HOOFDSTUK 7 - OPSCHIETEN
Met het naderen van de drukke oogsttijd
moest ik snel alle andere projecten afmaken
waarmee ik eerder dat jaar begonnen was.
Met een nog steeds felle zon aan een wolkeloze hemel
besloot ik te beginnen met wat me de leukste klus leek.
Dat zijn 700 waterflessen.
Het inrichten van onze net voltooide waterbottelfabriek.
James May zou deze snelheid supersonisch noemen.
Mooie muts.
Modieus, hè?
Ik ontdekte toen dat een bottelfabriek
in een metalen scheepscontainer
geen geweldig idee was geweest.
Wat is het hier heet.
Wacht. Ik laat je zien hoe ze worden.
Het is 48,6 graden op hoofdhoogte.
-Oké, en dan... -Het is 48,6 graden.
Ik zal je laten zien hoe het werkt.
Kijk. Er worden er twee gevuld.
Het gewicht zit er net onder.
Oké, die is perfect.
Dan pak je een dop, Jeremy.
Schroef die erop terwijl je dat in de gaten houdt.
Dan ga je naar de hittebox,
dan doe je dit
en dan heel even hierin.
-Komt zo het etiket erop? -Ja, maar ik heb...
Kijk. Dat is gelukt.
-Niet waar. Het is lelijk. -Perfect.
-Het is niet perfect. -Nou...
En dan haal ik het eraf.
Nog meer flessen?
Ik heb nog wat meer...
Oké, en dan... Dat is niet goed.
En dan, sorry...
-Doe maar rustig aan. -Hier, een fles.
-Het is 49,7 graden. -Het is echt heet.
Bij 50 graden mogen we staken.
-Het is heet. -Verdomme.
Maar eindelijk kwam het typische Engelse weer terug.
Het einde van de droogte
was alles waar iedereen het over had,
denk ik.
Uitstekend. Bedankt, Gerald.
Oké.
Ja.
Geweldig. Oké. Ik laat je werken.
Okidoki.
Ik ging toen naar de boerderijwinkel,
waar Lisa hard gewerkt had
KOEIENSAP
en nieuwe waren had gevonden.
Het is een echte winkel.
Ja, hè? Moet je de aardbeien ruiken. Heerlijk, hè?
Nee. Eet ze niet op.
-Tenzij je ze wilt kopen. -Ze zijn heerlijk.
En taarten.
Een heleboel taarten.
Jeetje. Het is een echte winkel.
Piccalilly. Daar ben ik dol op.
Vruchtenchutney. We hebben alles.
De milkshakes heb ik al verkocht en ze schijnen heerlijk te zijn.
-We hebben dus kaas, milkshake... -Room.
Wat zit hierin?
Lieve hemel.
De worstjes vlogen eruit.
-Worstjes, bacon. -Ja. Worstenbroodjes.
-Biefstuk. -Ja.
Hamburgers. Wacht op de camping.
-Weet je dat die de vierde opengaat? -Ja.
Mag ik je iets vragen?
Een eenvoudige vraag.
Onze vergunning vermeldt
dat alles van onder 50 km afkomstig moet zijn.
Ja.
Dat het een lokale winkel is voor lokale mensen.
Ja.
Komt deze ananas uit de Cotswolds?
Nee, maar ik had te weinig waren.
-En deze avocado's. -Ja.
Ook niet lokaal.
Nee. Die kwamen uit een ander district.
-Ik weet niet welk. -Als je er twee eet...
Niet uit een district, maar uit Zuid-Amerika.
District.
Als je er twee van eet, vervuil je meer
dan als je een jaar in een Polo rijdt.
Het is niet waar.
Dat is erg. Ik verkoop geen avocado's meer.
Op die eieren na
zie ik hier niets wat van onze boerderij komt.
Help me dan. Geef me iets.
-Verbouw iets, maak iets. -Ik verbouw dingen.
Doe iets. Ik heb hier niets van jou.
Op dat moment kwam Zijne Vrolijkheid aan.
-Hallo. -Hé, Charlie.
Charlie.
Wauw. Dit ziet er fantastisch uit.
Het is goed, hè?
Omdat Lisa iets heeft gedaan, vind je het mooi?
-Nee. -Zo is het wel.
Hij ziet er chic uit, hè?
Hoe lokaal zijn de ananassen?
Cotswold-ananassen.
Echt? Avocado's?
Uit de Cotswolds.
En de winstmarges?
We hebben nog geen budget besproken. Ik hou van budgets.
Ik wil weten dat de opbrengst...
-Ongeveer 40%. -Oké.
Op alles 40%?
-Min of meer. -Oké.
Als een echte heer
sprak Charlie toen even met me waar Lisa het niet kon horen.
Over de prijzen...
-Met een winst van 40%... -Ja.
De groothandelsprijs van aardbeien is £2,80.
Verkocht voor £3,50. Dat is 70 pence.
Het is 25%.
Dat is Lisa's wiskunde.
We moeten dus... Ik geef haar niet de schuld...
Nee, in Dublin leren ze het gewoon anders.
Wiskunde.
We moeten controleren of alles de juiste prijs heeft.
Wat betreft Lisa's smeekbede om meer waren,
kon ik wel iets doen,
want mijn kwart miljoen bijen hadden tijd gehad om honing te maken.
Brand maar.
Ik word vandaag niet gestoken.
Daar gaan we dan.
Toen ik de vorige keer gestoken werd, klopte mijn voet vier dagen lang.
Hij klopte echt.
Daarna jeukte hij zo erg dat ik mijn hele voet eraf wilde zagen.
Daar gaan we dan. Kijk al dat bijensap eens.
Lieve hemel, wat veel honing.
Geweldig.
Wat opwindend.
Ik bedenk me net iets.
Ik ga nu terugrijden
met al die bijen in de auto.
Daar kan ik niet veel aan doen.
Shit.
Jezus.
Ik heb er een in mijn pak.
Hoe is dat nou gebeurd?
En hij heeft me in mijn billen gestoken.
Dit is heel erg.
Na mezelf moed te hebben ingesproken,
stapelde ik de resterende ramen op en vertrok ik met mijn ongewenste passagiers.
Ik kan ze horen. Luister.
Hoe kan het legaal zijn om met een bijenkast in je auto te rijden?
Ik voel een derde bil op die bil groeien.
Mijn ergste reis ooit.
Praat even met elkaar.
Ik doe wat zalf op mijn eigen bilspleet,
omdat zij het niet doen.
Niet te geloven.
Wat een gemene bijen.
Nu mijn derde bil verdoofd was,
begon ik aan mijn bijensap te werken.
Kijk daar eens.
Een hele plak bijenwas, waarmee je meubels of vloeren kunt behandelen.
Percussionisten gebruiken die voor tamboerijnen.
Ook voor accordeons.
Bij Madame Tussauds zijn alle wassen beelden van bijenwas gemaakt.
Was leverde vroeger
wel 14 keer zoveel op als honing.
Mijn volgende taak was de honing te verwijderen met een honingslinger.
Moet je dat zien.
Je moet het voorzichtig doen,
zodat je de honing eraf krijgt zonder de raten te beschadigen.
Dat is allemaal honing.
Kijk nou eens wat er is gebeurd.
Maar ondanks de schade...
Kijk.
Mijn eerste pot bijensap.
De volgende dag, met de honing in potten,
oogstte ik wat van mijn groenten.
Moet je dit zien.
Wat een felle kleur.
Met een lading producten van mijn eigen boerderij
ging ik trots naar de winkel.
Dat is de eerste lading honing. Er komt later nog meer.
-En verder... -Hoe heb je dit gedaan?
Snijbiet?
Het zit in een zak van onze grootste concurrent.
Dat is waar ook.
Het is een goede winkel iets verderop.
De honing is fantastisch. Hoeveel?
Ik zag hem laatst in Daylesford. De helft hiervan voor £20.
De helft?
Voor £20. Ik denk dat je makkelijk...
-£7? -Nee, meer.
-Echt? -Ja, meer.
Ik heb er hard voor gewerkt. Twee keer gestoken.
Ik verkoop hem niet voor £7.
£10.
-£8,50. -Nee.
Laten we u wachten?
Sorry, er is een klant.
Toen werd het prijsprobleem nog erger.
Er is een dame binnen. Ze zei: 'Ik geef je er £6,50 voor',
en Lisa zei: 'Prima.'
Ze had net toegegeven na een discussie
en nu verkoopt ze die honing voor £6,50.
Ze zijn net binnen.
Zo gaan ze bij Asda niet te werk.
Ze vragen de klanten niet hoeveel ze willen betalen.
-Ja. -Accepteert u kaarten?
Jazeker. Nu alleen kaarten.
-Natuurlijk. -Ja.
Terwijl ik zat te mokken, kwam Kaleb aan in zijn nieuwe speeltje.
Kijk daar eens.
Hij is heel cool. Ik heb je eerder al langs horen komen.
O, ja?
-Hij maakt een mooi geluid. -Hij is mooi, hè?
Mooi.
Jouw idee? De zwarte motorkap en een zwart dak?
Ja, motorkap, dak en spoiler.
Ik heb de spoiler ervoor gekocht.
-Ik heb ook de ramen laten blinderen. -Natuurlijk.
Toen ik hem net twee dagen had,
reed ik Long Compton uit met 100 km per uur
toen deze ineens omhoog kwam. Dit stuk was ingedeukt.
Het dak?
Het dak zat zo ver van mijn hoofd.
-Van de motorkap? -Van de motorkap.
Waarom zat de sluiting los?
Het is iets waar je bij deze auto's voor moet oppassen.
Ze roesten weg.
Is dit je eerste echte auto?
Dit is mijn droomauto sinds ik een kind was.
-Wilde je een 350? -Een 350.
Mijn enige zorg is dat dit een GT-auto is, een Grand Tourer.
Voor lange afstanden.
Aangezien jij nooit meer dan vijf km rijdt,
vanaf hier...
-Wat is 't verst waar je heen bent gegaan? -Banbury.
-Twintig km. -Twintig km. Meer niet.
Werd je toen bang?
Toen ging ik terug.
Draag je trouwens een haarband?
Ja. Een haarband om mijn haar weg te houden.
Omdat het niet meer is geknipt...
Al tijden niet meer.
De 27e laat ik een permanent zetten.
Rij je in deze auto met een permanent?
Ja.
-O, ja. -Pas op, Chippy.
Toen Vidal Sassoon weg was,
ging ik het bos in om mijn wasabiplanten te bekijken,
die volgens mij nu klaar waren om geld op te leveren.
Helaas had de recente hittegolf zijn tol geëist.
Zoals je ziet,
is alles wat ik aan deze kant heb geplant,
niet alleen dood, maar volledig verdwenen.
Er zijn 27 planten,
dus er zijn er 73 doodgegaan.
Aan deze kant, waar nog veel water langskomt,
ziet het er niet slecht uit.
O, ja.
Kijk hier eens.
Kijk eens hoe groot hij is.
Gelukkig zijn alle restaurants weer open
en de minister van Financiën betaalt je zelfs om er te gaan eten,
dus ik kan dit naar Londen brengen,
naar een Japans restaurant,
en ze zullen versteld staan.
Aangezien ik het zo druk had,
had ik natuurlijk geen tijd om naar Londen te gaan.
Maar gelukkig kende ik de juiste man voor de klus.
Hij was maar één keer in de hoofdstad geweest, op schoolreis,
en hij was zo bang dat hij niet uit de bus durfde te stappen.
Maar nu is hij volwassen en het leek me ook
een goede kans voor hem om met zijn nieuwe auto te rijden.
Maar nee.
Een paar dingen die je moet weten.
Heb je je ULEV?
-Wat is dat? -Uitstootarm voertuig.
Die dieselmotor is voor 2015 gebouwd, hè?
Je moet dus de fileheffing betalen.
Je hebt 15 apps nodig om te parkeren, voor alle verschillende bedrijven.
En alles wat je op het platteland kunt doen,
mag in Londen niet.
Als je neergestoken wordt, staat dat niet op de camera's.
Wel als je te wild linksaf slaat.
Hoe betaal ik voor die ingestieheffing en zo?
Je belt, maar niet terwijl je rijdt.
Waarom doe je dat?
Of je doet het op een app. En de ULEV. Vergeet die niet.
Het kost £28 om naar Londen te rijden.
-Hier is het gratis. -Alles is hier gratis.
Alles wat je hier kunt doen, kun je in Londen niet doen.
Ik denk dat we elkaars klus hebben gekregen.
Ga naar Londen, verkoop wasabi,
accepteer niet minder dan £300 en tot vanavond.
-£300 per kilo? -Ja.
-Oké. -Het is waardevol.
Tot vanavond.
Ja.
Hij is echt nerveus.
Over 100 meter linksaf naar Church Road.
Deze route omzeilt files op de A40 in Londen.
Je zit op de snelste route. Je komt aan om 9.29 uur.
Wat?
Hoezo files? Ik zit in Chadlington.
Anderhalve kilometer.
Waarvoor?
Daar gaan we dan.
Ik verlaat officieel Chadlington.
Mijn handen zijn bezweet.
Erg bezweet.
Gaan we de snelweg op? Echt?
Daar gaan we.
Blijf 43 km op de M40.
Moet ik 43 km op de M40 rijden?
Jeetje.
Als Kaleb dacht dat hij het slecht had, was het erger voor mij,
want dit is de tijd van het jaar waarin boeren aanvraag doen voor subsidie.
Ik moest de overheid dus precies vertellen wat ik verbouwde.
Dat betekende papierwerk.
Ik verheugde me op vandaag. Ik ben dol op formulieren.
Ja, het zijn nuttige uren, want...
Uren?
-Ja. -Dit formulier...
Ja.
...dat uit honderden pagina's bestaat...
Het zijn 22 pagina's.
Ik kan mijn tijd beter gebruiken dan hiermee.
-Maar het is... -Hoeveel betalen ze?
Hoeveel het ook is,
ik betaal het liever zelf.
Echt?
Je hebt 360 hectare
en ze betalen je £220, dus dat is £82.000.
Ik vul het wel in.
Als eerste hebben we een kaart nodig van de boerderij.
Er zijn bepaalde codes. Kijk, daar staat...
-AC66. -Dat is tarwe.
-Waarom tarwe? -Dat is de code voor tarwe.
-Wat is AC17? -Maïs.
-Wat is PG01? -Permanent gras.
-Wat is WO25? -Dat zijn bossen.
Ben je ooit naar een ontwikkelingsland gegaan,
waarvoor je een formulier moet invullen?
-Zoals Birma. -Nee.
Je weet als je dat invult, wat een uur duurt,
of in Cambodja, dat ze het gewoon weggooien.
Dat gebeurt er... Dit is derdewereldonzin.
Hoeveel velden heb ik? Dat ben ik vergeten.
Rond de 42. Daar is Dead Man.
-We moeten dus... -Daar groeit tarwe.
Ja, maar er is nog het gewas van vorig jaar,
dat koolzaad was.
Maar nu groeit er tarwe.
Ja, maar wat de overheid betreft...
Ik weet dat er tarwe is. Ik heb die gezien.
Zij weten dat nog niet.
Je moet nauwkeurig zijn over...
Intussen, 110 km verderop,
was Sir Ranulph eindelijk in het centrum van een COVID-rustig Londen.
SMALLE RIJSTROOK - HAAL GEEN FIETSERS IN
Niet dat hij het zo zag.
Waar ben ik?
Daarin, hierin? Wat is dit?
Over 100 meter, neem de tweede van de linkerstrook
en ga linksaf op Piccadilly.
Ga dan op de tweede strook links
om rechtsaf te gaan op Duke of Wellington Place.
Wat? Echt niet. Ik ga rechtdoor.
Ga bij de rotonde linksaf.
Linksaf naar Constitution Hill.
Eerste weg links op de rotonde.
Blijf niet zeggen dat ik linksaf moet.
Sla rechtsaf naar Grosvenor Place.
Wat zit je te toeteren? Eikel.
Waarom zou je me niet afsnijden?
Vanaf de rechterstrook rechtsaf naar Piccadilly,
dan op de twee linkerstroken om op Piccadilly te blijven.
Wat? Nee. Ik moet daarheen.
Sorry, vriend.
Fileheffing. Jezus.
Ultralaag.
Linksaf naar Old Park Lane.
Dat kan niet.
OMLEIDING
Meen je dat? Ik moet naar links.
Ik moet hier linksaf.
Ik zoek een restaurant genaamd Nero.
Nero, Naro,
Nero, Noro, Naro.
Uiteindelijk vond Kaleb het restaurant dat hij zocht.
Waar parkeer ik? Kom op, een plek.
'Betaal met telefoon.'
027125.
Sorry. We kunnen u hier niet laten parkeren,
omdat uw autotype hier niet toegestaan is.
Zoek alternatieve parkeerplaatsen in de buurt.
U hebt Westminsters parkeerdienst gebeld.
Voor andere betaalmogelijkheden...
Wat is dit nou weer?
...of een btw-factuur, surf naar www...
Voer de vervaldatum in die voor op uw kaart vermeld is.
Voor andere betaalmogelijkheden,
wijzig uw kaart of autodetails...
Hou je mond.
Juist.
Dat is gebeurd.
Tien pond om hier een uur te parkeren.
Hallo.
Wat doe je?
Ik wil de deur openmaken.
Waarom?
Ik heb geen handschoenen en dit is Londen.
Hoe gaat het? Ik heb wat wasabi van de boerderij.
Ja.
Dus...
-Jezus. -Heb je je wasabi geproefd?
-Gegeten? -Ja, hij is lekker.
Ik heb hem niet op vis geproefd.
Alleen met zoute chips.
Ja.
Ik hou meer van gebraden gerechten.
Dan zal ik hem proeven. Je wasabi.
Lekker romig. Je ruikt hem goed.
Mooi. Heel goed.
Wilt u de wasabi kopen?
Bent u geïnteresseerd in...
Niet slecht.
Maar het is topkwaliteit wasabi uit Chadlington.
De kwaliteit is inderdaad goed.
Maar er is veel afval vanwege de omvang.
We hebben dus een grotere nodig. Anders is er te veel...
-Te veel afval? -Ja.
-Hartelijk bedankt voor alles. -Hartelijk bedankt.
-Ik zal zorgen voor een grotere. -Goed spul.
O, nee.
Is het £65?
Is het hele bedrag £130?
DEEL C: VELDGEGEVENS
Terwijl Kaleb de winst verloor die hij niet had gemaakt,
zat ik te betreuren dat ik zoveel verschillende groenten had geplant.
Tuinbonen, rode bieten, snijbiet, erwten, koolraap,
koolrabi, knolraap, kool, prei, paksoi,
rabarber, broccoli, bloemkool, boerenkool, pompoen.
Ja. En de overheid heeft overal een code voor.
Hebben tuinbonen een code?
Die hebben een code.
-Ik moet de codes opzoeken. -Zoek ze op.
En moet ik dan de hoeveelheid in centimeters opschrijven?
Vierkante meters is goed.
Tot op vier decimalen.
We hebben vier decimalen.
Willen ze het zo precies?
Ja, het is nu heel nauwkeurig.
Is 'groenten' niet genoeg?
Kunnen we gokken?
Ja, maar als het fout is, kunnen ze je een boete geven
en ze hebben nu ogen in de lucht
met satellietbeelden.
Bedoel je
dat de Britse regering mijn boerderij vanuit de ruimte fotografeert
om te zien wat ik verbouw?
Absoluut.
Wanhopig om wat geld te verdienen
was Sir Ranulph met zijn navigator...
Harley Street, ga linksaf op...
...op zoek naar het volgende restaurant.
Linksaf naar Curzon Street, dan...
Zuidoostwaarts op Stanhope Row naar Shepherd Street,
dan rechtsaf naar Hertford Street.
O, mijn god.
Linksaf naar The Mall.
Kijk daar eens.
Woont de koningin daar?
Bij het volgende restaurant...
Wat heb je voor ons?
De wasabi van een boerderij in Chadlington.
-Weet u waar Chadlington is? -Nee.
Kaleb was in de verkoper-modus.
Voor ik vertrok, had mijn baas £300 per kilo gezegd.
£300 per kilo? Je droomt, maat.
Eens kijken wat je hier hebt.
-Laten we even... -Dit is het.
Het is 204 gram.
Maar als je alles eraf haalt, hou je waarschijnlijk 150 gram over.
Oké, 150 gram.
Wat is dat? Een tientje?
Ik geef je £10. Dat is een goede deal.
Ik kom je tegemoet voor £15.
-Ik geef je £10. -Twaalf.
Ik geef je £10.
Goed dan.
Het parkeren kostte me al £10.
Dan parkeer je dus gratis.
Over 200 meter linksaf naar Lancaster Place. A301.
Nu gaan we naar The Shard.
Iets wat The Shard heet.
Ik ga er naar binnen, verkoop het en dan naar huis.
Ik ben het zat.
Dit is vast een goed moment om te vertellen
dat, nog meer dan aan steden, Kaleb een hekel heeft aan hoogtes.
Zeg niet dat dat The Shard is. Je maakt me bang.
Jezus.
Niet naar de verdiepingen kijken.
De 32e verdieping.
Dat is vreselijk.
Deuren gaan open.
De reis was tenminste totaal zinloos.
Het is £25 per 100 gram.
-Laat me daarover nadenken en... -Ja?
Dan bel ik je wel.
-Wil je hem nu niet kopen? -Helaas niet, nee.
Shit. Okidoki. Dag.
Mam.
Hallo. Ik heb slecht bereik.
Ik zit in The Shard.
Ooit van gehoord?
Het is een groot gebouw in Londen. Niet zo goed.
Het is zo'n 300 meter hoog.
Ik moet ophangen, oké?
-Wie was dat? -Mijn moeder.
Ze maakte zich zorgen.
Ze had mijn locatie gezien en zei:
'Wat doe je in Londen?' Ik zei: 'In The Shard.'
Ze zei: 'Waar?' 'The Shard in Londen.'
Er is wel een heel mooi uitzicht.
Het zou beter zijn met een boerderij, velden, heuvels.
-Gaat het wel? -Nee, niet echt.
Vandaag heb ik
niks verdiend.
Na Kalebs mislukte poging om wasabi in Londen te verkopen,
legden we hem in de winkel,
waar hij rotte.
En er was meer slecht nieuws.
Mijn god.
Want Lisa's definitie van lokale producten
was de overheid ter ore gekomen.
Ik heb een vervelende e-mail van de raad gekregen
waarin staat dat de dingen die we in de winkel verkopen,
afkomstig moeten zijn
uit het gebied binnen de grenzen van West-Oxfordshire.
Sommige patés en kazen en zo komen volgens hen
uit Gloucestershire.
Er heerst een pandemie.
Miljoenen mensen zijn werkloos.
We hebben een klein bedrijf dat nu vijf werknemers heeft,
we steunen lokale boerderijen en bedrijven
en nu hebben ze een zaak tegen ons aangespannen.
God, geef me de kracht.
Gelukkig had ik al een geniaal idee
om de producten heel lokaal te maken.
Oké. Ik doe de stukken van de honingraten hierin.
Ik had besloten van mijn extra bijenwas geurkaarsen te maken.
Mijn inspiratie voor de geur kwam van een Hollywood-ster.
Wat vind je daarvan?
En niet alleen lavendel.
Een lente-uitje.
Een vleugje tuinboon.
En daar komt het.
Dat laat ik stollen.
In de winkel was Lisa heel blij met de resultaten.
Je kunt er geen etiket op doen met: 'Dit ruikt naar mijn ballen.'
Dat kan echt niet.
Gwyneth Paltrow heeft veel verdiend
met haar kaarsen die naar haar vagina ruiken.
Zouden deze beter verkopen als ze naar je ballen ruiken?
Kijk, dit ook.
'Deze wassen kaarsen zijn door Jeremy Clarkson gemaakt.
'Je zou het niet zeggen, maar het is zo.' Ik heb het ondertekend.
Intussen bij de forellenvijver
was Kaleb, veilig terug in zijn natuurlijke omgeving,
bezig een andere bron van inkomsten te beschermen.
Ik maak hier een elektrische afrastering.
We hebben een paar dode vissen gevonden.
Arme vis. Hij heeft punctiewonden.
Jeremy had er dus een camera neergezet
om te zien waaraan de vissen doodgingen.
Er bleek een otter te zijn.
Ik zet dus een elektrische afrastering
rond de vijver, waar de vissen zijn,
om die otter tegen te houden.
Maar dat is ook nodig omdat er steeds een reiger komt.
Nog een ding dat vissen pakt.
Ik moest de afrastering maken,
de uil neerzetten om de reiger af te schrikken
en een metalen man,
ook om hem bang te maken.
Er gaat veel werk in vissen.
Een week later besloot mijn lokale pub onze forel op het menu te zetten.
Ik ging dus naar de vijver met een net en voelde me vreemd genoeg in tweestrijd.
De enige reden voor deze afrastering
is dat de otter geen vissen kan eten
en wij ze aan rijke mensen in de pub kunnen verkopen.
Het doel hiervan was verwildering.
Ik besloot toen dat ik daar niet veel om gaf,
dus we gingen aan de slag.
Jij gooit er voer in.
-Eerst het voer erin? -Ja.
-Ik sta klaar met het net.
Visje.
-Het zijn geen honden. -Ik doe dit altijd.
Kun je zien waar mijn net erin gaat? Gooi het er daar in.
Ze moeten eerst het voer pakken. Visje.
-Kun je bij het net gooien? -Goed dan. Daar.
-Bedankt. -Ze weten dat je er bent.
Ze weten niet... Ze zijn Stephen Hawking niet.
Shit.
-Klaar? -Nee.
Stil en nu.
Ik heb er een paar.
-Goed zo. -O, mijn god.
Snel in de emmer, voor ze doodgaan.
Dankzij mijn nauwkeurigheid met het visvoer
had Lisa een goede vangst gedaan.
Dat is geweldig. Ze zien er heerlijk uit.
We moeten ze naar de pub brengen. Het is zo lunchtijd.
Ze moeten daarin gaan en vreemd genoeg
moeten ze volgens de wet zuurstofrijk water krijgen.
Ik moet er dus een zuurstoftank bij zetten
voor de reis van zes minuten naar de pub, waar ze gedood zullen worden.
Juist.
Heel steil. Sorry hiervoor, visjes.
Kom op, auto. Je kunt het. Je wilt het.
Ik heb al eens vis geleverd. In Mozambique.
Dat ging goed.
Het is zwaar.
Vincent, kijk eens wat ik heb.
Wauw.
Ik heb ze net gevangen.
-Forellen. -Babyforellen?
Dat zeg jij. Mals.
Dat is hem. Die heeft...
Draai hem eens om. Nee, deze kant op.
Hier had de reiger hem bijna te pakken,
dus hij heeft geluk.
Niet lang meer.
Ze zijn £2 per stuk.
-Laten we ze binnenbrengen. -Doe dat.
-Oké. Dag, vissen. -Het beste.
Eind juni liepen al mijn projecten vrij goed.
-Hallo. Hoe gaat het? -Goed. Met u?
Goed. Bedankt.
Fijn. Ik heb hier wat zakken.
Dankzij een korte pauze van de lockdown
kwamen er meer mensen in de boerderijwinkel.
Fijn om eindelijk open te zijn.
En de pub had meer klanten voor onze forel.
Maar deze projecten waren kleinigheden vergeleken bij het hoofdevenement.
De machinekamer van de boerderij.
De gewassen.
Die nu al acht maanden in de grond zaten.
OKTOBER
JANUARI
MAART
MEI
JULI
In bijna al die tijd was de natuur een rotzak geweest.
Maar vreemd genoeg was de gerst niet helemaal geruïneerd.
Hij ziet er eigenlijk goed uit. Heel goed zelfs.
Gezien het jaar. Hij werd laat gezet.
-Heel laat. -Erg nat.
Heel nat.
Erg droog.
En toen heel heet.
Maar het is heel goede gerst.
Charlie zei toen dat ik binnenkort zou moeten oogsten.
Over vier, vijf of zes dagen.
-Er zit groen op de stengel. -Echt?
Dit is het slechtste deel. In het midden is hij bijna klaar.
-Echt? -Ja.
Toen gingen we naar het volgende gewas.
Dit is koolzaad, zoals je weet.
Dit zijn de oliezaden. Ze komen uit de peulen
en ze horen mooi zwart te zijn.
Over een paar dagen... Waarschijnlijk nog tien dagen.
-Tien dagen? -Tien.
-Kunnen we dan oogsten? -Dan kunnen we oogsten.
Uitstekend. Moet ik er nog iets mee doen?
Dood het.
Wat zeg je?
Ik weet dat het vreemd klinkt.
Het koolzaad sterft vanzelf af. De top is al dood,
maar de onderkant leeft nog.
Maar wil je het levende deel van het koolzaad doden?
-Het levende deel. -Waarom?
Dat maakt het oogsten makkelijker.
Een combine snijdt het hier af.
-Het mes snijdt het hier af... -Dat kan.
Is het makkelijker als het dood is?
Veel makkelijker als het dood is.
We doden de zaden niet, want die zitten in peulen.
Rijden we er met een dorser door?
-Ja. Heb je er een? -Nee, die gaan we huren.
Komt iemand het doen?
-Je moet op een paar dingen letten. -Ja.
Vocht.
-Vocht? -Vocht.
Tussen zes en negen procent.
Vocht is belangrijk
en degene die je inhuurt, zal vast zeggen:
'Het is maar 10,5%. We komen al dorsen.
Dan zeg jij: 'Nee.'
Jij zegt dan...
Jij zegt?
-Ik ben er dan niet. -Stel je voor...
Wat bedoel je?
-Ik ga op vakantie. -Wat?
Je redt het wel.
Je hebt me dan niet nodig.
-Jawel. -Je redt je wel.
Dit allemaal en dan het oogsten...
Je hebt niks aan me. Waarom?
Hoe weet ik of het drie of 17% vocht is?
Je stopt het in je vochtmeter.
Is daar een vocht-o-meter voor?
-Heb je geen vochtmeter? -Nee.
O, god.
DE VOLGENDE KEER
Mijn eerste oogst.
Dit is veel moeilijker.
Shit.
Wacht.
Ik heb geen idee.
Je had 20 wagens moeten hebben.
-Twintig wagens? -En het regent vannacht.
Je hebt het verpest.
Ondertiteld door: Brigitta Broeke
Creatief Supervisor Sofie Janssen