HOOFDSTUK 6 - SMELTEN
Blijkbaar is er een goede reden
waarom boeren altijd over het weer klagen.
Het doet namelijk nooit wat ze willen.
In de herfst, toen ik droog weer nodig had om mijn gewassen te planten,
kreeg ik dit.
Het regende acht weken lang non-stop.
In mei, toen regen die gewassen in leven moest houden,
kreeg ik dit.
Het droogste voorjaar ooit.
De droogte hielp dit veld niet echt.
Het jaar ervoor had ik er koolzaad geplant,
maar dat was door aardvlooien opgegeten.
-Het koolzaad? -Door aardvlooien opgegeten.
-Alles? -Ja.
Er is geen...
Dus in plaats van dat veld leeg te laten,
kwam ik met een van mijn briljante lockdown-ideeën.
Ik heb er pompoenen geplant voor Halloween,
suikermaïs, omdat ik ervan hou
en zonnebloemen, omdat socialisten de pitten ervan graag eten.
-Briljant. -Kun je ze zien?
Nee.
Kom op, niet zo negatief.
Er zijn pompoenen.
Hij doet gewoon alsof hij ze niet ziet om me te vernederen.
Ik heb er één.
Daar is er nog één en daar nog één.
Het zijn er duizenden. Zeg niet: 'Ik heb er één.'
-Kijk, dat is goed, toch? -Ja.
Daar, kijk. Pompoenen. Halloween in de winkel.
-Het probleem, Jeremy, is... -Ja?
We moeten ze water geven. Hoe gaan we dat doen?
Ik ben je weer eens voor.
Ik heb een vacuüm mengmesttank gekocht.
-Ga je er water op sproeien? -Ja.
Voor mij was het een eenvoudige klus.
De tank aan mijn tractor vastmaken en met water uit mijn grote beek vullen.
Ik zit graag in mijn Lambo.
Het is net een hooikoortscapsule. Er komt geen stuifmeel in.
Kaleb daarentegen zei dat de klus moeilijk zou zijn,
omdat mijn tractor niet bij de grote beek kon komen.
Ja. Kijk eens.
Jeremy, stop.
Ik vind dat ik het goed heb gedaan.
Jezus.
-O, ja. -Stop.
Als hij zegt dat mijn tractor te groot is, vermoord ik hem.
De tractor is veel te groot. Kijk, je zit in de boom vast.
Hij zal je lamp eraf stoten.
Je ideeën ook.
Oké, geen lamp.
Man, wat is het hier smal.
Maar je kunt geen pompoenenboer zijn
zonder wat takken af te breken.
Ten slotte, na een rit van 800 meter die maar een uur duurde...
-Blijf rechtdoor gaan. -Verdorie.
...kwam ik bij de beek aan.
De machtige Lamborghini staat op zijn plaats.
Was dat rijvaardigheid of gewoon geluk?
Je hebt roekeloos gereden.
Je hebt het hek gebroken.
Een hek?
Ja. Je brak de paal af en reed eroverheen.
Kom maar langs.
Je maakt die mensen bang.
Het is een wandelpad.
Zij willen vast pompoenen met Halloween.
Sorry, doen jullie aan Halloween?
Ja, het afgelopen jaar wel. Hoezo?
Ik verbouw pompoenen en haal er water voor.
Hij vindt me idioot.
-Hij blokkeert het pad. -Geen probleem.
Bedankt. Hartstikke bedankt.
Dat is precies... Zie je wel?
-Heb je deze losgemaakt? -Ja, hij zit los.
Wat we niet allemaal doen voor stomme pompoenen.
Hier komen was één ding.
Als je bedoelt hoe we eruit komen... Gewoon keren en eruit rijden.
Waar wil je keren?
We hadden achteruit moeten rijden, hè?
Ik probeerde... Je luisterde niet naar me.
Je doet zo met je handen.
Ik deed zo. Wat betekent dat? Omkeren.
Het kan rups betekenen of slang.
Ik wist niet wat je bedoelde.
Die ligt in de beek.
Eens kijken of we water kunnen pompen.
Ik hoef dit maar te doen.
Maak de klep open.
Ja, ik kan het horen.
Het leeft.
Nog even en we zuigen de Tower Bridge deze beek in.
Daar gaat het. Kijk.
-O, ja. -Water voor je pompoenen.
Nu de tank vol zat, moesten we hem uitzetten en afkoppelen.
Stomme... Domme boer.
Verkeerde knop.
Toen de eenvoudige taak om via dezelfde weg terug te gaan.
Naar welke kant draai ik het stuur?
Dat kan ik niet uitleggen. Je moet het weten.
Ja, maar helaas weet ik het niet.
Niettemin, aangezien we al negen maanden samenwerkten,
dachten we dat we met wat teamwerk het probleem konden oplossen.
-Rechterhand flink omlaag. -Ja, maar ik zie niks.
Kijk dan achter je. Ga vooruit.
Stop. Kom nu terug.
-Andere kant. -Andere kant?
Je breekt het hek af.
-Wat doe ik nu? -Vooruit.
-Alweer? -Nee, je moet die kant op.
-Wacht. -Wat?
-Je komt zo in het gat. -Ik zie je niet.
Rechter- of linkerhand omlaag?
Ik raak in de war.
Daar moet ik net nu achter komen. Hij weet niet wat rechts en links is.
We zitten hier wel even.
-Nog verder vooruit. -Wat?
-Nee, die kant op. -Wat? Wacht.
-Kom terug. -De andere kant?
Nee.
Ten slotte kwam Kaleb met een voorstel
waar hij eerder mee had kunnen komen.
-Laat je mij het doen? -Ja.
Als het je niet meteen lukt, hou dan op en geef hem aan een tiener.
Ja, recht achteruit.
Het lukt. Dat wist ik wel.
Precies wat ik wilde doen, dus goed gedaan.
-Kom op, rotding. -Het is geen rotding.
'Goed...'
-Goed gedaan. -Bedankt.
-Heel goed. -Geen dank.
De reis naar en van de beek had ons vijf uur gekost,
maar nu, met bijna 4500 liter water aan boord,
was ik terug op het veld,
klaar om het hele ding flink nat te maken.
Ja.
Rijden. Vooruit.
Ik ga al.
Kijk nou eens.
Ik breng leven en voeding op mijn anders dode veld.
Aan het einde keer ik om.
Dat is fantastisch. Kijk eens.
Hier zullen binnenkort pompoenen groeien en suikermaïs.
Hij heeft geen water meer.
Wacht. Waar is het water gebleven?
Kijk eens waar je water op was.
Hadden we echt niet meer?
Als dat 1000 gallon was,
4500 liter,
en we één rij plus een kwart hebben gedaan...
Ja. Dat is een millimeter regen.
Dat is geen millimeter.
Dat is wel zo.
Het is nu al verdampt.
Dus daadwerkelijk...
We hebben hier niks aan gehad.
-Hij baalt ervan. -Ja, maar ik ook.
Als we pompoenen willen voor Halloween...
Eerst even een vraag. Willen we wel pompoenen?
Ja. We hebben voor de pompoenzaden betaald
en voor die watertank.
Maar hoe zorg ik dat ze leven?
Pas als het goed regent...
Ja. Wanneer gaat het regenen?
De komende twee weken gaat het niet regenen.
Verdomme.
Ik kon dus maar één ding doen.
Kaleb een tuinslang geven...
Zijn stomme ideeën altijd.
...en vroeg naar bed gaan.
De volgende dag was belangrijk,
want binnenkort zou alles op dit veld verkocht worden om er brood van te maken.
En alles op dit veld zou verkocht worden om er een zondagse lunch mee te maken.
En om te zorgen dat ik de beste prijzen kreeg,
zei Vrolijke Charlie dat ik een keuring moest ondergaan.
-Charlie, hoe is het? -Heel goed. Met jou?
Goed. Hoe zit het met die Red Tractor?
Je krijgt vanochtend je inspectie.
Moet dat via de telefoon?
Ja, vanwege COVID.
Deze inspectie zal uitmaken of je
je producten tegen de volle marktprijs kunt verkopen of met korting.
Als een klant iets koopt
met een rode tractor op de verpakking...
-Precies. -...heeft iemand gecontroleerd
of alles niet onder de poep zit.
Precies. Het is een belangrijke erkenning.
Anders kan ik mijn spullen niet tegen de volle prijs verkopen.
Ja, en dat zal nog meer effect hebben op je winst van dit jaar.
Kort daarna belde de Red Tractor-inspecteur
en begon ik met mijn allereerste gesprek op Face-Zoom-Time.
Jeremy, hoe gaat het?
Heel goed, bedankt. Met jou? Hoe zie ik je? Of zie ik je niet?
Ik moet ergens in een hoek op je scherm te zien zijn.
Nee. Er is niets. Jij staat aan, de video, de microfoon.
De apps werken niet en nu is er niks meer.
Toen we eindelijk verbinding hadden...
Hallo, eindelijk zijn we er.
...vroeg Dave, de inspecteur, om een rondleiding van de gebouwen.
Wat staat daar rechts van het hooi en het stro?
Dat is een enorme vorkheftruck
waarmee ik in Colombia condors bekeek.
En daar liggen wat deuren van een huis dat mijn collega's opgeblazen hebben.
Dave vertelde beleefd dat hij landbouwmachines wilde zien
en geen rekwisieten van Grand Tour.
Waar bewaar je de chemicaliën?
Waar zijn de chemicaliën nu?
Ze zitten hier in een scheepscontainer.
Scheepscontainers leken ons waterdicht en veilig.
-Klaar? -Ja.
Sorry, dat lijkt me een Alfa Romeo.
-Ja. -Wacht even.
Het is...
Na deze moeizame start
liet Dave me de rest van de ochtend van alles doen.
Daar staat een jerrycan benzine. Waar is die voor?
Wat zit er in die zakken voor je?
Waar liggen de medicijnen voor de schapen?
Wat zit er in die zwarte zak?
Is er ergens een rood paaltje?
Sla je in die schuur straks je graan op?
Welk merk? Wat staat erop?
Wat doe je hier tegen ongedierte?
Nick de muizenmoordenaar komt langs. Zo heet hij niet.
Wat is het partijnummer?
17318.
Wat is het nummer daarop?
19/2H.
76325.
/1549.
0-0-0-0-0-B.
Waar zijn de schapen?
-Zie je mijn tractor? -Ja, heel mooi.
De chemicaliën.
Als er vloeistof geknoeid wordt,
is hier dan iets om het op te doen?
We hebben een film met Bradley Cooper en Jennifer Lawrence.
Interesseert dat je misschien?
Dat is niet geschikt.
Je hebt noodmaatregelen nodig, zoals zand, absorberende korrels,
een opvangbak, om te voorkomen dat het weglekt.
Wie vervoert het vee?
Soms doe ik dat.
Er zit nog dierenontlasting in.
Nee, dat is gewoon aarde.
Er is geen ontlasting.
Kun je er wat van oppakken zodat ik het beter zie?
Dat kan ik zeker. Wacht. Hier.
De trailers moeten schoon zijn.
De trailer is niet schoon.
Na een standje over de chemicaliënopslag en de trailer,
waarin modder lag en geen ontlasting,
wilde Dave mijn archief zien.
Heb je een bodembeheerplan bij de hand?
En... Nee, dat is voor de mest.
Wat was de vraag? Ik ben hem vergeten.
Is dit je eerste controle?
Ten slotte, met mijn telefoonbatterij op 2%,
moest ik ter zake komen.
David, ik wil weten...
Ik weet dat er twee dingen niet goed zijn,
de zandkuil en de modderige trailer,
maar redden we het?
Ja.
Dat maakte me erg trots.
Ik heb iets gedaan.
Helaas was er geen tijd om het te vieren,
want er was een nieuwe noodsituatie.
Water toevoegen aan mijn moerassen.
-Moet je de barsten zien. -Er is wel iets positiefs.
-Wat? -Gras is veel geld waard.
-O, ja? Wat? Hooi? -Hooi.
O, ja?
Je legt het in balen in de schuur.
Niemand heeft goed hooi gekregen.
-De schapen hebben het meeste opgegeten. -Ja.
Waar jij niet dol op bent.
Zonder de schapen had je daar hooi van kunnen maken
en had je veel meer verdiend.
-Ik heb niks aan de schapen verdiend. -Veel verloren.
Wat zou je hebben verloren met hooi?
-Niets. -Precies.
Dat bedoel ik nou. Stomme schapen.
Kaleb Attenborough en ik richtten toen onze aandacht
op het sproeisysteem dat ik had gekocht.
Een waterpomp op zonne-energie.
Dat gaat niet werken, hè? Wees eerlijk.
Ik denk het ook niet, maar ik wil de natuur een kans geven.
God heeft ons een energiesysteem in de lucht gegeven
en wij gaan het gebruiken.
Laten we ze eerst neerleggen. Goed idee.
Dit moet de pomp in werking zetten.
Ik ga een elektrisch geladen ding in een vijver doen.
-Klaar? -Toe maar.
Je kunt nog sneller pissen.
Dat is gewoon zielig.
-Weet je wat de oplossing is? -Wat?
Interne verbranding.
Dat is de oplossing voor alles. Snelheid en kracht.
Daarom ging ik winkelen
en al gauw hadden we flinke slangen
en een generator die op geelbruine nectar liep, petroleum.
Zonne-energie kan me wat.
Probleem.
-Kun je hem voor me pakken? -Natuurlijk.
Hij zit goed vast, sorry. Ik kan er niks aan doen.
Rotzak.
Jij had me in de tractor gepakt. Wraak.
Benzinepomp aan, choke aan.
-Oké. -Ben je klaar?
Hier laten we weer eens zien
dat zonne-energie niet opkan tegen interne verbranding.
Daar komt het.
Oké, dat is eigenlijk iets te hard.
-Dat werkt zo niet, hè? -Wat bedoel je?
Het is te krachtig.
Het neemt alle zaden en aarde mee de rivier in.
Het is zwaar om dit vast te houden.
Verdomme. Nee, zet uit.
Juist, zoals ik altijd al heb gezegd,
werken snelheid en kracht niet.
Zonne-energie is het antwoord.
En dus...
Kom op, we laten Zeus zijn werk doen.
We moeten over 15 minuten terugkomen.
Dat weet ik.
We moeten het hier nat maken en dan de slang verplaatsen.
Nu het moeras opgelost was, stortte ik me op mijn volgende project.
Bomen planten voor de regering.
Wat in de droogste meimaand ooit
geen taak is waar je rechterbeen je voor zal bedanken.
Als Monty Don dit doet,
ziet het er altijd zo makkelijk uit.
De regering heeft gezegd dat ze voor 2025
125 miljoen bomen zouden planten in het VK
en iedereen zei: 'Dat is fantastisch.'
En dat is het ook.
Maar waar komen al die bomen vandaan?
Je zult ze moeten importeren. In dat geval
krijg je buitenlandse ziekten zoals de essentaksterfte uit Scandinavië
en de olmenziekte uit Canada.
Dan doden die ziekten alle bomen die hier al waren.
En wie zou ze gaan planten?
Al die 125 miljoen bomen.
Je kunt mensen hier niet eens zover krijgen dat ze aardbeien plukken.
En egoïstisch gezien is er nog een probleem.
Ik zat net iets te bedenken. Als ik een boom plant,
zal ik dood zijn als hij eindelijk een echte boom is.
Ik doe al dit werk voor een stel ondankbare millennials.
Ik moet dit sneller doen.
We planten al deze bomen met slechts twee rupsbandvoertuigen,
de vuilniswagen, de bus en een vrachtwagen.
Meer gebruiken we niet.
MILIEUVRIENDELIJK MOTOR MET LAGE UITSTOOT
Een boom.
En dit is de drainagebuis.
Dit is een irrigatie- en beluchtingsbuis.
Die brengt water rond de wortels.
Er zitten dus gaten in.
Hoe oud is hij? Vijf of tien jaar?
-Ongeveer 40 jaar, denk ik. -Echt?
En dit is het resultaat. Twintig nieuwe bomen.
Goed voor insecten en vogels, die er nesten in zullen maken.
Ik hou nooit zo van bomen,
maar deze wel, omdat ze drainagebuizen hebben.
Mei was bijna om en nog steeds geen regen.
We deden dus ons best om overal goed voor te zorgen.
We maakten schaduw voor de forellen.
Ik vervoerde non-stop water.
Kaleb ging overal met zijn slang heen.
Charlie hield de groenten in de gaten die ik in de lockdown had geplant.
Het is niet ideaal, maar we hebben de boerderijwinkel
en we moeten die ergens mee vullen.
We hebben snijbiet, sperziebonen, tuinbonen, koolrapen,
knollen, prei.
Wat je ook maar wilt, wij verbouwen het hier.
Het zal een hele uitdaging worden.
Maar het grootste probleem was de toestand van onze hoofdgewassen,
zoals Charlie liet zien toen we over de akkers liepen.
Deze tarwe.
En als we bukken,
kun je zien dat we behoorlijk veel...
Perfect, een heel brood naar de knoppen.
Er zit roest onderaan.
-Wat zit daar? -Roest.
-Het is een soort ziekte. -Zoals een Lancia?
Precies.
Maar het grootste probleem zit aan dit einde van de plant.
Deze mooie, witte wortels moeten blijven groeien met het vocht.
-En er is geen vocht. -Er is geen vocht.
We zitten nu al zes, zeven weken in een lockdown, nietwaar?
-Omdat ik nu deze roest zie. -Ja.
Maar we zitten in de lockdown sinds... Het heeft niet meer geregend.
-Zo'n twee maanden. -Twee maanden.
Overal vonden we dezelfde droogte.
Hij heeft er nog een geplukt.
Hij raakt wat gestrest door te weinig vocht.
-Wasachtig. -Hoezo?
-Zie je dit witte spul? -Het witte spul.
Het witte spul is een soort was om zichzelf te beschermen.
Dus hij is gestrest als dat spul erop zit.
De bladeren zijn gekruld om vocht te beperken.
Zijn gekrulde bladeren slecht?
Dat is een slecht teken. Ze zijn gestrest.
Het watertekort was een ernstig probleem,
maar niet het enige wat me zorgen baarde.
Gisteren
zag ik Kaleb wat sproeien.
-Ja? -Ja.
Hoelang kunnen we akkers besproeien voor ze zeggen:
'Weet je wat? Ik heb gegeven wat ik kon geven'?
-Het gewas? -De bodem.
Alsof je tegen een voetballer zegt:
'Je hebt hier een seizoen gespeeld
'en nu ga je meteen in het Zuidelijk Halfrond spelen,
'waar je net zoveel moet geven en dan kom je meteen terug.'
Die voetballers houden het niet lang vol.
Vandaar de gewasrotatie. We verbouwen verschillende...
Maar we planten tarwe, gerst en koolzaad. Er is geen...
Maar het verbreekt de rotatie van chemicaliën.
We gieten er niet zomaar chemicaliën op.
We doen het om de juiste redenen.
De wereld voeden, de gewassen gezond houden.
Op de lange termijn, zeggen sommigen, vast paniekzaaiers,
maar toch, dat we in dit land
nog maar 90 of 100 oogsten hebben
voor de bovengrond dood is.
-Mag ik me zorgen maken? -Dat is terecht.
Toen Charlie en ik de gewassen hadden bekeken,
richtte ik mijn aandacht op een moordmysterie.
Gewoonlijk zien mijn kippen er zo uit.
Maar de afgelopen dagen begonnen ze er zo uit te zien.
En ik had net ontdekt wat er aan de hand was.
Dit is een landelijke scène, niet?
Alle schapen wrijven tegen de kippenhokken.
Maar er is niets landelijks aan.
Want ze openen de deurtjes van de kippenhokken.
Ik verzin dit niet. Ze wrijven tegen...
Ze hebben het blauwe geopend. Kom op.
Daar heb je het.
Kom op, wegwezen.
Kijk. Ze wrijven tegen de scharnieren,
zodat de deur opengaat en de kippen eruit kunnen.
Waarom doen ze dat?
De enige reden die ik kan bedenken, is dat ze zich vervelen en zeggen:
'Hé, meiden. Laten we wat kippen vrijlaten
'en kijken hoe ver ze komen voor de vos ze opeet.'
De vossen wonen in een hol
in die heg. Ik zie het vanaf hier.
Ze wonen dus tegenover een KFC.
De schapen weten dat ze daar zijn.
Het is gewoon een spel.
Kaleb daarentegen verwierp mijn theorie.
Terwijl we er een hek omheen bouwden,
zei hij dat de schapen zich tegen de hokken aan wreven
omdat ze het heet hadden en jeuk voelden.
Het was dus tijd om ze te scheren.
-Ze wonen praktisch in deze wei. -Ja.
Daar zit een verhaal achter.
Dat is groen en dat niet.
Ik belde Kevin van de NSA.
Hij was benieuwd naar het lammeren.
Alle lammeren hebben het overleefd op één na.
Dat is goed.
Ik stak wel bij één schaap per ongeluk mijn hand in haar kont.
-Dat heb jij vast ook gedaan. -Nee.
Het was echt een vergissing, geen opzet.
Is dit je vriendin?
Ik denk dat ik het bij haar heb gedaan,
want steeds als ik kom,
zie ik haar denken: doe dat niet meer.
-Omdat er mensen zijn. -Ik heb mijn excuses aangeboden.
Kort erna kwam Ellen de herder met een maat,
werden de schapen in hun boxen gezet
en begon er een scheerstorm.
-Mijn god, draait dat ding rond? -Ja.
Ik heb het ontdekt.
-Wat als je vinger erin komt? -Dan gaat hij eraf.
Ik snij mijn hand eraf als ik... Waarom is dit zo?
Zodat je het kunt bewegen.
Anders kom je niet over alle bulten van het schaap.
Dat is dodelijk.
Trek je ze er ondersteboven uit?
Dat is makkelijker. Dan kun je meteen beginnen.
Dat bespaart je tijd.
Dit wordt vooral gedaan voor hen.
Omdat ze het te heet hebben.
Dan hebben ze het te heet en meer kans om wormen te krijgen.
Je zoekt werk, neem ik aan.
Kevin liet me toen de vachten oprollen.
Oké. Gooi hem neer.
Weet je wat voor en wat achter zat?
Dat lijkt me de achterkant.
-Dat is de hals. -Dat wist ik.
-Er zit daar wat poep. Kijk. -Dat is stront.
Je moet de poep eraf trekken,
hem strak oprollen,
de hals eromheen trekken en hierin proppen.
Dat is een mooie.
Dit schaap poepte...
Hoe kan het poep achter en voor hebben?
Kijk, er zit overal poep. Zelfs op de poten.
Ik besloot meteen dat rollen niks voor mij was.
Ik wil dat eens proberen.
-Mag ik het volgende doen? -Als je wilt.
Je pakt haar kop vast.
En haar staart.
Ze zullen naar elkaar toe buigen en dan ga je achteruit.
Nee.
Goed. Ten eerste moet ik rustig zijn.
Ze mogen niet denken dat ik ze op de rug ga rollen.
Ik praat gewoon. Schapenpsychologie.
-Ze weet het al. -Natuurlijk weet ze het.
Blijf rustig, Kev.
Geen paniek bij jullie twee.
Leg je hand op haar kin.
Ik heb iets gedaan.
-We hebben haar. -Ja, maar ze ligt op mij.
Dan de kop.
Ze gaat me schoppen.
Ze heeft mijn testikels geraakt.
Ik kan niet met schapen worstelen.
Om me te helpen, trok Ellen er een schaap voor me uit.
Zet die poot tegen je bilspleet aan.
-Mijn bilspleet? -Ja.
-Waar leg ik haar kop? -Haar kop kijkt vooruit.
Die kant. O, god.
Ik stel haar wel gerust.
Waar ga je dit jaar op vakantie?
Zo, nu hebben we een ontspannen relatie.
Tegen de binnenkant van mijn dij.
Verdomme, dat is onmogelijk.
Ik kon niet geloven... Om een schaap omlaag te houden,
moet je al een octopus zijn.
Je hebt acht poten nodig en je moet sterk zijn.
Ze ligt daar
en schudt met haar kop, op zoek naar een zwakke plek,
terwijl jij werkt met een ding
dat je hand er razendsnel af kan krijgen.
Ik vond je hond indrukwekkend.
Nu ben jij indrukwekkender dan je hond.
Na het scheerfiasco moest ik weer gaan rollen.
Wat heb je vandaag gedaan?
Ik heb drollen uit geschoren schapenvachten getrokken.
Omdat dit met schapen te maken had,
vermoedde ik al dat dit ook niet veel zou opleveren.
Ik weet dat er COVID is en dat we niets naar China uitvoeren.
Niemand bouwt huizen, dus niemand koopt tapijten.
Niemand draagt meer wol,
want iedereen draagt joggingpakken en voetbalshirts.
Hoeveel krijg ik voor die wol?
Ik denk ongeveer 30 tot 40 pence.
Dus met 77 schapen
is dat £30,80.
Is £30,80 alles wat ik voor al deze wol krijg?
Ja.
Ellen kost £1,75 per schaap. Haar maat net zoveel.
Ik krijg 40 pence voor wat zij produceren.
Kev, dat mag niet.
Maar we doen dit deel niet echt voor het geld, toch?
Vroeger wel.
In de 12e eeuw waren er een half miljoen schapen in de Cotswolds
en twee miljoen mensen in het hele land.
Er waren vier keer zoveel schapen als mensen.
Als je in sommige stadjes hier kijkt,
zijn er idioot grote kerken.
De mensen die hun geld aan wol verdienden, gaven een deel weg.
Ze bouwden enorme kerken.
Nu hebben we enorme kerken en grote huizen.
Waarom dragen mensen joggingpakken? Waarom verbieden we die niet?
Ook voetbalshirts. Allemaal verboden.
-Je mag alleen wollen kleding dragen. -Wij staan achter je.
-Geen joggingpakken. -Wollen onderbroeken.
Wollen onderbroeken.
Terwijl Ellen en haar maat door de schapen raasden,
kreeg ik bezoek van Gerald, die ook was geschoren.
-Hoi, Gerald. -Hallo.
Ik kan het afmaken. Ik heb de vachten.
O, ja.
Oké, ik ga deze oprollen.
Leuk met je te praten.
In de loop van de middag bleven de waardeloze vachten komen
tot we alleen nog de twee rammen moesten doen,
Wayne en Leonardo.
Als hij nu kronkelt...
Het is grappig. Als de echte Wayne Rooney naar de kapper gaat,
komt hij er met meer haar uit dan ervoor, maar deze niet.
Terwijl Wayne en Leo met hun nieuwe, rechtse kapsels pronkten,
was het tijd om een biertje te openen.
Ik heb niet het gevoel dat ik dit verdiend heb.
Ik heb het scheren niet onder de knie.
Ja, maar als eigenaar is het goed om bier te drinken met de scheerders
om ze te bedanken voor hun werk.
Maar zij hebben het bier meegenomen.
Je had niet gezegd dat ik bier moest meenemen
en ook niet dat schapen twee gaten achterin hebben.
Dat weet je nu wel, hè? Dat heb je geleerd.
Na de bierpauze hadden we nog één taak.
De schapen naar hun nieuwe wei brengen aan de andere kant van de boerderij.
En aangezien ik die dag niet zo nuttig was geweest,
bood ik aan vooraan te lopen en de kudde erheen te leiden.
Kom op, meisjes.
Kom op, jullie komen nu op een weg.
Welkom in mijn wereld. De snelwegen.
'Bèh' ook aan jullie. Nee, niet daarheen.
Laat ze je niet inhalen.
Nee, jullie hebben me ingehaald. Rustig.
-Jij moet voorop lopen. -Nee.
Jij moet voor hen lopen.
Dat gaat niet zo geweldig.
-Kom hier. -Ik ga om je heen.
Waar gaan jullie heen?
-Stop. -Kom op, meisjes.
Ze zijn nu... Ze vertrappelen de gewassen.
-Kom op, meisjes. -Loop aan de rand.
Ze denken dat ze Russell Crowe zijn.
-Kom op, meisjes. -Kom op, meisjes.
Kom bij mij. Dit gaat niet goed.
-Kom op, meisjes. -Daar is de hond.
De hond heeft dit niet gedaan. Ik voornamelijk.
Kom op, meisjes.
Doe dat niet.
Nee.
-Wacht. Kom hier. -Juist. Let op de hond.
Kom hier.
Kom op, hond. Breng ze terug.
Brave hond.
Daar gaan ze.
-Vooruit. -Vooruit, labradog.
Kom op, meisjes.
Ze gaan nu de goede kant op.
-Wat een prachtig gezicht. -Niet gek, hè?
-Mooi, hè? -Dat is het mooie van dit vak.
Zoiets maakt je nou gelukkig.
Ten slotte, na een problematische, maar prachtige reis,
waren de schapen op hun bestemming.
Dit is het veld waar ik de schapen wilde houden.
Het leek me een goedkope en makkelijke manier om het gras kort te houden.
Ik had dit hele veld
in een uur met de tractor kunnen maaien.
Het had me een tientje aan diesel gekost.
Maar nee, Jeremy weet het beter. 'Ik neem schapen.'
Hoe kwam ik erbij?
Ik heb er wel erg van genoten.
De pas geschoren schapen waren nu opgewassen tegen de hitte,
wat ik niet kon zeggen van mijn nieuwe bomen.
Ook al gaven we ze constant water,
ze verloren allemaal hun bladeren en stierven.
En dat gebeurde overal.
31 MEI
1 JUNI
Ik zou over zes weken de gewassen oogsten.
De grote vraag was: zouden er alleen verschrompelde schillen zijn?
DE VOLGENDE KEER
Geef me iets.
-Verbouw iets. -Ik verbouw dingen.
Doe iets.
Ze hebben een zaak tegen ons aangespannen.
Meen je dat?
Alles wat je op het platteland kunt doen,
mag in Londen niet.
Waar ben ik?
Ondertiteld door: Brigitta Broeke
Creatief Supervisor Sofie Janssen