Tu byłaby ściana. -Tak.
-Tak? -Dobrze.
-Tak. -Tak.
A dalej na całej długości szkło.
Więc jesteś tutaj.
Masz fantastyczny widok.
-Las Wychwood. -Tak.
Przez to wlatuje deszcz.
Będziemy musieli to zamknąć.
Teraz Alan miał skomplikować mi życie jeszcze bardziej niż sprzedawca krów.
Na drugim dachu, tym blaszanym.
Masz izolację warstwową.
Zdejmiemy to, położymy z powrotem, załatamy i z powrotem w dół.
Zostawimy dach, zaizolujemy go, a pod spód położymy deski.
Dzięki paroizolacji może tam wiać, wlecieć za to i wydostać się.
Użyją pewnie desek.
Ta będzie szersza niż ta z przodu.
Wyglądają jak wieża na zamku.
Jeśli to poleci tam, dalej z tyłu i wyjdzie tędy, prawda?
Rzecz w tym, że mają odpowiednie pokrycie.
Trzeba je pokryć. Te nie wytrzymają dwóch lat.
-Masz tu Klargester. -Co?
Szambo. BioDisc.
Po tym gradzie słów nastąpiła nieunikniona wycena rodem z komedii.
-Możesz chociaż oszacować koszty? -Tak.
Ile to będzie kosztować?
-Jakieś 250 000 £. -Bez jaj.
Nie ma wyjścia.
Szkło musi być podwójne, wszystko zgodne ze standardami budowania.
Musisz zadbać o bezpieczeństwo gości.
Wiem, że coś mówisz, bo ruszają ci się usta,
ale czuję tylko, jak skręcają mi się wnętrzności
-na samą myśl o tej kwocie, 250 000 £. -Rozumiem.
To przecież ćwierć miliona funtów.
Tak.
By wyłożyć oborę, która już tu stoi.
Alan,
pójdziesz za róg, wsiądziesz do swojej S klasy,
pojedziesz sobie do domu, a właściwie
-zawiezie cię twój kierowca. -Jasne.
Nie, to nie problem.
-Owszem. To kupa kasy. -Tak musi być.
Pogadamy jeszcze o tym i zaplanujemy coś na twój budżet.
Muszę wracać. Robimy testy wilgotności.
Może uda mi się coś dziś zebrać.
Jak się nie rozpada.
Tak się złożyło, że się nie rozpadało.
-Mamy 15,4. -To wystarczy.
Do roboty!
Powinniśmy napisać na chlebie w sklepie: „Może zawierać śladowe ilości skorków”.
Tu, gdzie jestem, jest dobrze, ale mam nadzieję, że będzie lepiej,
jak wyjedziemy na środek. Tam wygląda na grubszy i wyższy.
Simon to kierowca kombajnu z wyższych sfer.
Pojechał kiedyś do McDonald's i poprosił o sztućce.
-Co? -Pojechał do McDonald's
i poprosił o nóż i widelec.
Co to za... Czy to pył ze skorków?
Wyobraź sobie, że jesteś skorkiem i nagle: „O mój Boże!”.
Wciąga cię ta czerwona część, potem lej,
myślisz: „O Boże. To przerażające”. Wentylator wydmuchuje cię wprost do nieba.
Jesteś malutki, więc jak wylecisz sześć metrów do góry,
czujesz się jak wyrzucony w kosmos.
Zostajesz wystrzelony. „Ja latam! Naprawdę latam”.
Lądujesz w przyczepie
i wiozą cię do młyna, gdzie zostajesz zmielony.
To straszny koniec.
Poprosili o białko w pszenicy, więc je dostali.
Daliśmy im białko. Pomyśl o tym, jak o naszym chlebku keema naan.
Co to jest keema naan?
Indyjska restauracja.
Nigdy nie byłeś w indyjskiej restauracji?
Nie byłem.
To restauracje, w których można zjeść curry.
Jasne.
Ostatnio powiedział, że jego dziecko jest „obce”.
Urodził się w Oksfordzie!
Urodziłem się w Chipping Norton, jak cała moja rodzina.
A mój syn urodził się w Oksfordzie. Jest obcy.
Pogoda się utrzymała.
A dwa długie dni później kończyliśmy ostatnie pole pszenicy.
Żeby tradycji stało się zadość,
do pomocy zjawił się szef ochrony.
Tak. Mamy trochę...
Jasne.
To jego 52. żniwa w tym miejscu?
Może 52... Nie, to 51. Nie, to chyba jego 54. żniwa.
Zapytam go. Właściwie to byłoby bez sensu.
Proletariusze wszystkich krajów, zaczynamy.
Spójrzcie. To teraz Drużyna A.
Gerald na kombajnie. Kaleb i Jeremy na traktorach.
Ale zanim zdążyliśmy ruszyć,
nowy zaawansowany technologicznie kombajn Simona zaczął buczeć na Geralda.
Gerald, tu Simon. W czym problem?
A jak...
To kupa...
Jest tam krzyżyk. Naciśnij ten krzyżyk.
Naciśnij przycisk Escape.
Wciśnij przycisk Escape, Gerald.
Farma Diddly Squat.
W końcu nasz nieletni geniusz technologiczny wkroczył do akcji.
Musisz raz mocno nacisnąć.
Zapadał wieczór, a my skończyliśmy ścinać pszenicę.
Mamy to. Zakończyliśmy zbiory 2021 roku.
Czas na krowy!
No dobrze.
Tutaj.
-Co robisz? -Zabezpieczam się.
Nie lubię kreozotu po tym, jak dostałem nim wtedy w oko.
-Ale z ciebie ciepłe kluchy. -Ciepłe kluchy.
-No tak. -Nieprawda.
Spójrz, trzymam kreozot...
Mógłbym toczyć tę debatę na temat luki pokoleniowej godzinami,
ale musieliśmy z Kalebem ogrodzić pole dla nowych krów.
A naprawdę nie miałem ochoty stawiać 280 słupków ogrodzeniowych
za pomocą jego średniowiecznego zabójcy.
Wyżej.
Więc wynająłem silnik spalinowy.
To oznacza śmierć twojego fachu.
Dlaczego miałbyś zatrudniać
budowniczego ogrodzenia, skoro masz SoloTraka?
Dobra. Słuszna uwaga.
SoloTrak. Więc zrobisz to solo.
-O ile wyjaśnisz mi, jak działa. -Wtedy mogę iść?
Po prostu wyjaśnij mi, jak działa.
Odwróć się i zaparkuj tam, to cofniemy go w dół.
Stój.
Po ustawieniu maszyny i włożeniu środków ochrony dla ciepłych kluch
zaczęliśmy pracę.
W porządku. Oprzyj to na tym.
Niezła maszyna, co?
Pięknie.
Ten gąsienicowy szwajcarski scyzoryk miał jeszcze więcej asów w rękawie.
Jedź dalej.
-Jest naciągnięta? -Tam jest naciągnięta.
Jedź dalej.
Trzymasz mocno?
-A jeśli się zerwie? -To będzie bolało.
Mam to wyczyścić?
Dobrze, że masz kask ochronny!
Że ciepłe kluchy z ciebie. A może pokolenie X? Czym jesteś?
-Co masz na myśli? -Urodziłeś się w XX wieku.
-Prawda? -Nie, w 1998.
To jest...
XX wiek to 20... Nie, rok 2000 i później, nie?
Nie. Teraz mamy XXI wiek.
Tak?
Następnego dnia ogrodzenie było gotowe,
w samą porę na przybycie nowych mieszkańców Diddly Squat.
Odlotowa ciężarówka.
-Faktycznie. -No.
Posłuchajcie!
Niestety Kaleb tego nie zobaczy. Musiał iść do domu, żeby uśpić psa.
To okropne.
Witajcie.
Spójrzcie, to wasz nowy dom.
-Więc to jest cielę. -Tak.
-To ich matki? -Tak.
Spójrzcie na nie. Niesamowite.
Ty jesteś panią krową.
A ty panem krową. Pani krowa.
Pani krowa.
Zawsze trochę bałem się krów,
ale nie wyglądasz strasznie. Ale masz włosy!
Sprawdziłem to.
Każdego roku krowy zabijają naprawdę dużo ludzi.
Głównie wędrowców, więc to właściwie żadna szkoda.
To satysfakcjonujące. Owce też były satysfakcjonujące
zaraz po przybyciu i szybko przestały takie być,
ale nie widzę, żeby one mogły być ciężarem.
W NASTĘPNYM ODCINKU
Krowy uciekły!
O cholera!
Boże, gdzie jesteś? Fern!
Ja pierdolę!
Napisy: Anna Kurzajczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem: Zofia Jaworowska