Swabeng-swabeng pagliko.
Sa loob ng maraming taon, ito ang aking trabaho.
Narito na ako!
Pero kapag tapos na ang mahalagang gawain...
Natanggal ang isa sa mga tampon ko sa ilong!
...dito ako umuuwi.
Ito ang bukid ko sa Cotswolds.
Malapit sa mga sinaunang nayong puno ng mga bahay na bato,
isa itong mapayapang 1,000-ektaryang lupa na puno ng malalawak na sakahan,
mga batis,
mga talon,
mga kakahuyan,
at parang ng mga ligaw na bulaklak.
Mula ito sa mga punong iyon na maaabot-tanaw roon,
tapos papunta sa malaking kakahuyang iyon,
pababa ng lambak at pagkatapos ay papunta rito
hanggang sa mga ilang milya sa dako roon.
At simula nang bilhin ko ito noong 2008,
pinapatakbo ito ng isang lalaki mula sa nayon.
Pero sinabi niya noong ilang mga buwan na magreretiro na siya,
kaya nakaisip ako ng isang plano.
Ako mismo ang magsasaka rito.
Hindi ko pa nagagawa ito.
Nagsasaka ako.
Kasintuwid ito ng isang rotonda!
Hindi ako aakyat doon.
Maglalagay tayo ng "Hulaan kung sino'ng gumawa?
Si Jeremy o si Kaleb?"
Lipad na!
Ayos.
Magpastol tayo ng mga tupa.
Jeremy, masyado kang mabilis.
Naku. Tumigil kayo.
Huwag sanang uulan.
Global warming ito.
At buong buhay kang kumakarera gamit ang mga sasakyan.
Kalokohan.
Nakikita mo? Goldfinches iyan.
Talaga? Napapasaya talaga ako nito.
Masdan! Ako si Moses.
Ano'ng ginagawa mo rito?
Sino si Moises?
Sanggol pa ito.
-Diyos ko. -Nag-alaga ka na ba dati ng tupa?
Hawak ko ang puwit nito.
Hindi.
Ayos!
Binabalik ko ito sa likas na anyo.
-Diyos ko! -Hindi.
Hindi ito likas. Pinsala iyan.
FARM SHOP -GRAND OPENING SA SABADO
Para itong Fortnum & Mason.
Ano?
Diyos ko. Ano'ng nagawa ko?
Huwag kayong bababa ng sasakyan ninyo.
Malapit na akong mag-60. 750,000 sigarilyo na ang hinithit ko.
Nagka-pneumonia na ako. Kapag nagkaroon ako...
Hindi magandang balita iyon.
Naku.
Naku, naku.
Patay na si Wayne Rooney.
At ito ang sandali.
May mintis ka.
-Saan? -Sa salamin.
-Hindi. -Oo.
Darating tayo riyan, pero ngayon,
oras na para simulan ang una kong trabaho.
Ang pinakamalaki at pinakamahalagang trabaho sa lahat.
Pagtatanim ng trigo at barley sa malalaking bukid tulad ng isang ito.
At paano ito gagawin?
Hindi ko alam. Literal na wala talaga akong alam.
Ang alam ko lang ay gagamit ito ng traktora.
KABANATA 1 PAGTATRAKTORA
SETYEMBRE 2019
Malinaw na kailangan ko ng isang traktora.
Kaya sa unang araw, pumunta ako sa isang nagbebenta nito.
Parang ganito. Tingnan ninyo, Super Major.
May mga mas pangit na pangalan.
Dahil pamilyar ako sa mga sasakyan,
sanay na dapat ako sa ganito, pero hindi.
Kaya humingi ako ng payo sa may-ari ng dealership, kay Patrick Edwards.
Magkano ito?
7,500. Ito ang espesyalidad namin.
-May makina sa harapan. -Oo nga.
May gear bar at back axle. Walang suspension. Walang kagarbo-gabro.
Walang sira ang hindi namin magagawa.
-Ano'ng horsepower nito? -45 horsepower.
Medyo mahina ito.
Napakain nito ang buong bansa.
Alam ko pero mahinang kumain ang mga tao noon.
Ano'ng pinakamalakas ang horsepower?
Mga 65 horsepower iyon.
At iyon na ang pinakamalakas dito?
Oo.
-65 horsepower? -Oo.
T-in-est drive ko ang isa sa mga kinumpuni niyang traktora.
Ito na ang simula.
Sagarin na natin.
Nang matapos ko ang test drive, nagpasya na ako,
at binili ito.
Isa itong Lamborghini R8.
Diyos ko, ang laki nito!
Malaki ang lahat dito.
Sampung tonelada ang timbang.
May 40 forward gear, at 40 reverse gear.
Alam kong maganda ang maliit na Massey Ferguson, pero tingnan mo ito!
Narito na tayo sa bukid.
Kumusta?
Sandali lang.
Naku.
Tama.
Ang unang may opinyon ay ang aking nobyang si Lisa.
Masyadong malaki iyan.
Hindi. Ang shed ay masyado lang...
Malaki.
Maliit.
Heto ang isang taong maalam sa pagsasaka.
Si Charlie Ireland. Land agent ko siya.
Alam niya kung ano ang kailangan at kailan ito kailangan.
Gagabayan niya ako sa darating na taong ito.
-Kumusta? -Kumusta ka, Charlie?
Napakaayos. Ikaw?
Medyo malaki ito.
Halika, magandang traktora ito.
Mali ang hitch nito.
Ano?
European hitch iyan.
Nabili ko ito sa Germany.
Ganoon nga.
Wala akong maikakabit sa likod?
Wala sa ngayon.
Pero malaki ito.
Sa tingin ko, malaki ito.
Masyadong malaki?
Oo.
Kinausap ako ni Charlie kung gaano kamahal
ang magtanim sa lupa.
May traktora ka na.
-Oo. -Kahit masyadong malaki.
Kailangan mo ng ilang gamit sa likod nito.
Nasa 40 ang traktora. Ano pa ang kailangan?
Isang cultivator, 20-25,000.
Isang bagong drill, baka 40-50,000.
60,000 para sa isang sprayer.
At wala ka pang trailer.
10,000.
Ang mga blade ay 62,000.
Mga 35,000.
Kapareho ng pataba.
-Kaya mga 250,000. -250,000 pounds.
At ito pa lang ang karaniwang gamit na gusto mo.
Patawad, pero uulitin ko lang.
-250,000 pounds. -250,000 pounds.
Dalawa ang magagawa natin. Bibili ng mga bagong gamit,
o pwedeng maging matalino tayo
at bumili ng magagandang second-hand na makina na mas mura.
-Oo. -Magkakaroon ng ilang sale sa mga gamit.
Sige, pupunta tayo sa isang sale.
Oo.
Pagkalipas ng ilang araw, sa isang magandang umaga sa Cotswolds,
kinuha ko ang checkbook at namili.
Binigyan ako ni Charlie ng listahan ng mga bibilhin,
pero hindi ko pa rin ito maintidihan.
Hindi ko alam kung ano iyan.
Hindi ko alam.
Ano iyan? Ano ang lahat ng ito?
Para itong medieval funfair.
Daan-daang paraan ng pagpapatiwakal.
Sabi nila, 20 beses na mas maraming namamatay
sa mga nagtatrabaho sa agrikultura
kaysa sa lahat ng pinagsama-sama sa ibang industriya.
Mas marami nang 20 beses.
At kapag nakikita mo ang tulad nito, alam na kung bakit.
Mag-isa ka sa bukid, nalaglag ka riyan...
at para bang ginawa ka na ring pataba sa sarili mong bukid.
Tama. Nauunawaan ko ito.
Iduduktong mo ito sa traktora,
tapos madudulas ka
at puputulin nito ang braso mo,
tapos kakaladkarin ng isa pa ang braso mo sa lupa.
Kumusta? Magsasaka ka ba?
Hindi, forester ako.
Magandang larangan ang forestry para maputulan ka ng braso.
Wala ka talagang mga daliri.
Pambihira. Nakikita mo ba ito?
-Nagtatrabaho siya sa forestry. -Oo.
Ang ganda nito.
Sofa set na Dralon.
Ayos.
Hindi nagtagal, nagsimulang mapuno ang parang.
At nagsimula na ang auction.
Nagyayabang lang siya. "Tingnan mo ako, may braso pa rin ako."
Sabi ng Amazon ay gusto nila na hangga't maari
ay may diversity tayo, at nagagawa natin iyon
dahil tingnan ninyo,
mayroong lahat ng uri ng 60-taong-gulang na puting lalaki rito.
Mayroon tayong magagandang arable kit, at grassland kit.
Para matiyak na hindi ako maloko,
binigyan ako ni Charlie ng gabay sa presyo ng bawat uri ng kit.
Kailangan ko ang nasa bilang tatlo.
Magandang presyo nito ay anim at kalahati. Pangit na presyo ang 13.
Vernon C&M cultivator. £1,000 sa kaliwa ninyo.
Nasa £1,000 ang bid natin. Nasa £1,000.
Katabi ang isang lalaking tila
nakikipag-away sa isang threshing machine,
nagsimula akong mag-bid.
14. 16. 1,800, ang bid natin.
2,000 ang bid natin. 2,200. 2,400.
Nasa 2,600. 3,200.
Nasa 3,300. Nasa 3,800.
3,850.
Nakuha mo, sir. Numero 611.
-611. Salamat. -Salamat.
Ayos iyon.
Sabi sa atin, magandang presyo na ang 6,500.
3,950 lang ang kuha natin dito.
Ayos!
Dito tayo sa bilang 33.
Isa itong Bomford double-seven hedge cutter.
2,000 ang bid natin.
Sumobra ako sa ilang binili ko.
-Bid mo na, sir. -Naku.
Sabi sa akin ay huwag akong sosobra sa 3,600 pero nasa 5,100 na ako.
Magpapatuloy na tayo. Ito na ang bid.
Pero sa pagtatapos ng sale...
Nasa 4,200 ang bid.
Nasa 2,600.
...nakuha ko ang lahat ng kailangan ko.
Ang bid mo, 611. Ang nakabili.
Matapos makagastos ng £82,000 sa gamit,
at £2 para sa opisina,
ang susunod kong gagawin, sabi ni Charlie, ay pag-aralan ang iskedyul
ng pagtatanim.
Gumawa ako ng plano sa pagtatanim.
Ito ang mga itatanim natin.
Tingin ko, ito dapat ang nating itanim.
Dapat nating itanim ang winter barley sa...
Winter barley, dito.
Dapat na itong gawin ngayon at ang mga wheat dito,
-dapat nang gawin ngayon. -Tama.
Bale, 95 ektarya ito. Lahat ng ito...
At may 81 ektarya tayo ng spring barley na ihahanda.
Dapat tayong magbungkal, mag-spray, magbungkal at mag-drill.
-Sa… -Hindi tatagal nang dalawang linggo.
Sige.
Kapag 'di natin na-drill ang winter barley niyan, mababawasan ang ani.
Kailangan natin ng maraming binhi sa lupa para simulan iyon
kaya medyo marami ang gagawin.
Sige.
At ang pinakahamon mo ay matutunan kung paano,
alam mo na, kung paano ito gagawin.
-Oo, alam ko, pero... -Dahil may kasabihang
"Ang mahusay na pagtatanim ay kalahati na ng pag-aani."
Kaya kapag maayos ang pagkakatanim, kalahati na lang ang gagawin mo.
Kaya ang pinakadelikado ay...
-Maling pagtatanim. -Maling pagtatanim dito.
Tama.
At hindi pa natin nababanggit ang iba.
Panahon.
Kapag masama ang panahon, wala tayong magagawa.
Dapat tuyo ang lupa.
Dapat maganda ang kalagayan ng lupa.
-Ang trak. -Dumating na ang trak.
-Ano'ng mayroon? -May pataba tayo...
-Oo. -Narito.
At mga binhi sa isang ito. Kaya...
-Kaya kailangan kong... -Kailangang ilipat ang traktora.
-Oo. -Narito ang forklift.
-Oo. -Simulan na natin ito.
Dapat mas maliit na traktora ang binili.
Mababagot na siguro ang mga lalaking ito.
Nang magsisimula na sana ako,
may sinabi si Charlie na kaunting problema dahil sa gobyerno.
-May dayami tayo roon. -Oo.
Dapat nating ilipat ang mga dayami, dahil hindi ito puwedeng itabi
sa pataba dahil nagliliyab ito.
Madaling maghalo ang mga ito, kaya may oxidizing agent ka.
-Bakit hindi? -Kasi...
Hindi biglaang nagliliyab ang dayami.
Oo, kapag may malapit na pataba.
-Bakit... Talaga? -Oo... pinagbabawal ito.
Labag ito sa batas.
May masasabi ang gobyerno kung saan ko itatambak ang mga pataba ko?
Sa totoo lang, matalinong batas ito.
Sa pagtatrabaho natin, dapat isaalang-alang
ang mga batas at patakarang dapat nating sundin.
Medyo hamon ang ilan sa mga batas na ito
pero may dahilan kung bakit sila naroon.
Kailangang matiyaga ka,
at dahil hindi siya ang pinakamatiyagang tao sa mundo...
Walang silbi.
Magiging pagsubok talaga iyon.
Taas, taas, taas, taas, taas.
Pambihira.
Kalaunan, ang dayami,
at ang lahat ng iba pang maaaring biglang sumabog,
ay inilabas sa shed.
At sa tuwa ng mga delivery driver,
sa wakas ay pwede na akong magbaba.
Tingnan ninyo ito.
Atras.
Mahusay.
Astig, pare. Ang galing nito.
Gusto mo bang umabante pa para maibaba ko ang binhi?
May 46 bag pa rito para sa iyo.
Ano?
Para sa iyo ang lahat.
Hanggang dulo.
Nagbibiro ka!
Para sa iyo lahat ito.
Alam ko, kasasabi lang niya.
Sa kabila ng maliliit na aksidente...
Naku.
...naibaba ko ang lahat ng pataba at binhi sa loob lamang ng limang oras.
-Ito na iyon? -Oo.
Isa nito, at isa nito.
-Labing-anim at kalahating tonelada. -Oo.
Narito na, at salamat sa pasensya.
-Walang problema. -Unang araw ko ito,
kaya hindi ako kasingbilis ng gusto ko sana.
Ngayon, may binhi at pataba na ako,
handa na akong magsimulang magsaka.
At habang nababalisa ako sa mahigpit na iskedyul ni Charlie,
kailangan kong pag-aralan nang mabilis ang mga kagamitan.
Kaya nang maikabit ko sa traktora ang tamang hitch,
Kumilos ako agad.
Ipinalagay ko na ang sagot sa kung paano ko pagdudugtungin ang lahat
ay nasa cab. Gayunpaman...
May tatlong pindutan. 'Di ko alam para saan.
Hindi, hindi ko alam.
Hindi.
May mga pindutan dito, hindi ko alam.
Hindi.
Tapos... Tingnan ninyo.
Isa lang ang magagawa ko.
Tawagan ang lokal na sangay ng National Farmers' Union
at humingi ng tulong.
Hindi, perpekto iyan. Salamat.
Ayos. Pupunta ang union representative ko para tulungan ako.
Sisindihan ko ang brazier.
Pero sa halip na si Arthur Scargill,
si Georgia Craig ang ipinadala nila.
Sa totoo, hindi ako ang pinakapraktikal na tao.
-Mahusay ka sa mga traktora? -Oo.
Ito lang ang traktora mo?
-Oo. -Oo.
-Sige. -May problema ba rito?
Malaki ito para sa kagamitan mo.
Sinasabi ng lahat na masyado itong malaki.
-Bakit ito ang pinili mo? -Lamborghini kasi ito.
-Mas mabilis ito. -Tama, sige.
Ano ang problema?
Sa totoo lang, hindi ko alam kung paano ito ginagamit.
Kaya kong imaneho pero hindi ko kayang gamitin talaga.
-May tatlong gear lever. -Oo.
Dalawang brake pedal at 8,000 pindutan.
-Sige. -German ang label ng ilan.
Oki-doki.
Ang unang aralin ay paano ikakabit ang traktora
sa isang tinatawag na cultivator.
Iyan na. Diyan lang.
Sino'ng naglagay ng door catch dito?
Huling beses na ako na lalabas nang ganito.
Ang una kong napansin ay nakababa ang pin,
dapat nakataas ang dalawa.
Puwedeng pumasok?
Papatayin ko ang makina, tapos hihilahin ang pin,
-para ligtas. -Aakyat ulit?
Oo.
-Tama. -Ganito...
Hilahin ang pin.
Ang gagawin natin ay iangat ang mga braso.
-Tama, bubuksan ko ang makina? -Oo.
Aakyat ulit.
Huwag ganyan. Umupo ka.
-Tama. -Hindi, puwedeng sipain lang?
Kaunti lang... Tingnan mo.
Huwag. Huwag mong sipain. Nasa loob ka dapat.
Aakyat ulit.
Ganyan. Ganyan lang.
Pwede bang dito lang ako at tingnan kung gagana?
Hindi, dahil baka biglang gumalaw.
Pambihira talaga.
Sige, malapit ka na.
Dapat kang bumalik nang kaunti at maaayos na ito.
Literal na milimetro na lang.
Kaunti na lang.
Aakyat ulit.
Nakakainis.
Iyan na. Tama.
Patayin mo ang makina at aayusin natin dito.
Dito lang ako. Wala akong pakialam sa sasabihin niya.
Naku.
Ayos! Nagawa ko.
Ayaw ko nang bumaba.
Dahil nakabit na ang cultivator,
pumunta kami sa isang malapit na sakahan
para maturo sa akin ni Georgia ang paggamit nito at ang trabaho nito.
Ang gusto natin ay ibuhaghag ang ibabaw,
ang malambot na ibabaw ng lupa.
Kaya ibubuhaghag natin ito, gagalaw-galawin.
-Oo. -Kaya kapag inilagay ang mga binhi
gamit ang driller, nasa mas maluwag itong lupa.
Oo.
At ganito nagsimula ang aking unang driving lesson sa loob ng 42 taon.
-Unang gear? -Oo.
-Low? -Oo.
Magsaka na tayo.
Tingnan ninyo, nagsasaka ako.
Nagagawa ko na!
Tingnan ang pagkakaiba. Kita mo kung saan ka nakapagbungkal.
Ayos, bilisan natin nang kaunti dahil gusto nating mas mabungkal
ang lupa. Bilisan nang kaunti.
At mas nabubungkal ang lupa, hindi ba?
Nakamamangha ito.
Bago ka lumiko,
iangat mo, tapos liliko tayo.
Iniaangat.
Liliko nang kaunti.
Ibababa.
Gusto mong imaneho ang Lambo mo?
Magandang traktora ito.
Masyadong malaki.
Hindi naman.
Oo kaya.
Sobrang masaya ako sa pagsasaka,
kaya nagpahinga muna ako para kumain ng isang ploughman.
-Ano'ng keso ito? -Cheddar.
Gusto mo ng piccalilli?
Sa tingin ko ay handa ka na.
Talaga?
Mas makukuha mo kapag ganoon.
Mag-isa sa simula pa lang.
Nagsasaka na talaga ako.
Iyon ang gusto mong gawin.
Hindi ko... Alam ko.
At sabi ng dating magsasakang si Howard...
Magreretiro na siya at naisip ko ngang gawin ito.
At sabi ng lahat ay baliw ako,
iyan ang pinakabobo sa lahat.
Hindi mo kayang gawin iyon.
-At kaya mo na ngayon. -Nagsasaka na talaga.
Tingnan mo ngayon.
Maganda, hindi ba?
Perpekto.
-Gusto ko ang traktorang iyan. -Ako rin.
Hindi kita dapat inasar.
-Hindi nga. -Nagseselos lang siguro ako.
Kinabukasan, maaga akong gumising.
Nasasabik akong kumilos mag-isa.
Masayang imaneho ito.
Nagbubungkal sa magandang umaga ng taglagas na ito.
Tingnan ang tanawing ito.
Ibinababa ang cultivator.
Nagsasaka na.
Tingnan ninyo ang seagulls.
Libo-libo ang mga ito.
Baka naririnig ng mga seagull ang traktora mula sa malayo.
Ganoon nga siguro.
Masayang-masaya ang araw na ito.
Third gear.
Ayos.
Sa totoo, ang nakakairita lang
ay ang pagliko.
Kaya nakaisip ako ng magandang ideya.
Ito ang plano ko. Maganda ito.
Hindi ako liliko nang pamaniobra.
sa tabi ng kakatapos pa lang.
Mag-u-turn ako na parang ganito,
pagkatapos
babalik sa mga bahaging hindi ko pa nagawa at magiging ayos itong lahat.
Sige, handa na? Narito na.
Isasagad ang pagliko.
Tapos ibababa ulit.
Ayos.
Dapat ko lang ipantay sa nagawa ko na roon
at pagkatapos, tama.
Nakakalungkot lang na mas mahirap ito kaysa sa naisip ko.
Diyos ko, mali ito.
Tingnan ninyo ang nagawa ko.
Nagkamali ako.
Kailangan kong ulitin ito.
Jeremy Clarkson, hindi makapagmaneho nang tuwid.
May kaunti pa roon. Nakakaiyak.
Nagsasayang ako ng langis dahil sa pagpapabalik-balik,
at oras. Oras na hindi ko kayang sayangin.
Dapat kong tapusin ang sakahang ito,
at ang lahat ng iba pa.
176 ektarya,
sa loob ng 14 araw.
At ang nagawa ko lang sa unang araw ay apat na ektarya.
Maling-mali ang nagawa ko.
Natanto ko'ng kailangan ko ng tulong.
Ako si Kaleb, kumusta ka?
Kaya tinawag ko si Kaleb Copper.
Ang driver ng traktora ng dati kong magsasaka.
May problema ako.
May malaki akong problema dahil,
nagtrabaho ka na rito noon...
Oo, 3 taon akong nagtrabaho rito.
-Tatlong taon? -Oo.
Mag-iisang araw pa lang ako
at ang nagagawa ko pa lang ay bungkalin ang apat na ektarya ng,
iyan ba ang Bury Hill South?
Apat na ektarya?
At nagkamali ako nang kaunti.
Gaano ka katagal dati magbungkal?
Siguro aabutin ako ng isang linggo,
pero maghapon iyon para matapos lahat.
Ayos lang ang maghapon, pero isang linggo?
Oo. Isang linggo.
At pagbubungkal pa lang iyon.
Itatanim pa natin ang mga binhi gamit ang tinatawag na drill.
At gaano katagal iyon?
Mas matagal dahil... Ano ba ang drill mo?
Isang kulay pula.
Kulay pula?
Pula ang kulay nito. Pula... o kahel?
Pula na medyo kahel.
Pula na medyo kahel?
Ano pa ang ginagawa mo?
May sarili akong contracting na negosyo,
Kaleb Cooper Contracting Services.
Mayroon akong 1.5-toneladang digger.
Naghuhukay kami, para sa mga burying pipe, water pipe, digging footing.
Praktikal ka talaga.
-Oo. -Mga hayop?
Mayroon akong 50 tupa.
May limang baboy kada taon para katayin at gawing sausage at pork chop.
May mga 120 manok din ako ngayon.
Nagbebenta ako ng mga itlog.
Ilang taon ka na?
21 ako.
-Ano? -Nag-21 ako ngayong taon.
Naaawa ako sa sarili ko dahil sa iyo.
59 na ako. Hindi ko pa nagagawa ang alinman doon.
Ano na ang plano mo?
Ginawa ito ni Charlie Ireland.
-Okey. -May winter wheat kami
sa Bury Hill South at alam mo ba ang tawag dito?
Laus. Alam mo. Ano ito?
Malapit sa Brossola.
-Oo. Ito. -Deadman.
-Alam mo ang pangalan ng lahat ng sakahan? -Oo.
Heredrone,
pababa niyon ay Downs Ground.
Ang susunod doon ay Big Ground,
pagkatapos ay Banks,
tapos ay Spittaway, Taylor's.
Paglagpas ng kalsada ay Near Bossola.
Far Brossola.
Paano mo ito nalaman?
Tatlong taon ako'ng nagtrabaho sa bawat sakahan
nagse-spray, drill, at bungkal.
-Tagarito ka. -Oo.
-Lumaki sa Chippy. -Chipping Norton School?
-Hindi pa nakaalis. -Hindi?
-Hindi. -Sa London?
Hindi. Isang beses pala dahil sa art trip.
Nasa sasakyan lang ako.
Hindi ko nagustuhan. Sobrang maraming tao.
Sa Banbury?
Sa Bandbury kung napipilitan.
Kapag may kailangan talaga ako.
-Masaya ka sa Chipping Norton. -Chippy Norton, Chadlington, Heythrop.
Oo naman.
Tila hulog ka ng langit.
Parang isinugo ka ng Diyos sa akin.
Ayos. Tingnan natin ang traktora.
Wow. Lamborghini!
Alam ko.
IKA-21 NG SETYEMBRE
Dahil nagsasalitan kami ni Kaleb, bumilis ang trabaho.
At kailangan iyon dahil ipinapaalala sa akin lagi ni Charlie na
mahalaga ang oras.
Kung maitatanim ko ang lahat ng winter barley sa Oktubre 7,
may aanihin ako sa susunod na taon na mga
3 at kalahating tonelada kada acre.
Pero kapag umulan,
o nasira ang traktora at nahuli ako nang kahit ilang araw lang,
bababa sa mga dalawang tonelada kada kalahating ektarya.
Isa't kalahating toneladang lugi kada kalahating ektarya,
at £120 ang bawat tonelada. Kaya kapag sobra sa 40 ektarya,
£18,000 ang lugi ko.
Pero naisip ni Kaleb na kapag pinagpatuloy namin ito,
matataniman namin ang buong 176 ektarya
bago ang deadline na Oktubre 7.
Natapos na ang sakahan sa ibaba.
Oo, ang galing mong traktora ka.
Pero, pagkatapos lang ng tatlong araw...
Ika-25
Ika-26
Nang tumila ang ulan pagkalipas ng 48 nakapanlulumong oras,
lumabas akong muli.
Pero hindi ako nakalayo.
Natanggal ang turnilyo rito
at natanggal ang turnilyo roon at umikot,
na ang ibig sabihin ay hindi umiikot ang mga disc na ito,
kaya nagpuputik lang ako.
Pambihira.
Sige na.
Ayaw gumalaw.
-Mabuti. -May turnilyo ka?
Maayos na ang leg. Kaya gumagana na ito ulit.
-Maayos na ito ulit. -Pero umuulan.
Magpuputik lang ang roller sa likod
at dudulas lang ito sa ibabaw at mahirap itong ayusin.
Ika-27
Sa 176 ektaryang kailangang bungkalin,
61 lang ang nagawa namin.
Nakakakaba ito dahil
mayroon na lang akong...
siyam na araw.
Siyam na araw para gawin ang sakahan sa ibaba,
at ibig sabihin ay bubungkalin at idi-drill ang mga ito,
at may siyam na araw ako
at sabi ng weather forecast ay uulan sa susunod na pitong araw.
May high blood ba ang lahat ng magsasaka?
Ika-28
Ika-29
Tulad ng ibinalita, nagpatuloy ang ulan sa buong linggo.
OKTUBRE 1
Ika-2
Ika-3
Pero kalaunan ay sumikat naman ang araw.
Ika-4
Sa wakas, makakapagbungkal na ulit kami.
Mapa ng pupuntahan natin.
Hindi gumagalaw.
Bakit hindi gumagalaw?
Hindi ako gumagalaw.
Ano ang nakalimutan ko?
Tingnan natin.
Ano ang nangyayari?
Nasa German ito.
-May libro ba tayo nito? -Ayos lang. Igu-Google translate ko.
Page not found.
May matatawagan ba tayo?
Hanapin at tawagan natin ang dealer na pinakamalapit.
-Hello. -Kumusta, Peter?
Hello.
Si Jeremy Clarkson ito sa Chipping Norton.
I-start, ikambyo, at i-clutch at...
Sisimulan ko sa brake fluid reservoir mo
pwedeng mababa o nagloloko ang level sensor.
Ayos, mga reservoir.
Italian naman ito ngayon.
Sandali. Magandang balita, French ito.
Hindi pa ako nakapunta sa France.
Hindi ito preno.
Hindi, mga hydraulic ito.
Kailangan natin ng libro, ano?
Oo, pero wala tungkol dito.
Libo-libo ang libro ko, ikaw ba?
Wala.
-Kahit ano? -Wala.
-Wala kang libro? -Wala.
Daan-daan ang mga libro ko.
Paano mo nababasa ang ganoon karami?
-Ano? -Paano mo nababasa iyon?
Hindi mo mababasa ang lahat nito?
-Oo, libo-libo na ang nabasa ko. -'Di ko kaya iyon.
Nakapagpagupit ka na ba?
Oo. Nasubukan ko ang lahat.
-Ano? -Sinusubukan ko ang lahat ng gupit.
-Bakit? -Dahil pagtanda ko,
makakalbo ako.
-Talaga? -Magpapakulot ako sa susunod.
Good luck sa iyo.
Naka-ilang hairstyle ka na?
Nagpahaba na ako,
ibabaw at gilid,
mga lima, siguro...
-Nakapag-Phil Oakey ka na? -Ano?
Sa Human League. Mahaba sa isang gilid, maikli sa isa.
Ayaw ko niyon.
-Sige. Magpatuloy na tayo... -Sige.
Puwedeng huwag na nating pag-usapan iyan?
Ikaw ang nagsimula!
Gusto ko lang malaman at makipag-usap
-habang hinahanap ang brake reservoir. -Bakit?
Dapat kasi sa UK ka bumili ng traktora, hindi sa Germany.
Sa kabila ng pagtatalo, hindi namin makita ang problema.
Lintik!
Ganito talaga.
-Mag-tsaa tayo. -Isa na namang araw na walang nagawa.
Oo nga.
Maglangis kaya tayo?
Huwag mo akong tingnan nang ganyan.
Langisan natin ang mga nipple.
Oo. Langisan ang mga nipple.
Tama. May isang oras tayo para maglangis.
Kinabukasan, sa awa ng Diyos, nakapagtrabaho kami ulit.
Medyo nahihiya ako ngayong umaga
dahil hindi pala sira ang traktora.
May lever dito
na nasanggi sa neutral, kaya ayaw nitong gumalaw,
at ibig sabihin, nasayang ko ang isang maghapon
dahil ang traktora na ito ay...
komplikado.
Bilang resulta ng lahat,
wala nang pag-asa na maabot ang mga deadline ni Charlie.
Milya-milya pa ang bubungkalin,
at hindi pa nga kami nakakapagtanim ng mga binhi.
Para sa akin, gipit na gipit na ang sitwasyon.
Sana huwag umulan.
At may nagsisimulang mas malaking problema.
-Malaking problema iyan, hindi ba? -Oo.
May nangyari sa sako ng binhi.
Masyado nang matagal ang mga ito dahil hindi maitanim,
na nasa ilalim ng...
pader ng barn
at nagsimulang sumibol ang mga binhi
sa sako
kaya hindi na ito maitatanim, tama ba?
Hindi. Kung titingnan mo ang ilalim, puro ugat na.
Lintik.
Kailangan naming maitanim agad ang mga binhi.
'Ayan na!
Kahit na ibig sabihin nito
ay itanim ang mga ito sa mga sakahang hindi pa nabubungkal.
Pero kailangan ay maunawaan ko muna ang paggamit sa drill,
na hindi pala pula o kahel.
May siyam na ganito...
-Oo. -Na naghahati, na bumabaon.
-Tama. -Tapos, ang binhi
ay lumalabas dito, dalawang binhi, isa sa kaliwa.
-Tama. -At isa sa kanan,
at itinatanim ito...
-Ganyan. -Nang ilang pulgada sa lupa.
Oo, magkahiwalay.
-Parang binabaril ang lupa. -Tama.
Ng mineral at sustansya.
Maraming dapat tandaan, nakikinig ka ba? Handa ka na?
-Oo. -Sige? Main menu.
Sige.
Rate. Ang rate natin
ay 220 kada kilo kada ektarya.
Ito ang fan speed mo.
Kapag binuksan ko ang fan,
may lalabas na numero. Gusto mong nasa mga 4,000 ito.
Ito ang tram mo. Sa bawat ikawalong beses na magdi-drill ka,
magkakaroon ng tram line. Kaya nasa tram line na tayo.
-Ano ang ibig sabihin no'n? -Magsisimula tayo sa isang sakahan.
Mula sa huling sakahan, naka-set tayo sa walo...
-Walong ano? -Ikawalong tram line.
-Ang ibig sabihin nito... -Kaleb, hindi ko maintindihan...
Hindi ko maintidihan ang ginawa mo.
-Sige. -Siguro ay mas madaling bombahin
ang Damascus
kaysa mag-drill ng mga binhi rito.
Matapos akong malito nang ilan pang sandali,
nagpalit kami ng puwesto ni Kaleb at nagsimula na kami.
Narito na kami, at nagdi-drill na.
Mas kaunti ang ani kapag nag-drill kami gaya nito sa sakahang hindi binungkal,
kaya mas maliit ang kita sa katapusan ng taon.
Pero dahil sa ginagawa nito sa carbon sa lupa,
mas mainam ito sa kalikasan.
Gusto ito ni Greta Thunberg.
Oo. Hindi ko siya kilala, pero oo.
Sige lang, sige lang, sige lang.
Dapat diretso dahil kapag sumibol na ang mga ito,
ganito ang mga linya kung hindi ka maingat.
At makikita ito ng mga nagmamaneho at iisipin...
Sakto.
Maglalagay ako ng malaking karatulang "Gawa ito ni Kaleb."
May namintisan ka.
-Saan? -Sa salamin.
-Hindi. -Oo.
Hindi nila iyon makikita sa kalsada.
Malamang. Makikita iyan ng lahat.
Kapag nagkamali ka sa kung saanman,
may makakakita.
Pag-uusapan ka nila sa pub at sasabihing, "Nakita mo ang mali niya
doon, at dito, at diyan?"
Tatandaan nila ang lugar tapos sasabihin nila sa lahat. Ganoon ako.
Nang makita niyang marunong na ako,
bumalik na si Kaleb sa bukid niya, kaya mag-isa na ako.
Nagdi-drill ako nang mag-isa.
Nagdi-drill ngayon si Jeremy, na isa sa
pinakamahihirap na bahagi ng pagtatanim.
Taas-baba siya sa sakahan,
para maitanim ang mga binhi sa mga hilera sa likod ng drill.
Tapos ay mamamatay ang drill.
Nag-iiwan ito ng dalawang bahagi na walang drill na tinatawag na tram line.
Ginagamit namin ang mga iyon
bilang gabay para kapag ginamit na ang sprayer,
wastong dami ng spray ang nagagamit,
wastong dami ng pataba ang nailalagay
para mas balanse ito
kaya mahalagang bahagi ito ng operasyon.
Naku. Mali ang napindot ko. Iyon ang problema.
Narito na.
Mas mahirap ito kaysa magbungkal. Sobra.
Hindi nagtagal ay gusto ko nang magmeryenda,
pero nagsisimula ko nang maunawaan na sa pagsasaka
kailangan talagang kumilos habang may araw pa.
Ilang taas at baba pa ang gagawin ko,
at matatapos kaya ako bago magtakip-silim?
Ilan pa? Isa, dalawa... Mga 30 pa siguro.
Oo. 30 pa taas-baas ang kailangan ko
pero 4:45 na,
kaya gagawin ko ito nang bukas ang headlights ko.
Para mas mapabilis ang lahat,
nagpasya akong palitan ang nakakainis na pagliko nang paatras
gamit ang mas mabilis na liko ko na pa-U-turn.
At narito na.
Tingnan ninyo.
Ako lang at ang drill ko at ang Lamborghini ko.
Bababa at magtatanim.
Ang gandang dapit-hapon
sa Cotswolds.
Pero pagbalik ni Kaleb, sumama ang gabi ko.
Ano ang ginagawa mo?
Ano ang ibig mong sabihin?
Ano ang ginagawa mo?
Pataas at pababa.
-Taas-baba nang ganito? -Hindi.
Paganito at paganoon.
Ano ang sabi ko sa simula?
Sabi mo ay huwag ganoon pero hindi ko alam kung bakit.
Hindi mo ako mapapapunta roon.
Ilalagay natin ay "Hulaan kung sino ang nag-drill dito? Si Jeremy o Kaleb?"
Ano ba ang problema?
Sabi ko sa bawat ikawalo, maglalagay ng tram line.
Nasa kung saan-saan ang mga tram line mo.
Tram line dito, dito, dito, bawat tatlong metro.
Dito, wala kang mga tram line.
Kapag nag-spray at pataba ako, paano ko malalaman kung saan ako daraan?
Huhulaan.
Hindi ko alam ang ginagawa ko.
Maitatama ko pa ba o huli na?
Huli na ang lahat. Yari ka.
At hindi ka nag-drill nang diretso.
Ano ang ibig mong sabihin?
Kasintuwid ito ng isang rotonda.
Kasi nagsimula ito nang baluktot sa may bakod
kaya baluktot pa rin ito.
Hindi ito ganoong kabaluktot.
Hindi ko alam ang tungkol sa ikawalo,
hindi mo sinabi na dapat gawin iyon...
Sinabi ko iyo.
Hindi ko naintindihan.
Wikang probinsyano kasi.
Makikita ito ng lahat.
May kalsada roon.
Pero natuto na ako at hindi ko na uulitin.
Wala ka bang napanood sa TV na mga nagdi-drill?
Hindi ako nanonood ng ganoon.
Ibibili kita ng alak mamaya at mas sasaya ka.
Malaking problema ito.
Kinabukasan, mas maraming problema.
Karamihan sa mga oilseed rape na itinanim
ng huling magsasaka ay maayos.
Maganda ang tubo ng mga rape natin.
Oo.
Pero sa isa...
Bakit hindi ito tumutubo?
Napeste ito ng flea beetle, kaya...
-Ano? -Kaya... sa dako pa roon...
Patawad,
-may tanim ito? -May tanim ito.
-Nasaan ang rape? -Hindi tumubo.
Wala na ito. Puwede tayong makakita ng ilan sa gitna.
-Hindi tumubo ang buong sakahan? -Pinasok ng maliliit na salagubang
at inubos ito.
-Itong buo? -Oo.
Apat na ektarya.
Alam mo, may panahon talaga...
Wala... May... Talagang...
Dahil sa salagubang?
Oo.
Bakit hindi natin patayin?
Ang mga neonicotinoid ay...
ipinagbabawal na sa Europa.
-Hindi natin magagamit? -Hindi.
Ibig kong sabihin... Ano ang karaniwang ani nito?
May mga 12 tonelada, kaya £4,000 na lugi.
-Wala nang £4,000 dahil sa salagubang. -Oo, wala na.
At ayaw ng EU na patayin ko ang salagubang.
Kailangan nating sumunod sa batas.
Sumusunod tayo sa batas kaya't patay ang buong sakahan.
Oo.
Naisip ko pag-akyat ko sa aking traktora,
na wala nang mas sasama pa rito,
pero mali ako. Maling-mali.
OKTUBRE 10
Kinabukasan ay umulan ulit,
at ngayon, hindi ito tumigil sa loob ng anim na linggo.
Nananatili ang mga babala sa buong bansa dahil sa masamang panahon.
Panganib ng pagbaha at pagtigil sa mga paglalakbay.
Malakas na ulang para sa isang buwan ay bumuhos sa isang araw.
Pinakamataas na lebel ng Wye simula nang itala,
ay labis na kakaiba.
Sabi ng opisina ng Met na "panganib sa buhay."
...ay nagdulot ng kaguluhang hindi naranasan sa loob ng isang siglo.
Para sa mga magsasaka sa Britanya, ang taglagas ng 2019 ay katapusan.
Ang bukid ko ay 700 talampakan ang taas mula sa dagat,
at mabilis matuyo ang lupa nito,
pero kahit ito ay naging putikan.
At imposible ang pagtatanim sa lupang ganito.
Dati, nagbabasa ako ng mga magasin tungkol sa kotse kapag gabi,
pero hindi na ngayon. Farmer's Weekly na ngayon
at ang Farmer's Guardian at ang tinatalakay lang nila ay ang ulan.
Ang hindi kapani-paniwalang ulan na mayroon tayo.
Tingnan ninyo, "Delubyo," "Biblikal,"
at iyon lang ang paksang mababasa mo sa loob.
Iyon lang ang mayroon, ulan, ulan, ulan.
"Sinakripisyo ang mga sakahan para protektahan ang mga tahanan."
"Pinakamasamang taglagas kaya walang naitanim."
Itong kawawang ito ay hindi nakapagtanim ng kahit isa,
walang maitanim, masyadong basa.
Tingnan ang kawawang ito.
Tingnan ang bukid na iyan. Ano'ng gagawin niya?
DELUBYO
Sabi ng lahat sa akin na ito ang pinakamasamang
taon para magsimulang magsaka.
Hindi kapani-paniwala ang panahong ito.
Hindi kapani-paniwala.
Diyos ko.
SA SUSUNOD
Naku...
Nakapag-alaga ka na ba ng tupa dati?
Hindi.
Narito na sila.
Hindi, hindi, hindi.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Arvin James Despuig
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce