‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎เดินทางช่วงกลางวันน่าจะปลอดภัยกว่า
‎แต่พวกมันจะคิดว่าเราจะเดินทางตอนกลางวัน
‎เราอาจเรียกมันว่าอสูรราตรี
‎แต่พวกมันอยู่กลางแดดได้สบายๆ
‎แต่ที่แน่ๆ ‎แวมไพร์ที่คุมพวกมันเสียเปรียบตอนกลางวัน
‎เห็นชัดว่า ‎อสูรราตรีของพวกเขาได้รับคำสั่ง
‎การโจมตีมันเจาะจงเกินไป
‎เราจึงต้องรีบเดินทาง ‎ก่อนที่พวกมันจะได้รับคำสั่งใหม่
‎เราอยู่ด้วยความหวัง
‎ใช่
‎มีโอกาสแค่ไหนที่จะไปถึงปราสาทของท่าน
‎ก่อนจะถูกเจอตัวและพวกมันได้รับคำสั่งใหม่
‎อ้อ ข้าว่าริบหรี่ ไม่ก็ไม่มีเลย
‎ถ้าข้าต้องการความเห็นเมื่อไหร่ ‎ข้าจะโยนเศษเหรียญใส่ชามให้
‎ปัญหาก็เยอะอยู่แล้ว ดันเจอขอทานวิเศษอีก
‎"วิเศษ" เหรอ
‎ข้าอยู่ที่นี่มาชั่วชีวิต
‎เราอยู่ใกล้ภูติพรายแห่งป่าและลำธาร
‎สิ่งที่มาพร้อมกับพายุ และกลิ่นของเวทมนตร์
‎ท่านได้กลิ่นเหรอ
‎กลิ่นโชยจากตัวเขาเลย
‎กลิ่นมันเป็นยังไง
‎กลิ่นจากตัวท่านหอมเหมือนเครื่องเทศ
‎กลิ่นจากตัวเขาเหม็นเน่า
‎ใช่ มันทำให้ข้าหูค่อนข้างหนวกอีกด้วย
‎ข้าเป็นแค่นักวิชาการเท่านั้น มาดาม
‎ท่านได้กลิ่นเช่นนั้นเพราะอลูการ์ดเพิ่งถูสบู่มา
‎ในขณะที่ข้าต้องตีกับไก่ของท่าน ‎เพื่อเข้าถึงบ่อน้ำ
‎และแพ้อีกด้วย
‎แพ้จริงๆ ข้าเป็นหนอนหนังสือ
‎วิถีชีวิตติดดินของท่าน ‎มันเกินความสามารถของข้า
‎ข้าถนัดเรื่องอื่นๆ มากกว่า
‎แย่จัง
‎ข้าอุตส่าห์หวังว่าท่านจะถนัดใช้มีด
‎ข้าจะวนดูรอบๆ ให้แน่ใจว่าไม่มีใครพลัดหลง
‎ไหนบอกว่าเป็นแค่นักวิชาการ
‎ข้ารังสรรค์เครื่องดื่มเก่งอีกด้วยนะ
‎ข้าเคยรู้จักคนที่จะชอบทักษะนั้นของท่าน
‎ข้าเองก็เคยรู้จักคนที่ชอบทักษะนั้นของข้า
‎ข้าหวังว่าจะได้เจอนางอีกโดยเร็ว
‎ขอให้ท่านได้เจอ
‎ฟังดูเป็นคำปลอบไหม
‎อ้อ ใช่
‎ขอบคุณนะ
‎เดินต่อไป
‎ใช่แล้ว
‎เจ้าเรียกพรรคพวกมาช่วยไม่ได้
‎ดูน่าเหนื่อยสุดๆ เลยว่าไหม
‎เดินเร็วเข้า
‎ไม่คิดจะดึงลูกธนูออกจากสมองเขาหน่อยเหรอ
‎ก็ดึงออกมาสิ
‎จะดึงออกเฉยๆ ไม่ได้
‎เงี่ยงด้านหลังจะฉีกเนื้อหลุด ‎ถ้าเรากระชากมันออก
‎เจ้ารู้ใช่ไหมว่าเขาตายแล้ว
‎เจ้าอยากตื่นขึ้นมาโดยมีลูกธนูปักลูกตาหรือไง
‎เรียบร้อย
‎ก่อนนำศพต่อไปเข้ามาก็ใช้หัวคิดหน่อยนะ
‎เจ้ากลับคืนสู่โลกแล้ว หายใจสิ
‎ที่นี่เป็นบ้านของเจ้าแล้ว
‎สองคนนั้นจะทำเครื่องหมายให้เจ้า ‎และพาเจ้าไปยังที่ที่เจ้าต้องไป
‎ต่อไป
‎ขอพูดได้ไหม
‎ว่าขั้นตอนวิปริตผิดธรรมชาตินี่ ‎มันน่าสะอิดสะเอียนมาก
‎งั้นมาดูทำไม
‎เพราะข้าอยากเกลียดมันให้สุดๆ น่ะสิ
‎ไม่มีอย่างอื่นให้ทำแล้วหรือ
‎ไม่ รอข้างนอกจนกว่าข้าจะเรียก
‎เป็นอะไรไป เลนอร์
‎ไม่มีอะไร อะไรทำให้เจ้าพูดเช่นนั้น
‎ข้าไม่ได้หูหนวกตาบอด ข้ารู้ว่ามีบางอย่างเกิดขึ้น
‎ก็ได้
‎เวลาคาร์มิลล่าถูกทิ้งให้อยู่ตามลำพังนานเกินไป
‎นางจะเริ่มวางแผน
‎และนั่นเป็นเรื่องดีสำหรับเรา
‎สตีเรียอาจจะเป็นชุมชนแวมไพร์ ‎ที่เก่าแก่และมั่นคงที่สุดในโลก
‎ที่แน่ๆ คือเป็นอาณาจักรเดียวที่ผู้หญิงปกครอง
‎ข้ามีความสุขมากเลยล่ะ
‎เงียบน่ะ
‎โมราน่ากับสตริกาไม่อยู่
‎ข้าเองก็มัวแต่ทำงานแทนโมราน่า
‎และมาใช้เวลากับเจ้า
‎คาร์มิลล่าเลยอยู่คนเดียวบ่อยมาก
‎เอาละ เจ้ารู้ไหมว่า ‎ทำไมสตีเรียอยู่รอดมาจนถึงป่านนี้
‎เพราะพวกเจ้าเป็นพี่น้องแวมไพร์ ‎ที่ฉลาดล้ำเลิศใช่ไหม
‎รู้จักสังเกตนี่นา
‎ใช่ แต่ก็เป็นเพราะเราไม่โลภมากด้วย
‎แวมไพร์เป็นเผ่าพันธุ์กระหายเลือด เลนอร์
‎มันเป็นสิ่งที่กำหนดตัวเจ้า
‎มีเลือดให้ดื่มในอาณาจักรต่อๆ ไปเสมอ
‎แต่เราไม่เคยทำอย่างนั้น จริงๆ นะ
‎แต่ตอนนี้ข้า…
‎ข้าไม่รู้ และมันทำให้ข้ารู้สึกสับสน
‎เหมือนข้าไม่มีความจำเป็น ‎ในระบบของเราอีกต่อไป
‎ข้านึกว่าเจ้าเป็นปัญหาสุดท้ายที่ข้าต้องแก้ไข
‎ใช่ ขอบคุณอีกครั้งสำหรับเรื่องนั้น
‎เงียบน่ะ เจ้าสนุกอยู่สินะ
‎สนุกจนเกือบตอนท้ายนั่นแหละ
‎แต่เจ้ากำลังพูดอีกเรื่อง
‎เพราะอย่างนี้แหละข้าถึงชอบเจ้า
‎เจ้าตั้งใจฟังข้าจริงๆ
‎หวังว่าจะเข้าประเด็นก่อนข้าจะแก่ตายนะ
‎เราสี่คนสนับสนุนกันและกัน
‎แต่อีกไม่นานข้าจะไม่มีอะไรทำ
‎ไม่มีอะไรจะมอบให้
‎ไม่มีการทูต ‎ในการบังคับให้มนุษย์ต่อแถวเข้าโรงเชือด
‎มนุษย์ทั้งหมด
‎- ไม่ใช่แค่ในยุโรป ‎- โอ้
‎นางเอาแผนที่ของนางให้ข้าดู
‎ข้าทำให้นางโกรธ คิดว่านะ
‎นางเอาแผนที่โลกให้ข้าดู
‎ข้ารู้
‎คอกมนุษย์จากที่นี่ไปจนถึงเบรล่า ข้าเคยฟังแล้ว
‎ไม่ใช่อีกต่อไป
‎นางวางแผน
‎และนางเอาแผนที่โลกให้ข้าดู เฮ็คเตอร์
‎โลก
‎ตอนแรกคอกมนุษย์ ‎จะช่วยให้เราอยู่รอดปลอดภัยไปอีกหลายศตวรรษ
‎มันเป็นความคิดที่บ้ามาก ‎แต่เราพยายามทำให้มันเป็นจริงขึ้นมาได้
‎แต่ตอนนี้นางมองเห็นจุดอ่อนทั่วไปหมด
‎และตอนนี้เราเป็นชุมชนที่แข็งแกร่งและมั่นคง
‎ในโลกที่สูญเสียผู้นำแวมไพร์จำนวนมากที่เบรล่า
‎เจ้ากำลังจะบอกว่านางจะยึดทุกที่ที่ยึดได้
‎นางเคยบอกว่านางมีแผนเดียว
‎ผนึกดินแดนจากที่นี่ไปจนถึงทะเล
‎นางสัญญาว่านั่นคือแผนของนาง
‎จากนั้นนางก็อยู่ตามลำพัง
‎และข้าทำให้นางโกรธ นางเลยเอาแผนที่ให้ข้าดู
‎ข้าคิดว่านางโกหกข้า
‎เหมือนอย่างที่แดร็กคูล่าโกหกข้า
‎จงดูพวกมันตาย
‎ข้ารู้ทุกคนเหนื่อยและหวาดกลัว
‎แต่พวกมันเป็นแค่สัตว์เดรัจฉาน
‎ฆ่าพวกมัน!
‎ครอบครัวข้ามาที่นี่หลายรุ่นมาแล้ว
‎พวกเขาหนีมาจากพวกโรมัน เห็นเขาว่ากันนะ
‎ท่านอาจย้อนต้นตระกูลไปจนถึงยุคคาร์เทจ ‎หรืออาจจะไกลกว่านั้น
‎ครอบครัวข้าอยู่ที่นี่แล้ว
‎เราอยู่ที่เดเนสตี้ ‎ตั้งแต่มันยังเป็นที่ว่างกลางถนน
‎ผู้คนจากทุกสารทิศถูกซัดขึ้นฝั่งที่นี่และอยู่กันต่อ
‎เราไม่ต้องย้อนต้นตระกูลกลับไปไหนทั้งนั้น ‎เราทุกคนมาจากที่นี่
‎คงดีนะ
‎ที่ได้มาจากที่ไหนสักแห่ง
‎แต่ก็นะ
‎เราไม่ได้อยู่ที่นั่นอีกแล้ว
‎จากนั้น ข้าละอายที่จะพูดว่า
‎ข้าเสียบพวกมันไว้นอกปราสาท ‎แบบเดียวกับพ่อข้า
‎โอเค
‎ข้าแค่จะบอกว่า
‎ตัวข้าตอนนี้ไม่ได้ดีที่สุด
‎ที่ผ่านมา…
‎มันยาก
‎ข้าพอจะดูออก
‎ข้าเคยมีคนรักชายและหญิงพร้อมกันครั้งหนึ่ง
‎แต่พวกเขาไม่เคยพยายามจะฆ่าข้า
‎ไม่สิ ข้าโกหก
‎ภรรยาเขามาหาข้าพร้อมกับจอบสามง่าม
‎ข้ารู้ว่าเจ้าจะเป็นคนแปลกๆ
‎แต่ไม่นึกว่า ‎อะไรแบบนี้คือสิ่งที่ทำให้ท่านฟื้นกลับมาอีกครั้ง
‎เป็นแบบนี้เสมอ
‎สงครามเหรอ
‎มันดูเหมือนสงครามเสมอ
‎แต่จริงๆ แล้วเป็นการช่วยเหลือ
‎อยู่คนเดียว แล้วก็ต่อสู้ แล้วก็ช่วยเหลือ
‎แล้วก็อยู่คนเดียว
‎ข้าน่าจะโตเป็นผู้ใหญ่และยอมรับมันเสียที
‎มีสิ่งที่แย่กว่านั้นอีก
‎ท่านอาจโดนเอาไม้เสียบก้น ‎แล้วปักไว้นอกปราสาทคนอื่นก็ได้นะ
‎ดูพวกเขาเริ่มชินแล้ว
‎อย่างที่ท่านบอก พวกเขาเหนื่อย ‎พวกเขาเผชิญเรื่องนี้มานานเกินไป
‎เป็นเรื่องธรรมดาที่จะอยากหลับไปจนจบเรื่อง
‎ฟังดูเหมือนท่านพูดจากประสบการณ์
‎เหมือนมันผ่านมานานมากแล้ว
‎ดราแกน เจ้าโง่
‎ถ้าลูกไม้เล็กๆ ของเจ้าทำให้เราตายกันหมด
‎ที่ทำไปก็สูญเปล่า
‎ข้าจะไม่ถอย
‎งั้นขอพื้นที่ข้าหน่อย
‎ข้ามาทำงาน
‎ข้าขออนุญาตทำตามหน้าที่
‎ก็ได้
‎ปราสาทแดร็กคูล่า
‎น่าทึ่งมาก
‎มันดูช่าง…
‎อัปลักษณ์พอๆ กับบาป
‎ไม่อัปลักษณ์ซะหน่อย
‎อัปลักษณ์
‎และน่าเศร้า
‎และเย็นชา
‎เรื่องแย่ๆ เกิดขึ้นที่นี่
‎ท่านกำลังพูดถึงบ้านที่ข้าเติบโตมาอยู่นะ
‎มิน่าล่ะ
‎โทษที
‎สถานที่บางแห่งมันดูน่าขนลุกน่ะ
‎ข้ากับคนของข้าอาจจะทำให้มันดูอบอุ่นขึ้น
‎งดงามตระการตา
‎และตรงนั้น
‎ข้าเชื่อว่าเป็นห้องลับของเบลมอนต์
‎ที่นี่แหละ คุณผู้หญิงที่รัก
‎อาจจะเป็นสถานที่ที่สำคัญที่สุดในโลกสมัยใหม่
‎สำหรับตอนนี้มันเป็นที่ปลอดภัยที่สุดที่ข้าคิดออก
‎ยินดีต้อนรับสู่บ้านของข้า
‎รู้ไหมว่าอะไรกวนใจข้านัก
‎ไม่ ก็แค่วันที่อากาศดีอีกวันในเมืองห่วยๆ
‎สามอย่าง
‎อ้อ ดี มีรายการด้วย
‎อย่างแรก เจ้ายังเป็นมนุษย์ที่แย่เหมือนเดิม
‎ไม่เคยอ้างตัวเป็นอย่างอื่น
‎นั่นไม่ได้ทำให้ดีขึ้น
‎สอง เจ้าพูดถูก
‎ข้าอาจเป็นลมตายได้
‎เงียบน่ะ ที่ผ่านมาเราเจอแต่เรื่อง
‎ดิ้นไปตามสถานการณ์แทนที่จะปักหลัก ‎และลงมืออย่างมีสติ
‎แต่ข้าก็มัวสนุกกับการผจญภัยอีกด้วย
‎จนทำให้ข้าลืมสิ่งต่างๆ
‎เช่นอะไร
‎อย่างที่สาม
‎ดูความเละเทะนี่สิ
‎พวกเขาทำเท่าที่ทำได้
‎ไม่ พวกเขาไม่ใช้หัวคิด
‎พวกเขากำลังช็อกอยู่
‎ข้ารู้
‎แต่ก็ยังเละเทะอยู่ดี ดูสิ
‎ข้ามาจากกลุ่มคนที่พยายาม ‎สร้างชุมชนไปทั่วโลก
‎และเจ้าก็รู้ว่าชุมชนนั้นทำอะไร
‎พวกเขาซ่อมแซมสิ่งต่างๆ และพวกเขาจำได้
‎ทั้งหมดที่ข้าเห็นที่นี่คือผู้คนที่หลงลืม
‎เดี๋ยวนะ
‎เจ้าน่ะ
‎ใช่ พวกเจ้าน่ะ
‎ไม่ อย่ามองข้าแบบนั้น
‎ฟังนะ เจ้าจะสร้างห้องส้วม ‎ใกล้กับที่นอนที่ทำอาหารไม่ได้
‎เดี๋ยวก็ป่วยกันหมด
‎นี่มันไม่ยากเลย พวกเจ้าเก็บอาหารไว้ที่ไหน
‎ราชสำนักต้องการมัน
‎เจ้าจะต้องมอบเครื่องบรรณาการ ‎ให้เจ้าเหนือหัวของเจ้า
‎ไม่มีทาง
‎อะไรนะ
‎ท่านอยากให้ชาวบ้านสละอาหารที่หาได้แค่น้อยนิด
‎แก่ราชาและราชินีล่องหนของท่านเหรอ
‎ข้างบนนี้ไม่ปลอดภัยสำหรับพระองค์
‎และมันไม่ปลอดภัยที่คนพวกนี้จะอดอาหาร
‎อย่ามาขวางทางข้า
‎ข้ารู้แล้วว่าเราอยู่ฝ่ายเดียวกัน
‎แต่ท่านต้องเข้าใจว่าข้าฆ่าท่านได้ด้วยสายตา
‎แล้วข้าก็รู้อีกด้วยว่า ‎คนพวกนี้จะต้องสร้างระเบียบวินัย
‎พวกเขาต้อง…
‎พวกเขาช่วยท่านไม่ได้ ‎ถ้าพวกเขาไม่ช่วยเหลือตัวเองก่อน
‎ไม่อย่างนั้นแล้ว ราชากับราชินีล่องหนของท่าน ‎จะได้ครองราชย์เหนือกองกระดูกแน่
‎คิดว่าพวกเขาต้องการอย่างนั้นเหรอ
‎- คือ… ‎- คิดเหรอ
‎ไม่
‎งั้นท่านมาช่วยข้า
‎รถเข็นนี่ของเจ้ารึเปล่า
‎ไม่ใช่เหรอ ของเขาเหรอ
‎เราต้องเข็นมันไปอีกด้าน
‎มีการตรวจตราอาคารด้านหลังเราไหม
‎มันเป็นอาคารร้าง
‎ท่านฉลาดกว่านั้น
‎เมืองนี้เต็มไปด้วยเหล่าอสูรราตรี ‎พวกมันมาจากที่ไหนสักแห่ง
‎กฎข้อแรกคือทำให้ที่พักของท่านปลอดภัย
‎ท่านสั่งให้นักสู้บางคน ‎สำรวจตรวจตราอาคารพวกนี้ได้ไหม
‎ถ้ามีราชสำนักใต้ดิน
‎มันก็ต้องมีสุสานอยู่ใต้เมืองเป็นจำนวนมาก
‎เหมือนที่กรีสิต
‎เพราะถ้ามีสุสานใต้ดินแค่แห่งเดียว
‎พวกแวมไพร์คงหาเจอไปแล้ว
‎พวกเขาต้องซ่อนตัวอยู่ข้างใน
‎เครือข่ายอุโมงค์และพื้นที่ซึ่งเชื่อมต่อกัน ‎เป็นบริเวณกว้าง
‎กว้างพอที่พวกแวมไพร์จะซ่อนอยู่ใต้ดินเหมือนกัน
‎และสิ่งนี้คงมีอยู่ทั่วไปหมด
‎ตอนที่ข้าเริ่มต้นการเดินทางครั้งนี้ ‎ข้ามีแผนการง่ายๆ
‎แต่ตอนนี้แผนนั้นยกระดับขึ้นแล้ว
‎ตอนนี้แผนคือการพิชิต
‎ฆ่าทุกอย่างที่เห็น
‎ยกเว้นช่างหลอมปีศาจเฮ็คเตอร์
‎ข้าเท่านั้นที่มีสิทธิ์จัดการเขา
‎เริ่มได้
‎คำบรรยายโดย ต้องตา สุธรรมรังษี