CLARKSON'IN ÇİFTLİĞİ
Yaz ortası
ve çiftlikte normal bir gün şimdi böyle görünüyor.
Altı buçukta kalkıyorum, bir kahvenin ardından
tavukları evlerinden çıkarmaya gidiyorum.
Günaydın.
Dönüş yolunda öğlen yemeği için mantar topluyorum.
Oradan da balıkları beslemeye.
08.45
Eve dönünce de çiftçi dükkânı için
domates sosum üstünde çalışıyorum.
Birkaç kırmızı biber ve taze kişniş ekleyip
düşük ısıda kaynamaya bırakıyorum.
Avcıların kışın kırmadığını söylediği çiti onarmaya koyuluyorum.
10.20
Sonra ektiğim kır çiçeklerini biçiyorum, tüm bahçıvanlar böyle yapar.
Çiçeklerin güzelleşmesini bekleyip
onları budayarak güzelliklerini bozuyorum.
Sonra Lisa'nın Atlanta'daki müşterilerimize
satması için sebze topluyorum.
Bir öbek ravent bile buldum ve onu da topladım.
Sonra dükkâna koşturuyorum.
Bu raventi yıkamak lazım.
Önceki gün topladığım şeyleri de atıyorum
çünkü bugünlerde kimse sebzeden hoşlanmıyor.
11.50
Ardından domates sosunu karıştırıp arılara bakmaya gidiyorum.
Hadi, çekilin.
Ve koyunlarla kuzulara.
Sonra günün büyük işine başlıyorum.
Her zaman bir şey oluyor.
Bugün ahırdaki saman ve koyun gübrelerini temizlemem lazım.
Henüz traktörün önüne takacak kepçem olmadığından
Kaleb diğer ambardan kar sabanını getirmek zorunda.
-Sen yapsana. -Lamborghini buraya sığmaz.
Mutlu olmadığını hemen anladım.
Traktörümün fazla karmaşık olduğunu düşünüyordu.
Traktörün berbat.
Ardından daha önce topladığım mantarları
kremalı sosta pişirip kızarmış ekşi maya ekmek üstünde
bahçeden maydanozla yerken
yardımcılarımdan biri arar
ve koyunların kaçtığını, yolda olduklarını söyler.
Kaçmayan koyunları bulmak için oraya giderim.
En azından traktörün önünde artık kar sabanı takılıydı
ve doğrudan ağıla gidip
oraya da sığmayacağını fark ettim hemen.
Hadi be.
Sonra Lisa'nın traktörünün arkasına
80 yıllık bir ölüm tuzağı takıp onu kullandım.
18.25
Epey bir geç oldu, ben de domates sosuna baharat eklemek için eve koşturdum.
Sonra tekrar balıkları yemleyip yumurta toplamaya çıktım.
Ardından kafayı yastığa vurdum, kısa süre sonra
işlerin çok yoğun olacağını biliyordum.
BÖLÜM 8 HASAT
Yoğunlaşan hayatımızın ekstra işlerinden biri de
ekinlere nem testi yapmaktı.
Charlie tatildeyken bu iş bana ve Kaleb'e düşüyordu.
-Tecrübeli, yaşlı bir çiftçi... -Evet.
...ısırarak sapta ne kadar nem olduğunu anlar, değil mi?
Evet, böyle yaparlar. Yaptıklarını gördüm.
Sapı açıyorlar ve çok dikkatli yapıyorlar.
Böyle yapıp sonra...
"Bunda 12."
-Haklı çıkıyorlar mı? -Evet, kesinlikle.
Bunu yapamam çünkü tecrübeli ve yaşlı değilim.
-Hayır. -Sen de yapamazsın, daha bebesin.
Aletimiz var.
Bunlardan hiç kullandın mı?
Bir düşüneyim.
Şu kısmı kanolayla dolduracağız.
Doldurmak mı?
"Birkaç saat sonra" diye bir yazı geçebilir miyiz?
BİRKAÇ SAAT SONRA...
Biraz daha var mı?
Böyle yapıyorsun, bak. Sonra...
Buna göre altıdan az ise
başımız belada, hasat edemeyiz.
-Evet. -Yüksek çıkarsa...
-Dokuzdan. -Dokuz.
Çok nemli olur ve almazlar.
Hazır mısın? Evet, test ediyor.
Yüzde sekiz nem, yani?
Mükemmel. Buradan gitmeliyiz.
Yapalım şunu!
Fakat bunu yapamıyorduk.
Kanolayı hasat etmek için biçerdövere ihtiyacım var
ve bende ondan yok
çünkü çeyrek milyon sterlin değerinde.
Bu yüzden kiralamalıyım.
Sorun şu ki bölgedeki tüm çiftçiler
bu sabah tarlalarına gidip nemi test etmiş
ve aynı sonuçlara ulaşmış olacağından
onlar da kiralamaya çalışacaktır.
Ofise döndüğümde en büyük korkum gerçek oldu.
Üç gün mü?
Daha önce olmaz mı?
Hayır. Numarası var.
Evet, doğru tahmin ettin.
Hayır, biliyorum.
Önce kendi çiftliğinde hasat yapıyor.
Vakit ayırdığınız için teşekkürler.
Dışarıya çıktım ve nereye baksam benim acemi olduğumu gösteren
bariz belirtiler vardı.
Bak, şurada bir biçerdöver var.
Evet, bir tane daha.
Her çiftlikte biçerdöver var.
Akşamüstü hâlâ sonuç alamamıştım.
...37, 42...
Sonra Kaleb'in bir arkadaşında şansı yaver gitti. Ona "İsa" diyeceğim,
her ne kadar adı Simon olsa da.
Sonuç olarak... Sadece iki tarlam kaldı.
Benimkileri bu akşam yaparım herhâlde.
Evet.
Yarın da seninkilere gelirim.
Biçmeye başlayabiliriz.
Ertesi sabah
biçerdöver meselesini halletmiş olarak yerlerimizi aldık.
-Mükemmel. -Evet, havaya bak.
Biliyorum.
Tüm gün buradan traktör geçecek,
işleri kolaylaşsın diye direği çıkarmaya çalışayım.
Bu epey bir... Evet, ben de bunu diyorum.
-Hiçbir fikrin yoktu bence. -Vardı...
Tamam, bugün büyük günün Lambo.
Bu hep beklediğimiz şey.
8,9.
Gidip takacağım.
Koca bir yıl boyu
Kaleb'in traktörlere bir şeyler takmasını izleyince
Lambo'mu kiralık bir römorka takmakta zorlanmayacağımı düşündüm.
Bunu yapacağım sonra bunu yapmayacağım.
Kesinlikle çıkmıyor.
Unuttuğum bir şey olmalı.
Neyi unuttum?
Bunu değil.
Sadece bir çözüm vardı.
Kaleb'e yaptırmak.
Aslında dur! Dur! Hop!
Tamam, hazır.
Bu iş bitince çiftçi dükkânına yöneldik,
İsa ile buluşmak üzere.
Cuma, saat 11.40.
Pazar sabahı bir cephe sistemi geliyor.
Dört günlük hasadı bir buçuk günde yapmaya çalışacağız.
Bugün uzun bir gün olabilir.
Havalandırmam çalışmıyor.
Yaptıramayacak kadar meşgulüm.
Ya böyle ya da böyle duruyor.
Çok güzel, evet.
DIDDLY SQUAT ÇİFTÇİ DÜKKÂNI
Muhtemelen tüm gece çalışacağız.
Kabinde tuvalet kâğıdı var.
Sıkışırsan bana söyle, tamam mı?
-Tuvalet kâğıdı mı aldın? -Evet.
Açık havada ilk kez sıkışmış olmam.
Bak!
Biçerdöverimiz var.
Geldi.
-Bu Simon. -Bu Simon.
Nasıl yapacağını anlattı mı? Hareketliyken mi yapıyoruz?
Evet.
Sonra daha çok gerilime yol açacak bir konuyu ele aldık.
Bu yıl son derece sıra dışı çünkü arpa ve kanola
aynı anda hazır olacak.
-Evet. Benzersiz bir yıl. -Çok sıra dışı.
-Normalde arpanın hazır olması... -İki üç hafta önce, evet.
-Kanola da... -Evet.
-Kurak bahar yüzünden mi? -Evet.
Geliyor işte.
Başladık.
İlk hasadım.
Şu biçerler çok akıllıca, değil mi?
Müthişler.
Evet ya, bitkiyi kesiyorlar,
kabuğu açıyor ve o minik şeyleri...
Bu dev makine minik tohumları çıkartıp
"Bu gereksiz, bu gereksiz. Bu gerekli." diyor.
Ne kadar tohum çıkardığını ölçüyor.
Bu... Çiftçilik harika, değil mi?
Adrenalin fışkırıyor.
Gece 3.00'te, sabah hâlâ devam ediyor olacak.
Burada takılacaksın.
Biçerdöver dolmak üzereyken
Kaleb manevralarla yerini aldı.
Tamam, oralarda dur.
İlk parti çıkıyor.
Biçerdöverden iki parti ürünle römorku doldurduktan sonra
yükü boşaltmak için ambara yöneldi.
O, 19. yüzyıldan kalma römorkumla uğraşırken...
Aman Tanrım.
...ben ilk denemem için kendimi hazırlıyordum.
Geride duruyorum.
Sarı çakarı yaktı, yani tankı yüzde 80 dolu.
Geliyorum. İşte o an.
Yaklaşıyorum.
Hızlı değil, hızlı yaklaşmıyorum.
Biraz daha arkaya. Daha arkaya.
Doğru, önce arkayı dolduracağım.
Bir gözüm orada, bir gözüm burada olmalı.
Güvercin olmalıyım.
Açıkta.
Olamaz, durdum.
Devam et.
Yapamıyorum. Olamaz.
Önde olmalıyım.
Bir dakika, ne yapmalıyım? Yavaşla.
Hazır ol, bekle...
Hayır ya, lanet olsun.
Aferin, çoğunu ortaya topladın.
Tanrım, bu çok zor!
Her şey ters, omzumun üstünden
buraya bakınca "Arkada." diye düşündüğümde
yavaşlamalıyım.
Arkadaysa yavaşlamalıyım.
Öne geliyorsa hızlanmalıyım.
Neyse ki sonraki turda duraklama olmadı.
Her şey yolunda gitti.
Hassas sürüşten dem vuran yarış pilotları
bu sözlerin ne anlama geldiğini bilmiyor.
Sonra kargomu boşaltmak için fırladım.
Yıllarca traktörler trafiği tıkıyor diye
şikâyet edip durmuşken
trafiği tıkayan bir traktördeydim şimdi.
Çiftçi dükkânında dursaydınız
şu an arkada sıkışıp kalmazdınız.
Çiftlikte tohumları çabucak boşaltmak çok önemliydi,
böylece biçerdöver tekrar dolmadan tarlaya dönebilirdim.
Harika.
Şimdi geriye... Bir dakika. Böyle çevirirsem...
Geriye...
Evet.
Yanlış açıyla geldim.
Böyle geri geri gidersem sağa doğru döner.
Evet, böyle.
Tanrım.
Dur. Dikkatini ver Jeremy.
Böyle gidersem açılmış olurum.
Tanrı aşkına, bu imkânsız be.
Kurguda rahatlıkla çıkarabileceğimiz altı denemeden sonra
çok daha modern olan römork ambara girmişti.
Evet.
Hay aksi.
Tanrım, çok şanslıydım. Kaleb'e bundan bahsetmem.
Hava hâlâ iyiyken
mümkün olduğu kadar alanı biçmek için ekip olarak çalıştık.
Bu haritama göre bu tarla 221 dönüm
ve hava iyi giderse
buradan 23.500 sterlinlik kanola çıkartabiliriz.
Bence o kadar çıkmaz.
Charlie'yi arayıp sormak isterdim fakat tatilde.
Saatte 40 dönüm işliyoruz
ve tüm Kanadalılar sandalyelerinden yuvarlanmış hâlde bize gülüyor.
Burası epey bir ısındı.
Havalandırmamı biraz açayım.
Şu tarafa gidersem...
Açılırım...
O yönde gitmek için sağa gitmeliyim.
Dur, tekrar deneyeceğim. Bir kere daha.
Huzurlu çalışma koşullarına rağmen
kafamı kurcalayan bir mesele vardı.
Ne kadar tohum hasat ediyorduk?
Bilgisayarda ne yazıyor Simon?
Mahsul monitörüne göre
hektar başına 2.5 ton,
yani dönümde 250 kilo.
Biz dönümde 375 kilo hedefliyorduk.
Kimi yerler iyi.
7,3. İyi durumdayız.
Gördüğüm kadarıyla
hasadımızın çoğu kulak böceğiydi.
Binlercesi vardı.
Bunun normal olduğu söylendi, biz de işe devam ettik.
Hadi bakalım, paltoyu giydik.
İkinci tarla, birinciden daha iyi mahsul verdi bence. Kesinlikle.
Bir dakika.
Arkayı şu tarafa vereceğiz. Ön kısım buraya.
Lanet olsun, yanlış taraf.
-Traktör buluşması gibi. -Değil mi?
-Picket Piece'i yaptık. -Evet.
Aşağı Washpool'u yapıyoruz.
Sonra da Kuzey Bury Hill'i yapacağız. 183 dönüm.
Yola koyulsan iyi olur Jeremy.
-Işıkları yandı. -Evet.
Ertesi sabah tekrar hasada başladığımızda
ilk kulak böceği boşaltmam normalden de çetrefilli oldu.
Çiftlik avlusuna pikabını park etmiş.
Bu adam sorunlu.
Pikabını kolay kolay bulamayacak.
Kaleb'in gıcık park olayından daha büyük sorunlarım vardı.
Çünkü dünün aksine gökyüzü bulutluydu
ve sabah ortası yaptığımız test pek iyi sonuçlanmadı.
-On. -On.
Evet.
Bu çok fazla. Yüzde iki fazla. Niye ıslandı?
Yağmur yağmadı. Atmosferdeki nemden mi?
Havadaki nemden.
Şu anda sabah 07.00'ye göre daha nemli.
Ne yapacağız peki?
Neyse ki yapabileceğimiz bir şey vardı.
Arpayı test edip onu hasat edip edemeyeceğimize bakmak.
-Durum ne dostum? -14,7.
-Sınır değer ne? -15.
-İşe koyulmak için iyi mi? -Başlayabiliriz. Evet.
Tamam. Bence çok başarılı geçti.
Duydun mu bebe? Başarılıymış.
Simon, şişirme şunu.
Şu anda römorkumdakiler
Wetherspoon'a bir yıl yeter.
Bunlar bira tohumu.
Ancak ambara gelince başka bir sorun olduğunu gördüm.
Tamam, ne kadar kanola kaldı?
Bir büyük tarla var,
yaklaşık 40-50 ton daha kanola gelecek.
Arpayı nereye koyacağım?
Alo?
Arpayı nerede depolayacağım ya?
Ambar dolu da. Bunları karıştıramayız, değil mi?
Hayır, havaalanının orada depolamalısın.
Şu yaptığım depo,
orada 400 ton arpa depolayabiliriz.
Yapamayız çünkü yağmur yağacak.
Yağmur yağarsa dışarıda bırakamayız.
Hayır, ıslanır ve kabul etmezler.
Hemen satman lazım.
Nasıl yani?
Depolayamazsın. Yani oraya boşaltıp
hemen satmalısın.
Ne, bugün mü?
Evet, bugün olsa iyi olur.
Ofise döndüm.
Tamam, tahıl tüccarları.
Evet, merhaba.
Bugün bir yük aracına ihtiyacım var.
Hiç mi yardım edemezsiniz?
Birkaç aramadan sonra nihayet sonuç aldım.
Sözleriniz çok tatlı geldi.
Teşekkürler, hoşça kalın.
Yük aracı yolda.
Sonra Kaleb'in yaptığı depolama tesisine gittim,
eskisini karantina kaçkını bazı veletler yakmıştı.
Dokuz yaşında kumdan kaleler yapmak gibi. Çok sevdim.
Sonra Kaleb yüküyle geldi.
Kısa süre sonra da istettiğim tır geldi.
Çok akıllı bir tır.
-Koyacaklarımızı alabilecek mi? -Evet.
-Öyle mi? Harika. -Evet.
Ancak yüklemenin başlamasıyla tüylerim ürpermeye başladı
çünkü hasat ettiğimiz 40 dönümden gelen tahılın
kamyonu tamamen dolduracağını fark ettim.
Daha 520 dönüm hasat edecektik.
Tek umudum Kaleb'in bunu fark etmemesiydi.
20 tır getirtmeliydin.
-20 tır mı? -20 tır.
-Art arda gelmeliydiler. -Her birine 29 ton mu?
Cumartesi sabahın altısı.
Daha fazla bulamayız ve yarın pazar.
Bu gece yağmur yağacak.
Tamamen sıkıştık mı yani?
Evet.
Tamamen sıkıştık, daha fazla arpa biçemiyoruz çünkü
işi batırdın. Telefona sarılıp "Selam." diyecektin.
-Hayır. Yanlış. -Evet.
Hayır, hatayı dokuz ay önce yaptım.
Ne?
"Bu ambar yeterince büyük." dediğimde. Cimrilik ettim.
"22 binden fazla harcamam.
"Bu ambar yeterince büyük. Her şey sığar."
Bölmeler olur dedim. Kanola bir yere,
buğday ve arpa ayrı yere.
Bana kimse... Açıkçası sen bile uyarmadın...
"Ambarın küçük." dedim.
Biliyorum. Şöyle demeliydin,
"Ambarının kanola ile dolacağını
-"görmen lazım." -Dedim!
-Demedin. -Dedim! Dinlemiyorsun ki.
Dinlemiyorsun.
Kulaklarını tıkıyorsun.
Şu anda ne dediğimi bile anlamıyorsundur.
Az önce ne dedim?
-Tıkamak falan. -Gördün mü?
Bunu diyorum.
Benim yüzümden tüm işler durma noktasına geldi
ve Kaleb eve gitmek üzere çıktı.
Arabam nerede lan?
Gördüm. Bagaj kapısını gördüm.
Sonuç olarak
ertesi sabah traktör anahtarıma ihtiyacım olmadı.
Yağmurda hasat yapamazdık.
Yağmur durduktan sonra bile
ekinler kuruyana kadar tekrar başlayamayacaktık.
Beklediğimiz sırada
başka bir işi aradan çıkardık.
Kuzuların pazar sofralarına yolculuklarını başlattık.
Bunlar iyi ve etli kuzular,
ağırlıkları tam kıvamında, 44 kilo üstü.
Mezbahaya gitmeye hazırlar. Böylece güzel etimiz olur.
Uygun ağırlık ve boyda kaç tane var Ellen?
-78. -78.
Sanki anladılar.
Etkili bir vejetaryenlik reklamı gibi.
Çok etkili gemi seyahati reklamları da gördüm
fakat yine de gitmeyeceğim.
Kuzular gittikten sonra
ve tarlalar kuruyunca
kanola tohumlarını ve arpayı
hasat etmeyi bitirdik.
Sonra elimizdekileri tahıl tüccarına sattık.
Geriye tek ekin kalmıştı,
buğday.
Durum ne?
16,6.
Hâlâ yüksek.
Hiç yeşil yok. Bir haftası daha var.
Bırakmak zorundayız.
Ne yazık ki sonra can sıkıcı bir telefon geldi.
Tamam.
Tamam, ben sonra uğrarım.
Tamam, sağ ol. Hoşça kal.
Wayne Rooney ölmüş.
Zavallı koçumun nasıl öldüğü bir sırdı.
Onu bulabildiğimiz en düzgün cenaze arabasına yükledik
ve veteriner onu otopsiye götürdü.
Sonra arayıp bağırsak düğümlenmesinden öldüğünü söyledi.
Wayne'in ölmesine bu kadar üzüldüğüme şaşırdım
çünkü cidden üzgünüm.
Akşam etkinliklerimin bir parçası olmuştu.
Yürüyüşe çıkıp onlara yem getirirdim
ve koşarak gelirlerdi.
Buraya şimdi geldim
çünkü Leo'nun iyi olduğundan emin olmak istedim.
Fakat şuradaki çalılarda saklanıyor.
Buraya gelmiyor, yem için bile.
Ne yazık ki kalan tek koçumu kederiyle baş başa bırakmalıydık.
Çünkü yakında buğdayın nem oranı uygun seviyede olacaktı.
Nedir durum?
14,4.
Başlamaya hazırdık.
Hasat edilecek 385 dönüm vardı
ve değeri kanola ile arpaya göre farklı şekilde belirleniyordu.
Buğdayda elde edilen hacim...
Önemsiz diyecektim. Önemli
fakat kalitesi kadar önemli değil.
Arkamda yarı yarıya dolu bir römork var
ve elimizde ekmek yapımında kullanılacak kadar
iyi buğday mı var
yoksa hayvan yemi olacak kadar kötü mü, bilmiyorum.
Biz harıl harıl çalışırken
berbere gitmek için uzun süredir kıvranan Kaleb
saçını düzeltmek için ara verdi.
Saç.
Beğendim.
En azından yüzümü kapatmıyor.
Bu sohbetten kısa süre sonra ortamın havası değişti
çünkü Gareth Bale, komşu bir çiftçinin sorun yaşadığını fark etti.
Soluna bak Jeremy, durum hiç iyi görünmüyor.
Bir şey yanıyor, değil mi?
Bu her çiftçinin kâbusudur.
Arızalı ekipman yüzünden yanan mahsul.
İlgileniyorum, biraz dayan. İki dakika.
İki itfaiye aracının oraya gittiğini biliyorum.
Nasıl bilebiliyor?
Nereden biliyorsun?
Her yerde bağlantım var.
Biraz ara verip Tanrı'ya şükrettim,
Lambo bu kadar güvenli olduğu için.
Sonra tekrar işe döndük.
Geriye kay, biraz geriye kay.
Simon'ın telsizden sakin ve net talimatları sayesinde...
Güzel, şimdi öne gel.
...traktör kullanmada iyice ustalaşıyordum.
Orta kısmın hemen önündesin.
Orta kısımdan daha da yaklaştır kendine.
Fakat günün devamında
depolama ambarından geri döndüğümde
Simon'ın yerini bir meslektaşının aldığını gördüm.
Bilemiyorum. Bilmiyorum.
Ne yapmamı istediğini bilemiyorum.
Bir sonraki turda mı yanaşayım?
Çakarı yakmadı fakat püskürtücüyü açtı,
hazır olduğunu varsayıyorum.
Geride miyim?
Hiçbir fikrim yok.
Lanet olsun.
Tek kelime anlamadım.
Sonunda bir uyum tutturduk.
Adam 72 yaşında, baksanıza.
Geçen hafta anlattığına göre
50 yıldır bu çiftliğin ekinlerini biçiyormuş
ve Covid varken bile bunu kaçırmak istememiş.
İşte burada.
Çakarı yakmanı bekleyeceğim Gerald.
Çakarı yakınca döneceğim.
Tamam, anladım.
Anlamadım ya, neyse...
Ağustos sonunda işimiz bitmişti.
2180 dönümde
buğday, kanola ve arpa biçtik.
Tarlalar hak ettikleri şekilde bir molaya kavuştu.
Ben kavuşamadım. Buğdayı satmalıydım.
Bu yüzden numune alıp
tüm işler bitince tatilinden dönen
Charlie'yi aradım
ve bölgedeki değirmende buluşma ayarladık.
İşte.
Numune poşeti.
Buğdayımın sonunda buraya gelip
ekmek ununa dönüşmesini umuyordum.
Çünkü karşılığında yüksek fiyat alabilecektim.
STRONG BEYAZ UN EKMEKLİK VE BÖREKLİK
Önce değirmenci Paul'un sınavından geçmeliydim.
Bu senin...
Bir numara, Premier Lig.
-Premier Lig. -Öğütmelik buğday.
-İkinci Lig değil. -Hayır.
Biz Liverpool'u severiz, lig lideri.
En kötü Man City.
Tamam. Ne yapabileceğimize bakalım.
Ben laboratuvarımıza gidiyorum ve sonuçlarla döneceğiz.
-Ne kadar sürer? -Tamam mı? Beş dakika.
Paul'a göre belirleyici değer
tanelerin içindeki protein yüzdesi olacak.
-Hedef 13. -Yüzde 13.
Sınır değer 13.
Bana göre yüzde 13,4 protein.
Tamam. 12,6, 12,7 kabulümdür.
Paul, öğrenmek istediğimiz...
Evet, öğrenmemiz lazım.
Tamam. Test edelim mi?
-Evet, lütfen. -Ben... Evet.
-İyi. -Hoşça kal. Şapkana bayıldım.
Paul'un araştırmacısının işini yapmasını beklerken
parasal açıdan başarılı bir testin sonucunu öğrenmek istedim.
-Kaliteli buğdayın tonu ne kadar? -185 sterlin.
Tamam, tavuk yemi kalitesindeyse
-ne kadar? -150, 155 sterlin.
Tamam, iyi kaliteyse tonu 185 sterlin.
-Doğru. -Tavuk yemiyse 155 sterlin.
Doğru.
Tamam, kaliteli olduğunu belirleyince
onunla pazarlık edecek miyim?
Değeri konusunda bilgi isteyebilirsin.
"Tonuna 200 sterlin isterim." diyebilir miyim?
Bence güzel bir rakam.
-Yuvarlak rakam. -Öyle.
"Tonu 200 sterlin." de,
sonra "Bugün satmıyorum." deyip arabana bin ve git.
"Satmıyorum." diyebiliriz.
"Açıkçası sana satmak isteriz ama..."
-Hemen değil. -Bugün değil.
"Peki, tamam." diyebilir.
Evet, diyebilir.
Pazarlıkta berbatım.
Tahmin yürütme vakti bitmişti.
Döndü.
Önemli protein değerinin
ilk basamağı 1.
Evet.
-İkinci basamak üç. -Evet.
Sonra virgül var.
Evet, sıfır.
Sonraki rakam beş.
Neredeyse...
-Nasıl anladın? -Renginden.
Bugüne kadar gördüklerimin en iyisi.
-Çok iyi. -Aferin Jeremy.
Ona ve Kaleb'e aferin.
Charlie, buğdayı alıp değirmende öğütmeyi
ve dükkânda satmak üzere Jeremy'ye un yollamayı öneririm.
-Evet. -Hayır, pazarlık etmeliyiz.
-Yok, onu ayarladım. -Nasıl yani?
Sen araba fiyatlarından anlarsın, ben de buğdaydan.
Ne kadar peki?
180-185 sterlin civarında.
Bu harika haber.
Buğdayın altın değerinde.
Gidip içinde yüzeceğim.
Sağ ol Paul.
Bu iyi haber.
Hasat işinin bitmesi ve Charlie'nin hesaplara dalmasıyla
postalara bakabildim
ve aralarında
şişelenmiş kaynak suyumun son sonuçlarını buldum.
"22 derece ve 37 derece bakteri testleri olumsuz."
Yani su satılabilir durumda değil.
"Bilginize, toplam değer sıfır olmalı.
"10.000'in üzerinde olduğu belirlendi."
Olumsuzluk değil felaket bu.
On bin mi?
Yani bir an önce çiftçi dükkânına gidip
kimse almadan raflardan suları çıkarmam gerekiyordu.
DIDDLY SQUAT SUYU İçinde bok yok.
Bunun için uygun bir makinem vardı
çünkü kısa bir süre önce
eski bir dostuma kavuşmuştum.
Yeni Diddly Squat
acil müdahale aracına hoş geldiniz.
Buna kavuşmak harika.
Madagaskar yollarıyla baş edebiliyorsa
Chipping Norton tarlalarıyla da baş edebilir ve ediyor da.
Tuhaf ama bu arabayı saatte 13 km'den hızlı kullanmadım.
Bir de şimdi bakın.
Bunu yaparak hayat kurtarıyorum resmen.
Suyu almaya geldim.
-Niye? -İçinde bok var.
-Pardon? -İçinde bok var.
Burada bok yok yazıyor.
İçinde bok yok yazıyor ama tam doğru değil.
Bolca var.
Ne olduğunu bilmiyorum. Gerçek dışkı değil de bakteri var.
Deterjanla sistemi yıkar,
tahlili tekrarlarız.
Bunlar da ne?
Mantar.
-Ne? -Mantar. Büyük mantar.
Büyük mü?
-Vay be. -Pişirmeyi biliyor musun?
Dilimleyip yumurtaya bula. Kızart, al sana mantar kızartması.
Hayır, bu bir mantar.
Evet, bu büyük bir mantar.
Bunlar çayır mantarı. Şuna bak!
Muhteşem.
Çiftçi dükkânında her şey harikaydı.
TAZE YEREL SÜT LİTRESİ 1 STERLİN
Emeğimizin karşılığını görmeye başlamıştık.
Kendi kanola yağımızla yaptığımız orangutan dostu bitkisel yağımız
raflardaki yerini almıştı.
Birkaç gün sonra da kuzularımız döndü.
-Gerdan, kemiksiz. -Evet.
Döş, rosto için kullandığından.
Pirzola. Karaciğer, böbrek ve kıyma.
Doğurttum, büyüttüm, besledim.
-Öyle. -Baktım.
-Sevdin. -Sevdim.
-Sen öldürüp parçaladın. -Senin için parçaladı.
Yenmeye hazır.
Kuzuları büyütmek ve kesmek 5000 sterline mal olmuştu
fakat yerel halk arasında çok popülerdi...
İki bütün koyun istiyorsun, dört yarım yani. Evet.
Görünüşe göre birkaç yüz sterlin geri kazanabilecektik.
Görüşürüz. Çok teşekkürler.
Geldiğiniz için sağ olun. Afiyet olsun.
Kim ne yapsın süpermarketleri? Bu iş oldu.
Günaydın, günaydın.
-Yedi tane kaldı. -Güzel.
Sadece yedi tane kaldı ve saat daha 11.30.
Kuzu için gelen var mı?
Dükkan inanılmaz yoğun.
Ve sırf sütümüz Gloucestershire'dan,
12 km uzaktan geliyor diye
kapatılırsak yazık olur.
Sadece Oxfordshire ürünü satma iznimiz var.
EYLÜL
Bu benim ilk çiftçilik yılım oldu.
Yine de geleneksel şekilde kutlamaya karar verdim.
Eski ahırımda Kaleb ile buluştum
ve meşe kirişlerinden birine bir demet buğday astım.
Kutlama gibi.
Hasat sonunda bundan as.
Buğday asmanın yanında
kutlanacak bir şey daha vardı.
Bundan da kullandılar mı?
-İyi görünüyor. -Hayır, saçma görünüyor.
-Buna para verdin mi? -Evet.
Bu hiç... Bunu nasıl yaptım?
Bunu nasıl düzgün yapamam?
Merdivene çıkardım ama yapamam.
-Niye? -Vuruldum.
Ne?
Bacağımdan vuruldum.
-Cidden vuruldun mu? -Evet, ciddiyim.
Evet, bir grup arkadaşımla daire olmuş futbol oynuyorduk.
Havalı tüfeğini çıkartıp beni "kazara" bacağımdan vurdu.
-Şaka. -İncik kemiğimden.
-Havalı tüfekle mi? -22'lik, dört metre uzaktan.
Yok artık.
Yara kabuk bağladı. Saçma hâlâ bacağımda. Şurada.
-Arkadaşın mı yaptı? -Arkadaşım, evet.
Silahını çıkardı, doldurdu, sonra da sana doğrulttu yani.
-Evet. -Sen ne dedin?
-"Silahı bana doğru tutma, mal." -Kavga mı ettiniz?
Hayır. İlkokuldan beri en iyi arkadaşım.
Kaza olduğunu söyledi.
Nasıl bir kaza bu?
Birine havalı tüfek doğrultup tetiği çekiyorsun.
Bilmem.
Bir sonraki sohbetimin de sıkıntılı geçeceğini tahmin ediyordum.
Çünkü Neşeli Charlie ile oturup
hasattan ne kadar gelir geldiğini hesaplama vakti gelmişti.
İşler bitti.
Hasat sonu.
-Aferin. Güzel. -Sağ ol.
Nasıl bir his?
Bu... Bir dakika sonra söylerim,
önce rakamları ver de.
Şimdi dananın kuyruğu kopacak.
-Evet, bildiğin gibi... -Başlıyoruz.
Genel olarak tarım açısından
iyi bir yıl değildi.
Dün The Times'da okudum,
1976'dan beri çiftçiler için en kötü yılmış.
Kurak yazdı. İyi hatırlıyorum.
O yıl eğitim sertifikası alacaktım.
BUĞDAY - KANOLA TOHUMU - ARPA - TOPLAM
Üstteki kutucuklara bakalım. Maviye bak.
Seni korkutacağım.
Geçen yıl tahıl satışından 226.000 sterlin kazandık.
Masraflar düşmeden.
226.000 sterlin.
-Evet. -Bu yıl ise 137.000.
Aynı bölgede 90.000 daha az.
Bu dok...
-İnanılmaz. -"İnanılmaz" sadece bir kelime.
-90.000 sterlin daha az. -Evet.
Fark büyük, yüzde 40 daha az.
Havalar yüzünden 90.000 gitti.
Masraflar nerede çünkü bu...
-Masraflar burada, harcadığımız... -Giderler...
-Tohumlara 14.000 sterlin. -Tohuma.
Gübreye 34.000 sterlin, ilaçlara 20.000 sterlin.
Toplamda 68.601 sterlin.
Bir de 68.457 sterlin gider var.
Kaleb, makineler.
Ekilebilir çiftlikten 144 sterlin kâr elde ettin.
Yani sonuç olarak diyorsun ki
bir yıl boyunca her gün çalıştığım 4000 dönümlük çiftlik
144 sterlin gelir getirdi.
Doğru.
Neyse ki teşvik var. O da giderse...
Çiftçiler ne yapacak?
Cidden, ne yapacaklar?
Peşlerinde Amazon çekim ekibi olmayanlar,
Kim Milyoner Olmak İster'den geliri olmayanlar?
Yani teşvikler azalınca ne yapacak insanlar?
Kırsal kesimde büyük bir değişim olacak.
Çiftçi sayısı yüzde 30 azalır.
Günümüz çiftçiliğinin durumu bu.
Bir daha bir çiftçi havadan şikâyet ettiğinde
kolunu omzuna at ve bira ısmarla.
Yağmurda çalışmanın zorluğundan şikâyet etmiyordur,
onu mahvettiği için ediyordur.
Artık bir ikilem içindeydim.
Tüm yıl boyunca çok çalışmıştım
ve 144 sterlin kazanmıştım.
Hibe ve teşviklere rağmen
çiftliği satıp parayı bankaya koysam
faiziyle rahatlıkla yaşayabilirdim.
Yine de geçen yıl muhteşem geçmişti.
Yapabileceğimi sanmadığım pek çok şey yapmıştım.
Çoban oldum.
Traktör sürücüsü.
Esnaf.
Ebe.
Kilit sektör çalışanı.
Mühendis.
Ve çevreci.
Hepsi de Diddly Squat'ın
her daim mutlu ve arızalı ailesiyle.
Peki bu döngüyü günde 40 peniden az para için
tekrar çekebilecek miydim?
Hasat festivali pikniğimizde
hemen aklıma gelen soru bu oldu.
Şunlardan.
Çiftçiliğe başlayalı bir yıl, bir gün mü oldu?
Öyle. Yeni bitti.
Önemli bir karar vermeliyim,
önümde gerçekçi bir seçenek var.
Ya Londra'ya dönüp eski hayatıma devam ederim...
Evet, öyle yap.
-Diğer seçeneği duymadın. -Hayır. Öyle yap.
Londra'ya gitmek istediğimi sanmıyorum.
-Hiç mi? -Yok, burada mutluyum.
Londra'yı seviyorsun.
Londra sana uygun.
Ve Londra'da dostların var.
Dostların var, epey bir tanıdığın var.
Burada da çok dostun var.
Kalmamı istiyor.
Onun için yolunacak kazım ya.
İki seçeneği tartarsan ben çiftlikte kalırdım.
Burada mutlusun.
Haklısın, burada mutluyum.
Kuzuları doğurttuğumuzda hiç bu kadar mutlu olmadım demiştim.
Kuzular doğuyordu ve güzel bir gündü.
"İşte hiç bu kadar mutlu olmadım." dedim.
-Gerçekten mi? -Hayır.
-Şu renklere bak. Sonbahar geliyor. -Büyüleyici.
Çiftlik hayatı hep büyüleyicidir.
Hangi gün olursa olsun her zaman güzel bir şey vardır.
Konu şu ki program bitti.
Bu program.
-Şerefe. -Bu üzücü.
Geçtiğimiz yılki yardımlarınız için teşekkür ederim.
Şerefe.
Hepinize çok teşekkürler.
Sabırlı olduğunuz için sağ olun.
Şimdi o traktöre bineceğim.
Benimle geleceksin ve ekiciyi takacağız
ve gidip tohum ekeceğim.
Bu gece eğleneceksin sanıyordum.
Londra'da.
İZLEDİKLERİNİZ...
VE JEREMY
CLARKSON'IN ÇİFTLİĞİ
Alt yazı çevirmeni: Murat Karahan
Proje Kontrol Sorumlusu Cem Arıkan