‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎เกิดเรื่องห่าเหวอะไรขึ้นเนี่ย
‎นี่มันอะไรกัน
‎พวกนี้เป็นเหล่าอสูรราตรีของเฮ็คเตอร์เหรอ
‎ไม่นะ
‎เข้ามาเลยสิ
‎เรากำลังถูกโจมตีเหรอ
‎จากเหล่าอสูรราตรีเป็นร้อยๆ ตัว
‎มีคนเดียวเท่านั้นที่ทำได้
‎- เราต้องพาเจ้าไปจากที่นี่ ‎- แล้วไปไหนล่ะ
‎ที่ที่ปลอดภัย ข้าจะให้เจ้าตกอยู่ในอันตรายไม่ได้
‎ขอโทษนะ เลนอร์
‎ขอโทษด้วยจริงๆ
‎แต่ข้าจำเป็นต้องอยู่ที่นี่
‎แดนตาเลียนเพรซิดิโอ
‎เฮ็คเตอร์ ทำอะไรน่ะ
‎ข้าเป็นพ่อมด จำได้ไหม
‎ไว้ใจไม่ได้
‎อย่ามาแกล้งกันตอนนี้ เราไม่มีเวลา
‎เราไม่เคยมีเวลาพอเลยว่าไหม
‎แต่หวังว่าจะทันกาล
‎ข้ามีเวลาไม่มาก การคำนวณดูถูกต้อง
‎แต่ท่านจะต้องการสัญลักษณ์แห่งที่สอง ‎เพื่อควบคุมการเลื่อนไหล
‎และอย่าไว้ใจวาร์นีย์ ขอให้โชคดี
‎ข้าขอตัวล่ะ
‎จะต้องไปถูกเชือดแล้ว
‎นั่นมันอะไรน่ะ
‎กระจกน่ะเหรอ
‎ข้าได้มาจากพ่อมดแวมไพร์เสียสติคนหนึ่ง ‎ที่เจ้าขังไว้ในคุกใต้ดิน
‎พวกนี้รับสินบนง่ายมาก
‎เจ้ารู้ว่าข้าหมายความว่ายังไง ‎เจ้าเพิ่งทำอะไรไป
‎อ๋อ เมื่อกี้น่ะเหรอ
‎ข้าปรึกษาหารือ
‎กับนักวิชาการด้วยกัน ‎เรื่องหาทางพาแดร็กคูล่ากลับมา
‎มันดูยุติธรรมดี ‎เพราะข้าเป็นคนที่ทำให้เขาถูกฆ่าตั้งแต่แรก
‎เดือนนี้ข้าก็เลยวางกับดักไว้ในนี้สองสามแห่ง
‎เพราะเราไม่มีทางรู้ว่า
‎เราจะต้องการกรงขังดีๆ เมื่อไหร่ เจ้าว่าไหม
‎เจ้าเป็นบ้าไปแล้ว
‎ข้าเคยบ้า
‎แต่ตอนนี้ข้าไม่รู้สึกอย่างนั้น
‎ข้าคงกลับมามีสติอีกครั้ง
‎และแล้วก็ถึงเวลา
‎เฮ็คเตอร์
‎ไอแซค
‎อย่ายุ่งกับนาง
‎นางอยู่ในสภาปกครองของคาร์มิลล่าไม่ใช่รึ
‎ถ้าเจ้ามาเพื่อฆ่าข้า ก็ฆ่าข้าซะ
‎แต่อย่ายุ่งกับนาง นางไม่ใช่ภัยคุกคาม
‎แล้วเจ้าล่ะใช่ไหม
‎เฮ็คเตอร์
‎ไม่ใช่
‎คาร์มิลล่าต่างหาก
‎ไอแซค ข้าพยายามคืนชีพให้แดร็กคูล่า
‎ข้าทำในส่วนของข้าเพื่อชดใช้กรรมที่ข้าก่อไว้
‎ข้าพอแล้ว
‎เชิญแก้แค้นได้
‎ข้าจะไม่อาฆาต
‎ข้าไม่ได้มาเพื่อฆ่าเจ้า
‎อะไรนะ
‎เจ้ากับข้า เฮ็คเตอร์ เราเป็นเด็กมาโดยตลอด
‎การแก้แค้นเป็นเรื่องของเด็กๆ
‎เรามีหน้าที่ที่จะต้องเติบโต คิดงั้นไหม
‎ข้า…
‎ข้าพยายามอยู่
‎ดี
‎ได้เวลาหาทางของเราแล้ว
‎แต่ข้าต้องการให้เจ้าช่วย
‎ว่ามา
‎ที่นี่มีเหล่าอสูรราตรีของเจ้าเต็มไปหมด
‎สั่งให้พวกมันหยุดสู้
‎ข้าทำไม่ได้
‎ใช่ อำนาจสั่งการถ่ายโอนจากข้าไปยังเลนอร์ผู้นี้
‎แล้วก็สหายของนาง
‎เดี๋ยวนะ
‎ข้าใช้เศษโลหะจากค้อนที่แตก ‎มาสร้างสิ่งนี้ระหว่างที่ไม่มีใครจับตามอง
‎ข้าได้ปักหมุดช่องทางหนีเอาไว้
‎ทั่วทั้งปราสาทตลอดหลายสัปดาห์
‎ช่องทางนี้จะพาข้าไปได้ไกลแค่ไหน
‎ไปได้จนถึงห้องโถงของคาร์มิลล่า
‎ข้าเดาเอาไว้ว่า ‎ข้าอาจต้องหนีจากยอดปราสาทเข้าสักวันหนึ่ง
‎กำหนดจิตถึงที่ที่เจ้าอยากไป
‎แล้วท่องคาถา "บาล อินิเทียม"
‎เจ้าไม่ได้อยู่เฉย
‎ข้าต้องมีทางหนีทีไล่
‎คาร์มิลล่าตั้งใจจะครองโลกทั้งใบจริงๆ
‎ข้าคิดว่านั่นคงจะไม่ดีต่อโลกสักเท่าไหร่
‎ข้าจะเฝ้าคนนี้ไว้ไม่ให้ก่อเรื่อง
‎ส่วนคาร์มิลล่านั้น
‎ควรจะได้พบกับเจ้า
‎ข้าเห็นด้วย
‎แต่ถึงแม้ว่าเครื่องมือนี้จะได้ผล
‎ข้าคงต้องใช้เวลาต่อสู้กับอสูร ‎ที่เจ้าสร้างขึ้นมาเพื่อนาง
‎ขอยืมมีดของเจ้าได้ไหม
‎ทีนี้คาร์มิลล่าก็สั่งการอสูรราตรีไม่ได้แล้ว
‎เจ้าจะฆ่าพวกมันได้ง่ายขึ้น
‎ขอบใจนะ
‎ทำให้สำเร็จเถอะ
‎ท่านหญิง
‎ไปตายซะ
‎เขาจะฆ่าคาร์มิลล่า
‎ถูกต้อง
‎แต่เขาจะไม่ฆ่าเจ้า
‎หรือแม้แต่ข้า
‎ซึ่งนับว่าผิดคาด
‎ข้าไม่รู้จริงๆ ว่าจะทำยังไงต่อไป
‎คุ้มกันข้าไว้
‎บาล อินิเทียม
‎เยี่ยมมาก เฮ็คเตอร์
‎ไอแซคเหรอ
‎ชายที่น่าเบื่อที่สุดในปราสาทของแดร็กคูล่า
‎สวัสดี คาร์มิลล่า
‎ไปตายซะ!
‎นี่เป็นเรื่องแดร็กคูล่าเหรอ
‎เฮ็คเตอร์อยู่ข้างล่าง ‎ถ้าเจ้าอยากจะฆ่าใครสักคน
‎ข้าคุยกับเฮ็คเตอร์แล้ว
‎อ้อ เข้าใจละ
‎พวกมนุษย์เข้าข้างกันเอง
‎ข้าได้ยินมาว่าเจ้ามีความทะเยอทะยานมากขึ้น
‎ข้ามีแต่ความทะเยอทะยาน
‎ข้าคือราชินี
‎โลกใบนี้เป็นของข้า
‎เพราะคนอย่างเจ้าไม่เคยรู้ว่าจะทำยังไงกับมัน
‎ข้าไม่แน่ใจว่านั่นเป็นเหตุผลให้ครองโลก
‎พูดเพ้อเจ้ออะไรของเจ้า
‎เป็นสิ่งที่ข้าคิดได้ระหว่างท่องโลก
‎หลังจากที่เจ้าทำลายแดร็กคูล่า ‎กับกองทัพของเขา แล้วก็ปราสาทของเขา
‎ข้าไม่เคยแตะต้องปราสาทงี่เง่านั่น
‎เจ้าถ่อมาถึงสตีเรียด้วยตัวเองเพื่อฆ่าข้า
‎อย่างนั้นสินะ
‎ข้าคิดว่าโลกจะน่าอยู่ขึ้นเมื่อไม่มีเจ้า
‎เจ้ามันไว้ใจไม่ได้
‎ข้าคงจะกลัวเจ้า
‎และความทะเยอทะยานของเจ้าไปตลอด
‎ดังนั้น ใช่แล้ว ข้าเกรงว่าจะต้องปลิดชีพเจ้า
‎ดูพวกเจ้าสิ พวกเจ้าไม่สำคัญพอที่จะฆ่าข้า
‎พวกเจ้ามันชั้นสวะ
‎ไม่คู่ควรกับเลือดของข้า
‎แล้วเมื่อเจ้าตายและตกนรก
‎ข้าจะรอเจ้าอยู่ที่นั่น
‎พร้อมกับไม้ปลายแหลมอาบเลือด
‎ข้าจะรอดูว่าเจ้าจะตายซ้ำได้หรือไม่
‎ข้าคือคาร์มิลล่าแห่งสตีเรีย
‎ขอให้พวกเจ้าพินาศ!
‎ข้าชนะ
‎เจ้ารู้สึกเหมือนกันไหม
‎คาร์มิลล่าเพิ่งตาย
‎เราจะทำยังไงดี
‎ปราสาทมีเหล่าอสูรราตรีอยู่เต็มไปหมด
‎ปีศาจของเฮ็คเตอร์เหรอ
‎ไม่ใช่ นอกเสียจากว่า ‎เขาจะเสกได้เป็นร้อยๆ ตัวภายในไม่กี่วัน
‎มีผู้บุกรุก และพวกมันฆ่าคาร์มิลล่าของเรา
‎เจ้าคิดว่าเลนอร์…
‎ถ้าคาร์มิลล่าตายแล้ว
‎งั้นเลนอร์ก็ต้องตายก่อนแน่ๆ
‎เราควรยึดปราสาทคืนมาไหม
‎เราไม่รู้ว่าเราจะไปเจอเข้ากับอะไร ‎ข้าไม่รู้ว่าเรามีกำลังทหารพอหรือไม่
‎ลองดูก็ได้
‎แต่ควรลองหรือเปล่า
‎มันจบแล้วใช่ไหม
‎ยังหรอก
‎สำหรับเรายังไม่จบ
‎เจ้ากำลังคิดอะไรอยู่
‎บรรดาเมืองทางใต้ขายทหารจำนวนมากให้ข้า
‎เพื่อคุ้มกันสตีเรียระหว่างที่เราไม่อยู่
‎ข้าคิดว่าพวกเขาคงตายหมดแล้ว
‎ในโลกใหม่ที่ไม่มีความแน่นอน
‎เมืองเหล่านั้นจะไม่เรื่องมากว่า ‎กองกำลังเสริมชั่วคราวมาจากที่ไหน
‎เป็นการค้าขายแบบง่ายๆ
‎แล้วหลังจากนั้นล่ะ
‎แผนการคืออะไร
‎ถ้าไม่มีแผนการล่ะ
‎ถ้ามีแค่เจ้ากับข้าล่ะ
‎ข้าคิดว่า…
‎ข้าคิดว่าข้าคงรับได้
‎คาร์มิลล่ามีแผนการ
‎เผ่าพันธุ์แวมไพร์มีแผนการเสมอใช่ไหม
‎อาจเป็นธรรมชาติของเราที่โลภโมโทสัน
‎กอบโกยหลายๆ อย่างพร้อมกันมากเกินไป ‎พยายามยึดครองทุกสิ่ง
‎นั่นอาจเป็นเหตุผลที่ในท้ายที่สุด
‎เราชนะศึกเล็กๆ ทั้งหมด แต่แพ้สงครามเสมอ
‎สตริกา
‎เจ้ากับข้า
‎ใช่ว่าเราต้องการอะไรอีก
‎เราจะมีกันและกันตลอดไป
‎เราจะมุ่งหน้าไปทางตะวันตก
‎สหายแวมไพร์ของเจ้าอยู่ไหนล่ะ
‎ที่นี่มีชั้นใต้ดิน ตอนนี้ข้าขังนางไว้ที่นั่น
‎มือเจ้าเป็นยังไงบ้าง
‎ข้าคงเล่นหีบเพลงไม่ได้อีก
‎เคยเล่นด้วยเหรอ
‎ไม่เคย แต่ข้าอาจอยากเล่นก็ได้
‎เราจะไปคืนชีพให้แดร็กคูล่ากันไหม
‎- ไม่ ‎- ว่าไงนะ
‎ไม่
‎แต่ว่า…
‎ข้าเพียรพยายามมาหลายสัปดาห์
‎แน่นอน
‎เจ้ารู้สึกผิด
‎เจ้าต้องการไถ่บาป
‎ข้าอยากแก้ไขข้อผิดพลาดของข้า
‎ข้อผิดพลาดที่ทำให้เจ้าทุกข์ทรมาน
‎ถึงอย่างนั้นก็เถอะ เฮ็คเตอร์
‎เหตุการณ์เหล่านั้นไม่ใช่ความผิดเจ้า
‎เจ้าถูกปั่นหัว
‎เจ้าถูกใช้เป็นเครื่องมืองัดคานอำนาจ
‎โดยคนร้ายตัวจริงที่จบชีวิตแดร็กคูล่า
‎เจ้าเชื่อเช่นนั้นรึ
‎ข้ามีเวลาได้ปะติดปะต่อเรื่องเข้าด้วยกัน ‎และทบทวนทุกอย่าง
‎รู้ไหมว่าข้าคุยกับคนอื่นด้วยซ้ำ
‎คนจริงๆ น่ะเหรอ
‎ส่วนใหญ่น่ะนะ
‎เจ้าเปลี่ยนไป
‎ข้าหวังเช่นนั้น
‎ข้าเชื่อว่าเจ้าเองก็เปลี่ยนไปเช่นกัน
‎ปล่อยให้เขาหลับใหลเถอะ เฮ็คเตอร์
‎เราทั้งคู่เคยถูกพวกมนุษย์ทำร้าย
‎เราทั้งคู่เคยชื่นชมสติปัญญาของแดร็กคูล่า
‎เราทั้งคู่เคยเห็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่าตัวเรา ‎ในตัวเขา
‎เราทั้งคู่อยากเห็นโลกโดนลงทัณฑ์
‎เราทำได้มากกว่านั้น
‎แดร็กคูล่าสมควรได้พักผ่อน
‎ส่วนเราสามารถและควรเดินหน้าต่อไป
‎เจ้าต้องการอะไร เฮ็คเตอร์
‎ข้าอยากอยู่ตามลำพัง…
‎กับเลนอร์
‎ข้าอยากอ่านหนังสือ อยากสร้างอะไรๆ ‎และได้ใช้เวลาคิด
‎ตอนนี้ข้าต้องการแค่นั้นแหละ
‎งั้นเจ้าก็จะได้ตามนั้น
‎เจ้าต้องการอะไร ไอแซค
‎ข้าเพิ่งเริ่มคิดถึงอนาคต
‎ซึ่งเป็นเรื่องใหม่สำหรับข้า
‎เพราะข้าไม่เคยนึกว่าตัวเองจะมี
‎พวกเขาปั่นหัวเราด้วยวิธีนี้ เฮ็คเตอร์
‎พวกเขาทำให้เราเชื่อว่าเราไม่มีอนาคต
‎ชีวิตจะเป็นเช่นนี้ไปชั่วนิรันดร์
‎เราทำได้แค่อยู่รอดไปจนถึงรุ่งสาง
‎แล้วก็วนอยู่ในวัฏจักรเดิมๆ
‎ชีวิตไม่ควรเป็นเช่นนั้น
‎ข้าต้องแปลกใจที่ได้ค้นพบว่า
‎ข้าสนใจที่จะมีชีวิต
‎ข้าสนใจที่จะสร้างวิถีแห่งการใช้ชีวิต
‎และข้าคิดว่าข้าจะเริ่มต้นที่นี่
‎ข้าเริ่มคิดว่า ‎แดร็กคูล่าบริหารจัดการสิ่งต่างๆ ไม่ดีเท่าไหร่
‎ตั้งแต่ก่อนที่ชายาของเขาตาย
‎เขาจมปลักอยู่ในราตรีอันแสนยาวนาน ‎ไม่เคยคิดถึงอนาคต
‎ข้าจึงคิดว่าเขาสมควรได้พัก…
‎และเราไม่ควรไปรบกวนเขา
‎ข้าจะสร้างสิ่งใหม่ๆ ขึ้นมาบนซากกระดูกเหล่านี้
‎สิ่งที่จะทำให้ผู้คนสามารถอยู่เพื่ออนาคต
‎ข้าจะใช้ชีวิต
‎คำบรรยายโดย ต้องตา สุธรรมรังษี