FARMA CLARKSONA
ROZDZIAŁ 4 POWRÓT DO NATURY
Gdybym jechał tędy o tej porze roku,
kiedy zaczynałem jeździć, czyli 30 czy 40 lat temu,
po kilku kilometrach nie widziałbym już kompletnie nic.
Moja przednia szyba zamieniłaby się w bufet z martwych owadów.
A teraz proszę.
Nic tu nie ma.
Więcej much rozbija się o łódź podwodną.
W ciągu zaledwie 30 lat
liczba owadów spadła o 25% i nadal spada.
Czeka nas zagłada owadów.
Możemy zapomnieć o globalnym ociepleniu czy plastiku w oceanie,
bo bez owadów całe życie na Ziemi się skończy.
Wszystko.
I to mówię ja.
Nie jakiś zielony aktywista z owłosionymi pachami, tylko ja!
Niestety wielu postrzega rolnictwo
jako jedną z głównych przyczyn tej redukcji owadów.
Problem polega na tym, że sprzęt rolniczy jest teraz większy i bardziej wydajny,
więc pola też muszą być większe i bardziej wydajne.
To oznacza, że od wojny
Wielka Brytania straciła 225 000 kilometrów żywopłotów.
Straciła 40% swoich wiekowych lasów.
Straciła 97% łąk z dzikimi kwiatami.
Znikają wszystkie miejsca, w których żyją owady.
Postanowiłem coś z tym zrobić.
Mam plan, by wykorzystać moje żywopłoty i doliny,
moje lasy i strumienie,
i uczynić je atrakcyjnymi dla robali.
Mam zamiar pozostawić fragmenty gospodarstwa same sobie.
Przekażę pałeczkę matce naturze.
Czeka nas powrót do natury.
Zacznę w dość bagnistym, smutnym miejscu na dnie doliny.
Chcę, żeby ostatecznie wyglądało tak.
Bociany to może przerost ambicji,
ale wszystko inne ma tak wyglądać.
DUŻY LAS - ŻYWOPŁOT OBFITOŚCI PSZCZOŁY - ŹRÓDŁA - TRAWA
POLNE KWIATY - SKRZYNKA LĘGOWA DLA SÓW BAGNA - LONDYN
Zanim mogłem rozpocząć prace nad moim bagnistym projektem,
musiałem przeanalizować rządowe przepisy.
Zatrudniłem więc zespół inspektorów.
Wy możecie wykonać obliczenia dla HSI.
Ja zajmę się tym terenem.
Ekipa z Kryminalnych zagadek Miami musiała upewnić się,
że mój plan nie zaszkodzi temu, co już tam mieszka.
To głównie trawiaste łąki.
Całkiem dobra wiadomość.
Dałem im trochę czasu na badania kryminalistyczne
i poszedłem sprawdzić, ile znaleźli punktów zapalnych.
Dzień dobry.
-Cześć, jak się masz? -Dobrze, a ty?
Cóż...
Te czerwone flagi są w miejscu, w którym planowałem staw.
Zgadza się.
Czyli tam nie możemy niczego zbudować?
Podczas analizy znaleźliśmy potencjalne ślady ssaka.
-Psa? -Nie.
To może być karczownik.
-To mało prawdopodobne. -A to ciekawe.
Bo 20 lat temu było ich osiem milionów,
a teraz jest ich 220 000 i zamieszkują głównie Glasgow.
Widziano je także w Cotswolds.
-Naprawdę? -Tak.
Spójrz tutaj.
Widzisz te odchody?
Mają kształt tic taca.
-Czyli to odchody? -Tak.
Istnieje duże prawdopodobieństwo, że to odchody karczownika.
Chroniony gatunek.
Jeśli go zabijesz, uznają to za niszczenie populacji.
Grozi ci sąd, mogą cię nawet wpakować do więzienia.
Na jak długo?
Minimalna kara to sześć miesięcy i 5000 funtów grzywny.
Na tym etapie zalecam wstrzymanie wszystkich prac,
dopóki nie potwierdzimy, co tu jest.
Mam naprawdę wielką koparkę.
Moglibyśmy po prostu zgarnąć cały ten obszar
i przenieść go tam, a karczownik by nawet nie wiedział.
Nie, Jeremy.
-Dlaczego? -Nie.
-Cały ten obszar. -Pójdziesz do więzienia.
-Ale będę dla niego miły. -Nie.
Mógłbym przesunąć go wyżej.
Jako profesjonalista stanowczo ci to odradzam.
Obmyśliłem plan, by sprawdzić, czy to naprawdę był karczownik.
Mamy kilka kamer pułapek.
-Możemy je tu zainstalować. -Tak, to dobry pomysł.
-I się dowiemy. -Tak.
Trzeba to robić przez dobrych kilka dni, żeby mieć pewność.
-Chcę tylko sprawdzić, czy to karczownik. -Jasne.
Kamerzysta ustawił kamery,
a ja kilka dni później sprawdziłem nagrania.
To nie karczownik.
Tu też nie.
Nic. Zupełnie nic.
Więcej dzikich zwierząt ma w lodówce Paul McCartney.
Coś wykopało tę dziurę...
O proszę, to ją wykopało.
Czy to mysz? Nie, ma spiczasty nos, to ryjówka.
Nie karczownik.
Możemy wywnioskować z tego, że wracamy do gry!
Nareszcie mogłem zacząć moje ważne prace środowiskowe.
Co za prędkość!
To bardzo stromy zjazd.
To nie będzie zbyt przyjemne.
No dobrze.
Dalej. To się nawet nie obraca.
Niczego nie dotykam, a przesuwam się w dół.
O cholera!
Ześlizguję się! Cholera!
Udało mi się.
Ześlizgnąłem się po stromej części i jestem na dole.
Spójrzcie na te prace ekologiczne, które tu wykonuję.
Stworzę coś, co można nazwać biologicznym supermarketem
pełnym całej masy różnych gatunków.
Zająłem pozycję
i zacząłem kopać.
Uprzedzam, to nie będzie staw, jak ten Eda Sheerana,
czyli turkusowy, z deską do nurkowania i barem.
Spójrzcie, co to za maszyna!
To około dwóch metrów głębokości.
Na dnie jest glina, i dobrze, bo glina trzyma wodę.
Mnie interesuje niebieska glina, która jest głębiej,
bo ta trzyma wodę naprawdę dobrze i muszę nią obłożyć boki.
Tak, spójrzcie na to.
To niebieska glina.
Zachowam ją. Jest cenna.
Zrobiłem spore postępy przed obiadem.
To musi mieć jakieś trzy metry głębokości.
Poszedłem coś zjeść, nie wiedząc, że pod moją nieobecność
natura rzuci mi kłodę pod nogi.
Wypełnił się wodą!
To dużo wody, a nie było mnie tylko godzinę.
Cholera!
Zanim mogłem kontynuować, musiałem wypompować wodę.
By wykorzystać koparkę, którą wynająłem na cały dzień,
postanowiłem wykopać kolejny staw.
Opowiem wam o moim planie.
Sto metrów stąd w górę są dwa źródła.
Stworzyły ten strumień. więc mógłbym zbudować tu tamę,
a gdy poziom wody podniesie się do poziomu tamy,
wypełni to.
Jeśli spowolnię tę wodę,
mam większe szanse, by zamieszkały tu
wydry, czaple i owady.
Z zapałem rozpocząłem prace nad tym nowym projektem.
Dalej, kop, koparko.
Tak! Soczysta wierzchnia warstwa ziemi.
Wierzyłem, że Lisa będzie zachwycona moimi osiągnięciami.
Przepraszam, co to jest? Budujemy tam.
Co się dzieje tu?
Chodź, to ci pokażę. To genialne.
Na litość boską.
-Ten kawałek sznurka to tama. -Co?
Wybacz, gdzie jest nasz staw?
Nie tak się umawialiśmy.
Tam jest już staw, choć jeszcze nie powinien nim być.
-Pracuję nad tym... -Nie mam pojęcia, co to znaczy.
Co ty tu, kurwa, robisz?
-To tylko... -To teren podmokły.
Ten fragment zostanie zalany i stworzy teren podmokły dla owadów.
Ja pierniczę. Co zamierzasz zrobić z tą ziemią?
Nic tu nie zamieszka.
Znasz ten film, 1917? Chcą tu nakręcić drugą część.
Jeden bałagan ci nie wystarczył?
Musiałeś zrobić drugi?
Ale dzwonił Sam Mendes. Chce nakręcić 1918.
Co było nie tak z tym bałaganem? Dlaczego musiałeś zrobić nowy?
Czemu wszyscy cały czas na mnie krzyczą?
Wstaję rano i ludzie od razu zaczynają na mnie krzyczeć.
Kaleb na mnie krzyczy, Charlie tak samo.
Wścieklica sobie pojechała, a ja rozpocząłem budowę tamy.
Boże.
Jest tak zimno, że muszę nosić...
To nie jest czapka. To pierwsza peruka Eltona Johna.
Dobra, tak wygląda sytuacja.
Zatkałem przecieki z tej strony.
Dowódca okrętu podwodnego nie byłby zadowolony,
ale dla mnie wystarczy.
Poziom wody rośnie teraz po tej stronie.
To oznaczało, że mogę teraz napełnić drugi staw.
Tak!
Patrzcie, jak leci.
Tak.
Jestem w szoku, że mi się to udało.
Byłem bardzo zadowolony.
W międzyczasie zapadł zmrok i zaczęło padać,
więc postanowiłem wracać do domu, by usiąść przy ogniu i zjeść ciepłą zupę.
Cholera!
Utknąłem w bagnie, które sam stworzyłem.
Nie mogę...
Musiałem poprosić Kaleba, by odłożył swoją dziewczynę i mi pomógł.
Kurwa mać.
Kurwa, jakie błoto.
Tak jest, trzeba to przypiąć.
Spróbuj się wyprostować i dostać tam, a ja cię wyciągnę.
-W porządku? -Dobra, ruszaj.
Dalej.
Choć mieliśmy moc Lamborghini i napęd na dziesięć kół,
nie ruszyliśmy się z miejsca.
Dalej.
Nie.
Więc Kaleb postanowił odpiąć linę i ratować siebie.
Do zobaczenia!
Co świetnie mu poszło.
No dalej.
Pieprzony deszcz!
Nieźle to spierdoliliśmy.
Wszystko utknęło.
Kaleb był mi za to niezwykle wdzięczny.
Idiota. Gdybyś tu nie utknął,
ja też bym tu nie utknął.
Zaraz pewnie jeszcze się przewrócę! Kurwa mać.
Następnego ranka wróciliśmy do traktora z planem ratunkowym.
Kaleb wyciągnie mnie swoim traktorem,
a jego wyciągnie jego brat w swoim traktorze.
Napinaj powoli.
Bardzo powoli. Tak jest.
Holujemy do końca.
Nigdy wcześniej niczym nie jeździłem, więc dzięki za te rady.
Nie włączyłem napędu na cztery koła. Zabije mnie.
Dawaj! Pokaż swoją moc, CLAAS!
Pamiętajcie, robimy to dla dobra środowiska.
Co za moc!
Tak!
Zużyliśmy tylko 4500 litrów paliwa, ale przynajmniej ruszyliśmy.
Jesteśmy w ruchu!
To pewnie tylko dzięki mojej mocy.
Dobra, zatrzymajcie się.
Gdy wciągnęliśmy supacata,
światowa kobieta Lisa przyjechała w swoim bożonarodzeniowym prezencie.
-Cześć. -Widziałeś to wcześniej?
Nigdy.
-To porządny traktor. -Porządny...
Tamten ma trakretyzm, to nic dobrego.
Trzymaj.
-Dzięki. -Dobrze się z Kieranem spisaliście.
-Zdrówko. -Zdrówko.
Dobra robota, dzięki.
Wasz podjazd we trójkę robił niezłe wrażenie.
Podjeżdżając pod wzgórze, stwierdziłem,
że Kaleb pewnie się nieźle podniecił w swoim CLAAS-ie.
Nasze świętowanie zostało następnie przerwane
przez przybycie naszego Radosnego Charliego,
który był jeszcze mniej radosny niż zwykle.
Co my tu zrobimy?
-Gdzie? -Cóż...
Właśnie przeszedłem przez to pole. Narobiliśmy trochę bałaganu...
Jest tu trochę śladów kół i nie naprawiłem dziury, którą wykopałem.
To było potrzebne do studni, by pompować wodę do koryta dla owiec.
Tak.
-I jeszcze to. -Tak.
Przyznaję, że to bałagan, ale wiesz, gdzie drwa rąbią,
tam wióry lecą.
Otaczają nas same wióry,
-aż do tamtego miejsca. -To fakt.
Szkody w glebie, których dokonałeś...
-Jakie szkody? -To nie jest wydobywanie...
-Napowietrzyłem ją. -Nieprawda.
Ubiłeś ją. Woda stamtąd nie ucieknie.
Naruszyliśmy wymagania dotyczące kompakcji gleby,
-które... -Że co? „Wymagania rządu
„dotyczące kompakcji gleby”?
Przed nami Brexit, a oni...
Będziemy mieli kontrolę,
to stracimy 5% z systemu płatności podstawowej,
z dotacji, którą dostajesz od rządu.
To proces powrotu do natury...
Nie. To szkody.
Musisz przestać to robić.
Miałem nadzieję, że to koniec tej bury,
ale wtedy Charlie poszedł obejrzeć moje nowe stawy.
To wszystko to uszkodzenia gleby.
Ale jak przejechać tu buldożerem bez uszkodzeń gleby?
Zrobić to, kiedy nie jest mokra.
Czyli kiedy? Kiedy będzie...
-Wybacz, Charlie. -Wiem, ale...
Od września deszcz pada codziennie.
-Przecież sam wiesz. -Tak.
Ciężkie maszyny na mokrej ziemi tworzą straszny bałagan.
Ale zejdź tutaj i użyj wyobraźni.
Teraz widać tylko zniszczenia nad Sommą.
Tak, widzę to dokładnie.
A teraz zmruż oczy.
Zimorodek na tej gałęzi.
Tutaj uprawiająca hazard rodzina wydr.
-„Hazard”, a to dobre. -Tam.
Czapla czekająca na smaczny kąsek.
Tu wszędzie trawa i polne kwiaty.
Zielonym staje na samą myśl, prawda?
Wszystko pięknie, ale to, co zrobiłeś,
może spowodować utratę dotacji.
Możemy stracić od 10 000 do 15 000 funtów.
To nie tylko tutaj, ale też w górę...
Jeśli do tego dojdzie, naprawdę się wkurzę.
Robię to, by ratować naturę,
-którą lubię. -Rozumiem.
Nie pozwolę, żeby jakiś typ z tróją z biologii na świadectwie
mówił mi, że zrujnowałem to siedlisko.
Przewróciłem tylko kilka mrowisk.
Prawda jest jednak taka, że zrobiłem bałagan.
Rozwiązanie było tylko jedno.
Zatrudnić Kaleba, żeby to posprzątał.
Jezu.
Wreszcie nadszedł czas na prace na rzecz środowiska w lesie.
To wyglądać jak dziki wandalizm, ale tak nie jest.
Podjeżdża się maszyną do drzewa i podaje nazwę drzewa.
Maszyna chwyta na dole, mierzy średnicę i następnie oblicza
na jej podstawie, jak wysokie jest drzewo
i jak długie powinny być bale.
To warta pół miliona funtów maszyna matematyczna z napędem na osiem kół.
A gdy maszyna w końcu ucichła,
rezultat był spektakularny.
To mapa lasu.
To fragment, który został przerzedzony o jedną ósmą,
a to jest drewno z tej wycinki.
W mediach społecznościowych aż zawrzało.
Zamieściłem zdjęcie wielkiej maszyny
i tego dzikiego wandalizmu na Instagramie,
a ludzie zarzucili mi, że jestem jednoosobowym McDonaldem.
„Dlaczego wycinasz lasy?”
„Dlaczego zawsze niszczysz zielone rzeczy, Jeremy?”
Chodźmy do lasu, to pokażę wam, że to kretyni.
To ten fragment lasu, z którego wyciąłem drzewa.
Wyciąłem stąd 200 ton drewna, ale zupełnie tego nie widać.
Las wygląda dokładnie tak, jak wcześniej.
Praktycznie się nie zmienił.
Ale natura potrafi to dostrzec.
Dzięki usunięciu drzew z tych miejsc,
więcej światła słonecznego może dotrzeć do ściółki.
Wszędzie widać światło, które pomoże stymulować wzrost.
Wzrost młodych drzew, kwiatów, dzwoneczków na przykład.
A to jest dobre dla chrząszczy, ptaków i pszczół.
To dobre dla wszystkich.
Lubię obserwować ptaki, więc chciałem coś dla nich zrobić.
Poprosiłem eksperta od dzikiej przyrody, Roya Dennisa, o radę.
Muszę powiedzieć ci dwie rzeczy.
Myślałem, że przyjdzie dziś Ron Dennis, a on jest zupełnie innym człowiekiem.
Po drugie, strasznie zazdroszczę ci lornetki.
Miałem taką, ale została w porsche
-na komisariacie w Argentynie. -No ładnie.
Ku mojemu zadowoleniu, Roy był pod wrażeniem moich ptaków.
Jest bardzo dobrze.
Naprawdę?
Taki żywopłot
to fantastyczne źródło pożywienia dla dzikiej przyrody.
Jeżyny dla gajówek, które muszą nabrać tłuszczyku przed migracją do Afryki.
Głóg dla kwiczołów i droździków.
Jest naprawdę dobrze.
Co to za ptaki?
To szczygły.
-One są po prostu... -Małe stada.
Wylądowały między chabrami.
Tam je widać.
-To było stado szczygłów? -Było ich chyba pięć.
Widzisz, jak jedzą tam na górze?
Myślę, że to mała rodzina.
Naprawdę?
Jeden jest śliczny.
Jestem taki szczęśliwy.
Był jednak jeden ptak, któremu mógłbym pomóc.
Jest na ziemi.
Na ziemi.
Patrzcie. To sówka.
Traci piórka. Nie umie jeszcze latać.
Wycofajmy się, bo nie chcę jej przestraszyć.
Tam jest rodzic. Tam, przed lasem.
Żeby przyciągnąć więcej sów, postanowiłem postawić na całej farmie
skrzynki lęgowe, w których mogłyby żyć.
Świetnie.
Idealnie.
No dobrze.
Na litość...
Po zbudowaniu skrzynek zarekwirowałem kilka słupów
pozostawionych tu przez dostawcę energii
i wprowadziłem operację Sowa w życie.
Jezu!
Kiedy przyjechałem na miejsce, które wybrałem, Kaleb już na mnie czekał.
Chcesz się zbliżyć do żywopłotu?
Tak, tam.
Gdy on kopał dziurę, ja przejrzałem listę kontrolną.
Cement, lina, wiertarka, i kilka skrzynek lęgowych, które zrobiłem,
i których wcale nie zamówiłem z Amazonu.
Głębokość OK?
Wystarczy.
-Dobra, oto mój plan. -Tak.
Podjadę tym naprzód, by ten koniec był nad twoją dziurą.
Potem zarzucimy linę z góry na tył supacata
i postawimy do pionu.
Oszalałeś.
A ty co byś zrobił?
Weź ładowarkę, jedź do tego końca słupa.
Słup wsunie się do dziury,
weź pas, przymocuj go z tyłu supacata,
a potem po prostu odjedź i go postaw.
Nadal uważam, że będziesz musiał przywiązać linę
dookoła góry i przymocować ją do supacata.
Podjedź pod kątem z jednym zębem pod spodem...
Jeśli podjadę tak...
Nie. Podjedź pod kątem.
Będzie między zębami.
Tego nie da się zrobić.
Ja to zrobię.
Podjedź w ten sposób. Połóż go. Wokół zęba...
Nie zapominaj o dziewięciometrowym wysięgniku.
Wyciągnij go trochę.
Tak jest. Zrób to jeszcze raz.
Myślę, że się uda.
Nie wydaje mi się.
W drugą stronę. Nie!
O nie!
Ty tępy idioto!
To była twoja wina.
Mówiłem ci...
Wysunąłeś go za daleko.
-Nie był jeszcze w dziurze. -Był.
W dodatku przykryłeś dziurę ziemią.
-Ogrodzenie jest roztrzaskane? -Tak.
Kurwa mać. I po ogrodzeniu.
Ty to zrób, a ja będę tu stał i robił tak.
Ty tak robisz. Jak André Previn.
Każdy mój sygnał miał sens,
ale nie patrzyłeś na mnie.
W końcu udało nam się wsadzić słup w ziemię.
I o to chodzi.
A gdy beton wysechł, cofnęliśmy się, by podziwiać nasze rękodzieło.
To genialne.
O nie, chwila.
Kolego...
Tak.
Niezbyt prosto nam to wyszło.
To fakt.
Ale luz, i tak zapomnieliśmy umieścić na górze skrzynkę dla sowy.
Cholera.
Zrobiwszy kolejny bałagan,
pojechałem sprawdzić moje tereny podmokłe, gdzie sprawy miały się jeszcze gorzej.
Zbudowałem tamę z całą tą gliną z przodu.
Bóg spojrzał na to i powiedział:
„Ej, a ja zrobiłem tę dziurę”.
Widać wir, spójrzcie.
„Cała woda będzie wlatywać tam i pod tamą”.
Tej nocy Bóg wykręcił mi numer w stylu Guya Gibsona.
Musiałem zapomnieć o sowach i zająć się naprawami.
Zatrzymaj się tam. Idealnie.
-Proszę. -Dzięki.
-O nie. -Mam to.
-Trzymam. -O nie.
Tak.
Idealnie.
Po naprawieniu tamy chciałem wrócić do skrzynek dla sów,
ale nie mogłem, bo przyjechał ukraiński specjalista od pszczół, Wiktor.
To typowy rozmiar na rynku.
Rozpoczynaliśmy najważniejszą część operacji.
-To są te cztery ule? -Tak.
Bardzo eleganckie.
Plan był prosty.
Pszczoły będą źródłem miodu i pieniędzy do sklepu, gdy zostanie ponownie otwarty.
SKLEP ROLNICZY
Pomogą też zapylać moje uprawy.
Dlatego kupiłem ich ćwierć miliona.
Spójrzcie na to.
To skafander kosmiczny.
Ja się ubierałem, a Wiktor przygotował podkurzacz.
Po co ten dym?
Jak ty i ja, pszczoła boi się ognia i wody.
O wiele łatwiej niż wody jest użyć ognia.
-Ale to nie ogień, to tylko dym. -Dym, tak.
Jak widzą dym, to się boją.
Wracają do ula,
napełniają brzuszki miodem i dzięki temu są mniej agresywne.
Więc są śpiące jak my po dużym posiłku.
-Tak. Znasz to uczucie? -Tak.
Często cię żądlą?
Dziesięć razy dziennie.
Co?
-Pszczoła może użądlić tylko raz. -Tak.
Traci wtedy swoje żądło.
I umiera?
W końcu tak.
Jeśli męska pszczoła cię użądli, umrze,
a jeśli uprawia seks, odpada jej penis.
-Czy to prawda? -Tak.
Ale wkurzające.
Słychać je.
Witamy w nowym domu, pszczoły.
Bardzo dobrze.
Nie masz rękawiczek.
Nie szkodzi.
Już robią tutaj miód?
Tak, to miód.
Jak długo żyje pszczoła?
Latem około miesiąca.
Zimą sześć miesięcy.
Ale królowa może żyć dłużej. Trzy, cztery lata.
Jest tu jakaś królowa?
Powinna tu być przynajmniej jedna.
Ile jajek składa królowa?
O tej porze roku składa około 2000 jajek na dobę.
Jezu.
Tak. Jest produktywna.
Czy ludzie kradną ule?
Tak. Mój przyjaciel stracił w zeszłym roku 40 uli.
Przyjechali z przyczepą w nocy i po prostu zabrali 40 uli.
Boże, spójrz, jak wychodzą.
Jak w jakimś horrorze.
Użądliła mnie.
W skarpetkę.
Czekaj.
Lepiej wejdź w krzaki.
-Wejdź do lasu. -Dlaczego?
Gdy uwalniają truciznę, atakują całym stadem,
-jedna po drugiej. -Naprawdę?
Musisz dymić.
-Gdy cię użądlą? -Tak.
Przeżyjesz.
Nieprawda. Stopę trzeba będzie amputować.
Pieprzone pszczoły.
Ja to robię codziennie.
Nieustannie cierpię.
Jak tylko krzepki Ukrainiec się odwróci,
będę się tarzał po ziemi i krzyczał, że mnie użądliły.
Operacja Pszczoła została uruchomiona,
a ja znowu musiałem naprawić tamę.
Woda jest taka irytująca.
Mamy tu duże kamienie.
Następnie wróciłem do operacji Sowa.
Miałem odrobinę szczęścia.
Po bałaganie, który zrobił Kaleb z tamtym słupem...
Dzięki, Dave.
...znalazłem gościa, który wsadza słupy telegraficzne dla BT,
i który łaskawie zaoferował, że wykopie mi te dziury.
Jak się okazało, nie tylko ja kopałem dziury w tej części gospodarstwa.
To miasto borsuków, spójrzcie.
Gdzie nie spojrzysz, dziury.
Spójrzcie na to.
Ta jest świeża.
Zobaczcie, ile ziemi wykopały z tej dziury.
Po raz kolejny ustawiliśmy kamery, i oto co zobaczyliśmy.
Nienawidzę borsuków.
Poza tym, że zjadły prawie wszystkie jeże w Wielkiej Brytanii,
są jak nastolatki.
Leżą w łóżku przez cały dzień, wstają w nocy, przenoszą choroby,
robią bałagan, a o wschodzie słońca wracają do łóżka.
Dziś jednak nie dam im się wyspać.
No dobrze.
Spójrzcie na to.
Tak.
Ostatnim razem
pracowałem z idiotą, więc było krzywo.
-Ten będzie prosto? -Tak.
Nie mogłem się doczekać, żeby pokazać to Kalebowi.
Spójrz na to.
Oto co mogę osiągnąć, gdy jestem sam i mogę się skupić.
To dlatego zniknąłeś.
Proszę. Spójrz na to.
A potem spójrz tam.
Tak.
-Skróciłeś słup? -Tak.
Ma sześć i pół metra.
Jest zakopany na półtora.
Jak naprawdę to zrobiłeś?
Wziąłem łopatę, okręciłem ją, zrobiłem dziurę,
wziąłem ładowarkę...
Zaczekaj chwilę.
Czujesz to?
Jak dotąd mój plan powrotu do natury szedł bardzo dobrze.
Ale prace środowiskowe to nie wszystko.
Czekało mnie jeszcze prawdziwe rolnictwo.
W lutym, na przykład, musiałem sprawdzić, ile jagniąt było w drodze.
-Dobra, wsadź tam rękę. -Tak.
-Czujesz jej kręgosłup? -Tak.
Spotkałem się z Kevinem i Ellen na mobilnych badaniach USG.
BOB BLANDEN BADANIA USG OWIEC
To rękawiczki do jazdy?
Nie.
Nie widziałem hodowcy owiec w takich rękawiczkach.
Dalej, owce, wchodźcie.
Gdy uporaliśmy się z klasycznym owczym nieposłuszeństwem...
Chryste.
Każda z nich jest koniem.
...nadeszła pora, żeby nałożyć żel i zacząć badania.
Proszę. Tu jest jagnię.
Widzisz jego żebra i szyję?
Gadasz jak pielęgniarka od USG w szpitalu.
„Tu jest penis”.
Skąd ona to wie?
Czy to kręgosłup? To czarne?
-Nie, to sonda. -No tak.
Jedno jagnię.
Ma czerwoną kropkę.
Tylko jedno, więc nie jest zbyt produktywna.
To lepsze niż nic.
-Ile ta ma jagniąt? -Nie ma żadnego.
-Żadnego? -Niestety.
Żadnego?
Masz tu trochę baraniny, to wszystko.
Ta ma dwa.
Dwa? Dobra owieczka.
Po badaniach...
Zrobione.
...należało podliczyć wyniki.
Ile mamy jagniąt, Bob?
-Jedna pusta. -Tak.
-Piętnaście pojedynczych. -Tak.
Trzy trojaczki, a reszta to bliźniaki.
Mamy mnóstwo jagniąt.
Dobrze.
Bob, dzięki za te dobre wieści.
Badania USG owiec za mną,
a do tego znalazłem nową zabawkę dla speca od murków
i szefa ochrony, Geralda.
-Czujnik ruchu. -Tak.
Mocujesz to opaską zaciskową. Nie ruszajcie się.
Tak, ale ja tam śpię.
Każdy lis, borsuk...
Jak tylko pogoda na to pozwalała,
Kaleb i ja spieszyliśmy na pola.
W tym roku pola nie tylko wypełnią się pszenicą, jęczmieniem i rzepakiem,
ale będą też częścią mojego projektu powrotu do natury.
O tej porze roku wszystkie pająki i owady,
które spędziły zimę w tych trawach
po bokach pól,
przeniosą się na pola,
by jeść wszystkie małe robaki, które niszczą moje plony.
Lubię te pająki i owady.
To moi przyjaciele.
Problem w tym, że to duże pole.
Tak duże, że pająk musiałby mieć
pięć, sześć tygodni, by je pokonać.
Dlatego wymyśliłem plan.
Poświęcam część upraw, żeby zbudować autostrady,
które pozwolą owadom szybciej dotrzeć na środek pola.
Kaleb zbudował autostradę.
Musieliśmy posiać ręcznie trochę nasion.
-Okazuje się, że jestem w tym dobry. -No nie wiem.
Utracone dochody z tego fragmentu, który ma około
-jednej trzeciej hektara? -Tak.
To około 350 funtów?
Tak, mniej więcej tyle.
W porządku, to...
Coś tu się nie zgadza.
To ma sens, bo ekolodzy stwierdzą,
że to genialne rozwiązanie.
Jeśli to się uda, to będzie rewolucja. Uratowaliśmy planetę. Nagrody Nobla.
Przyjedzie Greta Thunberg.
Moim zdaniem właśnie straciłeś 370 funtów. Gratulacje.
Pomimo surowego realizmu Kaleba, cały ten projekt bardzo mi się podobał.
Najlepsze było jeszcze przede mną,
bo w końcu chluba moich bagien
była gotowa do napełnienia.
Znowu.
Dziś zbuduję kanał, nazwijmy go kanalizacyjnym,
pomiędzy strumieniem a kopalnią odkrywkową, którą wykopałem,
za pomocą małej, żałosnej koparki Kaleba.
Zaczynamy.
Chwila prawdy.
Proszę bardzo... Spójrzcie na to!
Wodospady Wiktorii!
Jay, bądź ostrożny.
Powinieneś mieć kamizelkę ratunkową.
Gdy upajałem się tą historyczną chwilą, przyjechał Kaleb.
Spójrz, co stworzyłem.
Oto ja, Mojżesz.
Jaki Mojżesz?
-Czytałeś Biblię? -Nie.
W Biblii jest taki gość o imieniu Mojżesz.
-Tak. -Przeprowadził ludzi
z kiepskiego obszaru do znacznie lepszego obszaru.
Dotarli do Morza Czerwonego i utknęli,
ale morze się rozstąpiło
i byli w stanie przejść po dnie i dostać się do Ziemi Obiecanej.
Co za bzdura.
Staw był pełen już następnego dnia.
Natychmiast postanowiłem wypełnić go obiadem.
Mam dla ciebie 250 pięknych pstrągów, o takich.
To moja ulubiona ryba.
Nie, żeby ją oglądać, tylko jeść.
Do tyłu.
Wystarczy, zatrzymaj się.
Opuszczę dół i podepnę tę zsuwnię,
którą zsuniemy je do stawu.
Jasne. Jak mogę pomóc?
Gadam, jakbym grał w Countryfile.
Zobaczmy, czy mogę jakoś pomóc.
Tutaj są, spójrzcie.
Nic im się nie stanie, gdy spadną z wysokości?
Tak to się robi. Pewnie widziałeś zdjęcia
pstrągów spadających z Herkulesa do Wielkich Jezior w Kanadzie.
-Robią to z samolotów. -Nie.
Wlatują sobie do wody i nic im nie jest.
To je budzi i mogą płynąć dalej.
Jeśli wrzuci się je z sieci,
ryby będą leżeć na boku i pójdą na dno.
Co?
-Są jak owce, tylko z płetwami. -Tak.
Oficjalnie otwieram park wodny w Chipping Norton.
Spójrzcie na to!
To przezabawne.
Spójrzcie, jak skaczą. Szczęśliwe rybki!
To prawda.
Teraz musiałem tylko utrzymać je przy życiu,
co, biorąc pod uwagę moje osiągnięcia, nie było takie pewne.
Wiele lat temu mój tata miał staw z rybami
i uwielbiał wychodzić wieczorem,
rzucać jedzenie karpiom i je obserwować.
W pewne Święta chciałem zrobić mu prezent
i postanowiłem kupić mu więcej karpi.
Kupiłem mu karpie koi, zwane duchami.
Wyglądały niesamowicie.
Był naprawdę szczęśliwy. Wrzuciliśmy je do stawu,
i natychmiast zrozumieliśmy, dlaczego nazywają je duchami.
Pod wodą są całkowicie niewidoczne.
Więc nie mogliśmy ich zobaczyć.
A tydzień później reszta karpi zniknęła.
Znaleźliśmy informacje o koi w książce, bo wtedy nie było internetu.
Okazało się, że koi zjadają inne gatunki karpia.
Więc kupiłem mu niewidzialne ryby, które zabiły jego widzialne ryby.
Ale nie pora na pesymizm. Staw wyglądał wspaniale.
A to nie wszystko.
Wreszcie dobre wieści przy tamie.
Trzyma wodę.
Zajęło mi to trzy tygodnie.
Zniszczyłem dwie koszule, cztery pary dżinsów,
i zepsułem dwie wiertarki Kaleba,
ale mi się udało.
Spójrzcie na to.
Nieszczelna tama była jedynym utrapieniem
w całkiem udanym projekcie.
W ciągu ostatnich kilku tygodni stworzyłem domy dla sów i pustułek.
Wpuściłem słońce na leśną ściółkę.
Pozwoliłem rosnąć polnym kwiatom
i oddałem naturze część pól uprawnych.
Nie było wątpliwości, że to wszystko
stworzyło lepsze środowisko dla owadów.
I o to chodziło.
Choć wydałem tysiące funtów, byłem zachwycony.
Czekałem tylko, aż Charlie poklepie mnie z uznaniem po plecach.
Oto on.
Cześć, jak się masz?
Bardzo dobrze.
Czekam, by usłyszeć, co zrobiłem źle
-z tymi ważnymi pracami. -Nie...
To wygląda świetnie.
Powiedziałeś to.
-Powiedziałeś... -Wiem.
...że dobrze się spisałem.
A jak się dłużej zastanowić,
to powodów do radości było jeszcze więcej.
Pozwolisz tylko, że powiem,
że mieliśmy najwilgotniejszy sezon siewu w historii. Zgodzisz się?
Odkąd pamiętam. Tak.
Mieliśmy Brexit.
A i tak w moim pierwszym roku ja, kompletny nowicjusz,
z odrobiną pomocy twojej i Kaleba,
zdołałem posadzić całe ziarno
-w ziemi. -Tak.
Pszenica wygląda dobrze.
Jęczmień wygląda dobrze.
Rzepak nie został zjedzony przez gołębie.
Mój nauczyciel wystawia mi dobrą ocenę.
Jest naprawdę dobrze.
Powrót do natury uważam za udany.
Choć raz wszystko idzie dobrze,
i jeśli nic nie stanie na przeszkodzie, nawet coś zarobimy.
-Idziemy w dobrym kierunku. -Właśnie.
W NASTĘPNYM ODCINKU
To globalna pandemia.
Należy unikać zbędnych kontaktów z innymi osobami.
Jak się masz?
Jestem śmiertelnie przerażony.
Zbliżam się do 60.
Wypaliłem w życiu 750 tysięcy papierosów.
Miałem zapalenie płuc, są pokryte bliznami.
-Jeśli się zarażę... -Nie będzie dla ciebie nadziei.
Napisy: Anna Kurzajczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska