க்ளார்க்சன்'ஸ் ஃபார்ம்
அத்தியாம் 6 மெல்டிங்
தெரிய வந்தது, விவசாயிகள் ஏன்
எப்பவும் காலநிலை பற்றி புலம்புறாங்கன்னு.
ஏன்னா அவங்க விரும்பினது போல அது இருப்பதே இல்லை.
இலையுதிர்காலத்தில், என் பயிர்களை பயிரிடும் போது உலர் நிலையை விரும்பினேன்...
அக்டோபர் 2019
...இது கிடைத்தது.
எட்டு வாரங்களுக்கு விடாமல் மழை பெய்தது.
பிறகு, மே-யில், பயிர்கள் பிழைக்க மழை தேவையான போது...
மே 2020
...கிடைச்சது இது.
பதிவானதிலேயே மழையே பெய்யாத வசந்தகாலம்.
வயலுக்கு இந்த வறட்சி உதவவேயில்லை.
போன வருடம், அதில் ரேப்சீட் விதைத்தேன்,
ஆனால் அவற்றை எல்லாம் வண்டுகள் சாப்பிட்டன.
-ரேப் விதை? -தத்து வண்டு தாக்கிடுச்சு.
-முழு பயிர்களையுமா? -ஆமாம்.
ஒண்ணுமில்ல... அது... நான்...
அதனால், வயலை வீணாக விடுவதற்கு பதிலா,
அறிவாளித்தனமான பொதுமுடக்க யோசனை ஒன்றை யோசித்தேன்.
ஹாலொவீனுக்காக பூசணிகளை விதைத்தேன்,
எனக்கு பிடிச்ச ஸ்வீட்கார்ன்,
மற்றும் சூரியகாந்திகள், ஏன்னா சோஷலிஸ்டுகள் அதன் விதைகளை உண்பார்களாம்.
-அற்புதம். -அவை தெரியுதா?
இல்லை.
அட, எதிர்மறையா இருக்காதீங்க.
இல்லை, அதில் பூசணிகள் இருக்கு.
என்னை அவமானப்படுத்த அவை தெரியாதது போல நடிக்கிறார்.
ஒன்று தெரிந்தது.
இன்னொன்று, மற்றொன்று அங்கே.
எங்கும், ஆயிரக்கணக்கில். "கண்டுபிடித்தேன்"னு சொல்லாதீங்க.
-பாருங்க, நல்லா இருக்குல்ல? -ஆமா.
அங்கே, பாருங்க, பூசணிகள், பண்ணை கடையில் ஹாலொவீன்.
-சிக்கல் என்னன்னா, ஜெரமி... -என்ன?
அவற்றின் மேல் நீர் பாய்ச்சணும். எப்படி நீர் பாய்ச்சுவோம்?
பாருங்க, மீண்டும் உங்களைவிட ஆழமா யோசிச்சேன்.
வெற்றிட நீர் டாங்கர் வாங்கினேன்.
-அதன் மேல் தெளிப்பீங்களா? -ஆமா.
எனக்கு, எளிதான வேலை.
என் டிராக்டருடன் டேங்கரை இணைத்து, என் பெரிய நீரோடையிலிருந்து நீரை நிரப்புவேன்.
என் லாம்போ பிடிக்கும்.
வைக்கோல் காய்ச்சல் கூடு போல. மகரந்தத்துக்கு இடமில்லை.
ஆனால், வேலை நிஜமாக கடினமாக இருக்கும்னு கேலெப் சொன்னான்
ஏன்னா என் டிராக்டரால் பெரிய நீரோடையை அடைய முடியாது.
ஆமா. இதைப் பாருங்க.
ஜெரமி, ஓ, ஓ!
இதை அற்புதமா செஞ்சன்னு நினைக்கிறேன்.
ஓ, கடவுளே!
-ஓ, ஆமா! -ஓ, ஜெரமி!
என் டிராக்டர் மிகப் பெரியதுன்னு அவன் சொன்னா, அவனை கொல்வேன்.
டிராக்டர் ரொம்ப பெரிது! பாருங்க, மரத்தில் மாட்டறீங்க.
மேல்விளக்கை உடைக்கும்.
உங்க யோசனைகள்!
சரி, மேல்விளக்கு வேண்டாம்.
கடவுளே, இங்கே இடம் போதலை.
ஆனா சில கிளைகளை உடைக்காமல்
பூசணி விவசாயியாக முடியாது.
கடைசியில், அரை மைல் ஓட்டத்துக்கு ஒரு மணி நேரம் ஆன பின்...
-நேரா போங்க. -என்னடா இது?
...நீரோடைக்கு வந்தேன்.
பிரம்மாண்ட லாம்பொர்கீனி தயாரா இருக்கு.
அது திறமையான ஓட்டுதலா இல்லை, வெறும் அதிர்ஷ்டமா?
அதன் முழு ஓட்டுதலும் காட்டுத்தனம்.
வாயில்கம்பத்தை உடைச்சீங்க.
வாயில்கம்பத்தை உடைச்சேனா?
ஆமா! அதை துண்டித்து, அதை நசுக்கினீங்க.
இந்த வழியா வாங்க.
இவங்களை கஷ்டப்படுத்தப் போறீங்க.
அது நடைபாதை.
ஹாலொவீனுக்கு பூசணி கேட்பாங்க பாரு.
மன்னிக்கணும், ஹாலொவீன் கொண்டாடுவீங்களா?
ஆமா, இந்தாண்டு கொண்டாடினேன். ஏன்?
நான் பயிரிட்ட பூசணிகளுக்கு நீர் எடுக்கிறேன்,
என்னை முட்டாள் என்கிறான், நானில்ல.
-நடைபாதையை மறிக்கிறார். -அது பிரச்சனையில்லை.
நன்றி. ரொம்ப நன்றி.
மிகச்சரி... பார்த்தியா?
-இதை கழட்டினியா? -ஆமா, கழட்டினேன்.
கடவுளே! பூசணிகளுக்காக நாம் செய்வது!
உள்ளே இறங்குவது ஒரு விஷயம்.
வெளியேற சொன்னால், அதை திருப்பணும். வெளியேறணும்.
எங்கே திருப்பணும்?
ரிவர்ஸில் வந்திருக்கணும், இல்லையா?
முயற்சிச்சேன்... நீங்க என் பேச்சை கேட்கலை.
உன் கை சமிக்ஞைகள் இப்படி.
இப்படி செஞ்சேன். அப்படின்னா? திருப்புங்க.
கம்பளிப்பூச்சியா இருக்கலாம். பாம்பா இருக்கலாம்.
நீ சொன்னதே புரியலை.
அது நீரோடையில் இருக்கு.
சரி, நீர் கிடைக்குமா பார்ப்போம்.
நான் செய்ய வேண்டியது அதுதான்.
அந்த வால்வை திறங்க!
ஆமா, எனக்கு கேட்குது!
உயிரோட இருக்கு!
எந்த நிமிஷமும், இந்த நீரோடையில் டவர் ப்ரிட்ஜையும் இழுப்போம்.
அதோ பாருங்க, பாருங்க.
-ஓ, ஆமா! -உங்க பூசணிகளுக்கான நீர்.
வெற்றிட டேங்கர் நிரம்பியதும், அணைத்து, கழண்டு கொள்ள வேண்டியதுதான்.
பாவி... கிராமத்து கிறுக்கனே!
தப்பான பட்டனை அழுத்தினேன்!
நாங்க வந்த வழியே திரும்பிப் போகும் எளிதான வேலை இருந்தது.
எந்தப் பக்கமா ஸ்டியரிங் சுற்றணும்?
செய்முறையை சொல்ல முடியாது. நீங்க தெரிஞ்சுக்கணும்.
ஆமா, ஆனா துரதிர்ஷ்டவசமா எனக்கு தெரியாது.
இருந்தாலும், நாங்க ஒன்பது மாசமா ஒன்றாக வேலை செஞ்சதால்,
குழுவாக வேலை செஞ்சால், பிரச்சனையை தீர்ப்போம்னு நினைச்சோம்.
-நீண்ட தூரம் வலது பக்கம். -சரி, ஆனா எனக்கு தெரியலை!
உங்க பின்னாடி பாருங்க. இப்போ முன்னாடி.
ஓ, ஓ! இப்போ திரும்பி வாங்க.
-அந்த பக்கம். -அந்த பக்கமா?
வேலியை இடிப்பீங்க.
-இப்போ என்ன செய்றது? -முன்பக்கம்.
-மறுபடியுமா? -இல்ல, நீங்க அந்தப் பக்கம் போகணும்.
-இருங்க! -என்ன?
-சீக்கிரம் குழியில் இறங்குவீங்க. -நீ எங்கே!
வலது பக்கமா இடது பக்கமான்னு சொல்லு!
எனக்கு குழப்பமாயிருக்கு.
நாங்க அதைதான் கண்டுபிடிக்கணும். வலது எது, இடது எதுன்னு தெரியாம இருக்கான்.
இது நேரமெடுக்கும் போல.
-இன்னும் முன்னாடி போங்க! -என்ன?
-இல்லை, அந்தப் பக்கமா போங்க. -என்ன? இரு.
-திரும்பி வாங்க. -அந்த பக்கமா?
இல்லை.
கடைசியில், கேலெப் ஆலோசனை தந்தான்
அதை அவன் முன்பே சொல்லியிருக்கணும்.
-என்னை செய்ய விடுவீங்களா? -சரி.
முதலில் வெற்றி பெறலைன்னா, கைவிடுங்க, பதின்ம வயதினனிடம் கொடுங்க.
ஆமா, பின்னாடி நேரா வா.
வேலை செய்யுது, எனக்கு தெரியும்.
என் அடுத்த ஓட்டத்தில் இப்படி செய்திருப்பேன், நல்லா செஞ்சே.
-வா, ஓட்டை வண்டியே! -இது ஓட்டை வண்டியில்லை!
"நல்ல..."
-நல்ல பணி, கேலெப். -நன்றி.
-ரொம்ப அருமை. -பரவாயில்லை.
நீரோடையிலிருந்து வந்து போகும் பயணம் ஐந்து மணி நேரம் ஆனது,
ஆனா இப்போ, 1,000 கேலன்கள் நீர் இருந்தாலும்,
வயலுக்கு மீண்டும் போனேன்...
முழுசா நிறைய நீர் பாய்ச்ச தயாரானேன்.
ஆம்!
ஓட்டுங்க! போங்க!
போறேன். போறேன்.
இதை பாருங்க. என்னைப் பாருங்க.
மற்றபடி காய்ந்து போன என் வயலுக்கு நீரும் ஊட்டமும் அளிக்கிறேன்.
கீழ் முனையில் அதை சுழற்றுகிறேன்.
அற்புதம்! அதைப்பாருங்க.
சீக்கிரமே என் வயலில் பூசணிகளும் ஸ்வீட்கார்னும் வளரப்போகுது.
தீர்ந்தது. நீர் தீர்ந்தது.
இருங்க, நீர் எங்கே போனது?
எங்கே நீர் தீர்ந்ததுனு பாருங்க!
நிஜமாவே அவ்ளோதான் இருக்குன்னு சொல்றியா?
அது 1,000 கேலன்கள் என்றால்,
4,500 லிட்டர்கள்,
ஒன்றேகால் முறை ஓட்டினோம்...
ஆம். ஒரு மில்லிமீட்டர் மழை பாய்ச்சினீர்.
நான் ஒரு மில்லிமீட்டர் பாய்ச்சல!
அது அதுதான்.
அதாவது, ஏற்கனவே ஆவியாகி பறந்துபோனது.
அதாவது, திறம்பட சொன்னால்...
அது திறம்பட இல்லவே இல்லை.
-ரொம்ப எதிர்மறையா இருக்கார். -ஆமா, ஆனா அவரோட ஒத்துப்போறேன்.
ஹாலொவீனுக்கு பூசணிகள் தேவைன்னா...
கேள்விக்கு பதிலளிப்போம். நமக்கு நிஜமா பூசணிகள் தேவையா?
ஆமா, ஆமா. இல்லை, ஏன்னா நாம் பூசணி விதைகளுக்கு பணம் தந்தோம்,
நான் நீர்க்கலத்துக்கு பணம் தந்தேன்.
ஆனா இவைகளை எப்படி உயிர்ப்பிப்பது?
போதுமான மழை பெய்யலைன்னா...
ஆமா, ஆமா. அடுத்த மழை எப்போ?
முன்னறிவிப்பில், 15 நாட்களுக்கு இல்லையாம்.
நாசமாப் போச்சு.
அப்போ என்னால் செய்ய முடிந்தது ஒன்றுதான்.
கேலெப்பிடம் ஒரு பாய்ச்சும் குழல்...
எப்பவுமே கிறுக்குத்தனமா யோசிப்பார்!
...சீக்கிரமா தூங்கினேன்.
அடுத்த நாள் முக்கியம்,
ஏன்னா இந்த வயலில் உள்ள எல்லாமும் ரொட்டி செய்வதற்காக விற்கப்படும்.
இந்த வயலில் உள்ள எல்லாமும் ஞாயிறு மதிய உணவை தயாரிக்க விற்கப்படும்.
எனக்கு சிறந்த விலைகள் கிடைப்பதை உறுதி செய்ய,
உற்சாக சார்லீ சொன்னார், நான் பரீட்சையில் கலந்துக்கணும்.
-சார்லீ, நலமா? -அருமை. நீங்க நலமா?
நல்லது. இந்த சிவப்பு டிராக்டர் விஷயம்?
இன்று காலை உங்க ஆய்வு இருக்கு.
ஃபோனில் அதை செய்யணுமா?
ஆமா, அது கோவிட் விதிகள்.
இதன் பின்னணி, உங்க விளைபொருட்களை முழு சந்தை விலைக்கே
விற்பதற்கும் தள்ளுபடி இல்லாமல் இருப்பதற்கிடையேயும் உள்ள வேறுபாடு.
வாடிக்கையாளர் ஏதாவது வாங்கும்போது,
அதில் சிவப்பு டிராக்டர் இருந்தா...
-அதேதான். -...என் வயல் முழுக்க மலம் இல்லையென
யாரோ உறுதி செய்ததை காட்டுகிறது.
சரிதான், ஆமா. இது தீவிரமான அங்கீகாரமளிக்கும் திட்டம்.
அங்கீகாரம் பெறாம முழு விலைக்கு என் பொருளை விற்க முடியாது.
ஆமா, இந்த ஆண்டுக்கு உங்க லாபத்தை அது பெருமளவு பாதிக்கும்.
விரைவில் சிவப்பு டிராக்டர் ஆய்வாளர் அழைத்தார்
என் முதல் ஃபேஸ்-ஸூம்-டைம் சந்திப்பை தொடங்கினேன்.
ஜெரமி, எப்படி இருக்கீங்க?
நலம்தான், நன்றி. எப்படி இருக்கீங்க? உங்களை எப்படி பார்ப்பது? பார்க்க முடியாதா?
உங்க திரையில் எங்கோ ஒரு ஓரத்தில் என் முகம் தெரியலையா?
இல்லை. ஒன்றுமில்லை. இணைஞ்சிருக்கீங்க, காணொளியும் குரலும் இருக்கு.
எல்லா செயலிகளும் நின்றன, இப்போ திரையும் செயலிழந்தது.
கடைசியா நாங்க மீண்டும் இணைந்ததும்...
வாழ்த்துக்கள், நாம இணைந்தோம்.
...சோதனையாளர் டேவ், பண்ணை கட்டிடங்களை சுற்றிக் காட்ட சொன்னார்.
சரி, ஜெரமி, காய்ந்த புல்லுக்கும் வைக்கோலுக்கும் வலதுபக்கம் என்ன?
அது பெரிய கத்திரிக்கோல் ஜாக்
கான்டார்களை பார்க்க கொலம்பியாவில் பயன்படுத்தினேன்.
பிறகு, என் சக ஊழியர்கள் சிதறடித்த வீட்டின் சில கதவுகள் அவை.
டேவ் பண்பாக சொன்னார், அவர் காண விரும்பியது விவசாய கருவிகளை,
கிராண்ட் டூர் பொருட்களை அல்ல.
உங்க ரசாயன கிடங்கு எங்கே?
இப்போ ரசாயனங்கள் எங்கே?
அவை இங்கே கொள்கலனில் இருக்கின்றன.
கொள்கலன்கள் பாதுகாப்பானவை, நீர் புகாதவை என்று நினைத்தோம்.
-தயாரா? -ஆமாம்.
ஸாரி, அது ஆல்ஃபா ரொமேயோவாக இருக்கலாம்.
-ஆமாம். -இருங்க.
அது...
தடுமாறி தொடங்கிய பின்...
பகல் முழுக்க டேவ் என்னை வாட்டி எடுத்தார்.
தரையில் ஒரு கேன் பெட்ரோல் இருக்கு, எதற்கு?
உங்க முன்னால் உள்ள பைகளில் என்ன?
செம்மறிகளுக்கான மருந்துகள் இருந்தா, அவை எங்கே?
அந்த கருப்பு பை எதுக்கு?
எங்காவது சிவப்பு வேலி இருக்கா?
அறுவடை தானியத்தை அந்த கிடங்கில் சேமிப்பீங்களா?
என்ன ரகம்? என்ன எழுதியிருக்கு?
எலி கட்டுப்படுத்த என்ன செய்றீங்க ஜெரமி?
எலி கொலையாளி நிக் வருவார். அது அவரது நிஜ பெயர் அல்ல.
தொகுதி எண், தயவு செய்து?
17318.
அதில் கணித எண் என்ன?
19/2ஹெச்.
76325.
/1549.
0-0-0-0-0-0-பி.
செம்மறிகள் எங்கே, ஜெரமி?
-என் டிராக்டர் தெரியுதா? -ஆமா, அருமை.
ரசாயன கிடங்கு.
ஏதாவது திரவம் சிந்தினால்,
அதை சுத்தம் செய்ய ஏதும் இருக்கா?
ப்ராட்லி கூப்பரும் ஜென்னிஃபர் லாரென்ஸும் நடித்த படம் இருக்கு.
உங்களுக்கு அதில் ஆர்வமுண்டா?
அது சரிவராது.
ஆமா, அப்போ அவசரநிலை வசதிகள் அவசியம், மணல், உறிஞ்சும் துகள்கள், தொட்டி,
சிந்தியதை தேக்கி வைக்கும் திறன் போன்றவை தேவை.
விலங்குகளின் போக்குவரத்துக்கு யார் பொறுப்பு?
சில நேரங்களில் நான்.
இன்னும் அதனுள் விலங்கு மலம் இருக்கு.
இல்லை, அது மண் தான்.
விலங்கு மலம் இல்லை.
ஒரு கைப்பிடியை அள்ளி எனக்கு காட்டுவீங்களா?
செய்றேன். இருங்க. இதை பாருங்க.
இழுவை வண்டிகள் சுத்தமாயிருப்பது அவசியம்.
இழுவை வண்டி சுத்தமாயில்லை.
ரசாயன கிடங்கு மற்றும் இழுவை வண்டி சோதிக்கப்பட்ட பின்,
இழுவை வண்டியில் மலமில்லை, மண்தான்,
டேவ் என் கோப்பு அமைப்பை பார்க்கணும் என்றார்.
ஜெரமி, உங்களிடம் மண் மேலாண்மை திட்டம் இருக்கா?
அதோடு... இல்லை, அது உர மேலாண்மை திட்டம். இல்லை.
கேள்வி என்ன? மறந்துடுச்சு.
நீங்க ஈடுபட்ட முதல் தணிக்கை இதுதானா, ஜெரமி?
கடைசியில் என் ஃபோன் பேட்டரி 2%ல் இருக்கு,
நான் நேரா விஷயத்துக்கு வந்தேன்.
டேவிட், எனக்கு தெரியணும்...
இரண்டு விஷயத்தில் நாங்க தப்பு செய்தோம்,
மணல் குழி மற்றும் மண்ணான இழுவை வண்டி,
ஆனா நாங்கள் தேறுவோமா?
ஆமாம்.
இது எனக்கு ரொம்ப பெருமிதம் தந்தது.
நான் ஒன்றை சரியா செய்தேன்!
ஆனா சோகம் என்னன்னா, கொண்டாட நேரமில்லை
ஏன்னா அடுத்த அவசரநிலை வந்தது.
என் ஈரநிலப்பகுதிகளில் சற்று ஈரம் பாய்ச்சணும்.
-பிளவுகளைப் பாருங்க. -ஆமா. ஆனா நேர்மறையானதும் இருக்கு.
-என்ன? -புல், அதிக மதிப்புள்ளது.
-என்ன, வைக்கோலா? -வைக்கோல்.
அப்படியா?
வைக்கோல் கொட்டகைல அடுக்கலாம்.
உத்திரவாதம், ஏன்னா யாரிடமும் இல்லை.
-அதிக வைக்கோலை செம்மறிகள் சாப்பிட்டன. -ஆமா.
அதுவும் உனக்கு பிடிக்கலை.
செம்மறிகளை நீங்க வளர்க்கலைன்னா, வைக்கோலை வெட்டி,
வைக்கோலால் லாபம் ஈட்டியிருப்பீங்க.
-செம்மறிகளில் லாபம் வரலை. -நிறைய இழந்தீங்க.
வைக்கோலுக்காக வெட்டியிருந்தா இழப்பென்ன?
-ஒன்றுமில்லை. -அதேதான்.
அதைத்தான் சொல்றேன். செம்மறிகள் ஒழியட்டும்.
கேலெப் ஆட்டன்பராவும் நானும் கவனத்தை நான் வாங்கிய
நீர் பாய்ச்சல் தீர்வு அமைப்பில் செலுத்தினோம்.
சூரிய சக்தியுள்ள நீர் பம்ப்.
அது சரிவராது, இல்லையா? கற்பனை பண்ணாதீங்க.
நானும் இது சரிவரும்னு நினைக்கலை, ஆனா இயற்கைக்கு வாய்ப்பு தருவேன்.
வானத்தில் மின் நிலையத்தை கடவுள் தந்திருக்கார்,
நாம் அதை பயன்படுத்தப் போறோம்.
இவற்றை இப்பொதைக்கு படுக்க வைப்போம், நல்ல யோசனை.
இது பம்ப்புக்கு சக்தி தரும்.
குட்டைக்குள் மின்சக்தியுள்ள பொருளை இறக்கப் போறேன்.
-தயாரா? -ஆரம்பிங்க.
சிறுநீர் கூட அதைவிட வேகமா கழிக்கலாம்.
புலம்ப வைக்கும் போல இருக்கு.
-தீர்வு என்னன்னு தெரியுமா? -என்ன?
உள் எரிப்பு.
எல்லாத்துக்கும் இது தீர்வு. வேகமும் சக்தியும்.
அதனால் நான் வாங்கப் போனேன்
சீக்கிரம் சில பெரிய குழல்களும்...
பெட்ரோல் எனும் ஆம்பர் நிற தேனை எரிபொருளாக கொண்ட ஜெனரேட்டரும் வாங்கினோம்.
சூரிய சக்தியாம், போங்கடா.
சிக்கல்.
-அதை எடுத்து வர்றீங்களா? -நிச்சயமா.
இல்லை, நல்லா சிக்கியிருக்கு, நண்பா, ஸாரி. என்னால் முடியாது.
அடப்பாவி!
என்னை டிராக்டரில் கழுத்தறுத்தே. பழிவாங்கல்.
எரிபொருள் பம்ப், சோக் இயங்குது.
-சரி. -சரி, தயாரா?
இதோ, நாங்க மீண்டும் நிரூபிக்கிறோம்,
உள் எரிப்பை ஒப்பிட்டால் சூரிய சக்தி ஒன்றுமேயில்லை.
அதோ வருது. அதோ வருது. அதோ வருது!
சரி, காட்டுத்தனமா இருக்கு.
-இது சரிவரலை தானே? -என்ன சொல்றே?
சக்தி ரொம்ப அதிகம்.
விதைகளையும் மண்ணையும் அங்கேயுள்ள நதிக்கு கொண்டு போகுது.
இதை பிடிப்பது கஷ்டமான வேலை.
அய்யோ! வேண்டாம், அதை நிறுத்து.
சரி, நான் எப்போதும் சொல்வது போல,
வேகமும் சக்தியும் சரிவராது.
சூரிய சக்திதான் பதில்.
அதனால...
வா, கேலெப், ஸ்யூஸ் தன் வேலையை செய்யட்டும்.
15 நிமிஷத்தில் திரும்பி வரணும்.
தெரியும்.
இங்கே நீர் பாய்ச்சி, திரும்பி, குழாயை நகர்த்தணும்.
ஈரநிலங்கள் சரிசெய்யப்பட்டதும், அடுத்த திட்டத்துள் குதித்தேன்.
அரசுக்காக சில மரங்களை நடுகிறேன்.
இதுவரை பதிவானதில், மிக உலர்ந்த மே மாதம்,
என் வலது கால் பாடாய்ப் படுது.
மோன்டி டான் இதை செய்தால்,
பார்க்க ரொம்ப எளிதா இருக்கு.
அரசாங்கம் அறிவித்தது, 2025க்குள்,
யூகேவில் 125 மில்லியன் மரங்களை நடப்போறாங்களாம்,
எல்லோரும் சொன்னாங்க, "அருமை!"
அது அருமைதான்.
ஆனா இந்த மரங்கள் எங்கிருந்து வரப் போகுது?
அவற்றை வெளிநாட்டிலிருந்து இறக்குமதி செய்யணும்.
செஞ்சால், ஸ்கான்டினேவியாவின் ஆஷ் டைபேக் மற்றும்
கனடாவின் டச் எல்ம் போன்ற வெளிநாட்டு நோய்கள் பரவும்.
பிறகு, ஏற்கனவே உள்ள மரங்களை அது கொன்றுவிடும்.
அதை நடப்போவது யார்?
125 மில்லியன் மரங்கள்!
இந்த நாட்டில் ஸ்ட்ராபெர்ரிகள் பறிக்கக்கூட ஆள் கிடைப்பதில்லை.
சுயநலமா, இன்னொரு பிரச்சனை இருக்கு.
நான் என்ன நினைச்சேன் தெரியுமா, நான் ஒரு மரம் நட்டால்,
அது நிஜ மரமாவதற்குள், நான் இறந்திருப்பேன்.
அப்போ, நன்றிகெட்டவங்களுக்காகவும் புதுயுகத்தினருக்காகவும் உழைக்கிறேன்.
இதன் வேகத்தை கூட்டணும்.
இந்த மரங்களை எங்களால் நட முடிகிறது, வெறும் இரண்டு பல்சக்கர வாகனங்கள்
குப்பை வண்டி, வேன், ஒரு லாரியுடன்.
அவைகளை மட்டும் பயன்படுத்துறோம்.
சுற்றுச்சூழலுக்கு ஏற்ற குறைந்த உமிழ்வு இயந்திரம்
ஒரு மரம்!
இது வெளியேற்ற குழாய்.
இது பாசனம் மற்றும் ஒரு காற்றோட்ட குழாய்.
வேர்களின் விளிம்பில் நீர் வார்க்கும்.
அப்போ அதில் ஓட்டைகள் இருக்கு.
இதன் வயது என்ன? 5, 10 ஆண்டுகளா?
-40 ஆண்டுகள் இருக்கும்னு நினைக்கிறேன். -அப்படியா?
20 புது மரங்கள் எனக்கு கிடைச்சிருக்கு.
பூச்சிகளுக்கும், பறவைகளுக்கும் நல்லது, அவற்றில் கூடுகட்டும்.
பொதுவா மரங்கள் பிடிக்காது,
ஆனா இவை பிடிக்குது, ஏன்னா வெளியேற்றக் குழாய் உள்ளவை.
மே மாதம் முடிவுக்கு வந்தும், மழையின் அறிகுறியே இல்லை.
எங்கள் கவனிப்பில் உள்ள அனைத்தையும் பராமரிக்க முடிந்ததை செய்தோம்.
குளத்து மீனுக்கு நிழல் அமைத்தோம்.
நீரை இடைவிடாது இடம் பெயர்த்தேன்.
கேலெப், தன் குழாயுடன் நின்றான்.
நான் பொதுமுடக்கத்தில் பயிரிட்ட காய்கறிகளை சார்லீ பார்வையிட்டார்.
இவை நல்ல சூழல்கள் இல்லை, ஆனால் பண்ணை கடை அமைத்தோம்,
அதில் வைக்க ஏதாவது வேண்டும்.
ஸ்விஸ் சார்ட், பீன்ஸ், அகல பீன்ஸ், ஸ்வீட்ஸ் இருக்கு,
நூல்கோல், லீக்ஸ் இருக்கு.
எதுவென்றாலும், இங்கே வளர்க்கிறோம், முயற்சிக்கிறோம்.
இது நிஜ சவாலாக இருக்கப் போகிறது.
ஆனா மிகப்பெரிய சவால், எங்க பிரதான பயிர்களின் நிலைதான்,
எங்க அடுத்த கள நடையில் சார்லீ சுட்டிக்காட்டியது போல.
அப்போ, இந்த கோதுமை.
இதன் கீழே பார்த்தால்,
பார்க்க முடியும், கொஞ்சம் அதிகமாவே...
அருமை, ஒரு முழு ரொட்டி வீணாச்சு.
அடிப்பாகத்தில் துரு வருகிறது.
-என்ன இருக்கு? -துரு.
-இது ஒரு நோய்வகை. -லான்சியா போலவா?
அதேதான்.
ஆனா இப்போதைய பிரதான பிரச்சனை, செடியின் அடியில்,
ஈரப்பதத்துடன் அழகிய வெள்ளை வேர்கள் வளரணும்.
-ஈரப்பதமும் இல்லை. -ஈரப்பதம் இல்லை.
ஆறு, ஏழு வாரங்களா பொதுமுடக்கத்தில் இருக்கோம், சரிதானே?
-அந்த துருவை நான் பார்க்க வந்ததால். -ஆமா.
ஆனா நாம் பொதுமுடக்கத்தில் இருந்தோம்... மழையும் பெய்யலை.
-இரண்டு மாதமாக. -இரண்டு மாதம்.
எல்லா இடத்திலும் அதே வறட்சிதான்.
இன்னொரு பயிரை பிய்த்தார்.
கொஞ்சம் அழுத்தமாகுது, ஈரப்பதமின்மையின் அழுத்தம்.
-மெழுகு. -எப்படி தெரியும்?
-தெரியுது, வெள்ளை பசையா? -வெள்ளை பசை.
வெள்ளை பசை மெழுகு போன்றது, தன்னை காத்துக் கொள்ள,
அதில் வெள்ளை பசை இருந்தால் அதுக்கு அழுத்தமா?
ஈரப்பதத்தை குறைக்க இலைகள் சுருளும்.
சுருண்டால் மோசமா?
சுருண்டால் மோசம். இந்த பயிர்கள் துவண்டிருக்கு.
நீர் பற்றாக்குறை தீவிர பிரச்சனை ஆனது,
ஆனால் எனக்கு தொல்லையான பிரச்சனை அது மட்டுமல்ல.
அன்றொரு நாள் இதை செய்தேன்,
கேலெப் எதையோ தெளிப்பதை பார்த்தேன்.
-அப்படியா? -ஆமா.
எவ்ளோ நாள் வயலில் தெளிப்போம், அவை இப்படி சொல்லும் வரை,
"நிஜமா, தெரியுமா? இனிமே எங்கிட்ட ஒண்ணுமில்ல"?
-பயிர் சொல்லுமா? -மண் மட்டும்.
கால்பந்து வீரரிடம் சொல்ற மாதிரி தானே,
"ப்ரீமியர் லீக் பருவத்தை முடிச்சீங்க,
"இப்போ உடனே தெற்கு அரைக்கோளத்தில் விளையாடப் போறீங்க
"அங்கேயும் நல்லா விளையாடணும், நேரா திரும்பி வரணும்."
அவங்களால நீண்டகாலம் கால்பந்து விளையாட முடியாது.
அதனால சுழற்சி இருக்கு. வித்தியாசமா வளர்க்கிறோம்...
ஆனா நாம் பயிரிடுவது கோதுமை, பார்லி, ரேப். நிஜமாயில்ல...
ஆனா சுழற்சி, இரசாயன சுழற்சியை முறிக்குது.
இரசாயனத்தை காரணமின்றி நாம் ஊற்றுவதில்லை.
சரியான காரணங்களுக்காக செய்றோம்.
உலகுக்கு உணவளிக்க, பயிர்களுக்கு ஊட்டமாக.
நீண்ட காலத்துக்கு, சிலர் சொல்றாங்க, விஷமக்காரர்களா இருக்கலாம்,
ஆனாலும், சொல்றாங்க, இந்த நாட்டில்,
எங்களுக்கு 90 அல்லது 100 அறுவடைகள் மட்டுமே,
மேல் மண் சாகும் முன்.
-நான் கொஞ்சம் கவலைப்படலாமா? -கவலைப்ப்டுவது நியாயம்.
சார்லீயும் நானும் பயிர் நடையை முடித்தபின்,
ஒரு கொலை மர்மத்தில் என் கவனத்தை திருப்பினேன்.
வழக்கமா, என் கோழிகள் இப்படி இருக்கும்.
ஆனா கடந்த சில நாட்களா, இப்படி தெரிய ஆரம்பித்தன.
என்ன நடக்குதுன்னு புரிஞ்சுக்கிட்டேன்.
இது ஆயர் காட்சி என்று சம்மதிப்பீங்க.
கோழிக் கூண்டுகள் மேல் செம்மறிகள் தங்களை தேய்க்கின்றன.
ஆனா இது ஆயர் காட்சி அல்ல.
ஏன்னா அவை செய்வது, கோழிக்கூண்டு கதவுகளை திறப்பதுதான்.
பொய் சொல்லலை. அவை தாழ்ப்பாளை தேய்க்கின்றன...
இல்லை, நீல கதவை அவை திறந்தன. வாங்க.
இதோ பாருங்க.
அட, தள்ளிப் போங்க.
பாருங்க, தாழ்ப்பாள் மேல் தங்களை தேய்க்கின்றன
கதவு திறக்கிறது, கோழிகள் வெளியேற முடியும்.
ஏன் அப்படி செய்யுது?
எனக்கு தோன்றும் ஒரே காரணம், அவை சலிப்பாக நினைக்கின்றன,
"ஹேய், பெண்களே, வாங்க, போய் சில கோழிகளை விடுவிப்போம்
"நரிகளால் உண்ணப்படும் முன் எவ்ளோ தூரம் போகும் பார்ப்போம்."
நரிகள் குழியில் வாழ்கின்றன,
இங்கிருந்து தெரியுது, அந்த புதரில்.
அதாவது, அவை கேஎஃப்ஸி கிளைக்கு எதிரே வாழ்கின்றன.
செம்மறிகளுக்கு தெரியும், நரிகள் அங்கே, கோழிகள் இங்கே.
அவற்றுக்கு வெறும் விளையாட்டு.
ஆனால், கேலெப் என் கோட்பாடை நிராகரித்தான்.
பிரச்சனையை தடுக்க வேலி அமைத்தபோது,
கோழிக்கூண்டுகள் மேல் செம்மறிகள் தேய்க்கும் காரணத்தை சொன்னான்
செம்மறிகளுக்கு வெப்பமாக அரிப்பாக இருக்குமாம்.
அப்படின்னா, அவற்றின் ரோமத்தை நீக்கணும்.
-அவை இந்த வயலில் வாழ்கின்றன. -ஆமா.
பார்த்தாலே கதை தெரிகிறது.
அது பச்சையா இருக்கு, அது இல்ல.
அதனால், என்எஸ்ஏவின் கெவினை அழைத்தேன்.
செம்மறிக்குட்டி பெருக்கம் பற்றி கேட்டார்.
எல்லா குட்டிகளும் பிழைத்தன, ஒன்றைத் தவிர.
அது நல்ல விஷயம்.
ஒன்றின் பின்பக்கத்துக்குள் என் கையை விட்டேன்.
-அதை செஞ்சிருப்பீங்க. -இல்லை.
நிஜமான தவறு. வேணும்னே செய்யலை.
இதோடு நட்பா?
இதன் பின்பக்கத்தினுள் கை விட்டேன் போல,
ஏன்னா நான் வந்தாலே,
"மீண்டும் செய்யாதே"ன்னு பார்க்கிறாள்.
-ஆமா, இங்கே மக்கள் இருப்பதால். -மன்னிப்பு கேட்டேன்.
விரைவில், மேய்ப்பர் எல்லென் ஒரு நண்பனுடன் வந்தார்,
கூண்டுகளுக்குள் செம்மறிகள் அடைக்கப்பட்டன,
விரைவான ரோம நீக்கம் தொடங்கியது.
-கடவுளே, பாருங்க... அது சுற்றுமா? -ஆமா.
கண்டுபிடிச்சேன்.
-விரலை உள்ளே விட்டால்? -வெட்டிடும்.
என் கையை வெட்டிப்பேன்... ஏன் அப்படி இருக்கு?
அதை நகர்த்துவதற்காக.
இல்லைன்னா, செம்மறியின் வளைவுகள் மேல் இயக்க முடியாது.
அது ஆபத்தானது.
அவற்றை தலைகீழாக இழுக்கணுமா?
அப்போ அது எளிது. அவற்றை நீக்க தொடங்கலாம்.
நேரத்தை மிச்சமாக்கும்.
இது நன்மைக்காக செய்யப்படுது.
ஏன்னா இவை வெப்பமாகும்.
ரொம்ப வெப்பமாகும், புழுக்கள் வரவும் வாய்ப்பிருக்கு.
ஒரு வேலை தேடறீங்க போல.
கம்பளிகளை சுருட்டும் பணியில் என்னை கெவின் ஈடுபடுத்தினார்.
சரி. இப்படி எறியணும்.
கழுத்திலிருந்து எது முதுகுப்பகுதி சொல்லுங்க?
அது முதுகுப்பகுதி என்பேன்.
-அது கழுத்துப்பகுதி. -தெரியும்.
-கொஞ்சம் மலம், பாருங்க. -அது மலம் தான்.
மலம் இருந்தால் அப்படி எடுக்கணும்,
இறுக்கமாக சுருட்டணும்,
கழுத்து பகுதியை கொண்டு வந்து, அதனுள் அடைக்கணும்.
அருமையான ஒன்று.
இது மலம் கழித்தது...
எப்படி முன்பும் பின்பும் மலம் இருக்கு?
பாருங்க, எல்லா பக்கமும் மலம் கழித்தது. அதன் பாதங்கள் மேல்.
சுருட்டல் எனக்கு ஏற்றதில்லை என உடனே முடிவெடுத்தேன்.
அதை நான் செய்ய விரும்புறேன்.
-அடுத்ததை செய்யவா? -நீங்க விரும்பினால்.
அப்போ, அவளது தலையை பிடிங்க.
அவளது வாலை பிடிங்க.
பரஸ்பரம் பார்த்து வளைவாங்க, நீங்க பின்னாடி வரணும்.
இல்லை, இல்லை!
சரி. முதலில், நான் அமைதியாகணும்.
அவற்றை மல்லாக்க படுக்க வைப்பேன்னு தெரியக் கூடாது.
உங்களிடம் பேசறேன். செம்மறி உளவியல்.
-அவளுக்கு முன்பே தெரியும். -நிச்சயமா.
அமைதியா இருங்க, கெவ், அமைதியா இருங்க.
நீங்க இருவரும் பதறக்கூடாது.
அவளது தாடையில் கை வையுங்க.
நான் சரியா செஞ்சேன்!
-பிடிச்சோம். -ஆனா அவ என் மேல் கிடக்கிறாள்.
அடுத்த நடவடிக்கை, தலை.
என்னை உதைக்கப் போறா.
என் ஆணுறுப்பில் உதைத்தது! அவ்ளோதான். சரி.
என்னால் செம்மறிகளுடன் மல்லுக்கட்ட முடியாது.
இதை எளிதாக்க, எல்லென் எனக்காக ஒரு செம்மறியை இழுத்தாள்.
அதன் காலை உங்க பிட்டத்தின் இடைவெளிக்குள் வைக்கணும்.
-பிட்ட இடைவெளியா? -ஆமா.
-அவ தலையை எங்கே வைக்க? -அவள் தலையை முன்னோக்கி.
அந்தப் பக்கம். ஓ, கடவுளே! அது...
பாருங்க, இவளை அமைதியாக்கறேன்.
இந்தாண்டு விடுமுறைக்கு எங்கே போறே?
பாருங்க, எனக்கும் அவளுக்கும் நிதானமான உறவு இப்போ.
உள்தொடையில்!
அய்யோ, முடியாத வேலை.
நம்ப முடியலை... செம்மறியை கட்டுப்பாட்டில் வைப்பது,
அதை செய்ய ஏற்கனவே ஆக்டோபஸா இருக்கணும்,
அதற்கு எட்டு கால்கள் தேவை, பலமா இருக்கணும்.
அங்கே கிடக்கு,
தலையை ஆட்டிக்கிட்டு, உங்க பலவீன இடத்தை தேடுது,
நீங்க கருவியை இயக்கறீங்க,
அது எந்த நேரமும் உங்க கையை வெட்டலாம்.
உங்க நாய் அசத்தல்னு நினைச்சேன்.
நீங்க உங்க நாயை விட அசத்தல்.
ரோம நீக்க தோல்விக்குப் பின், சுருட்டும் பணிக்கு திரும்பினேன்.
இன்று எப்படி போனது, ஜெரமி?
மழித்த செம்மறியின் தோலிலிருந்து காய்ந்த மலத்தை நீக்கினேன்.
இது செம்மறி தொடர்பான தொழில் என்பதால்,
இது நிதி விஷயத்தில் லாபகரமா இருக்காதுன்னு எனக்கு சந்தேகம் இருந்தது.
கோவிட் இருக்குன்னு தெரியும், அதனால சீனாவுக்கு ஏற்றுமதி இல்லை.
யாரும் வீடு கட்டலை, யாரும் தரைவிரிப்பு வாங்கலை.
யாரும் கம்பளி ஆடைகள் அணிவதில்லை
எல்லாரும் டிராக் உடை, கால்பந்து சட்டை அணியறாங்க.
அந்த ரோமக்கற்றைக்கு எவ்ளோ லாபம் கிடைக்கும்?
முப்பது முதல் நாற்பது பென்ஸ் என்பேன்.
அப்போ, 77 செம்மறிகள் இருந்தால்...
30.80 பவுண்டுகள்.
இத்தனை கம்பளிக்கும் 30.80 பவுண்ட் தானா?
ஆமா.
ஒரு செம்மறிக்கு எல்லெனின் சம்பளம் 1.75 பவுண்ட். அவள் நண்பனுக்கும்.
அவங்க தயாரிப்பிலிருந்து எனக்கு 40 பென்ஸ் லாபம்.
கெவ், இது தடை செய்யப்பட்ட தொழில்.
ஆனா இந்த பிரிவை நாம் லாபம் ஈட்ட செய்யலைதானே?
பழைய காலத்தில் லாபம்.
பன்னிரெண்டாம் நூற்றாண்டில் காட்ஸ்வால்ட்ஸில் ஐந்து லட்சம் செம்மறிகள்,
முழு நாட்டில் இருபது லட்சம் மக்கள்.
பிரிட்டனில் 4-1 என்ற விகிதத்தில் செம்மறிகள்.
இங்கேயுள்ள சில ஊர்களைப் பார்த்தால்,
மிகப்பெரிய தேவாலயங்கள் உண்டு.
கம்பளி மூலம் செல்வந்தர் ஆனவர்கள், சமூகத்துக்கு தொண்டு செய்தனர்.
பெரிய தேவாலயங்கள் கட்டினர்.
அங்கே, பெரிய தேவாலயங்களும் பெரிய வீடுகளும் உள்ளன.
ஏன் மக்கள் டிராக் உடை அணியறாங்க? டிராக் உடையை தடை செய்யலாமே?
கால்பது சட்டைகளும், தடையாகணும். தடையாகணும்.
-கம்பளி ஆடை மட்டும் அணியலாம். -உங்களை ஆதரிக்கிறோம்.
-இனி டிராக் உடைகள் இல்லை. -கம்பளி உள்ளாடைகள்.
கம்பளி உள்ளாடைகள்.
எல்லெனும் அவளது நண்பனும் செம்மறிகளை மழிக்கையில்,
ஜெரல்ட் வந்தார், அவரும் முடிதிருத்தியிருந்தார்.
-சரி, ஜெரல்ட். -ஹலோ.
நான் முடிக்கிறேன். வெட்டும் கருவி இருக்கு.
ஓ, ஆமா.
ஆமா. சரி, இதை சுருட்டப் போறேன்.
பேசினதில் சந்தோசம், ஜெரல்ட்.
மதியம் செல்ல செல்ல, மதிப்பற்ற ரோமக் கற்றைகள் வந்துகொண்டே இருந்தன,
கடைசியில் மிஞ்சியது, இரண்டு ஆட்டுக் கிடாக்கள்,
வெய்ன் மற்றும் லியொனார்டோ.
இப்போ அவன் துடிச்சால்...
இதுல வேடிக்கை, நிஜ வெய்ன் ரூனி, முடிதிருத்துபவரிடம் போனால்,
இருந்ததை விட அதிக முடியோடு வெளியேறுவார், ஆனா இவன் அப்படியில்லை.
வெய்னும் லியோவும் தங்கள் புது பிஎன்பி சிகையலங்காரங்களை செய்ததும்,
கருவிகளை போட்டு, பியரை குடிக்கும் நேரம் வந்தது.
உண்மையை சொன்னா, அதுக்கு தகுதியுடையவனா தோணலை.
நான் செம்மறி ரோமத்தை நீக்க கத்துக்கலை.
ஆமாம், ரோமம் நீக்குபவர்களின் உழைப்புக்கு நன்றி செலுத்த, உரிமையாளர்
அவர்களுடன் பியர் குடிக்கணும்.
பியரை அவங்க கொண்டு வந்தாங்க, சங்கடமானேன்.
செம்மறி ரோம நீக்கலுக்கு பியர் கொண்டு வரணும்ன்னு என்னிடம் சொல்லலை,
செம்மறிகளுக்கு பின்பக்கம் இரு ஓட்டைகள்ன்னும் சொல்லலை.
அது இப்போ தெரியுமில்ல? அதை தெரிஞ்சுகிட்டீங்க.
பியர் இடைவேளை முடிந்தபின், ஒரு வேலை மீதமிருக்கு.
வயலின் மறுகோடியில் உள்ள புது வயலுக்கு செம்மறிகளை குடிபெயர்க்கணும்,
நாள் முழுக்க நான் அதிகம் உதவாததால்,
முன்பக்கத்திலிருந்து மந்தையை வழி நடத்த முன்வந்தேன்,
வாங்க, பெண்களே. வாங்க, பெண்களே!
வாங்க, பெண்களே, இப்போ சாலை மேல் போறீங்க.
நெடுஞ்சாலைகள் என்ற என் உலகுக்கு நல்வரவு.
உங்களுக்கும் "பா". இல்லை, இல்லை, அங்கே இல்லை.
அவற்றை கடக்க விடாதீங்க, ஜெரமி!
இல்லை, என்னை முந்திட்டீங்க. அய்யோ, மெதுவா!
-நீங்க முன்னால், ஜெரமி! -இல்லை, இல்லை, அய்யோ!
அவற்றுக்கு முன் நீங்க போகணும்!
இது சரியாவே நடக்கலை.
-இங்கே வாங்க! -உங்களை சுற்றி.
எங்கே போறீங்க?
-படுங்க! -வாங்க, பெண்களே.
அது, இவை... பயிர்களை இப்போ மிதிக்கின்றன.
-வாங்க, பெண்களே. -ஓரமாக நடங்களேன்.
இவற்றுக்கு ரசெல் க்ரோவ்னு நினைப்பு.
-வாங்க, பெண்களே! -வாங்க, பெண்களே!
என்னிடம் வாங்க. இது சரியா நடக்கலை.
-வாங்க, பெண்களே. -அதோ நாய்.
இதுக்கு நாய் கொஞ்சமா உதவுது, உழைப்பது நான்தான்.
வாங்க, பெண்களே!
செய்யாதீங்க. செய்யாதீங்க.
வேண்டாம். வேண்டாம். வேண்டாம்!
-இருங்க. வாங்க. -சரி, நாயை பாருங்க.
வாங்க, வாங்க, வாங்க! வாங்க!
வா, நாயே, அவைகளை கூட்டி வா.
நல்ல நாய்.
அதோ போகின்றன.
-போங்க. -போ, லாப்ரடாக்.
வாங்க, பெண்களே.
இப்போ அவை சரியான திசையில் போகின்றன.
-அழகான காட்சி. -மோசமில்லைதானே?
-அருமையானது. -இந்த வேலையின் அழகே அதுதான்.
அதை போன்றதை பார்த்தால் புன்னகைக்க வைக்கும்.
கடைசியில், கடினமான, ஆனால் பார்வைக்கு அழகான பயணத்தின் முடிவில்,
சேருமிடத்துக்கு செம்மறிகள் வந்தன.
இந்த வயலில்தான் முதலில் செம்மறிகளை வைக்க திட்டமிட்டேன்.
சுற்றுச்சூழலுக்கு ஏற்ற விதத்தில் மலிவாக எளிதாக புல் வெட்டும் முறையென தோன்றியது.
நிஜமாக, இந்த வயலை சீரமைத்திருப்பேன்,
ஒரு மணி நேரத்தில் டிராக்டர் மூலம் முழுதாக சீரமைச்சிருப்பேன்.
டீசல் செலவு பத்து பவுண்ட் தான்.
ஆனா, இல்லை, ஜெரமி அதிபுத்திசாலி. "செம்மறிகளை வளர்ப்பேன்."
என்ன நினைச்சுட்டு இருந்தேன்?
இவைகளை வளர்ப்பதையும் ரசிச்சேன்.
அப்போ, புதிதாக ரோமம் நீக்கப்பட்ட செம்மறிகள் இப்போது வெப்பத்தை தாங்கின,
என் புது மரங்களை பற்றி அப்படி சொல்ல முடியாது.
அவற்றுக்கு நாங்கள் தொடர்ந்து நீர் பாய்ச்சினாலும்,
தங்கள் இலைகளை உதிர்த்து, பட்டுப்போகத் தொடங்கின.
எல்லா இடத்திலும் அதே நிலைதான்.
மே 31ம் தேதி
ஜூன் 1ம் தேதி
ஆறு வாரங்களில் பயிர்களை அறுவடை செய்யப் போறேன்.
பெரிய கேள்வி என்னன்னா, அதற்குள் அவை உலர்ந்த சருகுகளாகுமோ?
அடுத்த பகுதியில்
ஏதாவது தாங்க.
-எதையாவது வளருங்க. -வளர்க்கிறேன்.
ஏதோ செய்யுங்க.
இப்போ எங்க மேல அமலாக்க வழக்கு வேற தொடுக்கறாங்க.
என்ன விளையடாறியா?
கிராமத்தில் செய்ய முடிந்த அனைத்தும்,
நீ லண்டனில் செய்ய முடியாது.
எங்கே இருக்கேன்?
வசனங்கள் மொழிபெயர்ப்பு திவ்யா தினேஷ்
படைப்பு மேற்பார்வையாளர் கல்பனா ரகுராமன்