NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Bu güzel kız da kimmiş?
Kimmiş bu güzel kız?
Evet.
Sensin.
Sen neye bakıyorsun?
Sonrasında teşhis gerekirse diye eşyaları kullanabileceğimizi söyledi.
Hâlâ işe yaradığından emin olmak istedim.
Isaac'in yanına gideceğim.
Hayır!
Onu yanıma almayacağım.
Bir şey sorabilir miyim?
Tabii ki.
Burada ne yapıyoruz?
Çok ucu açık bir soru.
Daha net konuş.
Otur.
Gece yaratıklarının ne olduğunu
sana söylememe gerek yok Demir Ustası.
Bana "Isaac" diyebilirsin.
Böğürtlen ister misin?
İşte bundan bahsediyorum.
Ben bir gece yaratığıyım.
Kan ve etle beslenirim.
Bir böğürtlenin seni öldüreceğini sanmam.
Gece yaratıkları öldürür,
yok eder ve yağmalar.
Bunu zevkle yaparız.
Gece yaratıkları, ustalarının isteğini yerine getirir.
O zaman belki de
ne istediğini anlamıyor olabilirim.
Bizden insanları gömmemizi istiyorsun.
Şehir ölülerle doluydu.
Birçoğu sihirle dönüştürülemeyecek kadar çürümüş hâldeydi.
Yani?
Bu yüzden gömülmeleri gerekiyor.
Sen aptal değilsin.
Böcek ve hastalık türeyecekti.
Unutma ki buradaki herkes kurbandı.
Gömülmeyi hak ediyorlar.
Böcekler ve hastalıklar
neden umurumuzda olsun ki?
Sorunu sor.
Bizim işimiz öldürmek, yok etmek ve yağmalamak.
Bizden çürümüş cesetleri gömmemizi
ve bu yeri onarıp tamir etmemizi istiyorsun.
Doğamıza aykırı şeyleri yapmamızı neden istiyorsun?
Sizin doğanız akışkandır.
Yıkım aracı olduğu düşünüyorsun
çünkü senin türün bugüne kadar sadece bu iş için kullanıldı.
Böğürtlen ye.
Anılar!
Kan ya da et değil
ama buna rağmen seni öldürmedi.
Sorunu yanıtlayayım.
Bu şehir bir zamanlar yüzlerce insana ev sahipliği yapardı.
Belki de daha fazlasına.
Cesetler gömüldüğünde,
enkaz kaldırıldığında
ve yapılar onarıldığında burası yeniden yaşanılır hâle gelebilir.
Yakında buradan ayrılacağız.
Biz gittikten sonra
insanlar bu şehri bulup buraya yerleşebilecekler.
Bir tane daha ister misin?
Sanırım isterim.
Bir tane al.
Demek istediğim şu ki bir çekiçle ev de inşa edilir
kafatası da kırılır.
Dünyaya birer alet olarak döndünüz
ve ben de aletleri istediğim gibi kullanacağım.
Bir sürü anı.
Belki de farklı bir sonuca varırım
ve alet olmadığınıza kanaat getiririm.
Çünkü hiçbir alet bir böğürtleni tadıp
ilk yaşantısında onun tadını aldığı zamanı hatırlayamaz.
Ama biz cehennem yaratıklarıyız.
Savaşmak için komuta bekleriz.
Günün birinde cehennem boşalacak
ve kapıları rüzgârla savrulacak.
Ne?
Tanrı, benim aracılığımla
lanetlenmiş olanları cehennemden çıkarır
ve onları dünyadaki askerlerim yaparak kefaretlerini ödetir.
Evet.
Dünyadaki kefaretleri de ebedî mi olmalı?
Ben
bunu bilmiyorum.
Ben de.
Birlikte öğreneceğiz.
Bunu yaparken
ikimiz de amacımızın ötesine geçebiliriz.
Bir gözlemde bulunabilir miyim?
Bulunabilirsin.
Değişiyorsun.
Bence içinde hâlâ intikam ateşi var.
Ama başka şeyler de var.
Olabilir.
Hâlâ savaşıyor muyuz Isaac?
Her zaman bir şey için savaşırız.
Ama seni anlıyorum.
Az kaldı.
Haklı olabilir.
Sen ne dersin?
Uygun cesetleri dönüştürmek
birkaç haftamı aldı.
Tamir ve dönüştürülemeyecek cesetlerin defin işleri de birkaç hafta sürdü.
Kendime vakit ayırıp biraz düşünsem fena mı olur?
Değiştim mi?
Hadi, bir şey söyle.
Seni öldürdüm yaşlı büyücü.
Bu konuda bir fikrin vardır.
Yok mu?
Farklı sebeplerden ötürü birçok kişiyi öldürdüm yaşlı büyücü.
Ama seni adilane öldürdüğümü hissettim.
Dünyayı az da olsa tamir etmek gibiydi.
O hissi sevdim.
Uzun süre boyunca
başkalarının kullandığı bıçak olmaktan memnuniyet duydum.
Ama bu aralar, yaşlı büyücü,
kendimi bıçaktan ziyade onu tutan el gibi hissediyorum.
Hayatım boyunca olaylara tepki verdim.
Nadiren harekete geçtim.
Yani evet,
ben değişmişim.
Bu dünyada bir amacım var.
Geleceği yaratabilirim.
Ve bir gelecek yaratırken
aynı anda seninkini memnuniyetle bitirebilirim.
Tanrım büyüksün.
Şimdi ne yapacağımı merak ediyorum.
Ayna.
Ne oluyor?
Beyefendi ayna.
Ne yapıyorsun?
Sen de kimsin?
Beni hatırlamadın mı?
Hatırlanmaya değer bir hâlin yok.
Varney.
Dracula'nın ilk destekçilerinden Varney.
Savaşın başında Targovişte'ye geldim.
Neden aynama bağlanıyorsun Varney?
Çeşitli bölgelerde yolu seninle kesişen insanlarla konuştum.
Harika bir iş çıkarmışsın.
Sorumu yanıtlamadın.
Dracula'yı diriltmek için
çalışmalarımı sürdürüyorum Demir Ustası Isaac.
Aman ne güzel!
Dahası da var.
Farklı topraklardaki büyücülerle ve âlimlerle konuştum.
Hem vampirlerle hem de insanlarla.
Kadim büyüleri ve irfanları toplamak için birlikte çalıştık.
Dracula'yı cehennemden koparıp kudretiyle birlikte dünyaya döndürecek
bir düzenek inşa edeceğiz.
Ne amaçla?
Yarım kalan işleri var.
Bize ölüm borçlu.
Eşi görülmemiş bir kıyım borçlu.
Büyük görevi yarım kaldı.
Benimki de öyle Varney.
Peki senin görevin
karısını öldüren ırkın yok olmasından daha mı mühim?
Yani senin de tiksindiğin ırkın yok olmasından.
Benim için öyle.
Sonrasına bakacağız.
Dracula'nın muhterem demir ustasından bundan daha iyisini beklerdim.
Öyleyse gün ağarınca
hüsran içinde küçük tabutuna kıvrılıp yatabilirsin.
Ama bunu sessizce yap zira kendi görevim bitene dek
sesini tekrar duymak istemiyorum.
Beyefendi ayna, bunun bir daha beni aramasına izin verme
ve uykuya geç.
Siktir git!
Bağlantımı kesti!
Bence canını sıktın.
Kim olduğumu bilmiyor mu?
Tanrım, sabır ver!
Ben Varney. Londralı Varney. Londra, Londra değilken ben vardım.
Roma döneminde oraya kimse uğramazken de güçlüydüm.
Sınırlarımızı insan kafataslarıyla işaretledik.
Sikmişim onu. Bu işi onsuz yapacağız.
Fikrimi değiştirdim.
Askerler beni yatak üzerinde taşısın.
Şaka yapıyordum.
Umurumda değil. Yap şunu.
Her yerim ağrıyor.
O kadar da kötü değil.
Haftalardır buradayız. Bundan kötüsü nedir bilmek istemiyorum.
-Yani… -Bilmek istemiyorum, dedim.
Eyer pişikleri ve sıçan yemekleri hakkında daha fazla hikâye dinlemek istemiyorum.
Tamam. Peki sana 18 sincabın
bir köpeği öldürüşünü anlattım mı?
Sus. Tanrı aşkına sus.
Al. Acını dindirir.
Bunların hepsi yanlış.
Seni seviyorum ama gerçekten,
seni eve göndermeye hazırım.
Hayır.
Bu.
Arazileri dolaştık.
Carmilla'nın gözüne kestirdiği bölgenin sadece bir kısmını gördük.
Haftalardır yoldayız.
Bunların hepsi yanlış.
Pekâlâ.
Derdini anlat kadın.
İnsanlara karşı özel bir sevgim yok.
Besin zincirinin en tepesindeyiz.
İnsanlar ayakkabılı domuzlardır
ve pastırma isteyince ağlamazlar.
İnsanları yemeğe çevirdiğimde üzülmem.
Anlaşıldı mı?
Ağzındaki baklayı çıkar Morana.
Aklından geçeni doğruca söyle yoksa işin içinden çıkamayacaksın.
Tanrım! Seninle fazla vakit geçirdim.
Pekâlâ, şato ve deniz arasındaki bölgeyi kontrol altına almanın
hızlı ve merhametli bir yolu var mı?
Parmak şaklatıp her şeyi halletmek gibi mi?
Hayır, elbette yok.
Elbette yok.
Her karış toprak için savaşılacak, değil mi?
O kadar da çaresiz değiliz canım!
Ama basit olmayacak.
Hayır.
Acılara yol açacak.
Savaş bu Morana. Acı kaçınılmaz.
Bu bir savaş değil.
İki farklı taraf yok.
Yüz binlerce insan istilaya uğrayacak ve esir alınacak.
Maalesef insanlar domuzlardan daha zeki.
Savaşıp acı çekecekler ve korkup kaçacaklar.
Öyleyse farklı bir kelime seçeyim.
Bu bir çatışma.
Planın lojistik zorluklarını bizzat görmek için
seninle birlikte buraya geldim.
Buna gerek olmadığını söyledim.
Savaş alanını inceleyip gerekenleri söylerdim.
Ayrıca,
imparatorluk komutanı olmak ister misin, diye soran sendin.
Evet. Biliyorum.
Evde daha mantıklı gelmişti.
Odaklan Morana.
Asker olmadığım için beni küçümseme.
Başlatacağımız korkunç kaos
hayatımızın sonuna kadar bizi uğraştıracak
ve eşi görülmemiş acılara yol açacak!
Asker olduğum için beni küçümseme.
Ben savaş kazanırım.
Benim yaşantım bacaklarını ağrıttı diye
bunca zaman sonra benden şüphe mi ediyorsun?
Aynı savaşta tekrar tekrar dövüşerek
hayatını geçirmeye hazır mısın?
Fikrimi söyleyeyim mi?
Her zaman.
Ne başaracaksak birlikte başaracağız.
Sen ve ben.
Carmilla'nın çılgın planlarını gerçekleştiren biziz.
Başka bir deyişle, Carmilla'ya rağmen gerçekleştiriyoruz.
Lenore'un bir faydası olmuyor. Çoğu zaman hayal âleminde.
Sadece biz varız. Bu çılgın plan evdeyken mantıklı gelmişti
çünkü bilemiyorum,
Carmilla'nın büyüsü gerçekliği çarpıtıyor
ve çözüm bulmak bizi gururlandırıyor.
Ama haftalardır buradayız, ondan ve çılgınlığından uzaktayız
ve diyorum ki…
Neler oluyor?
Saldırıya uğradık.
Şafak vakti.
Ne olduğumuzu biliyorlar.
Anlaşılan aptal değiller. Sandığıma ulaşmam gerek.
Şuna mı?
Onu hiç açmazsın. İçinde ne var?
Gündüz zırhı.
Sandığa gir.
Hayır.
Okla delinmez ve ışık geçirmez.
Lanet sandığa bir canım.
Hadi!
Diri diri yakın!
Evet.
Hadi!
Onları dışarı çıkarın!
Buradayım soysuz piçler!
İşte böyle!
Aptal besi hayvanları!
Styria askerleri!
Zırhlarınızı kuşanın ve cildinizi örtün!
Sanırım kazandık.
Evet.
Güzel. Seni kendim öldürmek istiyorum.
Bu şeyin nasıl koktuğunu biliyor musun?
Onlar savaşçı değildi.
Sıradan insanlardı.
Köylüler.
Çiftçiler falan.
Carmilla konusunda sana katılıyorum.
Onu severim ama nasıl birisi olduğunu biliyoruz.
Ama savaş konusunda sana katılmıyorum.
Kazanamayacağım savaş yok yeter ki bunu kafama koyayım
ve senin zekân bana yol göstersin.
Ama az önce çiftçilerle çatıştım ulan!
Gözlerindeki korkuyu gördüm.
Ölüm korkusu değildi.
Savaşmamış olmanın korkusuydu.
Halklarını kurtaramama korkusuydu.
Lanet bir tarlanın ortasındaydık.
Umutsuz bir savaş alanındaydık.
Hâlbuki bu coğrafya
tarlalarla ve ormanlarla dolu.
Ama yine de yaptılar.
Hiç bitmeyecek, değil mi?
Zafere ulaşmanın tek yolu ben yaşlılıktan ölene dek
çılgın imparatorluğunu ayakta tutmak için durmadan savaşarak sınırları korumak.
Yanılmak istiyorum.
Senin yanılmanı istiyorum.
-Bunu yapabiliriz. -Yapabiliriz ama sonsuza kadar sürer.
Sonsuza kadar burada savaşırsın.
Ben de Styria'da
tedarik ağlarını korumak için sonsuza kadar çalışırım.
Birbirimizi asla göremeyiz.
Üzgünüm.
Yanılmak istiyorum.
Gün ışığı gerçekleri aydınlattı, desene!
Carmilla'nın büyük planı…
İnsanlar dünyadaki konumları için savaş verecek.
Durmadan.
Gün ışığında kendime şunu sormalıyım:
Bunu istiyor muyum?
Bunu istiyor muyuz?
Hele ki birlikte onca şey yapabilecekken.
Kardeşlerim.
Hector sonunda gece yaratıkları yaratmaya hazır.
Eve dönün.
Başlıyoruz.
Hayal bile edemeyeceğim kadar kötü
ki bugüne kadar yeterince yıkık kasaba gördüm.
Anlamadığım bir şey var.
Dracula, eşi ölünce ilk buraya saldırdı, değil mi?
Vampirler ve gece yaratıkları hâlâ burada.
Neden burada toplanıyorlar?
Neyin peşindeler?
Bu insanlar yaralarını sarıp hasarı onaramamış.
Korkunç.
Her şey bizi buraya getirdi.
Yani burada olmamızın bir sebebi var.
Burada bize düşen rol ne?
Düşmek.
Ne?
Bir dakika.
O şey de ne?
Düşündüğüm şey olamaz ama…
Ah, sizi buldum.
Güzel şehrimizi mi geziyorsunuz?
Yeraltı sarayını gezmeyi tercih ederim.
Henüz değil. Size güvenebileceğimden emin olmalıyım.
Güzel. Biz de sana güvenebileceğimizden emin olmalıyız.
Kiminle konuştuğunu unutuyorsun.
Etrafı biraz daha inceleyeceğiz. Bizi sonra tekrar bulabilirsin.
Önemli konularda konuşmalıyız.
Şehri kurtarmak. Kraliyet rejimini geri getirmek.
Asayişi sağlamak.
Biz de önemli şeyleri konuşacağız.
Bu esnada şehri dolaşıp
başarısızlığının kanıtlarına bakacağız.
Yardım edip etmeyeceğimize karar vereceğiz.
Yardıma ihtiyacı var.
Ama başkasının öyküsünde yan karakter olmaktan bıktım.
Yürümeye devam et.
Alt yazı çevirmeni: Begüm Hanağasıoğlu