CLARKSON'IN ÇİFTLİĞİ
BÖLÜM 6 ERİME
Çiftçilerin hava koşullarından
şikâyet etmesinin iyi bir nedeni varmış.
Çünkü havalar hiçbir zaman istedikleri gibi gitmez.
Sonbaharda ekinlerimi ekmek için kuru havaya ihtiyacım varken...
EKİM 2019
...bunu yaşadım.
Sekiz hafta boyunca aralıksız yağdı.
Mayıs ayında ekinleri yaşatmak için yağmur gerekirken...
MAYIS 2020
...bunu yaşadım.
Kayıtlardaki en kurak bahar.
Kuraklığın bu tarlaya pek faydası olmuyordu.
Önceki yıl buraya kanola tohumu ekmiştim
fakat hepsini böcekler yemişti.
-Kanola nerede? -Pire böceği yedi.
-Tamamını mı? -Evet.
Yani hiç... Bu... Ben...
Tarlayı öyle boş boş bırakmak yerine
muhteşem tecrit fikirlerimden birini daha buldum.
Cadılar Bayramı için balkabağı ektim,
bir de sevdiğim tatlı mısırdan.
Ve ayçiçeği çünkü sosyalistler ay çekirdeği yemeyi seviyor.
-Harika. -Görebiliyor musun?
Hayır.
Hadi ama, bu kadar olumsuz olma.
Tarlada balkabağı var.
Beni aşağılamak için görmemiş gibi yapıyor.
Bir tane buldum.
Şurada ve şurada da var.
Her yerde var, binlerce. "Bir tane buldum." demeyi kes.
-Bak, bu iyi, değil mi? -Evet.
Bak, balkabağı. Dükkânda Cadılar Bayramı.
-Sorun şu ki Jeremy... -Evet?
Onları sulamaya çalışmalıyız. Nasıl sulayacağız?
Bak burada da senden bir adım öndeyim.
Vakumlu sulu gübre tankeri satın aldım.
-Püskürtecek misin? -Evet.
Bana göre iş basitti.
Tankeri traktörüme bağlayıp büyük deremden suyla dolduracaktım.
Lambo'mda olmak güzel.
Saman nezlesi kapsülü gibi. Polen giremez.
Ancak Kaleb işin zor olacağını söyledi
çünkü büyük traktörüm büyük dereye ulaşamayacaktı.
Evet. Şuna bak.
Jeremy, hop!
Bence muhteşem şekilde yaptım.
Tanrım!
-Evet! -Hop, Jeremy!
Traktörümün çok büyük olduğunu söylerse onu öldürürüm.
Traktör fazla büyük! Baksana, ağaca takılıyorsun.
Çakar lambayı koparacak.
Sen ve fikirlerin!
Tamam, çakar yok.
Tanrım, burası çok dar.
Birkaç dal kırmadan
kabak yetiştiricisi olamazsın.
Bir saat süren 800 metrelik bir yolun sonunda...
-Dümdüz git. -Bu ne be?
...dereye vardım.
Yüce Lamborghini yerini aldı.
Bu, başarılı sürüşümün eseri mi yoksa şans mı?
O kadar dikkatsiz kullandın ki.
Kapı direğini kırdın.
Kapı direği mi kırdım?
Evet! Kırdın ya! Üstünden geçtin.
Geçin böyle.
Bu insanları kızdıracaksın.
Patika burası.
Cadılar Bayramı'nda balkabağı isterler.
Pardon, Cadılar Bayramı kutluyor musunuz?
Evet, bu yıl kutladım. Niye ki?
Balkabağı yetiştiriyorum ve onlara su alıyorum.
O ise bana salak diyor, değilim.
-Patikayı kapatıyor. -Hiç sorun değil.
Teşekkürler. Çok teşekkürler.
Aynen... Gördün mü?
-Bunu çözdün mü? -Evet, çözülü.
Tanrım! Lanet balkabakları için yaptıklarına bak!
Girmek başlı başına dertti.
Tekrar çıkmaktan bahsediyorsan döndürür, çıkarım.
Nereden döneceksin?
Geri geri gelmeliydik, değil mi?
Anlatmaya... Beni dinlemedin ki.
Elinle böyle işaret yaptın.
Böyle yaptım. Bu ne demek? Dön demek.
Tırtıl ya da yılan anlamına gelebilir.
Ne dediğini hiç anlamadım.
Boru derede.
Tamam, bakalım su çekebilecek miyiz.
Bunu yapmam yeter.
Vanayı aç!
Evet, duyabiliyorum!
Yaşıyor!
Birazdan Londra Kulesi kadar su çekmiş olacağız.
İşte, bak.
-Evet. -Balkabaklarına su.
Vakumlu tankeri doldurunca vanayı kapatıp gitme vakti geldi.
Senin... Köylü gerzek!
Yanlış düğmeye bastım.
Geldiğimiz yoldan geri geri gitmek gibi basit bir işimiz vardı.
Direksiyonu hangi yöne çevireyim?
Nasıl yapacağını söyleyemem. Bilmen gerekir.
Ne yazık ki bilmiyorum.
Neyse ki dokuz aydır beraber çalıştığımız için
biraz ekip çalışmasıyla sorunu çözeriz diye düşündük.
-Epey bir sağ tarafa. -Tamam da göremiyorum!
Arkana bak o zaman. Şimdi ileri.
Hop, hop! Şimdi geri gel.
-Öteki tarafa. -Öteki mi?
Çiti kıracaksın şimdi.
-Şimdi ne yapayım? -İleri.
-Yine mi? -Hayır, öteki tarafa gitmelisin.
-Dur! -Ne?
-Çukura düşeceksin. -Seni göremiyorum!
Sağa mı, sola mı gideceğimi söyle!
Kafam karışıyor.
Bilmemiz gereken tek şey bu. Sağını, solunu bilmiyor.
Bir süre buralardayız.
-Daha ileri! -Ne?
-Hayır, öteki tarafa. -Ne? Bekle.
-Geri gel. -Öteki taraftan mı?
Hayır.
Sonunda Kaleb uzun zaman önce
yapması gereken bir öneride bulundu.
-Ben yapayım mı? -Evet.
İlk denemede beceremezsen boş ver, direksiyonu bir ergene ver.
Evet, dümdüz gel.
İşe yaradı, biliyordum.
Bir sonraki hamlede aynen bunu yapacaktım. Aferin.
-Hadisene, seni hurda! -Hurda değil bu.
"Aferin..."
-Aferin Kaleb. -Sağ ol.
-Çok iyiydi. -Rica ederim.
Dereye gidip gelmek beş saat sürmüştü.
Şimdi arkamda 4500 litre suyla
tekrar tarlaya dönmüştüm
ve tüm tarlayı güzelce ıslatmaya hazırdım.
Evet!
Sür! Hadi!
Gidiyorum.
Şuna bak. Bana bak.
Ölü tarlama hayat ve besin saçıyorum.
En aşağıdan döneceğim.
Harika! Şuna bak.
Yakında arkamda balkabağı ve tatlı mısır yetişecek.
Bitti. Suyu bitti.
Dur biraz, su nereye gitti?
Suyun nerede bitti, bak!
Cidden suyumuz bu kadar mıydı?
Yani bu 1000 galonsa,
4500 litre,
ve bir ve çeyrek tur attıysak...
Evet. Bir milimetre yağmur etkisi oldu.
Bir milimetre olamaz!
Durum bu.
Yani şimdiden buharlaştı ve uçup gitti.
Yani etki olarak...
Hiçbir etkisi olmadı.
-Amma karamsar. -Öyle ama ona katılıyorum.
Cadılar Bayramı'na balkabağı istiyorsak...
Soruyu cevaplayalım. Gerçekten balkabağı istiyor muyuz?
Evet. Hayır çünkü balkabağı tohumlarına para ödedik,
su pompasına para ödedim.
Onları nasıl yaşatabilirim?
Ciddi bir yağış olmazsa...
Evet. Sonraki yağmur ne zaman?
İki haftalık tahminde yağmur yok.
Hay lanet olsun.
Bu durumda yapabileceğim bir tek şey vardı.
Kaleb'e bir hortum verip...
O ve aptal fikirleri!
...erkenden uyumak.
Ertesi gün önemliydi
çünkü bu tarladaki her şey yakında ekmek üretimi için satılacaktı.
Bu tarladaki her şey de pazar yemeği için satılacaktı.
Mümkün olan en iyi fiyatı alabilmem için
Neşeli Charlie bir sınava girmem gerektiğini söyledi.
-Charlie, nasılsın? -Çok iyi. Ya sen?
Güzel. Şu Kırmızı Traktör işi ne?
Bu sabah teftişin var.
Telefonda mı yapmalıyım?
Evet, Covid kuralları.
İşin özü şu, ürünlerini tam piyasa değerinden
ya da indirimsiz satıp satmayacağını bu belirleyecek.
Bir müşteri bir ürün aldığında
pakette kırmızı traktör varsa...
-Aynen. -...çiftliğimin her yanında
dışkı olmadığını gösteriyor.
Doğru, evet. Ciddi bir akreditasyon programı.
Ve uygun değilsem ürünümü tam değerinde satamam.
Evet, bu da yıllık kârın üzerinde daha büyük bir etkiye yol açar.
Kısa süre sonra Kırmızı Traktör müfettişi aradı
ve hayatımın ilk Face-Zoom-Time toplantısına girdim.
Jeremy, nasılsın?
Çok iyiyim, teşekkürler. Sen nasılsın? Seni nasıl göreceğim? Görmeyecek miyim?
Ekranında, köşede bir yerde olmalıyım.
Hiçbir şey yok. Yayındasın, görüntü var, mikrofon açık.
Uygulamalar çalışmıyor, şimdi de ekran dondu.
Nihayet tekrar bağlandığımızda...
Selam, nihayet bağlandık.
...müfettiş Dave, çiftlik binalarını dolaştırmamı istedi.
Evet, Jeremy. Samanların sağ tarafında ne var?
Kolombiya'da kondor gözleminde kullandığım
devasa bir makaslı kriko.
Bir de meslektaşlarımın havaya uçurduğu evimden kalma kapılar var.
Dave, Grand Tour'dan kalma eşyaları değil, tarım aletlerini
görmek istediğini nazikçe belirtti.
Kimyasal depon nerede?
Kimyasallar şu anda nerede?
Burada, nakliye konteynerinde.
Nakliye konteynerleri su geçirmez ve güvenli diye düşündük.
-Hazır mısın? -Evet.
Pardon, bu bir Alfa Romeo galiba.
-Evet. -Bekle.
Bu...
Sorunlu başladık
ve Dave beni sabah boyunca oradan oraya koşturdu.
Yerde bir benzin bidonu var. O ne için?
Önündeki çuvallarda ne var?
Koyunlar için ilaçlar nerede tutuluyor?
Şu siyah poşet ne?
Bir yerlerde kırmızı çit var mı?
Hasat sonrası mahsulü o ahırda mı saklayacaksın?
Nerede yapılmış? Ne yazıyor?
Zararlı hayvan kontrolünü nasıl yapıyorsun?
Fare katili Nick geliyor. Gerçek adı değil.
Parti numarası ne?
17318.
Ondaki sayı ne?
19/2H.
76325.
/1549.
0-0-0-0-0-B.
Koyunlar nerede Jeremy?
-Traktörümü gördün mü? -Evet, güzel.
Kimyasal deposu.
Sıvı dökülecek olursa
temizlemek için paspas var mı?
Bir Bradley Cooper ve Jennifer Lawrence filmi var.
İlgini çeker mi?
O iş görmez.
Evet, acil müdahale ekipmanları lazım. Buna kum, emici granüller,
bir karter, sızıntıyı önleme imkanı dâhil.
Hayvanların nakliyesini kim yapıyor?
Bazen ben.
İçeride hâlâ hayvan pisliği var.
Yok, sadece toprak.
Hayvan pisliği yok.
Bir avuç alıp yakından gösterir misin?
Olur. Bekle. İşte.
Standartlara göre römork temiz olmalı.
Römork temiz değil.
Kimyasal deposu ve içinde dışkı olmayan çamur olan
römorku işaretledikten sonra
Dave dosya sistemimi görmek istedi.
Toprak yönetim planın var mı orada Jeremy?
Ve... Hayır, bu Gübre Yönetim Planı.
Soru neydi? Unuttum.
İlk kez mi denetimden geçiyorsun Jeremy?
Sonunda telefonumun şarjı yüzde 2'ye düşünce
sadede gelmem gerekti.
David, öğrenmek istediğim...
İki şeyi yanlış yaptığımızın farkındayım,
kum çukuru ve çamurlu römork.
Peki durumumuz iyi mi?
Evet.
Bu beni çok gururlandırdı.
Bir şey başardım!
Ne yazık ki kutlamaya vakit olmadı
çünkü bir sonraki acil durum baş gösterdi.
Sulak alanlarımı biraz sulamak.
-Şu çatlaklara bak. -Evet. İyi tarafından bak.
-Ne? -Otlar iyi para eder.
-Öyle mi? Ne, saman mı? -Saman.
Öyle mi?
Otları biç, balyala, ahıra koy.
Garanti iş, kimse iyi saman toplamadı.
-Samanın çoğunu koyunlar yedi. -Evet.
Bundan da hoşlanmıyorsun.
Yani koyunların olmasaydı ve saman için otları kesseydin,
samanla daha çok para kazanırdın.
-Koyunlardan para kazanmadım. -Tonla kaybettin.
Otları saman için kessen ne kaybederdin?
-Hiç. -Aynen.
Yine dediğime geldik. Salla koyunları.
Kaleb Attenborough ile ben sonradan dikkatimizi
aldığım sulama çözümü sistemine verdik.
Güneş enerjili su pompası.
Çalışmayacak, değil mi? Gerçekçi ol.
Bence de çalışmaz fakat doğaya bir şans vereceğim.
Tanrı bize gökyüzünde bir enerji santrali verdi
ve onu kullanmaya çalışacağız.
Şimdilik yerde dursun, bu iyi fikir.
Bu, pompayı çalıştıracak.
Bir gölete elektrikle çalışan bir aleti daldırmak üzereyim.
-Hazır mısın? -Başla.
Bundan daha hızlı işersin.
Rezil bir durum.
-Çözüm ne, biliyor musun? -Nedir?
İçten yanmalı.
Her şeyin çözümü. Hız ve güç.
Bu yüzden alışverişe gittim
ve kısa süre sonra kalın hortumlarımız
ve kehribar renkli nektarla, yani benzinle çalışan jeneratörümüz oldu.
Güneş enerjisi, hadi oradan.
Sorun var.
-Benim için alır mısın? -Tabii.
Çok fena sıkışmış. Bu konuda bir şey yapamam.
İt herif!
Sen de beni traktörde ıslattın. İntikam.
Yakıt pompası açık, jikle açık.
-Tamam. -Hazır mısın?
Bir kez daha güneş enerjisinin
içten yanmayla aşık atamayacağını göstermek üzereyiz.
İşte geliyor.
Tamam, bu biraz fazla oldu.
-İşe yaramıyor, değil mi? -Nasıl yani?
Aşırı güçlü.
Tüm tohumları ve toprağı dereye akıtıyor.
Bunu tutmak da mesele.
Lanet olsun! Hayır, kapat şunu.
Her zaman dediğim gibi,
hız ve güç iş görmez.
Çözüm güneş enerjisi.
Böylece...
Hadi Kaleb, Zeus işini yapsın.
15 dakika sonra tekrar gelmek lazım.
Biliyorum.
Burayı suladıktan sonra hortumun yerini değiştireceğiz.
Sulak alanı halledip bir sonraki projeme daldım.
Devlet için ağaç dikmek.
Kayıtlardaki en kurak mayıs ayında
böyle bir iş sağ bacağınızın hiç de hoşuna gitmez.
Monty Don bunu yaptığında
hep inanılmaz kolay görünür.
Devlet, 2025 yılına kadar
İngiltere'de 125 milyon ağaç dikileceğini duyurdu
ve herkes "Harika!" dedi.
Öyle de.
Peki tüm bu ağaçlar nereden gelecek?
Dışarıdan ithal etmelisiniz. Bu durumda
hastalıklar da geliyor, mesela İskandinavya'dan tepe kuruması,
Kanada'dan Hollanda karaağaç hastalığı.
Bunlar da burada mevcut olan ağaçları öldürüyor.
Bunları kim ekecek peki?
125 milyon ağaç!
Bu ülkede insanlara çilek bile toplatamıyorsun.
Bencillik olacak ama bir sorun daha var.
Aklıma şu geldi, şimdi ağaç fidesi eksem
gerçek bir ağaç olduğunda ben ölmüş olacağım.
Bunca işi bir avuç nankör ve y kuşağı için yapıyorum.
Hızlanmam lazım.
Tüm bu ağaçları sadece iki paletli araç, çöp kamyonu,
minibüs ve bir kamyonla ekiyoruz.
Tüm kullandığımız bu.
ÇEVRE DOSTU DÜŞÜK EMİSYONLU MOTOR
Bir ağaç.
Bu da egzoz borusu.
Sulama ve havalandırma borusu.
Köklerin kenarına su ulaştırıyor.
İçinde delikler var.
Kaç yaşında? Beş, on?
-40 yaşında vardır herhâlde. -Öyle mi?
Sonuçta 20 yeni ağaca kavuştum.
Böcekler ve buraya yuva kuracak kuşlar için iyi.
Normalde ağaçları sevmem
ama bunları sevdim çünkü egzoz boruları var.
Mayıs yaklaştığında hâlâ ufukta yağmur görünmüyordu.
Bakımını üstlendiğimiz şeylere bakmak için her şeyi yaptık.
Alabalıklar için tente kurduk.
Sürekli su taşıdım.
Kaleb hortumuyla dikilip durdu.
Charlie de tecrit sırasında ektiğim sebzeleri gözlemledi.
Şartlar ideal değil fakat çiftçi dükkânımız var,
satacak bir şeyler lazım.
Pazı var, fasulye var, bakla var, şalgam var,
turp var, pırasa var.
Burada her şeyi yetiştiriyoruz veya deniyoruz.
Bence bayağı zorlu olacak.
Esas büyük zorluk ise ana ekinlerimizin durumuydu,
Charlie bir sonraki tarla yürüyüşünde bunları gösterdi.
Bu buğday.
Alt tarafa bakınca
gördüğün gibi burada bol miktarda...
Harika, bir somun ekmek gitti.
Burada dipte pus var.
-Ne var? -Pus.
-Bir tür hastalık. -Lancia gibi mi?
Aynen.
Elimizdeki sorun şu, bitkinin bu kısmında şu anda
beyaz, taze kökler olması lazım ki nemle beraber büyüyebilsin.
-Fakat nem yok. -Nem yok.
Altı, yedi haftadır tecritteyiz, değil mi?
-Bu pusu görmeye geldim de. -Evet.
Tecride gireli tam olarak... Düzgün bir yağmur yağmadı.
-Yaklaşık iki aydır. -İki ay.
Her yer aynı şekilde kavrulmuş gibiydi.
Bir tane daha kopardı.
Yine stres altında, nemden dolayı.
-Mumsu. -Ne biliyorsun?
-Beyaz şeyi görüyor musun? -Beyaz şey.
Balmumu gibi, bu şekilde kendini koruyor.
Beyaz madde olunca stres altında mı?
Nem kaybını azaltmak için yapraklar kıvrık.
Kıvrık olması kötü mü?
Kötüye işaret. Bunlar stres altında.
Su kıtlığı ciddi bir sorundu
fakat beni rahatsız eden tek bu değildi.
Geçen gün bir şey yapıyordum,
Kaleb'i tarım ilacı püskürtürken izliyordum.
-Tamam mı? -Tamam.
"Aslında var ya, elimden geleni yaptım." diyene kadar
tarlalara daha ne kadar püskürtme yapacağız?
-Ekinlere mi? -Sadece toprağa.
Bir futbolcuya şöyle demeye benziyor sanki,
"Premier Lig sezonunu bitirdin,
"şimdi de güney yarım kürede oynayacaksın
"ve orada yine aynı çabayı gösterip tekrar geri geleceksin."
Futbolcu hayatları çok sürmez.
Bu yüzden rotasyon yapıyoruz. Farklı bitkiler...
Buğday, arpa ve kanola ekiyoruz. Yani gerçekte...
Rotasyon, kimyasal rotasyonunu durduruyor.
Biz öylesine kimyasal püskürtmüyoruz.
Her türlü haklı nedenden yapıyoruz.
Dünyayı beslemek ve sağlıklı ekinler için.
Bazıları, muhtemelen felaket tellalları, uzun vadede
bu ülkede toprağın üst katmanı
ölmeden önce en fazla
90-100 hasat yapacağımızı söylüyor.
-Endişelenmeli miyim? -Endişelenmekte haklısın.
Charlie ile ekin yürüyüşüm bitince
dikkatimi gizemli bir cinayete verdim.
Normalde tavuklarım böyledir.
Son birkaç gündür böyle görünmeye başladılar.
Neler olduğunu çözmüştüm.
Size göre de bu pastoral bir sahnedir.
Koyunlar, kümeslere sürtünüyor.
Aslında ortada pastoral bir şey yok.
Burada yaptıkları şey kümeslerin kapısını açmak.
Uydurmuyorum. Kapılara sürtünüyorlar, ta ki...
Hayır, maviyi açtılar. Gel.
İşte böyle.
Hadi, çekilin.
Bak, kapaklara sürtünüyorlar,
böylece kapı açılıyor ve tavuklar çıkabiliyor.
Acaba niye yapıyorlar?
Aklıma gelen tek şey sıkıldıkları ve şöyle düşündükleri,
"Kızlar, birkaç tavuk çıkaralım ve tilkiye av olmadan
"ne kadar uzağa kaçabileceklerini izleyelim."
Tilkiler bir inde yaşıyor,
buradan görüyorum, şu çalılarda.
Resmen KFC şubesinin karşısında yaşıyorlar.
Koyunlar biliyor, tilkiler orada, tavuklar burada.
Onlar için oyun olmalı.
Ancak Kaleb teorimi reddetti.
Sorunu önlemek için çit kurduğumuz sırada
koyunların sıcak basması ve kaşıntı yüzünden
kümeslere sürtündüğünü söyledi.
Yani yünlerini kırpma vakti gelmişti.
-Resmen bu tarlada yaşıyorlar. -Evet.
Zaten kendini gösteriyor.
Şu yeşil, buradaki değil.
Ulusal Koyuncu Birliği'nden Kevin'i aradım.
Kuzularla neler yaptığımı dinlemek istedi.
Genel olarak biri hariç tüm kuzular yaşadı.
Bu iyi.
Elimi yanlışlıkla birinin kıçına soktum.
-Eminim yapmışsındır. -Yok.
Masum bir hataydı. Kasten yapmadım.
Arkadaşın mı?
Galiba bunun arkasından girmiştim
çünkü her geldiğimde
"Bir daha yapma." dercesine bakıyor.
-Burada insanlar var diyedir. -Özür diledim ya.
Kısa süre sonra çoban Ellen bir arkadaşıyla geldi
ve koyunlar bölmelerine alındı
ve kırpma işlemi fırtına gibi başladı.
-Tanrım, şuna bak... Dönüyor mu bu? -Evet.
Buldum.
-Parmağını kaptırsan ne olur? -Kopar.
Bu elimi bile keser... Niye böyle oluyor?
Hareket etsin diye.
Yoksa koyunun kıvrımlarını takip edemezsin.
Ölümcül bu.
Ters mi çeviriyorsun?
Kolay oluyor. Kırpmaya başlayabiliyorsun.
Vakit kazandırıyor.
Bu rahatları için yapılıyor.
Yoksa çok sıcak geliyor.
Sıcak geliyor ve kurtlanma ihtimali artıyor.
Yapacak iş arıyorsun galiba.
Kevin bana yünleri yuvarlama görevi verdi.
Pekâlâ. Böylece at.
Boyun ile kuyruk kısmını ayırabiliyor musun?
Burası kuyruk kısmı galiba.
-Boyun kısmı. -Biliyordum.
-Biraz da kaka var. -Bok yani.
Kakaları böyle çıkaracaksın,
sıkıca yuvarlayacaksın,
boyun kısmını alıp buraya tıkacaksın.
Bu güzelmiş.
Bu her yerine kaka...
Hem önde hem arkada nasıl kaka olur?
Her yere sıçmış. Ayaklarında da var.
Bu yuvarlama işinin bana göre olmadığına karar verdim.
Şunu yapmak isterim.
-Sonrakini ben yapsam? -İstersen yap.
Başından tutuyorsun.
Sonra kuyruktan.
Birbirlerine doğru bük, geriye bir adım at.
Hayır, hayır!
Tamam. Öncelikle sakin olmalıyım.
Onları ters çevireceğimi çaktırmamalıyım.
Konuşuyorum işte. Koyun psikolojisi.
-Biliyor zaten. -Elbette.
Sakin ol Kev, sakin ol.
İkiniz paniklemeyin şimdi.
Elini çenesine koy.
Bir şey başardım!
-Tuttuk onu. -Evet ama benim üzerimde.
Sonraki hamle kafadan.
Tekmeyi yiyeceğim.
Hayalarıma vurdu! Yeter. Tamam.
Koyunlarla güreşemiyorum.
Ellen işimi kolaylaştırmak için bir koyunu ayırdı.
Bu bacağı, bacak arana almalısın.
-Bacak aram mı? -Evet.
-Kafası peki? -İleriye doğru bakacak.
O tarafa. Tanrım! Ya bir...
Ben onu sakinleştiririm.
Bu yıl tatilde nereye gideceksin?
Oldu işte, şimdi sakin bir ilişkimiz var.
Kasıklarımdan!
Lanet olsun, imkansız bu.
İnanamadım... Bir koyunu öyle tutmak için
ahtapot falan olmak lazım.
Sekiz bacağın olmalı ve güçlü olmalısın.
Orada yatıyor,
kafasını sallayarak zayıf noktanı arıyor.
Hem de sen elini şıp diye
koparabilecek bir aleti kullanırken.
Köpeğini müthiş bulmuştum.
Sen köpeğinden de müthişsin.
Kırpma fiyaskosundan sonra yuvarlama görevine geri atandım.
Günün nasıl geçti Jeremy?
Kırpılmış koyun postlarından bok ayıklamakla geçti.
Koyunlarla ilgili bir iş olduğundan
para getirisi de olmaz diye tahmin yürüttüm.
Covid var, yani Çin'e ihracat yok.
Kimse ev yapmıyor, yeni halı da almıyorlar.
Kimse yünlü şeyler giymiyor
çünkü herkes eşofman ve futbolcu forması giyiyor.
Bu yün için ne kadar alırım?
Bunun için muhtemelen 30 ila 40 peni kadar.
Yani 77 koyun varsa...
30,80 sterlin.
Bu kadar yün için 30,80 sterlin mi?
Evet.
Ellen koyun başı 1,75 sterlin alıyor. Arkadaşı da.
Ürettikleri için 40 peni alıyorum.
Kev, bu iş yasal olamaz.
İşin bu kısmını para için yapmıyoruz, değil mi?
Eskiden para ederdi.
12. yüzyılda Cotswolds'da yarım milyon koyun varmış,
ülkenin tamamında da iki milyon insan.
İngiltere'de bir insana dört koyun düşüyormuş.
Etrafa bir bakarsan bazı kasabalarda
inanılmaz büyük kiliseler var.
Yünden para kazananlar topluma katkıda bulundu.
Büyük kiliseler yaptırdılar.
Büyük kiliseler ve evler var.
İnsanlar niye eşofman giyiyor? Eşofmanları yasaklatsak ya?
Futbol formalarını da yasaklatalım.
-Sadece yünlü giyilsin. -Seni destekliyoruz.
-Artık eşofman olmasın. -Yünlü iç çamaşırı.
Yünlü iç çamaşırı.
Ellen ve arkadaşı hızlıca koyunları kırparken
Gerald ziyarete geldi, o da saçlarını kırptırmıştı.
-Merhaba Gerald. -Selam.
İstersen tamamını alayım. Alet var.
Evet, tabii.
Evet. Ben şunu yuvarlayayım.
Güzel sohbetti Gerald.
Saatler ilerledikçe değersiz yünler gelmeye devam etti
ta ki geriye iki koç kalana kadar,
Wayne ve Leonardo.
Şimdi kıpraşacak olursa...
İşin komik tarafı şu, gerçek Wayne Rooney berbere gidince
girdiğinden fazla saçla çıkıyor. Bu öyle değil.
Wayne ve Leo muhafazakâr saç kesimleriyle caka satarken
aletleri bırakıp bira açma vaktimiz geldi.
Dürüst olmam gerekirse birayı hak etmedim gibi.
Koyun kırpmayı beceremedim.
Evet ama ev sahibi olarak yorucu işe teşekkür etmek için
kırpıcılarla bira içmek iyidir.
Birayı onlar getirdi, suçluluk duyuyorum.
Koyun kırpmaya bira getirmem gerektiğinden bahsetmedin,
koyunların arkasında iki delik olduğundan da.
Artık biliyorsun, değil mi? Bunu öğrendin.
Bira molası bitince geriye bir işimiz daha kalmıştı.
Koyunları çiftliğin öbür ucundaki yeni otlaklarına götürmek.
Gün boyunca pek faydalı olmadığım düşünülürse
başa geçip sürüyü önden yönlendirmeye gönüllü oldum.
Hadi kızlar. Hadi kızlar!
Hadi kızlar, yola çıkacaksınız.
Dünyama hoş geldiniz, otoyollar.
Sana da "meee". Hayır, oraya değil.
Önüne geçmesinler Jeremy!
Hayır, beni geçtiniz. Hop, ağır olun!
-Öndesin Jeremy. -Hayır, hop!
Önlerinde olmalısın!
Bu hiç de iyi olmadı.
-Gel buraya! -Etrafında.
Nereye gidiyorsunuz?
-Yere yat! -Hadi kızlar.
İyi de bunlar... Ekinleri eziyorlar şimdi.
-Hadi kızlar. -Kenardan yürüyün.
Kendilerini Russell Crowe sanıyorlar.
-Hadi kızlar! -Hadi kızlar!
Bana gelin. Bu hiç iyi olmadı.
-Hadi kızlar. -Köpek burada.
Köpeğin az katkısı oldu. En büyük katkı benim.
Hadi kızlar!
Yapmayın şunu. Yapmayın.
Hayır. Hayır!
-Dur. Gel. -Tamam, köpeğe bak.
Gel, gel, gel!
Hadi köpek, onları geri getir.
Cici köpek.
Gidiyorlar işte.
-Hadi. -Hadi labraköpek.
Hadi kızlar.
Artık doğru yönde gidiyorlar.
-Harika bir manzara. -Fena değil.
-Çok güzel. -Bu da işin güzel tarafı.
Böyle bir şey görünce yüzünüz gülüyor.
Endişe verici fakat görsel olarak müthiş bir yolculuğun ardından
koyunlar hedefine ulaşmıştı.
Koyun yetiştirme fikri bana bu tarladayken gelmişti.
Otları ekolojik olarak kısaltmanın ucuz ve kolay bir yolu olurlar sandım.
Cidden ama, bu tarlayı
traktörle bir saatte tamamen biçebilirdim.
Bana on sterlinlik dizele patlardı.
Olur mu, Jeremy en iyisini bilir. "Koyun besleyeceğim."
Aklımdan ne geçti acaba?
Koyun sahibi olmaktan keyif aldım ama.
Yeni kırpılmış koyunlar artık sıcakla baş edebiliyordu
ancak yeni ağaçlarım için aynı şeyi söyleyemiyordum.
Onları sürekli olarak sulamamıza rağmen
yaprak döküyor ve ölüyorlardı.
Ve bu olay her yerde yaşanıyordu.
31 MAYIS
1 HAZİRAN
Altı hafta içinde ekinlerimi hasat edecektim.
Esas soru şuydu, o zamana dek hepsi pörsümüş mü olacaktı?
GELECEK BÖLÜMDE
Bana bir şeyler ver.
-Bir şey yetiştir. -Yetiştiriyorum.
Bir şey yap.
Bir de bize karşı uygulama davası açıldı şimdi.
Dalga mı geçiyorsun?
Taşrada yapabildiğin şeylerin hiçbirini
Londra'da yapamazsın.
Neredeyim?
Alt yazı çevirmeni: Murat Karahan
Proje Kontrol Sorumlusu Cem Arıkan