FARMA CLARKSONA
ROZDZIAŁ 7 OSTATNIE SZLIFY
Gorączka żniw wymagająca każdej pary rąk do pracy była coraz bliżej,
więc musiałem jak najszybciej ukończyć wszystkie inne projekty,
które zacząłem wcześniej w tym roku rolnym.
Palące słońce nadal świeciło z bezchmurnego nieba,
więc zacząłem od zadania, które uznałem za najfajniejsze.
To 700 szklanych butelek.
Pomagałem uruchomić naszą nowo powstałą rozlewnię wody.
James May nazwałby tę prędkość naddźwiękową.
Fajna czapka.
Odlotowa, co?
Potem odkryłem, że zorganizowanie rozlewni
w metalowym kontenerze
nie było najlepszym pomysłem.
Co za duchota.
Zaczekaj. Pokażę ci, jak to się kończy.
Na wysokości głowy mamy 48,6 stopni.
-Dobra, a potem... -To 48,6 stopni.
Pokażę ci, jak to działa.
Proszę. Nalewam do dwóch.
Waga jest trochę poniżej.
Ta jest idealna.
Potem bierzesz nakrętkę.
Zakręcasz butelkę, jednocześnie pilnując tamtych.
Potem idziesz do gorącej skrzynki
i robisz tak,
a potem krótka sekunda tutaj.
-Czy to etykieta? -Tak, ale ja nie...
O proszę. Udało się.
-Nie. Schrzaniłaś to. -Jest idealna.
-Nie jest idealna. -Cóż...
A potem ja ją zdejmuję.
Jeszcze jakieś butelki?
Potrzebuję więcej...
Dobra, a potem... Okej, nie jest dobrze.
A potem, przepraszam...
-Nie spiesz się. -Proszę, butelka.
-Teraz jest 49,7 stopni. -Strasznie gorąco.
Jeśli dojdzie do 50 stopni, wolno nam strajkować.
-Ale gorąco. -O cholera!
W końcu jednak Anglia wróciła do pierwotnego porządku.
DIDDLY SQUAT SKLEP ROLNICZY
Koniec suszy
był jedynym tematem miejscowych...
Tak sądzę.
Doskonałe. Dzięki, Gerald.
Tak.
Świetnie. Dam ci trochę popracować.
Oki-doki.
Następnie udałem się do sklepu,
gdzie Lisa ciężko pracowała.
SOK Z KROWY
Szukała nowych rzeczy do sprzedania.
To prawdziwy sklep.
Wiem. Powąchaj truskawki. Czyż nie są pyszne?
Nie. Nie jedz ich.
-Chyba że chcesz je kupić. -Ale pyszne.
I ciasta.
Mnóstwo ciast.
O kurka! To normalny sklep.
Piccalilli! Uwielbiam go.
Owocowy chutney. Boże, mamy wszystko.
Sprzedałam już te koktajle mleczne. Podobno są pyszne.
-Więc mamy ser, koktajle mleczne... -Śmietanę.
Co tu jest?
O rajuśku!
Ludzie oszaleli na punkcie kiełbasek.
-Kiełbaski, bekon. -Tak. Kiełbaski w cieście.
-Rumsztyk. -Tak.
Burgery. Poczekaj na pole namiotowe.
-Otwierają czwartego. -Tak.
Mogę o coś zapytać?
Proste pytanie.
Zgodnie z pozwoleniem
produkty muszą być z okolicznych 50 kilometrów.
Tak.
To musi być lokalny sklep dla miejscowych.
Tak.
Czy to ananas z Cotswold?
Nie, ale miałam mało towaru.
-I te awokado. -Tak.
Niezbyt lokalne.
Nie. Pochodzą z jednego z hrabstw.
-Nie wiem, z którego. -Zjedzenie dwóch...
Nie pochodzą z hrabstwa, tylko z Ameryki Południowej.
Z hrabstwa.
Zjedzenie dwóch to więcej szkód dla środowiska
niż jazda volkswagenem polo przez rok.
Nie wierzę!
Niedobrze. Nie będę już sprzedawała awokado.
Więc oprócz tych jajek
nie ma tu niczego z naszej farmy.
Więc wyjdź mi naprzeciw. Daj mi cokolwiek.
-Wyhoduj coś, zrób coś. -Przecież hoduję.
Zrób coś. Nic tu od ciebie nie mam.
W tym momencie przybyła Jego Radosność.
SQUAT SKLEP
-Cześć. -Cześć, Charlie.
Charlie.
Sklep wygląda fantastycznie.
Jest dobrze, co?
Podoba ci się, bo zrobiła to Lisa?
-Nie. -Właśnie o to chodzi.
Sklep naprawdę wygląda elegancko.
Jak lokalne są ananasy?
Ananasy z Cotswold.
Naprawdę? Awokado?
Z Cotswold.
Jakie macie marże?
Tak naprawdę nie zrobiliśmy budżetu. Ja lubię mieć budżet.
Lubię wiedzieć, jaka kwota...
-Pracuję nad 40%. -Okej.
To 40% na wszystko?
-Mniej więcej. -Okej.
Jak prawdziwy dżentelmen,
Charlie wziął mnie na słówko z dala od Lisy.
JABŁKA GALA JABŁKA BRAMLEY - TRUSKAWKI
Jeśli chodzi o ceny
-z 40% marżą... -Tak.
Cena hurtowa truskawek to 2,80,
sprzedawane za 3,50, to 70 pensów.
To 25%.
To obliczenia Lisy.
Więc powinniśmy po prostu... Nie winię...
W Dublinie uczą się inaczej.
Matematyka.
Musimy sprawdzić, czy mamy na wszystko odpowiednie ceny.
W sprawie prośby Lisy o więcej produktów z farmy,
mogłem coś wskórać.
Moje ćwierć miliona pszczół miało dość czasu, by zrobić trochę miodu.
Płoń, maleńki, płoń!
Nie życzę sobie dziś żadnego żądlenia.
Zaczynamy.
Gdy ostatnio mnie użądliły, stopa pulsowała mi przez cztery dni.
Dosłownie pulsowała.
A potem swędziała tak mocno, że chciałem ją sobie odciąć.
Proszę bardzo. Spójrzcie na ten pszczeli sok.
Matko Boska, ależ tu dużo miodu.
Doskonałe.
To takie ekscytujące.
Tak sobie myślę...
Będę jechał z powrotem,
a te pojedyncze pszczoły wlecą mi do auta.
Cóż, niewiele mogę z tym zrobić.
O cholera!
Chryste!
Mam jedną w kombinezonie.
Kurwa, jak to się stało?
Użądliła mnie prosto w pośladki.
Jest naprawdę niedobrze.
Zebrałem się na odwagę,
ułożyłem pozostałe plastry i ruszyłem wraz z niepożądanymi pasażerami.
Słyszę je. Posłuchajcie.
Czy prowadzenie samochodu z ulem na pace jest w ogóle legalne?
Czuję, że na pośladku rośnie mi trzeci pośladek.
Najgorsza podróż w życiu.
Pogadajcie sobie sami.
Muszę sobie sam smarować tyłek maścią na użądlenia,
bo ekipa nie chce pomóc.
Po prostu w to nie wierzę.
Podłe pszczoły.
Gdy trzeci pośladek całkiem mi zdrętwiał,
zająłem się pszczelim sokiem.
Spójrzcie na to.
Wosk pszczeli można wykorzystać do polerowania mebli i podłogi.
Perkusiści używają go do tamburynów, bo poprawia ich dźwięk.
Używa się go w akordeonach.
W Madame Tussauds wszystkie figury zrobili z wosku pszczelego.
W dawnych czasach wosk
sprzedawano za 14 razy więcej niż miód.
Następnie musiałem wydobyć miód za pomocą takiej wirówki.
Spójrzcie na to.
Trzeba robić to delikatnie,
by wydobyć miód bez uszkodzenia plastrów.
To wszystko to miód.
Boże, zobaczcie, co się tu stało.
Ale pomimo szkód...
Spójrzcie!
Mój pierwszy słoik pszczelego soku.
Zlałem cały miód, a następnego dnia
zerwałem trochę warzyw.
Spójrzcie na to.
Co za żywe kolory!
A potem obładowany produktami z mojej własnej farmy
z dumą udałem się do sklepu.
To pierwsza partia miodu. Później przywiozę więcej.
-I jeszcze... -Jak to zrobiłeś?
Boćwina?
CHADLINGTON WYSOKIEJ JAKOŚCI ŻYWNOŚĆ
Przywiozłeś je w torbie od naszej konkurencji.
O Boże, to prawda.
To bardzo dobry sklep spożywczy niecały kilometr stąd.
Super miód. Za ile go sprzedawać?
Widziałem ostatnio w Daylesford, że połowa tego kosztowała 20 funtów.
Połowa tego?
I kosztowała 20 funtów. Myślę, że spokojnie możesz dać...
-Siedem funtów? -Nie, więcej.
-Naprawdę? -Tak, więcej.
Ciężko na to pracowałem. Użądliły mnie dwa razy.
Nie sprzedam go za siedem.
Dziesięć funtów.
-Może 8,50? -Nie.
Chce pani wejść?
Masz klientkę.
Potem kłótnia o cenę jeszcze się pogorszyła.
Ta kobieta powiedziała: „Dam za niego 6,50”,
a Lisa się zgodziła.
Obróciła naszą kłótnię na własną korzyść,
więc dostanie ten miód za 6,50.
Przywieźli je dziś rano.
Asdy na pewno tak nie prowadzą.
Nie pytają klientów, ile chcieliby zapłacić.
-Tak. -Można płacić kartą?
Tak. Teraz tylko kartą.
-Oczywiście. -Tak.
Ja się dąsałem, tymczasem Kaleb przyjechał w swojej nowej zabawce.
Spójrzcie na to.
Całkiem nieźle. Słyszałem, jak wcześniej przejeżdżałeś.
Naprawdę?
-Dźwięk jest dobry. -Fajny, prawda?
Jest fajny.
To twoja stylizacja? Czarna maska i czarny dach?
Czarna maska, dach i spoiler.
Kupiłem nowy spoiler.
-Okna też przyciemniłem. -No jasne.
Dwa dni po tym, jak go kupiłem,
jechałem 100 kilometrów na godzinę,
maska się podniosła, odgięła i zrobiła mi wgniecenie.
W dachu?
Dach był tak blisko mojej głowy w kabinie.
-Tylko od maski? -Tak.
Zatrzask maski nie wytrzymał?
Podobno w tych autach trzeba na to uważać.
Bo rdzewieją.
To twój pierwszy samochód?
To mój wymarzony samochód. Odkąd byłem dzieckiem.
-Chciałeś 350? -Tak.
Martwi mnie tylko fakt, że to GT, czyli Grand Tourer.
Na długie dystanse.
A nie jeździsz dalej niż pięć kilometrów
od miejsca, w którym stoimy...
-Gdzie najdalej nim pojechałeś? -Do Banbury.
-Dwadzieścia kilometrów. -Tak.
Potem się przestraszyłeś?
I wróciłem do domu.
Masz na głowie opaskę?
Tak. Żeby włosy mi nie przeszkadzały.
Bo nie byłeś u fryzjera...
Tak, od dawna.
Ale 27. zrobię sobie trwałą.
Będziesz prowadzić ten samochód z trwałą?
Tak.
-O tak! -Strzeż się, Chippy!
Gdy Vidal Sassoon odjechał,
pojechałem do lasu, sprawdzić moje roślinki wasabi.
Zdecydowałem, że są już gotowe, by je spieniężyć.
Niestety niedawna fala upałów zebrała swoje żniwo.
Jak widzicie,
wszystko, co zasadziłem na tym końcu grządki,
padło. Mało powiedziane - zniknęło.
Policzyłem 27 roślinek,
co oznacza, że 73 mi padły.
Na tym końcu przepływa dość dużo wody,
więc nie jest tak źle.
O tak!
Spójrzcie na niego.
Patrzcie na tego olbrzyma!
Na szczęście restauracje znów są otwarte,
a kanclerz nawet płaci ludziom, by chodzili w nich jeść.
Jeśli zdołam wysłać to do Londynu,
dostarczę je do japońskiej restauracji.
Kucharze będą pod wrażeniem.
Byłem strasznie zajęty,
więc nie mogłem sam jechać do Londynu.
Na szczęście znałem kogoś, kto świetnie się do tego nada.
Był w stolicy tylko raz, na szkolnej wycieczce artystycznej,
i tak się bał, że nie ośmielił się wysiąść z autokaru.
Ale teraz jest już dorosły,
a taka wycieczka będzie okazją do przejażdżki nowym samochodem.
Ale nie.
Kilka rzeczy, które musisz wiedzieć.
Masz ULEV?
-Co to? -Pojazd o ultraniskiej emisji.
Ten silnik diesla wyprodukowano przed 2015?
Będziesz musiał zapłacić za wjazd do centrum.
Potrzebujesz z 15 aplikacji do parkowania ze wszystkich firm.
Niczego, co możesz zrobić na wsi, nie możesz robić
w Londynie.
Ktoś dźgnie cię nożem, nie będą tego mieli na monitoringu.
Ale złapią cię, jak źle skręcasz.
Jak, do cholery, mam zapłacić tę opłatę za najazd?
Musisz zadzwonić, ale nie, jak prowadzisz.
Po co?
Możesz też zrobić to w aplikacji. I ULEV, nie zapomnij.
Wjazd do Londynu to jakieś 28 funtów.
-Tu jeżdżę za darmo. -Tu wszystko jest za darmo.
Niczego, co możesz zrobić tu, nie możesz robić w Londynie.
Zrobiliśmy błąd przy przydzielaniu dzisiejszych zadań.
Jedź do Londynu i sprzedaj wasabi
za co najmniej 300 funtów. Do zobaczenia wieczorem.
-300 funtów za kilo? -Tak.
-W porządku. -Jest cenne.
Do zobaczenia wieczorem.
Tak.
Jest naprawdę zdenerwowany.
Za 100 metrów skręć w lewo w Church Road.
Ta trasa pozwala uniknąć korków na A40 w Londynie.
Jesteś na najszybszej trasie. Dojedziesz o 9.29.
Co?
Jakie korki? Jestem w Chadlington.
Półtora kilometra.
Do czego?
Dobra, jedziemy.
Oficjalnie wyjeżdżam z Chadlington.
Mam strasznie spocone ręce.
Naprawdę spocone.
A40 M40 8 - LONDYN 58
Jedziemy autostradą? Co?
Dobra, jedziemy.
Kontynuuj na M40 przez 43 kilometry.
M40 przez 43 kilometry?
Jezu!
Kaleb myślał, że jest w złym położeniu, ale ja byłem w jeszcze gorszym.
O tej porze roku rolnicy ubiegają się o dotacje.
Musiałem poinformować rząd, co dokładnie uprawiałem.
To oznaczało papierkową robotę.
Czekałem na ten dzień. Uwielbiam wypełniać formularze.
To kilka dość przydatnych godzin, bo...
Godzin?
-Tak. -Więc ten formularz...
Tak.
...który ma setki stron...
Ma 22 strony.
Mam lepsze rzeczy do roboty niż to.
-Ale to jest... -Ile płacą?
Zresztą nieważne,
wolę zapłacić sam, niż to wypełnić.
Gotowy?
Masz 360 hektarów,
a płacą 220 funtów, czyli razem 82 000 funtów.
Wypełnię formularz.
Potrzebujemy mapy gospodarstwa. Tu jest mapa.
Są specjalne kody. Widzisz, że tam jest napisane...
-AC66. -To pszenica.
-Dlaczego to pszenica? -To kod dla pszenicy, Jeremy.
-A kod AC17? -Kukurydza.
-PG01? -Trawa.
-WO25? -To lasy.
Poleciałeś kiedyś do jakiegoś kraju rozwijającego się
i dali ci skomplikowany formularz imigracyjny?
-Na przykład w Birmie. -Nie.
Wypełnienie go trwa godzinę.
Albo w Kambodży. A potem go wyrzucają.
Właśnie to robimy... To absurd krajów rozwijających się.
Ile mamy pól na farmie? Zapomniałem.
Jakieś 42. Mamy Dead Man.
-Więc musimy... -Jest na nim pszenica.
Ale w tej chwili są na nim zeszłoroczne uprawy.
Czyli rzepak na olej.
Ale tam jest pszenica.
Tak, ale jeśli chodzi o rząd...
Tam jest pszenica. Widziałem ją.
Oni jeszcze tego nie wiedzą.
Musisz być dokładny, jeśli chodzi o...
A ponad 100 kilometrów stąd
Sir Ranulph w końcu dojechał do opustoszałego przez COVID Londynu.
WĄSKI PAS NIE WYPRZEDZAJ ROWERZYSTÓW
Choć on inaczej go postrzegał.
Gdzie ja jestem?
Tam, tutaj? Co się dzieje?
Za 100 metrów trzymaj się lewego pasa ruchu,
by skręcić w lewo.
Następnie zjedź na lewy pas
by skręcić lekko w prawo na Duke of Wellington Place.
Co? Nie ma szans. Jadę prosto.
Na rondzie skręć w lewo.
Skręć w lewo w Constitution Hill.
Skręć w lewo na rondzie.
Nie mów mi, żebym skręcił w lewo!
Skręć w prawo w Grosvenor Place.
Na co trąbisz? Dupek!
Po prostu wjechał przede mnie.
Z prawego pasa skręć lekko w prawo w Piccadilly
i użyj dwóch lewych pasów, by zostać na Piccadilly.
Co? Nie. Muszę jechać tam.
Wybacz, kolego.
Opłata za wjazd. Jezu!
Ultraniska.
Skręć w lewo w Old Park Lane.
Tu jest zakaz.
OBJAZD
Kurwa, żartujesz? Mam jechać w lewo.
Muszę skręcić w lewo tu.
Szukam restauracji o nazwie Nero.
Nero, Naro,
Nero, Noro, Naro.
W końcu Kaleb znalazł restaurację, której szukał.
NOBU LONDYN
Gdzie mam zaparkować? Parking.
„Zapłać telefonem”.
027125.
Przepraszamy. Nie możesz tu zaparkować.
Ograniczenia nie zezwalają na ten typ pojazdu.
Poszukaj alternatywnego miejsca parkingowego w pobliżu.
Dziękujemy za telefon.
By dowiedzieć się więcej o sposobach płacenia...
Co się dzieje?
...lub pobrać faktury VAT, odwiedź stronę WWW...
Wprowadź datę ważności karty wydrukowaną na przodzie karty.
By dowiedzieć się więcej o sposobach płacenia,
zmienić dane karty lub pojazdu, lub...
Zamknij się.
Dobra.
Zrobione.
Dziesięć funtów za parking za godzinę.
Dzień dobry.
Co ty wyprawiasz?
Próbuję otworzyć drzwi.
Dlaczego?
Nie mam rękawiczek, a jesteśmy w Londynie.
Jak się macie? Mam dla was wasabi z naszej farmy.
Tak.
Więc...
-Jezu! -Próbowałeś tego wasabi?
-Do jedzenia? -Tak, jest dobre.
Lubię je. Ale nie jadłem go z rybą.
Zjadłem go z solonym czipsem.
Jasne.
Osobiście wolę jakąś porządną pieczeń na obiad.
Dobrze, spróbujemy waszego wasabi.
Ładne, kremowe. Czuć ten zapach.
Nieźle. Bardzo dobrze.
Chcesz kupić to wasabi?
Interesuje cię...
Nie za dużo.
To najwyższej jakości wasabi z Chadlington.
Jakość jest dobra, to prawda.
Ale ze względu na rozmiar dużo się marnuje.
Potrzebujemy większe korzenie, inaczej za dużo...
-Za dużo się marnuje? -Tak.
-Dziękuję bardzo za wszystko. -Dziękuję bardzo.
-Postaram się wyhodować większe. -Świetnie.
O nie!
Sześćdziesiąt pięć funtów?
Pełna opłata 130 funtów?
CZĘŚĆ C: ARKUSZ DANYCH
Kaleb tracił pieniądze, których sam nie zarobił,
a ja byłem zajęty żałowaniem, że posadziłem tak wiele różnych warzyw.
Bób, buraki, boćwina, groszek, brukiew,
kalarepa, rzepa, kapusta, por, kapusta chińska,
rabarbar, brokuły, kalafior, jarmuż i kabaczek.
Tak. Rząd ma kod dla każdego z nich.
Bób ma swój kod?
Tak.
-Muszę wyszukać te kody. -Poszukaj ich.
A potem podać dokładne ilości w centymetrach?
Metrach kwadratowych.
Do czterech miejsc po przecinku.
Mamy cztery miejsca po przecinku.
Aż tak dokładnie?
Musisz im podać dokładne dane.
Nie można napisać „warzywa”?
Możemy zgadywać?
Mógłbyś, ale jeśli się pomylisz, dostaniesz karę,
a oni mają teraz oczy na niebie,
bo są zdjęcia satelitarne.
Czyli twierdzisz,
że rząd brytyjski fotografuje moją farmę z kosmosu,
żeby sprawdzić, co uprawiam?
Oczywiście.
Zdesperowany, by zarobić cokolwiek,
Sir Ranulph, z pomocą rozmownej nawigacji...
Skręć w lewo w...
...szukał teraz kolejnej restauracji.
Skręć w lewo w Curzon Street, potem skręć...
Kieruj się na południowy wschód na Stanhope Row,
i skręć w prawo w Hertford Street.
O mój Boże!
Skręć w lewo w The Mall.
Spójrzcie na to.
Tam mieszka królowa?
W następnej restauracji...
Co masz do zaoferowania?
Wasabi uprawiane na farmie w Chadlington.
-Wiesz, gdzie jest Chadlington? -Nie.
Kaleb zamienił się w sprzedawcę z krwi i kości.
Mój szef chce za nie 300 funtów za kilo.
Trzysta funtów? Chyba śnisz, kolego.
Zobaczmy, co udało wam się wyhodować.
-Zobaczmy... -Proszę bardzo.
To 204 gramy.
Po oczyszczeniu zostanie pewnie jakieś 150 gramów.
W porządku, 150 gramów.
Ile za to chcesz? Dychę?
Dam ci dziesięć funtów. To dobry interes.
Myślę, że się dogadamy za 15.
-Daję dychę. -Dwanaście.
Dam dziesięć.
Niech będzie.
Tyle kosztował mnie parking.
No to parkujesz za darmo.
Za 200 metrów skręć w lewo w Lancaster Place. A301.
Jedziemy do Sharda.
To coś nazywa się Shard.
Wchodzę tam, sprzedaję wasabi, wychodzę i jadę do domu.
Mam już dosyć.
To chyba dobry moment, by ujawnić,
że jedyną rzeczą, której Kaleb nienawidzi bardziej niż miasta, to duże wysokości.
Nie mówcie, że to jest Shard. Jaja sobie robicie.
O Jezu!
Jezu!
Nie patrzę na piętra.
Piętro 32.
To okropne.
Drzwi się otwierają.
Przynajmniej cała podróż była zupełnie niepotrzebna.
25 funtów za 100 gramów.
-Przemyślę to i... -Tak?
Zadzwonię do ciebie.
-Na pewno nie chcecie go teraz kupić? -Niestety nie.
Cholera! OK. Dzięki.
Mamo.
Cześć. Mam słaby sygnał.
Jestem w Shardzie.
Słyszałaś o nim?
To duży budynek w Londynie. Nie jest dobrze.
Jestem jakieś 300 metrów nad ziemią.
Słuchaj, muszę iść, dobra?
-Kto to był? -Moja mama.
Martwiła się o mnie.
Zobaczyła mnie na mapie rodziny.
Pyta, co tu robię. Mówię, że jestem w Shardzie.
Zapytała jeszcze raz: „Gdzie?”, więc mówię: „Shard, w Londynie”.
Muszę przyznać, że to całkiem ładny widok.
Byłoby lepiej, gdyby były tu farmy, pola i wzgórza.
-Wszystko w porządku? -Nie, nie bardzo.
Zarobiłem dzisiaj...
nic.
Kaleb nie zdołał sprzedać wasabi w Londynie,
więc daliśmy je do sklepu...
gdzie zgniło.
To nie był koniec złych wiadomości.
Boże Wszechmogący.
Ponieważ lokalne produkty Lisy
zwróciły uwagę władz.
Dostałem irytującego maila od władz lokalnych,
zgodnie z którym wszystko, co sprzedajemy w sklepie,
musi pochodzić od producentów
wyłącznie w granicach regionu West Oxfordshire.
Mówią, że niektóre z pasztetów, sery i coś tam jeszcze
są z Gloucestershire.
Świat opanowała pandemia.
Miliony ludzi są bez pracy.
My mamy mały interes, który zatrudnia teraz pięć osób.
Wspieramy lokalne gospodarstwa i przedsiębiorstwa.
A teraz czeka nas sprawa egzekucyjna.
Boże, daj mi siłę!
Na szczęście miałem już genialny pomysł
na produkcję bardzo lokalnych produktów.
Dobra. Mam tu plastry miodu.
Postanowiłem zrobić z wosku świece zapachowe.
Inspirację do zapachu zaczerpnąłem od pewnej hollywoodzkiej gwiazdy.
Co wy na to?
I to nie tylko lawenda.
Szczypiorek.
Nutka bobu.
Proszę bardzo.
Teraz musi zastygnąć.
Lisa była zachwycona rezultatem.
Nie możesz napisać: „To pachnie jak moje jaja”.
Nie możesz.
Gwyneth Paltrow zarobiła fortunę
na świecach, które pachną jak jej... pochwa.
Myślisz, że je sprzedasz, bo pachną jak twoje jaja?
Spójrz też na to.
„Świece ręcznie wykonane przez Jeremy'ego Clarksona.
„Możecie nie wierzyć, ale to prawda”. Złożyłem tu podpis na dowód.
W międzyczasie nad stawem z pstrągami
Kaleb wrócił do swojego naturalnego środowiska
i zajął się ochroną innych źródeł naszych przychodów.
Rozstawiam ogrodzenie pod napięciem.
Widzieliśmy na brzegu kilka martwych ryb.
Biedna rybka. Ma kilka ran kłutych.
Jeremy ustawił tu kamerę pułapkę,
żeby zobaczyć, czemu ryby umierały.
Okazało się, że to sprawka wydry.
Stawiam ogrodzenie pod napięciem
wokół stawu, w którym są ryby,
żeby wydra się tu nie dostała.
Poza tym cały czas przychodzi tu też czapla.
To kolejne zwierzę, które je ryby.
Więc stawiam to ogrodzenie,
ustawiłem sowy, żeby odstraszyć czaplę
i tego metalowego człowieka,
co też powinno ją zniechęcić.
Ryby wymagają dużo pracy.
Tydzień później mój lokalny pub umieścił naszego pstrąga w menu.
Pojechałem nad staw z siecią, czując się dziwnie rozdarty.
Postawiliśmy to ogrodzenie,
żeby powstrzymać wydry
i móc sprzedać ryby bogatym ludziom w pubie.
A miał być powrót do natury.
Potem zdecydowałem, że mnie to nie obchodzi,
i zabraliśmy się do pracy.
Wrzucasz trochę pokarmu.
-Najpierw wrzucić pokarm? -Tak.
-A ja będę gotowy, by rzucić się z siecią.
Do nogi, rybki.
-To nie są psy. -Zawsze tak robię.
Widzisz, gdzie rzucę siatkę? Tam musisz rzucać.
Najpierw muszę dać im jeść. Chodźcie, rybki.
-Możesz rzucać tam, gdzie jest siatka? -W porządku. Proszę.
-Dziękuję. -Widzisz, wiedzą, że tu jesteś.
One nie... To nie Stephen Hawking.
Cholera!
-Gotowa? -Nie.
Trzy, dwa, jeden, start!
Chyba coś złapałam.
-Dobra robota. -O Boże!
Szybko, do wiadra, zanim umrą.
Dzięki mojej dokładności rzucania pokarmu
Lisa miała całkiem niezły połów.
Świetnie. Mój Boże, wyglądają przepysznie.
Musimy zawieźć je do pubu. Niedługo pora lunchu.
Wrzucamy je tam, a potem, co zabawne,
prawo Anglii mówi, że muszą być natlenione.
Więc muszę mieć tu zbiornik z tlenem
na sześciominutową podróż do pubu, gdzie zostaną zabite.
No dobrze.
Stromo tu. Wybaczcie, rybki.
Dalej, samochodzie. Wiesz, że dasz radę. Chcesz to zrobić.
Dostarczałem już ryby wcześniej w Mozambiku.
Dobrze mi poszło.
Ależ to ciężkie.
Vincent, zobacz, co mam.
Złapałem je przed chwilą.
-Pstrąg. -Młody pstrąg?
Gadanie. Będą soczyste.
To ten. Ma...
Odwróć go. Nie, po tej stronie.
Ślad dziobu czapli. Prawie go dopadła.
To szczęściarz.
Nie na długo.
Są po dwa funty za sztukę.
-Zabierzmy je do środka. -Zróbcie to.
-Dobra, chłopaki. Pa, rybki. -Tak, na razie.
ZAJAZD THE TITE CHADLINGTON 1 3/4 - DROGA JEDNOTOROWA
Wraz z końcem czerwca moje projekty miały się całkiem nieźle.
DIDDLY SQUAT SKLEP ROLNICZY
-Dzień dobry. -Dzień dobry. Co u pani?
Dobrze, dziękuję.
Super. Mam tu kilka toreb.
Dzięki krótkiemu wytchnieniu od lockdownu
więcej osób odwiedzało nasz sklep.
Wspaniale było w końcu otworzyć.
A pub miał więcej klientów na naszego pstrąga.
Te przedsięwzięcia były jednak tylko dodatkiem do głównego wydarzenia.
Maszynowni naszej farmy.
Czyli upraw.
Które były teraz w ziemi od ośmiu miesięcy.
PAŹDZIERNIK
LISTOPAD
STYCZEŃ
MARZEC
MAJ
LIPIEC
Przez większość tego czasu natura była mściwym draniem.
Ale jakimś cudem jęczmień nie został całkowicie zrujnowany.
Wygląda nieźle. Całkiem dobrze.
Po tym, jaki miał rok. Był późno zasadzony.
-Bardzo późno. -Było mokro.
Bardzo mokro.
Naprawdę sucho.
Potem było gorąco.
A to całkiem dobry plon jęczmienia.
Charlie ogłosił następnie, że zbliżają się zbiory.
Za jakieś sześć dni.
-Łodyga jest trochę zielona. -Tak?
To jest najgorsza część. W środku. Reszta jest gotowa.
-Naprawdę? -Tak.
Przenieśliśmy się na kolejne pole.
To jest rzepak na olej, jak sam dobrze wiesz.
To są nasiona oleiste. Są w łupinach.
Powinny być całe czarne.
To kilka dni... Będą dobre za jakieś dziesięć dni.
-Dziesięć dni? -Tak.
-Potem możemy je zebrać? -Tak.
Wspaniale. Czy zostało jeszcze coś, co muszę z tym zrobić?
Musisz go zabić.
Słucham?
Wiem, że to brzmi trochę dziwnie.
Rzepak naturalnie umiera i góra jest gotowa,
ale dół nadal jest żywy.
Czyli chcesz zabić żywą część rzepaku?
-Żywą część. -Dlaczego?
Bo to ułatwia zbieranie plonów.
Co robi kombajn? Ucina go tutaj?
-Ostrze tnie tutaj... -Co może zrobić...
Ma łatwiej, gdy rzepak jest martwy?
O wiele łatwiej, gdy jest martwy.
Nie zabijemy nasion, bo są w łupinach.
Więc przejedziemy tu żniwiarką?
-Tak. Masz żniwiarkę? -Nie, wynajmę ją.
Więc masz podwykonawcę?
-Musisz uważać na kilka rzeczy. -Tak.
Wilgoć.
-Wilgoć? -Tak.
Musi wynosić od 6 do 9%.
Wilgoć jest najważniejsza.
Podwykonawca może powiedzieć,
że 10,5 procent jest w porządku i może zaczynać.
Nie możesz się zgodzić.
Mówię o tobie...
Ty to powiesz?
-Mnie nie będzie. -Wyobrażasz sobie...
Jak to?
-Jadę na wakacje. -Co?
Poradzisz sobie.
Nie potrzebujesz mnie.
-Potrzebuję. -Dasz radę.
Tyle roboty, a gdy nadchodzą zbiory...
Nie przydam się. Co miałbym robić?
Skąd mam wiedzieć, czy to ma 3% wilgoci, czy 17%?
Wkładasz go do miernika wilgoci.
Jest do tego miernik wilgoci?
-Nie masz miernika wilgoci? -Nie.
O Boże!
W NASTĘPNYM ODCINKU
Moje pierwsze zbiory.
To jest o wiele trudniejsze.
Cholera!
Czekaj!
Nie mam pojęcia.
Powinieneś mieć 20 ciężarówek.
-Dwadzieścia ciężarówek? -A dziś będzie padać.
Spieprzyłeś to.
Napisy: Anna Kurzajczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska