1
00:01:36,180 --> 00:01:37,890
ผมไม่ชอบตื่นมาอารมณ์เสีย
2
00:01:41,894 --> 00:01:44,021
ก็อย่าสิ คุณไม่ต้องอารมณ์เสียก็ได้
3
00:01:46,732 --> 00:01:49,902
ถ้าคุณเลิกดื้อรั้นและให้โอกาสที่นี่...
4
00:01:49,902 --> 00:01:51,362
ผมพยายามแล้ว ที่รัก
5
00:01:52,613 --> 00:01:55,449
แต่คุณก็รู้ว่าผมเคยอยู่อย่างชาวบ้าน
6
00:01:55,449 --> 00:01:59,286
เคยถูกจับเป็นเชลย ดังนั้นอย่าว่ากันเลย
ถ้าผมไม่เห็นข้อดีอะไร
7
00:01:59,286 --> 00:02:01,080
ที่นี่ยอมรับเรา
8
00:02:02,414 --> 00:02:04,250
เราใช้ชีวิตกันที่นี่ได้
9
00:02:04,250 --> 00:02:06,126
คุณออกตัวแทนที่นี่ได้ยังไง
10
00:02:06,669 --> 00:02:08,295
เราไม่มีอนาคตที่นี่เลย
11
00:02:09,338 --> 00:02:10,297
ชีวิตมันไม่ใช่แบบนี้
12
00:02:11,632 --> 00:02:13,092
ใช่สิ นี่คือชีวิต
13
00:02:14,134 --> 00:02:17,847
แต่มันจะไม่ใช่หากคุณยังฝืนมันอยู่
เข้าใจไหมคะ
14
00:02:21,475 --> 00:02:22,518
พวกเขาจะฆ่าคุณ
15
00:02:22,518 --> 00:02:25,396
ก็แหงน่ะสิ เพราะพวกมันเป็นฆาตกร
16
00:02:26,522 --> 00:02:29,692
- พวกมันฆ่าใครก็ได้...
- ไม่ใช่ใครก็ได้ อะเกรอัส คุณต่างหาก
17
00:02:29,692 --> 00:02:32,152
ลีโอโนราบอกฉันว่าพวกเขาจะฆ่าคุณ
18
00:02:34,071 --> 00:02:35,489
เธอขู่เอาชีวิตผมเหรอ
19
00:02:35,865 --> 00:02:37,408
สําหรับเธอ คุณคือภัยคุกคาม
20
00:02:37,783 --> 00:02:39,243
วิธีการที่คุณพูดและคิด
21
00:02:39,243 --> 00:02:42,788
ถ้าคุณหาวิธีใช้ชีวิตที่นี่ไม่ได้
ถ้าฉันโน้มน้าวใจคุณไม่ได้ ก็ใช่
22
00:02:42,788 --> 00:02:44,456
นั่นก็คือสิ่งที่เธอจะทํา
23
00:02:45,666 --> 00:02:48,210
และคุณคิดจะปิดเป็นความลับจากผม
24
00:02:48,210 --> 00:02:50,546
- ฉันพยายามปกป้องคุณ
- ด้วยการโกหกผมน่ะเหรอ
25
00:02:50,546 --> 00:02:53,507
คุณก็โกหกฉัน
เรื่องที่เกิดกับเจ้าหน้าที่พวกนั้นไม่ใช่รึไง
26
00:02:53,507 --> 00:02:55,676
ไม่ใช่เพื่อปกป้องฉันเหมือนกันรึไง
27
00:03:00,431 --> 00:03:02,766
ดูสิว่าที่แห่งนี้
ทําให้เรากลายเป็นอะไรไปแล้ว
28
00:03:04,602 --> 00:03:06,353
ไม่ใช่ที่แห่งนี้หรอก อะเกรอัส
29
00:03:12,109 --> 00:03:14,236
เราเลือกที่จะเชื่อใจกันและกันได้
30
00:03:16,447 --> 00:03:18,574
ฉันอยากลองนะ คุณจะลองไหม
31
00:03:27,499 --> 00:03:29,877
งั้นบอกฉันมา ตามตรง
32
00:03:31,712 --> 00:03:34,340
คุณจะปล่อยใจให้มีความสุขที่นี่ได้ไหม
33
00:03:41,555 --> 00:03:43,140
คุณมีความสุขที่นี่งั้นเหรอ
34
00:03:46,602 --> 00:03:49,146
ฉันไม่แน่ใจว่าจะเรียกว่าความสุขได้ไหม
35
00:03:49,939 --> 00:03:52,858
มันช่างแตกต่าง
ไปจากทุกอย่างที่ฉันเคยรู้จัก
36
00:03:54,860 --> 00:03:57,112
แต่ที่แห่งนี้มีความสัตย์จริงอยู่ข้อหนึ่ง
37
00:03:57,863 --> 00:04:00,491
ฉันไม่รู้สึกเป็นสัตว์เลี้ยง
ที่ถูกตามใจอยู่ในกรง
38
00:04:02,660 --> 00:04:03,577
และ...
39
00:04:06,413 --> 00:04:08,082
มันเหมือนทั้งชีวิตฉัน
40
00:04:09,416 --> 00:04:10,709
ฉันมีสิ่งนี้
41
00:04:11,877 --> 00:04:13,128
เสียงกรีดร้องนี้
42
00:04:14,296 --> 00:04:15,839
ที่ก่อตัวขึ้นในใจฉัน
43
00:04:16,882 --> 00:04:21,053
และที่นี่ ถ้าฉันอยากกรีดร้อง
ฉันก็ร้องออกมาดังๆ ได้
44
00:04:23,222 --> 00:04:25,224
ฉันมีสิทธิ์ต้องการสิ่งต่างๆ จากที่นี่
45
00:04:26,350 --> 00:04:29,436
ฉันมีสิทธิ์เลือกตามใจตัวเอง
โดยไม่ต้องละอายใจ
46
00:04:32,690 --> 00:04:34,233
แล้วคุณเลือกอะไร
47
00:04:36,568 --> 00:04:37,820
คุณ
48
00:04:39,029 --> 00:04:40,698
แน่นอนว่าเลือกคุณ
49
00:04:42,032 --> 00:04:45,452
ฉันเลือกทุกๆ วันที่นี่ได้
และฉันจะเลือกคุณเสมอ
50
00:04:47,037 --> 00:04:48,664
เข้าใจไหมคะ
51
00:04:55,504 --> 00:04:58,048
คุณเชื่อมั่นกับที่แห่งนี้จริงๆ สินะ
52
00:05:06,098 --> 00:05:09,560
และผมเพิ่งสัญญาว่าจะเชื่อใจคุณ
53
00:05:09,560 --> 00:05:12,938
และโชคไม่ค่อยดี
ที่ผมเป็นคนรักษาสัญญาซะด้วย ดังนั้น...
54
00:05:14,356 --> 00:05:15,816
ก็ได้
55
00:05:18,569 --> 00:05:19,778
ได้เหรอ
56
00:05:20,988 --> 00:05:24,199
ใช่ ผมจะเลิกต่อต้านมัน
57
00:05:24,867 --> 00:05:26,994
และพยายามมีความสุขที่นี่
58
00:05:28,620 --> 00:05:29,580
เพื่อคุณ
59
00:05:31,582 --> 00:05:32,624
จริงเหรอคะ
60
00:06:17,586 --> 00:06:20,422
ดังอีก ไม่งั้นพวกเขาไม่ได้ยินคุณหรอก
61
00:06:39,274 --> 00:06:41,610
- ชาเพิ่มไหม ที่รัก
- ไม่ค่ะ ขอบคุณ ที่รัก
62
00:06:44,947 --> 00:06:46,281
ชาหน่อยไหม แคสเตอร์
63
00:06:58,210 --> 00:07:02,172
ผมรู้ว่าผมเข้าใจช้า ร่วมมือช้า
64
00:07:02,172 --> 00:07:05,008
ผมคิดว่าคุณน่าจะรู้ว่าผมเสียใจกับเรื่องนั้น
65
00:07:07,594 --> 00:07:10,722
เปลี่ยนใจเร็วเสียเหลือเกินนะ สหาย
66
00:07:11,640 --> 00:07:13,308
จู่ๆ ทําไมถึงพูดขึ้นมาล่ะ
67
00:07:16,228 --> 00:07:17,855
อิโมเจนมีความสุขที่นี่
68
00:07:20,399 --> 00:07:24,319
ผมไม่ใช่คนดื้อรั้น
ขนาดจะไม่ลองมีความสุขดูบ้าง
69
00:07:25,946 --> 00:07:26,864
เพื่อเห็นแก่เธอ
70
00:07:29,658 --> 00:07:31,160
พยายามเห็นในสิ่งที่เธอเห็น
71
00:07:34,413 --> 00:07:35,622
ดีใจที่ได้ยินแบบนั้น
72
00:07:38,250 --> 00:07:39,668
มันต้องใช้เวลา
73
00:07:41,295 --> 00:07:44,006
แม้แต่กับพวกเราที่ต่อสู้เพื่อที่แห่งนี้
74
00:07:45,299 --> 00:07:48,218
มีบางสิ่งที่สุดพิเศษเกิดขึ้นที่นี่
75
00:07:50,345 --> 00:07:52,556
และผมตัดสินใจจะเลิกต่อต้านมัน
76
00:08:00,147 --> 00:08:01,190
มากับผมสิ
77
00:08:02,983 --> 00:08:03,859
มาเถอะ
78
00:08:09,740 --> 00:08:11,408
วันนี้เป็นวันพิเศษ
79
00:08:11,783 --> 00:08:15,162
เป็นวันครบรอบการปฏิวัติ
80
00:08:16,955 --> 00:08:20,334
จะมีการดื่มฉลองและเต้นรํา
81
00:08:23,003 --> 00:08:24,963
และผมคิดว่าบางทีวันนี้
82
00:08:26,423 --> 00:08:28,300
คือวันที่ผมมอบสิ่งนี้ให้คุณ
83
00:08:29,843 --> 00:08:31,637
ฉันเคยเห็นคนอ่านมันมาก่อน
84
00:08:32,804 --> 00:08:35,849
นี่คือการปฏิวัติ
85
00:08:35,849 --> 00:08:39,561
เขียนโดยสหายลีโอโนรา
ตอนที่เธอยังอยู่ในคุก
86
00:08:40,520 --> 00:08:42,231
เธอเป็นอาชญากรงั้นเหรอ
87
00:08:43,148 --> 00:08:45,442
ถ้าเพียงแต่ความจนถือเป็นอาชญากรรม
88
00:08:45,442 --> 00:08:47,277
ในฐานะคนรับใช้ เธอต้องกินเศษอาหาร
89
00:08:47,277 --> 00:08:49,821
จากโต๊ะกินข้าวเจ้านาย
โดยที่เขาไม่อนุญาต
90
00:08:49,821 --> 00:08:53,283
สามปีที่ต้องใช้แรงงานหนักเพราะเรื่องนี้
91
00:08:54,326 --> 00:08:56,370
หัวใจเธอแหลกสลายในคุกนั่น
92
00:08:57,120 --> 00:08:59,998
แต่แล้ววันหนึ่ง พวกนั้นใช้เธอลากก้อนหิน
93
00:08:59,998 --> 00:09:03,168
เธอเห็นบางสิ่งส่องประกายสีเขียว
อยู่ท่ามกลางกองก้อนหิน
94
00:09:03,168 --> 00:09:04,419
มันเป็นแค่วัชพืช
95
00:09:04,920 --> 00:09:07,673
แต่มันมีชีวิตและเติบโต
96
00:09:07,673 --> 00:09:09,549
และมันมอบความหวังให้เธอ
97
00:09:11,677 --> 00:09:14,680
ไม่สิ สหาย มันทําให้เธอเดือดดาล
98
00:09:15,514 --> 00:09:20,185
ว่าเธอต้องถูกด้อยค่ามาคลําหาวัชพืช
เพียงเพื่อสัมผัสสิ่งที่มีชีวิต
99
00:09:22,062 --> 00:09:26,733
สหายลีโอโนราตัดสินใจวันนั้นว่า
เธอจะไม่ทํางานให้พวกคนใหญ่คนโต
100
00:09:26,733 --> 00:09:29,027
แต่จะทําเพื่อคนยากจนและไร้อํานาจ
101
00:09:29,403 --> 00:09:31,363
ทําไมคนมากมายต้องทนทรมาน
102
00:09:31,697 --> 00:09:34,283
เพื่อทําให้ชีวิตคนแค่หยิบมือง่ายดายขึ้น
103
00:09:34,283 --> 00:09:37,661
ไม่มีใครเป็นไท
จนกว่าทุกคนจะอยู่อย่างเสมอภาค
104
00:09:38,120 --> 00:09:40,122
เธอเป็นสตรีที่น่าทึ่งจริงๆ
105
00:09:41,873 --> 00:09:45,252
- ใช่ ช่างสร้างแรงบันดาลใจ
- ใช่
106
00:09:46,044 --> 00:09:48,005
เมื่อเธอได้เห็นความจริง
107
00:09:48,797 --> 00:09:50,048
เธอจึงต้องแบ่งปันมัน
108
00:09:51,466 --> 00:09:52,801
และตอนนี้
109
00:09:53,969 --> 00:09:55,387
ผมขอแบ่งปันมันกับคุณ
110
00:09:56,888 --> 00:09:58,098
ขอบคุณ สหาย
111
00:09:59,808 --> 00:10:03,103
เราควรไปได้แล้ว
เราคงไม่อยากไปทํางานสาย
112
00:10:04,604 --> 00:10:08,108
คุณไม่ต้องให้ผมเดินไปส่งหรอก
คุณรู้ทางดี
113
00:10:18,785 --> 00:10:21,621
และเราค่อยมาฉลองกันทีหลังนะ สหาย
114
00:10:25,167 --> 00:10:26,209
ได้
115
00:10:34,885 --> 00:10:37,387
ดูเหมือนจะตบตาแคสเตอร์ได้สนิท
116
00:10:37,387 --> 00:10:40,974
ชั่วจังหวะหนึ่ง
ผมนึกว่าเขากล่อมจนคุณเชื่อได้
117
00:10:40,974 --> 00:10:42,768
มันเป็นเรื่องราวน่าสนใจเกินต้าน
118
00:10:44,478 --> 00:10:45,896
โฆษณาชวนเชื่อชัดๆ
119
00:10:46,938 --> 00:10:50,776
มันเป็นสิ่งสวยงามที่คิดได้ว่า
โลกนี้จะแตกต่างจากเดิมได้
120
00:10:50,776 --> 00:10:51,777
สวยงาม
121
00:10:53,028 --> 00:10:54,279
แต่อันตราย
122
00:10:59,701 --> 00:11:01,328
เราไม่มีวันปลอดภัยที่นี่
123
00:11:02,621 --> 00:11:03,538
งั้นเราหนีเถอะ
124
00:11:38,782 --> 00:11:41,118
เราพร้อมจะไปแล้ว นายช่วยได้ไหม
125
00:11:43,620 --> 00:11:44,788
ถ้าฉันช่วยได้...
126
00:11:44,788 --> 00:11:46,873
นายจะได้กลับบ้านแบบร่ํารวย รวยมากๆ
127
00:11:52,254 --> 00:11:53,797
ต้องอยู่โกดังสินค้าหลายสัปดาห์
128
00:11:53,797 --> 00:11:57,134
ชั้นใต้สุดของท้องเรือ
คิดว่าเมียนายจะทนไหวไหมล่ะ
129
00:11:57,134 --> 00:11:59,594
- ได้
- เพราะถ้าเธอทนไม่ไหว...
130
00:11:59,594 --> 00:12:00,971
เธอทนไหวแน่
131
00:12:04,683 --> 00:12:06,643
แยกตัวออกมาช่วงปาร์ตี้
132
00:12:08,270 --> 00:12:10,689
- ไปเจอฉันที่อู่เรือ
- กลางวันแสกๆ น่ะเหรอ
133
00:12:10,689 --> 00:12:12,983
จะมีเรือออกจากท่า
134
00:12:12,983 --> 00:12:16,194
อาจไม่มีเรือออกอีกเป็นสัปดาห์
เพราะมีการตั้งด่าน
135
00:12:18,113 --> 00:12:19,614
งั้นต้องเป็นวันนี้สินะ
136
00:12:51,980 --> 00:12:53,857
ไปกับเรา สหาย
137
00:13:03,325 --> 00:13:04,242
เดี๋ยวนี้
138
00:14:36,209 --> 00:14:37,544
นี่สําหรับนาย
139
00:15:03,653 --> 00:15:05,697
ฉันมีเซอร์ไพรส์ให้นาย
140
00:15:19,377 --> 00:15:20,629
เขามาทําอะไรที่นี่
141
00:15:20,837 --> 00:15:23,715
เขาพูดพล่ามแต่เรื่องไร้สาระ
142
00:15:24,090 --> 00:15:27,218
แต่ฉันคิดว่าเขามีแผน
ถ้านายจะเรียกมันว่าแผน
143
00:15:27,927 --> 00:15:29,679
อยากจะลักพาตัวน้องสาวเขา
144
00:15:31,056 --> 00:15:33,850
- และแน่นอนว่าฆ่านาย
- ไม่ ไม่จริง ฉัน...
145
00:15:33,850 --> 00:15:36,353
ผมมีข้อมูลมาให้คุณ
146
00:15:37,687 --> 00:15:41,691
เขามาถึงหลายวันก่อน
พร้อมเจตนาไม่รู้จักโตแบบเด็กๆ
147
00:15:41,691 --> 00:15:45,820
แรงอาฆาตแค้นพร้อมปืนพก
โชคดีของนายที่เราสกัดจับเขาได้
148
00:15:47,364 --> 00:15:50,325
ฉันไม่มีเวลาหรือความอดทน
149
00:15:50,533 --> 00:15:54,329
ที่จะสั่งสอนพวกผู้ดี
ที่หลอกตัวเองทุกคนที่ฉันเจอหรอกนะ
150
00:15:56,539 --> 00:15:58,625
บางคนก็คุ้มกับการเสียเวลา
151
00:16:02,587 --> 00:16:05,256
แต่ฉันไม่รู้จักหมอนี่ดีพอที่จะพูดได้
152
00:16:07,550 --> 00:16:08,760
แต่นายรู้จัก
153
00:16:10,720 --> 00:16:13,390
และฉันเชื่อว่าเขาทําความผิดใหญ่หลวง
154
00:16:14,599 --> 00:16:16,893
ดังนั้นฉันจะให้นายตัดสิน
155
00:16:25,902 --> 00:16:26,986
ไม่
156
00:16:26,986 --> 00:16:28,905
น้องสาวฉันไม่มีวันให้อภัยนายแน่
157
00:16:28,905 --> 00:16:31,533
เธอไม่มีวันรู้เว้นแต่ว่าเขาจะบอก
158
00:16:35,245 --> 00:16:37,497
ได้โปรด อย่า
159
00:16:38,707 --> 00:16:40,417
ขอร้องละ อะเกรอัส ได้โปรด
160
00:16:40,959 --> 00:16:42,877
อย่ายิง
161
00:16:46,047 --> 00:16:47,674
เดี๋ยว
162
00:16:48,425 --> 00:16:50,635
ได้โปรด ได้โปรด ขอร้องละ
163
00:17:06,943 --> 00:17:08,737
เขาควรได้โอกาส สหาย
164
00:17:11,865 --> 00:17:15,118
ถ้าผมได้โอกาส ทุกคนก็ควรได้
165
00:17:17,454 --> 00:17:18,621
ดีมาก
166
00:17:20,623 --> 00:17:23,585
ฉันเชื่อว่านายจะดูแลให้เขาทําตัวดีๆ
167
00:17:24,335 --> 00:17:25,295
อะไรนะ
168
00:17:26,296 --> 00:17:28,006
นายเป็นคนไว้ชีวิตเขา
169
00:17:29,382 --> 00:17:31,426
ทีนี้นายต้องรับผิดชอบชีวิตเขา
170
00:17:32,719 --> 00:17:35,263
หวังว่าเขาจะไม่ทําให้นายผิดหวังนะ
171
00:17:38,933 --> 00:17:40,977
ได้โปรด อย่า
172
00:17:41,519 --> 00:17:42,437
ลักพาตัวฉันเหรอ
173
00:17:43,062 --> 00:17:46,274
นั่นแผนพี่เหรอ เอซรา พี่นี่โง่ชะมัด
174
00:17:46,608 --> 00:17:48,693
พี่จะกล่อมให้ฉันยอมจํานนหรือไง
175
00:17:48,818 --> 00:17:50,195
- พี่...
- พี่คงนึกสินะ
176
00:17:50,195 --> 00:17:52,947
ว่าอะเกรอัสจะยืนเฉยๆ
และปล่อยให้พี่ลักพาตัวฉันไป
177
00:17:52,947 --> 00:17:54,908
หรือว่าพี่จะยิงเขา
178
00:17:54,908 --> 00:17:57,994
- พี่รู้ตัวดีว่าพี่ยิงไม่แม่น
- พี่สาบานว่าจะทํา...
179
00:17:59,954 --> 00:18:01,331
อะไรก็ตามที่จําเป็น
180
00:18:01,623 --> 00:18:04,000
ที่จําเป็นเพื่อทําลายความสุขฉัน
181
00:18:04,000 --> 00:18:07,128
อิโมเจน
เธอไม่เข้าใจว่าความสุขคืออะไร
182
00:18:11,049 --> 00:18:13,176
ฉันฝันร้าย
183
00:18:14,219 --> 00:18:15,512
ฝันร้ายแสนน่ากลัว
184
00:18:16,346 --> 00:18:17,722
ฝันว่าพี่จะตามหาฉัน
185
00:18:20,433 --> 00:18:22,602
และตอนนี้พี่ก็มาจริงๆ
186
00:18:22,936 --> 00:18:24,562
แต่มันน่าขายหน้าชะมัด
187
00:18:25,271 --> 00:18:28,358
- อิโมเจน พี่รักเธอ...
- แต่ไม่ได้แปลว่าพี่เป็นเจ้าของฉัน
188
00:18:30,485 --> 00:18:32,070
ไม่ พี่แค่พยายามช่วยเธอ
189
00:18:32,487 --> 00:18:33,404
จากอะไรล่ะ
190
00:18:33,780 --> 00:18:34,697
จากตัวเธอเองไง
191
00:18:36,241 --> 00:18:37,450
คือฟังนะ...
192
00:18:37,826 --> 00:18:41,704
มันเป็นหน้าที่พี่ในฐานะหัวหน้าครอบครัว
ที่จะปกป้องเกียรติของเธอ
193
00:18:42,539 --> 00:18:44,165
พี่เป็นพี่ชายเธอนะ
194
00:18:44,165 --> 00:18:47,252
ถ้าพี่ไม่ช่วยเธอจากความผิดพลาดมหันต์
แล้วใครจะช่วยล่ะ
195
00:18:47,252 --> 00:18:49,838
พี่คิดว่านี่ทําให้พี่เป็นคนเข้มแข็งสินะ
196
00:18:49,838 --> 00:18:50,880
ไม่
197
00:18:50,880 --> 00:18:54,008
พี่ก็แค่ใจอาฆาตและทะนงตัว
พี่เป็นแบบนี้มาตลอด
198
00:18:54,008 --> 00:18:55,844
เธอเองก็เป็น...
199
00:19:00,557 --> 00:19:01,641
นึกออกไหม ชายคนหนึ่ง...
200
00:19:02,350 --> 00:19:05,728
ชายที่ปกป้องชื่อเสียงวงศ์ตระกูล
ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม
201
00:19:07,438 --> 00:19:10,441
เห็นชัดว่าเธอหลงลืม
การเป็นกุลสตรีไปซะแล้ว
202
00:19:10,608 --> 00:19:13,152
ลดตัวลงมาสมสู่กับเจ้าสัตว์นี่
203
00:19:14,571 --> 00:19:18,950
พี่โชคดีมากๆ
ที่ปืนอยู่กับอะเกรอัส ไม่ใช่ฉัน
204
00:19:23,288 --> 00:19:24,747
อิโมเจน พี่ไม่ได้...
205
00:19:28,251 --> 00:19:29,335
อิโมเจน
206
00:19:34,674 --> 00:19:36,467
เราจะไม่พาเขาไปกับเรา
207
00:19:38,094 --> 00:19:39,262
ฉันพูดจริง
208
00:19:41,097 --> 00:19:44,309
คุณจะไม่มีวันอภัยให้ตัวเอง
ที่ทิ้งเขาไว้ข้างหลัง
209
00:19:45,518 --> 00:19:46,978
หรือให้อภัยผมที่ยอมให้คุณทําแบบนั้น
210
00:20:07,290 --> 00:20:08,374
อิโมเจนอยู่ไหน
211
00:20:12,587 --> 00:20:13,671
อะไร
212
00:20:15,673 --> 00:20:17,675
นายจะทําอะไรฉัน
213
00:20:19,177 --> 00:20:21,721
เราจะหนีไปจากที่นี่วันนี้
214
00:20:22,722 --> 00:20:23,598
หนีงั้นเหรอ
215
00:20:24,182 --> 00:20:27,101
- ยังไง
- นายจะไปกับเราไหม
216
00:20:29,062 --> 00:20:30,271
ไปสิ ไปแน่นอน
217
00:20:31,814 --> 00:20:33,775
งั้นนายต้องประกบฉันไว้
218
00:20:34,525 --> 00:20:36,110
และทําตามที่ฉันบอก
219
00:20:36,945 --> 00:20:38,321
เข้าใจไว้ด้วยนะ
220
00:20:42,158 --> 00:20:43,952
ฉันรู้ว่านายรักน้องสาวนาย
221
00:20:46,371 --> 00:20:48,081
เพราะงั้นถ้านายทําพัง
222
00:20:49,958 --> 00:20:51,292
พวกมันจะฆ่าเธอ
223
00:20:56,714 --> 00:20:57,924
ก็ได้
224
00:21:16,150 --> 00:21:21,197
เจ็ดปีก่อน
225
00:21:21,197 --> 00:21:24,534
การล่มสลายของเทอร์นาน็อก
226
00:21:39,549 --> 00:21:40,425
ทหารแพกต์
227
00:21:40,967 --> 00:21:41,884
ฉันนับได้หก
228
00:21:49,517 --> 00:21:51,519
นั่นฉันเอง กระสุนฉันหมด
229
00:21:53,438 --> 00:21:55,565
- นายวิ่งได้ไหม
- ไม่เร็วพอ
230
00:22:04,490 --> 00:22:05,908
นายจะทําอะไร
231
00:22:06,409 --> 00:22:08,119
- ฉันจะคุ้มกันนาย
- นายทําไม่ได้
232
00:22:08,995 --> 00:22:11,706
- นายโดนขนาบแน่
- ฉันจะตามนายไปติดๆ
233
00:22:13,291 --> 00:22:14,250
ไฟโล
234
00:22:14,667 --> 00:22:15,793
ไปสิ
235
00:23:09,972 --> 00:23:11,265
ช่วยด้วย
236
00:24:39,896 --> 00:24:40,980
นายไม่ใช่มนุษย์
237
00:24:44,859 --> 00:24:46,235
ครึ่งพิกซ์
238
00:24:50,656 --> 00:24:52,575
ไปซะ เดี๋ยวนี้
239
00:25:07,048 --> 00:25:09,133
นี่มันฟันสปาราส
240
00:25:10,676 --> 00:25:12,303
ไม่ เป็นไปไม่ได้
241
00:25:13,387 --> 00:25:15,848
อสุรกายพวกนี้ตายไปหลายศตวรรษแล้ว
242
00:25:15,848 --> 00:25:18,643
พงไพรพวกนี้เต็มไปด้วยคําร่ําลือ
243
00:25:18,643 --> 00:25:21,103
กองกําลังแพกต์จะตามเราทันตอนย่ํารุ่ง
244
00:25:21,103 --> 00:25:23,648
ก่อนนั้นแน่ถ้าพวกนั้นตัดผ่านหุบเขา
245
00:25:25,900 --> 00:25:26,817
ผู้หมวด
246
00:25:28,736 --> 00:25:32,156
- เราควรสร้างพันธมิตรกับพวกเขา
- พวกสปาราสน่ะเหรอ
247
00:25:34,492 --> 00:25:36,369
ถ้ามีคนแบบเดียวกับเธออีก
248
00:25:37,161 --> 00:25:39,205
พวกเขาจะกําบังการล่าถอยของเราได้
249
00:25:39,205 --> 00:25:42,708
อะไรทําให้นายคิดว่า
จะคุยกับสปาราสได้ จ่า
250
00:25:42,959 --> 00:25:44,585
มันเคยไว้ชีวิตเขา
251
00:25:46,629 --> 00:25:49,840
สงสัยจังว่าทําไม พวกมันชังมนุษย์
252
00:25:52,718 --> 00:25:54,720
ผู้หมวด เราต้องคิดให้ดีอีกที
253
00:25:54,720 --> 00:25:58,182
- ทําไมล่ะ
- พวกสปาราสน่าจะสูญพันธุ์ไปแล้ว
254
00:25:58,891 --> 00:26:01,894
หุบเขานี้อาจเป็นกลุ่มสุดท้ายที่เหลืออยู่
255
00:26:03,187 --> 00:26:05,106
ขอบใจ กัลโลเวย์ แค่นั้นแหละ
256
00:26:12,488 --> 00:26:14,198
ฉันอยากให้นายกลับลงไปที่หุบเขานั่น
257
00:26:14,198 --> 00:26:19,245
สําคัญมากที่เราต้องไปถึงไฮบรีเซล
แต่เราต้องชะลอกองกําลังแพกต์ให้ช้าลง
258
00:26:20,538 --> 00:26:23,457
ฉันอยากให้นายหยุดพวกมัน
ก่อนมันจะเคลื่อนกําลังมาถึงที่นี่
259
00:26:24,500 --> 00:26:25,751
หยุดยังไง
260
00:26:26,544 --> 00:26:28,963
กระสุนเพลิง ระเบิดควัน
261
00:26:31,716 --> 00:26:36,429
ฉันอยากให้นายใช้ทุกอย่างที่เรามี
และถล่มหุบเขานั่นให้เป็นทะเลเพลิง
262
00:26:38,806 --> 00:26:40,558
แล้วพวกสปาราสล่ะครับท่าน
263
00:26:41,559 --> 00:26:43,185
พวกมันจะถูกกําจัดทั้งหมด
264
00:26:45,104 --> 00:26:47,857
แต่ถ้าเราไม่ทํา คนของฉันก็ต้องตาย
265
00:26:49,734 --> 00:26:51,068
ซึ่งรวมถึงนายด้วย
266
00:26:52,069 --> 00:26:54,280
การปกป้องอสุรกายไม่ใช่สิ่งที่ฉันใส่ใจ
267
00:26:54,280 --> 00:26:57,908
เพราะตอนนี้ เราเป็นกลุ่มเดียว
ที่ปกป้องอาณานิคมของเรา
268
00:26:59,118 --> 00:27:01,162
จากกองทหารศัตรูนับหมื่นนาย
269
00:27:02,538 --> 00:27:04,457
ขออนุญาตออกความเห็นครับท่าน
270
00:27:05,416 --> 00:27:06,292
รีบพูดมา
271
00:27:06,834 --> 00:27:10,004
ผมขอลงชื่อคัดค้านคําสั่งนี้ครับ
272
00:27:11,297 --> 00:27:12,548
แจ้งให้ทราบครับ
273
00:27:15,426 --> 00:27:16,719
ตามนั้น
274
00:27:18,554 --> 00:27:20,848
ทีนี้ถูกสั่งอะไรก็ไปทําซะ จ่า
275
00:27:20,848 --> 00:27:23,434
ไม่งั้นที่จะแจ้งให้ทราบ
คือนายโดนลดตําแหน่ง
276
00:27:23,893 --> 00:27:25,144
ฉันพูดชัดเจนไหม
277
00:27:43,954 --> 00:27:44,872
มันคือสงคราม
278
00:27:48,000 --> 00:27:49,418
และพวกมันเป็นแค่คริตช์
279
00:27:55,925 --> 00:27:57,218
สั่งมาได้เลยครับ
280
00:28:15,653 --> 00:28:17,238
ปืนใหญ่พร้อมแล้ว
281
00:28:22,284 --> 00:28:24,161
- ยิงได้
- ยิงได้
282
00:28:25,287 --> 00:28:26,664
ยิงปืนใหญ่
283
00:28:58,863 --> 00:29:00,364
แกเสียเวลาเปล่าๆ
284
00:29:04,076 --> 00:29:05,202
อย่างนั้นเหรอ
285
00:29:08,456 --> 00:29:11,834
อสุรกายปล่อยพวกคริตช์
จากคุกฉันจนเกลี้ยง
286
00:29:12,668 --> 00:29:17,840
ฆ่าคนของฉันไป 17 คน
รวมถึงไอ้นายกฯ ด้วย
287
00:29:18,883 --> 00:29:21,469
นายกลับบอกว่านายไม่เกี่ยว
288
00:29:22,386 --> 00:29:26,724
แค่บังเอิญโผล่มาแถวนี้
ในชุดเครื่องแบบตํารวจที่ขโมยมา
289
00:29:28,559 --> 00:29:29,977
ฉันรู้ว่ามันดูเป็นยังไง
290
00:29:31,312 --> 00:29:33,063
แต่ฉันไม่ได้มีเอี่ยวด้วย
291
00:29:51,207 --> 00:29:53,042
พอได้แล้ว เรนบริกค์
292
00:29:53,042 --> 00:29:57,087
- คุกของฉัน กฎของฉัน
- ถ้าเขาพูดไม่ได้ เขาก็ไร้ประโยชน์
293
00:29:57,087 --> 00:29:58,756
เขาจะพูดแน่ ทีนี้...
294
00:30:00,299 --> 00:30:03,969
- ไอ้สัตว์ประหลาดนั่นหนีไปไหน
- ก็ถามคนที่รู้เอาสิวะ
295
00:30:06,555 --> 00:30:08,516
เขาบอกว่าเขาไม่รู้ไงล่ะ
296
00:30:09,391 --> 00:30:12,311
และนายเชื่อคําพูดที่เจ้าคริตช์นี่พูดงั้นรึ
297
00:30:12,311 --> 00:30:15,981
เพื่อนตํารวจของนายรู้บันทึกสงคราม
ของนายใช่ไหม ฟิโลสเตรต
298
00:30:15,981 --> 00:30:19,443
แฟนตัวยงของพวกสปาราส
สมัยอยู่เทอร์นาน็อกใช่ไหมล่ะ
299
00:30:21,695 --> 00:30:22,780
แล้วนี่อะไร
300
00:30:24,573 --> 00:30:26,575
เอาสิ บอกพวกเขา
301
00:30:28,160 --> 00:30:31,330
ว่านายพยายามฝ่าฝืนคําสั่ง
ผู้บังคับบัญชาของนายยังไง
302
00:30:32,331 --> 00:30:36,835
อยากจะเอาชีวิตมนุษย์ไปเสี่ยง
เพื่อช่วยไอ้สัตว์ประหลาดคริตช์พวกนั้น
303
00:30:40,130 --> 00:30:43,008
สงครามไม่เกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้
304
00:30:43,968 --> 00:30:45,427
โกหกกองทัพอีกต่างหาก
305
00:30:45,970 --> 00:30:46,929
ใช่ไหมล่ะ
306
00:30:47,596 --> 00:30:49,390
บอกพวกเขาว่านายเป็นมนุษย์
307
00:30:50,182 --> 00:30:51,892
แถมตอนนี้ยังโกหกเราอยู่อีก
308
00:30:55,229 --> 00:30:56,188
ปล่อยเขาซะ
309
00:30:59,275 --> 00:31:00,192
เฉพาะคืนนี้
310
00:31:00,859 --> 00:31:02,319
ปล่อยให้เขาสํานึก
311
00:31:06,740 --> 00:31:07,908
ลงมือ
312
00:31:26,844 --> 00:31:28,387
ถูกของพวกเขา
313
00:31:32,850 --> 00:31:35,227
เราโกหกมาตลอด
314
00:31:35,686 --> 00:31:38,188
ตั้งแต่ต้น
315
00:32:13,807 --> 00:32:15,017
หยุดนะ นี่ตํารวจ
316
00:32:43,837 --> 00:32:46,006
ให้ตายสิ รูหนูโสโครกชัดๆ
317
00:33:00,521 --> 00:33:01,605
เธอไม่ได้อยู่ที่นี่
318
00:33:05,359 --> 00:33:06,402
ยัยคริตช์ตัวแสบ
319
00:33:06,402 --> 00:33:08,946
เธออาจกลับไปซ่อนตัวในแบล็กเรเวน
320
00:33:09,780 --> 00:33:10,906
ไปดูที่นั่นกัน
321
00:33:28,132 --> 00:33:30,175
โปรดเมตตา เมตตาด้วย
322
00:34:10,841 --> 00:34:12,760
ฉันรู้สึกถึงเธอในหัวฉัน
323
00:34:13,552 --> 00:34:14,636
ยังไง
324
00:34:18,766 --> 00:34:22,102
ตอนฉันมองที่ใบมีดที่อยู่เหนือฉัน
ฉันรู้ทันที
325
00:34:24,772 --> 00:34:25,856
ครั้งนี้...
326
00:34:28,567 --> 00:34:30,152
ครั้งนี้ มันคือจุดจบ
327
00:34:33,530 --> 00:34:34,406
ดื่มสิ
328
00:34:35,741 --> 00:34:36,700
เอาเลย
329
00:34:45,083 --> 00:34:47,503
การรู้ว่าอะไรกําลังจะเกิดขึ้นก็เรื่องหนึ่ง
330
00:34:48,754 --> 00:34:50,506
แต่การได้เห็นมันเองมันอีกเรื่องหนึ่ง
331
00:34:53,133 --> 00:34:57,095
แต่ก็ยังทําให้เธอคิดว่า
อะไรกันแน่ที่สําคัญใช่ไหมล่ะ
332
00:34:58,722 --> 00:34:59,640
เอาเถอะ...
333
00:35:00,891 --> 00:35:03,519
ตอนนี้ปลอดภัยแล้ว
ตราบใดที่เธอกบดานเงียบๆ
334
00:35:03,519 --> 00:35:06,021
ปลอดภัย ปลอดภัยในกรง
335
00:35:07,189 --> 00:35:08,941
ในที่ที่พวกเขาอยากให้เราอยู่
336
00:35:10,442 --> 00:35:13,946
พวกมนุษย์มีปืนและทหาร ส่วนเรา...
337
00:35:15,572 --> 00:35:17,199
เราไม่มีอะไรเลย
338
00:35:22,120 --> 00:35:23,539
ขอฉันหน่อย
339
00:35:23,539 --> 00:35:24,540
ขอบใจ
340
00:35:36,426 --> 00:35:39,638
ฉันพยายามจําว่า
ครั้งสุดท้ายที่มีความสุขคือเมื่อไหร่
341
00:35:41,098 --> 00:35:43,725
มีความสุขอย่างแท้จริง
342
00:35:48,438 --> 00:35:50,482
ตอนอยู่บนต้นโอ๊กเก่าแก่
343
00:35:51,275 --> 00:35:54,152
จําได้ไหม เธอกับฉัน
344
00:35:55,320 --> 00:35:56,989
นานมาแล้วนะ
345
00:35:58,073 --> 00:36:00,033
รู้สึกเหมือนเป็นชีวิตคนอื่น
346
00:36:03,912 --> 00:36:08,750
ตอนที่สงครามเกิด
เธอให้ฉันหนีไปกับเธอ และฉันน่าจะไป
347
00:36:10,252 --> 00:36:12,880
ฉันไม่น่าเรียกเธอว่าคนขี้ขลาดตาขาว
348
00:36:12,880 --> 00:36:14,923
เธอคือคนที่กล้าหาญที่สุดที่ฉันรู้จัก
349
00:36:18,051 --> 00:36:21,763
มีสองเรื่องที่ฉันก็อยากถอนคําพูด
ถ้าฉันทําได้
350
00:36:23,849 --> 00:36:28,020
ฉันเห็นเธอเป็นของตายและฉันไม่ควร
ให้ไฟโลมาแทรกระหว่างเรา
351
00:36:29,688 --> 00:36:32,524
ไม่มีคําพูดใดจะบรรยาย
ความเสียใจของฉันได้หมด
352
00:36:38,655 --> 00:36:40,782
เขาก็มีประโยชน์ ถูกไหมล่ะ
353
00:36:41,783 --> 00:36:44,161
ที่เธอยังรอดมาครบ 32 ก็เพราะเขา
354
00:36:46,246 --> 00:36:47,497
หมายความว่าไง
355
00:36:48,916 --> 00:36:51,919
ไฟโล เขาเป็นคนแหกคุก
พาเธอออกมาไม่ใช่เหรอ
356
00:36:55,172 --> 00:36:56,006
ใช่ไหม
357
00:37:03,347 --> 00:37:05,057
พวกมันจะฆ่าเราคราวหน้า
358
00:37:10,687 --> 00:37:12,356
พวกมันจะฆ่าเราคราวหน้า
359
00:37:19,780 --> 00:37:22,074
พวกมันกลัว ก็ควรต้องกลัว
360
00:37:22,950 --> 00:37:24,993
มีสปาราสลอยนวลไปได้
361
00:37:30,248 --> 00:37:33,043
หาข้ออ้างแทนพวกมันอยู่สินะ
362
00:37:34,086 --> 00:37:36,588
ขนาดโดนเตะจนน่วม
363
00:37:36,588 --> 00:37:38,590
สภาพฉันผิดเต็มๆ
364
00:37:57,025 --> 00:38:00,112
มันรู้ได้ยังไงว่าท่านนายกฯ จะมาที่นี่
365
00:38:00,112 --> 00:38:02,072
คงต้องดวงดีแน่ๆ
366
00:38:05,075 --> 00:38:08,078
ยังเล่นบทนักสืบอยู่สินะ
367
00:38:09,329 --> 00:38:11,289
มันมาเพื่อนักโทษเฟ
368
00:38:13,792 --> 00:38:15,544
- ทําไม
- ทําไมน่ะเหรอ
369
00:38:16,294 --> 00:38:18,338
ทําไม
370
00:38:19,256 --> 00:38:20,549
ทําไม
371
00:38:21,466 --> 00:38:24,011
ทําไม เราจะสนใจไปทําไม
372
00:38:24,553 --> 00:38:26,054
เราจะสนใจไปทําไม
373
00:38:26,346 --> 00:38:28,557
เราจะสนใจไปทําไม นั่นละคําถาม
374
00:38:29,975 --> 00:38:32,060
เพราะผู้คนกําลังถูกเข่นฆ่า
375
00:38:32,060 --> 00:38:34,396
พวกสปาราสถูกฆ่าไม่ใช่รึไง
376
00:38:38,233 --> 00:38:42,362
ถูกสังหารต่อหน้าต่อตาเรา
377
00:38:43,864 --> 00:38:45,991
เราสามารถหยุดยั้งมันได้
378
00:38:47,159 --> 00:38:51,747
ที่เราต้องทําคือยอมรับว่าเป็นเฟ
379
00:38:53,874 --> 00:38:57,377
มันคงไม่ช่วยให้สปาราสรอดหรอก
มันคงทําชีวิตฉันพินาศ
380
00:38:57,377 --> 00:39:02,215
มันคงไม่ช่วยให้สปาราสรอดหรอก
มันคงทําชีวิตฉันพินาศ
381
00:39:02,215 --> 00:39:04,760
ใช่ แน่อยู่แล้ว
382
00:39:04,760 --> 00:39:07,554
เราที่ตบตาว่าเป็นมนุษย์
383
00:39:07,554 --> 00:39:09,473
นั่นต่างหากที่สําคัญกว่า
384
00:39:09,681 --> 00:39:10,724
ฉันต้องทําแบบนั้น
385
00:39:11,850 --> 00:39:12,851
พวกมันเกลียดเรา
386
00:39:12,851 --> 00:39:14,519
ไม่ๆ
387
00:39:14,519 --> 00:39:17,397
- พวกมันเกลียดนาย
- ไม่ๆ
388
00:39:18,398 --> 00:39:19,649
- พวกมันเกลียดเรา
- ไม่
389
00:39:20,650 --> 00:39:22,069
เราเกลียดตัวเองต่างหาก
390
00:39:27,115 --> 00:39:30,410
ไฟโลกับฉัน เราจบกันแล้ว
เขาคือคนที่จับฉันขัง
391
00:39:30,410 --> 00:39:33,747
- ฉันอาจโดนฆ่าตายก็ได้
- เขารู้ และเขาก็ไปช่วยเธอออกมา
392
00:39:33,747 --> 00:39:36,124
ถึงเขาจะรู้ว่า
ตัวเองอาจไม่รอดชีวิตออกมา
393
00:39:36,124 --> 00:39:37,292
นั่นละเขาเลย
394
00:39:37,292 --> 00:39:40,504
พยายามทําให้ตัวเองรู้สึกดีขึ้น
ด้วยการพยายามเป็นฮีโร่
395
00:39:40,504 --> 00:39:42,756
- ไฟโลตัวแสบ
- เอาละ อย่างน้อยเขายังไม่ตาย
396
00:39:42,756 --> 00:39:45,300
ดาร์กแอชเชอร์ของเขายังดิ้นไปมาอยู่
397
00:39:47,260 --> 00:39:50,347
แล้วฉันต้องทํายังไงดี กลับไปช่วยเขาเหรอ
398
00:39:50,347 --> 00:39:53,266
เธอไม่อยากเข้าใกล้บลีกเนสแน่
ไม่ใช่ตอนนี้
399
00:39:53,934 --> 00:39:57,229
ทหารกระจายกําลังอยู่ทุกหัวมุมถนน
ตามหานักโทษที่แหกคุกออกมา
400
00:39:58,063 --> 00:40:00,023
- เขามาทําอะไรที่นี่
- ฉันอยู่ที่นี่
401
00:40:00,023 --> 00:40:02,025
เรื่องมันยาวน่ะ แต่เดี๋ยวก่อนนะ
402
00:40:02,025 --> 00:40:05,362
ฉันสับสน ถ้าไม่ใช่ไฟโล
งั้นเธอหนีออกมาได้ไง
403
00:40:05,362 --> 00:40:06,363
ยังไม่ได้ข่าวเหรอ
404
00:40:08,281 --> 00:40:09,741
พูดกันให้ทั่วเดอะโรว์
405
00:40:10,617 --> 00:40:11,535
ข่าวอะไร
406
00:40:13,078 --> 00:40:14,579
เป็นฝีมือสปาราส
407
00:40:17,249 --> 00:40:18,166
สปาราสเหรอ
408
00:40:23,338 --> 00:40:26,341
- ฉันอยากจะอ้วก
- ทําไม มีอะไร
409
00:40:30,137 --> 00:40:31,888
เธอเห็นนิมิตแล้ว
410
00:40:33,014 --> 00:40:34,558
เธอมองเห็นผ่านสายตาของมัน
411
00:40:36,768 --> 00:40:37,853
นิมิตของเธอ
412
00:40:39,104 --> 00:40:40,480
มันกําลังมาฆ่าฉัน
413
00:40:44,568 --> 00:40:45,402
ไปให้พ้น
414
00:40:46,278 --> 00:40:47,779
ฉันไม่ได้เกลียดตัวตนของฉัน
415
00:40:50,157 --> 00:40:55,620
งั้นเหรอ หลังจากทุกอย่าง
ที่บาทหลวงบังคับยัดเยียดใส่หัวเรา
416
00:40:56,997 --> 00:40:59,207
เรื่องความบริสุทธิ์ของมนุษย์
417
00:41:01,459 --> 00:41:05,088
และเฟโสโครกที่ผิดบาป
418
00:41:05,088 --> 00:41:07,257
ฉันไม่เคยเชื่ออะไรพรรค์นั้น
419
00:41:12,220 --> 00:41:14,931
เรายังหนีไปร่วมกับกองทัพใช่ไหมล่ะ
420
00:41:16,600 --> 00:41:19,352
ยังไปเป็นตํารวจใช่ไหมล่ะ
421
00:41:20,187 --> 00:41:21,313
เพื่อช่วยคน...
422
00:41:22,772 --> 00:41:24,441
เพื่อช่วยคนอย่างเรา
423
00:41:25,609 --> 00:41:27,319
นายหมายถึงเพื่อช่วยพวกเราเอง
424
00:41:27,903 --> 00:41:32,949
ง่ายกว่าเยอะ
ด้วยการซ่อนอยู่ท่ามกลางพวกจงชังคริตช์
425
00:41:32,949 --> 00:41:36,536
- แล้วสวมใส่เครื่องแบบ
- ฉันจะไม่หลบซ่อนอีกต่อไป
426
00:41:39,039 --> 00:41:41,208
ช่วยตํารวจทําร้ายเหล่าเฟ
427
00:41:41,208 --> 00:41:43,126
หลบซ่อน
428
00:41:43,501 --> 00:41:48,131
ช่วยตํารวจทําร้ายเหล่าเฟ
429
00:41:48,548 --> 00:41:49,883
หลบซ่อน
430
00:41:52,135 --> 00:41:53,678
ทําร้ายเหล่าเฟ
431
00:41:53,929 --> 00:41:55,472
หลบซ่อน
432
00:41:55,472 --> 00:41:58,767
ช่วยตํารวจทําร้ายเหล่าเฟ
433
00:42:00,769 --> 00:42:03,605
ช่วยตํารวจทําร้ายเหล่าเฟ
434
00:42:08,860 --> 00:42:10,737
ทําไมมันถึงอยากทําร้ายเธอ
435
00:42:11,196 --> 00:42:13,490
ไม่รู้ทําไมเหมือนกัน ฉันแค่รู้ว่ามันจะทํา
436
00:42:13,490 --> 00:42:15,867
ก็หนีสิ หนีเอาชีวิตรอด
437
00:42:17,118 --> 00:42:18,954
- ให้หนีไปไหน
- ที่ไหนก็ได้
438
00:42:19,788 --> 00:42:21,248
ที่ไม่ใช่ที่นี่
439
00:42:22,040 --> 00:42:24,042
นิมิตไม่ได้ทํางานแบบนั้น
440
00:42:24,042 --> 00:42:26,670
นี่คือสิ่งที่จะเกิดขึ้นไม่ว่าฉันจะทําอะไรก็ตาม
441
00:42:27,337 --> 00:42:29,714
ใครบอก มิมางั้นเหรอ
442
00:42:31,299 --> 00:42:34,552
เธอเชื่อสิ่งที่มิมาพูดตั้งแต่เมื่อไหร่กัน
443
00:42:34,678 --> 00:42:37,305
ตั้งแต่นิมิตของฉัน
เริ่มกลายเป็นจริงน่ะสิ วินเยตต์
444
00:42:39,683 --> 00:42:40,892
ลืมเรื่องมิมาซะเถอะ
445
00:42:41,476 --> 00:42:43,228
ฉันจะพาเธอไปจากที่นี่
446
00:42:43,979 --> 00:42:46,356
ผ่านทางช่องลวดตาข่ายที่ฉันตัดไว้
447
00:42:46,356 --> 00:42:49,067
เธอได้ยินแดเรียสแล้วนี่
กองทัพจับตาดูทั่วน่านฟ้า
448
00:42:50,235 --> 00:42:52,153
เราจะไปตอนกลางคืน เราจะบินต่ํา
449
00:42:53,238 --> 00:42:54,364
"เรา" เหรอ
450
00:42:55,657 --> 00:42:57,033
เธอกับฉัน
451
00:42:58,034 --> 00:42:59,369
ฉันจะไปกับเธอ
452
00:43:03,373 --> 00:43:07,877
ตกลงเธอจะหนีไปกับฉัน
ปล่อยให้ไฟโลถูกขังในบลีกเนสเหรอ
453
00:43:08,795 --> 00:43:10,338
ฉันอยากช่วยเธอ
454
00:43:10,463 --> 00:43:12,966
เธอต้องการความช่วยเหลือ
ได้โปรดให้ฉันช่วยเธอ
455
00:43:14,467 --> 00:43:16,219
ฉัน...
456
00:43:19,889 --> 00:43:20,807
ไม่
457
00:43:23,435 --> 00:43:24,644
ไม่เหรอ
458
00:43:28,440 --> 00:43:30,317
- ไม่
- ฉันรักเธอ
459
00:43:31,651 --> 00:43:32,736
เธอรู้ว่าฉันรัก
460
00:43:32,736 --> 00:43:36,323
ฉันรู้ว่าตอนเธอให้คํามั่นสัญญา
เธอเชื่อมั่นในสิ่งที่เธอพูด
461
00:43:36,448 --> 00:43:38,950
- ก็ใช่น่ะสิ
- แต่ฉันจะหวังพึ่งเธอไม่ได้
462
00:43:38,950 --> 00:43:41,202
เธอไม่รู้หรอกว่าฉันผ่านอะไรมาบ้าง
463
00:43:41,328 --> 00:43:45,498
เพราะมันมักจะมีบางสิ่ง
หรือบางคนที่สําคัญกว่าฉันเสมอ
464
00:43:49,878 --> 00:43:51,713
เหลวไหล เหลวไหลมาก
465
00:43:51,713 --> 00:43:53,089
เธอกําลังช็อก
466
00:43:54,758 --> 00:43:55,967
คืนนี้เธอเกือบตาย
467
00:43:55,967 --> 00:44:00,138
เพราะงั้นการหนีไปกับฉันตอนนี้
มันเลยดูเหมือนเข้าท่า
468
00:44:00,138 --> 00:44:04,809
แต่เธอจะพบสิ่งอื่นที่คุ้มค่ากว่าในวันพรุ่งนี้
และสิ่งอื่นที่คุ้มค่ากว่าในวันถัดไป
469
00:44:06,978 --> 00:44:11,399
เธอจะเปลี่ยนใจ วินี และฉันทนเจอ
อะไรแบบนั้นอีกไม่ได้ ไม่ไหวแล้ว
470
00:44:15,445 --> 00:44:18,323
- ฉันขอโทษ ฉันแค่...
- ไม่ ฉัน...
471
00:44:19,032 --> 00:44:20,700
ฉันรู้ว่าเธอหวังดี
472
00:44:22,327 --> 00:44:26,539
แต่ครั้งแล้วครั้งเล่า
เธอแสดงออกชัดเจนว่าอะไรสําคัญกับเธอ
473
00:44:28,917 --> 00:44:29,834
มันไม่ใช่ฉัน
474
00:44:54,234 --> 00:44:57,070
ตอนผมรู้ว่าข้าราชการจะถูกประหาร
475
00:44:57,862 --> 00:45:01,908
ข้าราชการผู้ประสานความปรารถนาดี
ระหว่างชาติเรา
476
00:45:01,908 --> 00:45:03,701
ผมคงจะนิ่งเฉยอยู่ไม่ได้
477
00:45:03,701 --> 00:45:06,413
รัฐบาลของคุณสูญเสียคนดีไปมากแล้ว
478
00:45:06,413 --> 00:45:11,084
ครับ ผมต้องขอโทษอย่างสุดซึ้งครับ
คุณมิลเวอร์ที
479
00:45:11,626 --> 00:45:15,380
- คุณพ้นผิดทุกข้อกล่าวหา
- งั้นผมไปได้แล้วใช่ไหม
480
00:45:16,214 --> 00:45:18,508
ครับ สําหรับเรื่องนั้น เราหวังว่า
481
00:45:19,092 --> 00:45:21,052
จะมีการสืบสวนเป็นเรื่องเป็นราว
482
00:45:21,052 --> 00:45:23,221
ถึงการปกครองแสนน่ากลัว
ของโจนาห์ผู้บ้าคลั่ง
483
00:45:23,221 --> 00:45:26,599
แต่ตอนนี้ พูดตามตรงนะครับ
เราต้องการคุณ
484
00:45:26,599 --> 00:45:31,020
เราอยากเชิญคุณมาเป็นส่วนหนึ่ง
ของฝ่ายปกครองชั่วคราวที่เรากําลังก่อตั้ง
485
00:45:31,020 --> 00:45:33,982
คุณสุภาพบุรุษครับ ขอบคุณมาก
สําหรับข้อเสนอที่ดีเช่นนี้
486
00:45:33,982 --> 00:45:36,526
แต่ถ้าจะมีสิ่งหนึ่งที่เวทีนี้สอนผม
487
00:45:36,526 --> 00:45:39,028
นั่นคือการรู้ว่าเมื่อไหร่ควรขอลา
488
00:45:39,154 --> 00:45:43,116
จังหวะเวลาคือทุกสิ่ง
เพราะงั้นขอให้ทุกท่านโชคดี
489
00:45:56,921 --> 00:45:59,174
ขออภัยด้วยที่บุกรุก
490
00:46:00,633 --> 00:46:04,345
คุณมิลเวอร์ที
ผมรู้ว่าการโกงความตายเป็นยังไง
491
00:46:04,345 --> 00:46:08,558
ท่านพันตรี ผมเหนื่อยมาก
คุณจะพูดยังไง ผมก็ไม่อยู่แน่
492
00:46:08,558 --> 00:46:12,979
เมืองเบิร์กเป็นพันธมิตรหลักกับเรา
แต่รัฐบาลที่นั่นเละเทะวุ่นวาย
493
00:46:12,979 --> 00:46:17,358
คนพวกนั้นล้วนโง่เง่า
ศัตรูใจแคบพร้อมจะรุมทึ้งกันเอง
494
00:46:17,358 --> 00:46:22,489
คุณคือชายผู้ซื่อสัตย์สมบูรณ์พร้อม
ในรังอสรพิษ
495
00:46:22,489 --> 00:46:24,741
คุณคือชายหัวไวผู้เข้าใจอย่างถ่องแท้
496
00:46:24,741 --> 00:46:27,619
ครับ และผมก็ยังอยากมีหัวอยู่บนบ่าด้วย
497
00:46:27,619 --> 00:46:29,871
ไม่มีใครโทษคุณที่เดินหนีหรอกนะ
498
00:46:29,871 --> 00:46:32,499
โดยเฉพาะกับการพูดคุย
เรื่องการตอบโต้กลับ
499
00:46:34,167 --> 00:46:37,754
- ตอบโต้กลับงั้นรึ
- ข้อหาฆาตกรรมท่านนายกฯ
500
00:46:38,505 --> 00:46:40,924
พวกเฟในเดอะโรว์
ให้ที่หลบซ่อนผู้ก่อการร้าย
501
00:46:40,924 --> 00:46:43,092
แน่นอนว่าต้องมีผลพวงตามมา
502
00:46:43,092 --> 00:46:47,514
- เดาว่าคุณคงได้ข่าวแล้ว
- ไม่ อันที่จริง ผมยังไม่ได้ข่าว
503
00:46:48,389 --> 00:46:50,725
พลเมืองกลุ่มน้อยของคุณ
504
00:46:50,850 --> 00:46:53,603
ที่เรียกร้องให้เปิดสงครามต่อต้านเฟ
505
00:46:54,187 --> 00:46:56,689
ดูเหมือนตอนนี้จะเป็นมุมมองเสียงข้างมาก
506
00:46:56,689 --> 00:46:59,317
- คือผม...
- ผมได้ยินว่า
507
00:46:59,317 --> 00:47:03,571
คาร์นิวัล โรว์อาจราบเป็นหน้ากลอง
508
00:47:07,075 --> 00:47:08,535
ถูกกําจัดสิ้นซาก
509
00:47:11,329 --> 00:47:13,122
- ไม่
- ไม่ แน่ละว่าไม่
510
00:47:14,582 --> 00:47:17,335
ขณะที่รัฐบาลของผมไม่หวั่นใจในหลักการ
511
00:47:18,127 --> 00:47:20,588
เราต่อสู้สงครามกลางเมืองอยู่แล้ว
512
00:47:21,130 --> 00:47:25,760
เราไม่อยากให้พันธมิตรหลักของเรา
ถูกปิดล้อมอยู่ในพื้นที่ตัวเอง
513
00:47:29,472 --> 00:47:32,934
คุณเข้าใจดีว่าเกิดอะไรขึ้น คุณมิลเวอร์ที
514
00:47:32,934 --> 00:47:36,896
เมื่อคนดียืนดูดายและไม่ทําอะไรเลย
515
00:47:41,818 --> 00:47:42,819
ใช่
516
00:47:45,863 --> 00:47:46,864
ใช่ ผมเข้าใจ
517
00:47:56,541 --> 00:47:57,375
นี่
518
00:48:04,507 --> 00:48:06,384
พูดถึงจังหวะนรก
519
00:48:07,385 --> 00:48:09,220
ฉันรู้ว่านายมาเพื่อวินเยตต์
520
00:48:09,887 --> 00:48:12,140
นายไม่เกี่ยวข้องอะไรกับพวกสปาราส
521
00:48:12,140 --> 00:48:13,975
ขนาดจ่ายังดูออก
522
00:48:14,726 --> 00:48:15,768
นายรู้ได้ยังไง
523
00:48:16,227 --> 00:48:18,855
คนพวกนั้นที่นายซุ่มโจมตีเพื่อชิงเครื่องแบบ
524
00:48:19,814 --> 00:48:21,482
ลูกดอกอาบยาอีลิกเซอร์
525
00:48:22,859 --> 00:48:25,737
ไม่อยากเห็นเพื่อนตํารวจของนายต้องเจ็บ
526
00:48:25,737 --> 00:48:29,032
ไร้เหตุผลสิ้นดีที่นายพัวพันกับเหตุนองเลือด
527
00:48:30,491 --> 00:48:31,951
บอกพัศดีสิ
528
00:48:32,452 --> 00:48:34,787
จ่าทําหน้าที่ข้ามหัวพัศดี
529
00:48:35,288 --> 00:48:37,540
เราต้องการให้นายช่วยจับไอ้สิ่งนี้
530
00:48:40,835 --> 00:48:42,045
ถึงฉันอยากช่วย
531
00:48:42,670 --> 00:48:46,049
แต่มันแปลงร่างได้ ให้ตายเหอะ
มันอาจเป็นใครก็ได้
532
00:48:46,799 --> 00:48:47,759
แต่เรื่องฆาตกรรม...
533
00:48:47,759 --> 00:48:50,678
เรื่องฆาตกรรมไม่เกี่ยวกัน
ไม่มีอะไรหรอก
534
00:48:51,304 --> 00:48:53,222
ด้วยความเคารพนะ สารวัตร
535
00:48:54,140 --> 00:48:56,100
ฉันว่านายคิดผิดแล้วละ
536
00:48:56,517 --> 00:48:59,187
ลองคิดดู ร่างของผู้หมวดที่ถูกสังหาร
537
00:48:59,187 --> 00:49:02,357
ถูกจัดฉากให้ชี้ความผิดไปที่พิกซ์ชัดๆ
538
00:49:02,357 --> 00:49:04,984
แล้วแบล็กเรเวนสองตัวก็ถูกจัดฉาก
539
00:49:04,984 --> 00:49:07,820
ให้ชี้ความผิดกลับมาที่เมืองเบิร์ก
540
00:49:07,820 --> 00:49:11,324
และเมื่อคืน
นายกฯ ที่จงเกลียดจงชังเฟก็ถูกฆ่าตาย
541
00:49:11,324 --> 00:49:14,243
นักโทษเฟที่โกรธเกรี้ยวถูกปล่อยจากคุก
ออกมาก่อความวุ่นวาย
542
00:49:15,620 --> 00:49:19,457
เหมือนทุกเหตุฆาตกรรมถูกออกแบบมา
ให้มนุษย์กับเฟบาดหมางกันยิ่งขึ้น
543
00:49:19,457 --> 00:49:21,876
ฉันเห็นสปาราสถูกเผาทั้งเป็น เบอร์วิก
544
00:49:23,086 --> 00:49:26,089
ในสงครามที่เห็นมนุษย์
545
00:49:26,089 --> 00:49:31,052
ขายชาติขายแผ่นดินตนเองเพื่อโกยกําไร
546
00:49:32,512 --> 00:49:34,430
ไม่แปลกใจที่พวกเขาอยากฆ่าเรา
547
00:49:34,430 --> 00:49:37,600
เบาเสียงหน่อย ไอ้สัตว์ประหลาดนั่น
ควักไส้นายกฯ ของเรานะ
548
00:49:37,600 --> 00:49:39,185
เขาคือสัตว์ประหลาดของจริง
549
00:49:39,394 --> 00:49:41,562
เขากับพรรคพวกแบบเดียวกับเขา
550
00:49:42,855 --> 00:49:44,190
พวกที่กดขี่เฟ
551
00:49:46,776 --> 00:49:47,944
เหมือนฉัน
552
00:49:49,862 --> 00:49:51,656
ทําไมนายพูดแบบนี้
553
00:49:56,911 --> 00:49:58,287
ถือซะว่าช่วยเรา เบอร์วิก
554
00:49:59,330 --> 00:50:00,206
ไปให้พ้นซะ
555
00:50:01,541 --> 00:50:02,542
ยาม
556
00:50:17,807 --> 00:50:18,683
ขอบใจ
557
00:50:26,941 --> 00:50:28,484
มีอะไรอยากพูดไหม
558
00:50:30,862 --> 00:50:33,156
แค่สงสัยว่าคนเห็นอะไรในตัวเธอ
559
00:50:33,156 --> 00:50:35,992
- ใคร
- ทุกคนที่ฉันแคร์
560
00:50:37,076 --> 00:50:38,202
นายหมายถึงไฟโล
561
00:50:38,870 --> 00:50:41,372
เว้นแต่นายกับทัวร์มาลีน
กลายเป็นเพื่อนกันแล้ว
562
00:50:41,372 --> 00:50:44,876
เธอดีกับฉัน มีไม่กี่คนหรอกที่ดีกับฉัน
563
00:50:45,001 --> 00:50:46,210
สงสัยจังว่าทําไม
564
00:50:46,836 --> 00:50:48,087
เธอทําลายชีวิตไฟโลย่อยยับ
565
00:50:48,087 --> 00:50:50,047
เขาเอาชีวิตไปเสี่ยงเปล่าๆ เพราะเธอ
566
00:50:50,381 --> 00:50:52,049
เธอจะทําลายชีวิตทัวร์มาลีนเหมือนกันรึ
567
00:50:52,341 --> 00:50:53,926
ไม่รู้สิ
568
00:50:53,926 --> 00:50:55,970
มันเป็นเรื่องของฉันกับเธอ
569
00:50:57,430 --> 00:50:58,264
ใช่สินะ
570
00:50:59,557 --> 00:51:00,475
ถูกของเธอ
571
00:51:02,059 --> 00:51:03,269
โทษที
572
00:51:08,649 --> 00:51:09,567
สตูเป็นไงบ้าง
573
00:51:10,735 --> 00:51:13,488
ฉันปลื้มฝีมือทําอาหารของทัวร์มาลีนมาตลอด
574
00:51:13,988 --> 00:51:15,907
แน่นอนว่าอย่างอื่นด้วย
575
00:51:19,827 --> 00:51:21,370
ที่จริงฉันเป็นคนทํา
576
00:51:23,080 --> 00:51:24,957
เธอชอบมาร์รอคไหมล่ะ
577
00:51:27,794 --> 00:51:28,711
ใจเย็น
578
00:51:30,797 --> 00:51:32,089
หยอกเล่นน่า
579
00:51:33,674 --> 00:51:35,718
เธอต้องไปซะ แดเรียส
580
00:51:37,011 --> 00:51:39,931
ถ้านายห่วงเธอจริงๆ ก็ช่วยฉันสิ
581
00:51:55,530 --> 00:51:56,656
เรามีแขก
582
00:52:00,535 --> 00:52:02,829
อยากเจอดีอีกรอบหรือไง
583
00:52:03,955 --> 00:52:05,873
เราไม่ได้มาหาเรื่องนาย มาร์รอค
584
00:52:06,207 --> 00:52:07,291
เคน
585
00:52:10,628 --> 00:52:11,629
วินี
586
00:52:21,180 --> 00:52:23,724
ขอบคุณพระเจ้า เรามาช่วยเธอ
587
00:52:24,725 --> 00:52:26,727
- เจ้าโง่
- คนจะเห็นนายเอาได้
588
00:52:26,936 --> 00:52:28,062
นายออกมาได้ยังไง
589
00:52:28,896 --> 00:52:32,149
ยามจับพวกเรา
แต่พวกมันสู้กับนักโทษคนอื่น
590
00:52:32,149 --> 00:52:34,068
ฉันเลยสบโอกาสหนีมา
591
00:52:34,777 --> 00:52:36,571
- แต่ไฟโล...
- ไฟโลบินไม่ได้
592
00:52:36,571 --> 00:52:39,073
- นายเลยต้องทิ้งเขาไว้งั้นเหรอ
- เศร้าใจชะมัด
593
00:52:39,073 --> 00:52:40,157
- ฉันขอโทษ
- ตํารวจ
594
00:52:40,283 --> 00:52:41,534
เวรละ
595
00:52:45,037 --> 00:52:45,955
บ้าจริง
596
00:52:52,962 --> 00:52:55,548
วินี ทุกอย่างเพิ่งเปลี่ยนไป
597
00:52:55,548 --> 00:52:58,634
พวกนักโทษที่หนีออกไปได้
พวกเขาไม่รีรอ
598
00:52:59,176 --> 00:53:01,304
มีแผนการอยู่ วินี แผนการใหญ่มากๆ
599
00:53:03,097 --> 00:53:04,015
ไม่ใช่ที่นี่
600
00:53:04,724 --> 00:53:07,894
มาร์รอคนั่นอาจได้ยินเรา
เขาอาจไม่ใช่คนเดียว
601
00:53:08,603 --> 00:53:10,313
เราย้ายที่ซ่อนไปแล้ว มาเถอะ
602
00:53:12,273 --> 00:53:14,942
- ฉัน...
- มีอะไร
603
00:53:16,152 --> 00:53:17,278
ฉันว่าฉันพอแล้ว
604
00:53:18,195 --> 00:53:20,239
หมายความว่ายังไงกัน
605
00:53:20,239 --> 00:53:23,534
พอกับการสู้ พอกับทั้งหมดนี่
ฉันทําต่อไปไม่ได้แล้ว
606
00:53:24,660 --> 00:53:26,078
- เธอเสียสติไปแล้ว
- วินี
607
00:53:26,746 --> 00:53:28,956
นี่คือช่วงเวลาที่เรารอคอย
608
00:53:29,206 --> 00:53:31,584
- เราจะทําลายรั้วนั่น
- ดี
609
00:53:31,792 --> 00:53:34,462
และฉันขอให้นายทําให้ได้ ฉันแค่...
610
00:53:34,462 --> 00:53:37,173
- นายแค่ต้องทําโดยไม่มีฉัน
- ทําไม
611
00:53:37,173 --> 00:53:40,509
- มีเรื่องสําคัญกว่าต้องทํางั้นเหรอ
- ฉันสัญญากับใครบางคนไว้
612
00:53:40,509 --> 00:53:43,721
วินี เธอเก่งที่สุดในบรรดาพวกเรา
613
00:53:44,347 --> 00:53:47,266
เธอต้องมีส่วนร่วมในสิ่งที่กําลังจะมา
614
00:53:48,476 --> 00:53:50,811
ฉันถอนตัว ฉันเสียใจ
615
00:53:54,190 --> 00:53:57,193
ใช่ เราก็เสียใจเหมือนกัน
616
00:54:08,454 --> 00:54:09,372
จริงไหม
617
00:54:10,039 --> 00:54:11,165
เธอให้พวกเขากลับไปเหรอ
618
00:54:16,295 --> 00:54:19,006
เธอคือสิ่งที่สําคัญกับฉันจริงๆ
619
00:54:27,515 --> 00:54:29,767
ตกลงเราไปจากที่นี่กันได้หรือยัง
620
00:54:30,393 --> 00:54:31,310
เถอะนะ
621
00:54:32,353 --> 00:54:33,896
- นะ
- ได้
622
00:54:33,896 --> 00:54:35,439
- ตกลง
- เยี่ยม
623
00:54:47,451 --> 00:54:48,369
ยืนขึ้น
624
00:54:52,498 --> 00:54:53,749
จะเอาอีกเหรอ
625
00:54:55,126 --> 00:54:56,752
ไรครอฟต์ ฟิโลสเตรต
626
00:54:57,753 --> 00:55:01,424
นายจะถูกตํารวจคุมตัวกลับไป
โดยมีเงื่อนไขหนึ่งข้อ
627
00:55:02,258 --> 00:55:04,719
นายช่วยเราจับอสุรกายคริตช์
628
00:55:05,970 --> 00:55:07,888
ไม่งั้นนายต้องเน่าตายอยู่ในนี้
629
00:55:09,807 --> 00:55:11,308
อสุรกายคริตช์
630
00:55:14,770 --> 00:55:16,605
อสุรกายคริตช์
631
00:55:22,820 --> 00:55:23,904
โกหกพวกมันสิ
632
00:55:27,116 --> 00:55:29,326
บอกในสิ่งที่พวกมันอยากได้ยิน
633
00:55:33,748 --> 00:55:35,458
เราจะได้ออกไปซะที
634
00:55:40,087 --> 00:55:41,964
จะว่ายังไง ฟิโลสเตรต
635
00:55:45,885 --> 00:55:47,011
ก็ได้
636
00:55:48,637 --> 00:55:49,555
ฉันจะช่วย
637
00:57:44,461 --> 00:57:46,463
คําบรรยายโดย พยุงศักดิ์ แก่นจันทร์
638
00:57:46,463 --> 00:57:48,549
ผู้ตรวจสอบงานแปล