NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Fortel się powiódł.
Chodzi o błyskotki, które znalazłeś przy truchle?
Sami okradają dwór.
Noszą je jako talizmany czy inne cholerstwo.
Podziemny Dwór, którego nie możemy znaleźć.
Podejrzewałem, że otępiają nam zmysły wodą święconą.
Natknąłem się na kretyna obwieszonego świętymi wisiorkami.
Myślał, że uczynią go odpornym na ostrza mieczy.
Jest.
Podziemny Dwór.
Tutaj zabrała nasz lokalizator.
Miałem znakomity plan.
To nie był twój plan,
tylko mój.
Ty tylko się zgodziłeś.
I tym samym plan stał się mój.
Ledwie pamiętam, że tu jesteś.
Coś powiedział?
Słyszałeś.
Przysłał mnie tu Drakula.
Miałem mu podarować Targoviszte.
Zamierzam to zrobić, gdy go sprowadzę.
Ty tylko mi pomagasz.
Pierdol się, Varney.
Mam, kurwa, dosyć
realizowania twoich poronionych pomysłów.
Co?
Jestem żołnierzem.
Nie wiem, kim ty, kurwa, jesteś.
Jam Varney z Londynu, bezczelna, słowiańska pizdo.
Jesteś żałosny.
Podrzędny przestępca, który wkręcił się do świty Drakuli
sto lat temu.
A on… wysłał cię tutaj.
Do miasta, które już spalił.
Jakie znaczenie sobie przypisujesz?
Nie tak było.
Zamknij się.
Ratko, ty też jesteś przestępcą.
Znam cię.
Gówno o mnie wiesz.
Znam cię.
Wyczuwam od ciebie śmierć.
Popełniłeś wiele zbrodni.
Podczas wojny.
Wojna to starcie armii na polu walki.
Ty tak nie działasz.
Racja.
Jestem sprytnym żołnierzem.
Oddanym żołnierzem.
Nie chodzę na parady.
Nie bawię się w gierki.
Usprawiedliwiasz się?
Stul pysk.
Toczę wiele wojen.
A ty gówno wiesz.
Wojna polega na zabiciu tylu przeciwników,
że nie są w stanie z tobą walczyć.
Wojną nie jest ganianie się po polu.
Wojną jest zakradnięcie się do namiotu i wyrżnięcie wszystkich w środku.
Wojną jest zatrucie studni.
Zabicie dzieci w mieście i zniknięcie.
To jest wojna.
Wojna służy wygranej.
Jak wyśledzenie tej wariatki w podziemiach
i wybicie wszystkich z zaskoczenia.
Tak właśnie działam.
Tak zrobiłem.
A ty…
umiesz tylko kłapać dziobem.
Uosabiasz to, czym gardzę.
Wampir, dla którego najważniejszy jest intelekt.
Delikatnie rzecz ujmując,
jesteś odwiecznym kretynem.
Jesteś czarujący, używasz wymyślnych słów,
pragniesz, żeby ludzie cię podziwiali,
bo jesteś wyjątkowy.
Za dużo w tobie słabego człowieka, łaknącego uwagi.
Nie jesteś wampirem.
Ja jestem, kurwa, wampirem.
Kłamię i oszukuję,
bo okłamywanie świń jest bez znaczenia
i jestem głodny.
Wyciskam z nich wszystko
do ostatniej, pierdolonej kropli.
I poluję dalej.
Nie jestem przestępcą.
Jestem, kurwa, doskonały.
Mój chłopcze…
Doskonały?
Tak.
Pojawiłem się na ziemi,
żeby karmić się wszystkim, czym zechcę.
Coś ci powiem, Ratko.
Nic o mnie nie wiesz,
ale znoszę cię, bo masz wprawę w zabijaniu.
A śmierć mnie odżywia.
Nieważne.
Wkurzyłeś mnie.
Nie lubię czuć gniewu.
Dlaczego? On sprawia, że zabijasz.
Pewnie nawet w snach.
W snach
jestem spokojny.
Jestem bezładem, strachem i głodem,
a wszyscy ludzie na świecie czekają jak zwierzęta w zagrodach,
aż wyssę z nich krew.
Ludzie zapominają, kim jesteśmy.
Dokąd to?
Zajęłaś się organizacją na powierzchni.
Mam inne sprawy.
Zwłaszcza jedną.
Dość tych podchodów.
Pokażesz nam swój legendarny Podziemny Dwór.
A potem zaprowadzimy tu porządek.
Obronimy ludzi i oczyścimy miasto.
Jasne?
Powinniście odwiedzić Podziemny Dwór.
Czy nie tak powiedziałem?
Nie wiem.
Przestałam słuchać, gdy zaczęliście stawiać żądania.
Potem uznałam, że powinniście za mną pójść.
Znajcie swoje miejsce.
Najpierw się rozejrzyjmy.
Mistrzowsko.
Paskudny bohomaz.
Nikt nie będzie tęsknił.
Mam miejsce i przygotowuję drogę.
Nadszedł czas na dokładność, perfekcję
i jakkolwiek rozumianą przez was odwagę.
To było miłe.
Nie wiedziałem, że ktoś patrzył.
Szukałam cię.
Zdziwiłam się, gdy zleciałeś z góry,
żeby napędzić stracha tym urwipołciom.
Przepraszam.
Nie przepraszaj.
To było miłe.
Nie wszystkie mają kogoś, kto poświęca im uwagę.
Albo śmiertelnie przeraża, zlatując z góry.
Będą to opowiadać wnukom.
Śmiały się.
Dawno nie było tu słychać śmiechu dzieci.
Szukałaś mnie?
Chciałam pomówić o obronie
i spytać o zapasy żywności.
Są raczej niewielkie.
W tym rzecz.
Znaleźliśmy suszone mięso,
moglibyśmy się nim posilać.
Weźcie wszystko.
- Naprawdę? - Co tylko znajdziecie.
Zwykłem polować rano,
ale w spiżarni powinno coś być.
Nie wiesz, co masz w zamku?
Nie bardzo.
Można pomyśleć, że do niedawna żywiłeś tu armię.
Cóż…
Nie ja.
Ale rozumiem aluzję.
Byłem zajęty.
Uprzątnąłem tylko część szkód po…
Zmieńmy temat.
Co z obroną?
Cóż…
Mam nadzieję, że wystarczy zamknąć bramę, ale…
Wkrótce się ściemni.
Pokażę ci, gdzie jest broń.
Potem obejdziemy zamek.
Pamiętamy Radu Czarnego.
Boże.
Zaczekajcie.
Jasna cholera.
Wiem.
To straszne.
Nie to miałam na myśli.
Niemożliwe.
Nowa zabawka?
Nie wiem.
To nie zabawka.
Co to, u licha?
Cóż, powiadają, że pewien szalony łowca wampirów z Norwegii
udał się do Indii
i przekonał radźpuckiego płatnerza,
żeby wykonał dla niego to coś.
Jedyny egzemplarz.
Widziałem ryciny w księgach matki.
Pytanie brzmi: skąd się tu wziął?
Widzisz? Krzyż.
Ten łowca zginął w Indiach?
Symbol krzyża raczej nie robi wrażenia na hinduskich wampirach.
Niezupełnie.
Wampiry są rozwiniętymi drapieżnikami,
więc ich wzrok różni się od naszego.
Jeśli umieścisz przed ich oczami duży, geometryczny kształt,
miesza im się we łbach i panikują.
Skąd to wiesz?
Wiele się nauczyłem,
żeby zostać bohaterskim łowcą potworów.
Później sprawy wzięły w łeb i wszystko pozapominałem.
A teraz sobie przypominam.
Pytanie brzmi:
dlaczego trzymacie tu taką broń,
zamiast używać jej na powierzchni?
Takie jest życzenie możnych.
Pora ich poznać.
Są tam?
Nie pozwoliłam ci wejść.
Odpoczywają.
Pora przestać przesypiać problemy.
Spójrz mi w oczy.
Czy naprawdę chcesz utrudnić mi życie?
Pobudka, zasrańce.
Nie tym tonem.
Już wiem, dlaczego są tacy obojętni.
Mów ciszej.
Dlaczego? Nie obudzą się.
Nie wszyscy tu znają prawdę o królewskim śnie.
Tak.
Zamfir,
trzeba ich pochować.
Tak nie można.
Macie kapłana?
Nic z tego.
Posłuchaj mnie.
To koniec.
Nigdy.
Apokalipsa nas nie dosięgnie.
Katastrofa Targoviszte się nie powtórzy.
Zabiliśmy wszystkich kapłanów.
Serio?
Odzyskujemy kontrolę nad krajem.
Targoviszte to nie kraj.
To bijące serce kraju.
- Nawet nie miasto. - To najwspanialsze miasto świata.
Jesteśmy jego szafarzami.
- Odzyskujemy kontrolę. - Pewnie.
Ludzie głodują i brodzą we własnym gównie.
Nie pomagasz im się zorganizować ani bronić.
Tyłków też im nie podcieram.
Mam skoczyć na górę ze szmatami?
Mogłabyś ułatwić im życie.
Rozejrzyj się.
Przygarnęliśmy całą masę ludzi.
Masę ludzi, którzy umierają z powodu zaniedbania.
Na dworze nikogo nie zaniedbujemy.
Mają popękane usta,
choć wody jest pod dostatkiem.
Potrzebujemy jej do ochrony.
Święcona.
Skąd ją wzięliście, skoro zabiliście kapłanów?
Z budynków sakralnych, które ocalały.
Niektórzy trzymali ją w beczkach na sprzedaż.
Mogłaś napoić nią ludzi.
Dwór potrzebuje ochrony.
Gdyby ludzie wypili całą wodę,
wampiry weszłyby kanałami i wszystkich zabiły.
Lepiej nie wpuszczać wampirów,
zrobiłyby tu porządek.
Woda święcona nie pomoże,
a ochraniasz dwa trupy.
Ockną się.
Ich Wysokości obudzą się ze snu i wszystkich nas uratują.
Oszalałaś.
Oczywiście.
Co, kurwa?
Oszalałam, gdy Drakula zaatakował miasto.
Widziałam na niebie jego twarz.
Jakby sam diabeł grzmotnął w świat pięścią.
Jak nie postradać zmysłów, kiedy piekło spowija twój dom?
Sypiam po dwie godziny i budzę się z krzykiem,
odkąd to się stało.
Czyli zdajesz sobie sprawę, że ci odbiło?
Obudzą się.
To magowie, potomkowie królewskiej krwi.
Przemierzają inne wymiary, by odzyskać siły.
Muszę ich bronić do tego czasu.
Już rozumiem.
Od dawna cierpisz.
Jesteś ostatnią szlachetnie urodzoną, która przeżyła atak Drakuli?
Nie cierpię.
To wielkie dzieło.
Moja zaszczytna powinność.
Ocalę wszystkich, ratując ich.
Nic dziwnego, że to rozbili.
Wyciągnęłaś ich z ruin pałacu?
To był mój obowiązek. Ocaliłam ich.
Obudzą się.
Uratują nas wszystkich.
I wszystko się ułoży.
Wszystko będzie jak dawniej.
To magowie, Sypho.
Doprawdy?
Kapłani zawsze tak podejrzewali. Nękali rodzinę królewską.
Spójrz.
Oto wszystko, co znaleźliśmy w pałacu.
Ich mistyczne skarby.
Ocaliłam je, a oni ocalą mnie.
Skończyłeś się opieprzać?
Nie wiem, skąd to słownictwo, ale tak.
Świetnie.
Przykro mi, że spotkało cię tyle złego.
Ale trzeba to zakończyć.
Co?
Musimy pomóc tym ludziom.
Rozdać zdrowym broń, którą tu trzymacie.
Musimy opuścić to miejsce, zorganizować się…
Opuścić?
Rodzinę królewską?
To jakiś chaos.
Starałaś się, ale twoi władcy nie żyją,
a ludzie cię potrzebują.
Nie. Uratowałam ich.
Napisy: Krzysztof Kowalczyk