HOOFDSTUK 5 - IN PAN (DEM) IEK
5 FEBRUARI 2020
De Chinese autoriteiten doen hun best
om het virus in te perken. In delen van China
zijn er bevelen uitgevaardigd om slechts één persoon...
...de Chinese ambassadeur bekritiseerde landen om hun reacties.
Hij zei dat in Noord-Amerika de griep van deze winter
ernstiger is dan het coronavirus.
Juist. Onderhoud.
Ik ga een hek bouwen.
Verdomme.
Daar zijn we dan.
Precies goed.
O, nee.
Dat is niet helemaal dicht, hè?
Kijk eens.
Het hek paste niet, dus heb ik mijn eerste muurtje gebouwd.
27 FEBRUARI 2020
Precies 76 schapen.
Er zijn grote brandhaarden ontstaan
in Zuid-Korea, Japan en Iran.
Zuid-Korea wil tests...
Er zijn zeer weinig dingen in het leven die zoveel
genoegen geven als het openen van de koelkast
waar je onverwacht een stuk koud lamsvlees vindt.
In plakken gesneden,
wit brood, een dun laagje boter.
Wat chutney?
Nee, dan proef je het vlees niet.
...Irans onderminister van Volksgezondheid is positief.
Drie, vier, vijf, zes, zeven.
DIDDLY SQUAT BEVALLINGSAFDELING OOR - STAART
Toen februari overging in maart,
besefte ik dat er maar één ding was om me druk over te maken.
De naderende geboorte van mijn lammeren.
Maar ineens
kwam er nog iets zorgwekkends.
23 MAART 2020
Vanaf vanavond moet ik het Britse volk een heel eenvoudig bevel geven.
Jullie moeten thuisblijven.
Het coronavirus is de grootste dreiging voor dit land sinds tientallen jaren.
Het virus slaat willekeurig toe.
Het maakt niet uit wie je bent, waar je bent
of hoe oud je bent.
Alle delen van het land bevinden zich in een noodsituatie.
Met het hele land in winterslaap
besloot ik een vergadering op sociale afstand te houden
met mijn bestuursteam.
Hoe gaat het?
Ik ben doodsbang.
Echt?
Jij bent 22.
-Ik ben 21. -Pas 21.
Ik ben bijna 60.
Ik heb driekwart miljoen sigaretten gerookt.
Ik heb slechte longen door longontsteking.
Als ik het krijg...
Dan is er niet veel hoop.
Het is een hele zorg.
Het enige waar ik van baal, is dat ik niet ben geknipt.
-Wat? -Ik ben niet geknipt.
Gisteren zou ik mijn haar laten knippen, maar het werd afgezegd.
-Door de kapper? -Vanwege het coronavirus.
Dat zou je nieuwe kapsel worden.
Ja, de volgende stap van de nieuwe Kaleb.
Ik weet niet of dat in het nieuws komt.
Het grappige is dat wij, jij en ik, beschouwd worden
als essentiële werkers.
De overheid zei dat als je je bezighoudt met voedselproductie, wij dus,
met landbouw...
Dan mag het wel.
Het is grappig. De overheid zei drie weken geleden nog:
'We vinden het idee dat Britse boeren
'voedsel maken voor de Britten, ouderwets.
'Importeer voedsel.
'Dan maken wij hier natuurparken.'
Moet je ze nu horen.
Ik denk dat als we op deze afstand blijven...
-De hele tijd. -Als we alles ontsmetten
en de cameraploegen op afstand houden.
Jij rijdt in jouw tractor, de Lamborghini.
Ik rij in de mijne.
Dat is trouwens geen slecht idee.
Dat is een heel goed idee. Voortaan onze eigen tractors.
Essentiële werkers.
Wij gaan het land redden.
Doe je paniekaankopen?
Vijf blikjes sardines. Geldt dat?
-Niet echt. -Jij wel?
Nee.
Terwijl essentiële werker Kaleb het land bewerkte,
ging ik naar het centrum van ons volgende grote evenement.
Welkom, allemaal, bij de gloednieuwe lammerenstal.
Dit is de kraamafdeling. Hier zijn ze.
We hebben hier 74 zwangere schapen.
We hebben Ellen, de herder...
Kun je herderin zeggen?
Dat weet ik niet zeker. Goed, de schapenexpert.
Ze zal hier vaak zijn, maar niet altijd,
dus ik moet het leren door naar haar te kijken.
Bedenk eens hoeveel ik hierna kan.
Oversturen en schreeuwen.
Vroedvrouw.
M'n eerste taak was zorgen dat de aanstaande moeders
gelijkmatig verdeeld werden in de verschillende boxen.
Zeven, acht, tien, 12.
Waarom zitten jullie allemaal daar?
Waarom doen ze dat?
Maar eindelijk was alles klaar
voor de komst van 138 lammeren.
Nu hoefden we maar te wachten tot Moeder Natuur
aan het werk ging.
Er is een toename van het aantal mensen
in het VK dat aan het coronavirus is gestorven.
De Schotse overheid heeft aangeraden
mondkapjes te dragen in omstandigheden waarbij sociale afstand...
De dagen gingen voorbij en er kwamen geen lammeren.
Maar op een ochtend, terwijl ik de kippen voerde...
Hou op met vechten.
Hallo?
Wat?
We komen eraan.
Lammeren.
Lammerenschuur.
Natuurlijk had een van de schapen gewacht tot Ellen de herder weg was
en toen besloten dat ze klaar was.
Daar gaan we.
Ze gaat omlaag.
Als je dichterbij gaat, went ze aan je.
In een ideale wereld zou ze zelf bevallen.
Ik ben hier gewoon
ter ondersteuning.
Ze probeert het.
Kijk eens.
O, god. Er komt iets uit.
Jeremy, kijk of de kop eerst komt.
Hoe moet ik zien of...
Ze gaat staan. Het is eruit.
Ja, kijk.
Dat is fantastisch.
Ik ben zo opgewonden.
Wat een grote zak bloed.
Lieve hemel.
Het hele proces is ongelofelijk schattig
en tegelijkertijd ongelofelijk walgelijk.
Van voren net een paaskaart.
Maar van achteren...
John Carpenter heeft zoiets walgelijks niet eens bedacht.
Onze eerste geboorte was goed verlopen,
maar de moeder droeg een tweeling en tot onze verontrusting
was er geen teken van de tweede.
Er was een probleem
en het had geen zin om Kaleb te bellen,
omdat hij duidelijk geen interesse had.
Schapen. Ik kan er niet goed mee overweg.
Jeremy zal het merken.
Het is zomer, heet,
hij zit op de tractor de maïs te oogsten
als hij ineens in de verte een schaap ziet trillen.
Hij denkt: ik ga kijken.
Ineens komen er wormen uit.
Of ze is met haar hoofd in de omheining vastgeraakt.
Je kunt erop rekenen dat dat gebeurt.
Het is leuk als ze lammeren krijgen: 'Wat schattig.'
Wacht maar af.
In de zomer rennen ze rond en hij zegt: 'Stomme schapen.'
Bij de schuur
was Ellen gelukkig op tijd gekomen om het op te lossen.
We hebben hier
een hoofd en geen voeten.
Is dat het probleem?
Daar is een voet.
Zie je die voet? Ja.
Wat hebben we? Twee poten?
En een neus.
Trek je hem eruit?
Ze kan het nu zelf wel.
Daar komt het.
Zie je dat deze vloeistof donkergeel is?
Ja.
Dat betekent dat het lam gestrest was.
Waarom?
Waarschijnlijk omdat het even duurde voor het eruit was.
-Is het in orde? -Ja, hoor.
-Dat laatste was... -Zaten ze in de knel?
Net als dat stuk op de A40, waar twee banen één baan worden.
Ja.
In de dagen erna
begon de box voor ooien en lammeren zich langzaam te vullen.
Oké, daar komt ze.
Goed gedaan.
Kijk, mooi stro.
Ellen gaf me ook les in alles wat gedaan moest worden.
We dopen dat hierin. Zo.
Is het zo goed?
Zolang het vol jodium zit.
Ik geef toe dat niet alle taken even goed gingen.
Nee.
Ik zit in zijn anus, denk ik.
En bij andere taken was ik sprakeloos.
Ik doe een ring
om hun staart heen,
zodat als ze ouder zijn en het heet wordt,
ze geen vliegen rond hun kont krijgen.
Couperen we hun staart dus?
Ja, en dan castreren we de mannetjes.
-Sorry? -We castreren de mannetjes.
De mannelijke lammeren.
We castreren ze.
Snijden we de ballen af?
Niet snijden. Met een ring.
Hoe werkt dat?
Hij snijdt de bloedtoevoer af en zorgt dat ze eraf vallen.
Zullen hun ballen eraf vallen?
-Ja. -Waarom?
Zodat ze niet met hun zusjes paren als ze ouder worden.
Nee, dit doe ik niet. Je bent...
Kijk nou. Dat vindt hij niet leuk.
Hij voelt niet lang pijn.
-Wat? -Het wordt gevoelloos.
Het doet wel lang pijn.
Hoelang voor ze eraf vallen?
Een paar dagen.
Ze zijn...
Ik ben niet verbaasd, maat.
Hij is net geboren.
'Ik ben een man. Ik heb wat ik nodig heb.
'O, nee. Ze doet er een elastiek omheen.'
Wil je naar mama?
Ik zou geen ballen van een dier kunnen halen.
Kun je de mannetjes en vrouwtjes niet scheiden?
Jawel, maar ze zullen zich dan met elkaar vermaken.
-De mannetjes? -Ja.
-Berijden ze elkaar? -Ja.
-Doen ze dat? -Ja.
Leo en Wayne staan samen in een wei.
Zullen zij elkaar bespringen als wij niet kijken?
Niet constant, maar af en toe wel.
Ze weten wat ze met meisjes moeten doen.
Doen de dames het ook?
Niet zoveel.
Nee.
Weinig lesbische activiteit dus?
Ja.
Het is dus niet als internet.
Blij om weg te zijn uit Little Bo-Peeps martelkamer
ging ik de akkers op met een zogeheten akkerwals.
De meest Thunderbirds-achtige machine in mijn hele arsenaal.
Ik wil...
Ik wilde zeggen: ik wil die.
Maar ik heb er een. Leuk.
Waarom heb ik 'm nog niet gebruikt?
Vandaag deed ik belangrijk werk,
want ik had een geweldig plan bedacht.
Op dit veld zou lentegerst komen,
maar ik geloof dat dat niet veel zin heeft.
Om twee redenen. Ten eerste
zijn cafés en restaurants dicht,
dus de vraag naar bier is gedaald en dat maak je van lentegerst.
Ten tweede hebben we zo'n ongelofelijk natte winter gehad
dat veel boeren in het voorjaar gaan planten,
lentegerst,
dus er zal te veel zijn.
Een grote hoeveelheid gerst voor een zeer kleine markt.
Dus ondanks waarschuwingen van Kaleb en Vrolijke Charlie
dat mijn redenering idioot was,
ging ik anderhalve hectare groente planten
met het idee dat er in een wereld in lockdown
gauw een tekort zou komen aan groenten uit het buitenland.
Ik probeer hier dit te doen.
Ik wil deze grote, droge stukken modder kapotmaken
om een goed zaaibed te maken voor mijn nieuwe groenten.
Ik ben een beetje bang dat ik het virus krijg.
Ik las laatst dat 90% van de 570 miljoen boerderijen ter wereld
door één man of één familie wordt beheerd.
Als die man of die familie het virus krijgt,
sterft de boerderij.
Ze raden boeren aan dagboeken bij te houden
zodat wie het van ze over moet nemen,
weet wat hij moet doen. Maar wat schrijf ik op?
Aan wie vertel ik dat?
Iedereen zit thuis naar Joe Wicks te kijken
en hun kont met wc-papier af te vegen.
Uiteindelijk was de voorbereiding klaar
en een paar dagen later kwamen de groentesets aan,
samen met Jethro Tulls oude plantmachine.
Als jullie achterom komen, laat ik zien hoe hij werkt.
Er zitten drie mensen onder deze hoes
en ze worden getrokken door een tractor.
De groenten staan hierop.
Je pakt er een af, stopt hem in deze V hier
en de volgende in die daar.
Een ketting laat die ronddraaien
en zo worden de groenten onder je stoel geplant.
Er is maar één probleem.
Twee meter afstand.
Maar eerst was er een ander probleem.
Wat doe je?
Je kunt die er echt niet voor zetten.
-Nee. -Waarom niet?
Hij is te breed.
-Wat? -Hij is te breed.
De wielen zullen alles pletten.
-Ja. -We verliezen zo te veel grond.
Je plant één strook. Dan keer je om
en kom je terug
en je banden zullen de stukken pletten die je net geplant hebt.
Zet die kleine Fergie ervoor.
-Zou de kleine, rode tractor werken? -De rode.
Mijn Massey.
-Wil je je Massey halen? -Dan moeten wij
voorop zitten voor het gewicht.
-Ik moet planten. Rij ik niet? -Ik rij.
-O, ja? -O, ja?
-Heb jij dat besloten? -Ik ben de chauffeur.
Laten we stemmen. Ik rij.
Ik rij.
Maar ik ben beroemd om mijn rijkunsten.
Ja.
Toen Mr Tulls groentemachine vastzat
aan Lisa's 60 jaar oude tractor
en op het veld was gereden,
waren we klaar voor wat rustig boerenwerk
op de ouderwetse manier.
Daar gaan we dan.
Ik weet niet of mijn handen of armen eraf zullen vallen.
Na 100 vermoeiende meters stopten we om te controleren.
Hier is er een.
Daar is er een.
We planten voedsel.
Geen idee wat voor voedsel.
Nadat we volledig doof waren geworden door het eindeloze gepiep,
was het fijn om terug te mogen naar de kraamafdeling.
Helaas
was ik daar in mijn eentje.
O, god.
Dit is een teken.
Ze krabbelen op de grond net voor ze bevallen.
Alsjeblieft, niet nu.
Wacht alsjeblieft op Ellen. Wacht even.
Wacht even, schaap.
O, god.
Ik wist dat dit zou gebeuren.
Dat ik hier alleen zou zijn en er een zou bevallen.
Er komt een kop uit.
Oké, meisje.
Ik ben alleen.
Zie je dat?
Hij komt eraan. Waar zijn de voeten?
Ik pak de voeten vast. Er is er maar één uit.
Kom op, schaap.
Waar is je andere poot? Kom op.
Daar is je andere poot.
Naar de voorkant.
Hier ben je dan.
Gelukt. Je leeft.
Ik heb iets gedaan.
Dat werkt.
Moet je dat zien. Geen ruggenprik,
geen geklaag, niemand die 'ik haat je' schreeuwt.
Ze heeft het gewoon rustig gedaan.
Hallo, daar gaan we. Er komt een tweede aan.
Lieve hemel.
Ja, kom maar.
Kom hier.
Even in je mond. Je leeft.
Ik heb er nog een gedaan. Kijk.
Laten we je uit je zak halen. Kom op, moeder.
Kom op, mam.
Ja, kijk.
Die is nu 22 minuten oud
en loopt al.
Net als een Ford Cortina zien starten in de jaren 60.
Normaal gesproken zou ik dit in het café vieren.
Maar alle cafés zijn dicht.
Ik zou toch geen tijd hebben gehad om naar het café te gaan.
Want die avond werd het ene lam na het andere geboren.
Kom op.
Ja. Je leeft.
En ze bleven komen,
lang nadat de filmploeg en Ellen naar huis waren gegaan.
Het is midden in de nacht en ik zag net
op de beveiligingscamera dat er een lam is geboren.
Ja. Maar er zijn geen bedden meer.
Met Lisa aan de camera terwijl ik nieuwe boxen bouwde,
ging het vrij goed. Maar toen...
Er loopt een lam los.
Daar is er nog een. Kijk.
Er lopen overal lammeren rond.
Dit is haar baby niet.
-Dat is... -Ze valt een van hen aan.
Ze begint zich op te winden.
Ze geeft hem kopstoten.
Kom hier, lieverd.
Goed zo. Waar zetten we hem neer?
Hij heeft geen moeder.
Het lam bleef ervan overtuigd
dat de agressieve ooi zijn moeder was.
Voor het slecht zou aflopen,
moest ik de echte moeder dus vinden. En snel.
Tweeling.
Dit zijn allemaal tweelingen. Hier is er een met maar één.
-Zal ik haar daarbij doen? -Ja.
-Ja? -Ja.
-Ze laat haar anders niet drinken. -Juist.
Oké, dat is goed.
Dat lam was daar terechtgekomen.
Dat was eng. Gelukkig waren wij erbij.
...42, 43, 44, 45, 46,
47, 48, 49, 50.
Er zijn er nog 50 die niet bevallen zijn.
We zijn nog niet eens halverwege.
Terwijl mijn leven door de schapen werd beheerst,
bracht essentiële werker Kaleb elk wakkere uur op de akkers door.
Dat betekende dat hij al mijn fouten kon opmerken
van wat ik vier maanden ervoor gezaaid had.
Ook het stuk dat op een enorme Brazilian wax leek.
Waarom is dat niet gegroeid?
Je had de blower niet aangezet
om het zaad erdoor te laten en in de grond te doen.
Hoe weet de blower dat hij hier aan moet en daar?
Vreemd dat je zo ver kwam.
Hij had moeten piepen.
Hij piepte ook. Was dat daarom?
Ja, 18 en dan weer 18.
Toen begon hij te zeuren over de rijpaden
die ik gemaakt had voor zijn veldspuit.
Ik sta nu midden op dit rijpad.
-In het midden, oké? -Ja.
Dan moet ik 24 meter daarheen kunnen lopen.
Ja.
Dan hoor ik midden op het volgende rijpad te staan.
Bedoel je dat je spuitding...
Als ik over het rijpad rijd, bespuit ik 12 meter hier
en 12 meter daar.
Maar omdat je een idioot bent en niet naar me hebt geluisterd,
heb ik nu 18 meter aan die kant,
dus ik moet één deel van de arm uitzetten,
zodat ik niets beschadig.
Omdat ik wilde bewijzen dat dit maar één fout was,
begon ik de afstand tot het volgende op te meten.
...zes, zeven...
-Daar ontbreekt wat. -...negen, tien...
...20, 21...
...23, 24.
Het komt helemaal tot hier.
...25, 26, 27, 28, 29, 30.
Ja, daar is een stuk... Ik geef toe dat daar wat ruimte is.
Nee, wacht. Het is hier, toch?
Ja. Was dat 40?
Tot hier is ongeveer 34, 35 meter.
Maar ik heb het probleem opgelost.
-Vertel maar. -Je was bang
dat mensen vanaf de weg deze slechte rijpaden zouden zien.
-Ze hebben die gezien. -Wat?
-Ze hebben ze gezien. -Nee.
-Ja. -Nee, want ik heb die heg niet gesnoeid.
Kijk eens naar die bus.
Hij rijdt achter het koolzaad.
Hij denkt: mooi koolzaad.
Hij komt bij dit veld
en denkt: hoe zou het hier zijn? Maar hij ziet niets.
Kijk,
hij ziet niets. Zijn raam zit onder de heg.
Kom op.
Zo los je problemen op.
Een paar dagen later
had de essentiële werker iets anders om over te klagen,
want zijn zaaimachine was kapot.
Kijk eens naar dat rode dingetje onderin.
Op de bodem. Zie je dat rode dingetje dat draait?
-Ja. -Ratten hebben erop gekauwd.
Ratten? Zijn die vanaf daar gesprongen?
-Ze zijn op de bak geklommen. -Hoe heeft hij dat gedaan?
Sylvester Stallone zou hier niet op komen.
Geen idee.
Het is geen rat.
Jawel. Ik zweer het.
Niet waar.
Als er geen coronavirus was, zou ik het laten zien.
Heb je Gerald trouwens gezien?
Nee. Ik denk dat hij echt thuis zit.
Ik krijg hem niet te pakken. Hij moet die muur bouwen.
Hij denkt vast dat hij het via de telefoon krijgt.
Want hij neemt niet op.
Gerald en de zaaimachine werkten dus niet.
Er was nog een probleem.
Er zijn kippen uit rennen gestolen
in Leicester, Lincolnshire, Yorkshire en Cardiff,
want mensen stelen eieren door het tekort,
maar de eieren zijn het probleem niet.
Deze dingen wel.
Op slechts drie plaatsen in Europa maken ze eierdozen
en twee ervan zijn gesloten.
Dit is nou zo'n klein gevolg van de quarantaine
waar je niet aan denkt.
Hoe kom ik aan eierdozen?
Het voedselprobleem op het nieuws was echter veel groter.
Sommige supermarkten hebben al limieten gesteld
op de hoeveelheden die je mag kopen.
Meer kopen dan je nodig hebt, betekent dat anderen niets hebben.
De volgende dag nam ik dus een belangrijke beslissing.
DIDDLY SQUAT - BOERDERIJWINKEL HIER
Er worden
paniekaankopen gedaan.
Dat is omgevallen.
Er worden paniekaankopen gedaan van voedsel en wc-papier.
Rijen voor de supermarkten.
Ik wil de winkel openen.
Dat mag eigenlijk niet vanwege de vergunning,
maar we hebben grotere problemen
als ik eerlijk mag zijn.
Kijk eens.
Iedereen moet thuisblijven tenzij hun reis belangrijk is,
maar dat geldt niet voor fietsers.
Blijkbaar.
Ik heb een parkeerplaats.
Helaas was het te vroeg om mijn groenten te verkopen.
Maar ik had nog hopen aardappelen,
die ik koud had opgeslagen toen ik de winkel moest sluiten.
GESELECTEERDE AARDAPPELEN - 12,5 KG
Toen ze in de winkel lagen, kon ik in COVID-stijl openen.
ALLES GEGARANDEERD NIET-BIOLOGISCH
Hallo? Hoe gaat het?
Ik kom voor aardappelen.
Fijn. Meer hebben we niet.
Ik leg deze hier neer en dat is de geldemmer.
Oké, een vijfje. Bedankt.
Het beste, tot gauw.
£1,50. Gooi het daar maar in.
Dit is belachelijk,
maar ik kon geen andere manier bedenken.
Daarna leggen we het geld twee weken in de diepvries.
Na de eerste klanten
liepen de zaken niet echt goed.
Net als iedereen in het begin van de lockdown
moesten we het beste maken van wat we hadden.
En dat was een nieuwe parkeerplaats.
Je bent waardeloos.
-Ik moet opwarmen. Let op. -Ik ben niet veel beter.
Is het een nieuwe klant?
-Nee. -Nee dus.
Hoeveel aardappelen hebben we verkocht?
-Vandaag? -Ja.
£12,50.
Ik kreeg meer betaald bij Who Wants to Be a Millionaire.
-O, ja? -Ja.
O, nee. Kijk eens wat ik in die plas zie.
Wat goedkope wijn.
Dit is ongeveer £12,50.
Die ik heb gekoeld.
Het leven is slecht, maar toch.
Ja.
Wat longontsteking voor de echte longontsteking hier komt.
Normaal gesproken zou het vrijdagavond zijn.
Ja. We zouden naar het café gaan,
met een groep of 20.
Iemand zou ons thuis uitnodigen
voor een maaltijd, om te kletsen.
Rond 2.00 uur naar huis.
-Dit zijn onze nieuwe vrienden. -Dit is het.
-Isolement. -Daar zijn Rebecca, Tony, Charlie.
Alex en Claire, kijk.
Dat zijn zeker Alex en Claire.
-Emily. -Dom en Rosie.
Let op, schapen.
Dat is het ochtendkoor.
Ja.
Hé. Ren niet in de...
Wat doet dat lam hier?
Waar is je moeder?
Dit lam is duidelijk net geboren
en niemand let op hem.
Van de 74 zwangere schapen waren er nu 49 bevallen,
dus de kraamafdeling begon wat vol te raken.
Je gaat in een auto. Dat zul je leuk vinden.
Gelukkig waren enkele van de eerste lammeren
nu groot genoeg om de wei in te gaan.
Kom op, lammeren.
Kijk eens. Vers gras.
Kijk daar eens.
Kom op, baby's.
Kom op, Rood Twee.
O, nee. Ze zijn bang.
Kom op. Ik weet het.
Auto's zijn goed, maar hierbuiten is het fijn.
Je zult het fijn vinden.
Kijk eens naar die lammeren.
Die twee heb ik ter wereld gebracht. Waar is jullie moeder?
Zonder haar zullen de kraaien je opeten.
Ze zullen je ogen pakken.
Kraaien doen dat echt.
Als ze een lam zien liggen, pikken ze zijn ogen eruit.
De volgende keer neem ik mijn pistool mee.
Daar moet je voor oppassen. Een lam dat in zijn eentje ligt.
Dat is aas voor kraaien.
Gaat het wel?
Ben je niet...
Daar komt mama al.
Ja, kom op, moeder.
Dat is beter.
Dit idyllische moment werd toen onderbroken door Ellen,
die me in de schuur nodig had
om mee te doen aan een grote leugen.
Het probleem hier is
dat dat schaap drie lammeren heeft, maar maar twee borsten.
We moeten nu dus
wachten tot een ander schaap van maar één lam bevalt.
Dan pakken we één van de drie
en rollen het in de vloeistof van de nieuwe moeder.
Hopelijk denkt die nieuwe moeder dan:
hé, ik heb er twee gekregen.
En dan brengt ze het lam van een ander groot.
Het is bedrog, maar...
Sorry, ik praat met jullie met...
Ik ben...
We voedden het tijdelijk moederloze lam
tot later die dag
een ander schaap van één lam beviel.
Daar komt ze. Goed zo.
Toen begon het bedrog.
Je duwt al het vocht van haar af.
Ja.
Zo, kijk. Wat moet ik doen?
Trek de zak eruit en breek hem.
Oké.
Daar. Nu breek ik hem.
Jezus, ik heb dit nog nooit gedaan.
We hebben hier een emmer. Nu pakken we een van de drie.
-Ja. -Zet ik haar erin?
-Ook met de kop. -Oké.
Hier is een lekker warm badje.
Je moet helaas met je kop onder gaan.
Zo, ja.
Wat moeten we nu doen?
Als we haar zo geven,
zou ze weg kunnen lopen. Dan likt ze er niet aan.
-We binden haar poten vast. -De poten vastbinden?
Ze kan in theorie nog niet lopen.
-Ja. -Ik snap het.
Dit blijft niet lang zitten.
Wel lang genoeg om een band te scheppen.
Oké.
Leg haar voor haar neer.
Ja, hier komt jouw kindje.
Je nieuwe kindje.
Hier.
Ze likt haar.
Goed zo. Je hebt een tweeling gebaard.
In de niet-schapenwereld
probeerde ik iets voor de bejaarden te doen
door enkele blijkbaar onverkoopbare aardappelen te schenken.
-Hallo. Dat is ver genoeg. -Ja.
Hoe gaat het?
Ik geef je aardappelen.
Fantastisch. Bedankt.
Hallo?
Bedankt.
Is Gerald in orde?
Ja, maar hij is weg, geloof ik.
Ik heb hem al weken niet gezien.
Geen cafés en geen Manchester United. Hij moet vast afkicken.
Hij is wat doorgedraaid, maar...
Hij kan wat aardappelen koken, zolang het maar goed met hem gaat.
Geweldig, bedankt.
-Fijn. -Oké.
-Tot gauw. Dag. -Bedankt.
Maar er was niet alleen vrede en liefde
tussen de dorpelingen en mij.
Van deze oude hooibalen hadden we een silo gemaakt
om graan op te slaan
en te zorgen dat jongeren niet op dit oude vliegveld gingen joyriden.
Ik ben geen detective,
maar hier op de grond liggen vloeitjes.
Ik denk dus
dat een groep tieners besloot de lockdown te negeren
en mijn hooi in brand te steken.
Het is aangestoken,
want dat is ook met die daar gedaan.
Morgen, Charlie.
Tot hoe ver gaat de rook?
Hij waait over de hoofdweg naar Burford,
want ik ging die kant op naar...
Merkte je zo dat er brand was?
Ja.
Kaleb moest toen stoppen met spuiten
om de brand te blussen.
Daar was hij heel blij om.
Verdomme.
Ik heb het omlaag geduwd,
maar mijn hoofd barst en ik ben misselijk,
want de rook kwam in de cabine.
Het is echt irritant.
Een idioot zegt: 'Weet je wat leuk is?
'Ik ga die balen daar eens aansteken.'
Daarna gingen ze gewoon naar huis.
Het zijn rotjochies.
Na Diddly Squats maatschappelijk werker even te hebben aangehoord,
ging ik mezelf opvrolijken door naar de lammeren te kijken.
Blauw 32 is heel agressief. Kijk.
Hij wil alleen tegen andere lammeren stoten.
'Ik ren daarheen en geef die daar een kopstoot.'
Dat schaap poept in de waterbak.
Waarom doe je zoiets?
'Ik moet poepen. O, daar is een waterbak. Heerlijk.'
Ook al waren enkele ooien nog zwanger,
er waren 120 lammeren in slechts drie weken gebaard.
Deze nacht
zijn er nog twee geboren.
Dat daar en dat.
De meeste bevallingen waren een succes.
Ja, kijk.
Sommige waren kantje boord.
Ze ademt niet.
Kom op, adem eens.
Het lukt.
Ja, Ellen.
Ik dacht dat die daar dood was.
Ze is in orde.
En helaas waren er enkele die het niet redden.
Doodgeboren.
Naast de ontdekking dat een lamsbegrafenis niet erg plechtig is,
ontdekte ik dat in de weien
sommige moeders niet erg moederlijk waren,
waardoor ik een schapenboer uit de buurt moest inschakelen.
Drinkt hij dat?
Nee, hij denkt dat hij drinkt.
Deze jongen is een uur geleden gevonden.
Door zijn moeder verlaten.
En Jeremy hier duwt een buis in zijn keel
om hem glucose te geven en zuigelingenvoeding.
Omdat hij heel zwak is.
We hadden vorige week al gemerkt dat de moeder hier
niet zo goed was.
En nu heeft ze hem echt verlaten.
Kom op, kleine snotneus.
We hoopten allemaal dat Jeremy's liefde
de kleine jongen op de been zou krijgen,
maar tegen de avond
besloten we dat hij naar de ic moest worden overgebracht.
Ik heb een box gebouwd. Vers stro, kachel aan.
Kijk eens.
Ik leg je op dit bed. Dat is zachter.
Zo.
Braaf lam.
Oké.
Drie uur, tijd voor je voeding.
Tijdens de nacht werd hij nog zwakker.
Kom op.
En ook al kregen we uiteindelijk wat voeding in hem...
Ik weet niet wat je nog voor hem kunt doen.
Het is een goede voeding.
...het mocht allemaal niet baten.
Het verlies van een lam was treurig.
En het was een financiële klap.
Maar vreemd genoeg was het financieel niet zo erg
als het had kunnen zijn.
Hun waarde is weer gehalveerd, hè?
-Ze zijn weer gezakt. -Gezakt tot £52.
-Ja. -Omdat alle restaurants dicht zijn.
Ja, en die grote ketens ook.
-Kun je ze wel exporteren? -Nee.
We kunnen ze niet verkopen aan restaurants of cafés.
Een week geleden was een lam nog £100 waard
en nu maar £52. De helft dus.
Ja.
Fantastisch.
Aan de andere kant was het een succesvol lammerenseizoen geweest.
Van de 138 lammeren die we verwachtten,
waren er 134 met succes gebaard.
Best eng om te bedenken dat de wei nu vol ligt
met kleine testikels die eraf zijn gevallen.
Ondanks de afgevallen testikels
hadden deze lammeren mijn boerderij veranderd in een mooie ansichtkaart
van hoe Groot-Brittannië eruit kan en moet zien.
Ik was blij dat ze er waren.
Hier in deze vreemde lockdown-commune van Diddly Squat.
Een ondergrondse bunker uit de Tweede Wereldoorlog.
Als COVID-19 uit de hand loopt, ga ik hier zitten.
Ik heb het remlicht niet gebroken, maar jij.
Nee, dat heb jij gedaan.
Wat? Hoezo heb ik het gedaan?
Jij zei dat een van de remlichten het niet deed.
We mochten hier zes weken lang niet weg.
Blijf in je auto, alsjeblieft.
En weet je wat?
Dat wilde ik niet.
HET HERDERSLEVEN
Ik ben echt nog nooit zo gelukkig geweest.
Maar ook nu
zou het weer vreselijk misgaan.
DE VOLGENDE KEER
Het regent al zes, zeven weken niet.
-Nee. -Kom op, meisjes.
Het is niet ideaal.
De gewassen zijn gestrest.
Mag ik me zorgen maken?
Het zal een uitdaging worden.
Ondertiteld door: Brigitta Broeke
Creatief Supervisor Sofie Janssen