ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Ώρα να κοιμηθείς.
Δεν τελείωσα ακόμα.
Εσύ όχι, αλλά το απόθεμα κρασιού έχει σίγουρα τελειώσει.
Όλα τέλειωσαν, Χέκτορ.
Ούτε καν.
Απλώς έγιναν αλλαγές.
Αυτό μόνο.
Τα βαμπίρ έχουν θέμα με τις αλλαγές.
Κάτι που η Καρμίλα δεν ήξερε.
Ακόμα να την καταλάβεις.
Έλα τώρα.
Ακόμα κι εσύ τρόμαξες από το πώς άλλαξε.
Από το πόσο πολύ άλλαξε, ίσως,
και από το χάος που θα έφερνε στις ζωές μας.
Ακόμα πιστεύω ότι για όλα φταίει η αρετή των βαμπίρ.
Θέλουμε όλα να μένουν ίδια, να μένουν σταθερά.
"Η αρετή των βαμπίρ". Να πάρει.
Κάνεις φοβερά φιλοσοφικά ακροβατικά.
Σταμάτα να κάνεις τον έξυπνο.
Οι άνθρωποι πέφτετε πάνω σε πράγματα για 60 χρόνια, και το λέτε ζωή.
Εμείς βλέπουμε πιο μακριά.
Για αυτό, θέλουμε σταθερότητα.
Και λες ότι την είχες;
Την είχαμε.
Ως τετράδα,
εγώ και οι αδερφές μου είχαμε δύναμη.
Επιβάλλαμε τη σταθερότητα εδώ.
Με τη δύναμη κάνεις πολέμους, ναι, αλλά μπορείς να φτιάξεις και καταφύγια.
Με καταλαβαίνεις;
Με δυσκολία, αλλά ναι.
Τα μικρά μεγέθη είναι πιο δυνατά από τα μεγάλα.
Η Καρμίλα δεν ήθελε μόνο ένα καταφύγιο.
Στο τέλος, ναι. Αλλά όλα ξεκίνησαν από αυτήν την αρετή.
Η δύναμη και η εξουσία διαφέρουν.
Εσύ ήθελες δύναμη.
Η Καρμίλα εξουσία.
Στο τέλος, ναι, έτσι καταλήξαμε,
αυτή ήταν που κατέστρεψε τη ζωή μου.
Η εξουσία.
Η μεγάλη, διεθνής εξουσία που δεν πηγάζει από τη διπλωματία,
είναι κάτι άλλο.
Σε κάνει πιο ισχυρή,
αλλά δεν έχει τις χρήσεις της δύναμης.
Κάνει αυγά μέσα σου.
Γίνεται παράσιτο, τρέφεται από εσένα.
Η εξουσία μονάχα τρώει.
Σαν ένα βαμπίρ.
Επομένως,
αφού είδα τι είμαι,
αφού έμαθα ότι ζούσα ένα ψέμα,
βρέθηκα εδώ,
σε ένα κλουβί, σαν κάποιο επικίνδυνο ζώο,
με τον βασιλιά Άιζακ, τον χαρούμενο μαλάκα,
να με παρακολουθεί προσεκτικά.
Δεν τον έχω ξαναδεί τόσο ευδιάθετο. Είναι παράξενο.
Αλλά δεν θα σε βλάψει.
Όχι, αλλά θα με κρατήσει φυλακισμένη.
Δεν θα μείνω σε ένα κλουβί, Χέκτορ.
Ούτε καν μαζί σου.
Λυπάμαι για όσα πέρασες.
Λυπάμαι που δεν θα είμαι εδώ να σε βοηθήσω
με όσα ακολουθήσουν.
Αλλά αρνούμαι να ζήσω έτσι.
Και θέλω να δω αν ο ήλιος είναι τόσο ξεχωριστός όσο λες.
Λενόρ,
μη.
Χέκτορ,
δεν πειράζει.
Αυτό θέλω να κάνω.
Ελευθερώσου, Λενόρ.
Τι θα κάνεις;
Λέω να γράψω ένα βιβλίο.
Τα λάθη μας πρέπει να μαθευτούν.
Και πρόσφατα, έμαθα την αξία
και την ομορφιά
πραγμάτων που ζουν πιο πολύ από εμένα.
Αυτό ήταν όλο;
Χέκτορ, είσαι χαζός.
Πώς σου φάνηκε το σχέδιό μου;
Δικό μου ήταν.
Έτσι νομίζεις.
Ήταν όντως.
Αυτό σε άφησα να πιστεύεις.
Σου είπα το σχέδιό μου.
Έτσι νομίζεις ότι έγινε. Είμαι πολύ έξυπνη.
Σ' το είπα με τρόπο που να νομίζεις ότι το σκέφτηκες εσύ.
Εγώ το σκέφτηκα, διάολε.
Παραδέξου το, τα βρήκες σκούρα.
Σε καμία περίπτωση.
Επίσης, το σχέδιο ήταν δικό μου.
Συνέχισε να το πιστεύεις.
Άρα, συμφωνείς.
Με τι πράγμα;
Με το σχέδιό μου. Θα μείνουμε.
Θεέ μου.
Είμαι ιδιοφυΐα. Παραδώσου.
Αγνοώντας για λίγο
το γεγονός ότι είσαι αρκετά πιο τρελή από όσο πίστευα,
είναι σίγουρα καλή ιδέα; Θέλω να πω,
δεν έχω
συνηθίσει τους ανθρώπους.
Σε συνήθισαν αυτοί.
Άσε τους να είναι συνηθισμένοι, και θα τους συνηθίσεις.
Νομίζω ότι η λογική σου μόλις διέλυσε το μυαλό μου.
Ανθρώπινη είναι. Δέξου τη.
Δεν είμαι
άνθρωπος, δηλαδή,
όχι εντελώς.
Μη νομίζεις ότι δεν σε έχω δει να παίζεις με τα ορφανά.
Ή ότι δεν ξέρω πως κάποια από αυτά
σε λένε "πατέρα".
Εγώ…
δεν ήθελα να τα απογοητεύσω, και δεν μίλησα.
Έδειξες ανθρωπιά.
Άλιουκαρντ, είσαι πολύ περίεργο άτομο.
Νομίζω ότι σε συμπαθώ.
Άλιουκαρντ, ξύπνησε.
Δείξε ευγένεια.
Έχει δύο βδομάδες να μιλήσει σε άνθρωπο.
Σάιφα.
Γεια.
Σου περισσεύει ένα άλογο;
Ίσως. Τι το θες;
Θα κάνω αυτό που σκοπεύαμε να κάνουμε με τον Τρέβορ.
Θα βρω το καραβάνι μου.
Πάντως, είσαι καλοδεχούμενη εδώ.
Σε ευχαριστώ,
αλλά επίσης, είμαι και έγκυος.
Πρέπει να πάω στους δικούς μου. Ξέρουν πολύ καλά
πώς να βοηθήσουν μια γυναίκα να γεννήσει.
Θέλω απλώς ένα άλογο.
Εγώ…
Συγχαρητήρια.
Εμπρός.
Πες το όπως το είπες στον Τρέβορ
-όταν φτάσαμε στο Θησαυροφυλάκιο. -Δεν έπρεπε να σε συγχαρώ;
"Συγχαρητήρια".
Αρκετά καλή μίμηση.
Δεν πειράζει.
Με αγαπούσε.
Κάναμε ένα παιδί.
Κάτι νέο και όμορφο θα βγει από όλο αυτό.
Πρέπει να φύγω.
Πρέπει να μείνεις.
Είσαι πολύ ευγενικός, αλλά θέλω πιο πολύ κόσμο κοντά μου.
Δεν γίνεται να είσαι η μόνη μου βοήθεια, και το παιδί χρειάζεται μια κοινότητα.
Θα την έχει,
αν μείνεις.
Δεν καταλαβαίνω.
Το Ντενέστι είναι πια παρελθόν.
Θα ιδρύσουμε ένα νέο χωρίο εδώ, γύρω από το κάστρο.
Αυτό το μέρος έχει πόρους που δεν υπάρχουν στο Ντενέστι.
Θα αλλάξουμε τα πάντα εδώ.
Θα χτίσουμε σχολεία.
Το ένα θα εστιάσει στις βιβλιοθήκες στα δύο κτίρια εδώ.
Και ήλπιζα να μάθεις σε αυτόν τον λαμπρό, αλλά σχετικά άχρηστο άνδρα
πώς να ζει.
Μη βάλεις πολύ ψηλά τον πήχη.
Σάιφα,
η ζωή των παιδιών μας μπορεί να γίνει καλύτερη
από τη δική μας.
Για πρώτη φορά, μπορεί να καλυτερέψει,
για όλα τα παιδιά μας.
Είναι καλή.
Το ξέρω.
Έχεις μπλέξει άσχημα.
Πώς θα ονομάσετε το χωριό; Νέο Ντενέστι;
Λέω να το πούμε "Μπέλμοντ".
Θα μπερδευτούν όλοι έτσι.
Μάλλον θα μου άρεσε να ζω στο Μπέλμοντ.
Επίσης,
Θεέ μου, αυτά τα άτομα δεν ξέρουν από οργάνωση.
Θα πηγαίνετε συνέχεια με κουβάδες ως το ποτάμι και πίσω;
Νόμιζα ότι ήσουν της επιστήμης.
Και ο δρόμος εκεί πρέπει να πλατύνει.
Τίνος άλογο είναι αυτό;
-Ποιο; -Αυτό σε εκείνο τον δρόμο.
Δένε τα άλογά σου, Άλιουκαρντ.
Δεν πρέπει να έχεις τέτοια θέματα στο χωριό σου.
Το ξέρω αυτό το άλογο.
Αλλά,
κάποιος το ιππεύει.
Γεια σου, αγάπη μου.
Τι;
Όλες τις ερωτήσεις, απάντα τες τώρα!
Το μόνο που μπορώ να σκεφτώ είναι ότι ο Σεν Ζερμέν
άνοιξε τον Ατέρμονα Διάδρομο πριν πεθάνει.
Μαχαίρωσα τον Θάνατο.
Τυλίχτηκε στις φλόγες.
Αμέσως μετά, βρέθηκα στον διάδρομο.
Το επόμενο που θυμάμαι
είναι να βρίσκομαι στη βόρεια όχθη του Δούναβη.
Απίστευτο.
Χρειαζόμαστε βοήθεια τώρα!
Θα γίνω καλά.
Θέλω μόνο έναν χρόνο ξεκούρασης και ένα νέο σώμα.
Πώς είσαι εσύ;
Όλα καλά;
Είμαι μια χαρά.
Ωραία.
Ξέρεις τι με τρόμαξε πιο πολύ;
Τι;
Ότι ίσως τελικά έβγαζες το παιδί "Τρέφορ".
Πώς το ήξερες;
Έλα τώρα.
Για εμένα μιλάμε.
Πώς λες να έμεινα εργένης και ανέμελος τόσο καιρό;
Ας έρθει κάποιος να σκοτώσει αυτόν τον άνδρα.
Δεν θα δυσκολευτεί.
Είσαι ένας άξεστος ηλίθιος, Τρέβορ Μπέλμοντ.
Το ξέρω.
Και σε αγαπάω.
Το ξέρω.
Αυτός ο άνδρας θέλει βοήθεια.
Γεια, Μπέλμοντ.
Τι κόλπο έκανες με το μαχαίρι;
Γεια, Άλιουκαρντ.
Λοιπόν, υπήρχαν πολεμιστές στο Τιργκόβιστε
που κρύβονταν στο θησαυροφυλάκιο της βασιλικής οικογένειας.
Και έπαιρναν πράγματα από εκεί, τα είχαν σαν φυλαχτά.
Παρατήρησα διάφορα πράγματα.
Τελικά, μάζεψα τα κομμάτια από κάτι που κάποτε έφτιαξε ένας τρελός μάγος
για να κάνει μια συμφωνία φόνου-αυτοκτονίας με τον Θεό.
Έτσι…
Έτσι,
όταν το χρησιμοποίησες, ήξερες ότι ίσως πεθάνεις.
Ήταν η μόνη επιλογή.
Τι κάνει εδώ όλος αυτός ο κόσμος;
Καλώς ήρθες στο χωριό μου.
Απέκτησες χωριό;
Πώς το λένε;
Τρέφι.
Ας έρθει κάποιος να με σκοτώσει.
Δείχνεις παράξενα χαρούμενος.
Εγώ…
Παραδόξως, είμαι.
Ήταν μια παράξενη περιπέτεια.
Χαίρομαι που τελείωσε.
Το περίεργο είναι ότι για πρώτη μου φορά,
δεν έχω ιδέα τι θα συμβεί μετά.
Αλλά διαισθάνομαι ότι θα αξίζει τον κόπο.
Είναι ακριβώς αυτό.
Είμαι παράξενα χαρούμενος.
Είσαι καλά;
Έτσι νομίζω.
Νομίζω ότι επιτέλους κερδίσαμε.
Λίζα και Βλαντ Τέπες.
Λοιπόν…
Πρέπει να συνηθίσεις το "Βλαντ".
Υποθέτω πως ναι.
Δεν μπορώ να σε συστήνω ως "Δράκουλας Τέπες".
"Καμία σχέση". "Μην κοιτάτε τα δόντια του".
Για αυτό το θέμα θέλεις να μιλήσουμε;
Πέθανα,
και δεν ήσουν εκεί.
Το ξέρω.
Πέθανες κι εσύ.
Ακριβώς.
Και ήρθες να με βρεις.
Φυσικά και το έκανα.
Δεν θα έκανα τίποτα άλλο.
Υπέθεσα ότι είχες κι άλλες επιλογές.
Να φωνάζεις στον Σατανά να παραδεχτεί ότι ο θρόνος του ανήκει σε εσένα.
Τέτοια πράγματα.
Η στιγμή μετά τον θάνατό μου
ήταν η πρώτη λογική μου στιγμή μετά τον θάνατό σου.
Φαίνεσαι εξαιρετικά ήρεμος.
Κι εσύ φαίνεσαι λίγο θυμωμένη.
Γιατί τίποτα από όλα αυτά δεν βγάζει κάποιο νόημα.
Έχεις κάποια θεωρία για το τι συνέβη;
Τι σε κάνει να πιστεύεις ότι έχω;
Είσαι άνδρας. Οι άνδρες πάντα έχουν θεωρίες.
Το μόνο που ξέρω είναι ότι ξυπνήσαμε χθες σε ένα χωράφι.
Και έπρεπε να κλέψω μερικά ρούχα. Ακόμα νιώθω άσχημα.
Δεν ένιωσες άσχημα το απόγευμα, όταν έκλεψες εκείνο τον αρχηγό.
Εκείνος ήταν γουρούνι,
αλλά να κάνουμε κάτι για αυτούς που τους πήραμε τα ρούχα. Αύριο.
Θα κάνουμε.
Αλλά μετά από αυτό…
Δεν θα γυρίσουμε στο κάστρο.
Το δύσμοιρο αγόρι μας αξίζει να πάει παρακάτω.
Ίσως κάποια μέρα, στο μέλλον.
Αλλά όχι ακόμα.
Όχι.
Έχω μια ιδέα.
Όχι μια θεωρία;
Όχι μια θεωρία, απλώς μια ιδέα.
Λέω να ταξιδέψουμε.
Πού να πάμε;
Λέω να πάμε στην Αγγλία.
Λένε ότι υπάρχει ένα όμορφο μέρος στη βορειοανατολική ακτή.
Και ότι ο ήλιος λάμπει αμυδρά εκεί.
Γουάιτμπι ή Γουίτμπι, κάτι τέτοιο.
Απομονωμένο και μοναχικό μέρος;
Δυστυχείς άνδρες και γυναίκες,
και περίπου 20 σπίτια.
Έχει θέα στη θάλασσα, ψάρια.
Ψάρια; Πώς να αρνηθώ τέτοια πρόταση;
Δεν θα καλυτερέψω χωρίς εσένα.
Κι εγώ δεν θα καλυτέρευα ποτέ χωρίς εσένα.
Έχουμε μια δεύτερη ευκαιρία.
Και ένα ολοκαίνουργιο μέλλον.
Υποτιτλισμός: Χρήστος Κανελλόπουλος