NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Co się, kurwa, dzieje?
Co to ma być?
Czy to nocne stworzenia Hektora?
Nie.
No chodźcie!
Atakują nas?
Setki nocnych stworzeń.
To może być tylko jedna osoba.
- Muszę cie stąd zabrać. - Ale dokąd?
W bezpieczne miejsce. Nie możesz ucierpieć.
Przykro mi, Lenoro.
Naprawdę.
Ale muszę tu zostać.
Dantalion presidio.
Hektorze, co ty wyprawiasz?
Jestem czarodziejem, nie można mi ufać.
Sprytna sztuczka, na którą nie mamy czasu.
Zawsze brakuje czasu.
Obym zdążył.
Mam mało czasu. Wyliczenia wyglądają dobrze,
ale potrzeba drugiego znaku do przepływu.
I nie ufaj Varneyowi. Powodzenia.
Wybacz.
Pora dać się zabić.
Co to miało być?
Lustro?
Mam je od wampirzego czarodzieja z waszych lochów.
Łatwo ich przekupić.
Wiesz, o co pytam. Co to było?
Tamto?
Właśnie rozmawiałem ze znajomym uczonym
o sprowadzeniu Drakuli.
W końcu to przeze mnie zginął.
Zastawiłem też kilka pułapek,
bo nigdy nie wiadomo,
kiedy przyda się porządna klatka.
Oszalałeś.
Bywałem szalony.
Ale nie tym razem.
Może oprzytomniałem.
Oto i on.
Hektorze.
Isaaku.
Zostaw ją.
Czy nie należy do rady rządzącej Carmilli?
Jeśli przybyłeś mnie zabić, zrób to.
Ale ją zostaw. Nie stanowi zagrożenia.
A ty jesteś zagrożeniem, Hektorze?
Nie.
Ale Carmilla jest.
Podjąłem kroki, by wskrzesić Drakulę.
Odpokutowałem za wszystko, co zrobiłem.
Mam dość.
Zemścij się.
Nie mam ci tego za złe.
Nie przybyłem cię zabić.
Co?
Ty i ja byliśmy dziećmi.
Zemsta jest dla dzieci.
Mamy obowiązek dorosnąć, nie sądzisz?
Ja…
starałem się.
Dobrze.
Pora odnaleźć własną drogę.
Ale mam prośbę.
Jaką?
Jest tu wiele twoich nocnych stworzeń.
Rozkaż im się wycofać.
Nie mogę.
Tak.
Kontrola przechodzi przeze mnie do Lenory i jej przyjaciół.
Zaczekaj.
Wykułem to ze zniszczonych młotów, gdy nikt nie patrzył.
Przygotowywałem tunel do ucieczki, rozstawiając je w zamku.
Jak daleko nim dotrę?
Aż do komnat Carmilli.
Założyłem, że będę uciekał z samej góry.
Skup się na celu.
Zaklęcie to „Ba’al initium”.
Nie próżnowałeś.
Zamierzałem uciec.
Carmilla chce dosłownie rządzić światem.
Raczej nie wyszłoby mu to na zdrowie.
Ona zostaje ze mną.
Natomiast Carmilla
powinna cię poznać.
Zgadzam się, ale nawet jeśli to zadziała,
walka z twoimi stworzeniami zajmie sporo czasu.
Mogę pożyczyć twój nóż?
Carmilla nie kontroluje już nocnych stworzeń.
Łatwiej będzie je zabić.
Dziękuję.
Po prostu to załatw.
Pani.
Pieprz się!
Zamierza zabić Carmillę.
Zgadza się.
Ale nie ciebie.
Ani mnie.
To zaskakujące.
Nie wiem, co teraz zrobić.
Do mnie!
Ba’al initium.
Dobra robota, Hektorze.
Czyżby Isaak?
Najmniej interesujący człowiek w zamku Drakuli.
Witaj, Carmillo.
Pieprz się.
Chodzi o Drakulę?
Hektor jest na dole, jeśli chcesz kogoś zabić.
Rozmawiałem z nim.
Rozumiem.
Ludzie trzymają się razem.
Rozumiem, że masz spore ambicje.
Ogromne ambicje.
Jestem królową.
Ten świat należy do mnie,
bo wy nie wiedzieliście, co z nim zrobić!
Nie wiem, czy to dobry powód, by przejąć świat.
Co to za druidzkie pieprzenie?
Zrozumiałem to, gdy zobaczyłem świat po tym,
jak zniszczyłaś Drakulę, jego armię i zamek.
Nie tknęłam jego jebanego zamku.
Czyli przybyłeś do Styrii, żeby mnie zabić.
Zgadza się?
Świat byłby lepszy bez ciebie.
Nie można ci ufać.
Zawsze bałem się ciebie i twoich ambicji.
Dlatego obawiam się, że muszę cię zabić.
Spójrzcie na siebie. Nie jesteście w stanie mnie zabić.
Jesteś nikim.
Nie zasługujesz na moją krew.
A gdy umrzesz i trafisz do piekła,
będę tam na ciebie czekać
z cholernie ostrym kołkiem
i chętnie się przekonam, czy możesz umrzeć dwa razy.
Jestem Carmilla ze Styrii.
Pierdol się!
Wygrałam.
Też to poczułaś?
Carmilla zginęła.
Co robimy?
W zamku roi się od nocnych stworzeń.
Potwory Hektora?
Musiałby ich stworzyć setki w kilka dni.
Inwazja. Zabili naszą Carmillę.
Myślisz, że Lenora…?
Jeśli Carmilla nie żyje,
Lenora musiała zginąć wcześniej.
Odbijemy zamek?
Nie wiemy, co tam czeka.
Czy mam dość żołnierzy.
Możemy spróbować.
Ale czy powinnyśmy?
To koniec, prawda?
Nie.
Nie dla nas.
O czym myślisz?
Zachodnie miasta zapewniły mi wielu żołnierzy
do pilnowania Styrii pod naszą nieobecność.
Obstawiam, że wszyscy zginęli.
W tym niepewnym świecie miast nie obchodzi,
skąd pochodzą tymczasowe posiłki.
To zwykły handel.
A potem?
Jaki jest plan?
A jeśli nie ma planu?
A jeśli zostaniemy tylko ty i ja?
Myślę…
że to mi się spodoba.
Carmilla miała plany.
Wampiry zawsze je mają, czyż nie?
Z natury przeceniamy nasze siły,
chwytamy za dużo i łakniemy zbyt wiele.
Może dlatego wygrywamy wszystkie walki,
ale przegrywamy wojny.
Strigo…
Ty i ja?
Nigdy niczego więcej nie potrzebowałyśmy.
Ty i ja na zawsze.
Jedziemy na zachód!
Gdzie twoja przyjaciółka?
Chwilowo przebywa w piwnicy.
Jak twoja dłoń?
Chyba już nie zagram na organach.
A grałeś?
Nie, ale mogłem.
Czy teraz pomożemy wskrzesić Drakulę?
- Nie. - Jak to?
Nie.
Ale…
Pracuję nad tym od tygodni.
Oczywiście.
Czujesz się winny.
Chcesz odkupienia.
Chcę naprawić swoje błędy.
Za które cierpiałeś.
Chcę powiedzieć, Hektorze,
że nie miałeś wpływu na te wydarzenia.
Zmanipulowano cię.
Zostałeś wykorzystany jako narzędzie
przez tych, którzy doprowadzili do końca Drakuli.
Wierzysz w to?
Miałem mnóstwo czasu, żeby wszystko przemyśleć.
Nawet rozmawiałem z innymi ludźmi.
Zwykłymi śmiertelnikami?
Również.
Zmieniłeś się.
Mam nadzieję.
Ty chyba też.
Dajmy mu spać, Hektorze.
Ludzie źle traktowali nas obu.
Obaj podziwialiśmy intelekt Drakuli.
Widzieliśmy w nim coś większego.
Obaj chcieliśmy ukarać świat.
Ale stać nas na więcej.
Drakula zasłużył na odpoczynek.
Możemy i powinniśmy iść naprzód.
Czego chcesz, Hektorze?
Chcę być sam…
z Lenorą.
Chcę czytać, tworzyć i kontemplować.
To wszystko, czego teraz chcę.
Niech tak będzie.
Czego ty pragniesz?
Niedawno zacząłem myśleć o przyszłości.
To dla mnie nowość.
Nigdy nie sądziłem, że mogę ją mieć.
Tak nas urobili, Hektorze.
Przekonali nas, że nie mamy przyszłości.
Jest tylko wieczność.
Możemy jedynie przetrwać do świtu
i zacząć wszystko od początku.
Tak nie da się żyć.
A ja odkryłem, ku mojemu zdziwieniu,
że interesuje mnie życie.
Chcę stworzyć sposób na życie.
Sądzę, że zacznę tutaj.
Zrozumiałem, że Drakula postępował niezbyt słusznie.
Nawet przed śmiercią żony.
Żył jedną długą nocą, nigdy przyszłością.
Myślę, że zasłużył na odpoczynek
i nie powinniśmy mu przeszkadzać.
Zamiast tego na starych kościach zbuduję coś nowego.
Coś, co da ludziom przyszłość.
Zamierzam żyć.
Napisy: Krzysztof Kowalczyk