HOOFDSTUK 3 BOODSCHAPPEN
Ook al hadden de zware herfstregens
mijn werkplannen in de war gestuurd,
er waren dagen waarop de zon scheen
en Kaleb weer met de tractor aan de slag kon.
Bij een van deze zeldzame gelegenheden besloot ik ons te verwennen.
Oké. Ik ben op weg naar de plaatselijke boerderijwinkel
voor een boerenlunch. Wat ik daarvoor nodig heb dan.
En hier zijn we dan.
Je bent op je bestemming aangekomen.
Oké.
Een paar daarvan,
ham, varkenspastei.
O, wacht. Kaas.
Hebben jullie Noorse Jarlsberg?
-Nee. -Cheddar?
We hebben heerlijke cheddar als u van pittig houdt.
Wordt deze echt door Daylesford gemaakt en verkocht?
Ja, dat klopt.
Hier is niets te zien.
Precies wat ik nodig heb. Een knapperig brood en boter.
Ja, een boerenlunch in mijn tas.
-Fijn. Dank u wel. -Jij bedankt.
-Hoeveel is het? -Dat is dan £83,44.
Ik leg deze bovenop.
Oké, iets meer dan.
Is het 83? Dertig...
Veertig. Daar is 90.
Wilt u uw bon?
Ja, anders gelooft niemand me.
Bedankt.
BIOLOGISCHE BOERDERIJ
Dit bleek echter een goede investering te zijn,
want op weg naar huis
ging er een lampje van vijf miljoen watt branden.
Een boerderijwinkel? Waarom zou ik dat niet doen?
Als ik ergens een schuur neerzet
en die vul met alle producten van mijn boerderij...
Dat is geen slecht idee.
Het was een briljant idee
en ik had zelfs al een plek in gedachten.
Dit wordt niet bebouwd. Het is een braakliggend terrein.
Daar is een weg, een hek, dus je kunt hier goed komen.
En het beste is achter deze bomen. Kom maar eens kijken.
Achter dit hekje hier
is een caravanterrein.
Steeds wisselende klanten
en ze kunnen nooit aan anderen vertellen
hoe slecht mijn winkel is, als dat zo is.
Geen slechte reclame.
Toen ik de locatie had bepaald, vroeg ik Alan,
die al 25 jaar mijn aannemer is, om de plek te bekijken.
Je gaat langs die rand.
Parallel aan die heuvel,
dus je begint in die hoek daar.
Ik had nog geen bouwvergunning,
maar Alan zei dat we toch
konden beginnen door de bovenste laag grond weg te halen.
We halen de bovenste laag weg om te zien wat er is.
Alles is klaar.
-Doe ik niets illegaals? -Nee.
-Heb ik geen wet overtreden? -Nee.
Daarom sprong ik meteen
in Alans grote graafmachine.
Moet je dat zien.
Daar gaan we dan.
Mijn auto. O, mijn god.
Shit.
Heel voorzichtig. Haal het gras eraf.
Te diep.
Niet zo diep.
Mijn graafvaardigheden bleken vrij slecht te zijn.
Verdomme. Het is net een zwembad.
Toen Alan me dus voorstelde iets anders te doen,
ging ik bij de kleine strook experimentele aardappelen kijken,
die ik op de gok maanden eerder geplant had.
Ik heb iets verbouwd.
Nog een.
Het zijn er miljoenen. Het zijn er vijf.
Moet je dat zien.
En nog een.
Terwijl ik doorging met graven, kwam Vrolijke Charlie langs.
Zijn het goede aardappelen? Die kun je bakken,
wat geweldig is, en die zijn nieuw.
-Die is voor salades. -Ze zijn hetzelfde.
Maar het is Melody, een goede soort. Ze zullen heel lekker zijn.
Het probleem is dat dat stukje me een halfuur heeft gekost.
Ik heb één volle emmer. Hoeveel emmers krijg ik hieruit?
Je krijgt per hectare tussen de 35 en 40 ton.
-Je hebt hier bijna een hectare. -Zei je 35 ton?
-Ja. -Komen die hieruit?
-Op nog geen hectare? -Ja.
Dat zijn veel frietjes.
Ik kan ze in mijn winkel verkopen,
maar de winkel is nog niet gebouwd en ik heb nog geen bouwvergunning.
Hoelang... Als we de boerderijwinkel in zes weken kunnen bouwen
en ik de vergunning deze week krijg...
-Ja. -Blijven deze nog zes weken goed?
We kunnen ze bewaren.
Hoe voorkom ik dat ze na zes weken niet meer te eten zijn?
We moeten ze maaien in plaats van ze bespuiten.
-Met een grasmaaier? -Je maait alles.
Haal je het loof eraf en liggen ze daar dan gewoon?
Ja, en de schil wordt steviger.
-En is dat goed? -Dat is goed.
Dan kun je ze langer opslaan.
Kaleb leende me toen zijn maaimachine
en na een les in hoe hij werkte...
Oké, juist. De voeten zijn ingeschakeld. Druk hem nu weer in.
...ging ik aan de slag.
Ja.
Ik haal het loof van mijn aardappelen.
Daardoor kan de aardappel niet meer groeien
en blijft hij rustig onder de grond liggen.
Wat een goede tractor.
-Jeremy, hoor je me? -Ja, ik hoor je.
Doe de grasmaaier omlaag. Dat zou kunnen helpen.
Beginnersfout.
Ja, dat wist ik. Ik ga nu terug naar het begin
en dan doe ik het met de maaimachine omlaag,
want ik denk dat dat veel zal schelen.
Dat was zo. Eindelijk deed ik het.
Hij doet het goed.
Toen de aardappelen onder de grond lagen te slapen,
kon ik me concentreren op andere producten voor de winkel.
Ik heb wat onderzoek gedaan en het blijkt dat Chadlington,
het plaatselijke dorp, genoemd is naar Sint-Chad, de beschermheilige
van putten en bronnen.
Bovendien kreeg het hele dorp zijn drinkwater
van bronnen op deze boerderij.
Maar op een nacht in 1972
zette het waterschap iedereen over op leidingwater.
Ze waren boos. Ze waren woedend.
Er werden vragen gesteld in het parlement.
De lokale televisiezender stuurde een verslaggever
om het verhaal te verslaan. Ik heb er een video van.
Een interessante les in democratie hier in Chadlington.
Dat is Chris Tarrant. Dat is echt Chris Tarrant.
Daar begon hij.
De overheid kan de waterleiding vullen met wat ze willen,
maar tenzij het in hun keel wordt gegoten,
hoeven ze het niet te drinken.
Mrs Cooney, u drinkt bronwater.
Wat is er zo speciaal aan?
Het is puur. Ik wil die andere rotzooi niet.
Wat bevalt u niet aan leidingwater?
Het is smerig.
We hadden een aquarium met tropische vissen,
maar met dit water zijn ze doodgegaan.
Het wordt vermengd met rioolwater van Temple Guiting en Bourton-on-the-Water.
Al het rioolwater komt erin.
De mensen hier willen alleen dit drinken.
Ze drinken het al eeuwen en het is heerlijk.
Hij was me dus voor met het waterverhaal in Chadlington
en daarna met Who Wants to Be a Millionaire?
Ik leef gewoon in zijn schaduw.
Maar nu zou ik het laatst lachen,
want ik zou Chadlington zijn bronwater teruggeven.
Ik wil die bron zien, want ik heb nooit zo gelet
op de bronnen.
De eerste taak voor Lisa en mij was monsters verzamelen voor tests.
Pak je dat zo uit de grond?
Ja.
Dit doet Perrier nou.
Dat is heerlijk.
Kijk eens hoe snel je hiermee een fles vult.
Dit zou als B&Q zijn die alleen oude mensen aanneemt.
Zet een stel gepensioneerden onder de waterval
en laat ze flessen vullen.
Het zou een fantastische bezigheid voor bejaarden zijn.
Voor zoiets krijg je nou een medaille.
Toen ik de monsters naar het lab had gestuurd, kreeg ik nog een idee.
Dit hier is een wasabiplant,
bekend als het groene goud,
want in de winkel zou dit je £52 kosten
en dat is net zo veel als een halve ton wortels.
Om bij het eetbare deel te komen, moeten we hem schillen.
De meeste groene, pikante wasabipasta die je in Japanse restaurants krijgt,
is een mengsel van mosterd, mierikswortel
en kunstmatige zoet- en kleurstoffen.
Dit is het echte spul.
Als ik dit hier kan verbouwen,
kom ik zo in G5-catalogussen.
Dat is fantastisch.
Het zit nu hier.
Wasabi is helaas niet makkelijk te verbouwen.
Het heeft snel stromend water nodig met precies de juiste temperatuur
en precies de juiste pH-waarde.
Toen ik een beek had gevonden die eraan voldeed,
moest ik een bed bouwen en had ik dus een machine nodig.
Een eencilindermotor,
0,16 liter, maximumsnelheid: drie.
Ik ga hem de James May noemen.
Ik heb nu zo'n 100 wasabiplanten geplant.
Als ze het allemaal overleven,
is dat £5000 voor de wortels
en nog eens £1000 voor de bladeren.
En dat is meer dan wat je krijgt
met honderden hectaren tarwe.
Hier zit geld in.
Toen liet ik mijn winkelplannen even rusten,
want Charlie had zitten zeuren dat al mijn machines
gewoon buiten stonden.
Ik nam dus antidiefstalmaatregelen met mijn nieuwe hoofd van de beveiliging,
Gerald, de muurtjesbouwer.
Ik zei dat ik hem kon dragen.
Jezus.
Kom op, rotzak.
Juist.
Dat is genoeg.
O, ja.
Juist.
-Luister, 17.40 uur. -Oké.
Voor ze je gaan zoeken vanuit The Chequers,
zou ik er maar heen gaan.
Leuk je weer te zien. Bedankt.
Ja.
Mijn machines waren nu veilig.
Ik zou gauw producten hebben voor de winkel
en de vergunning kon elke dag komen.
Alles ging goed tot...
Wat?
Ik heb slecht nieuws van de raad.
Het dorp heeft bezwaar tegen de plannen van mijn winkel.
'Om de volgende redenen...'
De klachten gaan vooral over het risico dat het dorp verandert
en de winkels schade lijden.
Het is een klein, ouderwets dorp.
Mensen zijn nooit zo enthousiast.
De mensen zijn wat verbijsterd over de situatie.
We weten nooit wat Jeremy nu weer gaat doen.
Hij heeft zijn huis opgeblazen.
De honden blaften en mensen dachten dat het het einde van de wereld was.
Charlie e-mailde snel om uit te leggen hoe ik
de bezwaren moest aanpakken.
'Al komt het op het eerste gezicht niet goed over,
'ik heb die zorgen besproken
'in de vorm van een zakenplan.'
'Wat is een zakenplan?' Voorbeelden van zakenplannen.
'Prioriteiten voor de klanten.
'Wegen naar de markt. Producten en voorstellen.
'Verkoopcijfers en opbrengsten.
'Een strategische actieplan...' Dat kost me een week.
Na elke zin uit The Apprentice erin te hebben getypt,
diende ik een zakenplan in en verrassend genoeg werkte het,
want kort erna kreeg ik mijn bouwvergunning.
Maak dat vlak, Brad. Alles langs de bodem.
Dit betekende dat Alan eindelijk kon gaan bouwen.
Maak dat daar vlak.
De graafmachine haalt het wel weg.
Maar hij lag nu een week achter op schema.
Een week die de aardappelen niet hadden.
En om het nog erger te maken, kwam er een oude vijand terug.
Verdorie.
Hoe kun je in deze omstandigheden iets bouwen?
-Heb je het hier ooit natter meegemaakt? -Nee, nooit.
We krijgen allemaal voetschimmel.
Nee, het probleem is dat ik hopen aardappelen heb,
maar die blijven niet eeuwig goed. Hoelang dus?
'Hoelang?'
Als het opklaart, misschien acht weken.
Nee. Dat kan niet.
Het bleef dagen regenen.
Toen het eindelijk opklaarde,
zag de fundering van de winkel er zo uit.
Drie weken geleden heb ik de fundering laten graven.
En daarmee is dit gebeurd.
Vreemd dat het milieubureau hier niet is
vanwege een illegaal forellenmeer.
De bouwvergunning is er
en we hebben de zwaarste regenval sinds
de vorige zwaarste regenval.
Gaat er ooit iets goed op een boerderij?
Nu het bouwschema in duigen lag,
moest ik eerst het leven van de aardappelen beschermen.
Ik moest ze opgraven en opslaan, waarvoor ik een machine nodig had.
En in dit gebied, waar niemand piepers verbouwt,
was zo'n machine moeilijk te vinden.
Maar tot Kalebs genoegen slaagde ik erin.
Het is een roestbak.
Ik bedoel,
verdorie.
De band is oud en lek.
We moeten deze losmaken en verhitten.
Dat moet ingevet worden. Dat daar is oud vet.
Hij is helemaal groen en smerig. Het is een rammelbak.
Uiteindelijk stopte hij met klagen en kreeg hij 'm aan de praat.
Met hulp van wat jongeren uit de buurt begon het langzame, vermoeiende werk.
We zijn vanaf het begin van het veld tot hier gekomen...
-Ja. -...in ongeveer vier uur?
En we moeten dat nog helemaal doen.
We moesten opschieten.
Kijk daar. Deze is zwart geworden.
Ja, die is zwart en wat papperig.
Uiteindelijk wisten de werkers toch 16 ton aardappelen te redden,
en op een paar na, die mijn hoofd beveiliging nodig had,
brachten we ze allemaal naar een koele, donkere schuur.
Hierdoor had ik tijd om te beginnen aan mijn volgende
project voor de winkel...
-Hoeveel kippen neem je? -Zestig.
Eieren.
We gaan ze geen scharrelkippen noemen.
We gaan ze sportkippen noemen.
Zo noemen ze die in Vietnam.
Het is beter dan scharrel.
Ja, mooi.
Mijn plan is een aantal kippenhokjes te bouwen
langs deze kant van het bos.
Ik wil hier ongeveer beginnen, oké?
Ja.
Dan kun je de eieren hier pakken,
maar de kippen kunnen via die kant het bos in gaan.
Hier moet een hek komen
met kippendraad aan de buitenkant.
-Hoe komt hier een vos in? -Als een vos.
Ik garandeer je dat een vos hier binnen 20 minuten in zit.
Hoe hoog moet het hek worden?
Twee meter.
De volgende dag kwamen we dus bijeen om de omheining te bouwen.
Hou hem tegen de onderkant van de paal.
Met behulp van een machine die Kaleb
zijn mannendoder noemde.
En daar gaan we dan.
Nu jij.
Hoger.
Er komt geen beweging in.
Kom op, zeg.
Het is dat laatste stukje. Daar.
Dat voel je.
Goed zo. Oké, de volgende.
Neem jij dat mee? Ik pak dit.
We hebben nog een paal nodig. Nog een paar palen.
Ik zie je daar.
Pak er maar twee.
De dag ging door onder de zweep van de landelijke Ant Middleton.
Hoger. Goed, nu. Drie,
vier, vijf.
Nog twee. Kom op, nog twee.
Waarom schreeuw je zo tegen me? Hou vast.
Oké, jij pakt de ladder en de lat. Ik pak dit
en zie je bij de volgende.
-Klaar? -We zijn nog niet eens halverwege, hè?
Nee.
Uiteindelijk was Jurassic Park klaar.
Toen was het tijd om de kippenhokken te installeren die Lisa had besteld.
-Mooi, hè? -Ze zouden goed passen
als we in Camber Sands waren of Tobermory.
-Het was dit of grindsteen. -En ik heb de vogels.
-Hé. -Zestig raszuivere Burford Browns.
Laten we kijken hoe we dit doen.
We kunnen er 20 daarin doen, 12. Dat zijn er 20.
Dertig, 40, 50,
drie, acht. Zeven aan het einde.
-Ik heb niet geluisterd. -Oké, ik weet het.
De kippen waren niet enthousiast over het vooruitzicht
om in LEGOLAND te wonen.
Deze zijn dartel. Sorry.
Dit gaat je niet lukken zonder voer.
Jawel.
-Hoe dan? -Let maar op.
Ik ben een vogelfluisteraar.
Je pikt en bijt.
Zo doe je dit, oké?
Dit is een belangrijke les. Doe niet geïnteresseerd.
Je loopt rustig langs en kijkt daarheen.
Dan, op het laatste moment, duik je...
Stom ding.
Uiteindelijk zaten alle kippen veilig
in hun nieuwe huisjes.
En Lisa had een verrassing voor me.
Doe je ogen dicht en steek je hand uit.
-Een ei? -Het eerste ei, ja.
In het krat gelegd.
-Een ei. -Ja.
Legt een kip eieren uit haar kont
of uit haar vagina?
Heb je toevallig op kostschool gezeten?
Als ik het googel, zal Jeff Bezos zich zorgen om me maken.
Inderdaad.
Ik zou dus snel een enorme eierproductie krijgen.
En hopelijk ook flessen met bronwater.
Want in mijn kantoor was een belangrijke brief aangekomen.
Oké, dit zijn
de testuitslagen van alle bronnen op de boerderij.
Ik heb het water laten testen om te zien wat ervan drinkbaar is.
Oké. Er is iets. Dat is dus E. coli.
'Bacteriesoort gevonden in de darmen van dieren en mensen.
'Sommige varianten geven diarree, voedselvergiftiging, longontsteking.'
In bron één heb ik geen E. coli.
En geen E. coli in bron twee.
Het komt er dus op neer dat de bronnen
één en twee, die ik wil bottelen, goed zijn.
Helaas was er ook zeer verontrustend nieuws.
Wacht even.
'Een positief coliform-monster
'duidt op de aanwezigheid van ontlasting in je bron.'
De vijver die mijn huis van water voorziet,
is besmet met letterlijk alles in zulke grote hoeveelheden dat...
Dat verklaart waarom ik zo'n shitvent ben.
Want daar heb ik de afgelopen jaren op geleefd.
Het is gewoon een beek vol drollen.
Bang dat ik niet lang genoeg zou leven
om de boerderijwinkel te openen,
ging ik naar de waterfiltratiekamer bij mijn huis.
Wacht. O, wat veel modder.
O, mijn god. Dat is...
Ik zal je laten zien hoe dit eruit hoort te zien.
Oké,
zo zag dit er drie maanden geleden uit.
En zo ziet het er nu uit.
Ik heb hiervan gedronken.
Ik heb rottende dieren en ontlasting gedronken.
Gelukkig is Lisa vandaag in Londen. Ik zal haar niet...
Ik vertel haar niets hierover.
Dat lijkt me het beste. Als ik gewoon nee zeg, is alles goed.
Er was nog meer slecht nieuws,
want ook al lagen ze opgeslagen,
er was niet veel tijd meer voor mijn aardappelen.
Als we hier wat in gaan graven, vinden we vrij veel rotte aardappelen
die we eruit moeten halen.
Ja, we hebben deze hier die...
Sorry voor mensen met een zwakke maag, maar ze zijn rot en walgelijk geworden.
Ik moest meteen beginnen ze te verkopen.
Maar de winkel was nog lang niet klaar.
In deze wanhopige tijden kwam ik dus met een wanhopige maatregel.
EERLIJKHEIDSBOX 15 PENCE PER PIEPER 6 VOOR £0,80
AARDAPPELEN - 15 PENCE PER STUK
Goedemorgen.
Het is 15 pence voor een van die of 15 pence daarvoor.
Dat is het enige nadeel van mijn plan.
De aardappelen liggen hier, de zakken daar.
Mooi zo.
LAAT GELD IN DEZE LADE ACHTER
De eerlijkheidsbox bleek eerlijke mensen aan te trekken.
Voornamelijk.
Iemand heeft me dit dopje achtergelaten.
Want het zijn...
Maar sommige mensen hebben echt geld neergelegd.
Wat heb ik verdiend?
Twee, drie, vier... £5,35.
Wat voor soort? Om te poffen?
Kijk.
Je hebt grotere of kleinere.
-Ik neem de grote. Om te poffen. -Hoeveel wil je er?
-Zeven. -Zeven?
Geweldig. Moet je dat zien.
Wat ben ik rijk.
Maar ik zou nooit 16 ton aardappelen kunnen verkopen
vanuit een archiefkast.
Ik had een winkel nodig.
En wat dat betreft
was er goed nieuws, want eindelijk begon hij vorm aan te nemen.
-Kijk, dat is van deze ochtend. -Van één ochtend?
Gisteren deden we de andere kant in de regen.
Kijk eens wat we gisteren deden.
-De weerman, hoor. -Ja.
Dat is mooi, hè? Die grote stenen daar.
-Die zijn mooi. -Die zijn goed.
Mooie, grote stenen. Die hebben we.
Zo lijkt het meer op die schuur daar.
-Dat is waar. -Ja.
Ik moet nu naar de schapen. Echt.
En ik denk dat ik je vertraag, wat ik niet wil doen.
-Neem wat piepers mee. -Oké.
-Ik zet er een paar in. -Ik breng je wat aardappelen.
Graag.
Toen ik wegliep, bedacht Alan ineens
dat hij nog iets nodig had.
Nog één ding voor je gaat.
We hebben water en stroom van de camping nodig.
We moeten met ze praten.
Het is van de Camping and Caravan Club.
-O, ja? -Ik kan het goed met ze vinden,
want ik ben positief over caravans.
-Geweldig. -Ik heb altijd aardige dingen gezegd.
Ik heb er gezien met dynamietstaven erin.
Ja, we moeten met ze gaan praten, hè?
Dat ga ik dan maar doen.
De Camping and Caravan Club bleek
me graag hun stroom en water te geven,
zolang ik ze iets teruggaf. Dus...
Hoi, ik ben Jeremy Clarkson
en zoals ik altijd heb gezegd, gaat er niets boven een caravanvakantie.
Een terrein als dit biedt leden van de Camping and Caravan Club
toegang tot het geweldige buitenleven voor slechts £41 per jaar.
Ik geloof dat het opklaart.
En het is een geweldige plek om lekker buiten te eten
of wat te sporten met allerlei soorten mensen.
Dus kom op, verzet je tegen de Brexit-depressie
en ga dit jaar op vakantie op een goed, oud, Brits veld.
Je zult geen spijt krijgen. Proost.
Nu de stroom en het water aangesloten waren,
zag alles er goed uit. Maar toen...
Het is niet zo goed.
De plek voor de boerderijwinkel waar we naar kijken...
Ik heb net de akte bekeken
en er is hier een restrictief covenant
dat je gebruik ervan beperkt.
En wat?
Juist. Ik heb een kaart. De winkel komt hier.
WINKEL
Ja. Is dat de grens van mijn land?
Ja.
GRENZEN
En dat hoekje van dat veld...
Niet mijn hek.
TOEGANGSHEK
We mogen het gebruiken
en we mogen die hele hoek van het veld gebruiken.
Maar alleen voor landbouwgebruik.
-We mogen de winkel bouwen... -Maar er kan niemand bij.
...maar klanten kunnen er niet bij.
GENAAID
-Het is klein. -Ja.
Drie meter. Alleen het hek.
Het is alleen het hek en die hoek daar.
Zoals jij al zei, ongeveer tien vierkante meter.
Verdorie.
Daarom moest ik met de mensen praten van wie dat hek was,
in de hoop dat zij
geen bezwaar hadden gemaakt tegen de winkel.
En raad eens.
Dat was niet zo.
Ze gaven toestemming om klanten naar de winkel te laten komen,
dus we konden verder.
Maak het daar vlak, Brad.
Haal de kruiwagens weg.
Tot uiteindelijk,
vier weken later dan gepland, het gebouw klaar was.
Het is net Fortnum & Mason.
-Wat? -Zeg niet dat je niet weet wat dat is.
-Geen idee. -Een grote zaak in Piccadilly in Londen.
-Dat heb je expres gedaan. -Het is net Harrods.
-We kennen Harrods. -Het is net Harrods.
We halen deze rotzooi weg, we maken het vlak
en dan is alles klaar. En een toilet?
We moeten iets hebben. Er zullen oude mensen komen.
Ik ga iets zoeken om te verkopen.
De regen houdt nooit op.
Het regent al acht weken.
Dat komt door het broeikaseffect.
Omdat jij je hele leven in auto's hebt gereden.
Sorry. Wiens auto is dat?
Mijn bus is elektrisch.
Dertig jaar hebben jij en anderen ermee rondgereden
en onze wereld voor de volgende generatie verpest.
Wat een ongelofelijke onzin. O, god.
Laten we opschieten.
Al die buizen weg.
Deur dicht, Jason, of er komt schade.
Er was veel te doen voor de kale schuur een winkel zou zijn.
Luke, ik wil al deze rotzooi hier weg.
Maar met elk uur dat voorbijging, kreeg ik er rotte aardappelen bij.
De fazanten aten mijn wasabi op.
De vos liep om de kippenhokken heen.
En de jagers die ik liet komen, waren verplicht
aan de telefoon te blijven terwijl ze rondreden.
Omdat er dus niet veel tijd was,
besloot ik die avond dat de Diddly Squat-winkel
hoe dan ook dat weekend open zou gaan.
We moeten alle kratten in de winkel neerzetten voor de groenten.
-Ja. -We moeten reclameborden ophangen.
-Oké. -We moeten de winkel versieren.
Wat moet ik doen? En wanneer gaat de winkel open?
-Morgen om 14.00 uur. Ik weet het. -Hoe laat is het nu?
-Vrijdag, 9.40 uur. Morgen open. -En moeten we dat allemaal doen?
Anders rotten de aardappelen.
Als we niet opengaan, hebben we geen aardappelen.
-Al die aardappelen zullen rotten. -Ja.
Kaleb ging snel weg om borden te laten maken,
terwijl ik Lisa naar de winkel bracht,
zodat zij de winkel kon versieren en ik de parkeerplaats uitprobeerde.
BOERDERIJWINKEL
-Dat is heel diep. -Dat is heel erg.
-Klaar? -Ja, wacht even.
-Jippie. -Dat is geweldig. Dat wordt het.
-Klaar? -Ja, ga je gang.
-Waar is de wasbak? -Wat?
Je moet dingen in een wasbak afspoelen.
Geen wasbak. Wel een kraan.
Maar laten we ons niet tegenhouden
door het gebrek aan afvoer om geld te besparen.
Het is fantastisch. Groter met het dak.
Ja.
Terwijl Lisa de muren verfde,
ging ik Kaleb helpen met onze reclameborden.
Hoeveel mensen komen er zaterdag?
Goede vraag.
Heb je het in het Chipping Norton News gezet?
-Nee, want ik bedacht ineens... -Social media.
Social media. Op Twitter heb ik 7,1 miljoen...
-Verdorie. -...volgers.
Wat doe je op Twitter?
Niets. Twitter is nu gewoon een kans
voor zeer linkse mensen om zeer linkse meningen te uiten
aan andere linkse mensen.
Dus ik weet niet of een boerderijwinkel...
-Maar hij is helemaal vegetarisch, toch? -Dat klopt.
Dat is goed voor Twitter.
-Vegan is nu helemaal in. -Dat is goed voor Twitter.
Jezus, we zullen hen met hun stinkende oksels
daarmee in een lange rij krijgen.
Toen ik klaar was met tweeten,
kwam Kaleb met een echt Kaleb-idee
voor de niet-verkochte aardappelen.
Je kunt een aardappelgevecht houden.
Je wordt samen dronken en gooit aardappelen naar elkaar.
Wat? Je gaat dus naar een feestje en hoe werkt het dan?
Je begint met: 'Hoe gaat het?'
En dan om een uur of tien begint het.
Je gooit met aardappelen.
Wie zijn die andere aardappelgooiers hier?
Ik kan ze niet noemen,
want dan zeggen ze: 'Hij heeft me genoemd.'
Dan zal iedereen aardappelen naar hen gooien.
Onze levens zijn zeer verschillend.
BOERDERIJWINKEL - OPENING
Toen de borden stonden, gingen we terug
om het chemische toilet neer te zetten.
Het is een heel mooi ding, hè?
We zetten het dus gewoon neer.
Hoe voorkom ik dat het omwaait?
Je kunt er het beste iets zwaars op leggen.
Bedankt, maat.
Nu het toilet er stond, ging ik bij Michael O'Angelo kijken.
-Jeremy? -Ja?
Ik heb een video aan mam gestuurd van wat ik doe.
Ze stuurde me een appje terug.
'Lieve hemel. Stop meteen.
'Je moet betonblokken eerst behandelen voor je ze verft. Googel maar.'
Ik zocht het op
en er moet eerst cement en water op
en dan pas schilder je.
Ja, maar we kunnen zeggen dat we het zo wilden.
We hebben geen tijd. De winkel gaat open...
-Te laat. -...over 24 uur en tien minuten.
Terwijl ik Lisa liet werken,
ging ik de eieren rapen voor de winkel.
Eén, twee.
Nee, helemaal geen.
Eén.
Laatste kans. 59 kippen...
Eén. Wat doen jullie?
Dat zijn 11 eieren.
Goed voor een picknick, niet voor een winkel.
Na mijn preek aan de kippen reed ik terug naar de winkel,
net op tijd voor een bezoek van Vrolijke Charlie.
Ik zat te denken terwijl ik hier rondliep: was er een plek met meer wind?
We staan wel naast potentiële klanten.
Absoluut.
Charlie vertelde me toen
dat ik geen vlees kon verkopen van de schapen die ik had geslacht.
Geen vlees?
Pas als het goedgekeurd is door de Voedselautoriteit.
Dus dat ingevroren...
Dat ingevroren vlees kan pas verkocht worden als we...
Ze komt volgende week, denk ik.
Zij die niet op donderdag en vrijdag kan?
Ze kunnen dan niemand sturen.
Waarom niet?
Ze werkt van maandag tot woensdag.
Is het 1974? Heb ik geslapen en ben ik in de jaren 70 wakker geworden?
Kom op.
Binnen bleven Charlies bureaucratische bommen vallen.
Lisa wil daar een koffiehoekje maken.
-Ze kunnen daar koffiedrinken. -Verandering van plannen.
Ik maak een vuurkuil. Heb ik daar toestemming voor nodig?
Nee, maar wel een risicobeoordeling.
Kan ik een bord neerzetten? 'Loop niet in het vuur.'
'Ga niet in het vuur liggen.'
Dat is goed. 'Raak het vuur niet aan.'
Ik zeg dus eigenlijk: 'Hallo, klant. Ik vind je een domoor.'
Gelukkig kon ik uiteindelijk
onder die bureaucratie uit komen en ging ik verder met de winkel.
Dat zal goed werken.
We hebben zo veel te doen.
Verdomme.
De volgende dag was het weer niet zo.
Het was koud en somber
en we hadden nog problemen op te lossen.
-Het zijn heel goede eieren. -Zijn ze op salmonella getest?
-Wat? Hebben we dat gedaan? -Ja?
Heel mooi.
Fantastisch. Ik maak deze open.
Zo. En dan hebben we... Als hij dicht is, is het... Kijk.
-Nee, het is een yogastudio. -Voor squats.
Squatshop klinkt meer als een plek voor yoga.
-Diddly Squat. -Ja, als we dicht zijn,
is het duidelijk wat we doen. Als we open zijn,
komen hier vrouwen, zo van: 'Kan ik een neerwaartse hond doen?'
Ik heb een probleem met het bronwater.
Ik had vier flessen besteld
en ze kwamen op tijd voor de opening,
maar ik koos de gele.
Zoals je ziet,
is het etiket goed. Ik ben tevreden.
Het is helder, maar...
Het lijkt op een monster.
Toen het moment naderde,
was alles toch eindelijk in orde.
WATER - ER ZIT GEEN SHIT IN
GEGARANDEERD NIET-BIOLOGISCH
VAL NIET IN DIT GROTE GAT
VLIEG NIET IN BRAND
AARDAPPELEN - 51 P/KG - KOOPJE
We waren klaar voor de klanten.
De vraag was
of mijn bericht op de social media genoeg was geweest
om klanten aan te trekken.
Daar gaan we dan. Het begint.
Wilt u iets? Aardappelen misschien?
Dat is een grote selectie.
Ja, het zijn Melody-aardappelen.
Ze zijn heerlijk voor friet of om te roosteren.
-Oké. -Ook fantastisch om te bakken.
-Frietjes, absoluut. -Nemen jullie American Express?
Visa.
Net toen ik in paniek begon te raken...
Verdorie.
Potverdorie.
Serieus, kijk daar eens.
Het gaat tot zover je ogen reiken.
O, mijn god. Wat heb ik gedaan?
-Alles goed? -Ja, hoor.
Er zijn meer mensen dan ik had verwacht.
Mijn man is net geopereerd, maar hij wilde toch mee.
-Ik ben u erg dankbaar. -Aan zijn rug.
Ik heb een invalidenbord.
INVALIDEN
-Hebt u het blauwe bordje? -Ja.
Gaat u dan op de invalidenplek staan.
-Dank u wel. -Bedankt.
Er kwamen ook hordes mensen te voet.
Algauw stond de winkel vol mensen en had Lisa het heel druk.
Hoi, hoe gaat het?
Intussen had ik besloten
dat ik nuttiger was om mensen buiten te ontvangen.
-Bezwaar als ik een foto maak? -Nee, prima.
-Wat schrijf ik op? -Aan Curtis.
Alsjeblieft. En je aardappelen.
Dat is dan £6,21. Alstublieft, £6,02.
En dat is £6,72.
Weet iemand iets van Chelsea-Spurs?
-Hoeveel? £2,20? Hallo, hoe gaat het? -Bedankt.
Hier, uw aardappelen. Wilt u ook taart?
Van welke krant ben je?
De Cotswolds Gentleman.
-De Cotswolds Gentleman? -Ja.
Leuk om in de Cotswolds Gentleman te komen.
Naarmate er meer klanten kwamen, kregen we een probleem.
De parkeerplaats werd een modderboel.
Er is een probleem.
Ik zag dit als een reclameramp,
terwijl Kaleb het als een zakelijke kans zag.
Je kunt mensen geen geld vragen voor het wegslepen.
Dat kan niet.
Dat kan niet. Het is niet eerlijk. Het is een winkel.
Je verleent een dienst met mijn zeer krachtige tractor.
-Ja, nu ik erover nadenk... -Krijg ik mijn £10 terug?
Je betaalt hem niet. Kaleb, geef hem...
-Ik gaf hem £10. -Dat is een zakenidee.
Niet waar. Het is diefstal.
Naarmate de middag vorderde, bleven de klanten komen.
Dat is iets meer dan drie kilo. Laten we drie kilo zeggen.
Een kaart zou makkelijker zijn.
Ik breng het wel naar uw auto.
Bedankt.
Ik mag geen vlees verkopen, maar ik heb wat schapenvlees.
Dank je wel. En het kost £10 voor het slepen.
Als je mijn vlees wilt, kom dan achterom.
Na een hectische dag was het tijd om de deuren te sluiten...
-Bedankt voor jullie komst. -Bedankt.
Veel plezier ermee.
...en de inkomsten te tellen.
40, 60, 80, 120.
Hebben we zo'n telmachine van Pablo Escobar nodig?
Als drugsdealers die zo doen...
Honderdvijftig...
Ik denk dat we hier
ongeveer 160, 170, 175 in hebben.
-Ongeveer 175? -Ja, en...
-Dat is £75. -Cash.
-Ik weet het... -Ik had het nogal druk, maar...
-Hoeveel met creditcard? -Hoeveel denk je?
Geen idee. Ik kan het niet raden. £100, £200?
£897,76. We zijn er dus bijna.
Was dat 87?
-£897,76. -Plus 100...
-Plus 100... Dat komt hierdoor. -Dus ongeveer 170.
Honderd...
Zeventig, dus meer dan 1000.
-Ik weet het. -Ik ben een menselijke driepoot.
-Wat veel. We hebben... -Er is nog veel...
...zo veel aardappelen verkocht.
We hebben er nog veel over.
Maar hoe dan ook was de winkel nu bekend
en we hadden altijd morgen nog.
Alleen bleek dat niet zo te zijn.
Ik moet sluiten.
Ik heb hier een stuk papier van de gemeenteraad.
Ze willen het zinken dak niet.
Ze willen het van leisteen.
Als zij niet blij zijn, heb ik geen vergunning.
En dan mag ik niet open zijn.
Dit is dus het kortste leven ooit van een boerderijwinkel.
Ooit zal er iets goed gaan. Dat moet wel.
Dat moet wel.
DE VOLGENDE KEER
O, ja. Kijk daar eens.
Milieustrijders krijgen hier een stijve van, hè?
Wat doe je hier, verdomme?
Ondertiteld door: Brigitta Broeke
Creatief Supervisor Sofie Janssen