Kijk uit.
Wat zou er aan de hand zijn?
Weer een aanval van de critch, schijnt. Bij de haven.
Ze worden met de dag brutaler.
Het is natuurlijk die sparas. Hij komt ons in onze slaap vermoorden.
Louisa, kom. We moeten niet op straat zijn.
Leonid, waarom staan er agenten voor het huis van Spurnrose?
Zeer merkwaardig. Misschien is Ezra terug uit Ragusa.
Zou hij Imogen hebben gevonden? Hij zwoer om niet eerder terug te keren.
Hoe dan ook, als goede buren
is het toch onze plicht om uit te zoeken hoe dat zit?
Opzij, jongeman.
Alleen goedgekeurd bezoek.
Pardon?
Sorry, mevrouw. Ik kan er niks aan doen.
Mijn broer en ik zijn vrienden van Mr Spurnrose.
Wilt u nu zo vriendelijk zijn...
Laten we naar binnen gaan.
Is er een probleem, agent?
Mr Astrayon? Wat doet u hier nou?
En waar zijn Ezra en Imogen?
Achteruit, zei ik.
Dekking.
We moeten naar de kade, ons schip is...
Blijf in beweging. Kom.
Kameraden, hierheen.
Snel.
Kom op.
We hebben munitie nodig om door te vechten.
Wie van jullie gaat die halen?
Jij, kameraad.
Agreus.
Vlucht, Imogen.
- Vlucht. - Agreus.
We kunnen hier niet blijven.
We vermijden de zee en ontsnappen over de grens.
Nee, Imogen.
- Wat? - We geven ons over aan het Pact.
We zijn Burguish, hun bondgenoten.
Ze zullen Agreus doden.
We zeggen dat hij onze bediende is. Het is het risico waard.
- Voor jou. - Imogen, ik ben...
Genoeg.
We gaan landinwaarts.
Als het gevecht voorbij is, nemen we een besluit. Goed?
Ja. Blijf als je wilt.
We zullen gauw water nodig hebben.
We hebben niks om het in te dragen.
Dat is waar.
Mr Spurnrose,
als u het niet te druk hebt,
kunt u misschien iets zoeken om voor water te gebruiken?
O, jazeker, heer. De boodschap is aangekomen, Mr Astrayon.
Ik weet wat je van me denkt.
Nee.
En daar zou ik maar blij om zijn.
Maar het is duidelijk wie echt de baas is.
Geef jezelf vooral niet de schuld.
Ik kon mijn zus nooit onder de duim houden.
Dus jij bent kansloos.
Niet dat het ertoe doet.
Als we hier weg zijn, zien we elkaar nooit meer.
Beloofd? Ik kan niet wachten.
Daar is ze dan.
Mijn zus.
Je zult die toon maar al te goed leren kennen.
Jij kent mijn lieve Imogen niet zoals ik.
Je ziet niet hoe verdorven ze is.
Imogen is een prachtvrouw als geen ander.
Als je dat niet inziet, heb ik medelijden met je.
Ze windt je om haar pink.
Je ziet haar als toonbeeld van deugdzaamheid.
- Jij arm harteloos duivels beest dat... - Ik zou mijn mond maar houden.
- Ik zou gaan trouwen. - Ezra, niet...
Maar Imogen wilde niet achterblijven
als een oude vrijster.
'De schande, Ezra. De schande.'
Imogen liegt, moet je weten.
Toen ik een vrouw vond met wie ik een kansje op geluk had,
strooide mijn zus haar vergif rond
en ging ineens het gerucht dat ik een monsterlijke tiran was.
Dat ik haar had geslagen.
Die vrouw was gauw verdwenen
en dan spookten wij twee weer samen rond in dat oude huis.
Tot ik een ander ontmoette, weer een kansje
- en meer vergif en leugens. - Daarom verlieten ze je niet.
Maar al die leugens telden aan.
En het werd bekend dat de lieftallige Miss Spurnrose
een doortrapte adder was en eindelijk zag men haar ware aard.
- Luister niet naar hem. - Doe dat maar wel.
Agreus, luister naar mij voor je eigen bestwil.
Waarom zou ze nooit getrouwd zijn? Kom op.
Ze is mooi.
Ze komt uit een gerespecteerde familie.
Maar toen jij arriveerde, was ze zo wanhopig
dat ze zich in de pis van een trow drenkt.
De gelukkigste dag in haar ellendige leven was toen jij onze buurman werd.
Een man die haar reputatie niet kende
en er zelf geen te verliezen had.
Ik vind het jammer dat je dat moest horen.
Ik ben nu heel anders.
Ik mag niet oordelen.
Weet je dat zeker?
Vijf jaar lang ploeterde ik in het ruim van een vrachtschip.
Toen ik nog drie jaar onder contract stond,
gingen een paar mede-arbeiders ervandoor.
De volgende ochtend beloofde een voorman
200 goudstukken en zijn vrijheid voor wie kon zeggen waar ze heen waren.
Vreselijk. Ieder zou in tweestrijd zijn.
Ik niet.
Ik verraadde ze meteen.
Ik dacht er amper over na.
Ik kreeg de kans op vrijheid.
Ik greep hem aan.
Ik kan het me voorstellen.
Je deed zeker
wat je moest om te overleven.
Maar er is meer.
Ik wilde meer.
Meer dan overleven.
Ik wilde echte vrijheid,
geld, zekerheid.
Ik wilde mijn fortuin maken.
Ik tekende als skipjack,
gevluchte feeën opsporen.
Ik was goed.
Ze vertrouwden me.
Ik was een van hen.
Als ze zich verzetten, gebruikte ik geweld, soms dodelijk geweld.
Ze overtraden de regels. Ze hadden het contract getekend.
Ik leerde om niks voor hen te voelen.
Alles wat ik heb opgebouwd, is met hun bloed gekocht.
Mijn hemel.
Sorry, ik neem alles terug.
Jullie zijn echt voor elkaar geschapen.
Het is het Pact.
Wat doen we?
Formatie.
Wacht tot ze voorbij zijn.
Dan steken we de vallei over.
Ik vind van niet. We moeten onszelf voorstellen.
Doe niet zo dom. Dan doden ze Agreus...
Vlucht maar. Ik zal niet schieten. Maar kom aan mijn zus...
- Help. - Stil.
- Toe, help. - Stil.
Help.
Ze zijn weg.
Scherper dan een mes
Het bloed van ons eigen hart stroomt
Het volgende betoverde leven in
Het is jouw schuld niet.
Je doodde hem om ons te redden.
Ik dacht eigenlijk helemaal niet aan Ezra.
Wat zegt dat over mij?
Dat je in shock bent.
Het is al goed, liefste.
Ik zal voor je zorgen.
Precies wat Ezra zou hebben gezegd.
Misschien moet je rusten.
Zeg me niet wat ik moet doen.
Ik denk alleen...
Dat je weet wat het beste voor me is. Als altijd.
Ik hou van je.
Ja.
Daarom denk je te mogen bepalen wat ik doe.
Nee.
Je reageert op wat er is gebeurd. Je bent jezelf niet.
En wie ben jij?
Je houdt zoveel van je eigen vrijheid dat je vreemden de slavernij in verkocht.
Je maakte je fortuin en kocht je status
door anderen te ketenen.
Maar dat doe je niet met mij.
Dat probeer ik ook niet, Imogen.
Nee?
Mijn hele leven slik ik bevelen van mensen die zogenaamd van me houden.
Om vriendelijk te lachen en te zwijgen.
Hoe ik me moest kleden en wat ik mocht verwachten
en hoe piepklein mijn dromen mochten zijn.
Ik weet precies hoe het voelt als iemand me onder de duim wil houden.
Ik ben je broer niet.
Nee, je bent erger.
Je deed afschuwelijke dingen om te kunnen zijn zoals hij.
Hij en de andere kleinzielige mannen
die denken dat ze het lot van elk schepsel mogen bepalen.
Je wilt macht.
Maar ik geef je geen macht over mij.
Ik ben geen porseleinen poppetje om je woonkamer te sieren,
tentoongesteld.
Ik ben geen gedachteloos kind wiens keuzes jij moet maken.
Ik ben jouw bezit niet. Ik ben van mijzelf.
Ik heb je bescherming niet nodig.
Ik ben vrij, vandaag.
Dat verruil ik niet voor de liefde van een man.
Zelfs niet de jouwe.
Kameraden, wat een geluk dat jullie ons vonden.
Onze eenheid werd overvallen en we...
Raakten verdwaald.
Ik had het bijna opgegeven.
Gelukkig lieten jullie een spoor achter.
Agreus.
Ik zie ze.
Tijd om je broer te ruste te leggen.
Nee, alsjeblieft. Ik...
Dat is een bevel,
kameraden.
Niet kijken.
Nee.
Kijk me aan.
De rijken van Ragusa,
de bevoorrechten,
die niet wilden worden heropgevoed.
Tragisch.
Jullie denken vast dat ik dit heb gewild.
Dat ik met genoegen kijk naar de lijken van mijn vijanden.
Maar ik voel alleen schaamte.
Ik dacht dat revolutie als een rivier zou zijn.
Dat ze groter en machtiger zou worden
tot al het slechte in de wereld was weggespoeld.
Maar ik had het mis.
Het is geen rivier.
Het is een orkaan.
Die alles in zijn pad vernietigt.
Wanneer we eindelijk vrede hebben, vieren we die in de ruïnes.
Maar nog niet.
We hebben de restanten van het Pactleger teruggedreven,
maar ze erkennen hun nederlaag niet.
En de Burgue blijft hun bondgenoot.
Ik had gehoopt dat jullie je vrijwillig zouden aansluiten,
maar dat mocht helaas niet zo zijn.
Als je ons wilt doden, waarom schiet je ons niet gewoon neer?
Wil je zo graag je broer achterna?
Liever dan in de cel wegkwijnen.
Woorden naar mijn hart.
We hebben zoveel gemeen.
Hadden we maar tijd om elkaar te leren kennen.
Maar die hebben we niet.
Nee, ik moet jullie naar de Burgue sturen.
Wat?
Als mijn gezanten, samen met Kastor.
Per luchtschip, een snelle vlucht.
Jullie brengen mijn boodschap over.
Een boodschap die jullie genoegen zal doen.
Waarom? Wat is de boodschap?
Voorwaarden voor vrede tussen jullie land en het mijne.
Zodat onze orkaan jullie land niet hoeft te bezoeken
en jullie deze bittere oogst nooit op de akkers van de Burgue hoeven te zien.
Nu dan,
geven jullie mijn voorwaarden aan jullie parlement?
Posities.
Dit is absolute waanzin.
We zouden hen aanhoren.
We staan hier open en bloot.
Het is alsof we ons voor hen opdienen.
Millworthy, laten we het kort houden.
Miss Spurnrose, Mr Astrayon en Mr Kastor, meen ik?
Kameraad Kastor, graag.
Mijn hemel.
U bent gezanten namens de Nieuwe Dageraad.
Die onze regering niet erkent.
Dus we hebben tijd gemaakt voor een korte ontmoeting.
Een zeer korte.
Heren, het is in uw eigen belang...
De rest van jullie soort is terecht opgesloten op de Row.
Dus ik zou mijn mond maar houden.
Vooruit, meisje. We hebben niet de hele dag.
Ik presenteer een vredesverdrag namens de Nieuwe Dageraad.
Het parlement gaat nooit akkoord. Het Pact is onze bondgenoot.
Wapenleveringen aan het Pact moeten onmiddellijk ophouden.
Dan zijn jullie geen bondgenoten meer.
Dat vereenvoudigt de zaak.
Dit is belachelijk. Miss Spurnrose,
u presenteert deze onzin niet aan het parlement.
Zeker niet, Mr Fletcher. We zijn hier wel klaar.
Ik ben net zo Burguish als jullie.
Ik ben hier geboren en getogen.
Ik heb een groot risico genomen door terug te keren.
Ik heb het recht om het parlement toe te spreken
als vrije burger van goede naam en eigendom
over kwesties van landsbelang in oorlogstijd.
Die wet is zo oud als ons land. Geen van ons
zou de basistradities van onze republiek schenden.
U mag me niet weigeren.
Miss Spurnrose heeft gelijk.
We zijn wettelijk verplicht om haar aan te horen.
Daarom heeft de Nieuwe Dageraad u vast gestuurd.
Ja, dat zal vast wel.
Dan gaan wij dat regelen.
Hopelijk weet u wat u doet.
Mr Astrayon? Wat...
Waar zijn Ezra en Imogen?
Louisa. Leonid.
Hallo.
Schat, je bent...
Je ziet er...
- Wat ik bedoel, is... - We zijn zo blij dat je terug bent.
We waren vreselijk bezorgd.
Zeer vriendelijk.
En je broer?
De laatste keer was hij zeer overstuur over je plotselinge vertrek...
Ezra is dood, vrees ik.
Mijn Martyr, arme kerel.
- Mag ik vragen hoe hij... - Onverwachts.
Maar wie zorgt er dan voor je?
Inderdaad. Je verblijft hier toch niet...
Alleen?
Nee.
Nou, je zult wel uitgeput zijn.
Zeg het maar als we iets voor je kunnen doen.
Sorry dat ik je hand kuste.
En dat ik de jouwe pakte.
Hij was een van onze besten.
Imbeciel.
Berwick vertrouwde je. En ik ook.
De sparas is mannelijk.
In menselijke gedaante zoek je een man.
Hoe weet je dat nou?
De mannen doden anders dan de vrouwen.
Ze hebben grotere spinadentes.
Wat?
Tanden langs de ruggenwervel.
Te zien aan de snijwonden aan Berwicks...
Deze is mannelijk.
Wat hebben we daaraan?
Dat beperkt het.
Tot de halve stad?
Wie help je hier echt? Ons?
Of schaam je je gewoon dood dat jij naar Tirnanoc wilde vluchten
met je critchvriendjes en Berwick nu richting lijkenhuis gaat?
Ik vond dat je dat moest weten. Nu weet je het.
Goed dan.
Het is een man. Heb je nog iets?
Brigadier. Hier.
Verdomme. Burguishe mariniers.
Ze spoelen aan met het getij. Tientallen.
Ze zaten op de schepen.
De regering stuurde troepen.
Waarom?
De feeën wilden graag weg. Ze gingen niet moeilijk doen.
Ze waren er niet voor de feeën.
Ze gingen Tirnanoc heroveren.
Terug naar binnen.
Naar binnen. Doorlopen.
Tourmaline?
Naar binnen. Doorlopen.
Martyr zij dank. Ben je in orde?
Ik heb het gezien.
Wat me komt doden.
Dan krijgt het eerst met mij te maken.
Is het waar?
Jouw Ravens keerden zich tegen ons. Nou?
Vignette?
Vignette.
Wat doe je?
Ik vraag een gesprek met de Ravens. Pas op haar.
Ik zit erbovenop.
De Black Ravens zijn helemaal losgeslagen. Blijf uit hun buurt.
Die schepen waren ieders uitweg. Onze uitweg.
Niet de mijne. Doen alsof was leuk, naar het zicht vergist zich nooit.
Zeg dat niet. Ik krijg je hier weg.
Ze krijgt je hier weg.
Door in haar eentje achter de Ravens aan te gaan.
Ze verschuilen zich. Als iemand ze kan vinden...
En dan?
Dan hou ik ze tegen.
Wacht. Ik kan het uitleggen.
- Hou op. - Jij schoft.
Eén kans om naar te huis gaan. Nu is onze laatste hoop weg.
Luister naar me.
- Hou op. - Val dood, Kaine.
Nee.
Vuile verraders. Jullie allemaal.
Rustig nou maar, meisje.
Ik neem haar wel van jullie over. Er staat nog een premie op haar hoofd.
Ik trek het van de huur af.
Jij zou je moeder nog verkopen voor tien stuivers. Maar de rest?
Oona zou zich doodschamen. Ze wilde vrijheid voor ons.
Die is ons nu ontnomen.
Je hebt het mis, Vini.
Die mensen voeren alleen maar een andere kooi tegemoet.
Wat bedoel je?
Wist jij ervan?
- Waarvan? - De troepen
op onze schepen?
Philo. Hoe denk je dat ik ze zo snel kon krijgen?
Ik overtuigde het leger om de feeën mee te nemen.
Ze gingen er toch al heen. Om Tirnanoc te heroveren.
Het Pact had zich teruggetrokken.
De oude koloniën waren verlaten en het parlement wilde ze terug.
Het thuisland van de pix afpakken.
Hoe helpt dat de feeën?
Mijn Martyr, Philo.
Zo konden ze uit de Row ontsnappen.
De ranzige akkoordjes die ik moest sluiten
met walgelijke mannetjes en hun fantasieën van overheersing
en wereldmacht.
Toen het moment zich voordeed,
greep ik de enige kans aan om de feeën te helpen.
Ik kreeg die bekrompen lafaards zo gek
om de feeën als dekmantel te gebruiken voor hun plannen.
Daarvoor vertraagde ik het vertrek van de schepen.
Maar kijk nu eens.
Zo veel doden.
Waar ik mede schuld aan heb.
De Ravens kwamen erachter.
Daarom vielen ze aan.
Die schepen stuurden de eerste troepen.
We moesten ze laten zinken voor ze wegvoeren.
En voor er feeën aan boord waren.
We zouden onze eigen soort nooit iets aandoen.
Ze verraden je, Vini. Ze verraden ons allemaal.
Waarom zouden ze met de sparas werken?
Het doodde toch twee Black Ravens?
Het doodt mensen en feeën.
Het zet ons tegen elkaar op.
Een fatsoenlijke agent, de beste die ik heb gekend,
kwam daarachter.
De vraag is waarom.
Philo, wat weet je over de Nieuwe Dageraad?
De Burgue wilde nooit een vrij Tirnanoc.
Wat ben ik dom geweest.
Je probeerde het me te zeggen. Ik wilde niet luisteren.
We zijn geen hopeloze zaak meer.
Met onze nieuwe vrienden.
We vechten niet alleen.
Wat voor vrienden?
Hun gezanten kwamen gisteren met een nieuw vredesvoorstel.
Wat een goede timing.
En volgens onze spionnen gaat het Pact zich bijna overgeven.
De Nieuwe Dageraad heeft net onze grootste vijand verslagen.
Als dit de Nieuwe Dageraad is, willen ze geen vrede.
Ze brengen een revolutie.
De Black Ravens respecteren je, kameraad.
Wil je ze gaan leiden?
Ondertiteld door: Xander Purcell
Creatief supervisor Maaike van der Heijden