Bokiem w lnianej marynarce!
Przez wiele lat to była moja praca.
Wjeżdżam na ostro!
Ale po skończonej pracy...
Wypadł mi tampon z nosa!
...wracałem do domu.
To moje gospodarstwo w Cotswolds.
Położona wśród wiekowych kamiennych wiosek oaza spokoju
rozciągająca się na ponad 400 hektarów. Rozległe pola,
strumyki,
wodospady,
lasy
i łąki pełne dzikich kwiatów.
Farma ciągnie się od drzew na horyzoncie,
za tym wielkim lasem,
w dół do doliny, a potem tędy,
jeszcze kilka kilometrów w tę stronę.
Odkąd kupiłem ją w 2008 roku,
zarządzał nią jeden facet z wioski,
który niedawno powiedział mi, że przechodzi na emeryturę.
Więc wymyśliłem plan.
Poprowadzę gospodarstwo sam.
Nigdy tego nie robiłem.
Uprawa w toku.
Prosto jak na rondzie!
Nie postawisz tam żadnego znaku.
Napiszemy, kto tu siał.
„Tu Jeremy, a tam Kaleb”.
Start!
No dobrze.
Chodźmy zagonić owce.
Jeremy, lecisz za szybko.
Cholera. Zatrzymajcie się.
Błagam, niech nie pada.
To globalne ocieplenie.
I wszystkie twoje wyścigi.
Co za niewiarygodne brednie.
Widzisz? To szczygły.
Naprawdę? Jestem taki szczęśliwy.
Oto ja! Mojżesz!
Co ty tu robisz?
Jaki Mojżesz?
To sówka.
-Jezu. -Zajmowałeś się wcześniej owcami?
Dotarłem do odbytu.
Nie.
O tak!
To mój projekt dziczenia.
-O Boże! -O nie!
To nie jest dziczenie. To szkody.
SKLEP ROLNICZY - WIELKIE OTWARCIE
Zupełnie jak Fortnum & Masons.
Jak co?
O Boże. Co ja zrobiłem?
Proszę zostać w samochodzie.
Zbliżam się do 60. Wypaliłem w życiu 750 tysięcy papierosów.
Miałem zapalenie płuc. Jeśli się zarażę...
Nie będzie dla ciebie nadziei.
O cholera.
Cholera.
Wayne Rooney nie żyje.
To jest ta chwila.
Przegapiłeś kawałek.
-Gdzie? -W lusterku.
-To nieprawda. -Prawda.
-Nieprawda. -Prawda.
To wszystko jeszcze przed nami,
ale teraz czas na moje pierwsze zadanie.
Największe i najważniejsze zadanie.
Sadzenie pszenicy i jęczmienia na wszystkich polach, takich jak to.
A jak to się robi?
Nie wiem. Naprawdę nie mam pojęcia.
Wiem tylko, że będę musiał trochę potraktorować.
FARMA CLARKSONA
ROZDZIAŁ 1 NA TRAKTORZE
WRZESIEŃ 2019
Oczywiście będę potrzebował traktora.
Już pierwszego dnia pojechałem do lokalnego salonu.
Ten mi się podoba. To Super Major.
Są gorsze nazwy.
Znam się na rzeczach z czterema kołami i silnikiem.
Powinienem czuć się jak ryba w wodzie. Ale tak nie było.
Poprosiłem o radę właściciela, Patricka Edwardsa.
Ile ten kosztuje?
7500. Ten model to nasza specjalność.
Silnik jest z przodu.
Jest skrzynia biegów i tylna oś. Nie ma zawieszenia, elektroniki.
Nie ma nic, czego nie moglibyśmy naprawić.
-Jaką ma moc? -45 koni mechanicznych.
Trochę słabo.
Cóż, wykarmił cały kraj.
Wiem, ale ludzie nie jedli wtedy zbyt dużo.
Który ma największą moc? Ile ten ma koni?
Około 65.
Ten ma największą moc?
Tak.
-65 koni? -Tak.
Wziąłem jeden z odnowionych traktorów na jazdę próbną.
Zaczyna się.
Otwórzmy go.
Po jeździe próbnej podjąłem decyzję
i kupiłem ten.
To Lamborghini R8.
Mój Boże, jest ogromny!
Wszystko jest w nim wielkie.
Waży dziesięć ton.
Mam 40 biegów przednich i 40 tylnych.
Mały Massey Ferguson był słodki, no ale błagam!
Dojechaliśmy do gospodarstwa.
Dzień dobry.
Chwila.
O cholera.
No dobra.
Jako pierwsza swoją opinię wyraziła moja dziewczyna, Lisa.
Jest za duży.
Nieprawda. To szopa jest za...
Ogromny.
...mała.
Oto ktoś, kto zna się na rolnictwie.
To Charlie Ireland. Jest jakby moim zarządcą.
Wie, co i kiedy jest potrzebne.
Będzie moim przewodnikiem w nadchodzącym roku.
-Cześć. -Charlie, jak leci?
Dobrze, dzięki.
Spory.
Daj spokój, to dobry traktor.
Ma zły zaczep.
Co?
To europejski zaczep.
Przysłali go z Niemiec.
Możliwe.
Nie mogę nic do niego przyczepić?
Na razie nie.
Ale to duży traktor.
To ogromny traktor.
Za duży?
Tak.
Następnie Charlie wyjaśnił mi,
jak drogie będzie umieszczenie moich plonów w ziemi.
Więc masz traktor.
-Tak. -Aczkolwiek za duży.
Potrzebujesz też narzędzi, które do niego przyczepisz.
TRAKTOR 40
Traktor to 40. Co jeszcze?
Kultywator, jakieś 20, 25 tysięcy.
Nowy siewnik to jakieś 40, 50 tysięcy.
KULTYWATOR 25 SIEWNIK 50
Opryskiwacz to 60 000.
OPRYSKIWACZ 60
Nie masz też naczepy.
To 10 000.
Ostrza - 62 000.
Około 35 000.
Tyle samo za nawóz.
-Razem ćwierć miliona. -Ćwierć miliona funtów.
A to tylko podstawowy sprzęt.
Czekaj, jeszcze raz powtórzę.
-Ćwierć miliona funtów. -Ćwierć miliona funtów.
Można to zrobić na dwa sposoby. Albo kupić nowy sprzęt,
albo, bardziej rozsądnie,
kupić dobre używane maszyny, których wartość jest niższa.
-Tak. -Zbliża się kilka wyprzedaży.
Pojedziemy na wyprzedaż.
Tak.
Kilka dni później, w piękny cotswoldski poranek,
chwyciłem książeczkę czekową i pojechałem na zakupy.
Charlie przygotował mi listę zakupów,
ale równie dobrze mogła być napisana po arabsku.
Nie wiem, co to jest.
Nie mam pojęcia.
Co to, do cholery, jest? Co to ma być?
Jak średniowieczne wesołe miasteczko.
Setki różnych sposobów, by się zabić.
Podobno w branży rolniczej
ginie 20 razy więcej ludzi
niż we wszystkich pozostałych sektorach razem wziętych.
Aż 20 razy więcej.
Widząc ten sprzęt, zaczynam rozumieć dlaczego.
Jesteś sam na polu, wpadasz tam...
i stajesz się nawozem na własnym polu.
Już rozumiem. Tę chyba rozpracowałem.
Trzeba zaczepić ją do traktora w tym miejscu,
poślizgnąć się,
wtedy maszyna wyrywa ci rękę,
a ta druga część wbija ją w ziemię.
Uszanowanko. Jest pan rolnikiem?
Nie, jestem leśnikiem.
W leśnictwie też są dobre sposoby, by stracić rękę.
I pan rzeczywiście stracił palce.
Niewiarygodne. Widzieliście to?
-Pracuje w leśnictwie. -Tak.
Co za piękność.
Trzyczęściowy komplet wypoczynkowy z dralonu.
O tak.
Wkrótce na polu zrobiło się tłoczno.
A napięcie przed aukcją rosło.
Popisuje się. „Patrzcie na mnie, wciąż mam rękę”.
Amazon szuka różnorodności w programie.
Myślę, że świetnie nam idzie.
Spójrzcie tylko.
Mamy tu praktycznie każdy typ białego 60-letniego mężczyzny.
Mamy świetną ofertę maszyn rolnych i na pastwiska.
Żeby mieć pewność, że nie przepłacam,
Charlie dał mi też przewodnik po cenach dla każdej maszyny.
Muszę zdobyć zestaw numer trzy.
Dobra cena to sześć i pół. Zła - 13.
Kultywator Vernon C&M po lewej stronie. Zaczynamy od 1000 funtów.
Kto da 1000 funtów?
Pod czujnym okiem człowieka, który najwyraźniej
przeżył pojedynek z młockarnią,
zacząłem licytować.
Mamy 14, 16, 1800.
Jest 2000, 2200, 2400.
Jest 2600, 3200.
Mamy 3300, 3800.
Jest 3850.
Aukcję wygrywa numer 611.
-Ja mam 611. -Dziękuję.
Dobrze poszło.
Charlie powiedział, że 6500 to dobra cena.
My kupiliśmy ją za 3950.
Tak!
Czas na zestaw numer 33.
Maszyna do żywopłotów Bomford 77.
Zaczynamy od 2000.
Za niektóre z pozostałych zakupów trochę przepłaciłem.
-Pańska oferta. -O rany.
Miałem nie płacić więcej niż 3600, a wylicytowałem ją za 5100.
Zaczynamy. Licytujemy tę maszynę.
Ale na koniec...
Mamy 4200.
Jest 2600.
...miałem wszystko, czego potrzebowałem.
Pańska oferta. Kupujący z numerem 611.
Wydałem 82 000 funtów na sprzęt
i dwa funty na meble biurowe.
Według Charliego powinienem teraz przeanalizować
kalendarz sadzenia upraw.
Opracowałem plan.
To będziemy siać.
Myślę, że to powinniśmy zasiać.
Musimy zasiać jęczmień ozimy...
Jęczmień ozimy w tym miejscu.
Trzeba to zrobić teraz. Pszenica tutaj,
-i też trzeba to zrobić teraz. -Tak.
To 95 hektarów. Trzeba to wszystko...
A potem 80 hektarów jęczmienia jarego do przygotowania.
Czeka nas obsianie, opryskiwanie, obsianie w rzędach...
-W... -W niecałe dwa tygodnie.
Okej.
Jeśli nie zasiejemy jęczmienia na czas, plony będą mniejsze.
Musimy umieścić w ziemi dużo ziaren, by zbiory były owocne.
Mamy sporo do zrobienia.
Twoje największe wyzwanie
to nauczyć się, jak to robić.
-Wiem, ale... -Chyba znasz to stare powiedzenie:
„Dobry zasiew połową sukcesu”.
Więc jeśli zboże jest dobrze zasiane, to masz właściwie pół roboty z głowy.
Największym czynnikiem ryzyka jest...
-Nieprawidłowe posianie. -No właśnie.
Rozumiem.
Nie wspomnieliśmy jeszcze o drugim czynniku.
Wszystkim rządzi pogoda.
Jeśli pogoda jest do kitu, nie możemy nic robić.
Więc gleba musi być sucha.
Musi być w dobrym stanie.
-Ciężarówka. -Przyjechała.
-Co my tu mamy? -Nawóz.
W tej przyczepie
i ziarno w tej. Więc...
-Więc muszę... -Musimy przestawić traktor.
-Dobrze. -Wózek widłowy jest tutaj.
-Tak. -Zajmiemy się tym.
Trzeba było kupić mniejszy traktor.
Ci goście zaczną się zaraz denerwować.
Już miałem zaczynać,
gdy nasz Radosny Charlie postanowił powiadomić mnie o przepisach.
-Mamy tam trochę siana. -Tak.
Musimy je przenieść, bo jest łatwopalne.
Nie można przechowywać go z nawozem.
Reagują ze sobą z powodu utleniacza.
-Dlaczego nie? -Ponieważ...
Siano samo się nie zapali.
Może się zapalić w obecności nawozu.
-Dlaczego... Naprawdę? -Po prostu... nie wolno nam.
To naruszyłoby przepisy przemysłu nawozowego.
Więc to rząd decyduje, obok czego mogę przechowywać mój nawóz?
Szczerze mówiąc, to całkiem rozsądne.
W ciągu tego tygodnia musimy nauczyć się
przepisów i zasad, których należy przestrzegać.
Niektóre z tych zasad mogą być problematyczne,
ale wprowadzono je nie bez powodu.
To wymaga cierpliwości,
a Jeremy nie jest z niej zbyt znany...
Co za gówno!
To będzie niezły sprawdzian.
W górę, w górę...
Kurwa mać.
Ostatecznie siano
i całą resztę, która mogłaby nagle wybuchnąć,
usunęliśmy z szopy.
I ku uldze dostawców
mogłem w końcu rozładować towar.
Spójrzcie na to.
Do tyłu.
Doskonale.
Dzięki, kolego. Świetnie.
Podjedzie pan, żebym mógł rozładować ziarno?
Jeszcze 46 worków.
Co?
To wszystko dla pana.
Aż do końca.
Żartuje pan!
To wszystko dla ciebie.
Wiem, właśnie mi powiedział.
Pomimo kilku drobnych wypadków...
O cholera.
...rozładowałem cały nawóz i ziarno w ciągu zaledwie pięciu godzin.
-To jest to? -Tak.
Jeszcze to i to.
-Szesnaście i pół tony. -Zgadza się.
Proszę. I dziękuję za cierpliwość.
-Jasne. -To mój pierwszy dzień.
Nie byłem tak szybki, może kiedyś będę.
Miałem ziarno i nawóz,
więc w końcu byłem gotowy, by rozpocząć uprawy.
Napięty terminarz Charliego spędzał mi sen z powiek,
więc musiałem jak najszybciej nauczyć się obsługi sprzętu.
Po zamontowaniu odpowiedniego zaczepu
ruszyłem do akcji.
Założyłem, że odpowiedź na pytanie, jak to połączyć,
znajdę w kabinie. Ale niestety...
Nie wiem, co robią te trzy guziki.
Nie, nie, nie wiem.
Nie.
Te przyciski, też nie wiem.
Nie.
I jeszcze... O Boże, spójrzcie.
Mogłem zrobić tylko jedno.
Zadzwonić do lokalnego oddziału Krajowego Związku Rolników
i poprosić o pomoc.
Byłoby super. Dziękuję.
Przedstawiciel związku przyjedzie, żeby mi pomóc.
Pójdę rozpalić w piecyku.
Zamiast Arthura Scargilla...
przysłali Georgię Craig.
Nie znam się za bardzo na tych praktycznych sprawach.
-Zna się pani na traktorach? -Tak.
To pana jedyny traktor?
Tak.
-Okej. -A co z nim nie tak?
Jest dość duży jak na te warunki.
Wszyscy powtarzają, że jest za duży.
-Jak go pan wybrał? -To lamborghini.
-Zrobię wszystko szybciej. -Rozumiem.
Więc w czym problem?
Szczerze mówiąc, to nie wiem, jak działa traktor.
Potrafię go prowadzić, ale nie potrafię go obsługiwać.
-Ma trzy dźwignie biegów. -Tak.
Dwa hamulce i 8000 przycisków.
Niektóre po niemiecku.
No dobrze.
Lekcja pierwsza: jak podłączyć traktor
do czegoś, co nazywamy kultywatorem.
Proszę się zatrzymać.
Kto umieścił tam zatrzask?
Ostatni raz wychodzę z niego przodem.
Ten bolec jest skierowany w dół.
Oba mają być skierowane w górę.
Mogę tam wejść?
Najpierw wyłączyłabym silnik
-dla bezpieczeństwa. -Wracam do góry?
Tak.
-Dobrze. -No więc...
Bolec do góry.
Teraz podniesiemy łącznik.
-Mam uruchomić silnik? -Tak.
Znów mam się wspinać.
Nie tak. Proszę usiąść.
-Dobra. -Mogę go kopnąć?
To tylko lekkie...
Proszę go nie kopać. Z powrotem do kabiny.
I znów do góry.
Proszę się zatrzymać.
Czy mogę operować stąd i zobaczyć, czy się uda?
Nie, bo mogą wylecieć do góry.
Na litość boską.
Już prawie zaczepione.
Trzeba troszkę cofnąć i się zaczepią.
To dosłownie milimetr.
Tak, tylko troszkę.
Znowu do góry.
Kurwa mać.
To jest to. Dobrze.
Proszę wyłączyć silnik. Dokończymy tutaj.
Zostaję tu. Niech sobie mówi, co chce.
Nie. O cholera.
Tak! Zrobiłem to.
Nie chciałem znowu schodzić po drabinie.
Z przyczepionym kultywatorem
pojechaliśmy na pobliskie pole,
żeby Georgia mogła mnie nauczyć, jak go używać i jakie jest jego zadanie.
Chodzi o to, żeby delikatnie rozbić tę górną,
kruchą powierzchnię gleby.
Czyli teraz ją trochę rozbijemy.
-Tak. -Żeby za pomocą siewnika
zasiać potem ziarno do luźnej gleby.
Tak.
I tak zaczęła się moja pierwsza lekcja jazdy od 42 lat.
-Pierwszy bieg? -Tak.
-Niski? -Tak.
Zaczynamy.
Patrzcie, uprawiam ziemię!
Robię to!
Proszę spojrzeć na różnicę. Widać, którędy jechaliśmy.
Przyspieszmy, żeby trochę bardziej
spulchnić glebę. Trochę szybciej.
Gleba aż się gotuje, prawda?
Niesamowite.
Zanim zawrócimy,
trzeba go podnieść. Będziesz zawracać na trzy.
Podnoszę.
Mały obrót.
Opuszczam.
Podoba się panu taka przejażdżka?
To całkiem niezły traktor.
Za duży.
Nie jest za duży.
Jest.
Rolnictwo bardzo mi się spodobało,
więc postanowiłem zrobić przerwę i uczcić to lanczem.
-Co to za ser? -Cheddar.
Może piccalilli?
Myślę, że sam pan sobie poradzi.
Naprawdę?
Sam najlepiej pan to wyczuje.
Solo pierwszego dnia.
Naprawdę zajmuję się rolą.
Tego pan chciał.
Nigdy nie... Wiem.
Howard, poprzedni rolnik, powiedział...
że rzuca to w diabły, więc sam się tym zająłem.
Wszyscy mówili, że jestem głupi,
że to najgłupsza rzecz na świecie,
że nie umiem tego robić.
-A teraz pan to robi. -Naprawdę zajmuję się rolą.
Proszę spojrzeć.
Pięknie, prawda?
Przecudnie.
-Podoba mi się ten traktor. -Mnie też.
Nie powinnam była go krytykować.
-Nie. -Po prostu byłam zazdrosna.
Następnego ranka wstałem wcześnie.
Podekscytowany pracą solo.
Całkiem przyjemny dojazd do pracy.
Przecieram zroszone szlaki w piękny jesienny poranek.
Co za widok!
Opuszczam kultywator. Kultywator opuszczony.
Uprawiam rolę.
Patrzcie na moje mewy.
Są ich tysiące.
Ciekawe, czy mewy słyszą traktory z odległości ponad 100 kilometrów.
Musi tak być.
To był wspaniały, szczęśliwy dzień.
Trzeci bieg.
Pięknie.
Jedyne, co mnie irytowało, to strata czasu
przy obrocie na końcu każdego przebiegu.
Więc wpadłem na lepszy pomysł.
Oto mój plan. Jest naprawdę dobry.
Nie będę zawracać na trzy, żeby wylądować
obok miejsca, które już zrobiłem.
Zrobię serię zwrotów o 180 stopni,
a następnie
wrócę na fragmenty, których nie zrobiłem, i wszystko się połączy.
Gotowi? Zakręcam.
Skręcam do oporu.
A potem opuszczam go z powrotem.
O tak.
Muszę jechać równolegle do tego paska, który już skończyłem.
A potem, tak.
Niestety to było trudniejsze, niż myślałem.
Boże, ale nawaliłem.
Patrzcie, co zrobiłem.
Ale bałagan.
Będę musiał jeszcze raz tam przejechać.
Jeremy Clarkson nie umie jeździć w linii prostej.
Jeszcze tam. Chryste Panie...
Marnowałem masę paliwa na niepotrzebne przebiegi.
I traciłem czas. Nie mogłem sobie na to pozwolić.
Musiałem zaorać to pole
i całą resztę.
To 176 hektarów
w mniej niż 14 dni.
Pierwszego dnia zaorałem tylko cztery hektary.
Co za bajzel.
Potrzebowałem pomocy.
Kaleb, miło mi.
Zadzwoniłem do Kaleba Coopera.
Kierowcy traktora, który pracował dla poprzedniego rolnika.
Pogubiłem się.
Naprawdę się pogubiłem.
Uprawiałeś tę ziemię przez...
Przez trzy lata.
-Przez trzy lata? -Tak.
Ja robię to od 24 godzin,
a zdążyłem zaorać tylko cztery hektary.
Czy to Bury Hill South?
Cztery hektary?
W dodatku część kiepsko wyszła.
Jak długo tobie to zajmowało?
Całe gospodarstwo zajmowało mi dobry tydzień,
ale robiłem nadgodziny.
Oj tam, nadgodziny, ale tydzień?
Tak. Tydzień.
A to była tylko kultywacja.
Musieliśmy jeszcze zasiać ziarno siewnikiem rzędowym.
Jak długo by to zajęło?
Trochę dłużej, bo... Jaki masz siewnik?
Czerwony.
Czerwony?
Jest w kolorze czerwonym. A może pomarańczowym?
Czerwonawy.
Czerwonawy?
Więc co jeszcze robisz?
Mam własną firmę usługową,
Kaleb Cooper Contracting Services.
Mam też półtoratonową koparkę
do ogólnych prac jak kładzenie rur, rur wodociągowych czy kopanie fundamentów.
Masz łeb na karku.
-Tak. -A zwierzęta?
Mam też 50 owiec.
Zwykle hoduję też pięć świń rocznie na kiełbaski, kotlety wieprzowe.
W tej chwili mam też w gospodarstwie około 120 kurczaków.
Sprzedaję jajka.
Ile masz lat?
21.
-Co? -W tym roku kończę 21 lat.
Przez ciebie czuję się żałośnie.
Mam 59 lat. Nic z tego nie zrobiłem.
To jaki masz plan?
Charlie Ireland narysował tę mapę.
-Tak. -Mamy pszenicę ozimą
w Bury Hill South i... Wiesz, jak to się nazywa?
Laus. A to jak się nazywa?
Near Brossola.
-Tak. A to? -Deadman.
-Znasz nazwy wszystkich pól? -Tak.
Heredrone,
dalej w dół jest Downs Ground.
Dalej jest Big Ground,
dalej Banks,
a potem Spittaway, Taylor's.
Dalej jest Near Brossola.
Far Brossola.
Skąd to wiesz?
Spędziłem na tych polach trzy lata.
Pryskałem, siałem, kultywowałem.
-Jesteś miejscowy. -Tak.
-Tu się urodziłem. -W Chipping Norton?
-Nie wyjeżdżałem. -Nie?
-Nie. -Byłeś w Londynie?
Nie. Raz, na wycieczce do muzeum.
Zostałem w autokarze.
Nie podobało mi się. Za dużo ludzi.
Banbury?
Banbury na upartego.
Jeśli naprawdę czegoś potrzebuję.
-Jesteś tu szczęśliwy. -W Chippy Norton, Chadlington, Heythrop.
To mi wystarcza.
Jesteś moim wybawieniem.
Jakby sam Bóg mi cię zesłał.
Chodźmy zobaczyć traktor.
Wow! Lamborghini!
Wiem.
21 WRZEŚNIA
Zaczęliśmy z Kalebem jeździć na zmianę, więc prace przyspieszyły.
Nie mogło być inaczej, bo Charlie ciągle mi przypominał,
że czas to pieniądz.
Jeśli zasieję cały jęczmień ozimy do 7 października,
w przyszłym roku mogę spodziewać się plonów wielkości
ośmiu i pół tony na hektar.
Jeśli będzie padać
albo traktor się zepsuje i będę spóźniony, nawet o kilka dni,
plony zmniejszą się do niecałych pięciu ton na hektar.
Trzy i pół tony mniej na hektarze,
a każda tona to 120 funtów. Więc na ponad 42 hektarach
straciłbym 18 000 funtów.
Kaleb uważał jednak, że jeśli utrzymamy to tempo,
możemy zasiać wszystkie 176 hektarów
do 7 października.
Dolne pole jest zrobione.
Tak, mój wielki traktorze!
Ale już trzeciego dnia pracy...
48 frustrujących godzin później deszcz w końcu odpuścił.
Odważyłem się wyjechać.
Ale nie dotarłem daleko.
No dobrze. Ten bolec wypadł,
a ten wypadł i się odwrócił,
co oznacza, że te dyski się nie obracają, co oznacza,
że tworzę tylko małą błotną górę.
Kurwa mać.
No dalej.
Zaciął się.
-Dobrze. -Masz nową śrubę?
Dobrze, to naprawiliśmy, więc znowu działa.
-Znów jest podłączony. -Ale pada.
Wałek z tyłu będzie zgarniał błoto,
więc jechałbyś tylko po wierzchu, i trudno byłoby go potem odblokować.
Ze 160 hektarów
udało nam się zrobić tylko 60.
To niepokojące, ponieważ...
mam teraz...
Mam dziewięć dni.
Mam dziewięć dni, żeby zaorać wszystkie pola na dole,
Najpierw kultywator, potem siewnik.
Mam na to dziewięć dni,
a według prognozy pogody będzie padać przez następne siedem.
Wszyscy rolnicy pewnie padają na zawał serca.
Zgodnie z przewidywaniami deszcz padał do końca tygodnia.
1 PAŹDZIERNIKA
Ale w końcu wyszło słońce.
W końcu mogliśmy wrócić do kultywowania.
Mapa miejsca, w które jadę.
Nie jadę.
Dlaczego nie ruszam? Dalej.
Nie mam napędu.
Dobra, o czym zapomniałem?
Zobaczmy.
Co się dzieje?
Kurwa, wszystko po niemiecku.
-Nie ma instrukcji? -Spokojnie. Google nam przetłumaczy.
Nie znaleziono.
Możemy do kogoś zadzwonić?
Próbuję znaleźć najbliższego dilera.
-Halo? -Cześć, Peter.
Witam.
Cześć, mówi Jeremy Clarkson z Chipping Norton.
Uruchamiam go, wrzucam bieg, puszczam sprzęgło i...
Zacząłbym od zbiornika płynu hamulcowego.
Poziom jest za niski albo nie działa czujnik.
No dobrze, zbiorniki.
A tu po włosku.
Czekaj. Dobra wiadomość, po francusku.
Nigdy nie byłem we Francji.
To nie hamulce.
Tu chodzi o hydraulikę.
Potrzebujemy książki z instrukcją.
Tak, ale jej nie mamy.
Mam tysiące książek, a ty?
Żadnej.
-Żadnej książki? -No.
-Nie masz książek? -Nie.
Ja mam ich setki.
Jak możesz czytać tyle książek?
-Co? -Kiedy je czytasz?
Nie przeczytasz ich wszystkich.
-Przeczytałem tysiące. -Ja tego nie robię.
Byłeś u fryzjera?
Tak. Próbuję różnych stylów.
-Co? -Próbuję różnych fryzur.
-Czemu? -Bo gdy będę stary,
stracę wszystkie włosy.
-Tak? -Niedługo robię sobie trwałą.
Powodzenia.
Ile miałeś już fryzur?
Miałem długie włosy,
długą górę,
samą górę... Pewnie z pięć w ostatnich...
-Miałeś Phila Oakeya? -Co?
Human League. Długie z jednej, krótkie z drugiej.
Nie, takiej nie.
-Możemy wrócić... -Tak.
Możemy przestać gadać o twoich włosach?
To ty zapytałeś!
Chciałem tylko podtrzymać rozmowę
-podczas szukania zbiornika. -Co?
Kurwa, kup traktor w Wielkiej Brytanii, to wszystko będzie dobrze.
Pomimo dogłębnych poszukiwań nie mogliśmy znaleźć źródła problemu.
Kurwa!
Dobra, to koniec.
-Czas na herbatę. -Kolejny dzień bez uprawy.
Tak.
Może smarowanie?
No co, bez skojarzeń!
Nasmarujemy cały sprzęt?
Tak. Cały sprzęt.
Dobra. Mamy godzinę, możemy smarować.
Na szczęście następnego dnia mogliśmy wrócić do pracy.
Trochę mi dziś wstyd,
bo traktor nie był zepsuty.
Tu jest dźwignia,
którą przypadkiem wrzuciłem na luz. Dlatego traktor nie ruszał.
To oznacza, że straciłem całe popołudnie pracy,
ponieważ ten traktor jest...
skomplikowany.
W rezultacie
nie było szans na dotrzymanie terminów Charliego.
Mieliśmy ogromne opóźnienia w kultywowaniu,
a nawet nie zaczęliśmy siać ziaren.
Sytuacja robi się dosyć dramatyczna.
Żeby nie padało.
Proszę, żeby nie padało.
Tymczasem w bazie pojawił się jeszcze większy problem.
-To naprawdę spory problem, co? -Tak.
To worek z ziarnem.
Mieliśmy je już tak długo i nie mogliśmy ich zasiać.
Deszcz dostał się do środka...
pod ścianą stodoły
i nasiona zaczęły rosnąć
w tym worku.
Nie możemy włożyć tego w siewnik.
Nie. Spójrz pod spód. To cały dywan korzeni.
Kurwa.
Musieliśmy jak najszybciej zasiać pozostałe nasiona.
Dobrze!
Nawet jeśli to oznaczało
sianie ich na niezaoranych polach.
Najpierw musiałem zapoznać się z obsługą przeraźliwie skomplikowanego siewnika,
który okazał się nie być ani czerwony, ani pomarańczowy.
Tych jest dziewięć...
-Tak. -To się rozdziela i tworzy mały kopiec.
-Tak jest. -A potem ziarno
leci tędy, jedno na lewą stronę.
-Tak jest. -A drugie na prawą.
Zostaje zasiane...
-Tak. -Kilka centymetrów niżej.
Tak, osobno.
-To ostrzeliwanie gleby. -No.
Składnikami odżywczymi.
Będzie dużo informacji. Słuchasz? Jesteś gotowy?
-Tak. -Tak? Menu główne.
Tak.
Ilość. Nasza ilość
to 220 kilogramów na hektar.
To jest prędkość wentylatora.
Gdy włączę wentylator,
wyświetli się numer. Musi być około 4000.
To jest ścieżka. Za każdym ósmym podniesieniem
siewnik wyznaczy ścieżkę. Teraz jesteśmy poza ścieżką.
-Jak to poza ścieżką? -Jesteśmy na początku pola.
Na ostatnim polu mieliśmy ustawioną ósemkę...
-Jaką ósemkę? -Ósmą ścieżkę.
-A to znaczy... -Kaleb, całkiem się zgubiłem.
Nie wiem, co robiłeś 30 sekund temu.
-Dobra. -Łatwiej byłoby zrzucić pocisk
na Damaszek,
niż zasiać ziarno tym siewnikiem.
Kaleb jeszcze trochę pomącił mi w głowie,
po czym zamieniliśmy się miejscami i ruszyliśmy do pracy.
Dobra, i siejemy.
Sianie na niezaoranym polu oznacza mniejsze plony,
a tym samym mniejsze zyski na koniec roku.
Ale w związku z obecnością węgla w glebie
to lepsze dla środowiska.
Grecie Thunberg to się spodoba.
Tak. Nie wiem, kto to jest, ale tak.
Nie zatrzymuj się.
Musisz jechać prosto, bo inaczej gdy zaczną rosnąć,
będziesz miał krzywe rzędy.
Przejeżdżający tędy ludzie to zobaczą...
Dokładnie.
Postawię tam duży znak: „To robota Kaleba”.
Tam cię nie było.
-Gdzie? -Zobacz w lusterku.
-To nieprawda. -Prawda.
Nie zobaczą tego z głównej drogi.
Raczej tak. Wszyscy to zobaczą.
Jeśli odwalasz fuszerkę pośrodku niczego,
na bank ktoś to zauważy.
Pójdzie do pubu i powie: „Widziałeś ten skrawek pola
o takich i takich współrzędnych?”.
Zdobędą współrzędne tego miejsca i wszystkim opowiedzą. Ja tak robię.
Gdy Kaleb uznał, że daję sobie radę,
poszedł zająć się własną pracą, zostawiając mnie samego.
To sianie, to sianie solo.
Jeremy pracuje właśnie na siewniku.
To najbardziej skomplikowany etap siania zbóż.
Jeździ w górę i w dół pola,
więc nasiona są sadzone w rzędach za siewnikiem.
Potem siewnik się wyłącza.
I pozostawia dwie niezasiane sekcje, tak zwane ścieżki technologiczne.
Używamy tych ścieżek
jako wskazówek. Gdy jedzie między nimi opryskiwacz,
rozpylamy odpowiednią ilość spreju,
odpowiednią ilość nawozu.
Wszystko z matematyczną precyzją,
więc to kluczowa część operacji.
O cholera. Zły przycisk. W tym tkwi problem.
To ten. Udało się.
To dużo bardziej skomplikowane niż kultywowanie.
Wkrótce zamarzył mi się kolejny piknik w słońcu,
ale zaczynałem rozumieć, że w rolnictwie
jak sobie zasiejesz, tak zbierzesz.
Ile jeszcze przede mną?
Czy zdążę przed zachodem słońca?
Ile nam zostało? Jeden, dwa... Może jeszcze jakieś 30.
Jeśli mam zrobić jeszcze 30 przebiegów,
a jest 16.45,
będę musiał włączyć światła.
Aby przyspieszyć pracę, po raz kolejny
postanowiłem zastąpić wkurzający zwrot na trzy
moim znacznie szybszym szerokim manewrem.
Proszę bardzo.
I o to chodzi!
Zostaliśmy tylko ja, mój siewnik i moje lamborghini.
Opuszczam i sieję.
Co za piękny wieczór
w Cotswolds.
Jednak gdy wrócił Kaleb, wieczorny nastrój trochę się pogorszył.
Co tu się wydarzyło?
Co? Co masz na myśli?
Co robiłeś?
Jeździłem po polu.
-W ten sposób? -Nie.
Jeździłem tam, a potem zakręcałem.
Co mówiłem na początku?
Żebym tak nie robił, ale nie mogłem tego zrozumieć.
Nie postawisz tam żadnego znaku.
Napiszemy: „Kto tu siał? Tu Jeremy, a tam Kaleb”.
A co z tym nie tak?
Co osiem rzędów zostawiasz ścieżkę.
Twoje ścieżki będą wszędzie.
Tu będzie ścieżka, tu kolejna, co trzy metry.
Na tym fragmencie nie będzie ani jednej.
Jak przyjadę z nawozem, skąd będę wiedział, gdzie pryskać?
Domyślisz się.
Nie znam się na tym.
Zrobię to porządnie. Czy już za późno?
Za późno. Masz przechlapane.
Jeszcze krzywo zasiałeś.
Jak to?
Prosto jak na rondzie!
Bo zaczynałem od krzywizny przy żywopłocie,
więc tu też tak jest.
Aż takiej krzywizny nie było.
Nie wiedziałem o tej ósemce.
Nie powiedziałeś, że muszę to robić.
Mówiłem ci.
Nic nie rozumiałem.
To jakaś tutejsza gwara.
Wszyscy to zobaczą.
Tam jest główna droga.
Tak, ale dostałem nauczkę i już tak nie zrobię.
Nie widziałeś w telewizji, jak równo sieją?
Nie, nie widziałem.
Postawię ci drinka, to ci się humor poprawi.
Jestem w tarapatach.
Następnego dnia było jeszcze więcej kłopotów.
Większość pól rzepaku posadzonych wcześniej
przez poprzedniego rolnika miała się dobrze.
Mamy ładne rzędy rzepaku. Wyrósł naprawdę dobrze.
Tak.
Ale na jednym...
Dlaczego nie rośnie?
Zaatakowały go pchełki ziemne.
-Co? -Podczas gdy tam dalej...
Poczekaj.
-To pole zostało zasiane? -Tak.
-A gdzie rzepak? -Nie wyrósł.
Już po nim. Może znajdziemy gdzieś jedną czy dwie rośliny.
-Całe pole jest zmarnowane? -Zjawiły się małe pchełki ziemne
i wszystko zjadły.
-Całe pole? -Tak.
Całe cztery hektary. Dziesięć akrów.
Wiesz, przychodzi taki moment, że...
Nie ma... Tam jest... Ja tylko...
Wszystko przez robale?
Tak.
Nie możemy ich zabić?
Neonikotynoidy są...
zakazano zaprawiania nasion w Europie.
-Więc nie możemy ich użyć? -Nie.
To znaczy... Jaki jest typowy zbiór?
Około 12 ton, więc to strata w wysokości 4000 funtów.
-Cztery tysiące stracone z powodu robala. -Tak.
Unia Europejska nie pozwala mi go zabić.
Musimy pracować zgodnie z przepisami.
Pracujemy zgodnie z przepisami, a całe pole jest martwe.
Tak.
Wsiadając do traktora, pomyślałem,
że gorzej już być nie może.
Ale myliłem się. I to bardzo.
10 PAŹDZIERNIKA
Następnego dnia znowu zaczęło padać,
ale tym razem nie przestało padać przez następne sześć tygodni.
W całym kraju ostrzeżenia o trudnych warunkach pogodowych.
Ryzyko powodzi, ryzyko zakłóceń w transporcie.
Ulewny deszcz. Miesięczne opady w jeden dzień.
Woda w Wye jest na najwyższym poziomie.
Bezprecedensowa sytuacja.
Serwis meteorologiczny mówi o „zagrożeniu dla życia”.
Spustoszenie, jakiego nie widziano niemalże od wieku.
Dla brytyjskich rolników jesień w 2019 roku to był Armagedon.
Moja farma leży 200 metrów nad poziomem morza,
a krucha gleba dobrze się osusza,
ale nawet ona zamieniła się w bagno.
Sadzenie nasion w takiej glebie jest niemożliwe.
Kiedyś wieczorami czytałem magazyny samochodowe,
ale teraz czytuję tylko Farmer's Weekly
i Farmer's Guardian. A piszą wyłącznie o deszczu.
O tej niewiarygodnej ilości deszczu.
Spójrzcie: „Katastrofa”, „Biblijny potop”,
i to jedyny temat, na który teraz piszą.
Nie piszą o niczym innym, tylko deszcz i deszcz.
„Poświęcono gospodarstwa, żeby chronić domy przed powodzią”.
„Najgorsza jesień, zboża niezasiane”.
Biedak nie zasiał zupełnie nic.
Nie może, bo jest za mokro.
Spójrzcie na tego biedaka.
Spójrzcie na to gospodarstwo. Co on ma zrobić?
KATASTROFICZNY POTOP
Wszyscy mówią mi, że nie mogłem wybrać
gorszego roku, żeby rozpocząć uprawy.
To niewiarygodna pogoda.
Niewiarygodna.
O Boże.
W NASTĘPNYM ODCINKU
Ożeż ty...
Zajmowałeś się wcześniej owcami?
Nie.
Biegną.
Nie!
Napisy: Anna Kurzajczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska