‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(หกสัปดาห์ที่แล้ว)
‎เรื่องนี้มันผิดพลาดไปหมด
‎เกิดอะไรขึ้น
‎สองสามเดือนมานี้ เราใช้ชีวิตตามแบบของเจ้า
‎ได้ผจญภัยและได้ชัยชนะ
‎และตอนนี้
‎เราจะใช้ชีวิตตามแบบของข้าบ้าง
‎(ห้าสัปดาห์ที่แล้ว)
‎คราวหน้า
‎แวะปล่อยเบา ‎ในที่ที่อันตรายน้อยกว่านี้แล้วกันเนอะ
‎ได้
‎(สี่สัปดาห์ที่แล้ว)
‎นี่ไม่ใช่ความผิดข้านะ
‎ก็ยุติธรรมดี ครั้งนี้ข้าผิดเอง
‎ข้าจะแก้ไขให้ถูกต้อง
‎คนเดียวเหรอ
‎พวกมันมีจำนวนมากกว่า ตัวใหญ่กว่า ‎แถมทำหน้าไม่สบอารมณ์
‎ข้าว่าเจ้าหมอบลงดีกว่า
‎ดูนั่นสิ
‎พวกมันไปเอามาจากไหน
‎อาจจะถูกน้ำซัดออกมาจากปราสาทที่เบรล่า
‎มิน่าเจ้าพวกนี้ถึงโกรธมาก
‎เรามาขัดจังหวะ ‎ตอนพวกมันกำลังบูชาภาพของเขา
‎(สามสัปดาห์ที่แล้ว)
‎เป็นคาถาวิเศษ
‎การฆาตกรรมปลุกมันขึ้นมา
‎คาถาประเภทไหน
‎คาถาปลุกคนตาย มันไม่ได้ผลหรอก
‎มันขาดอวัยวะของมนุษย์
‎แต่เขาน่าจะฆ่าคนพวกนี้เพื่อลองดู
‎แล้วอีกอย่างล่ะ
‎ตราสัญลักษณ์
‎เป็นเหมือนรหัสวิเศษ
‎มันจะมีชื่อของคน
‎ที่เขาพยายามปลุกขึ้นมาจากความตาย
‎ขอเดานะ
‎ถอดรหัสได้ว่า วลาด แดร็กคูล่า เทเปส
‎ทำไมถึงมีใครอยากทำบ้าๆ แบบนั้นด้วย
‎พวกท่านจะทำไหม
‎นั่นสิ ให้ตาย เรื่องนี้ทำให้ข้าเป็นประสาท
‎ข้าอยากฆ่าเจ้าสักสองรอบ
‎(สองสัปดาห์ที่แล้ว)
‎เวร!
‎เจ้าพูดว่าอะไรนะ
‎ข้าพูดว่า "เวร" ชัดยัง
‎ชัดละ ก็แค่ไม่เคยได้ยินเจ้าสบถมาก่อน
‎ข้าไม่เคยสบถ แต่ดันมาเจอเรื่องพวกนี้
‎- แล้วก็เจอเจ้าด้วย ‎- ข้าเหรอ
‎ใช่ เจ้านั่นแหละ
‎ข้าเคยเป็นคนสุภาพ
‎แล้วพอมาเจอเจ้า ข้าเลยติดนิสัยเจ้า
‎อ้าว เป็นความผิดข้าเหรอ
‎เป็นความผิดเจ้าทั้งหมด
‎เจ้าทำให้ข้าเป็นแบบนี้
‎ข้าเจอเจ้าในสภาพแข็งเป็นหินอยู่ในสุสานนั่น
‎แล้วก็ปีนป่ายทั่วตัวข้า
‎นับจากนั้นมา ทุกอย่างก็ดิ่งลงเหว
‎และ…
‎ข้ากำลังพูดค้างอยู่นะ!
‎และเจ้าทำให้ข้ากลายเป็นคนที่พูดว่า "เวร"
‎ไอ้พวกเวรขนดก ซกมก ชั่วช้า น่าขยะแขยง
‎เวรเอ๊ย!
‎(หนึ่งสัปดาห์ที่แล้ว)
‎คนเริ่มบูชายัญมนุษย์กันอีกแล้ว
‎คิดว่าเกี่ยวกับแดร็กคูล่าอีกแล้วรึเปล่า
‎ข้าคิดว่าคนพวกนี้เสียสติไปแล้ว
‎แปลว่าเราจะไม่พยายามคุยกับพวกเขาใช่ไหม
‎ไม่!
‎พวกเขาจะฆ่าเด็ก
‎เด็ก ๆ นอนราบลงเดี๋ยวนี้
‎ไอ้นั่นอะไรน่ะ
‎ข้าเคยเห็นแต่ภาพวาดในหนังสือ
‎เขามีชื่อเรียกหลายอย่าง
‎ส่วนใหญ่เรียกกันว่ามัจจุราช หรือแค่ความตาย
‎เขาคือความตายจริงๆ เหรอ
‎ความตายหน้าตาเป็นแบบนี้เหรอ
‎เพราะข้าหวังว่าจะดูมีเมตตากว่านี้
‎ไม่
‎แค่คนสมัยก่อน
‎พยายามทำความเข้าใจในสิ่งที่พวกเขาเห็น
‎มีภูตผีวิญญาณที่แค่กลืนกินสรรพสิ่งในธรรมชาติ
‎เขาไม่ใช่ความตาย เขาแค่กินความตาย
‎แล้วนี่เป็นแค่แท่นบูชาเขางั้นเหรอ
‎คนยังคิดว่านี่คือความตายอยู่เหรอ
‎เป็นการสักการะ
‎อาจจะหวังว่าเขาจะคืนแดร็กคูล่ากลับมา
‎อย่าเข้าใจข้าผิดนะ เขาเป็นตัวอันตรายเชียวละ
‎แต่ไม่ได้มีอำนาจขนาดเอื้อมมือเข้าไปในนรก ‎แล้วดึงใครออกมาได้
‎ทั้งโลกเป็นบ้าไปแล้ว
‎แล้วหินแผ่นใหญ่นี่ล่ะ
‎แผ่นหินปูพื้น
‎คงไปขุดมาเป็นที่ระลึก ‎จากจัตุรัสกลางเมืองที่ไหนสักแห่ง
‎แถวนี้มีเมืองไหนที่น่าจะมีแผ่นหินปูพื้นอยู่ในจัตุรัส
‎(คืนนี้)
‎(ตีร์โกวิชเต)
‎ชักจะยากขึ้นเรื่อยๆ
‎งั้นเหรอ
‎ข้าไม่ทันสังเกต ‎เพราะกล้ามเนื้อและกระดูกข้าลั่นกลบหมด
‎ให้ตายสิ
‎แค่นี้ไม่ตายหรอก
‎พระเจ้า หวังว่าอย่างนั้น
‎พวกเขามาหาอะไรที่ข้างล่างนี่
‎ไม่น่าจะต้องการอาวุธเพิ่มเติม
‎อาวุธพวกนี้
‎หลายชิ้นเป็นของดีเก่าแก่
‎มีกลิ่นอาคม
‎พวกเขากำลังตามหาเครื่องมือ
‎ถ้าเราไม่คลาดสายตาจากพวกเขา
‎คนพวกนี้ก็จะยังมีชีวิตอยู่
‎ใช่
‎จังหวะนี้เจ้าควรพูดว่าไม่ใช่ความผิดเรา ‎เทรเวอร์
‎เราไม่ผิด
‎แต่ถ้าเราไม่เหนื่อยขนาดนี้ ‎หลังทำเรื่องนี้มาหกสัปดาห์ติดกัน
‎พวกเขาก็อาจจะรอด ให้ตายสิ
‎ใช่ เราต้องหาที่ปลอดภัยสำหรับงีบนอน
‎และพรุ่งนี้พักสักวัน จะได้คิดให้ถี่ถ้วน
‎ข้าไม่เข้าใจ
‎เราฆ่าแดร็กคูล่าไปแล้ว
‎แต่ตอนนี้เรากลับต้องใช้เวลาทั้งชีวิตที่เหลือ
‎ปราบทุกคนที่พยายามปลุกเขา ‎จากความตายงั้นเหรอ
‎นี่ไม่ใช่สิ่งที่ข้าตกลงไว้
‎ทุกอย่างเริ่มต้นจากที่นี่ใช่ไหม
‎ตีร์โกวิชเต
‎หมอนั่นสวมตราประจำตระกูลเบลมอนต์เรอะ
‎ใช่จริงๆ
‎แถมมีผู้สื่อวิญญาณนักร่ายคาถามาด้วยกัน
‎และสเลเด็กกับไอแวนไม่กลับออกมา
‎รู้น่า ข้ามีตา
‎ไม่ยุติธรรมเลย
‎ข้าคือสาวกผู้ภักดีรุ่นแรกของแดร็กคูล่า
‎เขาตั้งใจจะให้ทุกอย่างแก่ข้า
‎ข้าเกือบแล้วแท้ๆ
‎เกือบแก้ไขทุกอย่างได้แล้ว
‎แต่ตอนนี้ข้ากลับต้องรับมือกับ ‎ไอ้คนตระกูลเบลมอนต์กับนักร่ายคาถาสติแตก
‎ฟอร์นนี เราต้องไปกันแล้ว
‎ไปไหน ข้าควรอยู่ที่นี่
‎ตอนเริ่มสงคราม ข้ามาที่นี่เพื่อยึดตีร์โกวิชเต
‎แล้วมอบให้แดร็กคูล่าเป็นของกำนัล
‎ทำไมทุกคนต้องทำให้มันโคตรยากด้วย ‎ไม่รู้รึว่าข้าเป็นใคร
‎ไ่ม่
‎ข้าคือฟอร์นนีย์
‎นายกเทศมนตรีแห่งความมืดของลอนดอน ‎ผู้นำความหวาดผวามาสู่หมู่เกาะบริติช
‎ราชาแวมไพร์ที่สตรีทั่วยุโรปต้องยอมสยบ
‎และข้าไม่ต้องทนกับเรื่องนี้
‎ไปซะ ไป
‎กลับรังไป
‎ข้าจะกินพวกเจ้าทั้งสองแทนมื้อค่ำ
‎ข้าน่าจะดื่มน้ำให้มากขึ้น ดื่มไวน์ให้น้อยลง
‎ฉี่เหนียวไปหมดแล้ว
‎"ถึงอลูการ์ดแห่งปราสาท"
‎ให้ตายสิ
‎ทำไมข้าเป็นอลูการ์ดไปซะแล้ว
‎"ถึงอลูการ์ดแห่งปราสาท
‎เราคือชาวเมืองเดเนสตี้ โปรดช่วยเราด้วย
‎อสูรราตรี แวมไพร์ และปีศาจชั่วร้ายจู่โจมเรา
‎และเราไม่รู้ว่าทำไม
‎เราอ่อนกำลังลง คนของเราลดน้อยลงทุกที
‎ได้โปรดเถิด
‎ช่วยดวงวิญญาณของเราด้วย"
‎ช่วยดวงวิญญาณของเราด้วย
‎ห่างไป 30 กว่า กม. เลยนะ
‎หุบปากไป
‎เจ้ายังฝืนขี่ม้าต่อมา
‎จนสิ้นใจเพราะความเจ็บปวด ไม่ก็เสียเลือดมาก
‎หรือทั้งสองอย่าง
‎รออยู่ตรงนั้นนะ
‎ข้ายังไม่หมดธุระกับเจ้า
‎อย่าขี้เรี่ยราดล่ะ
‎แย่ละ
‎ข้าทำตัวเหมือนเบลมอนต์
‎คำบรรยายโดย ต้องตา สุธรรมรังษี