EEN NETFLIX ORIGINAL-SERIE
Wie is hier een mooie meid?
Wie is een mooie meid?
Inderdaad.
Dat ben jij.
Waar kijk jij naar?
Van hem moesten we bezittingen plaatsen om identificatie later te vereenvoudigen.
Ik moest zien of het nog werkte.
Ik ga Isaac opzoeken.
Ik neem dat ding niet mee.
Mag ik u iets vragen?
Natuurlijk.
Wat doen we hier?
Die vraag is erg breed te interpreteren.
Wees specifieker.
Ga zitten.
Ik hoef u niet te vertellen…
…wat nachtwezens zijn, meestersmid.
Je mag me Isaac noemen.
Wil je een bes?
Dit is een goed voorbeeld.
Ik ben een nachtwezen.
Ik eet bloed en vlees.
Van een bes ga je waarschijnlijk niet dood.
Nachtwezens doden…
…vernietigen, en roven.
Dat is ons vermaak.
Nachtwezens voeren de wil van hun meestersmid uit.
Wellicht is het dan zo…
…dat ik uw wil simpelweg niet begrijp.
U laat ons mensen begraven.
De stad was bezaaid met doden.
Te veel van hen waren te verrot om te veranderen met magie.
Dus?
Dus moeten ze worden begraven.
Je bent geen dwaas.
Er zouden insecten en ziektes komen.
Ik wil je eraan herinneren dat iedereen hier een slachtoffer was.
Ze verdienen een graf.
Waarom geven we dan iets…
…om insecten en ziektes?
Stel je vraag.
Wij doden, vernietigen, en roven.
U laat ons de rottende doden begraven…
…en deze plek herbouwen en repareren.
Waarom laat u ons tegen onze aard ingaan?
Jullie aard is veranderlijk.
Jullie zien jezelf alleen maar als vernietigend middel…
…omdat jullie soort altijd als zodanig is gebruikt.
Neem een bes.
Herinneringen.
Het is geen bloed of vlees…
…maar je lijkt het te hebben overleefd.
Ik zal je vraag beantwoorden.
Deze stad was ooit een thuis voor honderden mensen. Misschien meer.
Er kunnen zich opnieuw mensen vestigen als de lichamen zijn begraven…
…het puin is geruimd, en de bouwwerken zijn gerepareerd.
Wij gaan binnenkort verder.
Nadat wij weg zijn…
…zal de stad er nog zijn. Mensen kunnen 'm vinden en er hun thuis van maken.
Wil je nog een bes?
Ik denk het.
Pak maar.
Want kijk, je kunt een hamer gebruiken om een huis te bouwen…
…of om een schedel mee in te slaan.
Jullie komen als werktuig terug op aarde en ik gebruik dat werktuig zoals ik wil.
Zo veel herinneringen.
Ik kan er ook voor kiezen, uiteindelijk…
…om te erkennen dat jullie helemaal geen werktuig zijn.
Want geen werktuig zou een bes proeven…
…en zich de keer herinneren dat hij die in z'n eerste leven proefde.
Maar wij zijn wezens van de hel.
We bestaan om tot vechten bevolen te worden.
Op een dag zal de hel leeg zijn. Dan rammelen de poorten in de wind.
Wat?
Langs mijn hand tilt God in Zijn genade de verdoemden uit de hel…
…om hun boetedoening op aarde uit te voeren als mijn soldaten.
Moet hun boetedoening op aarde ook eeuwig zijn?
Ik…
…weet het niet.
Ik ook niet.
Laten we het samen uitzoeken.
In de tussentijd…
…kunnen we allebei een beetje meer doen dan waar we voor voorbestemd waren.
Mag ik een waarneming delen?
Dat mag.
U bent aan het veranderen.
Er zit nog steeds wraak in u, denk ik.
Maar ook andere dingen.
Wellicht.
Zijn we nog steeds aan het vechten, Isaac?
We vechten altijd ergens voor.
Maar ik snap wat je bedoelt.
Binnenkort.
Misschien heeft hij een punt.
Wat denk jij?
Het heeft me een paar weken gekost om de geschikte lijken te transformeren.
Weken langer om reparaties uit te voeren en de rest te begraven.
Is het zo erg om de tijd te nemen en even na te denken?
Ben ik veranderd?
Toe dan, zeg iets.
Ik heb je gedood, oude tovenaar.
Daar heb jij vast wel een mening over.
Niet?
Ik heb veel mensen gedood, oude tovenaar, om veel redenen.
Maar jou doden voelde rechtvaardig.
Het voelde alsof ik de wereld een beetje repareerde.
Dat gevoel beviel me.
Lange tijd was het voor mij genoeg om het mes te zijn dat anderen zwaaiden.
Maar de laatste tijd, oude tovenaar, voel ik me meer de hand dan het mes.
M'n hele leven lang heb ik op dingen gereageerd.
Zelden zelf gehandeld.
Dus…
…ja…
…ik ben veranderd.
Ik heb autonomie in deze wereld.
Ik kan toekomsten creëren.
En gelukkig kon ik een toekomst creëren en tegelijk die van jou beëindigen.
God is goed.
Ik vraag me af wat ik hierna zal doen.
Spiegel.
Wat is dit?
Meneer spiegel.
Wat doe je?
En wie ben jij?
Weet je niet meer wie ik ben?
Je ziet er niet memorabel uit.
Varney. Uit Dracula's oorspronkelijke cohort.
Ik ben al vroeg in de campagne naar Targoviste vertrokken.
Waarom maak je verbinding met m'n spiegel?
Ik heb mensen gesproken die jouw tocht door het land hebben bijgehouden.
Je hebt geweldig werk verricht, meneer.
M'n vraag blijft.
Ik probeer Dracula's wederopstanding voor elkaar te krijgen, meestersmid Isaac.
Zeer interessant.
Het is meer dan dat.
Ik heb gesproken met magiërs en geleerden door het hele land.
Zowel vampier als mens.
We werken samen om eeuwenoude spreuken en overlevering te verzamelen.
Om een systeem te bouwen om Dracula mee uit de hel te plukken…
…en hem hier weer in een machtspositie te zetten.
Met welk doel?
Hij heeft onvoltooide zaken, meneer.
Hij is ons dood verschuldigd. Dood in ongekende hoeveelheden.
Z'n grote werk blijft onvolledig.
Het mijne ook, Varney.
Is dat van jou even belangrijk…
…als het uitroeien van het ras dat z'n vrouw heeft vermoord?
Het ras dat jij zelf haat?
Voor mij wel.
Naderhand zullen we zien.
Ik had beter verwacht van Dracula's favoriete meestersmid.
Dan mag je als de dageraad gloort teleurgesteld kronkelen in je doodskist.
Maar doe zachtjes, want ik wil je stem niet meer horen voor mijn taak erop zit.
Meneer spiegel, laat deze geen contact meer met me maken…
…en ga slapen.
Stik erin.
Hij kapt me af. -Ik denk dat je hem verveelde.
Weet hij niet wie ik ben? -O, in godsnaam.
Ik ben Varney. Varney uit Londen. Sinds voor het Londen was.
Ik was al machtig toen Londen een Romeinse ruïne was…
…en we grenzen nog afbakenden met mensenschedels.
Hij kan me wat. We doen het zonder hem.
Ik ben van gedachten veranderd. Laat soldaten me ronddragen op een bed.
Ik maakte een grapje.
Kan me niet schelen. Doe het.
Alles doet pijn.
Nou, dit valt nog best mee.
We zijn hier al weken. Ik wil niet weten hoe het nog erger kan.
Nou, het… -Ik zei dat ik het niet wil weten.
Ik wil niet nog meer verhalen horen over zadelblaren en ratten eten.
Goed, maar heb ik verteld over de keer dat ik 18 eekhoorns een hond zag doden?
Stop. In godsnaam, stop.
Hier. Stil de pijn.
Dit is helemaal verkeerd.
Ik hou van je, maar ik heb echt de neiging om je op een wagen naar huis te zetten.
Dit.
We reizen maar.
Niet eens door het hele gebied dat Carmilla wil. Een stukje ervan.
Al weken.
En dit is helemaal verkeerd.
Goed dan.
Verklaar je nader, dame.
Ik ben niet specifiek gesteld op mensen. Er is een voedselketen, met ons bovenaan.
Mensen zijn varkens met schoenen en ze huilen niet als ze spek willen.
Ik ben niet triest als ik eten maak van mensen.
Begrepen?
Voor de dag ermee, Morana.
Zeg direct wat je denkt, anders raak je volkomen in de war.
God. Ik woon al te lang met jou samen.
Oké, is er een gezwinde, genadige manier…
…waarop we de macht over het hele gebied tussen het kasteel en de zee kunnen nemen?
Ik knip met m'n vingers en het klaar? Zoiets?
Nee, natuurlijk niet.
Natuurlijk niet. Elke kilometer zal zwaarbevochten zijn, zeker?
Nou, zo hopeloos is het ook weer niet.
Maar het zal niet simpel zijn.
Er zal lijden zijn.
Het is oorlog. Lijden hoort erbij.
Het is geen oorlog.
Er zijn geen twee kampen.
Het is een doorlopende invasie en het opsluiten van honderdduizenden mensen.
Mensen die helaas slimmer zijn dan varkens…
…en dus zullen vechten, lijden, vrezen en vluchten.
Dan kies ik een ander woord.
Het is 'strijd'.
Ik heb je vergezeld omdat ik met eigen ogen wilde zien…
…wat onze logistieke uitdagingen waren. -En ik zei al, dat is niet nodig.
Ik kan het strijdtoneel inspecteren en m'n eisen doorgeven. Bovendien…
…vroeg jij mij of ik het gezag over een rijk wilde voeren.
Ja. Dat weet ik.
Thuis leek het veel logischer. -Hou je hoofd erbij, Morana.
Doe niet uit de hoogte omdat ik geen soldaat ben.
Dit wordt een weerzinwekkende puinhoop…
…waaraan we onze handen vol hebben tot het einde van onze dagen…
…en het zal lijden op een ongekende schaal veroorzaken.
Doe niet neerbuigend omdat ik wel een soldaat ben.
Ik win oorlogen.
Twijfel je na al die tijd opeens aan me?
Omdat je benen moe zijn van het leiden van mijn leven?
Ben jij bereid om steeds dezelfde oorlog te voeren? De rest van je leven?
Wil je weten wat ik denk?
Altijd.
Ik denk wij alles wat we bereiken samen bereiken. Jij en ik.
Carmilla bedenkt een dol plan, wij krijgen het voor elkaar.
Of anders gezegd: wij krijgen het voor elkaar ondanks Carmilla.
Aan Lenore heb je niks. Die leeft maar half in de realiteit.
Wij zijn het. En het dolle plan klinkt thuis logisch omdat…
…weet ik veel, Carmilla de realiteit magisch weet te vervormen of zo…
…en wij er prat op gaan dat we dingen voor elkaar krijgen.
Maar we zijn hier nu al weken, weg van haar en haar waanzin en ik zeg je…
Wat gebeurt er?
Het is een aanval.
Bij dageraad.
Ze weten wat we zijn.
Blijkbaar zijn ze niet dom. Ik moet naar m'n koffer.
Die daar?
Die maak je nooit open. Wat zit erin?
Dagharnas.
Stap in de koffer.
Pijlen en licht komen er niet in. Stap in die verdomde kist, lieverd.
Kom op.
Verbrand ze levend.
Juist.
Kom op.
Haal ze naar buiten.
Hier, hondennaaiers.
Inderdaad, ja.
Idioot klotevee.
Soldaten van Styria.
Wapenuitrusting aan. Bedek je huid.
Ik neem aan dat wij wonnen?
Mooi. Ik wil je namelijk zelf vermoorden.
Weet je hoe dit ding ruikt?
Het waren geen vechters.
Het waren gewoon mensen.
Dorpelingen.
Boeren en zo.
Ik ben het niet met je oneens over Carmilla.
Ik geef om haar, maar we weten hoe ze is.
Ik was het wel met je oneens over de oorlog.
Er is geen strijd die ik niet win als ik de schouders eronder zet…
…en ik jou en je verstand aan m'n zijde heb.
Maar ik heb net verdomme tegen boeren gevochten.
Ik zag de angst in hun ogen.
Geen angst voor de dood.
Angst om niet te hebben gevochten.
Angst om hun mensen niet te redden.
En we staan midden op een verdomd veld. Een hopeloos strijdtoneel.
Alleen bestaat dit hele land alleen maar uit velden en bossen.
Maar toch deden ze het.
We zouden nooit stoppen, hè?
De overwinningstoestand is alleen maar vechten…
…en de krankzinnige structuur van haar rijk bijeenhouden…
…tot ik sterf van ouderdom.
Ik wil het verkeerd hebben. Ik wil dat jij het verkeerd hebt.
We zouden het kunnen. -Ja, maar we zouden eeuwig bezig blijven.
Jij zou hier eeuwig blijven vechten.
Ik zou in Styria proberen de toevoerlijnen intact te houden. Voor eeuwig.
En we zouden elkaar nooit meer zien.
Het spijt me.
Ik wil het verkeerd hebben.
We zien het in het nuchtere daglicht.
En Carmilla's grootse plan…
De mensen zullen vechten voor hun plek op de wereld.
Constant.
In het nuchtere daglicht moet ik het me afvragen.
Wil ik dit?
Willen wij dit…
…als we samen zoveel andere dingen kunnen doen?
Zusters.
Hector is eindelijk klaar om nachtwezens te gaan maken.
Kom naar huis.
Het begint.
Het is erger dan ik had kunnen bedenken.
En ik heb genoeg verwoeste steden gezien.
Wat ik niet snap… Dracula's aanval begon hier omdat z'n vrouw hier stierf, toch?
Maar het stikt nog steeds van de vampiers en nachtwezens.
Wat is hun eindspel? Wat houden ze eraan over?
Deze mensen hebben nooit een kans op herstel gehad.
Vreselijk.
En alles heeft ons hierheen geleid.
Dus zijn wij hier met een reden. -Geen idee hoe wij in het plaatje passen.
Passen.
Wacht eens even. -Wat is dat voor ding?
Nou, het kan niet zijn wat ik denk dat het is, maar…
Daar zijn jullie.
Onze mooie stad goed aan het bekijken?
Ik wil liever eens goed naar dat hof kijken.
Nog niet. Pas als ik zeker weet dat jullie te vertrouwen zijn.
Mooi. Wij willen ook zeker weten dat jij te vertrouwen bent.
Je vergeet wie we zijn.
We willen graag een tijdje rondkijken. Je vindt ons later vast wel weer.
We hebben belangrijke zaken te bespreken.
De stad redden. De troon herstellen. Orde afdwingen.
Wij moeten ook belangrijke zaken bespreken.
In de tussentijd gaan we kijken hoe je tot dusver in al die dingen faalt.
En of we ervoor gaan kiezen om je te helpen.
Ze heeft onze hulp echt nodig.
Maar ik ben het zat om een bijrol in het verhaal van een ander te spelen.
Loop weg.