NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Ktoś ulotnił się w pośpiechu.
Nieco światła?
Skoro mowa o pośpiechu,
chciałeś uciec od Zamfir.
Usiądź.
Wygodne łóżko.
Dlatego chciałeś pobyć sam na sam?
Chciałem uciec od wszystkich choć na pieprzone pięć minut.
Od tygodni tylko reagujemy.
Ciągle coś się dzieje.
Najlepiej sobie radzimy, gdy mamy czas pomyśleć na spokojnie.
Miło, że tak myślisz.
Nie jestem skończonym głupcem.
Miło, że tak myślisz.
Bardzo śmieszne.
Musimy przestać reagować i zacząć działać.
Wolałbym zginąć na własnych, a nie cudzych warunkach.
No dobra. Od czego zaczniemy?
Od początku.
Zanim znajdziemy się w sytuacji bez wyjścia.
Pisaliście do mnie?
Tak.
Witamy w Danesti.
Jak mniemam, bywało lepiej.
Spokojniej.
Jestem Greta, zarządzam wioską.
Mów mi Alukard, żaden „wielmożny”.
- Czy Marius… - Goniec?
Niestety.
Był ranny, wykrwawił się w drodze.
Znalazłem go na grzbiecie konia z wiadomością.
Przykro mi.
Nie tylko jego straciliśmy.
Był ostatnim z rodu. Dlatego postanowił zaryzykować.
Miałam nadzieję, że wróci.
Ale nadzieje bywają płonne.
Mam do ocalenia wielu ludzi.
Odpocznijcie, póki możecie.
Od kiedy jesteście atakowani?
Od czterech dni.
Zaczęło się od jednej poczwary. Co noc przybywa więcej.
Wczoraj ledwo odparliśmy atak.
Jedną trzecia z nas zginęła.
Pomożesz nam?
Na pewno mogę coś zrobić.
Nie interesuje mnie jednorazowy pokaz magii.
Ci ludzie są pod moją opieką.
Zostaniesz i będziesz ich bronił?
- Powiedziałem… - Zrozum.
Nie znam cię.
Jesteś w okolicy od kilku miesięcy. Snujesz się po lesie.
Rozstawiłeś wokół zamku ciała na palach.
Jesteś w połowie wampirem, cuchniesz winem
i sprawiasz wrażenie czubka.
Ale nie mam się do kogo zwrócić.
Nie szukam przygodnego chojraka.
Chcę, byś się zobowiązał, że ocalisz tych ludzi.
Jeśli im nie pomogę, nie mam po co żyć.
Skończyłaś?
Podziałało?
Tak.
Więc skończyłam.
Dziękuję.
Efektowne wejście.
W rzeczy samej.
Jesteś bardzo imponującym młodzieńcem.
Krwawa przemoc to nie moja specjalizacja,
ale poznam fachowca w każdej dziedzinie.
O Boże, znowu on.
Zapewne Adrian Tepesz?
Tak.
Pozwól, że się przedstawię.
Hrabia Saint Germain,
uczony na wielu europejskich dworach.
Dlaczego chowasz się w wychodku na Wołoszczyźnie?
To wychodek?
Myślałem, że ktoś bardzo się wystraszył.
Jestem w podróży.
Ciekawe czasy na Wołoszczyźnie.
Człowiek pióra powinien to opisać.
Zadowolony z wycieczki?
Jak dotąd była…
pouczająca.
Saint Germain, Wasza Królewska Mość.
Okultysta, skryba i doradca na dworach Europy.
Saint Germain, Wasza Cesarska Mość.
Astrolog, inteligent i uczony.
Saint Germain, Wasza Książęca Wysokość.
Wróżbita i prorok praktykujący czarną magię.
Saint Germain, panie.
Bibliotekarz, skryba i uczony.
Saint Germain,
twój uniżony sługa…
we wszystkim.
Zabieraj łapy, bezczelny, zapijaczony łajdaku.
Saint Germain.
Przemoc nie jest moją dziedziną,
ale potrafię rozpoznać i docenić eksperta.
Twoje opowieści z podróży są niesamowite.
Dziwię się, że wróciłaś do tej dziury.
Jednakowoż jestem zachwycony.
Potrzebowałem pieniędzy, ale chciałem też przejrzeć bibliotekę.
Szukam tu księgi
na temat Korytarza Nieskończoności,
ale nie mogę jej znaleźć.
To jest to.
Tej księgi szukałem.
To zapowiedź wyprawy życia.
Jeśli naprawdę tego chcesz,
właśnie to zrobimy.
Dla ciebie wszystko.
Chwyć mnie za rękę!
Proszę!
Korytarz Nieskończoności to droga do innych światów.
System drzwi do innych krain,
które dzieli przestrzeń i czas.
Dawno temu
straciłem kogoś bliskiego
w Korytarzu Nieskończoności.
Od tego czasu szukam drogi powrotnej.
Portali do Korytarza jest niewiele,
są od siebie oddalone i szybko znikają.
Zamykam Korytarz!
Uciekajcie natychmiast!
Dziękuję!
Dziękuję wam obojgu!
Do zobaczenia!
Nie!
Gdzie to jest?
Wiem, że gdzieś tutaj.
Po prostu…
Nie mam kontroli!
Dlaczego nie mogę tego opanować?
Wróciłem!
Krzycz, żebym cię odnalazł!
To ja!
Witaj.
Twoja przyjaciółka niedawno przeszła do innej sfery Korytarza.
Przykro mi.
Dokąd się udała?
Nie mam pewności.
Nie szukałem jej,
Saint Germain.
Znasz mnie?
Wiem dużo.
Jestem alchemikiem.
Ja również.
Nie.
Niezupełnie.
Dawno temu zboczyłeś z drogi.
Byłem zajęty, ale wierzę w tę drogę.
Wierzysz?
Nie jesteś zaangażowany?
Cóż, życie często utrudnia pełne zaangażowanie.
Gdzie ona jest?
Jednak tu dotarłeś.
Bez władzy, bez kontroli
i drogi naprzód.
Nie da się kontrolować Korytarza.
Gdzie ona jest?
Wiesz, że Korytarz można kontrolować.
Widziałeś, jak ktoś to robi.
Potwór, który zabił dziesiątki ludzi
i wykorzystał dusze jako paliwo.
Więc nie mów, że się nie da.
Nie popełnię masowego morderstwa.
Gdzie ona jest, do licha?
Saint Germain,
jaki jest prawdziwy cel alchemii?
Pamiętasz?
Czy całkowicie zboczyłeś z drogi?
Magnum opus, wielkie dzieło, zapanowanie nad chaosem świata.
Co jest produktem wielkiego dzieła?
Rebis, zjednoczenie przeciwieństw,
materii i ducha w ciele obojnaczym.
To jakiś test?
Dwa ciała w jednym, Saint Germain.
Dwie dusze.
Nie mówisz poważnie.
Wyglądam, jakbym żartowała?
Twierdzisz, że ostateczny cel alchemii
to wykorzystać Rebis do kontrolowania Korytarza?
Owszem.
Pokaż mi zatem swój cholerny Rebis.
Nie można go oglądać.
To istota porządku i chaosu,
człowieczeństwa i nadnaturalnego koszmaru.
Oczyszczona przez ogień i zesłana do piekła.
Rozumiesz, co mówię?
Mam nadzieję, że nie.
Rozumiesz.
Rozumiesz, co musisz przywołać dzięki alchemii?
Raczej kogo, prawda?
Kogo mam przywołać, usidlić i połączyć w jedność.
Tylko wtedy będziesz miał moc, przemierzając Korytarz.
Dam ci klucz.
Jest naładowany duszami wielu zmarłych.
Otworzy korytarz, gdzie zechcesz.
Jeśli go wezmę, ty utkniesz tutaj.
Przemierzam Korytarz z pełną kontrolą.
Niczym bogini mam dostęp do stu różnych światów.
Po cóż miałabym stąd wychodzić?
Dziękuję.
Proszę bardzo.
Na nic ci klucz, jeśli nie poświęcisz się alchemii
i nie zrobisz tego, co należy.
Nie mogłabyś pomóc mi jej znaleźć?
Pomogłam na tyle, ile mogłam.
Reszta to twoje zadanie,
nie moje.
Zaangażuj się.
Tak zrobię.
Angażuję się. W końcu tu jestem.
Musisz się poświęcić.
Tak zrobiłem.
Nie! Straciłeś coś.
To nie to samo.
Ale tak czuję.
Musisz coś poświęcić,
oddać z własnej woli.
Ale co? Co mi pozostało?
Wszystko.
Poświęć etykę i moralność.
Poświęć duszę temu zadaniu.
Musisz oddać wszystko
i zadać ból w procesie działania.
Czy kochasz ją na tyle, Saint Germain?
Zrobię wszystko.
Wszystko, by powiedzieć jej,
że ją kocham.
SZEŚĆ TYGODNI WCZEŚNIEJ
Daj mi to!
O Boże!
O rany.
Dlaczego nie…
Dlaczego zwyczajnie mi nie pomogłeś?
Boże, przepraszam.
Tak mi przykro, nie chciałem.
Dlaczego mi nie pomogłeś?
Czemu nikt mi, kurwa, nie pomoże?
Zobacz, jak skończyłeś.
Spójrz na mnie.
To była najzabawniejsza opowieść o spółkowaniu z bydłem,
jaką tu słyszałem.
Ale zanim uniesiesz paskudny kufel do paskudnej gęby,
powiesz mi,
gdzie znajdował się zamek Drakuli.
Czyżby sławny Saint Germain?
Zgadza się.
Kim jesteś?
Varney z Londynu.
Znajomi znajomych mówią, że mamy wspólny projekt.
Jakiż to, Varneyu z Lundenwic,
tysiącletni wampirze, żebraku i włóczęgo?
Słyszałeś o mnie.
Pokolenia uczonych
pisały o twoim smrodzie wyczuwalnym z tysiąca kroków.
Zapytam znów,
jaki projekt?
Sprowadzenie Drakuli na ten świat.
To wszystko.
Ścisłe przestrzeganie planu jest kluczowe.
Jednak wysłuchaj mnie, Saint Germain.
A gdybym tak cię tu zabił,
wypił twoją krew i sam wykonał twój plan?
Draganie, przerażający Draganie.
Słyniesz z tysiąca zasadzek i tysiąca zabitych
i oczywiście mógłbyś mnie zabić,
ale nie wykonałbyś planu,
bo brak ci umiejętności i rozumu.
Zamknij się.
Brzmisz jak pierdząca krowa.
Chcesz odzyskać ukochanego Drakulę?
Tak.
To wracaj do jebanego wozu.
Nie poradzisz sobie beze mnie. Słuchaj moich poleceń.
Zabiję cię.
Rób, co ci, kurwa, każę!
Zawieź ich do Danesti.
Ja zajmę się resztą.
Zabijesz mnie później.
Pamiętaj swoją kwestię.
„Urocze miejsce. Strudzony podróżnik.
Wiele monet za proste miejsce do spania”.
Wkrótce będzie po wszystkim.
Co za szkoda.
Tyle małych duszyczek.
Weź się w garść.
Oni mają życie.
Ty nie masz nic.
Czy to fair?
Słyszysz to?
Nic nie słyszę.
Ani ja.
Coś się zbliża.
Ktoś przyprowadził twojego głupiego konia.
To dobry koń.
Jest bardzo zdolna, prawda? Wielka szkoda.
Dlaczego?
Taki talent wśród zwykłych ludzi.
Marnuje się, nie sądzisz?
Myślę, że jest tu nie bez powodu.
Przybyli z Lasy, to wieś 16 km stąd.
Szli kilka godzin.
Też zostali zaatakowani?
Ich wioskę spalono.
Mówią, że nie tylko ich.
W tej grupie są mieszkańcy z pięciu innych wiosek.
Rozumiem.
Uciekli.
Przeżyli.
Stracili wielu swoich przez wampiry i nocne stworzenia.
Ciekawe.
Dlaczego palą wioski?
Jeśli stoją za tym wampiry, chodzi o coś więcej niż samo zniszczenie.
Zwykle pożywiają się, by jednostki były zdolne do walki.
Teraz usuwają domostwa, by uniknąć wsparcia i świadków.
Niepokojąco złożone działanie.
Nie jestem oczywiście żołnierzem,
ale doradzałem generałom i królom.
Niestety ta wioska nie nadaje się do obrony.
Jak dotąd szło nam nie najlepiej.
Masz rację, Saint Germain.
Zanim się dowiemy, co się dzieje,
być może ludzie, których masz pod opieką,
mogliby przenieść się w bezpieczniejsze miejsce.
Na przykład…
do twojego zamku.
Jeśli to możliwe.
Bóg znów chce mi nasrać do żarcia.
O nie.
Naprawdę zmieniam się w Belmonta.
Czy warto jeszcze żyć?
Napisy: Krzysztof Kowalczyk