KARNAVAL SOKAĞI
Kızgın uyanmak hoşuma gitmiyor.
Öyle yapma o zaman. Mecbur değilsin.
İnat yapmayı bırakıp buraya bir şans vermiş olsan...
Denedim bir tanem.
Ama daha önce de köylü gibi yaşadığımı biliyorsun.
Tutsak da kaldım. O yüzden kusura bakma, bana hiç cazip gelmiyor.
Bizi burada kabul ediyorlar.
Burası evimiz olabilir.
Burayı nasıl savunabiliyorsun?
Burada bir geleceğimiz yok.
Böyle hayat olmaz.
Tabii ki olur.
Ama onlara direnmeye devam edersen olmaz. Anlıyor musun?
Seni öldürürler.
Tabii ki öldürürler. Çünkü onlar katil.
- Herkesi öldürürler... - Herkesi değil Agreus. Seni.
Leonora seni öldüreceklerini söyledi.
Beni tehdit mi etti?
Onun gözünde tehdit sensin.
Sözlerin, düşüncelerin...
Burada yaşamanın bir yolunu bulamazsan, seni ikna edemezsem,
o zaman seni öldürecek.
Bunu benden gizliyor muydun?
- Seni korumak istedim. - Yalan söyleyerek mi?
Subaylara ne olduğu konusunda sen de yalan söylemedin mi?
O da güya beni korumak için değil miydi?
Burası bizi ne hâle getirdi, görüyor musun?
Mesele burası değil Agreus.
Birbirimize güvenmeyi seçebiliriz.
Ben denemeye hazırım. Sen de dener misin?
Doğruyu söyle.
Burada mutlu olmayı kabullenebilir misin?
Sen burada mutlu musun?
"Mutlu" demek doğru olur mu, bilmiyorum.
Daha önce gördüğüm her şeyden çok farklı.
Ama burada dürüstlük var.
Kafese kapatılmış bir hayvan gibi hissetmiyorum.
Bir de...
Sanki bütün hayatım boyunca
içimde bir...
Bir çığlık
biriktiriyormuşum.
Burada ise çığlık atmak istersem atabilirim.
Burada isteklerimin olması serbest.
Ayıplanmadan istediğim şeyi seçebiliyorum.
Neyi seçiyorsun peki?
Seni.
Tabii ki seni.
Burada her gün bir şey seçmek mümkün, ben hep seni seçiyorum.
Anlıyor musun?
Buraya gerçekten güveniyorsun, değil mi?
Ben de sana güvenmeye söz verdim
ve ben maalesef sözümün eriyim. O yüzden...
Peki.
Peki mi?
Evet. Direnmeyi bırakıp
burada mutlu olmaya çalışacağım.
Senin için.
Gerçekten mi?
Daha çok ses çıkar. Yoksa duymazlar.
-Çay ister misin tatlım? - Hayır aşkım, sağ ol.
Sen ister misin Kastor?
Anlamakta ve katılım göstermekte geciktiğimin farkındayım.
Pişman olduğumu bilmeni istiyorum.
Aniden fikir değiştirmişsin yoldaş.
Neden böyle oldu?
Imogen burada mutlu.
Onun iyiliği için mutlu olmayı deneyemeyecek kadar
inatçı değilim.
Onun gözünden bakacağım.
Bunu duyduğuma sevindim.
Zaman alacaktır.
Burası için savaş verenlerde bile öyle oldu.
Burada olan şey olağanüstü.
Artık direnmemeye karar verdim.
Benimle gelin.
Gelin.
Bugün özel bir gün.
Devrimin yıl dönümü.
İçki ve dans olacak.
Sanırım bunu size
verme zamanım da geldi.
Onu okuyanları görmüştüm.
Devrim bu.
Yoldaş Leonora bunu hapisteyken yazmış.
Kendisi bir suçlu muydu?
Fakir olmak suçsa evet.
Hizmetçiyken
efendisinden izinsiz yemek artıklarını yemiş.
O yüzden üç yıl ağır hapse çarptırılmış.
Hapisteyken çok üzülmüş.
Ama bir gün ona taş taşıtırlarken
kayaların arasında bir yeşillik görmüş.
Küçük bir yabani otmuş.
Ama hayattaymış ve büyüyormuş.
Leonora da umutlanmış.
Hayır yoldaş, çok sinirlenmiş.
Dokunabileceği tek canlının yabani bir ot olmasına kızmış.
Yoldaş Leonora o gün bir karar vermiş, artık güçlüler için değil
fakirler ve güçsüzler için çalışacakmış.
Küçük bir azınlık rahat etsin diye
onca insan niye acı çeksin ki?
Hepimiz eşit olmadan hiçbirimiz özgür olamayız.
Olağanüstü bir kadın.
- Evet, ilham verici. - Evet.
Gerçeği görünce
paylaşmadan edememiş.
Şimdi ben de
sizinle paylaşıyorum.
Sağ ol yoldaş.
Biz gidelim. İşe geç kalmayalım.
Yanınızda gelmeme gerek yok. Yolu biliyorsunuz.
Sonra kutlama yapacağız yoldaşlar.
Evet.
Kastor'u kandırdık gibi görünüyor.
Bir an senin ona kandığını düşündüm.
Etkileyici bir hikâyeydi.
Propagandadan ibaret.
Dünyanın değişebileceğini düşünmek güzel bir şey.
Güzel
ama tehlikeli.
Burada asla güvende olamayız.
Kaçacağız.
Gitmeye hazırız. Yapabilir misin?
Yapabilirsem...
Evine zengin bir adam olarak dönersin.
Haftalarca güverte altında,
sintine suyunun içinde olacaksınız. Eşin dayanabilir mi?
- Evet. -Çünkü dayanamayacaksa...
Dayanır.
Parti esnasında kaçın.
- Limanda buluşalım. - Gündüz vakti mi?
Yola çıkacak bir gemi var.
Ablukadan dolayı haftalarca başka gemi olmayabilir.
Bugün gidiyoruz o zaman.
Bizimle gel yoldaş.
Hemen.
Bu senin.
Sana bir sürprizim var.
Onun burada ne işi var?
Saçma sapan şeyler söylüyordu.
Ama sanırım bir planı var, plan denebilirse tabii.
Ablasını kaçırmak istiyor.
- Tabii seni de öldürmek. - Hayır, bu doğru değil. Ben...
Sana bilgi getirdim.
Birkaç gün önce geldi, aklında çocukça fikirler vardı.
Elinde bir tabanca, intikam almaya gelmiş. Neyse ki yakaladık.
Karşıma çıkan her sapıtmış aristokratı eğitmeye
ne zamanım yeter ne de sabrım.
Bazılarıyla uğraşmaya değiyor.
Ama bunu pek tanımadığım için bilemiyorum.
Sen tanıyorsun.
Sanırım büyük de bir suç işlemiş.
Kararı sana bırakıyorum.
Hayır.
Ablam seni asla affetmez.
Kendisi söylemezse onun haberi olmaz.
Lütfen, hayır.
Lütfen Agreus, lütfen.
Lütfen yapma.
Dur.
Lütfen, yalvarıyorum.
Bence bir şansı hak ediyor yoldaş.
Ben ediyorsam herkes eder.
Pekâlâ.
O zaman uslu durmasından sen sorumlusun.
Anlamadım?
Bu adamın canını bağışladın.
Şimdi sorumluluk sende.
Umarım seni hayal kırıklığına uğratmaz.
Lütfen, hayır.
Beni kaçırmak mı?
Planın bu muydu? Ezra, aptal mısın sen?
Can sıkıntısından kabul mü edecektim?
- Ben... - Agreus'un da
beni kaçırmana seyirci kalacağını düşündün.
Yoksa onu vuracak mıydın?
- Nişan almayı bile bilmiyorsun. - Ben bir yemin ettim.
Ne gerekirse yapacaktım.
Mutluluğumu bozmak için ne gerekirse.
Imogen, mutluluğun ne olduğunu anlamıyorsun.
Kâbuslar gördüm,
korkunç kâbuslar.
Sen peşime düşüyordun.
Gerçekten de gelmişsin.
Bu utanç verici.
- Imogen, seni seviyorum... - Ama benim sahibim değilsin.
Seni kurtarmaya çalışıyordum.
Neden?
Kendinden.
Çünkü...
Evimizin reisi olarak senin namusunu korumak benim görevim.
Ben senin kardeşinim.
Seni bu korkunç hatadan ben kurtarmazsam kim kurtaracak?
Öyle yapınca güçlü bir erkek mi oluyorsun?
Hayır.
Sen kibirli, kötü niyetli bir çocuksun. Hep öyleydin.
Sen de hep...
Erkek dediğin...
Erkek dediğin, bedeli ne olursa olsun ailesinin itibarını korur.
Kadın olmanın ne demek olduğunu senin unuttuğun belli.
Bu hayvanla yatıp kalkıyorsun.
O silahı bana değil Agreus'a verdikleri için şanslısın.
Imogen, ben...
Imogen.
Onu yanımızda götürmüyoruz.
Ciddiyim.
Onu geride bırakırsan kendini asla affedemezsin.
İzin verirsem beni de öyle.
Imogen nerede?
Ne?
Bana ne yapacaksın?
Bugün buradan kaçacağız.
Kaçmak mı?
- Nasıl? - Bizimle geliyor musun, gelmiyor musun?
Evet, tabii ki.
O zaman yanımdan ayrılmayacaksın
ve ne dersem onu yapacaksın.
Anlaşıldı mı?
Ablanı sevdiğini biliyorum.
Bu işi mahvedersen
Onu öldürürüm.
Tamam.
YEDİ YIL ÖNCE
TIRNANOC'UN DÜŞÜŞÜ
Pakt askerleri.
Altı tane saydım.
Benden bu kadar. Mermim kalmadı.
- Koşabilir misin? - Hızlı koşamam.
Ne yapıyorsun?
- Seni koruyacağım. - Koruyamazsın.
- Etrafını çevirirler. - Hemen arkandan geleceğim.
Philo.
Hadi!
İmdat!
Sen insan değilsin.
Yarı piksisin.
Git. Hemen.
Bu bir sparas dişi.
Hayır, bu imkânsız.
O canavarların nesli yüzyıllar önce tükendi.
Bu ormanla ilgili söylentiler hep vardı.
Pakt ilerliyor, sabaha burada olurlar.
Şu vadiden geçerlerse o başka tabii.
Teğmen,
- onlarla ittifak yapmalıyız. - Sparaslarla mı?
Onun gibi başkaları da varsa
geri çekilirken bizi koruyabilirler.
Sparaslarla konuşabileceğini nereden çıkardın Çavuş?
Canını bağışlamış.
Neden acaba? İnsanlardan nefret ederler.
Teğmen, yeniden düşünmemiz gerek.
- Neden? - Sparasların nesli tükendi sanılıyordu.
Son kalanlar bu vadide yaşıyor olabilir.
Sağ ol Galloway. Gidebilirsin.
Tekrar o vadiye gitmeni istiyorum.
Yukarı Bresaile'e ulaşmamız şart ama Pakt ilerleyişini durdurmamız gerekiyor.
Onlar buraya gelmeden yollarını keseceksin.
Nasıl keseceğim?
Yakıcı mühimmat, fosfor mermileri.
Neyimiz var neyimiz yoksa kullanıp o lanet vadiyi kül etmeni istiyorum.
Sparaslar ne olacak efendim?
Soylarını tüketmiş olacağız.
Bunu yapmazsak bizim adamlarımız ölecek.
Sen de dâhil.
Canavarları korumak benim derdim değil
çünkü şu anda 10.000 düşman askeri ile kolonilerimiz arasında
sadece biz varız.
Açık konuşabilir miyim efendim?
Kısa olsun.
Bu emre itirazımın kayıtlara geçmesini istiyorum.
Resmi olarak.
Anlaşıldı.
Şimdi gidip emri uygula çavuş
yoksa kayıtlara tenzilirütbe de geçecek.
Anlaşıldı mı?
Savaş bu.
Hem onlar sadece haşere.
Emri ver.
Toplar hazır komutanım!
- Ateş! - Ateş!
Topu ateşleyin!
Vaktini boşa harcıyorsun.
Öyle mi?
Bir canavar, hapishanemdeki tüm haşereleri serbest bırakıyor,
17 adamımı ve hatta şansölyeyi öldürüyor.
Sen ise masum olduğunu söylüyorsun.
Sadece geçerken uğramışsın, sırtında da çalıntı bir polis üniforması varmış.
Nasıl göründüğünü biliyorum.
Ama benim haberim yoktu.
Kes şunu Wrenbrick.
- Benim hapishanem, benim kurallarım. -Öyle yaparsan konuşamaz ki.
Konuşacak. Şimdi...
- O canavar nereye kaçtı? - Bilen birine sor!
Adam bilmiyorum diyor işte.
Sen de bu haşerenin sözüne inanıyor musun?
Polis dostların savaşta yaptıklarını biliyor mu Philostrate?
Tirnanoc'ta sparas hayranıymışsın, değil mi?
Bu da ne demek şimdi?
Hadi, anlat.
Komutanının emrine nasıl karşı gelmeye çalıştığını anlat.
O haşere canavarlarını kurtarmak için insanların hayatını riske attığını anlat.
Savaşın bununla bir ilgisi yok.
Orduya da yalan söyledin.
Değil mi?
İnsan olduğunu söyledin.
Şimdi de bize yalan söylüyorsun.
Rahat bırak onu!
Bu geceliğine.
Düşünmesi için zaman tanı.
Dediğini yap.
Adamlar haklı.
Başından beri
yalan söylüyorduk.
Dur, polis!
Lanet olsun, tam bok çukuru.
Burada değil.
Haşere kaltağı.
Kara Kuzgun inine kaçmıştır.
Oraya bakalım.
Merhamet edin! Acıyın!
Seni kafamın içinde hissettim.
Nasıl?
Başımın üzerindeki bıçağa bakınca anladım.
Bu sefer...
Bu sefer sonum gelmişti.
İç.
Haydi.
Ne olacağını bilmek ayrı,
dile getirmek ayrı.
İnsan neyin önemli olduğunu düşünmeye başlıyor, değil mi?
Her neyse...
Gözlerden uzak durduğun sürece şimdilik güvendesin.
Güvende. Güvende ama kafeste.
Onların istediği de bu zaten.
İnsanların silahları ve askerleri var, bizimse...
Hiçbir şeyimiz yok.
Ver şunu.
Sağ ol.
En son ne zaman mutlu olduğumu hatırlamaya çalışıyordum.
Gerçek anlamda mutlu yani.
Yaşlı bir meşe ağacının tepesindeydim.
Hatırlıyor musun? Sen de yanımdaydın.
Uzun zaman önceydi.
Başkasının hayatıymış gibi geliyor.
Savaş başladığında bana birlikte kaçalım demiştin, keşke kabul etseydim.
Sana korkak dememem gerekirdi.
Sen tanıdığım en cesur insansın.
Benim de keşke söylemeseydim dediğim şeyler var.
Senin kıymetini bilemedim, Philo'nun aramıza girmesine izin vermemeliydim.
Ne kadar üzüldüm anlatamam, kelimeler kifayetsiz kalır.
İyi yönleri de var ama, değil mi?
Onun sayesinde sağ salim çıkabildin.
Ne demek istiyorsun?
Philo yaptı. Seni kurtaran oydu, değil mi?
Değil mi?
Bir dahaki sefere bizi öldürürler.
Bir dahakine bizi öldürürler.
Korkuyorlar. Korkmaları lazım.
Ne de olsa serbest bir sparas var.
Onlar için mazeret mi üretiyoruz?
O tekmeden sonra bile mi?
Dışarıdan suçlu göründüğüm kesin.
Şansölyenin burada olacağını nereden bilebilir?
Şans eseri olmalı.
Hâlâ dedektifçilik mi oynuyoruz?
Peri mahkûmlar için gelmişti.
- Neden? - Neden?
Neden?
Neden? Neden umurumuzda olsun?
Neden umurumuzda olsun?
Neden umurumuzda olsun? Asıl soru bu.
Çünkü insanlar ölüyor.
Sparaslar da ölüyordu, öyle değil mi?
Gözümüzün önünde katlediliyorlardı.
Onu durdurabilirdik.
Tek yapmamız gereken, peri olduğumuzu itiraf etmekti.
Öyle yaparak sparasları kurtaramazdım. Sadece benim hayatım mahvolurdu.
Evet, tabii ki.
Bizim insan gibi görünmemiz
çok daha önemli.
Mecburdum.
Bizi sevmiyorlar.
Hayır!
- Mecburdum! - Hayır!
- Nefret ediyorlar. - Hayır!
Biz nefret ediyoruz.
Philo ile ilişkimiz sona erdi. Beni hapse attıran oydu.
-Ölebilirdim. - Bunu biliyordu. Tehlikeli olduğu hâlde
seni kurtarmaya gitti.
Tam da ona göre.
Kahraman olmaya çalışarak içini rahatlatmaya çalışıyor.
- Lanet olası Philo. - En azından hayatta.
Karaşeri hâlâ kıvranıyor.
Şimdi ne yapmam gerekiyor? Gidip onu kurtarayım mı?
Umutsuzluk Kalesi'nin yanına bile yaklaşamazsın.
Ordu tüm köşe başlarını tutmuş, kaçan mahkûmları arıyor.
- O neden burada? - Burada kalıyorum.
Uzun hikâye ama bir dakika.
Kafam karıştı. Philo kurtarmadıysa nasıl kaçtın o zaman?
Duymadın mı?
Sokak'ta herkesin dilinde.
Ne?
Bir sparas yapmış.
Sparas mı?
- Kusacağım. - Neden? Ne oldu?
Görüş gücü artık onda.
Onun gözünden görüyor.
Gördüğün şeyler.
Beni öldürmeye geliyor.
Git başımdan.
Kendimden nefret etmiyorum.
Gerçekten mi? İnsanın saflığı hakkında papazın bize zorla öğrettiği
onca şeyden sonra bile mi?
Peri olmak günahtır.
O saçmalıklara hiç inanmadık.
Yine de koşa koşa gidip orduya katılmadık mı?
Yine de polis olmadık mı?
Yardım etmek için...
Bizim gibilere yardım etmek için.
Kendimize yardım etmek için.
Haşerelerden nefret edenlerin arasında saklanmak
-üniforma giyiyorsan çok daha kolay. - Artık saklanmıyorum.
Polise yardım etmek perilere zarar verir.
Saklanıyorsun.
Polise yardım etmek perilere zarar verir.
Saklanıyorsun.
Perilere zarar verir.
Saklanıyorsun.
Polise yardım etmek perilere zarar verir.
Sana neden zarar vermek istesin ki?
Bilmiyorum. Sadece yapacağını biliyorum.
Kaç o zaman. Kaç, hayatını kurtar.
- Nereye gideyim? - Nereye olursa.
Burası hariç her yer olur.
Hayır, görüş öyle bir şey değil.
Ne yaparsam yapayım gerçekleşecek.
Kim demiş? Mima mı?
Ne zamandan beri Mimaların söylediklerine inanıyorsun?
Gördüklerim gerçek olmaya başladığından beri.
Mimaları unut.
Seni buradan çıkaracağım,
ağda açtığım delikten geçeceğiz.
Darius'u duydun. Ordu gök yüzünü izliyor.
Gece gideriz, alçaktan uçarız.
Biz mi?
Sen ve ben.
Seninle geleceğim.
Yani Philo Umutsuzluk Kalesi'nde hapisken benimle kaçacaksın, öyle mi?
Sana yardım etmek istiyorum.
Yardıma ihtiyacın var. İzin ver, yardım edeyim.
Ben...
Olmaz.
Olmaz mı?
- Olmaz. - Seni seviyorum.
Sevdiğimi biliyorsun.
Söz verirken samimi olduğunu da biliyorum.
- Tabii ki samimiyim. - Ama sana bel bağlayamam.
Neler çektiğimi hiç bilmiyorsun
çünkü benden daha önemli birisi veya bir şeyler hep oluyor.
Saçmalama. Saçmalıyorsun.
Şok geçiriyorsun.
Bu gece ölümden döndün.
O yüzden benimle kaçmak şu anda iyi bir fikirmiş gibi geliyor.
Ama yarın başka bir amaç bulursun, sonraki gün de yine başka bir amaç.
Fikrini değiştireceksin Vini. Aynı şeyi tekrar yaşamak istemiyorum. Yapamam.
-Özür dilerim. Sadece... - Hayır, ben...
İyi niyetli olduğunu biliyorum.
Ama senin için neyin önemli olduğunu birçok kez gösterdin.
Ben değilim.
Bir kamu görevlisinin, hem de uluslarımızı
barıştırmaya çalışan bir kamu görevlisinin idam edileceğini öğrenince
seyirci kalamadım.
Devletiniz zaten birçok kayıp yaşadı.
Evet. En içten özürlerimi sunuyorum Bay Millworthy.
- Tüm suçlamalar düşürüldü. - Yani serbest miyim?
Evet, konusu açılmışken,
Deli Jonah'ın estirdiği terörle ilgili
düzgün bir soruşturma tabii ki yapılacak.
Ama açıkçası, o zamana kadar size ihtiyacımız var.
Kuracağımız geçici hükûmete sizin de katılmanızı istiyoruz.
Nazik teklifiniz için çok teşekkür ederim.
Ama sahnede öğrendiğim bir şey varsa
o da zamanı gelince sahneden inmek.
Zamanlama her şeyden önemli. Size iyi şanslar.
Kusuruma bakmazsanız...
Bay Millworthy, ölümün kıyısından dönmenin ne demek olduğunu biliyorum.
Binbaşı, çok yorgunum. Ne derseniz deyin burada kalamam.
Burgue bizim baş müttefikimiz ama şu anda hükûmette kaos hâkim.
Oradakiler ahmak. Birbirlerinin boğazına sarılmaya hazır muhterisler.
Siz ise yılanların arasındaki dürüst bir adamsınız.
Kafası çalışan bir adamsınız.
Evet, mümkünse kafamı uçurmasınlar istiyorum.
Giderseniz de kimse sizi suçlamaz,
özellikle de bunca intikam söylentisi varken.
-İntikam mı? -Şansölyenin öldürülmesinin intikamı.
Sokak'taki periler teröristlere yataklık etti.
Tabii ki bunun bir sonucu olacak.
- Haberiniz vardır diye düşünmüştüm. - Hayır, haberim yoktu.
Perilere doğrudan savaş açılmasını isteyen
ve eskiden azınlıkta olan görüş,
şimdi çoğunluğun görüşü hâline gelmiş.
-Şey... - Duyduğuma göre
Karnaval Sokağı yerle bir edilebilirmiş.
Yakılıp yıkılabilirmiş.
Hayır, öyle şey olmaz.
Benim hükûmetimin prensipte bir itirazı yok
ama biz de zaten iç savaş yaşıyoruz.
Baş müttefikimizin kendi içine kapanmasını istemeyiz.
İyiler olanlara seyirci kalıp hiçbir şey yapmadığında
neler olduğunu biliyorsunuz Bay Millworthy.
Evet.
Evet, biliyorum.
Al.
Kötü zamanlamanın böylesi.
Vignette için geldiğini biliyorum.
Sparasla bir ilgin yoktu.
O kadarını Çavuş bile anlıyor.
Nereden biliyorsun?
Üniforma için pusu kurduğunuz adamlar.
Liksirli dart kullanmışsınız.
Polis arkadaşların zarar görmesin istemişsin.
Öyle bir katliamda senin parmağının olması mantıksız.
Bunu müdüre anlat.
Çavuş, müdürün amirleriyle konuşacak.
O şeyi yakalamamıza yardım et.
İstesem bile
yaratık şekil değiştiriyor. Herkes olabilir.
Ama cinayetler...
Bağlantılı değiller. Elimizde hiçbir ipucu yok.
Saygısızlık etmek istemem, müfettiş
ama bence o konuda yanılıyorsun.
Bir düşünsene. Öldürülen teğmenin cesedine
Piksiler yapmış süsü verilmişti.
İki Kara Kuzgun cinayetine de
Burgue yapmış süsü verilmişti.
Dün gece de perilerden nefret eden şansölyemiz öldürüldü
ve kızgın peri mahkûmlar serbest bırakıldı.
Tüm cinayetler, insanlarla perileri birbirine düşürmek için tasarlanmış gibi.
Sparaslar canlı canlı yakıldı Berwick.
Vatanlarını parçalara ayırıp
kâr etmek isteyen insanların başlattığı bir savaşta hem de.
Bizi öldürmek istemeleri gayet normal!
Sesini yükseltme. O canavar, şansölyemizin karnını deşti.
Asıl canavar o.
O ve onun gibiler,
perileri ezenler.
Benim gibi perileri.
Niye böyle konuşuyorsun?
Rica ediyorum Berwick.
Defol git.
Gardiyan!
Teşekkürler.
Bir şey mi diyecektin?
Sende ne bulduklarını merak ediyorum.
- Kimin? - Sevdiğim herkesin.
Philo'yu diyorsun.
Tourmaline'le arkadaş olmadıysanız tabii.
Bana iyi davrandı. Daha önce bana iyi davranan pek olmamıştı.
Neden acaba?
Philo'yu mahvettin.
Senin yüzünden her şeyden vazgeçti.
Tourmaline'i de mi mahvedeceksin?
Bilmiyorum.
O ikimizin arasında bir mesele.
Evet.
Haklısın.
Özür dilerim.
Yahni nasıl olmuş?
Tourmaline'in yemeklerini öteden beri severim.
Başka yönlerini de severim tabii.
Yemeği ben yaptım.
Marrok sever misin?
Sakin ol.
Şaka yapıyorum.
Tourmaline'in gitmesi gerekiyor Darius.
Onu gerçekten seviyorsan bana yardım et.
Ziyaretçilerimiz var.
Bir tur daha mı istiyorsun?
Senin için gelmedik.
Kaine.
Vini.
Tanrılara şükür. Seni kurtarmaya gelmiştik.
- Sizi aptallar. - Bu ne hâl böyle?
Nasıl çıktınız?
Bizi yakalamışlardı ama diğer mahkûmlarla boğuşmaya başladılar,
fırsattan istifade kaçtık.
- Ama Philo... - Philo uçamıyor.
- O yüzden onu geride mi bıraktınız? - Yazık oldu.
-Üzgünüm. - Polis!
Lanet olsun!
Kahretsin!
Vini, durum tamamen değişti.
Kaçan mahkûmlar boş durmadı.
Büyük planlar yapılıyor Vini.
Burada olmaz.
O marrok bizi duyabilir. Başkaları da olabilir.
Saklanma yerimizi taşıyoruz. Hadi.
- Ben... - Ne oldu?
Benden bu kadar.
Bu da ne demek şimdi?
Kavga, tüm bu olanlar... Artık yapamam.
- Aklını kaçırmış. - Vini.
Beklediğimiz an geldi.
- O ağı yırtıp atacağız. - Güzel.
Umarım öyle yaparsınız. Sadece...
- Bensiz yapmanız gerekecek. - Neden?
- Daha önemli bir işin mi var? - Birine bir söz verdim.
Vini, en iyimiz sensin.
Yaklaşan olayın bir parçası olman gerekiyor.
Ben artık yokum. Üzgünüm.
Peki, biz de üzgünüz.
Doğru mu?
Onları gönderdin mi?
Benim için asıl önemli olan sensin.
Lütfen buradan gidebilir miyiz?
Lütfen.
- Olur mu? - Olur.
- Tamam. - Evet!
Ayağa kalk.
Yine mi?
Rycroft Philostrate,
o haşere canavarını yakalamamıza yardım etmen şartıyla
polis gözetimine teslim edileceksin.
Ya da burada kalıp çürüyebilirsin.
Haşere canavarı mı?
Onlara yalan söyle.
Ne duymak istiyorlarsa onu söyle.
Yeter ki bizi buradan çıkar.
Ne diyorsun Philostrate?
Tamam.
Yardım ederim.
Alt yazı çevirmeni: Salih Bayram
Proje Kontrol Sorumlusu Volkan Keleş